หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ดาวเรือง

ดาวเรือง ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 กรกฎาคม 2556 18:59 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ดาวเรือง ตอนที่ 11
       ดาวเรือง ตอนที่ 11
       

       จันทราเพ่งมองหนังสือพิมพ์ตรงหน้าแล้วก็หน้านิ่วคิ้วขมวด หนังสือพิมพ์พาดหัวข่าว “คลิปนางเอกชื่อเล่น ร. แลกลิ้นหนุ่มหน้าตี๋ในคอนโด” พร้อมกับแคปเจอร์ภาพจากคลิปที่แต่ละภาพล่อแหลมจนชวนอึ้ง
       จันทราเพ่งมองรูปผู้หญิงในรูปจนมั่นใจว่าเป็นสุดาวดี แล้วสักครู่ก็ถึงกับอึ้งไปเมื่อแน่ใจว่าผู้ชายในรูปคือพฤกษ์ สุดาวดีเปิดประตูเข้ามาในร้านด้วยสีหน้าตื่นเล็กๆ
       สุดาวดียกมือไหว้ “สวัสดีค่ะคุณแม่” สุดาวดีกวาดสายมองหาพฤกษ์ทั่วร้านแบบเนียนๆ
       จันทราลุกจากโต๊ะแล้วรับไหว้ “สวัสดีจ้ะหนูโรส มีอะไรรึเปล่าจ๊ะ”
       “เอ่อ...คือ... นายพฤกษ์อยู่มั้ยคะ”
       จันทรานิ่ง แต่พยายามจับพิรุธ “ไม่อยู่จ้ะ หนูโรสมีธุระอะไรกับพฤกษ์เหรอจ๊ะ”
       “พอดี...โรสมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเขาหน่อยค่ะ วันนี้เขามาทำงานรึเปล่าคะ”
       “ไม่ได้มาจ้ะ”
       “เอ่อ...แล้ว...พรุ่งนี้...เขาจะมามั้ยคะ”
       “พฤกษ์เขาไม่มาทำงานที่นี่แล้วล่ะ เขาเรียนจบแล้ว เห็นว่าจะกลับไปทำงานที่บ้าน”
       สุดาวดีอึ้ง ลูกค้าเปิดประตูเข้ามาในร้าน
       จันทรารีบบอก “แม่ขอตัวไปดูลูกค้านะจ๊ะ ตามสบายนะโรส”
       จันทราเดินไปพูดคุยกับลูกค้า
       สุดาวดีทำอะไรไม่ถูก เธอเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวที่จันทรานั่งก่อนที่สายตาของเธอจะเหลือบเห็นหนังสือพิมพ์บนโต๊ะ ทันทีที่เห็นข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์สุดาวดีก็หน้าถอดสี เธอหันขวับไปมองจันทราที่กำลังแนะนำและพาลูกค้าชมดอกไม้ในร้าน สุดาวดีแทบกระอักเมื่อรู้ว่าจันทรารู้ข่าวคลิปฉาวของเธอกับพฤกษ์แล้วแน่นอน
       
       ดาวเรืองตักไอศกรีมกะทิที่มีถั่วลิสงคั่ววางโปะกินเอาๆ อย่างเอร็ดอร่อย
       “ขอบใจนะปลัด เลี้ยงข้าวแล้วยังพามาเลี้ยงไอติม ฮิ..ฮิ”
       จินตวัฒน์ก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์อีกฉบับด้วยสีหน้าเครียด ไอศกรีมตรงหน้าที่ยังไม่ได้แตะเริ่มละลาย
       ดาวเรืองพูดต่อ “เป็นไร ให้เลี้ยงแค่นี้ทำเป็นกินไม่ลง มีข่าวแฟนหนีไปแต่งงานใหม่เหรอ ทำหน้ายังกะคนอกหักรักคุด ไหนดูหน่อยซิ”
       ดาวเรืองดึงหนังสือพิมพ์ที่จินตวัฒน์อ่านอยู่ขึ้นมาดู
       “โห...นางเอก ร.เรือ ไม่ต้องใบ้แล้วมั้ง เห็นหน้าชัดซะขนาดนี้ ดูสิ...ปลัด โรส สุดาวดีเขาเซ็กซี่ทั้งในจอนอกจอเลยเนอะ...ว่าปะ เอ...ผู้ชายในรูปนี่” ดาวเรืองแหกตาดูเป็นพิเศษ
       โทรศัพท์มือถือจินตวัฒน์ที่วางอยู่บนโต๊ะดังขึ้น จินตวัฒน์หยิบขึ้นมาดูเห็นหน้าจอเป็นชื่อ “โรส”
       จินตวัฒน์พูดกับดาวเรือง “กินอีกถ้วยได้นะ เดี๋ยวฉันมาจ่าย”
       จินตวัฒน์ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปนอกร้านก่อนจะกดรับสาย ดาวเรืองมองตามด้วยความสงสัยว่าจินตวัฒน์เป็นอะไร เธอก้มลงเล็งรูปผู้ชายที่เป็นข่าวชัดๆ ถึงจะเห็นแค่ด้านหลังแต่ดาวเรืองก็รู้สึกคุ้นจริงๆ
       
       สุดาวดีเดินโทรศัพท์จากหน้าร้านตรงไปยังที่จอดรถ เธอคิดหนักว่าจะโยนหินถามทางยังไงดี
       “จิ๋นยุ่งอยู่รึเปล่าคะ... เอ่อ เที่ยงกว่าแล้วเหรอ” สุดาวดีหัวเราะแหะๆ “นี่โรสโทรมากวนเวลาจิ๋นกินข้าวรึเปล่า”
       
       จินตวัฒน์ยืนคุยโทรศัพท์โดยรอฟังว่าสุดาวดีจะมาไม้ไหนด้วยความอึดอัดใจ
       “เปล่า ผมกินอิ่มแล้ว”
       สุดาวดีไม่รู้จะเริ่มยังไง “จิ๋น...”
       “น้ำเสียงโรสเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ”
       สุดาวดีสะอึก “เอ่อ...ค่ะ...เมื่อเช้า...จิ๋นได้อ่านหนังสือพิมพ์รึยัง”
       จินตวัฒน์สะอึกบ้าง “ครับ”
       “แล้วจิ๋น...จะไม่ถามโรสสักนิดเหรอว่าความจริงเป็นยังไง”
       จินตวัฒน์สับสน แต่ก็พยายามตั้งสติก่อนจะพูดด้วยอารมณ์ราบเรียบที่สุด
       “ความจริงก็คือรูปที่ลงมันคือโรส ซึ่งโรสเองก็คงปฏิเสธไม่ได้ แต่เบื้องหลังมันมีที่มาที่ไปยังไง และผู้ชายคนนั้นเป็นใคร...ผมไม่รู้”
       “นั่นล่ะค่ะที่โรสอยากอธิบาย ผู้ชายคนนั้นเป็นผู้จัดการใหม่ของโรสที่มาแทนพี่น้ำหวาน เขาเป็นฟรีแลนซ์ที่มาช่วยงานโรสแค่ไม่กี่ครั้ง เมื่อคืนที่โรสบอกว่าไปปาร์ตี้กับลูกค้ามาน่ะ โรสดื่มมากไปหน่อยเลยขับรถไม่ไหว”
       จินตวัฒน์รอฟังอย่างใจเย็น “ครับ”
       “ภาพหลุดนั่น...โรสแค่จูบขอบคุณที่เขาขับรถมาส่ง จูบแบบเพื่อน just friend น่ะค่ะจิ๋น อีตานั่นเป็นพวกเก้งกวาง จิ๋นยังฟังโรสอยู่รึเปล่า”
       จินตวัฒน์ชั่งใจหนัก “ครับ”
       ดาวเรืองถือไอศกรีมเดินตักกินออกมาจากร้านพอเห็นจินตวัฒน์เธอก็เดินเข้ามาหา
       “จิ๋นต้องเชื่อใจโรสนะ โรสกับพฤกษ์...ไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ”
       จินตวัฒน์ได้ยินชื่อพฤกษ์แล้วก็อึ้งเมื่อนึกถึงตอนที่คุยโทรศัพท์กับสุดาวดีในอดีต
       
       สุดาวดีใจลอยจนเรียกชื่อผิด “อันตรายอะ พฤกษ์ ต้องระวังตัวนะ โรสเป็นห่วง”
       จินตวัฒน์งง “พฤกษ์”
       จินตวัฒน์ตั้งสติ
       “ผมเชื่อใจคุณนะโรส...แต่ความเชื่อใจมันไม่สำคัญเท่ากับความรัก คุณต้องลองถามใจตัวเองดูว่า คุณยังรักผมอยู่รึเปล่า”
       ดาวเรืองได้ยินเต็มๆ 2 หูว่าจินตวัฒน์มีคนรักอยู่แล้ว
       
       สุดาวดีเดินมาที่รถโดยยังถือโทรศัพท์ค้าง เธออึ้งกับคำถามของจินตวัฒน์และกำลังลำดับคำพูดที่จะตอบ กลุ่มนักข่าวกรูเข้ามารุมล้อมโดยยื่นไมโครโฟนและเครื่องอัดเสียงพร้อมกับยิงคำถามกันเซ็งแซ่ สุดาวดีเลิ่กลั่กเพราะตั้งตัวไม่ติด
       “ตกลงผู้หญิงในคลิปคือโรสใช่มั้ย”
       “ผู้ชายคนนั้นใช่ผู้จัดการที่ถ่ายแบบด้วยกันรึเปล่า”
       “ช่วยเล่าหน่อยได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมีคลิปหลุดออกมาแบบนี้”
       สุดาวดีตกใจและสับสน “แค่นี้ก่อนนะจิ๋น” สุดาวดีกดวางสายแล้วหันมาหานักข่าว “พี่ๆ คะ โรสนัดหมอไว้” สุดาวดีแกล้งทำท่าจะเป็นลมแล้วเดินซมซานผ่านนักข่าวไป “โรสรีบน่ะค่ะ” สุดาวดีค่อยๆ ฝ่าวงล้อมนักข่าวออกมา “เมื่อกี้ท่านเลขาผู้ช่วยรัฐมนตรีก็โทรตามโรสด้วย ยังไงไปเจอกันที่กระทรวงนะคะ”
       สุดาวดีโกยอ้าวไปที่รถได้สำเร็จ นักข่าวมองตามอย่างมึนๆ
       “เลขารัฐมนตรีไหนยะ สตรอเบ้อเร่อจริงๆ” นักข่าวว่า

ดาวเรือง ตอนที่ 11
       จินตวัฒน์กดวางสายโทรศัพท์แล้วนิ่งคิดครู่หนึ่งก่อนจะหันมาเห็นดาวเรืองตักไอศกรีมเข้าปากแบบกวนๆ
       “กินไอติมไม่ลงเพราะมีปัญหากับแฟนนี่เอง” ดาวเรืองว่า
       จินตวัฒน์สวน “ไม่ใช่เรื่องของเด็กน่า”
       จินตวัฒน์เดินกลับไปที่ร้านไอศกรีม ดาวเรืองมองตามหลังจินตวัฒน์ไปด้วยความรู้สึกใจหวิวๆ แถมแอบจิกตาค้อนจินตวัฒน์โดยไม่รู้ตัว
       
       สุดาวดีนั่งเติมแป้งทาลิปสติกอยู่ในรถที่จอดอยู่ที่กระทรวง
       สุดาวดีฮึดสู้ “เอาวะ... เป็นไงเป็นกัน”
       สุดาวดีลงจากรถแล้วกดรีโมทล็อกประตู จากนั้นเธอก็จัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยมิดชิด น้ำหวานกับจัสมินเดินมาจากลานจอดรถอีกด้าน จัสมินซึ่งแต่งตัวเรียบร้อยน่ารักยกมือไหว้สุดาวดี สุดาวดีทำหน้าเซ็งที่เจอสองคนนี้อีกแล้ว
       น้ำหวานกัด “ต๊าย! ยังมีกะจิตกะใจโผล่มางานนี้อีกเหรอจ๊ะ”
       “ทำไมจะโผล่มาไม่ได้คะ ในเมื่อโรสเป็นคนจากสายบันเทิงคนเดียวที่ได้รับรางวัลนี้ โรสต้องเป็นฝ่ายถามพี่น้ำหวานมากกว่าว่าโผล่มางานนี้ทำไม ใครเชิญ”
       “อ๊ะ... ถ้ากระทรวงไม่เชิญ ฉันก็คงไม่เสนอหน้ามาหรอกจ้ะ”
       เก๋ถือวอล์กกี้ทอล์กกี้เดินเข้ามา พอเห็นสุดาวดีเธอก็อึดอัด
       น้ำหวานกับจัสมิไหว้อย่างอ่อนช้อยสุดๆ “สวัสดีค่ะพี่เก๋”
       สุดาวดีไหว้ “สวัสดีค่ะพี่เก๋ ขอโทษนะคะที่โรสมาเลทไปนิด”
       เก๋รับไหว้ทุกคน “พี่โทรหาคุณโรสตั้งหลายครั้ง แต่คุณโรสไม่รับสาย”
       “คือ...โรส...คุยอยู่กับหมอน่ะค่ะ เมื่อเช้าปวดหัวมากก็เลยแวะไปหาหมอ”
       น้ำหวานสาระแนต่อ “คงต้องแวะไปหาทุกวันน่ะค่ะ เพราะคงปวดหัวมากไปอีกหลายวัน”
       เก๋พูดกับน้ำหวาน “เดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่พาคุณน้ำหวานกับน้องจัสมินไปที่ห้องรับรองก่อนนะคะ มีซ้อมคิวสเตจนิดหน่อยค่ะ”
       สุดาวดียิ้มเย้ย “ปีนี้มีการแสดงสลับการรับรางวัลด้วยเหรอคะ” สุดาวดีพูดกับจัสมิน “โชว์อะไรล่ะหนู ระบำไก่ เต้นบัลเล่ต์ หรือกังนัมสไตล์จ๊ะ”
       เก๋เดินไป 2-3 ก้าวก็พูดใส่วอล์กกี้ฯ ว่า “น้ำหวานกับจัสมินมาถึงงานแล้ว”
       น้ำหวานขยับเข้าไปประชิดสุดาวดีแล้วเยาะเย้ย “ไม่รับโทรศัพท์ก็ตกข่าวยังงี้แหละ นี่ไม่รู้เลยหรือจ๊ะว่าเพราะคลิปฉาวของเธอทำให้ผู้ใหญ่ในกระทรวงสั่งถอดเธอจากรางวัลพุทธศาสนิกชนดีเด่นปีนี้ แล้วให้จัสมินมารับรางวัลแทนน่ะจ้ะ”
       สุดาวดีช็อก
       
       สุดาวดีเข้ามาอธิบายกับเก๋อย่างร้อนรน
       “เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่อย่างที่ทุกคนคิดนะคะ มันไม่ได้มีอะไรเลย”
       “แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ถูกถอนชื่อจากรางวัลนี้ได้แล้วค่ะ พวกเราก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้นะคะ แต่พอคลิปนั่นว่อนในเน็ตเมื่อเช้าเราก็วุ่นกันแทบตายว่าจะแก้ปัญหาเฉพาะหน้ายังไง เราเป็นองค์กรที่มีภาพลักษณ์ที่ดี เพราะฉะนั้นคนที่จะเป็นตัวแทนขององค์กรก็ต้องมีภาพลักษณ์ที่ดีด้วย คุณโรสเข้าใจนะคะ”
       สุดาวดียืนอึ้งเพราะรู้สึกเหมือนถูกประณามว่าฟอนเฟะอย่างสุภาพและรื่นหูที่สุด น้ำหวานเดินเข้ามาแล้วพูด
       “ขอบคุณนะคะคุณเก๋ ที่เคลียร์เรื่องนี้ให้น้องโรสเข้าใจ เราคนวงการเดียวกัน แถมน้ำหวานยังเคยดูแลน้องโรส แล้วต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ก็หนักใจ๊หนักใจค่ะ จะน้องโรสหรือน้องจัสมิน น้ำหวานก็รักทั้งคู่ “ น้ำหานพูดกับสุดาวดี “อย่าคิดมากนะ ปีนี้พลาดไปแล้วก็ไม่เป็นไร อีก 365 วันข้างหน้าก็รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี ปีหน้ารางวัลนี้อาจเป็นของหนูก็ได้จ้ะ”
       สุดาวดียืนลมออกหูและกำมือแน่น
       
       จินตวัฒน์ ดาวเรือง และสุวรรณสุมหัวอยู่ที่โต๊ะทำงาน ขณะที่บนโต๊ะมีแผนที่หมู่บ้านกางอยู่ จินตวัฒน์เอาปากกาวงบริเวณที่เป็นปางไม้ของกำพล
       “คราวนี้ฉันว่าเราน่าจะเข้าทางทิศใต้ เพราะทางเหนือไม่เหลือต้นไม้ให้มันตัดแล้ว พวกมันน่าจะมารวมอยู่ตรงนี้กันหมด” ดาวเรืองชี้ในแผนที่
       “ถ้าเป็นแถวนี้ก็สบาย...หลับตาเดินยังได้” สุวรรณคุย
       “เมื่อก่อนเคยปลูกกัญชาตรงนี้อีกสิ” จินตวัฒน์ว่า
       “พูดยังงี้หาเรื่องกันนี่หว่า คิดว่าในหัวไอ้วรรณจะมีแต่กัญชาอย่างเดียวรึไงวะ” สุวรรณจิ้มแผนที่ “ที่ตรงนี้ฉันเคยปลูกฝิ่นเว้ย แต่มันไม่งาม สงสัยอากาศจะร้อนเกินไป ว่าจะขยับไปปลูกบนเขา ก็กลัวไอ้เรืองมันตามไปเผาอีก”
       จินตวัฒน์เอ๋อเพราะไปต่อไม่ถูก
       ดาวเรืองแกล้งอวย “เพราะฉะนั้นปลัดใช้งานถูกคนแล้ว จะไปทางเหนือหรือใต้..ไม่มีใครรู้เส้นทางดีเท่าไอ้วรรณ”
       “ขอบใจนายวรรณล่วงหน้าอีกครั้งนะ การเข้าจับกุมครั้งนี้เราต้องกวาดล้างให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด เพราะคงไม่มีโอกาสดีๆ แบบนี้อีกแล้ว”
       ดาวเรืองเอาปากกาวงบนแผนที่ “ฉันว่าพวกมันน่าจะตั้งแคมป์กันอยู่ตรงที่ราบนี่ ถ้าเราเข้าไปตรงนี้จะปลอดภัยเพราะมันเป็นเนิน เราเห็นมัน แต่มันไม่เห็นเรา”
       จินตวัฒน์มองแผนที่ “แถวๆ ที่เราเจองูจงอางใช่มั้ย”
       ดาวเรืองเงยหน้ามองจินตวัฒน์ แล้วภาพเหตุการณ์วิ่งหนีงูในตอนนั้นก็แวบเข้ามาในหัว ทั้งคู่ยิ้มให้กัน สุวรรณสังเกตเห็นความผิดปกติระหว่างดาวเรืองกับจินตวัฒน์
       “งูอะไร! ไปเจอเมื่อไหร่ ที่ไหน ยังไง!!! ทำไมเอ็งไม่เล่าให้ข้าฟังห๊า... ไอ้เรือง!”
       ดาวเรืองกับจินตวัฒน์เสมองแผนที่แล้วคุยเป็นงานเป็นการกลบเกลื่อน
       “ปลัดต้องกำชับให้ตำรวจรีบลงมือนะ ไม่งั้นต้นไม้หมดป่า”
       “ใช่...ต้องเร็วที่สุด”
       สุวรรณไม่ยอม “เฮ้ย เรื่องต้นไม้เอาไว้ทีหลังเว้ย!!! แต่เรื่องงูน่ะมันยังไงกันวะ...ไอ้เรือง!”
       ดาวเรืองเหล่จินตวัฒน์แล้วอมยิ้มและแอบขำสุวรรณด้วย
       
       สุดาวดียื่นมือไปรับเช็คจากบิ๋ม
       “ขอบคุณมากนะคะพี่บิ๋ม แล้วตัวต่อไปจะถ่ายเมื่อไหร่คะ โรสจะได้ล็อกคิวไว้ให้ ตอนนี้ลำบากหน่อยค่ะ ต้องดูงานเอง”
       บิ๋มอึดอัด “เราคงต้องเบรกไว้ก่อนจ้ะ”
       “ทำไมคะ โรสเห็นในสตอรี่บอร์ดตอนที่เราคุยกันก็มีตามมาอีกหลายเวอร์ชั่น เราจะทำเป็นซีรีส์ต่อกันไม่ใช่เหรอคะ”
       “ใช่จ้ะ โฆษณาน่ะยังมีต่อ แต่...เราคงต้องเปลี่ยนพรีเซนเตอร์ที่เหมาะสม”
       สุดาวดีอึ้งและกำลังจะอ้าปากถาม แต่น้ำหวานก็เดินเข้ามาพร้อมจัสมินที่มาพร้อมกับเสื้อผ้าหน้าผมในลุ้คสดใสสมวัย
       น้ำหวานทำท่าลั้นลา “ต๊าย!!! โลกกลมจังเลย เจอกันทุกวัน 3 เวลาหลังอาหารเลยนะจ๊ะโรส” น้ำหวานพูดกับบิ๋ม “จัสมินพร้อมแล้วค่ะคุณบิ๋ม อ่านสัญญามาเรียบร้อยแล้ว ไม่มีปัญหาค่ะ”
       สุดาวดีมองหน้าบิ๋มกับน้ำหวานสลับกันไปมา
       “โดนหมอฉีดยามาล่ะสิ ถึงดูหน้ามึนขนาดนี้ เดี๋ยวพี่ช่วยอธิบายนะจะได้หายมึน วันนี้จัสมินมาเซ็นสัญญาเป็นพรีเซนเตอร์น้ำแร่คนใหม่ พ่วงกับการเป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์อีก 5 ปีด้วย อย่างว่านะ...น้ำแร่บริสุทธิ์ก็ต้องคู่กับพรีเซนเตอร์บริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างจัสมิน” น้ำหวานว่า

ดาวเรือง ตอนที่ 11
       สุดาวดีหน้าเสีย ขอบตาเริ่มร้อนผ่าว
       บิ๋มเริ่มเห็นสถานการณ์ไม่ดี “บิ๋มว่าคุณน้ำหวานกับน้องจัสมินไปรอที่ห้องประชุมก่อนดีกว่านะคะ เดี๋ยวบิ๋มจะรีบไปตามนาย เชิญค่ะ” บิ๋มพูดกับสุดาวดี “ขอตัวนะจ๊ะ”
       บิ๋มลุกไปต้อนน้ำหวานกับจัสมินให้เดินออกไป สุดาวดีถูกทิ้งให้คว้างอยู่กลางล็อบบี้เพียงลำพัง สุดาวดีเห็นที่แขวนหนังสือพิมพ์มีหนังสือพิมพ์ 3 ฉบับ แต่ละฉบับล้วนมีข่าวคลิปของเธอขึ้นหน้าหนึ่ง และรูปที่นักข่าวถ่ายที่หน้าคอนโดพร้อมพาดหัวข่าวแรงๆ ทุกฉบับ สุดาวดียืนช็อก
       
       พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ข่าวเกี่ยวกับสุดาวดีแรงๆ วางหราอยู่ที่ร้านข้างถนน พฤกษ์ซึ่งสะพายเป้เดินทางกำลังยืนอ่านข่าวนั้นอยู่ พฤกษ์ยืนคิ้วขมวดแล้วคิดในใจว่าสุดาวดีโดนอัดหนักขนาดนี้เลยเหรอ
       
       สุดาวดีเดินออกมาจากบริษัทเอเจนซี่อย่างอึ้งๆ สักครู่สติของเธอก็กระเจิดกระเจิงเมื่อฝูงนักข่าวกรูมาหา สุดาวดีตาลุกวาวเหมือนเห็นฝูงไฮยีน่าที่เห็นเหยื่ออันโอชะ ทุกคนล้อมสุดาวดีไว้แล้วยิงคำถามเซ็งแซ่พร้อมถ่ายรูปไม่ยั้ง
       “ถึงขั้นโดนปลดรางวัลกลางอากาศแบบนี้ แล้วงานอื่นๆ จะถูกปลดกลางอากาศรึเปล่าคะน้องโรส”
       “ได้ข่าวว่าถูกถอดจากงานโฆษณาแล้วด้วย จริงรึเปล่าครับ”
       “ผู้ชายคนนั้นคือผู้จัดการโรสใช่มั้ย ตกลงคบกันอยู่ใช่มั้ยคะ”
       สุดาวดีทั้งอึดอัดและอับอาย สุดท้ายเธอก็วิ่งหนีนักข่าวขึ้นรถแล้วขับออกไป
       
       สุดาวดีขับรถไปเรื่อยๆ โดยที่เสียงโทรศัพท์มือถือดังตลอดเวลา สุดาวดีน้ำตาคลอก่อนจะระเบิดอารมณ์ด้วยความเสียใจและคับแค้นใจ
       “นายพฤกษ์!!! ไอ้ตัวก่อเรื่อง...หายหัวไปเลยนะ!” สุดาวดีเหล่โทรศัพท์ “ไอ้พวกนี้ก็ไม่รู้จะตามจิกตามด่ากันไปถึงไหน!”
       สักครู่ สุดาวดีก็สับสนเพราะไม่รู้จะไปทางไหนดี เธอจึงตัดสินใจจอดรถเข้าข้างทางแล้วฟุบหน้าร้องไห้กับพวงมาลัย เสียงโทรศัพท์เงียบหายไป สุดาวดีหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนเบาะข้างคนขับขึ้นมาดูเห็นหน้าจอเป็น Missed Call จากพฤกษ์ถึง 17 สาย
       สุดาวดีจะกดโทรกลับไปหาพฤกษ์ แต่แล้วก็มีสายแทรกเข้ามาซะก่อน สุดาวดีแปลกใจเพราะเป็นเบอร์ที่ไม่ได้เมมไว้แต่แล้วเธอก็ตัดสินใจกดรับสาย ลำโพงบลูทูธที่ติดในรถทำงานเสียงปลายสายดังขึ้น
       “ฮัลโหล โรสใช่มั้ยคะ”
       “เอ่อ...ค่ะ...”
       “นี่พี่แมว...รายการแฉยามบ่ายนะ”
       สุดาวดีนึกด่าตัวเองว่าไม่น่ากดรับเลย
       แมวพูดต่อ “นี่หนู...หนูจะใช้วิธีนิ่งใบ้รับประทานอย่างนี้ไม่ได้นะจ๊ะ หนูทำงานในวงการ ยังไงก็หนีนักข่าวไม่พ้น สู้ออกมาพูดความจริงเลยดีกว่า มันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไรนี่ แค่ออกมาพูดว่าผู้ชายในคลิปเป็นคนที่หนูคบอยู่ก็จบ”
       “มัน...มัน...ไม่ใช่ค่ะพี่แมว คือ...ผู้ชายคนนั้นเขาเป็นเพื่อนสาวหนูเอง”
       แมวพูดเสียงสูงเพราะไม่เชื่อ “เพื่อนสาว!!! ต๊าย...หล่อล่ำขนาดนั้น เพื่อนสาวหรือเพื่อนที่ชอบฟันสาวจ๊ะ ไม่เอาน่าหนู เรามาพูดความจริงกันดีกว่า”
       “เขาเป็นเพื่อนจริงๆ ค่ะ โรสมีแฟนแล้ว”
       “ถ้างั้นแฟนหนูว่ายังไงบ้างล่ะเรื่องคลิปนั่น”
       “ก็...ไม่ว่ายังไงนี่คะ เราเข้าใจกันดี นี่โรสก็กำลังจะไปหาเขา แต่นักข่าวก็เอาไปเมาท์ว่าโรสหนี” สุดาวดีหัวเราะเฟคและเหมือนจะร้องไห้ไปด้วย
       “ก็แวบมาสัมภาษณ์ออกรายการพี่นิดนึง จะได้จบๆ กันไป”
       “กลับกรุงเทพฯ เมื่อไหร่โรสไปแน่ค่ะ ขอบคุณนะคะ สวัสดีค่ะ”
       สุดาวดีกดสวิตช์ปิดมือถือ หน้าจอมือถือดับวูบ เธอนึกถึงคนที่จะช่วยเธอได้ในเวลานี้นั่นคือจินตวัฒน์
       
       สุดาวดีนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในร้านดอกไม้ของจันทราก่อนหน้านี้ เธอยืนคุยกับจันทราที่กำลังจัดดอกไม้ใส่แจกันให้ลูกค้า
       “ถึงมันจะไม่เป็นความจริง แต่โรสก็ไม่สบายใจค่ะคุณแม่ โรสแคร์ความรู้สึกจิ๋น โรสว่าจะหยุดงานสักอาทิตย์ไปหาจิ๋นค่ะ”
       “ดีแล้วล่ะ ปรับความเข้าใจกันซะ จิ๋นเขาก็อยู่ไม่ไกล ขับรถ 3-4 ชั่วโมงก็ถึง” จันทราบอก
       “ที่ไหนนะคะคุณแม่”
       จันทราเงยหน้าขึ้นมองสุดาวดี
       
       ตาของสุดาวดีเป็นประกายเจิดจ้าขึ้นมา
       “ดอนพัฒนา!”
       สุดาวดีเข้าเกียร์และออกรถ เท้าของเธอเหยียบคันเร่งลึกลงไป
       “ช่วยโรสหน่อยนะ..จิ๋น”
       รถของสุดาวดีแล่นไปตามถนน
       
       พฤกษ์นั่งในรถตู้ในตำแหน่งติดกระจก เขากดโทรศัพท์หาสุดาวดีแล้วยกฟัง ได้ยินเสียงตอบรับอัตโนมัติ “หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้” ดังขึ้น พฤกษ์กดวางสายสักครู่แล้วพยายามลองใหม่ แต่ก็ได้ยินเสียงตอบรับเหมือนเดิม พฤกษ์เก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋าด้วยสีหน้าไม่สบายใจ
       
       สุวรรณ แหลม และกรอดดูดโอเลี้ยงไปยืนส่องนิตยสารหน้าร้านไป ทั้งสามจุ๊ปากจิ๊จ๊ะและประสานเสียงซี้ดซ้าด นิตยสารแนวกอสซิปเฉพาะกิจ 3-4 ฉบับบนแผงที่หน้าปกมีภาพแคปเจอร์ช็อตจูบปากของพฤกษ์กับสุดาวดีแบบโคลสอัพสุดๆ
       “โรส สุดาวดีนี่โคตรเปรี้ยวเลยว่ะ ข้าอยากให้ไอ้เรืองมันโน้มคอข้ามาจูบแบบนี้บ้าง” สุวรรณว่า
       “มันจะโน้มคอตีเข่าพี่น่ะสิไม่ว่า” แหลมบอก
       “ถ้าไอ้เรืองมันเซ็กซี่ยังงี้บ้างก็คงดี อิจฉาไอ้นี่จริงๆ มันเป็นใครมาจากไหนวะ พระเอกก็ไม่ใช่ แต่ทำไมหน้ามันคุ้นๆ...ได้จูบปากโรส แหม...อย่างข้าจะมีโอกาสแบบนี้บ้างมั้ยวะ”
       กรอดรีบเบรก “ตื่นเหอะพี่วรรณ เขาเป็นดาราอยู่กรุงเทพฯ เราคงซิ่งมอ’ ไซค์ไปจูบเขาไม่ไหว แล้วเขาก็คงไม่แวะมากินส้มตำแถวนี้ด้วย”
       “ไอ้กรอดเอ็งก็นะ จะให้พี่วรรณเขาฝันบ้างอะไรบ้างไม่ได้รึไง ตัวจริงยังไม่เคยเจอก็จูบรูปไปพลางๆ ก่อนมั้ยพี่” แหลมเสนอ
       สุวรรณหยิบนิตยสารขึ้นมาดู เขาคิดภาพตามแล้วสยิวกิ้วจึงบรรจงจูบลงไปที่รูปสุดาวดี
       “อย่าให้เจอนะ ถ้าเจอเมื่อไหร่ล่ะก็...จะจับมาจูบๆๆ ให้หนำใจ”
       รถของสุดาวดีแล่นเข้ามาจอดด้านหลังกลุ่มสุวรรณ กระจกรถค่อยๆ เลื่อนลง
       “น้องๆ อำเภอไปทางไหน” สุดาวดีถาม
       พวกสุวรรณหันมาแล้วชี้ “โน่น” วินาทีต่อมาทั้งสามก็ร้องพร้อมกัน “โรส!!”
       สุดาวดีเลื่อนกระจกขึ้นแล้วขับออกไป
       ทั้งสามหันมามองหน้ากัน “สุดาวดี!! กรี๊ดด”
       พวกสุวรรณมองหน้ากันอย่างตื่นเต้น ทั้งสามกรี๊ดกร๊าดแต๋วแตกที่เห็นดาราก่อนจะชี้บอกชาวบ้านที่เดินผ่านไปผ่านมา
       “โรสๆ ! โรส สุดาวดีไปโน่นแล้ว... ไปอำเภอๆ!!”
       สุวรรณชะงักกึก “ไปอำเภอ... ไปทำไมวะ”
       ทั้งสามคนมองไปยังทางที่สุดาวดีขับรถไป

ดาวเรือง ตอนที่ 11
       ดาวเรืองกับจินตวัฒน์นั่งยองๆ ช่วยกันผสมอาหารในเล้าเป็ด สักครู่ดาวเรืองก็ร้องลั่น
       “โอ้โห!!! ไข่โตจัง!!”
       จินตวัฒน์สะดุ้งโหยงก่อนจะก้มลงมองเป้าตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นมาต่อว่าดาวเรืองว่าทะลึ่ง แต่สุดท้ายเขาก็ต้องหน้าม้านเพราะดาวเรืองไม่ได้มองเป้าเขาแต่มองเลยไปทางด้านหลัง
       ดาวเรืองวิ่งไปหยิบไข่ฟองโตที่กระจายตามพื้นขี้เลนเยื้องไปด้านหลังจินตวัฒน์ขึ้นมาดูอย่างตื่นตาตื่นใจ
       “เฮ้ย!! มีตั้งหลายฟอง ไปแอบไข่ตอนไหนวะเนี่ย...เมื่อเช้าเข้ามาไม่ยักเห็นแฮะ 1…2…3…7…8…9…12…13 สิบสามฟองแน่ะปลัด!”
       “เอาไปขายที่ตลาดสิ รายได้พิเศษของเธอ”
       “ไม่ขาย” ดาวเรืองบอก
       “งั้นก็เก็บไว้ทำกับข้าวให้ลูกค้า”
       “ไม่ทำ!”
       “จะเก็บไว้กินเอง”
       “ไม่กิน!”
       “อ้าว ไม่ขาย ไม่ทำ ไม่กิน แล้วจะเอาไปทำอะไร”
       “เอาไว้ดู รอให้มันฟักเป็นตัว รุ่นลูกตั้งชื่อด้วย “จอ จาน” ตามชื่อนายแล้ว รุ่นหลานนี่ ต้องขึ้นด้วย “ดอ เด็ก” ตามชื่อฉัน”
       ดาวเรืองเอามือชี้ไข่เป็ดที่วางเรียงไว้บนกองฟางอย่างสวยงามแล้วตั้งชื่ออย่างสนุกสนาน
       “ดุจดาว ดวงเดือน เด้งดึ๋ง โด่งดัง ดุ๊กดิ๊ก ดุ๊กดุ๋ย โดโด้ เดือนเด่น ดวงดาว ดีโด้ ดี๊ดี”
       “เป็ดไข่นะครับ คุณดาวเรือง มีแต่ตัวแม่ ไม่มีตัวพ่อสักตัว มันจะฟักเป็นตัวได้ยังไงครับ”
       ดาวเรืองชะงักกึกแล้วยิ้มแหะๆ “เออ...จริง”
       จินตวัฒน์ยิ้มขำในความน่ารักน่าเอ็นดูปนเปิ่นนิดๆ ของดาวเรือง
       
       จินตวัฒน์กับดาวเรืองเดินเข้ามาจากทางเล้าเป็ดหลังบ้าน บานชื่นที่กำลังผัดอาหารที่เตาเหลือบมองแล้วอมยิ้ม
       “วันนี้ผมฝากท้องที่นี่เลยนะครับ ดาวเรืองจะได้ไม่ต้องเอาปิ่นโตไปส่ง” จินตวัฒน์บอก
       “ค่า...น้าทำของโปรดของคุณปลัดหลายอย่างเลยค่ะ น้ำพริกกะปิ ปลาทูทอด ผัดคะน้าปลาเค็ม แล้วก็...!”
       บานชื่นพูดยังไม่จบก็อ้าปากค้างแล้วมองไปหน้าบ้านตาไม่กะพริบ จินตวัฒน์หันไปมองบานชื่นเพราะแปลกใจที่เงียบไป บานชื่นปิดแก๊ส วางตะหลิว แล้ววิ่งออกไปหน้าบ้านด้วยความตื่นเต้น
       “พฤกษ์ลูกแม่!”
       พฤกษ์สะพายกระเป๋าหยุดยืนมองบานชื่นยิ้มๆ อยู่ที่หน้าร้าน บานชื่นวิ่งเข้าไปกอดพฤกษ์ ทั้งคู่กอดกันกลม
       “จะมาทำไมไม่บอกล่วงหน้าห๊า! จะได้ให้ไอ้เรืองไปรับที่ขนส่ง” บานชื่นว่า
       พฤกษ์ตอบ “ไม่อยากให้เรืองลำบากน่ะแม่”
       ดาวเรืองวิ่งมาจากหลังบ้าน
       “ไหน... พฤกษ์ไหน” ดาวเรืองเห็นพฤกษ์ก็ดีใจสุดๆ “เฮ้ย! พี่พฤกษ์!! พี่พฤกษ์จริงๆ ด้วย พี่พฤกษ์” ดาวเรืองกระโดดกอด
       จินตวัฒน์มองสามคนแม่ลูกที่กอดกันกลมแล้วยิ้มอย่างพลอยมีความสุขไปด้วย
       บานชื่นพาพฤกษ์เข้ามาในร้าน ดาวเรืองแย่งกระเป๋ามาจากมือพี่ชายเอาเข้าไปเก็บในบ้าน
       “รู้จักปลัดไว้สิลูก ปลัดจินตวัฒน์ย้ายมาประจำที่บ้านเราหลายเดือนแล้ว” บานชื่นแนะนำ
       พฤกษ์ยกมือไหว้ “สวัสดีครับ”
       จินตวัฒน์รับไหว้ “สวัสดีครับ”
       จินตวัฒน์มองหน้าพฤกษ์ใกล้ๆ แล้วรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นที่ไหน
       “นี่พี่ชายไอ้เรืองค่ะคุณปลัด ชื่อเจ้าพฤกษ์” บานชื่นแนะนำ
       จินตวัฒน์อึ้งแล้วก็คิดถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านมา
       
       จินตวัฒน์ขยับเข้าไปมองหนังสือพิมพ์ของหมู่จ้อยจนเห็นภาพสุดาวดีกับพฤกษ์แล้ววูบวาบ
       “ไอ้นี่ตัวจริงแหง เห็นมีภาพหลุดมาตั้งเยอะ อิจฉาจริงจริ๊ง” หมู่จ้อยบอก
       
       จินตวัฒน์ก้มหน้าอ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
       
       สุดาวดีใจลอยจนเรียกชื่อผิด “อันตรายอะ พฤกษ์ ต้องระวังตัวนะ โรสเป็นห่วง”
       จินตวัฒน์งง “พฤกษ์”
       
       สุดาวดีพูดโทรศัพท์กับเขา “จิ๋นต้องเชื่อใจโรสนะ โรสกับพฤกษ์...ไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ”
       
       ดาวเรืองออกมาจากในบ้าน แปลกใจที่เห็นจินตวัฒน์กำลังจ้องพฤกษ์อย่างเอาเป็นเอาตาย พฤกษ์เริ่มยิ้มเจื่อนเพราะงงที่ถูกจ้องตาไม่กะพริบ
       “ปลัด!” ดาวเรืองเรียก จินตวัฒน์รู้สึกตัว “เป็นอะไรห๊า มองพี่ชายฉันยังกับไม่เคยเห็นคน หรือว่ารู้จักกันมาก่อน”
       พฤกษ์ส่ายหน้าด้วยแววตาใสซื่อ จินตวัฒน์ส่ายหน้าเช่นกันแต่แววตาของเขาบ่งบอกชัดว่ามีความอึดอัดใจซ่อนอยู่
       
       อ่านต่อหน้าที่ 2


1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ดาวเรือง ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
ดาวเรือง ตอนที่ 12
ดาวเรือง ตอนที่ 11
ดาวเรือง ตอนที่ 10
ดาวเรือง ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014