หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ นักสู้มหากาฬ

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 16 มิถุนายน 2556 03:57 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1
       นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1 (ต่ิอ)
       
       ชาญยืนรออยู่ที่ ล็อบบี้โรงแรม พนักงานจะนำรูปจากกล้องวงจรปิดที่ปริ๊นซ์มาส่งให้ ปรากฏว่าเป็นรูปของกรณ์ เอมี่ วัฒน์ ยักษ์ ลุงโจ และฤทธิ์เดินทางออกจากโรงแรม
       
       “ทั้งหมดมีแค่หกคนครับ ผู้ชายคนตัวสูงๆหล่อๆเพิ่งมาถึงทีหลัง”
       “เช็คเอาท์ไปนานรึยัง”
       “เมื่อเช้านี้เองครับ เห็นหอบเครื่องไม้เครื่องมือออกไปด้วย” พนักงานมองซ้ายมองขวา “แต่ท่าทางเหมือนจะเป็นอาวุธนะครับ”
       ชาญมองดูคนในรูปอย่างใช้ความคิด
       
       ภาพถ่ายของพวกกรณ์ถูกส่งเข้าคอมพิวเตอร์ของโซเฟีย เธอรีบรายงานมาดามหลิว
       “ชาญส่งรูปของพวกมันมาแล้วค่ะมาดาม ตอนนี้โปรแกรมกำลังสแกนใบหน้า”
       โปรแกรมสุ่มใบหน้าของแต่ละคนและค้นหาจนได้ประวัติ โซเฟียอ่าน
       “คนพวกนี้เคยอยู่หน่วยรบพิเศษ เชี่ยวชาญด้านการล่าสังหาร แต่จู่ๆก็พร้อมใจกันลาออกจากราชการเมื่อหลายเดือนก่อน”
       มาดามหลิวหันไปคุยกับชาญ ผ่านจอคอมพิวเตอร์
       “ชาญ เธอแน่ใจรึเปล่าว่าเป็นพวกมัน”
       ภาพของพวกกรณ์บนจอคอมพิวเตอร์หายไป ปรากฏเป็นภาพของชาญที่คุยกับมาดามหลิวด้วยระบบ face time
       “ครับมาดาม ผมแกะรอยพวกมันตั้งแต่กรุงเทพจนมาถึงนี่”
       “แล้วพวกมันแวะที่ชลบุรีทำไม”
       “รับผู้ชายคนที่อยู่ริมซ้ายสุดของรูปถ่ายครับ”
       โซเฟียคลิ๊กดูประวัติ
       “เขาชื่อฤทธิ์ ราวี ถูกให้ออกจากราชการไปเมื่อหลายปีก่อน ชื่อของเขาอยู่ในกลุ่มหายสาบสูญ”
       มาดามหลิวสงสัย
       “แล้วทำไมเพิ่งมาโผล่ตอนนี้”
       ชาญออกความเห็น
       “ท่าทางเขาอาจเพิ่งเป็น หรือยังไม่ได้เป็นพวกเดียวกับพรายพิฆาตนะครับมาดาม”
       มาดามหลิวมองรูปของฤทธิ์อย่างสนใจ
       
       กรณ์ ลุงโจ วัฒน์ ยักษ์ดวลปืนกับฤทธิ์อย่างดุเดือด โดยมีกระบอกใส่น้ำตามัจจุราชเป็นเดิมพัน
       “ยักษ์ ฉันกับคนอื่นจะยิงคุ้มกัน นายรีบไปเอาของมา” กรณ์สั่งการ
       กรณ์ วัฒน์และลุงโจ กระหน่ำยิงใส่ฤทธิ์เพื่อเปิดทางให้ยักษ์วิ่งไปเอาน้ำตามัจจุราช ฤทธิ์เห็นยักษ์คว้ากระบอกอลูมิเนียมได้ก็ยิงใส่น่องจนล้ม กระบอกอลูมิเนียมหลุดมือ ลอยคว้างในอากาศ วัฒน์กับกรณ์พยายามยิงใส่แต่ฤทธิ์พลิกตัวหลบไปแล้วหันไปยิงกระหน่ำใส่กระบอกอลูมิเนียมที่กำลังจะร่วงลงมา กระสุนทุกนัดเฉี่ยวกระบอกนั้นจนหมุนติ้วๆหลายครั้งโดยไม่ร่วง จนไปค้างอยู่บนรางแขวนหลอดไฟ กรณ์ตกใจตะโกนลั่น
       “ไอ้ฤทธิ์ บอกแล้วไงว่าในนั้นเป็นสารเคมี ถ้ามันแตกขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ”
       “ฉันไม่สน ฉันไม่ยอมให้พวกแกเอามันไปเด็ดขาด”
       ลุงโจตะโกนขอสงบศึก
       “นี่ไอ้หนุ่ม มาเจรจากันหน่อยดีมั้ย”
       “ไม่”
       "ฟังความเห็นผู้เฒ่าหน่อยก็ไม่เสียหายหรอกมั้ง แกคนเดียวจะสู้กับพวกเราสี่คนได้ยังไง ที่สำคัญปืนของแก มีกระสุนเหลือกี่นัดกันวะ”
       ฤทธิ์ชะงักมองปืนอย่างนึกขึ้นได้ ลุงโจยิ้มอย่างเหนือกว่า
       “กรณ์ให้ฉันเป็นคนจัดกระสุนให้แก ตอนรบอยู่ข้างนอกก็ยิงไปมากโขอยู่นา ฉันว่าตอนนี้คงเหลือไม่ถึงครึ่งแม๊กด้วยซ้ำ”
       วัฒน์ตะโกนขึ้นบ้าง
       “แต่ของฉันตุนมาเพียบ”
       กรณ์บอกบ้าง
       “ฉันก็เหมือนกัน”
       ยักษ์กุมแผลแค้นๆ
       “มันยิงขาฉัน ใครก็ได้ช่วยเอาคืนให้ทีโว้ย”
       ฤทธิ์เงียบเพื่อใช้ความคิด ทุกคนพาลเงียบไปด้วย ต่างคนต่างมองกระบอกอลูมิเนียมที่ค้างเติ่งอยู่บนที่สูงนั้นเหมือนรอจังหวะที่จะเข้าไปช่วงชิง เวลานั้นเองที่ฤทธิ์เหลือบเห็นถังออกซิเจนในห้องที่ใช้สำหรับการทดลองหลายถัง
       พวกกรณ์พากันแปลกใจเมื่อได้ยินเสียงแก๊สถูกปล่อยออกจากถัง เมื่อชะเง้อมองออกไปก็เห็นถังอ๊อกซิเจนหลายถังถูกถีบกลิ้งออกมา กรณ์ โมโห
       “บ้าเอ๊ย อย่ายิง เดี๋ยวระเบิด”
       วัฒน์ขบกรามด้วยความเจ็บใจเมื่อรู้ว่าฤทธิ์มีแผนอะไร มันเหวี่ยงปืนทิ้งแล้วโผล่จากที่กำบังทันที ก่อนจะเจอกับฤทธิ์ที่ยืนจังก้าอยู่
       “หมดปัญหาเรื่องกระสุน”
       วัฒน์โกรธมาก
       “แกมันบ้า”
       ยักษ์วางปืนยืนขึ้น
       “ยังไงก็สี่ต่อหนึ่งอยู่ดี มันสู้พวกเราไม่ได้หรอก”
       ลุงโจมองไปทางกรณ์อย่างขอความเห็น
       “อย่าประมาท เกมนี้มันชำนาญกว่าพวกเรา”
       กรณ์พูดไม่ทันขาดคำฤทธิ์ก็วิ่งพุ่งขึ้นไปบนโต๊ะแล้วกระโจนคว้ากระบอกอลูมิเนียม วัฒน์พุ่งเข้าสะกัดจึงเกิดการต่อสู้กับฤทธิ์ ลุงโจฉวยโอกาสนั้นจะปีนขึ้นไปคว้ากระบอกอลูมิเนียม ฤทธิ์ที่ต่อสู้ติดพันกับวัฒน์อยู่เหลือบเห็นเข้า จึงชักมีดปาออกไปสกัดเอาไว้ มีดปักผนังตรงหน้าลุงโจพอดี ทำให้ลุงโจที่กำลังปีนอยู่ตกใจร่วงลงไปกับพื้น ฤทธิ์เล่นงานวัฒน์จนคว่ำไป ก่อนที่ยักษ์โผเข้ามาพยายามใช้กำลังคว้าตัว แต่ฤทธิ์ก็ใช้เชิงมวยต่อยเข้าที่คอหอยของยักษ์ ซึ่งต่อให้แข็งแรงแค่ไหนก็เปราะบางในส่วนนั้น ลุงโจคว้าของแข็งจะมาฟาดฤทธิ์ด้านหลังแต่ก็ถูกฤทธิ์หันมาเตะจนหัก ก่อนจะชกลุงโจคว่ำไป ในเวลานั้นกรณ์ยังยืนดูเชิงอยู่อย่างใจเย็น ฤทธิ์มองหน้า
       “แกก็รู้ ไม่มีใครขวางฉันได้”
       ฤทธิ์ว่าพลางถอดเสื้อออกห่อกระบอกอลูมิเนียม แล้วมัดไว้กับหลัง กรณ์แสยะยิ้ม
       “ไม่แน่”
       กรณ์ว่าพลางชักมีดพกของตนออกมา ทำให้วัฒน์ทำตามบ้าง ยักษ์ถอยไปที่สัมภาระของตนแล้วดึงดาบเดินป่าออกมาเช่นกัน ลุงโจใช้เสือซ่อนเล็บเป็นอาวุธ ฤทธิ์ควานหามีดของตนก่อนจะนึกได้ว่าตนซัดมีดไปปักอยู่ที่ฝาก่อนหน้านี้ กรณ์ตะโกนลั่น
       “ฆ่ามัน”
       
       สิ้นเสียงคำสั่งของกรณ์ รอบกายของฤทธิ์ก็ถูกรุมล้อมด้วยคมอาวุธทันที

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1
       ฤทธิ์พยายามพลิกตัวหลบไปรอบๆห้องทดลองนั้น แต่ก็พลาดถูกคมมีดของวัฒน์เฉือนเข้าจนล้มไป
       
       จังหวะนั้นเองที่เห็นฤทธิ์เห็นศพของทหารป่าที่นอนกองอยู่คาปืน จึงปลดดาบปลายทั้งสองเล่มของมันออกมา ฤทธิ์ควงดาบปลายปืนทั้งสองเล่มอย่างคล่องแคล่วด้วยความชำนาญ ทำเอาพวกของกรณ์ต่างพากันเหงื่อตก เพราะเมื่อฤทธิ์ได้อาวุธคู่กายก็ไม่ต่างอะไรกับพยัคฆ์ร้ายติดปีก การต่อสู้พลิกผันไป ฤทธิ์เป็นฝ่ายเปิดศึกกับทุกทิศทางรอบด้าน ใครที่ขยับเข้าใกล้ต่างโดนคมดาบของฤทธิ์แทงเข้าไปคนละแผลสองแผลเป็นอย่างน้อย แม้แต่กรณ์เองก็ถูกกรีดหน้าจนเป็นรอย กรณ์แค้นมาก
       “ไอ้ฤทธิ์”
       “ถ้าใครตามมาอีกล่ะก็ ฉันไม่ยั้งมือแน่”
       ฤทธิ์รีบหนีออกไปจากห้องทดลอง วัฒน์ ลุงโจกับยักษ์มองหน้ากันไม่มีใครกล้ารีบตามไปเพราะยังขยาดกับฝีมือของฤทธิ์และยังเจ็บแผลที่เพิ่งได้มา กรณ์ได้แต่ขบกราม ลูบแผลที่หน้าด้วยความแค้น
       
       ฤทธิ์ถือดาบปลายปืนวิ่งมุ่งหน้าไปยังปากถ้ำ อิสรภาพอยู่ใกล้แค่เอื้อมอีกเพียงไม่กี่อึดใจทุกอย่างก็จะจบสิ้นลง แต่แล้วเอมี่ก็ปรากฏตัวขึ้นที่ปากทางอย่างรวดเร็ว เอมี่ประทับปืนและเหนี่ยวไกยิง กระสุนจากปืนของเอมี่เจาะทะลุอกของฤทธิ์อย่างแม่นยำ และทะลวงไปถูกกระบอกใส่น้ำตามัจจุราชที่ฤทธิ์สะพายไว้ด้านหลังจนเป็นรูโหว่ ฤทธิ์ทรุดเข่าลงตาค้าง…กระสุนไม่ได้ตัดขั้วหัวใจ แต่อานุภาพของมันร้ายแรงพอจะส่งเขาไปยมโลกในไม่ช้า เวลานั้นเองที่พวกของกรณ์ ลุงโจ วัฒน์ และยักษ์เพิ่งตามมา เอมี่ยิ้มสมใจ
       “เสร็จฉันจนได้”
       กรณ์รีบปลดกระบอกใส่น้ำตามัจจุราชออกจากหลังของฤทธิ์ แต่พอเห็นกระบอกถูกยิงจนรั่ว ก็หันไปตบหน้าเอมี่อย่างแรง
       “หัวหน้า”
       “น้ำตามัจจุราชมีอยู่แค่ยูนิตเดียว แต่เธอยิงมันเละไปหมดแล้ว”
       “ไม่เป็นไรหัวหน้า แค่นี้ก็พอถมถื่น”
       ลุงโจหยิบเครื่องมือมาเก็บตัวอย่างน้ำยาไปจากกระบอก
       “อีกไม่ช้านักวิทยาศาสตร์ของเรา จะแยกส่วนประกอบของมัน และสังเคราะห์ขึ้นมาใหม่”
       ระหว่างนั้นฤทธิ์ก็กระอักเลือดออกมา ยักษ์เห็น
       “มันยังไม่ตาย”
       “ฉันจัดการเอง”
       วัฒน์ทำท่าจะปาดคอฤทธิ์แต่กรณ์คว้าข้อมือไว้
       “อย่า มันเป็นเพื่อนฉัน ฉันจัดการเอง...ประคองมันขึ้นมา”
       ยักษ์กับวัฒน์ประคองร่างของฤทธิ์ไปพิงผนัง กรณ์หยิบดาบปลายปืนสองเล่มของฤทธิ์ที่หล่นอยู่ขึ้นมา และใช้ปลายดาบเขี่ยปากแผล ฤทธิ์กัดฟันด้วยความเจ็บปวด
       “กระสุนห่างหัวใจไปแค่ไม่กี่นิ้ว แกนี่มันดวงแข็งจริงๆ”
       ฤทธิ์อ่อนแรง
       “ทำไม…ทำไมต้องเป็นฉัน”
       “บอส…หัวหน้าสาขาของพรายพิฆาต เขาบอกว่ารู้จักแก”
       ฤทธิ์อึ้งไป
       “เขาเฝ้าดูแกมานานมาก และทนไม่ได้ที่ต้องเห็นนักสู้ฝีมือดีอย่างแกต้องวางมือ เขาขอร้องให้ฉันพาแกเข้าทีม และปลุกสัญชาติญาณนักฆ่าของแกขึ้นมาอีกครั้ง”
       “ฉันไม่มีทางเป็นพวกเดียวกับแก”
       “ฉันรู้ แต่บอสยืนยันว่ามีวิธี เขาสั่งให้ฉันพาแกไปพบหลังเสร็จภารกิจ แต่ดูท่า…มันคงสายไปแล้ว”
       กรณ์ควงดาบข้างนึงแล้วแทงใส่บ่าของฤทธิ์จนทะลุไปถึงกำแพง ฤทธิ์คำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด กรณ์มองฤทธิ์ทุรนทุรายอย่างใจเย็น
       “ฉันเป็นนักรบ เป็นนักสู้ ไม่ใช่ฆาตกรเหมือนพวกแก”
       กรณ์เหยียดยิ้ม
       “ฉันรู้ว่าแกมันดื้อด้าน แต่บอสไม่ยอมเชื่อฉัน เขาบอกว่านักสู้ที่ดีต้องยืนหยัดบนความศรัทธาของตัวเองจนวินาทีสุดท้าย...และฉันจะให้แกเป็นแบบนั้น ยืนจนวินาทีสุดท้าย”
       กรณ์ปักดาบอีกเล่มใส่บ่าอีกข้างของฤทธิ์ คมดาบทะลุไปถึงผนังถ้ำ คราวนี้ฤทธิ์แผดร้องเสียงหลง กรณ์ผายมือ...ให้ยักษ์กับวัฒน์ปล่อยแขน ร่างของฤทธิ์โดนตรึงในท่ายืนอยู่กับผนัง กรณ์มองอย่างเหี้ยมเกรียม
       “คิดว่าแกจะตายอย่างภาคภูมิใจงั้นเหรอไม่เลย ฉันจะทำให้แกตายตาไม่หลับ” กรณ์เข้าไปพูดกรอกหู “ฟังนะ ทันทีที่ฉันกลับไป ฉันจะส่งคนไปบดขยี้แฟนสาวของแก ฉันจะทำให้หล่อนทรมานยิ่งกว่าแกเป็นร้อยๆเท่า ทรมานจนต้องร้องขอความตายจากฉัน” กรณ์ยื่นหน้ามาใกล้ “โอเค ทีนี้ มีอะไรจะสั่งเสียอีกมั้ย”
       ฤทธิ์แค้นสุดๆ
       “ฉ…ฉันจะกลับมาจากขุมนรก ฉันจะกลับมาเด็ดหัวแก”
       “ฮ่าๆๆ”กรณ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
       
       ส่วนภายในถ้ำ ระเบิดทำงาน ทุกอย่างในห้องทดลองระเบิด...ฤทธิ์ยังถูกตรึงอยู่กับผนังถ้ำ แรงระเบิดทำให้เพดานถ้ำเริ่มถล่มลงมา ฤทธิ์มองไปเห็นเปลวไฟจากระเบิดพุ่งอัดมาตามทางเดินในถ้ำ และมุ่งหน้ามาทางเขา
       “ใจทิพย์…ผมขอโทษ…ผมเสียใจ”
       ฤทธิ์หลับตาลงขณะที่เปลวไฟพุ่งมาถึงตรงหน้า
       
       ค่ำคืนนั้นฝนตกกระหน่ำ ใจทิพย์สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึกบนที่นอน เมื่อได้ยินเสียงแก้วแตก เธอย่องลงมาดูที่ห้องโถงเห็นกรอบรูปบานนึงหลุดลงมาแตก จะว่าเพราะแรงลมก็ไม่น่าจะใช่ ใจทิพย์ตกใจ
       “ตายจริง”
       ใจทิพย์รีบหยิบกรอบรูปขึ้นมาและพบว่ามันคือรูปถ่ายของฤทธิ์ที่ถ่ายก่อนไป
       “ฤทธิ์…”
       
       ฟ้าแลบแปลบปลาบเป็นประกาย ใจทิพย์ไม่มีทางรู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับชายคนรัก

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1
       วันต่อมา...นำชัยให้สัมภาษณ์บรรดานักข่าวอยู่ที่หน้าที่ทำการพรรคเทิดธรรม โดยมีสุชาติคอยยืนเคียงข้าง
       
       “เรื่องการบุกจู่โจมโรงงานผลิตอาวุธเคมี ผมยังไม่ได้รับรายงานแต่เชื่อว่าคงเป็นข่าวโคมลอยซะมากกว่า”
       “แล้วที่ลือกันว่าพรายพิฆาตมีเอี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่ทราบว่าท่านมีความเห็นยังไงบ้างคะ”
       “เรื่องเหลวไหลทั้งเพ องค์กรลึกลับปัญญาอ่อนแบบนั้นไม่มีอยู่จริงหรอกครับ ผมยืนยันได้”
       นักข่าวระดมคำถามเรื่องอาวุธเคมีกับพรายพิฆาตอีกเซ็งแซ่ สุชาติเห็นนำชัยเริ่มหงุดหงิด รีบตัดบท
       “เอ่อ...ถ้ายังไงคงต้องยุติการสัมภาษณ์แค่นี้ก่อนนะครับ พอดีท่านนำชัยติดประชุม ถ้ามีความคืบหน้ายังไงแล้วเราจะแถลงข่าวภายหลัง”
       
       นำชัยนั่งอยู่บนรถ ขณะที่เดินทางกลับ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
       “ไอ้พวกบ้า ผมอยากรู้จริงๆว่าใครเป็นคนให้ข่าว วุ่นวายไม่เข้าเรื่อง”
       “แหล่งข่าวคงมาจากประเทศเพื่อนบ้านของเราครับท่าน บางทีโรงงานอาวุธเคมีนั่นกับเรื่องพรายพิฆาตอาจจะเกี่ยวพันกันจริงๆก็ได้”
       นำชัยคิดสักพัก
       “นายพอจะรู้รึเปล่าว่า ใครรับผิดชอบคดีพรายพิฆาต”
       “รู้สึกจะเป็นผู้กองราเมศ เจ้านายของหมวดณัฐชาครับท่าน”
       นำชัยครุ่นคิดแผนการบางอย่างขึ้นเงียบๆ
       
       ราเมศพาณัฐชาเข้ามาในห้องประชุมของกองปราบ พบจ่าไมตรี กับหมู่ปรีดานั่งรออยู่
       “อรุณสวัสดิ์ครับผู้หมวด อรุณสวัสดิ์ครับผู้กอง” ไมตรีทำความเคารพ
       ปรีดาทำความเคารพแล้วยิ้มแหยๆ
       “ผู้หมวด ผู้กองสบายดีเหรอครับ”
       ณัฐชาแปลกใจ
       “จ่าไมตรี หมู่ปรีดา พวกคุณมาที่นี่ทำไม”
       “อ๋อ...คือทางเบื้องบนส่งพวกผมมาช่วยงานผู้กองราเมศกับผู้หมวดครับ” ไมตรีตอบฉะฉาน
       ณัฐชาหันไปถามราเมศ
       “จริงเหรอคะผู้กอง”
       ราเมศถอนใจ
       “ทางผู้ใหญ่เขาสั่งมาแบบนั้น ทำไงได้”
       ปรีดามองสองคน
       “ท่าทางผู้กองกับผู้หมวด ดูเหมือนจะไม่ดีใจเลยนะครับ”
       ณัฐชาประชด
       “ดีใจสิหมู่ ได้คนมีความสามารถอย่างหมู่กับจ่ามาร่วมงาน น้ำตาจะไหลเลยล่ะ”
       ณัฐชาปลีกตัวไปหาที่นั่ง ไมตรีกับปรีดามองหน้ากันเจื่อนๆ ขณะที่ราเมศแอบยิ้มขำ
       
       การประชุมเริ่มต้นขึ้น มีการฉายภาพด้วยเครื่องโปรเจ็คเตอร์ประกอบการประชุม ณัฐชาอธิบาย
       “เท่าทีสืบทราบมา นักวิทยาศาสตร์ที่ถูกฆ่าอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับโรงงานอาวุธเคมีที่ถูกจู่โจมเมื่อคืนก่อน เพราะแหล่งข่าวยืนยันว่าหลายเดือนที่ผ่านมา ผู้ตายเดินทางไปที่ชายแดนทุกเดือน และจะพักอยู่ที่นั่นสองถึงสามสัปดาห์เป็นอย่างต่ำ”
       “แน่ใจเหรอผู้หมวด” ราเมศถาม
       ณัฐชาพยักหน้า
       “แหล่งข่าวยืนยันมาแบบนั้นค่ะ”
       “ไม่ทราบว่าแหล่งข่าวของผู้หมวดเป็นใครเหรอครับ” ไมตรีถามบ้าง
       ณัฐชาอึกอัก
       “เอ่อ...เนื่องจากผู้ตายไม่มีครอบครัว คนที่สนิทกับเขามาก ที่สุดก็คือ…”
       
       ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมง ณัฐชามาที่ร้านนวดแผนโบราณโทรมๆแห่งหนึ่ง เธอสอบปากคำหมอนวดรายหนึ่ง หมอนวดดูรูปถ่ายของนักวิทยาศาสตร์ที่ตายแล้วส่งรูปคืน
       “ใช่ค่ะ คนที่ตายเป็นขาประจำของฉันเอง เขาบอกว่าเป็นคนจัดหาสารเคมีให้กับห้องทดลองที่ต่างประเทศ”
       “แล้วรู้รึเปล่าว่าทดลองเกี่ยวกับอะไร”
       หมอนวดคิดอยู่นาน
       “เคยมีอยู่ครั้งหนึ่ง เขาดื่มจนเมาแล้วก็หลุดปากออกมาว่าเขาไม่สบายใจ ที่คนพวกนั้นทดลองกับมนุษย์ มันทำให้เขานอนไม่หลับ”
       ณัฐชาแปลกใจ
       “ทดลองกับมนุษย์งั้นเหรอ”
       
       ราเมศ ไมตรี ปรีดาต่างแปลกใจเมื่อได้ยินเรื่องที่ณัฐชาเล่า ราเมศมองณัฐชา
       “คุณแน่ใจนะว่าเขาไม่ได้พูดเล่น”
       “ค่ะ แถมผู้ตายยังพูดถึงสารเคมีที่ชื่อน้ำตามัจจุราชอีกด้วย”
       ราเมศสงสัย
       “มันคืออะไร”
       “ตอนแรกฉันเองก็ไม่ทราบค่ะ ก็เลยค้นในอินเตอร์เน็ตจนได้ข้อมูลพวกนี้”
       ณัฐชาฉายภาพที่โปรเจ็คเตอร์ เป็นรูปคนที่ได้รับผลกระทบจากอาวุธเคมีประเภทฝนเหลืองในสงครามจนต้องเจ็บป่วยพิการ
       “น้ำตามัจจุราช เป็นอาวุธเคมีชนิดหนึ่ง มันคล้ายๆ กับฝนเหลืองที่เคยใช้ในสงครามเวียดนาม แต่ถูกยกเลิกไปเพราะมีผลข้างเคียงบางอย่าง”
       ราเมศอึ้ง
       “ผลข้างเคียงประเภทไหน”
       “มันทำให้ร่างกายของมนุษย์เกิดการกลายพันธุ์” ณัฐชาบอกเครียดๆ
       
       ที่บริเวณถ้ำ ฝนตกลงมาอย่างหนัก ซากศพมากมายกองเกะกะอยู่ท่ามกลางกระแสน้ำ คราบเลือดถูกฝนชะมาไหลรวมกันเป็นทาง ศพของฤทธิ์นอนฟุบหน้าอยู่ในซอกหิน น้ำฝนที่ซึมผ่านผนังถ้ำหยดลงมาที่ตัวเขา บาดแผลของฤทธิ์ด้านหลัง นอกจากรอยเลือดแล้วยังมีรอยคราบเรืองแสงของน้ำตามัจจุราชที่แปดเปื้อนอยู่บริเวณปากแผล มันถูกน้ำฝนเจือจางและค่อยๆไหลซึมลงไปในแผลของเขา น้ำตามัจจุราชเข้าไปในร่างกายของฤทธิ์และทำปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงเซลส์ในร่างกายอย่างรวดเร็ว
       เสียงหัวใจของฤทธิ์ค่อยๆดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะแรงขึ้นเรื่อยๆ มือของเขาเริ่มขยับกระตุกขึ้น
       พายุฝนโหมซัดบริเวณปากถ้ำ ฤทธิ์เดินโซซัดโซเซออกมาในสภาพที่เนื้อตัวยังมีบาดแผล ใบหน้าขาวซีดเหมือนผีดิบ แต่แววตากลับมีประกายเรืองแสง ผิวหนังของเขาร้อนฉ่า มีไอระเหิดขึ้นยามสัมผัสถูกน้ำฝน ฤทธิ์มองดูรอยโหว่จากการถูกยิงบนหน้าอกของตัวเอง เขาควรจะตาย แต่กลับยังมีชีวิตอยู่
       
       ฤทธิ์ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองกันแน่ เขาแผดร้องคำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด

นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 1
       ภายในร้านนวดแผนโบราณมีลูกค้าประปราย คนเชียร์แขกกำลังยืนเชียร์แขกอยู่ ขณะที่หมอนวดคู่ขานักวิทยาศาสตร์นั่งปั้นหน้าอ่อยลูกค้าอยู่ในตู้ ไมตรีกับหมู่ปรีดานั่งกระสับกระส่ายอยู่ที่โต๊ะใกล้ๆ
       
       “เฮ้อ ทำไมต้องมาเฝ้าพยานในนี้ด้วยวะ แอร์ก็เย๊นเย็น แต่รู้สึกข้างในมันรุ่มร้อนนะเนี่ย” ไมตรีบ่น
       “เหมือนกันเลยจ่า ตอนมายังดีๆอยู่เลย แต่ตอนนี้รู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวอย่างบอกไม่ถูก”
       “แบบนี้มันต้องเอาทางพระเข้าข่มไว้ อย่าวอกแว่กเด็ดขาด”
       ปรีดาหันไปมองตู้ ไมตรีจิกหัวให้หันกลับมา
       “ก็อย่าไปมองสิหมู่ เดี๋ยววอกแวก”
       ระหว่างที่ไมตรีปรีดามัวเถียงกันอยู่นั้น ลูกค้าก็เลือกหมอนวดรายอื่นไปขึ้นห้อง ทำให้หมอนวดคู่ขาของนักวิทยาศาสตร์ปั้นหน้าเซ็งๆ ก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำ
       
       หมอนวดกำลังแต่งหน้าอยู่ในห้องน้ำพนักงานในนวด
       “ทำไมช่วงนี้ถึงได้มีแต่เรื่องวะ เงินก็ไม่มี แถมขาประจำยัง dead ซะอีก สงสัยต้องไปรดน้ำมนต์ล้างซวยหน่อยแล้วมั้ง”
       หลอดนีออนที่ชำรุด ดับวูบลง
       “อะไรอีกวะเนี่ย”
       หลอดนีออนสว่างขึ้นกระพริบๆก่อนจะติดๆดับๆ ซ้ำไปมา หมอนวดแหงนคอมองมันอย่างหวั่นๆ ก่อนจะมองไปที่กระจกอีกครั้ง และต้องตกใจเมื่อเห็นบอสที่สวมแจ็คเก็ตแบบมีฮู้ดคลุมศีรษะยืนอยู่ในมุมมืด
       “นี่แก…”
       บอสตะปบที่ข้อมือของตน เสียงปุ่มกลไกทำงานดังแกร๊ก ดาบซึ่งซ่อนไว้แขนเสื้อดีดสปริงออกมาเสียงกังวาน
       
       กรณ์อยู่ในอาคารร้างแห่งหนึ่ง กำลังสนทนากับบอสที่ยืนอยู่บนตำแหน่งที่สูงเหนือศีรษะของเขา เสียงของบอสถูกแปลงด้วยเครื่องแปลงเสียงที่ติดตั้งอยู่ ทำให้ดูคล้ายเสียงพูดของเครื่องจักรมากกว่าที่จะเป็นมนุษย์
       “ตอนนี้น้ำตามัจจุราชมาถึงห้องแล็บของเราแล้ว เจ้าหน้าที่ของเรากำลังทำการวิเคราะห์กันอยู่แต่ในระหว่างนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่นายต้องจัดการ”
       “ว่ามาเลยบอส”
       “ตำรวจกำลังตามสืบเบาะแสของพวกเรา เราต้องรีบเก็บกวาดก่อนที่พวกมันจะรู้”
       “ถ้าหมายถึงแฟนสาวของไอ้ฤทธิ์ล่ะก็ ผมส่งเอมี่กับวัฒน์ไปจัดการแล้ว”
       
       แหลมเข้าไปที่ออฟฟิศชินโดบาร์ เคาะประตูแล้วโผล่เข้ามาในห้อง เห็นปาร์กนั่งคุยอยู่กับวัฒน์ และเอมี่
       “เจ้านายครับ”
       ปาร์กบุ้ยหน้ากับวัฒน์
       “นั่นไง คนที่พวกคุณหาอยู่”
       แหลมยิ่งงุนงง เอมี่บุ้ยหน้าให้วัฒน์วางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะแล้วเปิดให้ปาร์กเห็นเงินที่อัดแน่นเต็มกระเป๋า
       “เราได้ข่าวมาว่า คุณเคยมีปัญหากับครูสอนศิลปะการต่อสู้ที่ชื่อฤทธิ์ ราวี”
       แหลมระแวง
       “เผอิญมันเป็นศัตรูกับเจ้านายฉัน”
       แหลมเข้าใจทันที
       “อ้อ ก็เลยจะให้ผมจัดการกับมันสิท่า”
       เอมี่ส่ายหน้า
       “เปล่า แฟนสาวของมันต่างหาก ผู้หญิงที่ชื่อใจทิพย์”
       ปาร์กเห็นแหลมลังเล
       “เอ็งไม่ต้องคิดมากไอ้แหลม งานนี้เงินถึงเว้ย ข้าให้ผ่าน”
       แหลมอึ้ง ไม่กล้าตัดสินใจ ขณะที่เอมี่อมยิ้มออกมา
       
       รถบรรทุกคันหนึ่งมุ่งหน้ากลับมาจากชายแดน ของบนรถถูกส่งไปหมดแล้ว ท้ายรถฤทธิ์โดยสารมาด้วย คนขับชะเง้อมองฤทธิ์ผ่านทางกระจกหน้าด้วยความเป็นห่วง เพราะกลัวฤทธิ์จะมาตายบนรถของตน
       
       ฤทธิ์นั่งหลับสนิทด้วยความอ่อนล้า ระหว่างนั้นบาดแผลของเขาก็ค่อยๆ สมานตัวมากขึ้น ด้วยอานุภาพของน้ำตามัจจุราช
        
       อ่านต่อตอนที่ 2

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 19
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 18
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 17
นักสู้มหากาฬ ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 3 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 2 คน
67 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
33 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014