หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์

รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
3 มิถุนายน 2556 10:35 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 10
        รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       เช้าวันต่อมา...พิชชาและจิราพัชรนั่งคุยกัน เขาท้าเธอเป่ายิ้งฉุบ พาทินมองทั้งคู่นั่งเล่นกันเหมือนเด็ก รู้สึกปลอดโปร่งใจขึ้น
       
       เขาเดินไปที่ชายหาด เห็นอรอินทุ์เดินเล่นบนหาดไกลออกไปจึงเดินไปหา อรอินทุ์หันมาเห็นยิ้มดีใจ ทั้งคู่เดินเล่น คุยกันไป
       “อร ดีใจที่ได้ยินเสียงของคุณโทรไปหา”
       “อร”
       “คะ”
       “ผมขอโทษนะ”
       อรอินทุ์ไม่พูดอะไร กลัวสิ่งที่เขาจะพูดต่อจากคำขอโทษ
       “ที่ผ่านมา คุณต้องเป็นฝ่ายเดินเข้าหา คอยตามผม ต่อไปนี้ผมจะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาคุณบ้าง จะโทรหาคุณให้มากขึ้น”
       อรอินทุ์รู้สึกดีใจ คาดไม่ถึงว่าเขาจะกลับมาหา เธอหยุดฝีเท้า
       “จริงเหรอคะ อรไม่ได้คิดไปเอง ฝันไปเองใช่ไหม”
       พาทินก้าวเข้าไปหา ดึงมือเธอขึ้นมากุมไว้
       “ผมทำให้คุณทุกข์ใจ ขอโทษจริงๆ ผมพยายามที่จะประคับประคองเราทั้งคู่เอาไว้”
       อรอินทุ์ไม่รอให้พาทินพูดจบ เธอโผกอดเขาไว้
       “ฉันยอมรับได้ค่ะ แค่นี้ก็พอแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะ”
       พาทินกอดเธอไว้ แต่เขาก็ยังมีเรื่องในใจที่ยังปลงไม่ตก
       
       อรอินทุ์ชงกาแฟ พิชชาเดินเข้ามาหา เธอจึงหันมาคุยด้วย
       “ที่นี่บรรยากาศดีนะ”
       “ค่ะ ตอนกลางคืนก็สงบมากเลยค่ะ”
       “แต่ก็ดูเปลี่ยวๆ อยู่เหมือนกันนะ ย้ายไปอยู่กับฉันไหม”
       พิชชานิ่งไปนิด
       “คะ...แต่ฉันชินแล้วล่ะค่ะ”
       “ฉันคิดว่า มันไม่ค่อยสะดวกต่อเธอและทิน พี่ดนัยก็แวะมาบ่อย พัชรก็ต้องเทียวมาหาเธอตลอด เธอเป็นผู้หญิงอยู่ท่ามกลางผู้ชายหลายๆ คน ชาวบ้านเขาจะนินทาเอา”
       พิชชาหาเหตุมาอ้างกับอรอินทุ์ไม่ได้ ต้องจำนนกับคำพูดของเธอ
       “ย้ายไปอยู่กับฉันนะ”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันทำเรื่องย้ายกลับไปอยู่ที่หอเหมือนเดิมก็ได้”
       อรอินทุ์แปลกใจ
       “หอเหรอ”
       จิราพัชรและพาทินเดินเข้ามา จิราพัชรพอใจ
       “จริงเหรอ กลับไปอยู่หอก็ดี ผมจะได้เจอคุณได้ตลอด”
       “จริงๆที่นี่ตอนกลางคืนมันเปลี่ยวไปหน่อย พี่ห่วงเธอนะเวลาที่ต้องอยู่คนเดียว”
       พิชชานิ่งคิดตามคำพูดขอพาทิน
       “ค่ะ ฉันมาอาศัยอยู่พักใหญ่แล้ว คงต้องถึงเวลาที่จะกลับซะที”
       จิราพัชรดีใจ
       “งั้นเรื่องหอ เดี๋ยวฉันจัดการให้”
       พิชชารีบห้าม
       “อย่าเลยค่ะ ให้ฉันทำเรื่องไปตามระเบียบพนักงานดีกว่า”
       จิราพัชรเซ็ง
       “เหรอ...เอางั้นก็ได้”
       
       แพนเดินโทรศัพท์หาจิราพัชรแต่ไม่ติด เธอจึงไขกุญแจเข้าห้องของเขา เธอเข้ามาในห้องของเขาเป็นครั้งแรก วางเอกสารที่หอบมาไว้ที่โต๊ะในครัว มองดูบรรยากาศห้อง หยิบดูของใช้ เธอเห็นซองเอกสารที่เปิดแล้วที่โต๊ะรับแขก หยิบขึ้นมาดู เห็นรูปถ่ายที่เขาเป็นคนถ่ายทั้งครอบครัว โดยไม่มีเธอ แพนทั้งเจ็บใจและน้อยใจที่เธอเป็นผู้ที่ถูกลืมอีกแล้ว เธอขว้างมันลงบนโต๊ะ
       
       กิ่งเทียนดีใจที่พิชชาจะกลับมาอยู่หอแผนกแม่บ้าน
       “เธอจะกลับเข้ามาอยู่หอเหรอ ดีจังเลย ฉันล่ะเบื่อจะตาย เวลาเลิกงานแล้วไม่มีเพื่อนคุยด้วย”
       “น้อยๆ หน่อย แผนกแม่บ้านกะเรามีตั้งหลายคน”
       “แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นป้าๆ คุยไม่สนุก”
       พาณีเดินเข้ามาในห้อง
       “พิชชาขอคุยด้วยหน่อย”
       “ค่ะ”
       พิชชาเดินตามพาณีออกไป
       
       พิชชาตกใจเมื่อฟังสิ่งที่พาณีบอก
       “ไม่อนุมัติเหรอคะ”
       “อืม คำร้องของเธอถูกตีกลับมา”
       “ตอนนี้ฉันไม่มีที่พักซะด้วย มีทางอื่นไหมคะ”
       “ลองคุยกับคุณจิราพัชรดีไหม”
       พิชชารู้สึกลำบากใจ พาณีเข้าใจ
       “ฉันไม่ได้จะอะไรนะ ตอนนี้คิดว่าเขาคงจะพอช่วยเรื่องนี้ให้เธอได้ อีกอย่างหนึ่ง เรื่องคราวที่แล้วที่เข้าใจเธอผิด ฉันยังไม่ได้ขอโทษเธอ คุณจิราพัชรเขาอธิบายเรื่องทั้งหมดแล้ว ฉันขอโทษนะ”
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
       พิชชาชั่งใจ ไม่อยากพึ่งจิราพัชร แต่ก็ไม่มีที่ไป เธอคิดไม่ตก
       
       สุนทรีตากผ้าอยู่ที่ลาน ได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์ของพิชชาวิ่งเข้ามา เธอวางมือจากงานเดิน
       กลับไปที่ตัวบ้าน พิชชาจอดรถ เดินเข้าไปกอดแม่ สุนทรีวางเฉย เดินเข้าไปในบ้าน พิชชาแปลกใจที่แม่ดูตึงๆ กับเธอ พิชชาเดินตามเข้าไปในบ้าน สุนทรีหยิบกระเป๋าที่เก็บของส่วนตัวของพิชชาเรียบร้อยแล้วส่งให้ พิชชางงที่แม่ทำแบบนั้น
       “อะไรคะแม่”
       “ฉันเก็บของให้หมดแล้ว”
       “มีอะไรเหรอคะ”
       สุนทรีนิ่งคิด เงียบไปครู่หนึ่ง
       “บ้านนั้นเขากลับมาแล้วใช่ไหม”
       พิชชาไม่คิดว่าสุนทรีจะรู้เรื่อง
       “ได้ยินว่า คุณบ้านนั้นเขาคิดถึงแกมากจนล้มป่วย”
       สุนทรีก้มหน้าซ่อนความรู้สึก
       “กลับไปดูแลเขาเถอะ เขาเลี้ยงดูแกมา”
       พิชชาน้ำตาคลอ รู้ว่าสุนทรีน้อยใจ เข้ามาโอบเอว
       “หนูไปไม่ได้หรอกค่ะ” พิชชาน้ำตาไหล “แม่ก็เลี้ยงดูหนูมาเหมือนกัน”
       สุนทรีแกะมือลูกสาวออก หิ้วกระเป๋า ดึงเดินออกจากบ้าน
       “ไปซะ ฉันทำหน้าที่แม่มาพอแล้ว”
       “แม่คะ”
       “กลับไปอยู่กับพ่อแม่ของแก”
       สุนทรีวางกระเป๋าลงบนพื้น เดินหนี
       “ที่บ้านนี้ไม่มีอะไรให้แกหรอก”
       พิชชายืนร้องไห้
       “แม่”
       สุนทรีเดินกลับเข้าบ้าน ปิดประตู นั่งร้องไห้เสียใจที่ทำให้ลูกต้องเจ็บ พิชชาเช็ดน้ำตา มองบ้าน มองถนน เคว้งคว้างไม่มีที่ไป
       
       พิชชามานั่งที่ม้านั่งจุดชมวิว นึกถึงสุนทรีและคำตัดพ้อที่เคยพูดกับเธอเสมอๆ
       “แม่รู้สึกมาตลอด ว่าแม่ไม่ใช่แม่ของลูก ลูกไม่เคยได้มีเสื้อผ้าสวยๆใส่ ไม่ได้เรียนต่อมหาลัย ไม่เคยรู้จักชีวิตที่สนุกสนาน”
       พิชชายิ่งเศร้า เมื่อคิดถึง
       
       เย็นนั้น สุนทรีนั่งซึมคิดถึงพิชชาที่เป็นเด็กดีเสมอมา
       “แม่...แม่...แม่...”
       “จะเรียกอะไร นักหนา”
       “ก็ชดเชยที่ ไม่ได้เรียกมาตั้งหลายปีไง”
       “เด็กบ๊อง”
       
       สุนทรีน้ำตาไหล
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 20 อวสาน (ต่อ)
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 19
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 18
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 17
รักนี้ชั่วนิจนิรันดร์ ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
80 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
20 %
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เนื้อเรื่องเร็วดี แต่ ทำไมไม่ ค่อยตรงต่อเวลาเลย เช้ามาเย็นมา เช้ามาเย็นไม่ มาอะไร นี่ แต่ว่าก็ขอขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ
patcharee.1982@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014