หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ฟ้าจรดทราย
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 4
โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 14 สิงหาคม 2556 10:31 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
       ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 4
       
       ร่างสูงใหญ่นั้นลากมิเชลล์เข้ามาในพุ่มไม้ จับกดลงกับพื้น มิเชลล์ดิ้นรนสุดชีวิต เตะถีบถองไปมา ตาเหลือกลาน
       
       ที่แท้เป็นชารีฟ เขากดหน้ามิเชลล์ด้วยมือที่ปิดปากให้พิงแนบหัวกับพื้นหญ้ากระซิบดุดัน
       “หยุดดิ้น...เดี๋ยวก็ได้ตายกันทั้งคู่หรอก มีคนมาโน่น เห็นมั้ย”
       มิเชลล์ชะงัก นิ่ง หันไปมองตาม เห็น ซาอิ๊บสมุนเจ้าชายโอมาน เดินผ่านพุ่มไม้ไป เห็นเท้าเดินอยู่เหนือหัวย่ำตึ้กๆ ผ่านไป
       มิเชลล์หันกลับมา ชารีฟจ้องมาตาเขม็งแต่มีผ้าบังช่วงปากอยู่ เห็นแต่ตาแดงก่ำอย่างคนที่ผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงและร้องไห้มาอย่างหนัก
       “ท่านชารีฟ..ฉันกำลังจะไปหาท่าน อะมีนาบอกว่าพระอนุชาโอมานคิดร้าย”
       ชารีฟนิ่งงัน กุมขมับไปอย่างหมองเศร้าสุดขีด
       น้ำเสียงชารีฟสั่นสะท้าน “องค์อาหเม็ดสิ้นพระชนม์แล้ว”
       “พระเจ้า” มิเชลล์ช็อก
       ชารีฟเปลี่ยนท่าทีเป็นเข็มแข็ง “พระเจ้าที่ไหนก็ช่วยไม่ได้ พวกกบฏกำลังตามล่าฉัน วิทยุประกาศทุกสถานี เราต้องรีบหนีไปจากที่นี่”
       มิเชลล์เสียงสั่นสะท้าน ท่าทีสยองสุดขีด “หนีไปไหน…เราจะไปไหนคะ”
       “ไปในทะเลทราย ไปตายเอาดาบหน้า ฉันไม่มีทางเลือก เป็นผีเฝ้าทะเลทรายยังดีกว่าถูกพวกนรกนั่นจับไปทรมาน” ชารีฟมองหน้า “เธอจะยอมไปเสี่ยงกับฉัน หรือจะยอมอยู่เผชิญกับพวกเจ้าชายโอมาน”
       มิเชลล์อึ้งไปนิดหนึ่ง จ้องหน้าชารีฟนิ่ง แล้วพูดเสียงเบาแต่หนักแน่น “ฉันจะไปกับท่าน”
       “ทะเลทรายที่เราจะไปเขาเรียกว่า แดนมรณะ เป็นจุดที่ร้อนจัดที่สุด และ...” ชารีฟหยุด มองหน้ามิเชลล์พูดเสียงต่ำเบา “มีเบดูอิน ท่องเที่ยวไปทั่ว ชนเผ่าเบดูอินนี้ดุร้ายกับคนที่เขาคิดว่าเป็นศัตรู เราอาจจะไม่รอดชีวิตกลับมา…”
       มิเชลล์รับคำหนักแน่น “ค่ะฉันทราบ”
       น้ำเสียงชารีฟเด็ดขาด “ดีล่ะ ปลดสร้อย ปลดแหวนทั้งหมดนั่นออกก่อน เครื่องประดับผมนั่นด้วย”
       มิเชลล์รีบทำตามงงๆ ปลดผมออก ผมหลุดออกมายาวสลวย
       ชารีฟมองตะลึงเล็กๆ กับความงาม มิเชลล์ใช้มือสางๆ ผมก้มหน้าก้มตา แล้วเงยหน้าสบตา ชารีฟเอื้อมมือมาแตะผมที่ยาวสลวยนิ่มนวลอย่างลืมตัว มิเชลล์ใจเต้นแรงมาก
       ชารีฟรู้สึกตัวว่าเคลิ้มไปหน่อย เลยแกล้งทำเป็นจัดๆให้ พึมพำว่าผมยุ่ง มิเชลล์ขำกิ๊ก ชารีฟทำหน้าเคร่ง
       จากนั้นชารีฟหยิบพวกของมีค่าทั้งหมดโยนใส่ถุงผ้าดิบที่สะพายติดตัวมาอย่างแรงๆ
       “อ้อ…ถอดเสื้อด้วย”
       มิเชลล์ผงะ “อะไรนะ”
       “บอกให้ถอดเสื้อผ้าออก”
       มิเชลล์ซีด “ถอด...ให้ฉัน…ให้ แก้..เอ้อ แก้หมดเหรอ ทำไม” หน้าตามิเชลล์เหรอหลาน่าขำมาก “แล้วฉันจะทำยังไง”
       “มานี่” ชารีฟจูงมิเชลล์คลานแอบไปอีกทาง
       
       ตรงมุมมืดที่ทหาร 2 คนนอนตาย ชารีฟคลานมาบริเวณนั้น ดึงมิเชลล์มาด้วย พยักหน้าไปในความมืด
       “ดูนั่นสิ”
       มิเชลล์หันไป อ้าปากจะร้อง ชารีฟตะครุบปากมิเชลล์ไว้ทันที ทหาร 2 คนนอนตายทับถมกัน เลือดเต็มเห็นได้ในแสงสลัว
       “รอที่นี่นะ”
       มิเชลล์ตัวสั่นหมอบนิ่ง ชารีฟปีนข้ามโขดหินไปที่ศพทหารนั้น ถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว มิเชลล์รีบหันกลับ แล้วพิงโขดหิน หลับตานิ่ง
       มิเชลล์ผะอืดผะอม จะอ้วกให้ได้ ทันใด มีชุดทหาร 1 ชุด โยนข้ามก้อนหินมา มิเชลล์สะดุ้งเฮือก
       ชารีฟหันหลังให้มิเชลล์แต่งตัวอย่างเร็ว “เปลี่ยนซะ”
       มิเชลล์ตัวสั่นงันงก กลั้นความคลื่นไส้ กลั้นใจหยิบชุดขึ้นมาดู
       ชารีฟถอดชุดตัวไปพลาง อธิบายบอกพลาง “สวมกัมบาซเสียก่อน เสื้อตัวที่แขนยาวกระดุมผ่าหน้าตลอดยาวแค่เข่านั่นแหละแล้วสวมอาบายาทับ เห็นมั้ยไอ้เสื้อคลุมยาวทำด้วยขนอูฐนั่นแหละ เรียกว่า อาบายา มันจะป้องกันทราย หรือลมหรือฝนได้อย่างดี”
       มิเชลล์ถือชุดอึ้งอยู่ครู่ใหญ่ ชารีฟถอดและใส่ของตัวอย่างรวดเร็ว มิเชลล์ทำท่าจะเป็นลม แล้วกลั้นใจ ถอดชุดสวยออกจากตัว ชุดสวยกระเด็นไป หยิบเสื้อมา
       ชายเสื้อตัวในเปื้อนเลือดจนชุ่ม มิเชลล์ชะงัก สีหน้าแขยงสยองสุด
       ชารีฟแต่งเสร็จแล้ว กระซิบถามต่อ “เสร็จรึยัง”
       “ใส่ไม่ได้ มันเปื้อนเลือด เหม็นด้วย สกปรกด้วย ฉันจะอาเจียนอยู่แล้ว”
       “ไม่เป็นไร ฉันใส่ให้”
       “ไม่ต้อง..ใส่เองค่ะ ใส่เดี๋ยวนี้” มิเชลล์ละล่ำละลัก
       ชารีฟปีนข้ามหินกลับมา พร้อมผ้าอีก 2 ผืน และเชือกผ้าฝ้ายสีดำถักเป็นเกลียว สำหรับคาดรอบหัว 2 อัน แล้ววางลงบนโขดหิน มองดูมิเชลล์
       “ดีมาก” แล้วจู่ๆ เอามือคว้าผมสลวยของมิเชลล์ไปกำไว้แน่นด้วยมือซ้าย
       “อะไรอีกล่ะ”
       
       เสียงมิเชลล์ตกใจมาก ตาเหลือกโปน

       ชารีฟไม่พูดไม่จา กระชากดาบโค้งจากเอวตนตัดฉับๆๆ โดยเร็ว มิเชลล์ตกใจ จนช็อก ทำอะไรไม่ถูก
       
       ชารีฟตัดผมมิเชลล์แค่คอ แหว่งๆ วิ่นๆ อย่างแรงและเร็ว
       “ขอโทษนะ เจ็บหน่อย” พอเสร็จจึงสะบัดมีดเก็บ
       มิเชลล์โกรธ และเสียดายผมจนปากสั่น น้ำตาร่วงพรู “ทำไม..ทำไม” เสียงดังขึ้นๆ “ตัดผมฉันทำไม” พร้อมกันนั้นจับผมตัวเองอย่างตกใจ “ดูสิแหว่งหมดเลย” ตอนนี้มิเชลล์เสียงต่อว่าดังมาก “คนบ้า..บ้าที่สุดไม่ไปไหนด้วยแล้ว”
       ชารีฟปิดปากหมับ “เบาๆ สิ เข้าใจไว้ด้วย ว่าฉันไม่ต้องการรับภาระคอยป้องกันความเป็นสาวของเธอจากพวกเบดูอินในทะเลทราย”
       “ไม่ต้องมาป้องกันหรอก เอาผมฉันคืนมา” มิเชลล์หน้างอ
       ชารีฟส่งให้
       มิเชลล์โกรธ หน้างอสุดขีด รับผมช่องามไปถือไว้ สักครู่สีหน้าดีขึ้นก็โปรยปล่อยให้ปลิวไปตามลม
       “ฉันขอโทษ ใครไม่เคยมีผมสวย ยาวขนาดนี้ไม่รู้หรอกว่า...รู้สึกยังไง”
       ชารีฟนิ่งไปสักครู่ “ขอโทษเหมือนกัน” พลางจับบ่ามิเชลล์ให้หันมาหา แล้วเอาผ้าขาวที่วางไว้โพกหัวให้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นโอบมาปิดรอบคอเป็นเปลาะๆ ส่วนที่เกินมาจะกองอยู่รอบคอเป็นพวง แล้วใช้เชือกสีดำที่เป็นเกลียวพันรอบหน้าผากอีกทบจับให้แน่น
       “ผ้าผืนนี้เขาเรียกว่ากัฟฟีเย จะช่วยป้องกันไม่ให้เธอโดนแสงแดด ร้อนจ้าตอนกลางวันและก็พายุทราย เอาล่ะ เช็ดน้ำตาได้แล้ว มาดมัวแซล” ราชองครักษ์มองดุๆ “หรือว่าจะให้เช็ดให้”
       มิเชลล์อึ้ง สะบัดหน้า ขยักขย้อนคลื่นไส้เต็มทน
       “เป็นอะไร”
       “จะอ้วก..เหม็นเสื้อเนี่ย” ขาดคำ เสียงอาเจียนมิเชลล์ดังขึ้นทันที
       ชารีฟทำหน้ากลุ้มใจ
       “อาเจียนออกมาเลย…ออกมาให้หมด ต่อไปห้ามนะ”
       
       ครู่ต่อมาชารีฟถือชุดเก่าของตัวเองและชุดสวยของมิเชลล์มาที่มุมหนึ่ง แล้วนั่งลงเอามือคุ้ยๆ ทรายจนเป็นหลุม มิเชลล์ตามมามองงงๆ ยังมีอาการขยักขย้อน
       “ทำลายหลักฐาน..ก่อนอื่น ช่วยกันสิ” ชารีฟสั่งขรึมๆ
       มิเชลล์อึ้งแล้วช่วยตะกุยทรายด้วยอย่างไม่ถนัดนัก
       ชารีฟมองหมิ่นๆ “เล็บหักยังดีกว่ามีคนเห็นตามไปฆ่า”
       มิเชลล์ชะงัก แล้วกัดปาก แล้วรีบตะกุยแรงๆ เร็วขึ้น
       “เอาล่ะๆ พอแล้ว”
       ชารีฟจัดแจงเอาเสื้อผ้าทั้งหมดฝังไป แล้วโกย ๆ ทรายกลบ แล้วยืนขึ้นเหยียบๆ ๆ แล้วหันไปยกเอาหิน 3-4ก้อนมาวางทับๆไว้ แล้วเดินไปชะโงกดูที่หน้าผาทำท่าดูลาดเลา
       มิเชลล์ชะโงกมองมั่ง “เราต้องลงไปทางหน้าผาเนี่ยหรือคะ”
       หน้าผาสูงมาก อีกทั้งเป็นผาหินขรุขระลึกชัน
       ชารีฟพยักหน้า
       “โอ๊ย..ไปได้ไงล่ะ ไม่ไปหรอกไปก็ตาย”
       “ตามใจ งั้นฉันไปล่ะ” ชารีฟลุก
       “เดี๋ยว”
       ชารีฟหันมา
       “ไปก็ได้”
       ชารีฟพยักหน้า “รอเดี๋ยว...” แล้ววิ่งหายไปในความมืด
       มิเชลล์งงๆ แล้วไม่รู้จะทำไง นั่งลงกอดเข่ารอ แล้วว่างก็ชะโงกดูอีกที แล้วก้อนหินที่มือวางอยู่กลิ้งขลุกๆ ลงผาไปมิเชลล์ผวาเกือบตก แล้วคว้าหินอีกก้อนไว้ได้
       ก้อนหินหล่นกระทบชิ่งไปเรื่อยๆ หายลงไปเบื้องล่าง มิเชลล์ลรีบถอยให้ห่างจากหน้าผา
       ชารีฟกลับมาพร้อมเชือก 1 เส้น ที่ทำเป็นห่วงแล้วข้างหนึ่ง
       “เอ้า...” ชารีฟส่งให้ “สวมซะ”
       มิเชลล์งงๆ “ทำไมคะ”
       “เราต้องโยงเชือกให้ตัวติดกันไว้ เผื่อพลั้งพลาด เธอจะได้ไม่ตกลงไปตาย” ชารีฟชะงักไปนิด แล้วหัวเราะเบาๆ “แต่ถ้าฉันเป็นคนพลาดแล้ว เธอยึดไว้ไม่ไหวก็คงต้องตายกันทั้ง 2 คน” พลางสบตามิเชลล์อึดใจ
       มิเชลล์กัดฟัน รีบคล้องเชือกทางคอ แล้วขยับลงไปที่เอว
       ชารีฟช่วยขยับเชือกให้พอดีเอว “อือ..ผู้หญิงนี่เอวนิดเดียวแหละนะ” พลางมองจ้องตา
       มิเชลล์สบตา ค้อน ดุๆ
       ชารีฟบอกด้วยเสียงจริงจัง “ป่านนี้มันคงนึกว่าเราจะออกทางช่องหินลับใต้ดิน คงระดมพลไป ดักทางโน้นไม่นึกหรอกว่าเราจะลงทางนี้เพราะชันมากเสี่ยงมาก จะมีกองคาราวานพ่อค้าอาหรับมารับเราที่เชิงเขาด้านหลังเวลาตี 4 กว่าๆ” แล้วชารีฟก็ผูกเชือกรอบเอวตัวเอง “ไปกันได้แล้ว”
       ก่อนไป ชารีฟเดินไปเล็งๆ ที่ชะง่อนหิน แล้วค่อยๆ ปีนลงไปอย่างตั้งอกตั้งใจ
       
       มิเชลล์มองตามไป แล้วค่อยๆ ไต่ตามไป

       ด้านหะยีวิ่งย้อนกลับมาจากที่วิ่งผ่านไป ขาทหาร 2 คู่ ยื่นออกมาจากพุ่มไม้นิดๆ หากไม่สังเกตไม่เห็น และโชคดีที่หะยีไม่เห็น ทหารหลายคนสวนมา
       
       “เฮ้ย มาช่วยกันตามหานังสนมฝรั่งเศส”
       
       ส่วนชารีฟปีนก้าวนำลงไปอย่างระมัดระวังแต่มั่นคง มิเชลล์ค่อยๆ ไต่ตามไปช้า ลมพัดแรงเสียงหวิดหวิว เสื้อผ้าปลิวสะบัด
       เท้า และมือชารีฟที่ค่อยๆ ไต่หน้าผา จับก้าวไปอย่างมั่นคง มิเชลล์กัดฟันเกร็งแน่น ไต่ตามไปสั่นๆ จังหวะหนึ่งมิเชลล์มองลงไปเบื้องล่าง เห็นเหวลึกมืดสนิทไร้จุดหมาย
       ทันใดมีเสียงตูมดังลั่น มิเชลล์สะดุ้งคว้าพลาด ตกลงไป ชารีฟรั้งไว้และใช้ร่างตนดันร่าง มิเชลล์ให้แนบกับผนังหินจนมิเชลล์ตั้งตัวได้
       ใบหน้าชารีฟใกล้ใบหน้ามิเชลล์มากๆ ร่างซ้อนร่าง ชารีฟโอบอุ้มปกป้องในอ้อมอก วินาทีนั้นโลกหยุดนิ่ง
       สองคนแนบชิดกัน ใจเต้นแรงทั้งคู่ ต่างคนต่างเงียบ ต่างคนต่างรู้สึกผิดปกติในใจ
       ทันใดพลุถูกจุดตูมๆ ๆ เต็มท้องฟ้าเบื้องบน
       มิเชลล์ผวา เงยมอง ฟ้าสว่างด้วยพลุเป็นระยะๆ ราวกับเป็นเวลากลางวัน
       “อะไรคะนั้น” มิเชลล์แหงนมองตาไม่กระพริบ
       “พวกมันจุดพลุ ให้สว่าง เพื่อจะได้ค้นหาเราได้ง่ายๆ นะสิ”
       มิเชลล์ยังเงยมองตาไม่กระพริบ มองว่าสวยสุดๆ
       “สวยจังนะคะ...โอ๊ะ นั่นดูดวงนั้นซิเหมือนดาวเลย”
       “เฮ้อ...” ชารีฟทำเสียงปลงอนิจจัง “เร็วเข้าเถอะ” แล้วปีนต่อ
       มิเชลล์รีบตาม
       ส่วนที่บนปากเหว พวกซาอิ๊บกับทหารวิ่งหากันเสียงเอะอะ ตึงตัง เสียงซาอิ๊บดังก้องไปทั้งหุบเหว
       “เฮ้ย ไปรายงานพระอนุชา ไม่มีใครเสี่ยงกับหน้าผานี่หรอกลงไปทางนี้ตายอย่างเดียว”
       
       เวลาต่อมา เห็น 2 คน ไต่ลงมาในระยะสูงน่าหวาดเสียว ชารีฟไต่นำลงมาเรื่อยๆ ด้วยอัตราความเร็วสม่ำเสมอ มิเชลล์ตามมา หอบเหนื่อยเหงื่อเต็มหน้า กัดฟันไต่ตาม
       ที่สุด 2 คน ไต่ลงมาอยู่สูงจากพื้นราว 6-7 เมตร แล้ว
       ทันใดมิเชลล์ก้าวพลาดอีก ชารีฟพยายามแต่ไม่ทัน ทั้ง 2 เสียหลักหล่นวูบลงไป ที่เชิงผาค่อนข้างจะไม่ชันนัก เป็นทางเนินทรายลาดทั้ง 2 ตกลงมาบนเนินทรายแล้วกลิ้งขลุกๆ ตามกันสลับล่างบนด้วยเชือกที่โยงกันไว้ จนมาสิ้นสุดลงที่พื้นราบ
       ชารีฟค่อยๆ ประคองตัวจะลุกขึ้น แล้วชะงัก มิเชลล์แน่นิ่งไป ฟุบอยู่กับพื้นทราย ชารีฟตกใจ ซีด อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วเรียกเบาๆ
       “มาดมัวเซลล์ เดอลาโรนีล์ มิเชลล์..มิเชลล์”
       ร่างมิเชลล์ยังนิ่ง ชารีฟเอื้อมมือจะไปแตะ
       มิเชลล์ค่อยๆ ใช้แขนพยุงร่างเงยขึ้นมาช้าๆ
       “นี่..เรายังไม่ตาย ใช่ไหม”
       ชารีฟยิ้มเอาใจช่วยอย่างนึกเอ็นดู “ตอนนี้ ยัง”
       มิเชลล์เอามือลูบตามร่างกายว่าเจ็บปวดตรงไหนรึเปล่า
       ชารีฟปลดเชือกออกจากตัว “เอาเชือกออกสิ”
       มิเชลล์รีบปลดเชือกโดยเร็ว สองคนลงนั่ง ชารีฟมองไปข้างหน้าสักครู่แล้วหันมามองจ้อง
       มิเชลล์ทั้งๆที่ไม่ได้หันไป รู้ว่าชารีฟจ้อง คิดว่าเขามองความสวย สีหน้าออกอาการเขินๆนิดๆ
       ชารีฟยังจ้องอยู่อย่างนั้น มิเชลล์ตัดสินใจหันไปมอง ชารีฟหน้ายิ้ม
       “มองอะไรหรือคะ”
       คราวนี้ชารีฟหัวเราะ
       มิเชลล์งง “หัวเราะอะไรไม่ทราบ”
       “เธอดูตลกดี”
       มิเชลล์ฉุนคิดในใจคนอะไรมาว่าตลก “ไม่เคยมีใครว่าฉันตลก”
       “เขาว่าเป็นคนอย่างอื่นเหรอเหรอ”
       “ใช่”
       “เช่น....” ชารีฟจ้อง รอฟัง
       “เช่น...” มิเชลล์อึกอักนิดๆ “เขาว่าสวย”
       ชารีฟหัวเราะปลงอนิจจัง “อะไรนะ”
       มิเชลล์พูดเร็วปรื๋อ “สวย...สวย…คนพูดแต่ว่าฉันสวย ฉันรู้ตัวด้วย กระจกฉันก็มี”
       “ทั้งคนที่พูดทั้งกระจกยังไม่เห็นจะสรุปแบบนี้ หัวก็โดนแทะแบบนี้นะสิ”
       มิเชลล์สะดุ้งนิดๆ ตกใจที่ชารีฟว่าตนจริง “แต่ทำหยิ่ง เชิดหน้า ผมถูกแทะก็ยาวได้แต่ปากคนที่พูดไม่ดีสิ ยังไงก็ไม่หาย”
       ชารีฟหัวเราะ ขำมาก “เห็นจะจริง”
       มิเชลล์ค้อนขวับร้อง “ฮึ”
       “คอยจนตี 4” ชารีฟบอก
       
       สองคนขยับตัวนั่ง ห่างๆ กัน

       เวลาผ่านไปอีกสักระยะหนึ่ง 2 คนนั่งในอีกอิริยาบถ ใกล้กันเข้ามาหน่อย
       
       “ผู้หญิง” ชารีฟพูดลอยๆ
       “อะไรนะคะ”
       “ฉันกำลังสงสัยว่า ผู้หญิง…อย่างเธอจะทนชีวิตทะเลทรายได้แค่ไหน” ชารีฟบอก
       มิเชลล์หน้าเครียดขึ้นมาทันที
       “เราอาจต้องตระเวนเร่ร่อนซ่อนตัวเป็นผี” ชารีฟบอก
       “อะไรนะคะ” มิเชลล์เสียงดังมาก
       ชารีฟปิดปากทันที จนมิเชลล์ทำท่าว่าปล่อยเถอะ ชารีฟปล่อย มิเชลล์กระซิบถาม
       “เป็นผีเหรอคะ”
       “เธอเคยเห็นตัวตนของผีมั้ยล่ะ”
       “อ๋อ” มิเชลล์นิ่งเงียบไปสักครู่ “พระอนุชา มีอำนาจมากมาย ทำไมถึงอยากได้มากไป กว่าที่มีอยู่แล้ว”
       ชารีฟหัวเราะเบาๆ “มีคนบางคนคิดว่า สนมชาวต่างชาตินำความวิบัติมาสู่ฮิลฟารา”
       มิเชลล์ตาโต หน้าซีด “จริงหรือคะ แล้วคุณละคะ คิดอย่างนั้นรึเปล่า”
       “ทุกอย่างเกิดตามบัญชาของพระเจ้าเบื้องบน”
       มิเชลล์มองหน้า “ขอบคุณค่ะ” ด้วยสีหน้าซาบซึ้ง
       “ไม่มีอะไรที่ไม่เปลี่ยนแปลง ทั้งความสุขและความทุกข์ อำนาจเกียรติยศ เกียรติศักดิ์”
       “ค่ะ ฉันเข้าใจ”
       ชารีฟขยับตัว “เอาล่ะ เวลานี้เธอคือเด็กหนุ่ม..โง่..เซ่อซ่า..พูดไม่ค่อยรู้เรื่องคิดว่าจะเล่นบทนี้ได้มั้ย”
       “หา..อะไรนะ พูดว่าอะไรนะ”
       ชารีฟหงุดหงิด “ฉันพูดว่า เธอต้องโง่” แล้วชะงักในบัดดล รู้ว่ามิเชลล์แกล้งตน
       มิเชลล์หัวเราะนิดๆ “นี่ไง..โง่แล้วไง โง่ทันใจท่านดีไหม” สาวเจ้าทำหน้าโง่จ๋อยๆ เซื่องๆ “หน้าโง่พอหรือยัง” แต่แล้วมองไปตาโต หันขวับมาบอก “มีรถมาค่ะ”
       ชารีฟเหลียวขวับไปตาม เห็นไฟหน้ารถ 2 ดวงไกลๆ จากทะเลทราย มิเชลล์ลุกขึ้นทำท่าจะวิ่งไป ชารีฟคว้าตัวจนหันคว้าง ชารีฟผลักมิเชลล์ แล้วดันตัวล้มลงด้วยกันบนทราย มิเชลล์ผงะ ดิ้นรน
       “จะได้ไปกับเขาไง”
       ชารีฟสั่งเฉียบขาด “หลบ...หมอบให้ติดพื้น”
       มิเชลล์อึ้ง รีบทำตาม
       รถจิ๊ปใกล้เข้ามา มีการส่งวิทยุดังตลอด และแล่นผ่านไป ชารีฟ และมิเชลล์ ค่อยๆ โงหัวขึ้นมองตาม
       ไฟท้ายรถแดงวาบๆ ห่างออกไปจนลับตา
       ทันใดนั้นมีเครื่องบินๆ ผ่านมาบนฟ้า ชารีฟกดมิเชลล์ลงไปอีก รอจนเครื่องบินผ่านไป
       ชารีฟเงยขึ้น สีหน้าเจ็บแค้นถึงขีดสุด
       “มันคุมไว้หมดทุกด้านแล้ว ทางบกทางอากาศ เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น”
       มิเชลล์ เบิกตาโตด้วยความตกใจและหวาดกลัว
       
       ที่วังเจ้าหญิงสุไบดาเวลาเดียวกัน สุไบดานับเงินเหรียญจำนวนเยอะพอสมควร ใส่ถุงกำมะหยีสีดำ ไบคานกำลังพูดอยู่กับอับดุลเลาะห์ คนสนิท บอกแผนการ สักครู่สุไบดาเดินไปหา
       “อับดุล” ส่งถุงเงินให้ “ฝากไปให้ลูกชาย”
       อับดุลเลาะห์รับเงิน ท่าทางนอบน้อมมาก
       “รีบไป เดี๋ยวไม่ทัน” ไบคานบอก
       “พ่อค้าอูฐที่จะไปเมืองโฮไดดะ ข้าพเจ้าจะรีบไปเดี๋ยวนี้”
       “อับดุล ฉันไว้ใจเจ้า ส่งให้ถึงมือลูกชาย”
       “เจ้าหญิงไม่ต้องเป็นห่วงพระเจ้าค่ะ” อับดุลเลาห์หันมาพูดกับไบคาน “ถึงท่านไบคานไม่ขอให้ข้าพเจ้าไป ข้าพเจ้าก็ต้องไปด้วยตัวเอง ข้าพเจ้าเห็นนายน้อยชารีฟตั้งแต่วิ่งได้ รู้ว่าเป็นความหวังเดียวของท่านไบคานกับเจ้าหญิง อับดุลยอมตายถ้าของสิ่งนี้ไม่ถึงมือนายน้อยชารีฟ”
       สองคนบอก “ขอบใจ อับดุล”
       อับดุลเลาะห์ ทำความเคารพ แล้วไป สองคนมองตาม
       “ใครมีคนซื่อสัตย์ทำงานให้ คนนั้นโชคดี อย่างที่สุด” สุไบดาว่า
       ไบคานบอกขรึมๆ “จะให้เขาซื่อสัตย์กับเรา เราต้องซื่อสัตย์กับเขาก่อน”
       สุไบดามองสามี ยิ้มอ่อนโยนให้
       
       “พระอัลเลาะห์คุ้มครองลูกแม่ด้วย”
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 12 จบบริบูรณ์
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 11
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 10
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 9
ฟ้าจรดทราย ตอนที่ 8
5 อันดับข่าวยอดนิยมของหมวด
"กระต่าย แม็กซิม'' ชู "วี" ฮีโร่ ให้ขี่หลังหนีเครื่องบินไฟไหม้
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 8 (ต่อ)
“วันชนะ เกิดดี” อยากย้าย “สายัณห์” ไป รพ.พระราม9 อาสาออกค่ารักษาให้
"ไมลีย์ ไซรัส"ฉาวต่อเนื่องเปลือยหมดตัวเล่นมิวสิคฯ
ขู่ฆ่าตัดไข่! "อักบอนลาฮอร์" บังอาจชน "หลุยส์-One Direction " จนร่วง
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 47 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 47 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตั้งแต่ที่ละครฉายประทับใจทุกตอนอยากดูตอนต่อไปเร็วๆ
เด็ก ส.ป
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครสนุกมาก ฟินมากกเห็นชารีฟแล้ว อยากเปลี่ยนศาสนาและสามีทันที
555
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากดูละครอ่ะ
Ok
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากกกกกกก
ฟิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน 5
อย่างใจจดใจจ่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอยุจ้า
คิคิ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จูบเลยๆๆๆๆๆๆๆ
กรีดร้องงงง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เขิลๆๆๆๆๆๆๆๆ แลดูรำบาคแต่คนอ่านเขิลจริงจัง 5555
รอคอยหน้า4จ้าาาาาา
อายม้วน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จินตนาการตาม แอบฟินเล็กน้อย อิอิ
ชอบอะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เขินว่ะชารีฟนี้แอบหืนนะ
cream898_@hotmail.co.th
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เค้าไม่เจอหน้า 4 อ่ะ
mycherry
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เค้าไม่เจอหน้า 2 แงๆๆๆๆ
มันสะดุด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ สนุกจุง >___<
ติ่งชารีฟ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012