หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ มัจจุราชสีน้ำผึ้ง

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 มิถุนายน 2556 10:10 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       
       บริเวณทางเข้าน้ำตก โลมฤทัยเดินมาที่รถ มองหาปวุฒิ แต่ไม่เจอ โลมฤทัยหยิบโทรศัพท์โทรหาปวุฒิ แต่ไม่มีคนรับสาย เธอไม่พอใจ ผิดหวัง เธอจะหันกลับลงไปยังน้ำตก แต่แล้วก็เห็นปวุฒิยืนอยู่
       
       โลมฤทัยยิ้มอย่างพอใจทันที
        "ฉันคิดแล้วว่าคุณต้องมา"
        ปวุฒิไม่ตอบเดินไปตามทางลงไปยังน้ำตก โลมฤทัยหันไปพูดกับปวุฒิ
        "ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ความเชื่อของฉันเป็นจริง ไม่มีใครดำสนิทหรือขาวบริสุทธิ์"
        ปวุฒิหยุดฟังโลมฤทัยแล้วเดินไปที่น้ำตก โลมฤทัยยิ้มอย่างพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้
       
        บริเวณน้ำตก รจนาไฉนยืนรอโลมฤทัย เธอได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา
        "ได้กล้องแล้วมาถ่ายรูปเถอะ"
        รจนาไฉนหันไปมอง แต่ต้องแปลกใจ...
        "คุณปวุฒิ"
        ปวุฒิยิ้มทัก
        "คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญใช่มั้ยคะที่คุณมาที่นี่"
        "ผมอยากคุยกับคุณเรื่องที่เราคุยค้างกันอยู่"
        เธอเดินเลี่ยงหนีไป
        "ฉันบอกคุณแล้วไงคะ อย่าทำให้ฉันลำบากใจอีกเลย"
        เธอจะเดินออกไป แต่ปวุฒิคว้ามือไว้...
        "คุณคิดยังไงกับผม"
        "คุณรู้คำตอบนั้นดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ"
        ปวุฒิจับมือ
        "ผมรู้ว่าเวลาเปลี่ยน ใจคนอาจจะเปลี่ยน แต่ไม่ใช่ผม ความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณมันเหมือนเดิม และมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ ยิ่งเราห่างกัน ความรักและความหวงแหนกลับเพิ่มทวีคูณ ผมรักคุณ"
        ปวุฒิดึงร่างรจนาไฉนเข้ามาโอบกอดไว้แน่น เธอตกอยู่ในอ้อมกอดของปวุฒิ ด้วยความตระหนก
        ที่มุมหนึ่ง โลมฤทัยยืนยิ้มพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน เธอดันตัวปวุฒิออก
        "ฉันถือว่าสิ่งที่คุณทำเมื่อกี้เป็นเพราะคุณขาดสติยั้งคิด และจะเป็นกอดสุดท้ายที่ฉันให้คุณได้"
        รจนาไฉนเดินหนีไป ปวุฒิรู้สึกผิดหวัง
       
        มุมหนึ่งที่น้ำตก ขณะที่รจนาไฉนจะเดินกลับไป ฝนตกลงมาห่าใหญ่... เธอลังเลว่าจะกลับหรือหาที่หลบฝน ปวุฒิเข้ามาดึงมือเธอ
        "หลบฝนด้านนี้ก่อน"
        ปวุฒิจูงมือรจนาไฉนวิ่งออกไป...
       
        ปัทม์จะออกจากบ้าน เพื่อไปตามรจนาไฉน ลำเพาเข้ามาดักไว้
        "คุณปัทม์จะไปไหนคะ"
        "ผมจะไปตามรจนาไฉนกับคุณโลมฤทัยครับ"
        "เอ่อ..แม่ว่าฝนตกอย่างนี้ เขาคงเดินทางกลับมาแล้ว ไม่ต้องไปตามหรอกค่ะ"
        เปรมถือร่มเข้ามายื่นให้ปัทม์
        "ดิฉันว่าไปรับเถอะค่ะ...ฝนตกหนักอย่างนี้ ถนนหนทางลำบาก"
        ปัทม์รับร่มจากเปรมจะออกไป แต่แล้วโลมฤทัยวิ่งเข้ามาในสภาพเปียกฝนเล็กน้อย....
        "เธอกลับมาแล้วเหรอ... รจนาไฉนล่ะ" ปัทม์ถาม
        "คือว่า..."
        โลมฤทัยแกล้งทำอึกอัก ปัทม์แปลกใจ
        "เกิดอะไรขึ้น รจนาไฉนอยู่ไหน"
        "พบขอคุยกับคุณปัทม์เป็นการส่วนตัวค่ะ"
       
        ปัทม์และเปรมแปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ลำเพาแอบยิ้มพอใจ รู้ว่าโลมฤทัยทำตามแผนได้สำเร็จ

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       ภายในห้องทำงาน ปัทม์รุกเข้าถามโลมฤทัย
        "ว่าไง คุณเพื่อนอยู่ที่ไหน ทำไมไม่กลับมาด้วย"
        "พบไม่อยากพูดเลย มันเหมือนการใส่ร้ายพี่สาวตัวเอง"
        "มีอะไรว่ามา"
        "หลังจากที่เราเดินดูน้ำตก พี่เพื่อนบอกว่ามีธุระ ขอให้พบกลับมาก่อน แต่พบเป็นห่วงพี่เพื่อน พบย้อนกลับไปรับ แต่พบเห็นพี่เพื่อนนัดเจอคุณปวุฒิ"
        ปัทม์ฟังก็ไม่เชื่อ
        "พอเถอะ เลิกใส่ร้ายพี่สาวที่รักและหวังดีกับเธอได้แล้ว"
        "พบเข้าใจค่ะว่าพบเป็นคนที่แย่ในสายตาคุณปัทม์ คุณปัทม์ไม่มีความเชื่อถือในตัวพบ แต่คุณปัทม์ควรจะเชื่อในสิ่งนี้"
        โลมฤทัยยื่นโทรศัพท์ให้ ปัทม์รับมแล้วกดเล่นคลิปวีดิโอในมือถือ... เป็นภาพปวุฒิบอกรักรจนาไฉนแล้วดึงรจนาไฉนมากอด
        ปัทม์โกรธจัด โยนโทรศัพท์ทิ้ง แล้วเดินออกไป สวนทางกับลำเพา
        "ลูกพบเกิดอะไรขึ้น"
        "โศกนาฎกรรมของนังเพื่อนค่ะ"
       
        โลมฤทัยและลำเพายิ้มพอใจ ที่ทุกอย่างเดินไปตามเกม...
       
        ปัทม์เดินออกไปจากบ้าน ตากฝนไปยังรถ ชิกับจันทร์เจ้าวิ่งสวนเข้ามา
        "นายจะไปไหน ชิขับรถให้"
        ปัทม์ไม่ตอบผลักชิออกไปแล้วขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างเร็ว ทั้งชิและจันทร์เจ้างงมากว่าเกิดอะไรขึ้น
        "อากาศเย็นทำให้คนใจร้อนเจ้า"
        เปรมยืนมองที่มุมหนึ่ง แปลกใจว่าเกิดอะไรขึ้น โลมฤทัยและลำเพาเดินออกมา เปรมเข้าไปถามโลมฤทัยทันที
        "หนูพบ มันเกิดอะไรขึ้น"
        โลมฤทัยอึกอัก ลำเพารีบบอกโลมฤทัย
        "บอกความจริงคุณป้าไปเถอะ"
        เปรมรอฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
       
        รถปัทม์วิ่งฝ่าสายฝนออกไปอย่างรวดเร็ว และขับรถฝ่าสายฝนออกไปด้วยแววตาที่เครียดและคิดมาก
       ในเวลาต่อเนื่องมา รจนาไฉนนั่งอยู่ในกระท่อม เธอแปลกใจที่ปวุฒิหายไปและเรียกหา
        “คุณปวุฒิ ปวุฒิ”
        ปวุฒิเดินเข้ามาหาเธอ...พร้อมกับถือมงกุฏดอกไม้อยู่ในมือ
        รจนาไฉนแปลกใจ
        “คุณจำมงกุฎดอกไม้ได้ไหม”
        เธอพยักหน้ารับ และคิดถึงเหตุการณ์ที่เธอโผล่ออกมาจากทุ่งดอกไม้ ปวุฒิเอามงกุฎขึ้นมาทำพิธีสวมให้ตัวเองเป็นดั่งเจ้าหญิง
        “ต่อไปนี้....ข้าจะขอแต่งตั้งให้สาวงามที่ชื่อรจนาไฉนผู้นี้....เป็นเจ้าหญิงดอกไม้”
        รจนาไฉนถอนสายบัว แล้วเอามงกุฎดอกไม้มาสวมให้กับตัวเอง
       
        ปวุฒิเดินตรงมาหารจนาไฉน...
        “ผมจะทำตามสัญญาที่ให้กับคุณไว้”
        ปวุฒินึกถึงเหตุการณ์ที่เขาเคยบอก
        “ผมเป็นเจ้าชายที่จะมารับเจ้าหญิง...ไปครองคู่ด้วยกันที่ปราสาทแสนสวย”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       ปวุฒิเดินเข้ามาสวมมงกุฏดอกไม้ให้รจนาไฉน...
        “คุณคือดวงใจของผม”
        ปวุฒิยิ้มให้เธอ แล้วจะเข้าไปสวมกอด แต่เธอกลับถอยห่างไม่เหมือนวันวาน
        “อย่าพูดถึงมันอีกเลยค่ะ อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ขอให้ลืมมัน”
        ปวุฒิอึ้งไม่คาดคิด จ้องมองหน้าเธอราวค้นหาคำตอบ
        “จะให้ลืมคนที่ผมรัก ผมทำไม่ได้ หรือคุณลืมไปแล้วว่าคุณก็เคยรักผม”
        “ฉันไม่เคยลืมค่ะ ฉันยังจดจำความรู้สึกที่ดีที่คุณมีต่อฉันได้เสมอ แต่สำหรับความรักในวันนี้...มันหมดแล้ว”
        ปวุฒิอึ้ง
        “ขอโทษนะคะที่พูดตรงๆ ต่อให้วันนี้คุณปัทม์ทิ้งฉันไป ฉันก็รักคุณไม่ได้อีกแล้ว”
        “ทำไมล่ะ”
        รจนาไฉนสวนขึ้น
        “ยอมรับความจริงเถอะค่ะ ไม่เช่นนั้นความรู้สึกที่ดีมันจะเลือนหายไป จนไม่เหลือแม้แต่ความเป็นเพื่อนให้แก่กัน”
        ปวุฒินิ่งอึ้ง ไม่คิดว่า รจนาไฉนจะไม่เหลือเยื่อใยให้แล้ว......
       
        ขณะที่ปัทม์ขับรถมาด้วยความเร็ว เพื่อไปตามหารจนาไฉน ปัทม์เองก็หวนคิดถึงคำพูดของปวุฒิ
        “ผมจดจำไว้เสมอว่า คุณแย่งชิงคนรักของผมไป และอีกไม่นาน ผมจะเอาของรักของผมคืน”
        “คงไม่ทำร้ายจิตใจกันเกินไป ถ้าผมจะบอกว่า มันคงสายไปแล้ว”
        “ไม่คำว่าสาย...เพราะคุณได้เพียงตัวคุณเพื่อน แต่หัวใจเธออยู่ที่ผม”
       
        ปัทม์ไม่พอใจ เร่งความเร็ว ขับรถพุ่งไปข้างหน้า....
       
        ภายในบ้านปัทม์ ตอนเย็น เปรมใจคอไม่ดีนัก จึงหยิบโทรศัพท์กดเบอร์โทรหาพูนทวี
        “พูนทวี แม่เองนะ ปัทม์ออกไปจากไร่ ฝนตกหนักแบบนี้แม่เป็นห่วงจังเลย”
        เปรม ปัทมกุลคุยโทรศัพท์เพื่อขอให้พูนทวีช่วยเหลือ
       
        บริเวณกระท่อมใกล้น้ำตก รจนาไฉนหันไปบอกปวุฒิ
        “ถ้าคุณรักฉันจริง ขอให้คุณรักษาพื้นที่ความเป็นเพื่อนของเราไว้”
        รจนาไฉนยิ้มให้ปวุฒิ แล้วจะเดินออกไปจากกระท่อม เขาเข้ามากอดรัดเธอจากทางด้านหลัง
        “อย่าทิ้งผมไป อย่าทิ้งคนที่รักคุณจนหมดหัวใจ”
        เธอแกะมือปวุฒิออก
        “อย่าทำอย่างนี้ค่ะ ฉันขอร้อง”
        รจนาไฉนแกะมือปวุฒิออกได้ แต่ปวุฒิกลับดึงตัวเธอเข้ามาแนบชิด แล้วจะจูบ เธอตกใจ
        “คุณปวุฒิ อย่าค่ะ”
        รจนาไฉนพยายามปัดป้อง แต่ปวุฒิไม่ฟังเข้ากอดรัดจะหอม จูบ... เธอดิ้นจนหลุดออกมาได้ ตบหน้าปวุฒิไปหนึ่งฉาด ปวุฒินิ่งแล้วก็ถลาเข้ากอดจูบอีก เขาโน้มตัวเธอล้มลงบนแคร่ในกระท่อม
        “อย่า!”
       
        บนท้องถนน ปัทม์ขับรถด้วยความเร็ว ในภาวะฝนตกหนัก...ถนนลื่น เขาพยายามประคองรถ แต่แล้วเกิดฟ้าผ่าที่ด้านหน้า ต้นไม้ล้มลงขวางทางรถ เขาเบรกรถกะทันหัน รถจอดห่างจากต้นไม้ล้มเพียงเล็กน้อย
       
        ภายในกระท่อมใกล้น้ำตก รจนาไฉนร้องห้ามปวุฒิ
       
        “ฉันขอร้องล่ะ หยุดเถอะ”

มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
       ปวุฒิไม่ฟังยังคงซุกหน้ามาจะกอดจูบรจนาไฉนให้ได้ เธอคว้าเอามงกุฏดอกไม้บนหัว มาฟาดใส่ปวุฒิ ปวุฒิกระชากมงกุฎดอกไม้ ดอกไม้ร่วงกระจาย ปวุฒิยังคงถาโถมเข้าขืนใจรจนาไฉน
       
        ปัทม์เดินไปที่ต้นไม้ พยายามจะลากต้นไม้ออกจากเส้นทาง แต่แล้ว กิ่งไม้บนต้นไม้อีกต้นก็หัก ตกร่วงมาฟาดหัวปัทม์ เขาสลบ ล้มลงกลางถนน ท่ามกลางสายฝนที่ตกอย่างต่อเนื่อง
       
        ภายในกระท่อมใกล้น้ำตก ปวุฒิเข้าซุกไซร้จูบรจนาไฉน แต่แล้ว ปวุฒิกลับหยุดนิ่ง ลุกขึ้นมาเมื่อเห็นรจนาไฉนร้องไห้ ปวุฒิรู้สึกผิดมาก
        “คุณเพื่อน ผมขอโทษ”
        รจนาไฉนลุกขึ้น มองหน้าปวุฒิ
        “ช่างมันเถอะค่ะ...ฉันถือว่าเป็นการชดใช้ความผิดที่ฉันทำร้ายจิตใจคุณ ต่อจากนี้...ฉันไม่ต้องรู้สึกผิดและมีตราบาปค้างในใจอีก”
        รจนาไฉนพูดจบก็เดินออกไปจากกระท่อม ปวุฒิวิ่งตามออกมาแล้วตะโกนไล่หลังเธอที่ยังร้องไห้...
        “ผมผิดอะไร ผมรักคุณ คุณก็เคยรักผม เขาต่างหากที่แย่งชิงคุณไปจากผม”
        รจนาไฉนหยุดยืน หันหลังไปด้วยความสงสารที่เห็นปวุฒิร้องไห้โฮ ทรุดตัวลงกับพื้น เธอเดินเข้ามาหาปวุฒิ คุกเข่าลงเช็ดน้ำตาให้ปวุฒิ...
        “ไม่มีใครผิด แต่มันไม่สามารถแก้อะไรได้อีกแล้ว ยังไงคุณก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เราจะเป็นเพื่อนรักกันจนวันตาย”
        ปวุฒิมองหน้ารจนาไฉน
        “ผมขอถามเป็นครั้งสุดท้าย....คุณรักใคร”
        “ทั้งตัวและหัวใจของฉัน อยู่กับคุณปัทม์”
        ปวุฒิยิ้มทั้งน้ำตา...รจนาไฉนยิ้มตอบให้ปวุฒิทั้งน้ำตาเช่นเดียวกัน
        ปวุฒิประคองเธอลุกขึ้น
        “รีบกลับเถอะ คนรักของคุณคงเป็นห่วงคุณมากแล้ว”
        รจนาไฉนยิ้มตอบ รู้สึกดีที่ปวุฒิยอมรับความจริง และเป็นเพื่อนกับเธอต่อไป
       
        ภายในห้องนอนปัทม์ เวลากลางคืน ปัทม์มีผ้าพันแผลที่หัว นอนหลับ กระส่ายกระสับเพราะฝันร้าย ในความฝัน รจนาไฉนเดินตรงเข้ามาหาปัทม์ที่ยืนรอหน้าบ้าน
        “คุณกลับมาแล้ว”
        รจนาไฉนยิ้มรับ เดินเข้ามาพร้อมจูงมือปวุฒิมาด้วย ปัทม์พูดอย่างไม่พอใจ
        “มันหมายความว่าไง”
        “มีหลายคนเคยพูดไว้ว่า เราสองคนไปด้วยกันไม่ได้ เพราะเราต่างกันโดยสิ้นเชิง ฉันพยายามเอาชนะความคิดนั้นให้ได้ แต่วันนี้ฉันไม่อยากหลอกตัวเองอีกแล้ว"
        รจนาไฉนจูงมือปวุฒิเดินห่างออกไป... ปัทม์ยืนมองตะโกนเรียก
        “รจนาไฉน...รจนาไฉน”
       
        ปัทม์นอนกระส่ายกระสับเพราะฝันร้าย เปรมเข้าไปคอยเช็ดเนื้อตัวให้....พูนทวีเดินเข้ามาถาม
        “ยังไม่ตื่นอีกเหรอครับ”
        เปรมส่ายหน้า
        “ขอบใจมากนะที่ช่วยพาตาปัทม์กลับมา แม่รบกวนช่วยออกไปตามรจนาไฉนให้ด้วยได้ไหม”
        “ผมสั่งให้ชิกับคนงานออกไปเคลียร์ถนน ถ้าเสร็จแล้วผมจะรีบไปรับคุณเพื่อนกลับมาทันทีครับ"
       
        เปรมพยักหน้ารับรู้ แล้วหันมาเช็ดตัวปัทม์ด้วยความเป็นห่วง พูนทวีมองปัทม์ด้วยสายตาสงสาร และอยากรู้ความจริงทั้งหมดว่าเกิดอะไรขึ้น...

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 14
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 13
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 12
มัจจุราชสีน้ำผึ้ง ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 21 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 21 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่รู้จะแสดงความเห็นอะไร..เพราะทุกฉากทุกตอนดีอยู่แล้ว..และยังทำให้คนคนนึง.หวั่นไหว.ร้องไห้..อยากติดตาม..ขอบคุณคะที่สร้างละครดีดีให้เราชม..มัวอาจจะใกล้เคียงกับชีวิตตัวเอง..ต่างกันที่พระเอก..ที่เราเจอ..มันทำจริง..และก็นรกจริงจริง..พระเอกอย่างละครคงได้แต่ความสุขในใจ..รักละครมัจจุราชสีน้ำผึ้งมากคะ..ไม่เคยติดตามและใส่ใจละครเรื่องเลยนะ..
araya ruangchat
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคนอัพครับจัดเต็มๆ และจัดมาให้สาแก่ใจทั้งตอนเลยสุดยอดครับผม ไม่ผิดหวังที่รออ่านจากที่นี่เลยไอประเภทบอกที่ตรงนูนตรงนี้นำไปแล้ว รับรองมีเงิบครับจะได้รู้ว่าใครจะนำใครกันแน่ หัวเราะทีหลังดังกว่า
houses
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เงิบ.... ขำไอ้พวกที่ชอบโวยวายเวลาลงน้อยๆ กร๊ากกกกกกกกกก++
robbomanu@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีสิ่งดีๆเกิดขึ้น ก็ต้องอวยกันหน่อยละ "ขอบคุณมากๆ ที่ลงให้อ่านจนสาแก่ใจ"
maeoh
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โห จัดเต็มตอนเลย
ขอบใจนะจ๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014