หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ กุหลาบไฟ

กุหลาบไฟ ตอนที่ 9

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 6 สิงหาคม 2556 09:56 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
กุหลาบไฟ ตอนที่ 9
        กุหลาบไฟ ตอนที่ 9 (ต่อ)
       
       ดุลยศักดิ์นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ มีชูชิตคอยประจบอยู่ข้างๆ
       “งานหมั้นงานแต่งนั่นไปถึงไหนแล้ว”
       “เรียบร้อยดีครับ”
       “ให้มันเรียบร้อยจริงๆเถอะ ถ้ามีปัญหาแม้แต่นิดแกรู้ใช้มั้ยว่าพวกแกต้องเจออะไรบ้าง”
       “ทราบดีครับนาย”
       “แล้วนี่นาถสุดาไปไหน ไม่เห็นหน้ามาหลายวันแล้ว”
       “ก็ไปจัดการเรื่องงานที่จะจัดนี่แหละครับ”
       “แล้วไศลาเป็นยังไงบ้าง”
       “ก็ยังอยู่โรงพยาบาลครับ”
       “ถ้าหายดีเมื่อไหร่แจ้งฉันด้วย ฉันมีงานจะให้ไปทำ”
       “ทำไมไม่ใช้นาถสุดาละครับนาย”
       “ฉันจะใช้ใครมันเรื่องของฉัน”
       นาถสุดาเดินเข้าในห้องรับแขกพอดี แววตาของเธอบอบช้ำ ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก ดุลยศักดิ์มองนาถสุดาอย่างรู้ทัน ทักเป็นพิธี
       “พักนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเลยนะ”
       “พอดีช่วงนี้มีคิวถ่ายละครแทบทุกวันเลยค่ะ นายมีอะไรคะ”
       “ฉันแค่อยากเตือนว่าอย่าลืมเรื่องเธอกับชูชิต”
       “ค่ะ นาถรู้หน้าที่ดีว่าต้องทำอะไร นาถขอตัวนะคะ”
       นาถสุดาเดินปลีกตัวออกไป ชูชิตยุยง
       “คุยกับนายโดยไม่มองหน้าแบบนี้ ใช้ได้ที่ไหนเดี๋ยวผมไปจัดการให้ดีมั้ยครับนาย”
       “ปล่อยไปก่อน” ดุลยศักดิ์ ยิ้มแบบรู้ทัน “หน้าที่ของแกตอนนี้คือจับตาดูไศลาให้ดี”
       “ครับนาย”
       ดุลยศักดิ์ก้มอ่านหนังสือต่อไปอย่างสบายใจ
       
       ค่ำนั้น ไศลาเดินอยู่กลางป่า เธอไม่แน่ใจว่าเธอจะได้พบกับใครในฝันของเธอกันแน่ ไศลาเริ่มรู้สึกว่าในความมืด มีบางอย่างซุ่มโจมตีเธออยู่ แต่แล้วเธอก็หลบไม่ทันเจอซัดซะกระเด็น โดยที่ยังไม่รู้ว่าคือใครกันแน่
       “แกเป็นใครกันแน่”
       ความมืดยังลอบโจมตีอีก ไศลาพยายามจะสู้แต่ก็สู้ไม่ได้ เธอโดนโจมตีจนถึงกับสลบไป
       
       ไศลาค่อยๆรู้สึกตัวอีกที เธอนอนอยู่ริมน้ำตกมองซ้ายมองขวาไม่เห็นใคร
       “แกเป็นใครกันแน่ ทำไมทำกับฉันแบบนี้”
       “เจ้ามองไม่เห็นข้าแล้วจริงๆ ไศลา”
       ร่างของนักพรตเมฆขาวค่อยๆปรากฏขึ้นบนโขดหินไม่ไกลนัก
       “เจ้าสูญเสียตาที่สามและพลังเหนือธรรมชาติของเจ้าไป”
       ไศลาหน้าตื่น
       “หลวงปู่...”
       “ของเหลวที่ไหลเวียนในตัวเจ้าเปลี่ยนไป ความสมดุลก็เปลี่ยน”
       “คงเพราะไศรับเลือดจากคนอื่นมา...”
       “คงต้องใช้เวลาอีกสักพัก กว่าร่างกายเจ้าจะปรับสมดุลคืนมาได้ ระหว่างนี้เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ปลอดภัยจากคนที่ปองร้ายเจ้าทั้งปวง”
       “หลวงปู่คะ...หลวงปู่รู้เกี่ยวกับตำราหน้าสุดท้ายที่หายไปรึเปล่าคะ”
       “ใครบอกเจ้า”
       “ทุกคนคิดว่ามันอยู่กับไศ แต่ไศไม่เคยรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้เลยไศไม่รู้ว่าไศจะต้องไปหามันที่ไหน”
       “น้องศิลาสินะที่ตามหาสิ่งนั้นกับเจ้า”
       ไศลาพยักหน้า
       “สิ่งนั้นมันหายไปตั้งนานแล้ว แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่เคยได้เห็น อาจารย์ของข้าบอกกับข้าว่าได้เก็บมันไว้กับคนที่ไว้ใจได้แต่ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร เพราะข้าก็ไม่เคยเห็นอาจารย์ของข้าใกล้ชิดกับใครมาก่อนแล้วป่านนี้ก็ไม่รู้ว่าตำรานั่นจะเป็นตายร้ายดียังไง”
       ไศลาชะงัก
       “ฝากไว้กับคนที่ไว้ใจได้เหรอคะ”
       ไศลา ครุ่นคิดนึกย้อนไปถึงตอนที่อาจารย์ให้กล่องไม้โบราณให้เธอดูแล และตอนที่อาจารย์มาเข้าฝันเธอที่เธอนอนอยู่โรงพยาบาลให้ดูแลกล่องไม้นั้นให้ดี ไศลาเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก
       “กล่องไม้”
       นักพรตเมฆขาวสงสัย
       “กล่องไม้อะไร”
       
       สายวันใหม่...ไศลาสะดุ้งตื่นขึ้นมา
       “กล่องไม้ กล่องไม้”
       เธอรีบหาโทรศัพท์มือถือแล้วกดโทรออกทันที...ชูชิตนอนหลับอยู่ เสียงโทรศัพท์ปลุกเขาให้งัวเงียมารับอย่างไม่เต็มใจนัก
       “ใครเนี่ย โทรมาแต่เช้า”
       “นี่ไศเองนะชิต”

กุหลาบไฟ ตอนที่ 9
        ชูชิตตาสว่างทันที
       “ไศเหรอ มีเรื่องอะไรรึเปล่า”
       “ไศอยากรบกวนชิตให้เอาของๆไศ จากบ้านนายดุลยศักดิ์มาให้หน่อยน่ะ”
       “ของอะไร”
       “เอามาทั้งหมดที่มีอยู่นั่นแหละ เอามาให้ด่วนที่สุดเท่าที่จะทำได้เลยนะ”
       “มีเรื่องอะไรเหรอ”
       “ไศต้องใช้ของสำคัญในนั้นน่ะ ชิตต้องเอามาให้หมดนะ”
       “ได้ เดี๋ยวชิตจะแวะไปเอามาให้
       “เร็วๆนะชิต”
       ชูชิตสงสัยท่าทางพิรุธของไศลา แต่ก็ไม่อยากถามอะไรมาก
       
       นาถสุดาควานหาของในกระเป๋าตัวเองแต่ไม่เจอ เธอจึงจับกระเป๋าตัวเองเทออกมาหมด แล้วเธอก็ไปสะดุดตากลับกล่องไม้โบราณที่เธอเก็บมาจากไศลา เธอหยิบมันมาดูและพยายามจะเปิด แต่กลับเปิดไม่ออก
       “นี่มันกล่องอะไรของยายไศลามันเนี่ย เปิดเท่าไหร่ก็ไม่ออกสักที”
       นาถสุดาหงุดหงิดจับกล่องโยนไว้
       “มันอะไรกันนักหนา”
       กล่องถูกวางทิ้งไว้ในห้องนาถสุดา ไม่ห่างจากศพเทพ นาถสุดาเดินไปหาจับมือเทพที่เป็นศพแช่แข็งพูดคุยราวกับเขามีชีวิตอยู่
       “เทพ...อีกไม่นานนะเทพจะฟื้นขึ้นมาเราจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป”
       นาถสุดายิ้มหวานให้เทพ
       
       สุทธิพงษ์นั่งอยู่ในรถเข็น มีธีรธรเป็นคนเข็น
       “ขอบคุณนะครับที่ไม่จับผม”
       “เธอเป็นคนป่วย”
       “ขอบคุณที่ไม่บอกพี่ไศเรื่องที่ผมค้ายา...”
       “แต่เธอรู้ใช่มั้ยสิ่งที่เธอทำอยู่ จะทำให้พี่สาวของเธอเสียใจแค่ไหน”
       สุทธิพงษ์นิ่งเงียบ
       “ฉันอยากให้เธอเลิกมันซะ”
       สุทธิพงษ์ยังนิ่ง ไม่ตอบอะไร
       “ถ้าเธอเจอไก่น้อย เธอจะรู้เอง...”
       สุทธิพงษ์ชักสงสัย
       “หมายความว่ายังไงครับ”
       ธีรธรเข็นสุทธิพงษ์มาถึงหน้าห้องธิดารัตน์ เขาไม่ตอบอะไร อยากให้สุทธิพงษ์เห็นภาพตรงหน้าด้วยตัวเอง
       
       โยคีศิลาดำรื้อของในห้องไศลากระจุยกระจายไปหมด ทั้งกระเป๋า ตู้เสื้อผ้าและลิ้นชักต่างๆ
       “มันต้องมีสิ ตำราหน้าสุดท้าย...ไม่งั้นมันจะไปอยู่ไหนได้”
       ชูชิตเดินเข้ามาในห้อง เห็นโยคีศิลาดำอยู่ข้างใน
       “นี่มาทำอะไรในห้องนี้เนี่ย นี่มันห้องของไศลาไม่ใช่เหรอ”
       โยคีศิลาดำเองตกใจที่อยู่ๆชูชิตก็โผล่มา
       “ข้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของข้า”
       “แล้วทำไมห้องมันรกกระจุยกระจายแบบนี้”
       โยคีศิลาดำนิ่ง ทำไม่รู้ไม่เห็น ชูชิตจ้องหน้า
       “แกมาหาอะไรในห้องของไศ”
       “เจ้านั่นแหละเข้ามาทำอะไร เจ้าไม่ได้อยู่ที่บ้านนี้สักหน่อย”
       “ทำไมฉันต้องบอกแกด้วย”
       “ข้าก็ไม่มีเหตุผลอะไรต้องบอกเจ้าเช่นกัน”
       โยคีศิลาดำเดินออกไปจากห้องนิ่งๆ ยิ่งทำให้ชูชิตสงสัยมากขึ้นไปอีก ชูชิตเดินไปเก็บของไศลาเข้ากระเป๋า
       
       ธีรธรเปิดประตูห้องเข้ามา เห็นธิดารัตน์กินยาแล้วก็อ้วกออกมามากมาย ท่าทางทรมานมาก สุทธิพงษ์มองห่างๆด้วยความสงสาร พันธ์พงษ์คอยดูแลลูกอยู่ใกล้ ส่วนกมลาได้แต่ยืนมองทำท่าขยะแขยงอ้วก สุทธิพงษ์ถามอย่างเป็นห่วง
       “ไก่น้อยเป็นอะไรครับ”
       “ตอนที่เธอโดนยิงแล้วอยู่ในห้องไอซียูน่ะ ไก่น้อยถูกพวกแก๊งค้ายามันจับตัวไปแล้วมันก็ฉีดเฮโรอีนให้ไก่น้อยเพื่อไม่ให้หนีไปไหนได้ แต่เธอรู้ใช่มั้ยว่าเฮโรอีนมันติดกันง่ายขนาดไหนกว่าพี่สาวของเธอจะเข้าไปช่วยไก่น้อยออกมาได้...ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ” ธีรธรอธิบาย
       “เพราะผมแท้ๆ ผมเองที่ชวนไก่น้อยให้หนีออกมาจากบ้าน ผมเองที่พาไก่น้อยไปที่นั่น แต่ผมไม่รู้จริงๆนะครับว่ามันเป็นปาร์ตี้ยา”
       “ไม่ต้องโทษตัวเองหรอก ยังไงมันก็เกิดขึ้นแล้วถ้าเธอรู้สึกผิดจริงๆ นะ ฉันขอแค่เธออย่าไปยุ่งกับยาเสพติดอีกก็พอ”
       สุทธิพงษ์หันไปมองธิดารัตน์ที่ดูทรมาน น่าสงสารมาก
       “ครับ...ผมจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งพวกนั้นอีก ไม่ว่ากรณีใดๆก็ตาม”
       “ถ้าพี่สาวเธอมาได้ยิน คงจะดีใจมาก”
       “ผมขอเข้าไปเยี่ยมไก่น้อยนะครับ”
       ธีรธรมองที่กมลาแล้วส่ายหน้า
       “ตอนนี้อย่าเพิ่งดีกว่า ให้ไก่น้อยพักผ่อนแล้วเธอค่อยมาเยี่ยมอีกทีจะดีกว่า”
       สุทธิพงษ์พยักหน้าเข้าใจ
       “ได้ครับ”
       สุทธิพงษ์มองธิดารัตน์อย่างสงสารจับใจ ธีรธรเข็นสุทธิพงษ์ที่อยู่บนรถเข็นกลับไป

กุหลาบไฟ ตอนที่ 9
        ชูชิตกำลังจะขับรถออกไป แต่ก็ต้องตกใจที่อรชรมาขวางหน้ารถ ชูชิตเบรคเอี๊ยดแล้วลงจากรถด้วยความโมโห
        “นี่มันอะไรกันเนี่ยอร”
        “พี่ชิตจะไปไหน”
        “ไปธุระ”
        “ธุระอะไร หายไปจากบ้านแต่เช้าไม่บอกอรสักคำจะไปหาพี่ไศใช่มั้ยล่ะ”
        ชูชิตนิ่งไม่ตอบ
        “หาข้อแก้ตัวไม่ทันเลยละสิ”
        ชูชิตเซ็งๆ
        “อร...พี่ต้องไปทำงานให้นาย”
        “ไม่เชื่อ”
        “งานหมั้นพี่กับนาถสุดาไง ลืมไปแล้วรึไงอรนี่วันงานก็ใกล้มาถึงแล้วด้วย”
        “ถ้าไม่พี่ไศ ก็ยายนาถสุดา พี่ชิตเอาอรไปทิ้งไว้ไหนคะเนี่ย”
        “อรก็ดูตัวเองบ้างสิ เป็นบ้าอะไรเนี่ย เที่ยวมาตามอาละวาดแบบนี้ จะบอกให้นะอร ไม่มีผู้ชายคนไหนชอบผู้หญิงที่เป็นแบบนี้หรอก ถ้าอรได้ครึ่งของไศก็คงจะดี”
        ชูชิตขึ้นรถหักหลบอรชาไปไม่สนใจ อรชรได้แต่เจ็บใจยืนกรี๊ดๆ โยคีศิลาดำยืนมองดูไกลๆ
       
        โยคีศิลาดำเข้ามามองอรชรด้วยสายตาลวนลาม อรชรไม่สนใจ เอาแต่คิดเรื่องชูชิต
        “ฉันเกลียดพี่ไศลา เมื่อไหร่จะฆ่ามันซักที”
        “ใจเย็นๆก่อนสิ ข้าต้องได้สิ่งที่ต้องการมาก่อนข้าถึงจะทำตามที่ เจ้าต้องการได้”
        อรชรหงุดหงิด
        “โอ๊ย ไม่ได้ดั่งใจสักคน”
        “แต่ถ้าเจ้าอยากให้อะไรๆมันรวดเร็วเจ้าก็ไปเอาสิ่งที่ข้าต้องการจากพี่เจ้ามาสิ บางทีถ้าเป็นเจ้า อะไรๆมันอาจจะง่ายก็ได้”
        “จะให้เอาอะไรล่ะ”
        “ตำราหน้าสุดท้าย สุดยอดวิชาที่จะไม่มีใครเอาชนะข้าได้อีก”
        อรชรหัวเราะ
        “บ้ารึเปล่า นี่เหรอของที่อยากได้ ไร้สาระชะมัด”
        “เจ้าอย่ามาดูถูกตำรานั่นเด็ดขาด เจ้ามันก็แค่คนโง่ ไม่รู้อะไร”
        “ถ้าแกเก่งนัก แกก็ใช้ตาทิพย์ ใช้พลังเหนือมนุษย์ของแกหามันเองสิ”
        “ตำรานั่นถูกพรางตาด้วยคาถาชั้นสูง ไม่มีใครใช้วิชาใดค้นหามันได้ทั้งนั้น”
        “ก็เลยต้องใช้คนธรรมดาหางี้ ตลกชะมัด”
        โยคีศิลาดำใช้พลังผลักอรชรติดฝาผนัง เขาเข้ากระชิดตัวยื่นหน้าเข้าไปใกล้ อรชรตกใจพยายามดิ้นแต่แรงไม่มากพอ
        “อย่าลืมว่าเราร่วมมือกันอยู่...ถ้าเจ้าอยากสมหวังก็ควรทำให้ข้าสมหวังเช่นกัน”
        “รู้แล้วน่า”
        โยคีศิลาดำมองอรชรแทะโลมด้วยสายตา
        “เจ้านี่มันงามหมดจดจริงๆ ข้าไม่เข้าใจผู้ชายพวกนั้นที่ละเลยเจ้าเลย”
        อรชรมองโยคีศิลาดำแบบกลัวๆ
       
        ชูชิตยืนดูไศลาที่กำลังรื้อกระเป๋าดูอย่างกระวนกระวายใจ ไศลาพยายามหากล่องไม้โบราณหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ
        “นี่ชิตเอามาหมดแล้วเหรอ”
        “ทั้งห้องก็ไม่ได้มีของอะไรมาก ก็มีเสื้อผ้าแล้วของใช้แค่นี้ไม่ใช่เหรอ”
        “แต่มันไม่มี”
        “ไศหาอะไรอยู่ล่ะ”
        “กล่องไม้เล็กๆ ชิตเห็นมั่งมั้ย”
        ชูชิตคิดๆ
        “กล่องไม้เหรอ ไม่เห็นอะไรที่เป็นไม้ๆเลย”
        ไศลาเริ่มกังวล
        “ต้องมีใครหยิบไปแน่ๆ”
        “เห็นไอ้โยคีศิลาดำนั่นมันมาค้นห้องซะกระจุยเลย”
        ไศลาหน้าเสีย
        “จริงเหรอ...”
        “ถามว่าหาอะไรก็ไม่ยอมบอก”
        ไศลากังวลขึ้นมาจับใจ ชูชิตเดินเข้าไปจับมือเหมือนตอนเป็นคนรัก
        “ผมต้องมีพิธีหมั้นกับนาถสุดาสุดสัปดาห์นี้ เพื่องานของนาย ไศอย่าโกรธผมนะ”
        ไศลานิ่ง คิดเรื่องกล่องไม้
        “มันก็แค่งานหมั้นหลอกๆ ไศอย่าทำหน้าแบบนั้นสิ นายสั่ง ไศก็รู้ว่ามันปฏิเสธไม่ได้”
        ไศลาไม่ได้สนใจเรื่องชูชิตเลย ชูชิตหน้าเสีย
        “ไศ ขอร้องล่ะ อย่าทำท่าทางแบบนี้ ผมไม่สบายใจเลย”
        ชูชิตดึงไศลามากอด ธีรธรเดินเข้ามาเห็นพอดีก็มองอย่างเศร้าใจก่อนจะค่อยๆเดินออกไป
       
        นิ่มนวลนั่งขัดเครื่องเพชร วงทองเดินมาดู
        “ขอบใจมากแม่นิ่มที่ช่วยดูแลทำความสะอาดให้”
        “ไม่เป็นไรค่ะ”
        “มีแต่แม่นิ่มเท่านั้นแหละที่ฉันไว้ใจขนาดนี้”
        นิ่มนวลยิ้ม ภูมิใจ
        “เครื่องเพชรพวกนี้มันสวยจริงๆเลยนะคะ”
        “ถ้าแม่นิ่มอยากจะยืมใส่ไปออกงานอะไรก็บอกได้เลยนะ”
        นิ่มนวลดีใจ
        “ได้เหรอคะ”

กุหลาบไฟ ตอนที่ 9
        วงทองยิ้มเอ็นดู
       “สำหรับแม่นิ่มน่ะ ได้เลยจ้ะ”
       นิ่มนวล หยิบแหวนเพชรขึ้นมาวงหนึ่ง
       “แหวนวงนี้สวยมากเลยนะคะ”
       “นี่เป็นแหวนที่พ่อของตาธีขอป้าแต่งงานน่ะ ถ้าวันหนึ่งตาธีจะเป็นฝั่งเป็นฝาเมื่อไหร่ป้าก็คงให้แหวนวงนี้ตาธีไปขอหมั้นเจ้าสาวนั่นแหละ”
       นิ่มนวลฟังแล้วอมยิ้ม คิดว่าจะต้องเป็นตน
       “เดี๋ยวทำความสะอาดพวกนี้เสร็จแล้ว เราไปเยี่ยมไก่น้อยกัน”
       นิ่มนวลกำแหวนไว้แน่น ในใจคิดแผนอะไรบางอย่าง
       
       ธีรธรนั่งเหม่ออยู่ในห้องนพรัชเพียงลำพัง เขานึกภาพไศลากับชูชิตกอดกันแล้วถอนหายใจ นพรัชเปิดประตูเข้ามาแล้วสะดุ้ง
       “เฮ้ย...ตกใจหมด มาไม่บอกเลยนะ”
       “เรารู้จักกันมากี่ปีแล้ววะ”
       “โห...ไม่เคยนับหรอก ตั้งแต่มัธยมแล้วนี่”
       “นั่นสินะ ความทรงจำมันยาวนานจนนับไม่ถ้วน”
       นพรัชมองเพื่อนอย่างสงสัย
       “เป็นอะไรวะ”
       “ก็แค่คิดว่าถ้ารู้จักกันตั้งแต่มัธยม...มันก็ยิ่งมีเรื่องมากมายที่รู้กันแค่สองคน”
       “เพ้อแล้วแกเนี่ย”
       “ไม่มีทางไหนที่เราจะเอาชนะอดีตได้เลยสินะ”
       “เป็นอะไรของแกวะ”
       “เปล่า...ก็คิดอะไรไปเรื่อย”
       นพรัชมองหน้าเพื่อนอย่างวิเคราะห์
       “ฉันรู้ละเรื่องคุณไศลากับแฟนเก่าใช่มั้ยล่ะ”
       “ความทรงจำของฉันมีแค่ไม่กี่เดือน แต่เขาสองคนมีกันมาเป็นสิบปี ความผูกพันมันจะอยู่ตรงไหนวะ”
       นพรัชเห็นใจเพื่อน ธีรธรเหม่อ น้อยใจโชคชะตา
       
       ดุลยศักดิ์ดูแผนงานหมั้นที่ชูชิตกับนาถสุดาเอาข้อมูลมาวางให้ นาถสุดาเหม่อๆ ไม่ได้สนใจมากนัก
       “คนเยอะขนาดนี้จัดการให้ดี อย่าให้มาเพ่นพ่านในส่วนของฉัน”
       ชูชิตรับคำ
       “ครับนาย ผมจัดคนที่ดูแลส่วนนี้ไว้แล้วครับ”
       “นักข่าวน่ะตัวดี อย่าให้หลุดมาได้เชียว”
       “ครับนาย”
       “แล้วเรื่องตำรวจว่ายังไงบ้างนาถสุดา”
       นาถสุดาเหม่อ ไม่ได้ยินที่ดุลยศักดิ์พูด ชูชิตต้องสะกิดเรียก
       “คะ”
       ดุลยศักดิ์เหล่มอง
       “เป็นอะไรของเธอ”
       “เปล่าค่ะ”
       “เรื่องไอ้ผู้กองธีรธรนั่นที่ฉันให้เธอไปตีสนิท ไปถึงไหนแล้ว”
       นาถสุดาอึกอัก
       “คือ...”
       “ข่าวเรื่องงานหมั้นรั่วไปถึงมันรึเปล่า”
       “เอ่อ...เดี๋ยวนาถจะเช็คให้ค่ะ”
       ดุลยศักดิ์มองหน้า
       “เช็คให้ แปลว่าตลอดเวลาที่ฉันไม่ได้ถามเนี่ยเธอไม่ได้ตามงานเลยรึไง”
       “คือ...”
       “นี่เธอเอาเวลาไปทำอะไรหมด...หรือคิดจะหักหลังฉัน”
       นาถสุดาหน้าตื่น
       “เปล่าค่ะ นาถ...”
       ชูชิตช่วยแก้สถานการณ์ให้
       “คือเรื่องงานหมั้นน่ะครับ นาถเขาเป็นคนดูแลทั้งหมดเลย ก็เลยคงไม่มีเวลาไปตามเรื่องไอ้ตำรวจนั่น”
       ดุลยศักดิ์หันมาถามชูชิต
       “แล้วเรื่องไศลาล่ะ”
       “ตอนนี้ไศลายังอยู่โรงพยาบาลครับ แต่เดี๋ยวอีกไม่นานก็คงออกมาได้แล้ว ส่วนไอ้ตำรวจนั่นมันก็ยังมาคอยดูไศลาตลอดครับ แต่ผมก็ไม่เห็นว่าไศลาจะไปยุ่งกับมัน ผมว่ามันคงยังไม่ได้ระแคะระคายเรื่องงานหมั้นน่ะครับ”
       “งั้นฉันฝากแกส่งคนไปจัดการ โทษฐานที่มันชอบเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องของเราหน่อย มันจะได้ถอนตัวจากเรื่องนี้สักที”
       “ได้ครับนาย ผมจะรีบจัดการให้ทันที”
       “พวกแกรู้อยู่แล้วใช่มั้ย ไม่ว่างานไหน ฉันไม่ชอบอะไรที่ผิดพลาด”
       “ครับนาย"
       ดุลยศักดิ์ชำเลืองมองนาถสุดาอย่างไม่ไว้วางใจ
       
       อ่านต่อหน้าที่ 4


หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
กุหลาบไฟ ตอนที่ 11 (ต่อ)
กุหลาบไฟ ตอนที่ 10
กุหลาบไฟ ตอนที่ 9
กุหลาบไฟ ตอนที่ 8
กุหลาบไฟ ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 12 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 12 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้ก็สนุกดีนะ แต่ไม่เห็นมีใครมาแสดงความคิดเห็นกัน
ดูอยู่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014