หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ นางร้ายสายลับ

นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 4 สิงหาคม 2556 05:57 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4
       นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4
       
       วันต่อมา ที่เซฟเฮ้าส์ทีมเดอะซัน...จ่ายม อัศวิน ประเสริฐ นั่งตรวจดูหลักฐานภาพถ่ายริชาร์ดกับกลุ่มชายต่างชาติและภาพริชาร์ดกับเนธานอย่างสนใจ
       
       ปรีติเดินเอาแฟ้มหลักฐานเพิ่มเติมมาวางลงบนโต๊ะประชุม รูปเนธานพร้อมประวัติที่ถูกปริ้นท์ถูกนำออกมาแจกถึงมือทุกคน
       “นี่คือเนธาน นักแสดงนายแบบที่กลายเป็นผู้ต้องสงสัยว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับริชาร์ด” นฤเบศ กวาดมองหน้าทุกคน “การที่เนธานปรากฏตัวพร้อมกับริชาร์ดที่ M Club เมื่อคืนนี้ ทำให้หมอนี่กลายเป็นบุคคลที่เราไม่ควรมองข้าม”
       “จากข้อมูลเพิ่มเติม นายเนธานคนนี้เคยทำงานไซด์ลายด์ที่บาร์นั่นด้วยครับตั้งแต่ก่อนเข้าวงการ สมัยนั้น หน้าตาของเขายังไม่ดูดีเท่ากับตอนนี้” ปรีติคลิกเม้าส์ “และนี่คือรูปของเนธานสมัยที่ยังไม่ได้พึ่งมีดหมอ”
       รูปเนธานสมัยยังไม่ทำศัลยกรรมปรากฏขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่ในห้องประชุม ทุกคนมองดูอย่างสนใจ ประเสริฐคิดๆ
       “การที่ริชาร์ดเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าของ M Club รวมถึงเรื่องที่เนธานเคยทำงานที่นั่นมาก่อน เป็นไปได้สูงมากที่สองคนนี้อาจจะรู้จักกัน”
       “เพราะฉะนั้น นอกจากริชาร์ดที่เราต้องตามประกบแบบไม่ให้คลาดสายตาแล้ว เนธานก็น่าจะเป็นอีกคนหนึ่งที่เราจะต้องเฝ้าดู” อัศวิน ออกความเห็น
       นฤเบศพยักหน้า
       “ถูกต้องแล้วผู้กอง เรื่องนี้ผมจึงอยากให้สายลับของเราตามต่อ”
       จ่ายมไม่เห็นสุรีกานต์ในที่ประชุมก็ถามขึ้น
       ”แล้วตอนนี้สายลับสาวของเราอยู่ไหนล่ะครับสารวัตร”
       นฤเบศหน้านิ่ง นึกผิดหวังที่สุรีกานต์ไม่มาตามนัดเหมือนที่บอกไว้จริงๆ
       “การทำงานใหญ่ บางทีเราก็ไม่สามารถมอบหมายให้คนไม่มีความรับผิดชอบทำได้หรอกจ่า เพราะฉะนั้น งานนี้ผมเลยคิดว่า…”
       ทันใดนั้นเสียงสุรีกานต์ก็ดังขึ้น
       “ใครบอกว่าฉันไม่มีความรับผิดชอบ”
       ทุกคนหันไปมองทางประตู สุรีกานต์ยืนเชิดหน้าอยู่ตรงนั้น สองมือถือถุงอาหารมาเต็มมือ นฤเบศเห็นสุรีกานต์แล้วแอบอมยิ้ม ก่อนจะทำเก๊กเสียงขรึม
       “มาตอนประชุมกำลังจะเลิก ก็ไม่ต่างอะไรกับไม่มาหรอก”
       จ่ายมลิงโลดรีบวิ่งไปรับของจากมือสุรีกานต์ไปช่วยถือให้
       “โธ่ สารวัตรครับ มาช้ายังดีกว่าไม่มานะครับ แถมมาพร้อมกับของอร่อยแบบนี้ยิ่งน่ามาเข้าไปใหญ่”
       ทุกคนเออออเห็นด้วยกับจ่ายม เข้าข้างสุรีกานต์กันหมด สุรีกานต์ยิ้มอย่างเป็นต่อหันไปทางนฤเบศ
       “บัญชามาได้เลยค่ะคุณสารวัตร ว่าสายลับสาวผู้น่าสงสารคนนี้ต้องทำอะไรบ้าง”
       
       สุรีกานต์ตกใจ
       “อะไรนะ คุณจะให้ฉันตามประกบเนธาน”
       “คุณก็เห็นมากับตาแล้วนี่ว่าหมอนั่นน่าสงสัยแค่ไหน”
       “แล้วทำไมต้องเป็นฉันด้วย ไหนจะริชาร์ด ไหนจะเนธาน ไม่คิดว่าคุณใช้งานฉันหนักเกินไปเหรอไง”
       “คุณกับเนธานกำลังทำงานด้วยกัน แค่คอยจับตาดูพฤติกรรมของหมอนั่นว่ามีอะไรผิดปกติบ้างก็ไม่เห็นจะหนักหนาอะไรเลยนี่นา”
       “พูดง่ายจังเลยนะ โอ๊ย ทำไมฉันถึงหนีอีตาเนธานไม่พ้นซะทีนะ ทำเวรทำกรรมอะไรกันมาก็ไม่รู้”
       “เอาน่าคุณ ไม่มีใครได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบไปหมดทุกอย่างหรอก ลองมองให้มันเป็นหน้าที่แล้วพยายามตั้งใจทำมันให้ดีที่สุดดูสิ แล้วคุณก็จะทำสิ่งที่คุณไม่ชอบได้หมดทุกอย่าง”
       “โอ้ย พอๆ แค่นี้ฉันก็ยอมยกธงขาวแล้ว พอใจหรือยัง”
       นฤเบศยิ้ม สุรีกานต์นึกอะไรออก รีบเปิดกระเป๋าหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา
       “เกือบลืม นี่...” เธอยื่นกระดาษให้เขา “ตารางคิวงานของฉัน ต่อไปคุณจะได้รู้ว่าสามารถ เรียกใช้สายลับสาวอย่างฉันได้วันไหนบ้าง”
       นฤเบศก้มมองกระดาษตารางคิวงานของสุรีกานต์ จันทร์-พุธ คือวันทำงาน ศุกร์-อาทิตย์ คือวันหยุด วันพฤหัสระบุเอาไว้ว่า ปฏิบัติภารกิจ นฤเบศอึ้งๆ
       “วันพฤหัสวันเดียวเนี่ยนะ”
       “ถูกต้อง ฉันมีเวลาให้คุณแค่นี้เท่านั้นแหละ”
       “แต่งานสายลับไม่มีวันหยุดจนกว่าภารกิจจะจบสิ้น ไหนๆ คุณก็มาเป็นสายลับแล้ว ยังไงก็ช่วยเคารพกติกาการเป็นสายลับอย่างเคร่งครัดด้วย”
       สุรีกานต์อยากกรี๊ด
       “แต่ยังไงฉันก็ต้องมีวันหยุด ฉันต้องมีวันหยุด คุณได้ยินมั้ย”
       
       สุรีกานต์ นัดกับ วุ้นกรอบและพายไก่ที่ร้านอาหารฟาดส์ฟู้ดในห้างสรรพสินค้า สุรีกานต์ทิ้งก้นลงบนที่นั่งอย่างหัวเสีย
       “ปากเสีย บ้าอำนาจ เอาแต่ใจตัวเอง ไม่เห็นใจคนอื่น เห็นว่าฉันไม่มีทางเลือกใช่มั้ยถึงทำกับฉันแบบนี้ ฉันเกลียดนาย เกลียดๆ”
       วุ้นกรอบกับพายไก่มองดูสุรีกานต์อย่างงงๆ
       “เจ๊ด่าใครอ่ะ“ วุ้นกรอบถามอย่างสงสัย
       สุรีกานต์กำหมัดทุบโต๊ะ หน้าตาอาฆาตแค้น
       “จะใครซะอีกล่ะ มีอยู่คนเดียวนั่นแหละที่กล้ากวนประสาทฉันได้ตลอดเวลา”
       วุ้นกรอบกับพายไก่ตาโตมองสุรีกานต์อย่างสงสัย สุรีกานต์นึกได้ว่าเผลอหลุดปากออกไป รีบแก้ตัวทันที
       “อ๋อ...คือพอดีช่วงนี้เจอแต่คนแย่ๆ น่ะ เลยหงุดหงิดไปหน่อย ไม่มีอะไรหรอก”
       วุ้นกรอบถอนใจ
       “เอาน่า ถึงเจ๊จะไปเจอคนแย่ๆ มาจากไหน แต่อย่างน้อยเจ๊ก็โชคดีมากนะที่ได้เจอคนดีๆ อย่างคุณกวิน”
       พายไก่พยักหน้าหงึกหงักสนับสนุนคำพูดวุ้นกรอบอย่างเต็มที่ สุรีกานต์น้ำเสียงจริงจัง
       “พวกแกสองคนคิดว่าคุณวินเป็นยังไงเหรอ”
       “ก็เป็นผู้ชายที่เหมาะสมกับเจ๊สุดๆ ไปเลยน่ะสิ” พายไก่ยิ้มปลื้ม
       สุรีกานต์ยิ้มเขิน แววตาเป็นประกาย วุ้นกรอบเหยียดตามองสุรีกานต์กับพายไก่ แสยะยิ้มไม่เห็นด้วย
       “แต่ฉันว่าคนที่เหมาะสมกับคุณกวินคือฉันมากกว่า เพราะถ้าเจ๊โซ่สวยกว่าฉันสักนิดละก็ ฉันจะไม่ว่าอะไรเลยสักคำ”
       พายไก่เหล่มองวุ้นกรอบอย่างรับไม่ได้ สุรีกานต์มองหน้าทั้งสอง
       “สรุปว่าชั่วโมงนี้ กวิน กฤษดาอภินันท์ คือผู้ชายที่มาวินที่สุดแล้วใช่มั้ย”
       วุ้นกับพายไก่ตอบพร้อมกัน
       
       “ถูกต้องที่สุดเลยเจ๊”

นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4
       กวินเดินชอบปิ้งกับคุณกอบแก้วตามประสาแม่ลูก อยู่บริเวณโซนเคาน์เตอร์เครื่องสำอาง
       
       “เฮ้อ เวลาเดินช็อปปิ้งแบบนี้ ถ้ามีลูกสะใภ้สักคนมาเดินเล่นกระจุ๋งกระจิ๋งกันตามประสาผู้หญิงบ้างก็คงจะดีนะ”
       กวินหัวเราะขำแม่ กอบแก้วตีแขนลูกชาย
       “แน๊...ยังจะมาหัวเราะขำแม่อีก หรือวินคิดว่าที่แม่พูดมันไม่จริง”
       “ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาครับ กว่าจะเจอคนที่ใช่”
       “แล้วเมื่อไหร่วินของแม่จะเจอคนที่ใช่สักทีล่ะจ๊ะ วันๆ เอาแต่ทำงาน ทั้งที่สนามกอล์ฟ แล้วไหนจะงานการแสดงอีก เวลาดูแลตัวเองยังแทบไม่มี เวลาเหลือที่จะมาเดินเล่นกับแม่แบบนี้อีกยิ่งไม่ต้องคิด”
       “โธ่ คุณแม่ครับ ผมไม่มีทางปล่อยให้ตัวเองยุ่งจนไม่มีเวลาให้คุณแม่หรอกครับ”
       “ถึงวินจะมีเวลาให้แม่ตลอด แต่แม่ก็ยังอยากเห็นวินมีคนดูแลแทนแม่อยู่ดีโดยเฉพาะคนดูแลหัวใจ”
       กวินยิ้มขำ
       “ตำแหน่งนี้หายากซะด้วยสิครับเนี่ย”
       กวินกับกอบแก้วเดินผ่านเคาน์เตอร์เครื่องสำอางที่สุรีกานต์เป็นพรีเซ็นเตอร์พอดี กวินเห็นรูปสุรีกานต์แล้วยิ้มน้อยๆ ออกมาก่อนจะเปรยๆคนเดียว
       “บางทีว่าที่ลูกสะใภ้คุณแม่อาจอยู่แถวๆ นี้ก็ได้นะครับ”
       
       แพรไหมอยูที่โซนขายส่วนผสมทำขนมเค้ก เธอเดินหยิบนั่นนี่ใส่รถเข็นที่น้อยเข็นตามหลังอย่างมีความสุข น้อย มองแพรไหมอย่างชื่นชม
       “คุณไหมนี่ทั้งสวย ทั้งน่ารัก แถมยังเก่งรอบด้านอีกนะคะ ใครได้ไปเป็นแฟนคงรักตายเลย”
       แพรไหมยิ้มเศร้าๆ
       “ถ้าคนบางคนเห็นฉันแบบที่น้อยเห็นบ้างก็คงจะดีสินะ แต่นี่ เขายังเห็นฉันเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย”
       “คนๆ นั้นของคุณไหมคือใครเหรอคะ”
       “ฉันก็พูดเรื่อยเปื่อยน่ะ ไม่มีอะไรหรอก เออ เดี๋ยวน้อยเอาของพวกนี้ไปจ่ายเงิน แล้วกลับบ้านพร้อมนายศักดาไปก่อนเลยนะ”
       แพรไหมหยิบเงินยื่นให้น้อย
       “อ้าว แล้วคุณไหมไม่กลับบ้านพร้อมกันเลยเหรอคะ”
       “พอดีฉันอยากไปทำธุระทำต่อน่ะ”
       
       กวินนั่งอ่านนิตยสารรอแม่อยู่ที่โซฟาของร้านสปาหรู กอบแก้วยืนคุยกับเพื่อนอยู่หน้าเคาน์เตอร์ของร้านสปา ติดต่อสอบถามรายละเอียดกับพนักงานสาวเสร็จเรียบร้อยก็เดินแยกตัวมาหาลูกชาย
       “วินจ๊ะ พอดีแม่เจอคุณทิติยาเพื่อนเก่า เลยอยากจะเม้าท์กันสัก 2-3 ชั่วโมง ถ้าวินมีธุระที่ไหนต่อ ก็แยกไปก่อนได้เลยนะ เดี๋ยวแม่ให้นายศรมารับก็ได้”
       “ตามสบายเลยครับคุณแม่ วันนี้ผมตั้งใจพาคุณแม่มาพักผ่อนอยู่แล้วครับ ผมรอได้ครับ”
       “ไม่เอาหรอก แม่กลัววินเสียเวลา”
       “งั้นเอาเป็นว่าผมไปหาอะไรทานเล่นระหว่างรอคุณแม่ก็แล้วกัน เสร็จธุระแล้ว คุณแม่โทรหาผมนะครับ”
       “เอางั้นก็ได้จ้ะ”
       
       แพรไหมเดินมาหยุดยืนหน้าร้านเค้ก เงยหน้ามองป้ายชื่อร้านแล้วยิ้ม ก่อนเดินเข้าไป...ตู้โชว์เค้กมีช็อคโกแล็ตฟอนดองคัพเค้กชิ้นสุดท้ายวางอยู่ในถาด นิ้วของกวินกับแพรไหมชี้ไปที่เค้กชิ้นนั้นพร้อมกัน
       “ขอคัพเค้กชิ้นนี้ค่ะ/ครับ”
       กวินกับแพรไหมเงยหน้ามองกัน แล้วจำกันได้
       “คุณ" / "คุณ”
       
       กวินกับแพรไหมนั่งโต๊ะเดียวกัน พนักงานนำกาแฟร้อนมาเสิร์ฟแล้วจากไป
       “สรุปตอนนี้เราสองคน รู้จักกันอย่างเป็นทางการแล้วนะครับคุณแพรไหม”
       แพรไหมยิ้ม
       “ยังไงไหมต้องขอโทษคุณกวินเรื่องวันนั้นอีกครั้งนะคะ”
       “เล็กน้อยเองครับ ไม่เป็นไรหรอก”
       แพรไหมยิ้ม
       “โชคดีมากเลยนะคะที่เรื่องวันนั้นไม่รู้ถึงหูเจ้าของสนามกอล์ฟที่นั่นเข้า ไม่งั้นไหมคงแย่แน่”
       กวินประหลาดใจ
       “ทำไมต้องแย่ด้วยล่ะครับ”
       แพรไหมแอบเม้าท์
       “ก็ไหมได้ยินมาว่าเขาเป็นคนที่เฮี๊ยบมากเลยน่ะสิคะ ถ้าพบว่ามีบริการไม่ได้มาตรฐานในสนามกอล์ฟล่ะก็ ถึงขั้นบอกเลิกสัญญาเช่ากันเลยทีเดียว”
       กวินอึ้งๆ แต่ก็แอบขำ
       “คุณแพรไหมไปได้ยินมาจากไหนครับเนี่ย ข้อมูลแน่นเชียว”
       “เด็กในร้านมาเล่าให้ฟังอีกทีน่ะค่ะ ว่าแต่วันนั้นคุณกวินไปออกรอบเหรอคะ”
       “อ๋อ ใช่ครับ พอดีว่าผมเป็นสมาชิกเมมเบอร์คลับวีไอพีที่นั่น”
       “แบบนี้ก็ดีเลยสิคะ ถ้าคุณกวินชอบทานเค้ก ขอเชิญที่ร้านได้เลยนะคะ รับรองว่าเค้กทุกชิ้นอร่อยแน่นอนค่ะ”
       พนักงานเดินเอาเค้กที่สั่งไว้มาเสิร์ฟแล้วเดินออกไป กวินกับแพรไหมจ้องเค้กชิ้นนั้น แล้วยิ้มๆ ให้กัน
       “ได้ยินว่าคัพเค้กสูตรนี้ของที่นี่ หวาน หอม นุ่มลิ้นมาก เชิญคุณไหมพิสูจน์ดูสิครับว่าเป็นจริงสมคำล่ำลือแค่ไหน”
       “แสดงว่าคุณกวินมาที่นี่ เพราะเค้กชิ้นนี้เหมือนกันไม่ใช่มั้ยคะ”
       “ผมเป็นพวกนักชิมน่ะครับ แต่ดูท่าทางคุณไหมจะเป็นนักเก็บสะสมไอเดีย”
       แพรไหมยิ้ม
       “เอาอย่างนี้” เธอหยิบช้อนอีกอันยื่นให้เขา “งั้นแบ่งกันชิมดีกว่านะคะ”
       
       กวินกับแพรไหมยิ้มให้กัน ผลัดกันตักเค้กคนละคำ

นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4
       ตรงบริเวณสระว่ายน้ำของคอนโด...ริชาร์ดในชุดคลุมสีขาวเอนกายอยู่บนเก้าอี้ริมสระ มีบอดี้การ์ด 2 คนยืนอารักขาอยู่ด้านหลัง
       
       ริชาร์ดเปิดนิตยสารอ่านเล่นไปเรื่อยๆ เห็นรูปสุรีกานต์ในหน้าโฆษณาก็รู้สึกคุ้นๆ ริชาร์ดยื่นนิตยสารให้บอดี้การ์ด
       “ไปสืบประวัติของผู้หญิงในรูปนี้มา ขอด่วนที่สุด”
       บอดี้การ์ดโค้งเคารพ
       “ครับท่าน”
       
       วันใหม่...แก้วดารายืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่หน้าตาไม่สบอารมณ์
       “บอกกี่ครั้งแล้วว่าแก้วไม่ใช้เครื่องสำอางร่วมกับคนอื่น แล้วไอ้เสื้อผ้าตลาดนัดไม่มีคลาสนี้เหมือนกันแก้วไม่อยากใส่”
       แก้วดาราก้มมองชุดที่ต้องใส่เข้าฉากอย่างไม่พอใจ เกี๊ยวกุ้งเหลือบไปที่วุ้นกรอบกับพายไก่
       “เห็นทีต้องบอกให้พี่ติ๋มจ้างช่างแต่งหน้ากับคอสตูมใหม่ที่มีคุณภาพมากกว่านี้มาทำงานแล้วล่ะค่ะคุณน้องแก้ว”
       วุ้นกรอบวางแปรงแต่งหน้า พายไก่วางมือจากชุดที่ราวผ้าเตรียมเอาเรื่อง
       “เอาเลยค่า ถ้าขี่ม้าสามศอกไปบอกวันนี้ไม่ได้ ก็รีบทวิตเตอร์ เฟสบุ๊ค ไปบอกตอนนี้เลยนะคะ จะได้ฝากบอกพี่ติ๋มด้วยว่า ดาราหน้าใหม่บางคนกำลังทำตัวเรื่องมาก จนอยากจะโยนกลับไปอยู่ในท้องแม่ให้รู้แล้วรู้รอด”
       แก้วดาราโวยกลับ
       “พูดแบบนี้จะหาเรื่องกันใช่มั้ย แก้วยังไม่ได้ระบุชื่อเลยว่ากำลังพูดถึงใคร”
       เกี๊ยวกุ้งยุ
       “เอาเลยค่ะคุณน้องแก้ว ให้มันรู้ไปเลยว่าระหว่างนางเอกดาวรุ่งคิวทองกับช่างแต่งหน้ากระจอกๆ บางคน พี่ติ๋มจะเลือกใครทำงาน”
       “ก็เอาซี้ คันไม้คันมืออยากตบนางเอกจอมแอ๊บกับผู้จัดการปากปีจอล้างน้ำมานานแล้ว ถ้ากล้าก็เข้ามาเลย” วุ้นกรอบท้าทาย
       ระหว่างที่สองฝ่ายกำลังจะปะทะกัน กวินก็โผล่เข้ามาพอดี ปฏิกิริยาของแก้วดาราเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือทันที
       “มีอะไรกันหรือเปล่าครับ ผมเข้ามาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าครับ”
       แก้วดาราเข้าไปควงแขนกวิน
       “ไม่มีอะไรนี่คะ พวกเราแค่คุยกันสนุกสนานไปหน่อย จริงมั้ยคะพี่วุ้น”
       วุ้นกรอบแบะปาก หมั่นไส้ กวินมองหา
       “แล้วคุณโซ่ละครับ”
       แก้วดาราหน้าเสีย วุ้นกรอบยิ้มเย้ย เข้าไปควงแขนอีกข้างของกวิน
       “ถามหาแต่เจ๊โซ่ตลอดเลย น้อยใจแล้วนะคะเนี่ย ถ้ามาแล้วไม่เห็นหน้าวุ้น คุณกวินจะถามหาบ้างมั้ยน้า”
       วุ้นกรอบเหลือบตาเย้ย แก้วดาราเจ็บใจสุดๆ
       
       สุรีกานต์กับแก้วดารากำลังเข้าฉากละครด้วยกันที่ศาลาริมน้ำ
       “ดิฉันว่าผู้หญิงที่มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว แต่ยังแอบปันใจให้ชายอื่นได้อย่างน่าไม่อาย ช่างเป็นคนที่น่ารังเกียจจริงๆ เลย ว่ามั้ยคะคุณหญิงรุ้ง” สุรีกานต์จิกตาร้าย
       “ไม่รู้สิคะ รุ้งไม่มีความเห็นเกี่ยวเรื่องนี้ ยังไงขอตัวก่อนนะคะ”
       แก้วดาราเดินออกไปตามบท แต่เกิดปิ๊งแผนร้าย จึงตั้งใจเบียดสุรีกานต์จนเสียหลักตกลงไปในน้ำ ทุกคนในกองหันมองอย่างแตกตื่นตกใจ กวินที่นั่งรอเข้าฉากอยู่ รีบกระโดดลงไปช่วยสุรีกานต์ ทันที วุ้นกรอบกับพายไก่รีบตามไปลุ้นเอาใจช่วย ร้องเรียกสุรีกานต์ไม่ขาดปาก กวินช่วยสุรีกานต์ขึ้นมาได้ วุ้นกรอบรีบเอาผ้าขนหนูห่มให้
       “เจ๊เป็นไงบ้าง”
       แก้วดาราเข้าไปดู แสร้งเหมือนจะร้องไห้
       “ขอโทษนะคะพี่โซ่ พอดีแก้วผิดคิวไปหน่อยแก้วไม่ได้ตั้งใจจริงๆค่ะ” เธอหันบอกกวิน “จริงๆ นะคะพี่วิน”
       เกี๊ยวกุ้งรีบเสริม
       “เกี๊ยวเป็นพยานได้ค่ะว่าคุณน้องแก้วไม่ทันเห็นจริงๆ โธ่ ตกใจมากมั้ยคะเนี่ย”
       วุ้นกรอบกับพายไก่ โกรธ แค้น เบะปากไม่เชื่อ อายอดแหวกวงล้อมเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วง
       “เป็นไงบ้างโซ่ เป็นอะไรมั้ย”
       “ไม่เป็นไรค่ะอา ทุกคนทำงานต่อเถอะค่ะ” สุรีกานต์มองกวิน “ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยโซ่เอาไว้”
       “ให้ผมพาคุณโซ่ไปพักนะครับ”
       วุ้นกรอบกับพายไก่มองหน้ากัน แล้วหันไปเย้ยแก้วดาราที่ยืนกอดเกี๊ยวกุ้งแสร้งทำเสียขวัญ แก้วดาราแอบทำหน้าเจ็บใจ
       
       ในห้องพักในบ้านของกองถ่ายละครตะวันสีรุ้ง...กวินกับสุรีกานต์นั่งลงบนโซฟาทั้งคู่เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองเรียบร้อยแล้ว
       “ไม่เจ็บตรงไหนแน่นะครับ คุณโซ่”
       “โซ่ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงต้องขอขอบคุณคุณวินอีกครั้งนะคะ”
       กวินยิ้มอ่อนโยน
       “คราวหลังคุณโซ่ต้องระวังให้มากๆ นะครับ จะได้ไม่เกิดอุบัติเหตุแบบนี้ขึ้นมาอีก”
       “ค่ะ”
       วุ้นกรอบกับพายไก่ตามมาหาสุรีกานต์ด้วยความเป็นห่วง
       “เจ๊เป็นไงมั้ง ให้พวกเราไปแก้แค้นมันตอนนี้เลยดีมั้ย”
       พายไก่แค้นๆ
       “ใช่ เล่นกับใครไม่เล่น แบบนี้ต้องสั่งสอนกันซะบ้างแล้ว”
       สุรีกานต์ส่งชิกทางสายตาให้หยุดพูด สองคนรีบหุบปาก กวินมองปฏิกิริยาของทุกคนอย่างแปลกใจ
       “ตกลงเรื่องมันยังไงกันแน่ครับ ที่คุณโซ่ตกน้ำมันไม่ใช่อุบัติเหตุเหรอครับ”
       สุรีกานต์รีบบอก
       “ไม่มีอะไรหรอกค่ะคุณวิน สองคนนี้ชอบพูดจาเพ้อเจ้อไปเรื่อย ตอนนี้โซ่ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ วุ้น พาย พาคุณวินไปแต่งหน้าแต่งตัวใหม่ได้แล้ว”
       วุ้นกรอบพายไก่จำใจนำกวินที่ยังไม่อยากไป กลับไปแต่งตัวใหม่ตามที่สุรีกานต์บอก สุรีกานต์มองตาม แววตาครุ่นคิดถึงพฤติกรรมร้ายๆ ของแก้วดาราอย่างหนักใจ
       
       แก้วดาราเดินมาอย่างอารมณ์ดี สุรีกานต์เดินมาหยุดยืนดักหน้า
       “ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอหน่อย”
       “นี่พี่โซ่ยังโกรธเรื่องตกน้ำอยู่อีกเหรอคะ ก็บอกแล้วไงคะว่าแก้วไม่ได้ตั้งใจ”
       “ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ฉันคิดว่าเธอรู้อยู่แก่ใจ เอาเป็นว่าถ้าเธออยากอยู่ในวงการนี้อย่างมืออาชีพ ก็อย่าทำอะไรนอกบทแบบนี้อีกละกัน”
       สุรีกานต์หันหลังจะเดินกลับ แก้วดาราพูดขึ้น
       “พี่โซ่เตือนแก้วจบแล้วใช่มั้ยคะ แก้วจะได้ถือโอกาสเตือนสติพี่โซ่บ้าง”
       สุรีกานต์หยุดเดิน หันหน้ากลับมามองหน้าแก้วดาราอย่างข้องใจ
       “เรื่องพี่วิน บอกตามตรงนะคะ แก้วว่าพี่โซ่เลิกพยายามเถอะค่ะ เพราะถึงยังไงพระเอกก็ต้องคู่นางเอกอยู่วันยังค่ำ”
       “เรื่องนี้สินะ เธอถึงลุกขึ้นมาตั้งป้อมเป็นศัตรูกับฉัน นึกไว้แล้วเชียวว่าเด็กโตแต่ตัวอย่างเธอต้องคิดได้แค่นี้”
       “ก็คอยดูแล้วกันค่ะ ว่านางเอกดาวรุ่งอย่างแก้วกับนางร้ายที่รอวันหมดอายุอย่างพี่โซ่ ผู้ชายฉลาดเลือกอย่างพี่วิน จะเลือกใคร”
       สุรีกานต์ส่ายหน้าระอา
       “บางครั้งพระเอกก็ไม่จำเป็นต้องคู่กับนางเอกเสมอไปหรอกนะ ไม่เชื่อก็ไปถามคุณวินดูสิ ฉันเชื่อว่าเขาต้องมีคำตอบดีๆ ให้กับเธออย่างแน่นอน”
       สุรีกานต์ทิ้งระเบิดแล้วเดินจากไป แก้วดาราเจ็บใจ
       “คิดว่าตัวเองแน่มากใช่มั้ย รู้จักฉันน้อยไปซะแล้วนังสุรีกานต์”
       หลังพุ่มไม้บริเวณนั้น วุ้นกรอบกับพายไก่แอบมองเหตุการณ์อยู่ ทั้งคู่หันไปยิ้มให้กัน แล้ววิ่งออกไปตั้งใจชนแก้วดาราจนเซล้มลงไปในแอ่งโคลนข้างทาง
       “อ๊าย”
       สุรีกานต์หยุดเดินหันหลังกลับไปมองอย่างตกใจ เห็นแก้วดาราล้มก้นจ้ำเบ้าอยู่ในแอ่งโคลน วุ้นกรอบมองหยัน
       
       “สมน้ำหน้า คิดว่าใช้วิชามารสังหารคนอื่นเป็นคนเดียวหรือไงยะ”

นางร้ายสายลับ ตอนที่ 4
       สุรีกานต์เดินไปที่รถ โดยมีวุ้นกรอบกับพายไก่เดินตามหลังมาติดๆ
       
       “เป็นไง การแสดงชุดแค้นนี้ต้องรีบชำระของฉัน เห็นแล้วถูกใจต้องรีบกดไลท์เลยใช่มั้ยเจ๊”
       สุรีกานส่ายหน้า
       “ทำแบบนี้เราก็ไม่ได้ดูดีไปกว่าเขานักหรอก”
       “โห เจ๊ เห็นกับตา เจอมากับตัวแล้วนี่นา ว่าคุณน้องนางเอกดาวรุ่งผีพุ่งใต้นั่นมันร้ายกาจแค่ไหน”
       พายไก่เสริม
       “ฉันเห็นด้วย คนอะไรต่อหน้าอย่าง ลับหลังอีกอย่าง ร้ายกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก”
       สุรีกานต์ตัดบท
       “เอาเถอะน่า ถ้าเตือนแล้วไม่ฟัง ค่อยจัดการให้บทเรียนวันหลังก็ยังไม่สาย”
       “แล้วนี้เจ๊จะกลับคอนโดเลยรึเปล่า พอดีวันนี้ฉันกับนังพายกะว่าจะไปหาอะไรแพงๆ กินกัน เจ๊ไม่สนใจไปด้วยกันเหรอ” วุ้นกรอบชวน
       กวินเดินมาพอดี
       “จะกลับกันแล้วเหรอครับคุณโซ่”
       วุ้นกรอบเสนอหน้ายิ้มหวาน
       “ค่ะคุณกวิน แต่ไม่ได้กลับบ้านหรอกนะคะ พวกเรากำลังจะไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันน่ะคะ” วุ้นกรอบขยิบตาให้กวินปิ้งๆ
       พายไก่ดึงวุ้นกรอบออกมา สุรีกานต์คุยกับกวิน
       “โซ่กำลังจะกลับบ้านน่ะค่ะ คุณวินมีอะไรหรือเปล่าคะ”
       “วันนี้เห็นคุณโซ่เจอเรื่องแย่ๆ เลยอยากจะชวนไปหาอะไรอร่อยๆทานด้วยกัน แต่ถ้าคุณโซ่ไม่สะดวก ผมก็…”
       วุ้นกรอบรีบตอบแทน
       “สะดวกสิคะ พวกเรามีเวลาให้คุณกวินเสมอค่ะ”
       “เอาเป็นว่าผมถือโอกาสชวนทุกคนก็แล้วกันนะครับ”
       พายไก่รีบซิ่งเพื่อให้ทั้งสองไปด้วยกัน
       “คุณกวินไปกับเจ๊โซ่เถอะค่ะ พอดีเราสองคนจะไปกินหมูกระทะกัน จริงมั้ยวุ้น”
       วุ้นกรอบตาลุก หันมองพายไก่อย่างคาดโทษ สุรีกานต์เขิน กวินยิ้ม
       “ว่าไงครับคุณโซ่ ไปนะครับ”
       สุรีกานต์หันมองหน้าวุ้นกรอบกับพายไก่ ขอคำปรึกษา พายไก่พยักหน้าเชียร์แล้วกระซิบ
       “ตอบตกลงเลยเจ๊”
       สุรีกานต์พยักหน้ารับนัด กวินยิ้มหน้าบาน
       
       เค้กช็อคโกแล็ตสองชิ้น ถูกนำมาเสิร์ฟตรงหน้าสุรีกานต์และกวิน
       “ลองดูสิครับ เค้กช็อคโกแล็ตจะทำให้เราอารมณ์ดีขึ้น รับรองว่าคุณโซ่จะต้องชอบ”
       “แหม ดูไม่ออกเลยนะคะเนี่ย ว่าคุณวินจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเค้กด้วย”
       กวินยิ้ม
       “ความจริงก็ไม่เชี่ยวชาญอะไรหรอกครับ ผมเป็นแค่คนชอบทานเค้กมาก ร้านไหนดีร้านไหนเด็ด ผมต้องไปลองชิมดู”
       สุรีกานต์ยิ้ม กวินยิ้มตอบ มองเค้กที่ยังไม่ได้แตะสักคำ
       “ลุยเลยครับคุณโซ่ จะได้รู้ว่าผมโม้รึเปล่า”
       สุรีกานต์ยิ้มเจื่อนๆ ไม่ชอบทานเค้ก แต่ก็ต้องตักเข้าปากอย่างเสียไม่ได้
       “อร่อยมากเลยค่ะ ถึงโซ่จะไม่ชอบทานเค้กเท่าไหร่ แต่ขอคอนเฟิร์มว่าเค้กแนะนำของคุณวินชิ้นนี้ สุดยอดไปเลย อุ๊บ” สุรีกานต์รีบยกมือปิดปาก
       “อ้าว ปล่อยให้ผมพรีเซ้นต์ความอร่อยซะจนหน้าแตกยับเลยนะครับเนี่ย” กวินยิ้มแห้งๆ “คราวหลังกระซิบบอกกันด้วยนะครับว่าคุณโซ่ชอบไม่ชอบอะไร”
       สุรีกานต์อมยิ้ม
       “แหม คุณวินไม่ต้องรู้เรื่องโซ่ทุกเรื่องก็ได้ค่ะ”
       กวินจริงจัง
       “แต่ถ้าเราอยากรู้จักใครสักคนอย่างลึกซึ้ง มันก็จำเป็นไม่ใช่เหรอครับ”
       สุรีกานต์เขิน
       “แม้ว่าคนๆ นั้นอาจแตกต่างกับเรามาก เช่น อาจจะชอบอะไรไม่เหมือนกับเราเลยอย่างนั้นเหรอคะ”
       กวินยิ้ม ตาซึ้ง
       “คุณโซ่เคยได้ยินคำพูดที่ว่า ยิ่งต่างยิ่งน่าสนใจมั้ยล่ะครับ”
       กวินกับสุรีกานต์สบตากันยิ้มหวาน
       
       ริชาร์ดนั่งไขว่ห้าง จิบไวน์ ดูแฟ้มเอกสารเกี่ยวกับงานไปด้วย เสียงเคาะประตูดังขึ้น
       บอดี้การ์ดผลักประตูเดินเข้ามายื่นแฟ้มให้
       “ประวัติของผู้หญิงที่ชื่อสุรีกานต์ ตามที่ท่านต้องการอยู่ในนี้หมดแล้วครับ”
       ริชาร์ดรับแฟ้มไปเปิดดู เห็นรูปสุรีกานต์พร้อมประวัติคร่าวๆ ก็ยิ้มอย่างพอใจ
       “ผู้หญิงคนนี้เป็นดาราชื่อดังของที่นี่ ชีวิตในวงการบันเทิงตลอด 7 ปี แม้จะรับบทบาทเป็นนางร้าย แต่ก็ไม่เคยมีข่าวเสียหาย และที่สำคัญ เธอยังไม่มีแฟนครับ”
       ริชาร์ดยิ้มพอใจ
       “ขอบใจมาก สำหรับการทำงานที่รวดเร็วทันใจ”
       บอดี้การ์ดโค้งรับคำชมของเจ้านาย
       “ท่านสนใจเธอเหรอครับ”
       ริชาร์ดยิ้มร้าย
       
       สุรีกานต์กำลังวิ่งออกกำลังอยู่บนลู่วิ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอกดปุ่มปิดเครื่องออกกำลังกาย หยิบขึ้นมาดู เห็นเป็นเบอร์แปลกที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้ในโทรศัพท์
       “ฮัลโหล สุรีกานต์พูดค่ะ”
       ริชาร์ดนั่งคุยโทรศัพท์อยู่บนโซฟาหน้าทีวีจอแบนขนาดยักษ์ ที่กำลังฉายละครของสุรีกานต์
       “ผมริชาร์ด เราเคยเจอกันที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยนเมื่อหลายวันก่อน ไม่ทราบว่าคุณ
       สุรีกานต์พอจะจำผมได้หรือเปล่าครับ”
       สุรีกานต์ตกใจ รีบตั้งสติ ปรับเสียงหวานใสไพเราะขึ้นทันที
       “คนที่ดูพิเศษกว่าใคร ย่อมเป็นที่น่าจดจำอยู่แล้วค่ะ ว่าแต่เซอร์ไพรซ์จังเลยนะคะที่คุณติดต่อมา”
       ริชาร์ดยิ้มอย่างพอใจ
       “นั่นเพราะผมอยากเจอคุณอีกสักครั้งไงครับ อย่างน้อยเราก็น่าจะมีโอกาสทำความรู้จักกันให้มากขึ้นกว่านี้”
       “อย่าบอกนะคะว่าคุณกำลังขอเดทกับฉัน”
       “แล้วผมพอจะมีโอกาสหรือเปล่าล่ะครับ”
       สุรีกานต์เงียบ ครุ่นคิด
       “เอาไงดี ต้องถามอีตาสารวัตรนั่นก่อนมั้ยเนี่ย หรือจะตัดสินใจเลยไปเลย”
       “ว่าไงครับ จะให้โอกาสผมได้รู้จักคุณมากกว่าหน้าจอทีวีหรือเปล่า”
       สุรีกานต์ชะงัก
       “คุณรู้”
       “จะแปลกอะไรล่ะครับที่เราจะรู้เรื่องของคนที่เราสนใจไปซะหมดทุกอย่าง ขอโทษนะครับที่ผมอาจจะพูดตรงไปหน่อย แต่รับรองว่าอาการแบบนี้ เกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่ใช่เท่านั้นแหละครับ”
       สุรีกานต์ทำท่าอยากจะอ้วก
       “ตกลงว่าไงครับ สุดสัปดาห์นี้ เราจะเจอกันได้มั้ย”
       
       นฤเบศเดินคุยโทรศัพท์อยู่ข้างแปลงกุหลาบขาวในสวนหลังบ้าน
       “แล้วคุณตอบริชาร์ดไปว่าไง”
       “ถามได้ ก็ตอบรับนัดน่ะสิโอกาสดีๆ แบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปได้ไง”
       “ผมคิดไว้แล้ว ว่าคุณต้องตอบตกลงง่ายๆ”
       “พูดแบบนี้ หมายความว่าฉันทำอะไรผิดอีกแล้วใช่มั้ย”
       “ยังจะมาถามอีก ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ไหนเขาจะรับนัดผู้ชายแปลกหน้าตั้งแต่ครั้งแรกที่ชวนออกเดทกันล่ะ”
       “ก็ตอนนี้ฉันไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดานี่ แต่ฉันเป็นสายลับที่ต้องล้วงลึกไอ้วายร้ายนั่น”
       “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ยังไงคุณก็ต้องมีชั้นเชิงบ้าง...เอางี้คุณดารา พรุ่งนี้คุณออกมาเจอผมหน่อย ก่อนไปยังไงเราก็ต้องมีแผน”
       
       สารวัตรมาดโหดบอก
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 13
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 12
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 11
นางร้ายสายลับ ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 25 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 25 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาอีกแล้วนะตอนที่คนยังไม่ค่อยอ่านก็มาอัพให้ทุกวัน ทีตอนนี้คนเลี่มติดก็มาไม่ตกเวลาอีกแล้วเบื่อเว็บนี้จัง
เอาแต่ใจตัว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาอีกขอเยอะๆเลยค่ะ อิอิ
c me
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านตอนที่ 5 มาตั้งแต่ 9 โมง ยังไม่เห็นเอามาลงเลย นี่ 5 โมงเย็นแล้วนะค่ะ
รอนานมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านตอนที่ 5 ตั้งแต่ 9 โมงแล้วนะเนี่ย จนตอนนี้ 5 โมงแล้วก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมาลง อยากอ่านจะแย่แล้วค่า ..
monkey_bow016@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุก
รออ่านต่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014