หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ หัวใจเรือพ่วง

หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 26 มิถุนายน 2556 08:35 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 10
        หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ฟากรัญธิดากอดอะตอมนอนหลับอยู่ ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ รัญธิดาสะดุ้งตื่นมองอะตอม แต่อะตอมยังหลับสบาย จึงลุกไปเปิดประตูให้ แล้วยิ้มรับเมื่อเห็นพีทที่มาพร้อมเสาแขวนสายน้ำเกลือ
       
       “คุณพีท! ตายแล้ว ลุกขึ้นมาทำไมคะเนี่ย”
       รัญธิดายิ้มเมื่อเห็นธาริศเดินตามเข้ามาด้วย พีทเดินเข้ามาแล้วมองรอบห้องอย่างเนียนๆ ก่อนจะไปหยุดหน้าเตียงอะตอม
       
       “ผมนอนไม่หลับก็เลยชวนนายริศมาดูอะตอมกัน..แต่นายตัวดีก็หลับไปซะแล้ว”
       “ค่ะ อะตอมหลับไปซักพักแล้วค่ะ”
       “แล้วนี่รัญอยู่คนเดียวเหรอ..น้าสาวของคุณเข้าไปไหนล่ะครับ หรือลงไปซื้อของ”
       “น้าแพทไม่ค่อยสบายน่ะคะ รัญเห็นหน้าซีดเชียว ขาก็เจ็บแต่ไม่ยอมนอนพัก รัญเลยบังคับให้กลับไปนอนบ้าน แต่แกก็จะไม่ยอมท่าเดียว”
       พีทนึกเป็นห่วงแพทแต่เก็บซ่อนอาการไว้ “อาการแย่ขนาดนั้นเลยเหรอครับ”
       “ค่ะ แต่น้าแพทชอบฝืนตัวเอง ป่านนี้เป็นยังไงก็ไม่รู้ รัญยังไม่ได้โทรไปถามอาการเลย...แต่ถามยังไงแกก็คงบอกว่าไม่เป็นไรอยู่ดีนั่นแน่ะค่ะ”
       พีทยืนอึ้ง รัญธิดาหันไปเห็นธาริศยืนมองมาตลอดเวลา พยายามหลบตาทำเป็นไม่เห็น ส่วนพีทครุ่นคิด ว้าวุ่นใจ ด้วยเป็นห่วงแพท
       
       ด้านทิพปภาเดินไปตามทางบนถนน ด้านหลังเฉิดโฉมเดินแกมวิ่งตามมา
       “นี่มันจะเดินไปถึงเมื่อไหนของมันนะเนี่ย จะเดินให้ถึงบ้านเลยรึไง รถราไม่ยอมขึ้น...อีโง่เอ๊ย”
       ทิพปภายังเดินหน้าตาเฉยๆ ต่อไป เฉิดโฉมวิ่งตาม
       
       ที่หน้าบ้านแพท เห็นพีทซึ่งเปลี่ยนชุดใหม่ ยืนลังเลอยู่หน้าบ้าน พีทชะเง้อเข้าไปในบ้าน เห็นไฟยังเปิดอยู่ เลยกดกริ่งแล้วรอ 2-3 ครั้ง แต่ไม่มีวีแววว่าคนจะมาเปิด พีทลังเลทำท่าจะกลับ แต่เดินไปที่รถแล้วเกิดเปลี่ยนใจบ่นพึมพำ
       “ยายบ้าเอ๊ย..จะทำให้คนอื่นเค้าเป็นห่วงไปถึงไหนนะ”
       พีทหันหลังกลับ ปีนรั้วเข้าไปในบ้าน
       ส่วนแพทนอนหลับไข้ขึ้นอยู่ที่โซฟาห้องนั่งเล่น ขณะที่พีทเดินเข้ามาชะงัก
       “คุณ...คุณ...”
       แพทค่อยๆ ลืมตามาด้วยพิษไข้ แต่พอเห็นเป็นพีทก็ตาเบิกโพลง ลุงขึ้นนั่ง
       “คุณ! เข้ามาได้ไงเนี่ย”
       “ผมคงจะถามคุณมากกว่า ว่าทำไมถึงไม่ล็อคประตู นอนอยู่คนเดียวค่ำๆ มืดๆ แล้วยังไม่ปิดประตูบ้านอีก อันตรายมากเลยนะ”
       แพทคิดทบทวนรู้ว่าพีทพูดถูกแต่ก็เถียงปนแถ
       “อยู่คนเดียวที่ไหน พี่ทิพก็อยู่ย่ะ”
       “ถ้าอยู่ก็คงมาเปิดประตูให้ผมตั้งแต่แรกแล้วละ นี่ผมกดออดจนมือแทบหงิก ยังไม่มีใครเปิด ผมเป็นห่วงก็เลยต้องปีนเข้ามาดูนี่แหละ” พีทบอก
       “ห่วง...คุณน่ะเหรอห่วงชั้น” แพทย้อนถาม
       พีทรู้สึกตัว “ผมหมายถึง ผมกลัวว่าคุณอาจถูกฆ่าปาดคออยู่ในห้องนอนแล้วก็ได้...ตอนเป็นคนยังน่ากลัวขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นผีคงจะน่ากลัวชะมัด”
       แพทลุกขึ้น “คุณออกไปเลยนะ กลับไปได้แล้ว ชั้นยังอยู่ดีไม่ได้เป็นอะไร”
       “งั้นก็ดี...แล้วอย่าลืมล็อคประตูด้วยนะ”
       พีทหันหลังจะเดินออก
       “เดี๋ยวก่อน”
       พีทหันมางงๆ แพทดูหน้าซีดลง ยืนโงนเงน พีทรีบเดินมาใกล้
       “คุณ เป็นอะไรของคุณ”
       “ชั้น..ชั้น...”
       แพทยื่นหน้ามาใกล้ๆ พีทตกใจปนงง เพราะแพททำท่าเหมือนจะยื่นหน้ามาจูบตน
       “อะไร คุณทำอะไรของคุณ”
       แพทยื่นหน้ามาช้าๆ
       “อย่า...อย่านะ...”
       แพทหน้าชิดพีทแล้ว และจับไหล่พีทกดเอาไว้
       “ชะ...ชั้น..คลื่น...ไส้...”
       พีทเบิกตากว้าง ตกใจสุดขีด แล้วแหกปากร้องดังลั่น
       “เฮ้ย...ยัย…”
       แต่ไม่ทันแล้ว พีทได้ยินเสียงที่แพทอาเจียนใส่เสื้อเต็มๆ อ้วกสมใจแล้วแพทจึงปล่อยมือ ทรุดตัวลงไปกองหมดสติบนโซฟา
       พีทมองเสื้อตัวเองที่เลอะไปด้วยอาเจียนเซ็งๆ แล้วมองแพทที่หมดสติอยู่ ตกตะลึงทำอะไรบอกไม่ถูก
       
       ทางเดินที่ทิพปภาเดินมา เริ่มเปลี่ยวขึ้นทุกทีๆ แต่ทิพปภายังคงเดินต่อไป และด้านหลังเฉิดโฉมเดินตุปัดตุเป๋อาการเหนื่อยอ่อนเต็มทน จนสะดุดล้มส้นรองเท้าหักเป๊าะ เสียหลัก
       ทิพปภาเดินแล้วเลี้ยวเลยหัวมุมไปแล้ว เฉิดโฉมหงุดหงิดอย่างแรง และหมดความอดทน
       “อะไรของมันเนี่ย จะเดินไปถึงขอนแก่นเลยรึไง ไม่ตงไม่ตามมันแล้ว รองเท้าชั้นพักหมดเลย”
       เฉิดโฉมก้มลงดูสภาพรองเท้าตัวเอง เห็นส้นหักยับเยินไปหมดแล้ว
       จังหวะนี้ แลเห็นท่อนไม้ถูกเงื้อขึ้นสูง แล้วฟาดกระหน่ำลงมาตรงด้านหน้าขณะที่เฉิดโฉมเงยขึ้นเต็มแรงเสียงดังปึ้ก! เฉิดโฉมล้มคว่ำลงไปกองคาพื้นหมดสติทันที
       ทิพปภาถือไม้ไว้ในมือ มองผลงานร่างไร้สติของเฉิดโฉมด้วยหน้าตาเฉยเมย
       “ชั้นไม่รู้ว่าแกจะตามชั้นมาทำไม แต่จำเอาไว้...ว่าชั้นไม่ชอบ”
       
       ทิพปภากระแทกเสียงใส่แล้วโยนไม้ทิ้งไปข้างๆ ตัวเฉิดโฉม ก่อนจะเดินตัวปลิวจากไปอย่างสบายๆ ไม่อนาทรร้อนใจใดๆ

หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 10
        ในร้านกาแฟภายของโรงพยาบาล ธาริศนั่งจิบกาแฟครุ่นคิดอยู่คนเดียวเงียบๆ อยู่ในนั้น พนักงานเดินเข้ามาถาม
       
       “รับอะไรอีกมั้ยคะ ร้านกาแฟจะปิดแล้วค่ะ”
       ธาริศเงยหน้ามองดูนาฬิกา เห็นว่าจะเกือบ 4 ทุ่มแล้ว
       “ครับผม ถ้าอย่างนั้นก็เก็บเงินเลยครับ”
       ธาริศหยิบกระเป๋าออกมาจ่ายเงิน ตาเหลือบไปเห็นขนมในตู้ มีทั้งขนมปัง และเค้กน่าทาน
       “เดี๋ยวครับ...ช่วยเอาขนมนั่นให้ผมซัก 4-5 ชิ้นด้วยครับ”
       
       ด้านอะตอมตื่นขึ้นมาร้องไห้ อาการงัวเงีย “แม่แพท แม่แพท”
       “โอ๋ อย่าร้องซิอะตอม นอนซะนะจ๊ะ”
       “ไม่เอา ฮือๆ ตอมจะหาแม่แพท” อะตอมลุกขึ้นนั่ง
       “แม่แพทไม่อยู่ ตอมอยู่กับพี่รัญไง...อย่าร้องนะจ๊ะ เงียบซะ”
       อะตอมยังไม่เลิกงอแง ร้องไห้อีก รัญธิดาไม่รู้จะปลอบยังไง
       “ไม่เอาตอมจะไปหาแม่แพท ฮือๆ แม่แพทครับ...”
       อะตอมปีนลงจากเตียง รัญธิดาคว้าไม่ทัน อะตอมเปิดประตูออกไป เจอธาริศอยู่หน้าห้องพอดี ธาริศเข้ามาคว้าไว้ก่อน ในมือมีถุงขนมมาด้วย
       “จะไปไหนครับ อะตอม”
       รัญธิดาตื่นตกใจ “คุณ”
       “ตอมจาหาแม่แพท ตอมคิดถึงแม่แพท ฮือๆ”
       ธาริศก้มลงอุ้มอะตอมขึ้นมาปลอบ
       “ครับ เดี๋ยวอาพาไปหาแม่แพทนะ แต่ตอนนี้ มันยังไม่สว่างเลย ดูซิ แม้แต่เจ้ามังกรไฟมันก็ยังไม่ยอมไปไหนเลย”
       อะตอมเริ่มสนใจถึงแม้จะยังร้องไห้อยู่แต่เสียงเบาลง
       “มังกรไฟ...อยู่ไหนครับ”
       “ก็อยู่ในถ้ำ บนภูเขาไงครับ...มังกรไฟตัวนี้นะมันเป็นมังกรไฟที่เก่งมาก มันคอยดูแลเด็กที่ไม่เกเร”
       ธาริศแบกอะตอมไปเล่านิทานไป เดินไปเดินมา อะตอมเริ่มเงียบเสียงลง
       รัญธิดามองธาริศที่แบกอะตอม ด้วยความรู้สึกตื้นตันใจ รู้สึกดีใจที่ได้เห็นพ่อกับลูกอยู่ด้วยกัน
       ฝ่ายพีทถอดเสื้ออกเปลือยท่อนบนเห็นผ้าพันแผลตามไหล่ ตามตัวบ้าง กำลังซักเสื้อในอ่างล้างหน้า ขยี้เสื้อตัวเอง แล้วเอามาดม ทำหน้าเหมือนจะอาเจียน แต่ก็บิดเสื้อ ก่อนจะเดินออกจากห้องน้ำ
       พีทเดินออกมา เอาเสื้อผึ่งไว้บนเก้าอี้ แล้วหันไปมองแพทที่หมดสติอยู่บนเตียง พีทเดินไปใกล้ เห็นที่เสื้อแพทเลอะอาเจียนเล็กน้อยเช่นกัน ก็ทำหน้าแขยง
       “เหม็นขนาดนี้จะนอนได้ยังไง”
       พีทตัดสินใจปลดกระดุมเพื่อเสื้อตัวนอกซึ่งเป็นเสื้อคาร์ดิแกนคลุมสายเดี่ยว ให้ด้วยความหวังดี จากนั้นพีทประคองให้แพทลุกขึ้นนั่งเพื่อถอดเสื้อให้ จึงเกือบเหมือนโอบประคองกันอยู่บนเตียง ใบหน้าอยู่ใกล้กันมาก
       พีทชะงัก มองหน้าแพทที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ รีบถอดเสื้อแล้วปล่อยแพทลงนอน แล้วยืนสงบสติอารมณ์นิดหนึ่งก่อนหันไปหยิบยาขื้นมา
       “คุณ...” พีทเอื้อมมือไปเขย่าตัวเรียกสติ “คุณตื่นมากินยาซักหน่อยเถอะนะ...คุณ”
       แพทลืมตาขึ้นงงๆ
       “กินยาซะนะ ไข้คุณขึ้นสูงมากเลย”
       แพทยังงงๆ อีก พีทเลยประคองขึ้นมากินยากับน้ำ แพททำตามโดยดี
       “ผมว่าคุณน่าจะไปโรงพยาบาลกับผมดีกว่า ให้หมอเค้าเช็คดูซักหน่อย”
       “ไม่เอา...ไม่ไป...”
       “อย่าดื้อน่า...มา..ผมพาไป”
       พีททำท่าจะอุ้ม แพทขึ้น และดิ้น
       “ไม่เอา ไม่ไป อย่ามายุ่งกับชั้น ปล่อนนะ”
       แพทผลักพีทจนเซไป พีทเองก็อ่อนเพลียและเจ็บแผลที่ไหล่ เลยเหนื่อยตอบ
       แพทบ่นงึมงำ “ชั้นอยากนอนอยู่ที่นี่...คุณอย่ามายุ่ง”
       แล้วแพทก็หมดแรง พีทมองอย่างหมดปัญญา แล้วจับไหล่ตัวเอง
       “ตามใจคุณ...ผมเองก็ไม่สมประกอบขาดนี้ คงอุ้มคุณไม่ไหวเหมือนกัน”
       พีทมองแพท เห็นแพทหลับไปแล้ว เลยนั่งบนเตียง ท่าทางหมดแรงเช่นกัน
       
       ส่วนธาริศวางอะตอมที่หลับปุ๋ยไปแล้ว ลงนอนบนเตียง รัญธิดายืนมอง
       “ของคุณนะคะ ถ้าคุณไม่ช่วย รัญไม่รู้จะทำยังไงดี”
       “ไม่เป็นไร...ตอนเด็กๆ ผมชอบนิทานเรื่องมังกรไฟมากๆ ก็เลยลองเล่าให้ฟังเผื่อจะได้ผม..ไม่คิดว่าอะตอมจะชอบเหมือนกัน”
       “แล้วคุณกลับมาทำไมคะ รัญนึกว่าคุณกลับบ้านไปแล้วซะอีก”
       ธาริศอึกอัก “ผม...กลัวว่ารัญเฝ้าอะตอมอยู่คนเดียว ดึกๆ คงจะหิว...ก็เลยซื้อขนมมาฝาก”
       พลางลุกขึ้นไปหยิบถุงขนมมาให้
       รัญธิดาอึ้งๆ “ขอบคุณค่ะ”
       ธาริศไปยืนมองอะตอม
       “อะตอมเป็นเด็กน่ารักมานะรัญ ผมเคยคิด...เคยหวังว่า...ถ้าเราแต่งงานกัน ลูกของเราคงจะน่ารักแบบนี้”
       รัญธิดาตัดบท “พอแล้วค่ะ คุณกลับไปเถอะ นี่มันดึกมากแล้วนะคะ”
       “รัญรู้มั้ย คืนวันนั้นที่เรานัดกันที่สถานีรถไฟ พี่กำลังออกไปหารัญ แต่ก็ถูกคุณแม่มาดักเอาไว้ แล้วบอกว่าเรากำลังล้มละลายให้พี่แต่งงานกับอรให้เร็วที่สุด”
       รัญธิดายกเอาสองมือปิดหู รู้สึกร้าวรานใจ
       “พอซะทีเหอะ รัญไม่อยากฟัง”
       ธาริศพูดต่อ “พี่กับอรไปแต่งงานกับที่อเมริกา ก่อนเดินทางพี่ไปตามหารัญ เพื่ออธิบายทุกอย่างให้ฟัง พี่อยากจะขอโทษ แต่คุณย่าของรัญก็บอกว่ารัญไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว”
       รัญธิดาทนไม่ไหว ทำท่าจะวิ่งหนีไป แต่ธาริศก็ตามไปกอดรัญธิดาไว้จากด้านหลัง
       “พี่ไม่เคยรักทักษอรเลย เค้าเองก็รู้ดี....พี่ตามหารัญไปจนทั่ว หวังว่าเราอาจจะได้เริ่มต้นด้วยกันอีก...แต่วันที่พี่ได้เจอรัญอีกครั้ง ก็คือวันที่รู้ว่ารัญกำลังจะแต่งงานกับพี่พีท”
       รัญธิดาสะบัดตัวออกจากธาริศ
       “เลิกพูดเถอะค่ะ ทุกอย่างมันจบแล้ว เราต่างคนต่างมีชีวิตใหม่อย่ารื้อฟื้นเรื่อง เก่าๆ ขึ้นมาอีกเลย”
       “สำหรับพี่ ความรักที่พี่มีต่อรัญ มันไม่เคยจบลงเลยนะ พี่รักรัญตลอดมา และยังรักอยู่จนวันนี้”
       รัญธิดาร้องไห้ออกมา แล้วพยายามจะข่มใจ
       “มันสายเกินไปแล้วค่ะ ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะพูดถึงมันตอนนี้”
       ธาริศสะท้อนใจ “มันสายเกินไปแล้วจริงๆ หรือเป็นเพราะรัญไม่ได้รักพี่อีกแล้ว”
       รัญธิดานั่งนิ่งน้ำตาไหลพราก ธาริศขยับเข้าใกล้ขึ้น
       “รัญ...บอกพี่ซิ ว่ารัญไม่ได้รักพี่อีกแล้ว”
       รัญธิดาร้องไห้หนักขึ้น ธาริศเชยคางรัญธิดาขึ้นมามองตา สองคนสบตากัน
       “รัญ...”
       รัญธิดาพูดไม่ออก เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ธาริศเข้าใจทันที กอดรัญธิดาไว้แนบอก รัญธิดาหมดความยับยั้งใจ กอดธาริศร้องไห้แน่น
       ธาริศน้ำตาไหล “พี่ขอโทษนะรัญ พี่ขอโทษ”
       
       ทั้งคู่กอดกันเต็มรักเต็มความคิดถึง ข่มความรู้สึกทรมานในใจไม่ไหวแล้ว
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 19
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 18 (จบตอน)**แก้ไขใหม่
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 17
หัวใจเรือพ่วง ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 99 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 93 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 6 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 30 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูคู่ พีท กะ แพท เยอะ ๆ น่ารักมากมาย
แมว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอนที่ 11 อยู่นะจ๊ะ คนอัพที่น่ารัก
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้วันอาทิตย์ที่ 30 มิถุนายน 2556
รอมาเป็นวันที่ 3 แล้ว ไม่อัพตอนที่ 10 ต่อ ซักที
วันศุกร์ก็ให้รอจนถึง 17.00 น. แล้ว
ถ้าจะอัพวันไหนก็ขอให้แจ้งใหม่ด้วยนะคะ
ไม่ใช่ให้รอ 17.00 น. ตั้ง 3 วันแล้ว
เจน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อะไรวะไม่อัพสักทีรออยู่นานแล้วนะ
เช็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 +38 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่อัพซักทีเนี้ย
มิกิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกจริงเลย ผิดคู่ อีรุงตุงนัง แอบสงสารธาริศ กับรัญธิดา
runny
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านค่ะ กำลังสนุกเลยอ่ะ
แฟนธาริศ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่อับแล้วหรอค่ะ? T-T
tobi
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
17.35 น. แล้ว แต่ยังไม่มาเลย
เจน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านตอนต่อไปแล้วค่ะ กำลังสนุกเลย รออยู่นะคะ ^^
Lilmonkey
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนนี้พี่ธาริศเป็นพระเอกช่วยทั้งอะตอม คุณพืทน้าแพท แถบยังอบอุ่นกับรัน
เอคะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กรี๊ดลุงพีทททท น่ารักที่สุดในสามโลก แอบชอบน้าแพทแล้วจิ คริคริ
piramit14
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จิงแล้วลุงพีทรักน้าแพทช่ะป่ะ แอบรักเค้าแล้วซิคุณลุง
รักลุงพีท กะน้าแพท
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สลับเปลี่ยนให้คนนี้มาอับคุณชายรณพีร์ได้ไหม
คนอัฟคุณชายรณพีร์อับน้อยมาก
virgo5
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีนะลุงพีทไม่แอบหอมแก้มแม่แพทตอนหลับ ก็แม่แพทออกจะน่ารักนิคะ
น่ารัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆ มาเร็วๆ นะค่ะ รออยู่
เนื้อหาตื่นเต้นมากๆ จริงๆ ซื้อหนังสือมาอ่านแล้ว
ไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไร แต่หนุกคนละแบบค่ะ ^^
may_pid@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้องสิงโต โตขึ้นหล่อมากจริงๆ แอบเชียร์คู่น้องสิงโต กับยิปซี สนุกๆ
zengcaili@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากเลยค่ะ รอตอนต่อไป วันนี้ฟินมากกกก แพทพีท น่ารักได้อีก^^
piramit14
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014