หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ไฟหวน

ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 10 มิถุนายน 2556 19:58 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12
       ไฟหวน ตอนที่ 12 (ต่อ)
       
       ส่วนบุปผายังคงนอนหลับไม่ได้สติอยู่ สักครู่จึงค่อยๆ ลืมตาตื่นฟื้นขึ้นมา หล่อนเหลียวมองไปรอบๆ พบว่าตนอยู่ในห้องนอนใครบางคน
       
        กำพลเดินเข้ามาในห้อง
        “ฟื้นแล้วเหรอบุปผา เธอนี่ฤทธิ์มากไม่ใช่เล่นเลยนะ”
        “ที่นี่ที่ไหนคะคุณกำพล”
        “บ้านฉันเอง บุปผารู้ไม๊ว่ากว่าฉันจะตามตัวเธอจนเจอได้ ฉันแทบคลั่งขนาดไหน เธอนี่เก่งนะ จากดาราค่าตัวแพงลิบแห่งหอโคมแดง อยู่ๆ ก็กลายไปเป็นคุณหนูแห่งบ้านเทพบริบาลได้ไง ฉันงงไปหมดเลย”
        บุปผาตกใจมาก “คุณกำพลรู้”
        กำพลพยักหน้า
        “แล้วนี่คุณกำพลจะเอายังไงกับบุปผา”
       “ฉันคิดถึงบุปผานะ คิดถึงที่เราเคยสนุกด้วยกัน ฉันอยากให้เรากลับไปสนุกด้วยกันเหมือนเก่า”
        แล้วกำพลก็เริ่มซุกไซ้ซอกคอบุปผา แต่ถูกบุปผาผลักออกไปสุดแรง
        “ไม่”
        กำพลถูกผลักจนล้มลง พอลุกขึ้นได้ก็โมโหใหญ่ พุ่งเข้าตบบุปผาผัวะ! บุปผาหน้าหัน กำพลพยายามจะปล้ำ บุปผาสู้สุดฤทธิ์ แต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้ ถูกกำพลยึดข้อมือทั้งสองข้างไว้แน่นแล้วเริ่มไซ้ซอกคออีก บุปผาดิ้นจนมือข้างหนึ่งหลุดออกมาได้ คว้าขวดเหล้าที่วางอยู่หัวเตียงฟาดเข้าที่หัวกำพลสุดแรง เสียงขวดแตกดังโพล๊ะ ประสานกับเสียงร้องอย่างเจ็บปวดของกำพล
       กำพลเลือดอาบ เอามือจับที่แผล เลือดติดมาเต็มมือ บุปผาตกใจมาก ไม่รู้ตัวเลยว่ายังถือขวดที่แตกเป็นปากฉลามอยู่ในมือ กำพลเองก็โมโหจนลืมตัว
        “บุปผา เธอกล้าตีหัวฉันแตกเลยเหรอ”
        กำพลพุ่งจะเข้าบีบคอบุปผาด้วยความโกรธ แล้วเลยพุ่งเข้าใส่ขวดที่แตกเป็นปากฉลามในมือบุปผาอย่างแรง
       ทั้งบุปผาและกำพลต่างตะลึง ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจทั้งคู่ แล้วพอกำพลผงะออกจากบุปผา ก็พบว่าขวดที่แตกเป็นปากฉลามนั้น ทิ่มที่ท้องกำพลเสียแล้ว กำพลทั้งตกใจ ทั้งเจ็บปวดจนร้องไม่ออก แล้วทรุดตัวล้มลงแล้วแน่นิ่งไปเลย
       บุปผาตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วตรงหน้า หายใจแรง ทำอะไรไม่ถูกเลย
       สักพักบุปผาก็เริ่มตั้งสติได้ ค่อยเดินเข้าไปดูกำพล เอานิ้วอังที่ปลายจมูก แล้วมีสีหน้าตกใจ “คุณกำพลตายแล้ว” บุปผาคิดหาทางออก “เราอยู่ที่นี่ไม่ได้”
        บุปผารีบสำรวจตัวเองและข้าวของ ไม่ให้มีร่องรอยใดๆ ที่เกี่ยวกับเธอเหลืออยู่ในห้อง พอสำรวจเสร็จ บุปผาก็รีบออกจากห้องนอนกำพลทันที
       
       ทิ้งศพกำพลนอนเหยียดยาวอยู่ที่พื้นห้อง นัยน์ตายังเบิกโพลงอยู่อย่างนั้น

ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12
       บุปผาเดินออกมาจากห้องนอนกำพล เหลียวซ้ายแลขวาดูว่ามีใครอยู่ในบ้านหรือไม่ เมื่อไม่พบใคร ก็เตรียมจะเปิดประตูออกไป แต่แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อมองไปที่หน้าบ้าน เห็นแสงเดินเปิดประตูเข้ามาในบ้าน
       
        บุปผารีบฉากหลบทันที ด้วยสีหน้าตื่นกลัว
       “ไอ้แสงมันมาอยู่กับคุณกำพลเหรอเนี่ย”
       บุปผาพยายามคิดหาทางออก แล้วตัดสินใจถอยกลับเข้าไปในห้องนอนกำพล
        แสงเดินมาที่ห้องนอนกำพล
        “คุณกำพลครับ ผมเห็นรถคุณกำพลจอดอยู่ในโรง คุณกำพลกลับมาแล้วหรือครับ จะให้ผมไปซื้ออะไรมาให้ทานไม๊ครับ”
       
        บุปผาอยู่ในห้องนอนกำพล มองศพกำพลก็ยังนอนเบิกตาโพลงอยู่ สลับกับมองไปทางประตูฟังเสียงแสงที่เดินพูดใกล้เข้ามาเรื่อยๆ บุปผาร้อนรนมาก
        “ถ้าไอ้แสงมันเจอเรา มันต้องไม่ปล่อยเราเอาไว้แน่”
        บุปผาเดินกลับไปกลับมา แล้วคิดอะไรได้
       นึกถึงตอนที่กำพลกับศักดิ์ชัย กำลังยกปืนขึ้นเล็งใส่หน้าอีกฝ่ายหนึ่งอยู่อย่างไม่มีใครยอมใคร
       
        บุปผาวิ่งกลับไปค้นหาปืนของกำพลตามลิ้นชักต่างๆ จนพบปืนกำพลที่อยู่ในลิ้นชักหัวเตียง
        บุปผาเอาปืนนั้นออกมาถือ มือไม้สั่นไม่เคยจับปืนมาก่อน แล้วยิ่งสะดุ้งเมื่อแสงเคาะประตูห้อง
        “คุณกำพลครับ จะให้ผมออกไปซื้ออะไรมาให้ทานไม๊ครับ”
        มือบุปผาที่ถือปืนยังสั่นอยู่ แล้วค่อยๆ นิ่งลงตามลำดับ สีหน้าจากตื่นตระหนกเริ่มกลับมามีสติอีกครั้ง แสงยังเคาะประตูอยู่
        “คุณกำพลครับ”
       
        แสงชักกังวลที่กำพลไม่ตอบเลย จึงเคาะประตูอีกครั้ง
        “คุณกำพลเป็นอะไรรึเปล่าครับ”
        แล้วโดยที่แสงไม่ได้คาดคิด ประตูห้องกำพลก็เปิดออกโดยไม่เห็นตัวคนเปิด แสงงง ค่อยๆเดินเข้าไปในห้อง
        พอแสงเดินเข้าไปในห้อง เห็นสภาพกำพลก็ตกตะลึง
        “คุณกำพล”
        แสงพุ่งเข้าไปดูกำพล บุปผาเดินออกมาจากหลังประตู แสงได้ยินเสียงคนเดินข้างหลัง จะเหลียวไปดู แต่ไม่ทันเหลียว บุปผาก็ยิงเปรี้ยงเข้าให้ แสงฟุบลงทันทีโดยไม่ได้เห็นหน้าคนยิง บุปผาหายใจแรงด้วยความตื่นเต้น ไม่เคยยิงคนมาก่อน จากนั้นจึงค่อยๆ เดินเข้าไปแสง เห็นแสงแน่นิ่งไป บุปผารีบเอาปืนไปยัดใส่มือขวาของกำพล ให้คล้ายกับว่ากำพลเป็นคนยิง โดยในยุคนั้นยังไม่มีระบบตรวจรอยนิ้วมืออย่างปัจจุบันนี้ แล้วบุปผาก็วิ่งไปค้นของตามลิ้นชักในห้องกำพลอีก
        ของมีค่าจำนวนหนึ่งของกำพล ที่บุปผาเลือกหยิบมา ประเภทสร้อยคอทองคำ แหวน นาฬิกา เงินสดฯ
        บุปผาเอาของมีค่าเหล่านั้น ยัดใส่ในกระเป๋ากางเกงทั้ง 2 ข้างของแสง
        “คนต้องนึกว่าไอ้แสงมันมาขโมยของ-ของคุณกำพล แล้วคุณกำพลมาเจอเข้าเลยสู้กัน ไอ้แสงแทงคุณกำพล ส่วนคุณกำพลก็ยิงมัน”
        บุปผาเดินเข้าไปตบแก้มแสงเบาๆ อย่างเยาะเย้ย
        “ขอโทษทีนะไอ้แสง งานนี้แกได้กลายเป็นแพะรับบาปแทนฉันไปแล้ว”
        พูดจบบุปผาก็รีบออกไปจากที่นั้นทันที แสงนอนนิ่ง เป็นหรือตายยังไม่รู้
        ฟากสร้อยยังนั่งคิดติดใจในคำพูดของอิ่มอยู่ ตอนอิ่มพูดกับสร้อยเป็นนัย
       “ถ้ามีโอกาส ฉันก็จะทวงความยุติธรรมให้น้องสาวฉันด้วยเหมือนกัน”
        สร้อยกังวลหนัก
       
        “อีอิ่มมันรู้ว่าเราฆ่าอีอุ่นน้องสาวมัน...หรือว่ามันไม่รู้กันแน่เนี่ย”

ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12
       ฟากมัทนาเดินเร็วๆ เข้ามาในโรงพยาบาลอย่างร้อนใจ ตรงไปหาเพชรที่นั่งรอฟังผลของพลอยอยู่ที่ม้านั่ง
       
        “พี่เพชรคะ พลอยเป็นยังไงบ้างคะ”
        เพชรถือวิสาสะคว้ามือมัทนามากุมไว้
        “พี่ต้นบอกว่าต้องรอให้ยายพลอยฟื้นก่อน ถึงจะรู้ว่าสมองกระทบกระเทือนหรือเปล่า ตอนนี้รู้แค่ว่าซี่โครงร้าวซี่นึง”
        “โธ่..ยายพลอยเดินท่าไหนกันนะ ถึงได้พลัดตกบันไดลงมาได้”
        ไอศูรย์เดินออกมาจากข้างในห้อง พอเห็นเพชรนั่งจับมือมัทนาอยู่ก็ชะงัก มัทนาไม่รู้ตัว
        “พี่เพชรโทร.ไปบอกมัทค่ะ ว่ายายพลอยประสบอุบัติเหตุยายพลอยเป็นยังไงบ้างคะพี่ต้น”
        “ฟื้นแล้ว”
        “ผมพบได้ไม๊”
        ไอศูรย์พยักหน้าให้ เพชรกับมัทนารีบเข้าไปในห้องพลอยทันที
       
        ทุกคนมาดูอาการพลอยอย่างห่วงใย
        “พลอย เป็นยังไงบ้าง”
        “เจ็บ” พลอยแตะที่ชายโครง
        “ก็ซี่โครงร้าวไปซี่นึงน่ะ แต่สมองไม่กระทบกระเทือนอย่างที่กลัว น้องพลอยตกบันไดได้ยังครับ”
       พลอยนิ่งนึก “พลอยรู้สึกเหมือนมีใครมาจับข้อเท้าไว้ตอนพลอยเดินลงบันไดมาน่ะค่ะ พลอยก็เลยหน้าทิ่ม”
        “ใครมันจะมาเล่นพิเรนทร์อย่างนั้นกัน” เพชรแปลกใจ
        “นั่นสิ พี่ว่าพลอยคงเดินสะดุดอะไรมากกว่ามั้ง” ไอศูรย์ว่า
        “เคราะห์ร้ายจริงพลอย”
       มัทนาจับมือพลอยอย่างจะให้กำลังใจ แต่พลอยดึงมือออกอย่างหมางเมิน
       “พลอยต้องนอนโรงพยาบาลไม๊คะพี่ต้น”
        “นอนสักคืนก็ดี แล้วถ้าไม่มีอาการอะไรผิดปกติ พรุ่งนี้ค่อยกลับไปพักฟื้นต่อที่บ้านได้”
        “รู้ว่าสมองไม่กระทบกระเทือน พี่ก็ค่อยโล่งใจหน่อย” เพชรยิ้มออก
       
        บุปผาเดินกลับมาบ้านเทพบริบาล ด้วยสีหน้าสงบไม่ร่าเริงอย่างเคย แล้วเดินเข้าห้องไปเลย คุณหญิงมณีกับสร้อยมองอย่างสงสัย
        “มันหายไปไหนมาทั้งวันนะคะคุณหญิง”
        นายพลเทพ ยืนมองดูคุณหญิงมณีกับสร้อย ที่มองบุปผาอย่างไม่เป็นมิตร นายพลเทพสีหน้าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เดินไปที่โทรศัพท์ แล้วหมุนโทร.ออก
        “คุณพิมานเหรอ ผมอยากให้คุณร่างพินัยกรรมใหม่ให้ผมหน่อย”
       
        บุปผาเดินกลับเข้าห้องมานั่งลงบนเตียง สีหน้าเคร่งเครียด
        “หวังว่าตำรวจจะคิดว่าคุณกำพลกับไอ้แสงมันฆ่ากันเองตายอย่างที่เราคิดไว้นะ” สีหน้าบุปผามั่นใจขึ้น “ไม่มีหลักฐานอะไรที่จะสาวถึงตัวเราได้แน่”
        บุปผารู้สึกสบายใจขึ้น
       
       มัทนาลาพลอย
        “ได้รู้ว่าพลอยไม่เป็นอะไรมากอย่างนี้ ฉันค่อยโล่งใจหน่อยจ้ะ งั้นวันนี้ฉันกลับก่อนนะจ๊ะพลอย”
        พลอยพยักหน้ารับอย่างหมางเมินเช่นเคย
        “พี่ไปส่ง”
        พลอยสบตากับเพชร
        “พี่ต้นอยู่เป็นเพื่อนพลอยก่อนได้ไม๊คะ”
        ไอศูรย์อึกอัก เพชรรีบฉวยจังหวะ
        “ผมไปส่งน้องมัทที่บ้านเอง เชิญครับน้องมัท”
        มัทนาจำใจไปกับเพชร หันมาไหว้ลาว่าที่คู่หมั้น
       
       ไอศูรย์มองตามมัทนากับเพชรไปอย่างไม่สบายใจนัก

ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12
       เพชรกับมัทนานั่งมาในรถที่จอดอยู่หน้าตึกบ้านเทพบริบาลแล้ว
       
        “น้องมัทจะหมั้นกับพี่ต้นเมื่อไหร่ครับ”
        “ก็ต้องแล้วแต่ว่าคุณแม่จะได้ฤกษ์มาเมื่อไหร่น่ะค่ะ”
        “ตราบใดที่น้องมัทยังไม่ได้หมั้นกับพี่ต้น พี่ก็คิดว่าพี่ยังมีโอกาสนะ”
        มัทนาอึ้ง “ทำไมพี่เพชรพูดอย่างนี้คะ”
        “น้องมัทเป็นคนฉลาด พี่จะไม่พูดอ้อมค้อมให้เสียเวลาน้องมัทก็รู้ว่าพี่ชอบน้องมัท ไม่ได้ชอบแบบพี่ชายกับน้องสาว และถ้าน้องมัทคิดว่าพี่ก็ไม่ใช่คนที่น่ารังเกียจอะไร ขอโอกาสให้พี่บ้างได้ไม๊”
        มัทนาอึ้งไปครู่หนึ่ง “มัทให้โอกาสนั้นแก่พี่เพชรไม่ได้หรอกค่ะ”
        เพชรอึ้ง
        “เพราะมัทได้ให้ใจไปกับพี่ต้นหมดแล้ว”
        “พี่ด้อยกว่าพี่ต้นตรงไหน”
        “พี่เพชรไม่ได้ด้อยกว่าพี่ต้นเลยค่ะ แต่เรื่องของหัวใจ มันกะเกณฑ์กันไม่ได้”
        เพชรนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วบอกอย่างดื้อดึง “แต่ตราบใดที่น้องมัทยังไม่หมั้นกับพี่ต้น อะไรๆ ก็ยังเปลี่ยนแปลงได้”
        เพชรมองมัทนาอย่างมุ่งมั่นไม่เปลี่ยนแปลง ทำให้มัทนาอึดอัดใจเป็นอย่างยิ่ง บุปผายืนดูทั้งคู่อยู่ที่มุมบ้านอย่างเงียบๆ
       
        มัทนาเดินเข้ามา สีหน้าเหนื่อยใจ กลุ้มใจเรื่องเพชร บุปผาเดินเข้ามาหา
        “ไปไหนกับคุณเพชรมาเหรอคะ”
        “พี่ไปเยี่ยมพลอยที่โรงพยาบาลมาน่ะ พลอยตกบันได”
       บุปผาแสร้งตกใจ “ตายจริง แล้วคุณพลอยเป็นอะไรมากรึเปล่าคะพี่มัท”
        “โชคดีแค่ซี่โครงร้าวเท่านั้นล่ะจ้ะ”
        บุปผาผิดหวัง นายพลเทพเดินเข้ามาหา
        “พรุ่งนี้บุปผาใส่บาตรกับพ่อนะ พ่อให้คนเตรียมของใส่บาตรแล้ว แล้วก็บอกแม่อิ่มแล้วด้วย เราจะใส่บาตรให้แม่อุ่นกัน”
        บุปผายิ้มดีใจ
        “ให้มัทใส่บาตรด้วยคนนะคะ”
        นายพลเทพยิ้มอ่อนโยน “จะไม่มีมัทได้ยังไงกันล่ะ มัทก็ลูกพ่อเหมือนกันนี่”
        ทั้งสามยิ้มให้กันอย่างชื่นมื่น โดยไม่รู้ว่าคุณหญิงมณีกับสร้อยยืนมองอยู่ด้วยสีหน้าแค้นใจ
       
        ตกตอนค่ำไอศูรย์เดินกลับเข้าบ้านมา พบคุณหญิงแจ่มจันทร์กับโฉมนั่งอยู่ในห้องโถง
        “แม่ครับ ผมอยากหมั้นกับน้องมัทให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ครับ”
        แจ่มจันทร์ตกใจ “เกิดอะไรขึ้นหรือต้น”
        “ผมกลัวจะเสียน้องมัทไปน่ะสิครับแม่”
        แจ่มจันทร์พอเดาออก “มีคนมาวอแวกับน้องมัทล่ะสิ แต่ถ้าน้องมัทเขาไม่สนใจ ต้นก็ไม่เห็นจะต้องกังวลอะไรนี่ลูก”
        ไอศูรย์พยักหน้ากลุ้มๆ “แต่ผมกลัวๆยังไงก็ไม่ทราบครับแม่ กลัวว่าจะไม่ได้หมั้น ไม่ได้แต่งกับน้องมัท มันบอกไม่ถูก”
       
        ไอศูรย์เหมือนจะมีลางสังหรณ์บางอย่าง
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 13 จบตอน
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 12
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 11
ไ ฟ ห ว น ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014