หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 สิงหาคม 2556 08:18 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7
        ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7 (ต่อ)
       
       ด้านหลังห้าง บื้อใส่ชุดคนขับรถ รวบผมยืนรอห่านอยู่ สีหน้าร้อนรน ดูเวลา
       “จะทุ่มหนึ่งอยู่แล้ว ยังไม่มาอีก เป็นอะไรรึเปล่า”
       บื้อเริ่มกังวล ไม่นานห่านวิ่งกระหืดกระหอบออกมาบื้อเห็นห่านยังไม่ได้เปลี่ยนชุด
       “เธอไปไหนมา แล้วทำไมถึงยังไม่เปลี่ยนชุดอีก”
       อย่าเพิ่งถามได้ป่ะ ขึ้นรถก่อนเหอะ ซิ่งเลยนะนายบื้อ เอาให้ทันหนึ่งทุ่มล่ะ”
       ห่านร้อนรนรีบขึ้นรถ บื้อส่ายหัว
       “ดีแต่สั่ง เฮ้อ”
       บื้อขึ้นรถ รีบขับออกไป
       
       นาฬิกาบอกเวลาหนึ่งทุ่มตรง คุณหญิงรื่นฤดีหน้าง้ำงอไม่พอใจ คุณชาย ชนะศึก สมยืนอยู่ด้วยกัน
       “สีหน้าอย่างนี้ ลักษณะว่าจะไม่ดีแน่นอนครับคุณชาย”
       สมกระซิบกับคุณชาย คุณหญิงรื่นฤดีหันมา สมกับชนะศึกรีบหลบตาพร้อมกัน
       “หนึ่งทุ่มแล้ว ไหนล่ะแม่ฮันนี่ของลูก ทำไมถึงยังไม่มา”
       “เพิ่งทุ่มเดียวเองนะครับคุณแม่ ให้โอกาสคุณฮันนี่อีกหน่อยสิครับ” ระหว่างนั้นมีเสียงรถแล่นเข้ามา ทุกคนหันไปมองที่หน้าประตู คุณชายยิ้มนึกว่าเป็นห่าน “คงจะมาแล้วล่ะครับ”
       ชนะศึกกับสมโล่งอก คุณหญิงรื่นฤดีทำหน้านิ่งอย่างรู้ว่าใครกันแน่ที่มา ไม่นานคนที่เดินเข้าประตูมาก็คือดาหลากับดารัณ ทำเอาคุณชายหุบยิ้มแทบไม่ทัน ชนะศึกกับสมมองหน้ากันด้วยความงง
       “สวัสดีค่ะคุณหญิง คุณชนะศึก”
       “สวัสดีค่ะคุณพ่อ คุณแม่ คุณชาย”
       คุณหญิงรื่นฤดี ดาหลา ดารัณ ยิ้มให้กันอย่างพอใจ
       “แม่ชวนหนูดาหลากับคุณดารัณให้มาทานข้าวด้วยกัน หวังว่าลูกคงไม่ขัดข้องนะจ๊ะ” คุณหญิงรื่นฤดีบอกลูกชาย คุณชายพูดไม่ออก คุณหญิงรื่นฤดีหันไปทางดาหลากับดารัณ “เราไปที่โต๊ะทานข้าวกันดีกว่าค่ะ”
       คุณหญิงรื่นฤดี ดาหลา ดารัณเดินออกไป ชนะศึกกับสมขยับมาประกบคุณชาย
       “พ่อตะหงิดๆ อยู่แล้วว่าคราวนี้แม่แกใจดีเกินไป ที่แท้ก็มีแผน”
       “งานนี้คุณชายเจอศึกหนักแล้วนะครับ” สมตบบ่าคุณชาย คุณชายหันมามองสม พร้อมหลุบตามองมือ สมรู้ตัว สะดุ้งนิดๆ “อุ้ย...ขอโทษครับ”
       สมรีบเอามือออก คุณชายกังวลใจมากๆๆ
       
       บื้อกำลังขับรถอยู่ดีๆ ก็มีบางอย่างถูกโยนมาข้างๆ บื้อชะงัก เอามือหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาดูปรากฏว่ามันคือเสื้อพนักงาน บื้อตกใจ เผลอหันขวับไปทางห่าน
       “เฮ๊ย! ทำบ้าอะไรน่ะ”
       ห่านกำลังเปลี่ยนเสื้อด้านหลังเบาะที่นั่งของบื้อ ถึงกับตกใจที่บื้อหันมา รีบหาอะไรมาปิดตัวไว้
       “นายขับรถอยู่นะ หันมาทำไม”
       บื้อนึกได้ “จริงด้วย” รีบหันกลับไป หน้าแดงซ่านด้วยความเขิน
       “ถอดเสื้อทำไม เกิดหื่นขึ้นมาเหรอไง”
       ห่านโผล่แต่หน้ามาข้างหลังบื้อ
       “บ้าสิ ฉันกำลังเปลี่ยนชุด นายห้ามแอบมองฉันเด็ดขาด หน้าที่ของนายก็คือ รีบขับรถไปให้ทันตามนัด” ห่านผลุบกลับลงไป
       “คงจะทันหรอกนะยัยคอห่าน นี่มันทุ่มสิบห้าแล้ว”
       ห่านโผล่หน้าขึ้นมาอีกครั้ง
       “ทุ่มสิบห้า แล้วทำไมนายไม่บอกฉัน”
       านอยากจะบ้า บื้อส่ายหัวด้วยความเซ็งสุดขีด
       
       คุณหญิงรื่นฤดีนั่งที่หัวโต๊ะ ชนะศึกกับดารัณนั่งข้างกัน ตรงข้ามเป็นคุณชายกับดาหลา คุณชายนั่งติดคุณหญิงรื่นฤดี
       “แม่ให้โอกาส 15 นาที แต่ก็ยังไม่มา แบบนี้เค้าเรียกว่าเป็นคนยังไงนะคะคุณดารัณ”
       “ไม่รู้จักกาลเทศะค่ะคุณหญิง”
       “ผมว่าต้องเกิดอะไรขึ้นกับคุณฮันนี่แน่ๆ ครับ คุณฮันนี่ไม่ใช่คนแบบนี้”
       “ลูกเพิ่งรู้จักกับเค้าได้ไม่นาน รู้ได้ยังไงจ๊ะ”
       คุณชายยังไม่ทันพูด เสียงมือถือคุณชายดังขึ้น คุณชายหยิบขึ้นมาก็ยิ้มดีใจ รีบกดรับสาย
       “คุณฮันนี่ถึงแล้วเหรอครับ”
       คุณหญิงรื่นฤดี ดาหลา ดารัณ มองหน้ากัน ขณะนั้นห่านเปลี่ยนเสื้อไปคุยโทรศัพท์ไปด้วย
       “อีกไม่เกิน 10 นาที ฮันนี่จะถึงบ้านคุณชายค่ะ ฮันนี่ขอโทษนะคะ พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อย”
       คุณชายสีหน้าเป็นกังวลใจ
       “แล้วคุณฮันนี่เป็นอะไรรึเปล่าครับ”
       คุณหญิงรื่นฤดี ดาหลา ดารัณ ทำหน้าหมั่นไส้ที่เห็นสีหน้าเป็นห่วงเป็นใยของคุณชาย
       “ฮันนี่ไม่เป็นอะไรค่ะ ถ้าไงฝากขอโทษคุณพ่อคุณแม่ของคุณชายด้วยนะคะ แล้วเจอกันค่ะ”
       ห่านวางสาย รีบจัดองค์ทรงเครื่อง บื้อลอบมองห่านทางกระจกด้านหน้าแล้วก็ได้แต่เจ็บลึกๆ
       
       รถที่ห่านนั่งแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้านคุณชาย ห่านนั่งนิ่งฝในรถสีหน้าตื่นเต้น บื้อหันไปมองห่านแปลกใจ
       “ถึงแล้ว ทำไมไม่รีบลงไป”
       “ฉัน...ฉันตื่นเต้น” ห่านจับแขนบื้อ บื้อผงะ
       “มือเย็นมาก”
       “ฉันทำตัวไม่ถูก ฉันกลัวพ่อแม่คุณชายไม่ชอบฉัน แล้วถ้าเกิดเค้าไม่ชอบฉัน ฉันจะทำยังไง” ห่านเริ่มลนลาน บื้อจับมือห่าน
       “ใจเย็น เธอเป็นคนดีอยู่แล้วนะห่าน ถึงแม้...เธอจะโกหก”
       “นายบื้อ” ห่านฉุนดึงมือออก
       “เดี๋ยวสิ ฟังให้จบก่อน” ห่านเงียบ “ฉันมั่นใจว่าถ้าใครได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเธอ ก็จะชอบเธอทุกคน เหมือนอย่าง ฉ...(ฉัน)” บื้อชะงัก
       “เหมือนอย่างใคร”
       “เออ...คุณชายไง” ห่านรู้สึกดีขึ้น พยักหน้าให้บื้อ ไม่นานคุณชายเดินออกมา บื้อกับห่านหันไปเห็น “รีบไปเถอะ โชคดี”
       “ขอบใจ” ห่านจับมือบื้อ
       
       บื้อมองมือห่านที่จับมือเค้าอย่างรู้สึกดี บื้อยิ้มให้ห่าน ห่านยิ้มตอบ แล้วก็พ่นลมหายใจออกมาเพื่อคลายความตื่นเต้น ก่อนจะลงจากรถ

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7
        ”
       “น้องเป็นใคร”
       “ผม...ผมเป็นเพื่อ (น) เออ เป็นคนขับรถคุณฮันนี่ครับ”
       “เตรียมสตาร์ทรถไว้เลยน้อง พี่ไปแอบดูมาเมื่อกี๊ ข้างในบรรยากาศมาคุสุดๆ อีกไม่นานเจ้านายของน้องคงร้องไห้ขี้มูกโป่งออกมา”
       สมส่ายหัวทำหน้าแย่ๆ แล้วก็เดินออกไป บื้อหน้าเสีย เป็นห่วงห่านมากขึ้นไปอีก
       
       ทั้งหมดกำลังทานข้าว ห่านเอาแต่กินอย่างเดียว คุณหญิงรื่นฤดีเริ่มแผนต่อไป หันไปทางห่าน
       “คุณฮันนี่” ห่านเงยหน้าขึ้นมามองคุณหญิงรื่นฤดีระแวง “ครั้งที่แล้วเรายังคุยกันไม่จบเลยนะ”
       “คุยอะไรเหรอคะ” ห่านย้อนถามงงๆ
       “เรื่องครอบครัวของคุณไง ฉันยังไม่รู้เลยว่าคุณพ่อของคุณ ชื่ออะไรน้า”
       ห่านจำไม่ได้ว่าบอกชื่ออะไรเอาไว้
       “สมชายค่ะ” ดาหลานิ่วหน้า
       “ครั้งที่แล้ว เธอไม่ได้บอกว่าพ่อเธอชื่อสมชาย ชื่อเคเคต่างหาก”
       “จำชื่อพ่อตัวเองไม่ได้เหรอ” ดารัณจ้องห่านอย่างจับผิด ห่านรีบแก้ตัว
       “เคเคเป็นเชื่อเล่นของคุณพ่อค่ะ พอดีคุณพ่อของฮันนี่ เรียนที่อเมริกาตั้งแต่เด็กก็เลยมีชื่อเล่นเป็นภาษาอังกฤษค่ะ ส่วนสมชายเป็นชื่อจริง”
       “แล้วตกลงพ่อของคุณทำธุรกิจเกี่ยวกับอะไร”
       “เออ...” ห่านอึ้ง คิดแล้วเห็นผักบนโต๊ะ “ทำผักออร์กานิคส่งออกต่างประเทศค่ะ”
       “ฟังดูเป็นธุรกิจที่น่าสนใจมาก”
       “ใช่ค่ะใช่ ธุรกิจของคุณพ่อ ปีๆ หนึ่งทำกำไรได้หลายล้านเลยนะคะ จนตอนนี้มีนักธุรกิจจากหลายประเทศอยากมาร่วมลงทุนกับคุณพ่อด้วย คุณพ่อก็กำลังพิจารณาอยู่ค่ะ”
       “ถ้าวันไหนผมว่าง ผมขอไปเที่ยวสวนผักออร์กานิคของคุณพ่อคุณฮันนี่จะได้มั๊ยครับ”
       “ได้สิคะ” ห่านหันไปทางทุกคน “เชิญทุกคนเลยนะคะ” ห่านพูดไปก็ผงะ หน้าถอดสี คิดในใจ “ตายแล้ว ปากหนอปาก ไม่น่าโม้ไปเยอะเลยเรา แล้วแบบนี้จะไปหาฟาร์มผักออร์กานิคได้ที่ไหน”
       ห่านพยายามฝืนยิ้ม แล้วคุณชายก็นึกอะไรขึ้นมาได้
       “ผมเกือบลืมไปแล้ว ผมมีเมนูพิเศษสำหรับคุณฮันนี่โดยเฉพาะ รอซักครู่นะครับ”
       
       สีหน้าคุณชายมีความสุขมาก รีบลุกเดินออกไป ห่าน กับคนอื่นแปลกใจ
       
       อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7
        บื้อเดินไปเดินมา ชะเง้อมองเข้าไปในบ้านเพราะเป็นห่วงห่าน
       “ทำไมป่านนี้ยังไม่ออกมา” บื้อหยุดเดิน กังวลใจ “หรือว่า เป็นอะไรไปรึเปล่าวะ”
       บื้อตัดสินใจพุ่งเข้าไปในบ้าน
       ที่โต๊ะอาหาร จานเปปเปอร์สเต็กถูกวางตรงหน้าห่าน ห่านตื่นตาตื่นใจ เซอร์ไพร์สสุดๆ หันไปมองคุณชาย
        “เปปเปอร์สเต็กที่ผมรับปากว่าจะทำให้คุณฮันนี่ทาน”
       ดาหลา ดารัณ คุณหญิงรื่นฤดีอึ้ง ดาหลากำมือแน่น ชนะศึกอมยิ้มชอบใจ คุณหญิงรื่นฤดีหันไปมอง ชนะศึกทำเป็นหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม
       “คุณชายไม่ลืม”
       “อะไรที่ผมรับปากคุณฮันนี่แล้ว ผมไม่มีทางลืม เพราะคุณฮันนี่คือคนสำคัญของผม”
       ดาหลาจะโวยแต่หันไปเห็นสายตาดารัณที่มองปรามและส่ายหัว ชนะศึกกระซิบกับคุณหญิงรื่นฤดี
       “หวานไม่แคร์สื่อเลยนะคุณ”
       คุณหญิงรื่นฤดีค้อนขวั่บ ชนะศึกรีบเอาน้ำขึ้นมาดื่มอีก
        “คุณฮันนี่ลองทานดูสิครับ ไม่รู้รสชาติจะถูกปากรึเปล่า”
       “ค่ะ”
       ห่านจับมีดกับส้อมจะหั่น แต่คุณชายจับมือห่านเอาไว้
       “ผมทำให้ดีกว่า” คุณชายหั่นสเต็ก เอาส้อมจิ้มขึ้นมา แล้วยื่นไปตรงหน้าห่าน ห่านชะงัก “ทานสิครับ”
       “ฮันนี่ทานเองก็ได้ค่ะ”
       “ไม่ได้ครับ นะครับ อย่าขัดใจผม”
       ดาหลาแทบจะดูไม่ไหว คุณหญิงรื่นฤดีกับดารัณไม่พอใจอย่างแรง ชนะศึกยิ้มตลอดเวลา ห่านกินสเต็กที่คุณชายป้อน
       บื้อที่แอบดูอยู่ถึงกับอึ้ง จ๋อย
       “ตรงนี้ไม่ได้อยู่กันแค่สองคน ยังมีแม่ คุณดารัณ แล้วก็หนูดาหลาอีก” คุณหญิงรื่นฤดีพูดขึ้นมาอย่างไม่พอใจ
       “แล้วผมล่ะคุณ” ชนะศึกถาม
       “อย่างคุณ ไม่ได้อยู่ในสายตาฉัน”
       “อ้าว”
       “ฮันนี่ขอโทษค่ะ”
       “ขอโทษทำไมครับ” คุณชายหันไปหาแม่ “ผมกับคุณฮันนี่ไม่ได้ทำอะไรผิด” คุณชายบอกพร้อมกับโอบห่านเข้ามา “คนรักกัน เค้าก็ทำกันแบบนี้”
       ดาหลาปรี๊ดแตก ตบโต๊ะลุกขึ้นยืน
       “รักกัน คุณชายหมายความว่าไง”
       ดารัณห้ามไม่ทัน คุณหญิงรื่นฤดีอึ้ง ชนะศึกแอบทำท่าเยสเงียบๆ คนเดียว
       “ก็หมายความตรงตัว คุณฮันนี่เป็นคนรักของผมและตอนนี้เราก็กำลังคบกัน นี่คือสิ่งที่ผมอยากบอกให้ทุกคนรู้ในวันนี้ครับ”
       บื้อค่อยๆ เดินออกไปอย่างอกหัก
        “ตะกี๊คุณชายพูดว่าอะไรนะคะ”
       “ผมพูดว่าผมกับคุณฮันนี่ เรากำลังคบกันครับ”
       ดาหลาจะกรี๊ด ดารัณตกใจมาก แกล้งมึนหัว
       “โอ๊ย”
       ดาหลา คุณหญิงรื่นฤดี ชนะศึก คุณชาย ห่าน หันไปมอง
       “คุณดารัณเป็นอะไรครับ”
       “รู้สึกเวียนหัวน่ะค่ะ ฉันขอตัวกลับบ้านก่อนดีกว่า ลูกดาหลามาประคองแม่ที”
       ดาหลาไม่ยอมไป ดารัณขยิบตา ดาหลาฮึดฮัดเดินมาประคองดารัณ คุณหญิงรื่นฤดีลุกขึ้นยืน สีหน้าไม่สู้ดี
       “เป็นอะไรมากมั้ยคะ”
       “คิดว่ากลับไปนอนพักที่บ้านก็คงจะดีขึ้น ฉันลานะคะ”
       “สวัสดีค่ะ”
       ดาหลาหันไปมองคุณชายด้วยแววตาน้อยใจ แล้วก็หันไปมองห่านด้วยแววตาโกรธแค้น ห่านยิ้มพร้อมยักคิ้ว ยิ่งทำให้ดาหลาหงุดหงิด แต่แสดงออกไม่ได้ ดาหลาประคองดารัณออกไป คุณหญิงรื่นฤดีหันมามองคุณชายไม่พอใจอย่างแรง
       
       ดาหลาประคองดารัณพาเดินออกมาหยุดตรงแถวๆ รถห่าน ดารัณเห็นว่าพ้นสายตาแล้วก็เลิกแกล้ง
       “ไม่ต้องประคองแม่แล้ว”
       “อ้าว แม่หายแล้วเหรอ” ดาหลางง
       “แม่ไม่ได้เป็นอะไร”
       “อ้าว ถ้างั้นดาหลาจะกลับเข้าไปตบนังฮันนี่”
       “หยุดนะดาหลา อย่าลืมว่าลูกเป็นกุลสตรี เป็นผู้หญิงแสนดีและอ่อนหวานในสายตาของคุณหญิง เพราะฉะนั้นลูกห้ามทำแอ๊บแตกกรี๊ดกร๊าดอาละวาดเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นลูกไม่ได้คุณชายมาครอบครองแน่”
       “ถ้าดาหลาไม่ทำอะไร ดาหลาก็ไม่ได้คุณชายมาครอบครองเหมือนกัน คุณแม่ก็เห็นว่าคุณชายเรียกนังนั่นว่าคนรักเต็มปากเต็มคำ”
       “ก็แค่คนรัก ยังไม่ได้แต่งงาน และถึงแต่งงาน เราก็แย่งได้ ไม่มีปัญหา รักแท้คือการแย่งชิง รักไม่จริงคือการเสียสละ ลูกเคยได้ยินมั๊ย”
       “แสดงว่าดาหลายังมีโอกาส”
       “ยังมีโอกาสอีกมากเลยล่ะจ๊ะ เพียงแต่วันนี้ไม่ใช่วันของเรา ถ้าเราทำอะไรวู่วาม เราจะเสียเปรียบ เพราะฉะนั้นเราต้องค่อยๆ คิด วางแผนให้รัดกุม ทำให้นังฮันนี่มันเละเป็นโจ๊ก และเมื่อนั้น...”
       “คุณชายก็จะเป็นของดาหลา”
       ดารัณพยักหน้า ดาหลายิ้มมีความสุขมาก สองแม่ลูกเดินผ่านรถห่านไป ไม่นานกระจกรถถูกลดลง บื้อนั่งอยู่ในรถได้ยินทุกอย่าง สีหน้าเป็นห่วงห่านแบบสุดๆ
       
       ห่านยกมือไหว้ชนะศึกและคุณหญิงรื่นฤดี คุณหญิงรื่นฤดีไม่รับไหว้ห่านหน้าเจื่อน หันมาทางชนะศึกที่ยกมือรับไหว้ สีหน้ายิ้มแย้มอย่างใจดี มีคุณชายยืนข้างห่าน
       “ว่างๆ ก็มาเที่ยวเล่นที่บ้านอีกนะลูก” ห่านยิ้มดีใจ แต่คุณหญิงรื่นฤดีแอบหยิกเอวด้านหลังของชนะศึก ชนะศึกร้องลั่น “อ๊าก”
       “คุณพ่อเป็นไรครับ”
       “ยุงลูก ยุงแถวนี้มันร๊ายร้ายไ คุณหญิงรื่นฤดีถลึงตาใส่ ชนะศึกไม่กล้า “กัดจนพ่อเจ็บจุงเบย”
       ชนะศึกทำท่าแอ๊บแบ๊วน่ารัก คุณชายกับห่านหัวเราะ แต่คุณหญิงรื่นฤดีไม่ขำ ทุกคนก็เลยเจื่อน
        “ผมออกไปส่งคุณฮันนี่ก่อนนะครับ”
       
       คุณหญิงรื่นฤดีเชิดใส่แล้วเดินเข้าไปในบ้าน คุณชายได้แต่ส่ายหัว ชนะศึกตบแขนคุณชายเบาๆ ให้กำลังใจ ห่านมองคุณชายสีหน้าไม่สบายใจ

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 7
        คุณชายกับห่านเดินออกมาด้วยกัน คุณชายจับมือห่านเอาไว้ ทำให้ห่านหยุดเดินหันมา
       “ต้องขอโทษแทนคุณแม่ด้วยนะครับ ถ้าหากคุณแม่ของผมทำอะไรให้คุณฮันนี่ไม่สบายใจ”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ฮันนี่เข้าใจ”
       “เพราะคุณฮันนี่เป็นแบบนี้ผมยิ่งรักมากขึ้นไปอีก”
       ห่านอายมาก อายจนหน้าแดง อายม้วน หันไปเห็นบื้อยืนใส่หมวกอยู่ข้างรถ ห่านชะงัก หันไปทางคุณชาย
       “ฮันนี่ต้องกลับแล้วล่ะค่ะ”
       “ให้ผมไปส่งนะครับ”
       “ไม่ต้องหรอกค่ะ คนรถของฮันนี่รออยู่” ห่านหันไปทางบื้อ คุณชายหันไปมองตามแต่ไม่เห็นหน้าบื้อ
       “งั้นถ้าคุณฮันนี่ถึงบ้านแล้ว โทรบอกผมด้วยนะครับ ผมเป็นห่วง”
       “ค่ะ”
       คุณชายยิ้มแล้วก็เอามือห่านขึ้นมาหอม บื้อเห็นก็ใจแป้วมาก รีบหันหลังเพราะไม่อยากมอง
       “คุณชาย อายเค้าค่ะ”
        “ผมอยากหอมแฟนของผมไม่ได้เหรอครับ” ห่านเอาแต่ยิ้ม พูดไม่ออก บอกมาถูก ร้อนผ่าวไปทั้งหน้า “ผมไปส่งที่รถนะครับ”
       ห่านพยักหน้า คุณชายกับห่านเดินไปที่รถ คุณชายจะเปิดประตูด้านหลังให้แต่บื้อแย่งเปิด คุณชายชะงักหันไปมองบื้อที่ก้มหน้างุดเลยทำให้ไม่เห็นหน้าชัดๆ ห่านหันไปทางคุณชาย
       “ฮันนี่ไปนะคะ” คุณชายหันมายิ้มให้ห่าน
       “ครับ”
       ห่านขึ้นรถ บื้อรีบปิดประตูแล้วก็ขึ้นรถ ห่านเปิดกระจก
       “บะ(บาย)...” ห่านยังไม่ทันได้พูดเพราะบื้อกระชากรถออกไปทันที ห่านถึงกับเหวอ คุณชายเองก็เหวอ ห่านได้แต่โบกมือหยอยๆ คุณชายโบกมือตอบ ยิ้มออกมาอย่างสุขหัวใจ
       
       บื้อขับรถหน้าหงิก ห่านยื่นหน้ามาตรงกลาง สีหน้าไม่พอใจ
       “นายจะรีบออกรถมาทำไม ฉันยังไม่ทันได้บ๊ายบายกับคุณชายเลย”
       “จะตายอยู่แล้ว ยังไม่รู้ตัวอีก” ห่านนิ่วหน้า
       “หมายความว่าไง”
       บื้อเอารถจอดเข้าข้างทาง แล้วลงจากรถ ปิดประตูดังปัง ห่านสะดุ้งไม่เข้าใจ แล้วก็เปิดประตูรถตามบื้อลงไป
       “นายบื้อ นายเป็นบ้าอะไร” บื้อหันมา
       “ฉันจะเป็นบ้าก็เพราะเธอนั่นแหละ ฉันได้ยินคุณดาหลากับแม่ของเค้าพูดกันว่าจะจัดการเธอให้เละเป็นโจ๊ก”
       ห่านอึ้งตกใจ บื้อขยับมาตรงหน้าห่าน แล้วจับไหล่ทั้งสองข้าง “เรื่องมันชักจะไปใหญ่ ฉันขอ...หยุดเถอะ”
       “ฉันหยุดไม่ได้จริงๆ ฉันไม่ยอมให้แม่ลูกคู่นั้นมาทำลายความฝันของฉันเด็ดขาด” ห่านบอกเสียงหนักแน่น บื้อหัวเสีย เอามือออก
       “เธอจะทำให้ฉันห่วงไปถึงไหนห๊ะ” ห่านอึ้ง บื้ออึ้ง “ฉันไม่น่าช่วยเธอตั้งแต่แรกเลยจริงๆ ฉันขอถอนตัว ฉันจะไม่ยุ่งกับเรื่องของเธออีกแล้ว”
       บื้อถอยหลังจะเดินกลับไปที่รถ ห่านหน้าเสีย รีบวิ่งมาขวางทาง บื้อหยุดเดิน
       “ถ้านายไม่ช่วยฉัน แล้วฉันจะทำยังไง”
       “ฉันไม่รู้ มันเรื่องของเธอ”
       “ทำไมนายเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้ นายทิ้งฉันได้ลงคอเหรอนายบื้อ นายไม่สงสารฉันบ้างเหรอ” ห่านจับแขนบื้อเขย่า บื้อแกะมือห่านออก
       “แล้วเธอ ไม่สงสารฉันบ้างเหรอ” ห่านผงะ ไม่เข้าใจ
       “สงสารนาย”
       “ช่างเหอะ ฉันก็พูดไปงั้นแหละ”
       “แล้วตกลงนายยังช่วยฉันอยู่ใช่ป่ะ” ห่านส่งแววตาอ้อนวอน
       “ไม่ ฉันจะไม่ช่วยเธออีกแล้ว”
       ห่านกำมือแน่นด้วยความโมโหสุดๆ
       “ไอ้บื้อบ้า ไอ้คนไม่มีน้ำใจ ไอ้คนนิสัยไม่ดี ฉันจะไม่พูดกับนายอีกแล้ว”
       ห่านจ้ำเดินไปตามทาง บื้อหันไปมองตามห่านหน้าเศร้า พยายามตัดใจ เดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที ห่านเห็นรถบื้อแล่นแซงหน้าไปก็หยุดเดินอ้าปากค้าง
       “เฮ้ย ทิ้งกันจริงๆ เหรอเนี่ย”
       ห่านฮึดฮัด โมโห หงุดหงิดสุดๆ
       บื้อขับรถมือกำพวงมาลัยแน่น มองไปที่กระจกด้านข้างเห็นห่านกำลังเดินด้วยความโมโห
       “ฉันขอโทษนะห่าน ถ้าฉันอยู่ใกล้เธอ ฉันคงไม่มีทางจะตัดใจจากเธอได้”
       บื้อเศร้าสุดๆ
       
       บื้อเอารถมาคืนเฮียเจ้าของร้านจักรยาน บื้อส่งกุญแจรถคืนให้เฮีย
       “ขอบคุณมากนะครับเฮีย”
       “ไม่เป็นไร ทำไมทำหน้าเป็นหมาเศร้าแบบนี้ อกหักเหรอ” คำถามนี่ทำให้บื้อแทบจุก
       “ผมยังไม่มีแฟนซักหน่อย”
       “ไม่มีแฟนก็อกหักได้เว๊ย อารมณ์รักเค้าข้างเดียวไง ฮ่าๆๆ” บื้อหัวเราะไม่ออก เฮียเงียบ
       “ผมกลับนะเฮีย”
       บื้อไหว้ลาแล้วเดินออกไป
       
       ห่านกำลังเคาะประตูบ้านเช่าบื้อ สีหน้าโมโหมาก
       “นายบื้อ เปิดประตู ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น ออกมา นายบื้อ” โย่งเปิดประตู ห่านท้าวเอว “บื้ออยู่ไหน”
       “ไปแล้ว” ห่านงง เอามือลง
       “ไปไหน”
       โย่งมองหน้าห่าน
       
       ที่ท่ารถ พนักงานปิดประตูช่องขายตั๋วแล้วก็หันมาทางบื้อ
       “รถไปชลบุรีเที่ยวสุดท้ายเพิ่งออกไป น้องต้องรอเที่ยวแรกวันพรุ่งนี้แล้วล่ะ”
       “กี่โมงเหรอครับ”
       “หกโมงเช้า”
       พนักงานพูดจบก็เดินออกไป บื้อเดินหงอยๆ มานั่งที่เก้าอี้ นั่งนิ่งๆ นั่งเฉยๆ โดยไม่ทำอะไร
       ห่านกลับเข้าบ้าน แหม่มมองห่านด้วยสีหน้าประหลาดใจ
       “บื้อกลับบ้านที่ชลบุรี” ห่านพยักหน้า สีหน้าเป็นกังวลใจ “ทำไมถึงรีบกลับ”
       ห่านนิ่งไปนิดนึง
       “คงโกรธที่ฉันไปด่าเค้า”
       “แกด่าบื้อเรื่องไร”
       “บื้อบอกว่าจะไม่ช่วยฉันแล้ว ฉันก็เลยด่า แต่ไม่ได้ด่าแรงซักหน่อย”
       “ปากอย่างแกเนี่ยนะด่าไม่แรง แบบนี้แสดงว่าบื้องอนแกชัวร์”
       “ผู้ชายอะไร ขี้งอนเหมือนผู้หญิง”
       แหม่มคิดแล้วนึกย้อนไปตอนที่เห็นบื้อขยี้หัวห่านจนผมยุ่ง มองห่านแววตาเอ็นดู แหม่มสังเกตเห็นแววตานั้นก็สงสัย
       “หรือว่าบื้อจะชอบแก” ห่านผงะ “ก็เลยเสียใจที่แกเป็นแฟนกับคุณชาย บื้อก็เลยกลับบ้านไปทำใจ”
       “บ้าสิ ไม่มีทาง ไอ้หมอนั่นชอบกัดจิกฉันจะตาย แกก็เห็น เค้าไม่มีทางชอบฉันหรอก”
       
       ห่านพูดจบก็ลุกเดินออกไป แหม่มยังสงสัยไม่หาย
       
       จบตอนที่ 7
       
       อ่านต่อตอนที่ 8 เวลา 17.00น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 (ต่อ)
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 14
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 13
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 12
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 11 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
82 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
18 %
ความคิดเห็นที่ 4 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทโทรทัศน์ บทพูด การกำกับ และ นักแสดง ทำดีทุกขั้นตอน

น่าจะเป็นละคร Romantic Comedy แห่งปี
ช่อง7 ขอบ้าง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ครับ
0801338878
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เอาใจเชียร์พี่มินนค่ะ
fern
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทโทรทัศน์ บทพูด การกำกับ และ นักแสดง ทำดีทุกขั้นตอน

น่าจะเป็นละคร Romantic Comedy แห่งปี
ช่อง7 ขอบ้าง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เรื่องนี้สนุกมาก
จริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มิน น่ารัก
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
14.207.242.220
Patjun@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014