หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ดาวเกี้ยวเดือน

ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 สิงหาคม 2556 10:31 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2
        ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2 (ต่อ)
       

       ศิวะเปิดกล่องกำมะหยี่ที่มีสร้อยเพชรอันใหญ่มากอยู่ข้างในให้สุรีย์ซึ่งนั่งให้เจ๊พีชแต่งหน้าดู เจ๊พีชเห็นเพชรก็ตาโตเป็นไข่ห่าน
       “ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นเพชรเม็ดเป้งขนาดนี้เลยค่ะหม่อม”
       สุรีย์ยิ้มกับเจ๊พีซแล้วหันมาทางศิวะ
       “สวยมากคุณศิวะ เลยต้องรบกวนคุณให้เอามาส่งด้วยตัวเอง”
       “ไม่รบกวนอะไรเลยครับหม่อม ของสำคัญขนาดนี้ ผมต้องเอามาด้วยตัวเองอยู่แล้ว” ศิวะบอก
       จันทรภานุนั่งมองศิวะ ไม่นานหญิงนิ่มเดินออกมาพอเห็นท่าทางจันทรภานุเธอก็แปลกใจ หญิงนิ่มหันไปเห็นศิวะก็จำได้
       “นั่นผู้ชายที่มีข่าวกับคุณประกายดาว?”
       จันทรภานุตอบ “ใช่..เค้าเป็นเจ้าของร้านเพชรที่หม่อมแม่ใช้บริการประจำ”
       “สงสัยเค้าจะรู้ว่าคุณประกายดาวมาที่นี่ ก็เลยตามมาด้วย”
       จันทรภานุหันไปทางหญิงนิ่ม “เจอผู้หญิงคนนั้นแล้วเหรอ?”
       “ค่ะ”
       “พี่ว่านัดกันมามากกว่า พี่เห็นเค้าสองคนทำรุ่มร่ามกันอยู่พอดี”
       “ไม่จริงหรอกค่ะพี่ชาย หญิงว่าคุณประกายดาวไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้น พี่ชายน่าจะได้อ่านบทสัมภาษณ์ของเธอดู”
       “พี่ไม่อ่าน เสียเวลา”
       จันทรภานุพูดจบก็เดินออกไป หญิงนิ่มได้แต่ถอนหายใจ
       
       ประกายดาวกำลังจัดแสง ในขณะที่เจ๊พีชกำลังช่วยจัดท่าทางให้จันทรภานุ หญิงนิ่มซึ่งอุ้มน้องหมาพันธุ์เล็กชื่อจีจี้ สุรีย์ที่ใส่สร้อยเพชรที่ศิวะเอามาให้ และหม่อมเจ้าสุริยะวรรต ระหว่างนั้นอ้อยก็ประคองนมพรเดินออกมา จันทรภานุรีบลุกเดินไปรับ
       จันทรภานุพูดกับอ้อย “ฉันเอง” จันทรภานุเข้ามาประคองนมพร “ค่อยๆเดินนะครับนม”
       ประกายดาวเห็นจันทรภานุปฏิบัติกับนมพรด้วยความนุ่มนวลก็เผลอมองแล้วยิ้มออกมาอย่างรู้สึกดี ก่อนจะรู้สึกว่ามีคนจ้องเธออยู่ พอหันไปก็เห็นศิวะที่ยืนยิ้มพร้อมโบกมือให้
       ประกายดาวหัวเสีย เธอเดินเข้าไปหาอย่างสุดทน
       “ไม่ต้องห่วงเราหรอกดาว เราอยู่ได้ ดาวไปทำงานเถอะ” ศิวะบอก
       “ฉันไม่ได้ห่วงนาย ฉันห่วงตัวเองมากกว่า กลับไปซะ”
       ศิวะหุบยิ้มแทบไม่ทัน “โธ่ดาว..”
       “จะกลับดีดี หรือจะให้ฉันโทรบอกเมียนายให้มารับ”
       ศิวะยิ้ม “ดาวไม่มีเบอร์อร”
       “ฉันไม่มี แต่ลินทร์มีแน่นอน”
       ศิวะอึ้งและเริ่มกลัวขึ้นมาทันที
       “ถ้างั้น...เรากลับก็ได้ แต่เราไม่มีวันถอดใจจากดาวง่ายๆ เอาข้อเสนอของเรากลับไปคิดดูให้ดีนะจ๊ะ”
       ศิวะยิ้มพร้อมส่งจูบแล้วก็เดินออกไป ประกายดาวแหยงมากก่อนจะหันมาเจอสายตาจันทรภานุมองอยู่พอดี เธอเสียวสันหลังวาบก่อนจะรีบเดินไปเช็คกล้อง พลางลอบมองจันทรภานุไปด้วย
       ประกายดาวคิดในใจ “สายตาอำมหิตที่จ้องเราเมื่อกี๊ แสดงว่าคุณหญิงนิ่มต้องยังไม่ได้เล่าอะไรให้ฟัง”
       ประกายดาวคิด เธอหยิบหนังสือพิมพ์ในกระเป๋าสะพายออกมาเพราะอยากให้จันทรภานุได้อ่านแต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรต่อ เจ๊พีชก็เดินไปหาประกายดาว
       “พร้อมแล้วจ๊ะน้องดาว”
       ประกายดาวรีบเก็บนสพ. “นอกจากเป็นเมคอัพอาร์ตทิสแล้วยังรับจ๊อบเป็นสไตลิสด้วยนะคะ”
       “แน่นอนสิจ๊ะ คนอย่างเจ๊ ทำได้” เจ๊พีซทำท่าประกอบ “360 องศา”
       ประกายดาวขำ เธอหันไปวางกระเป๋าสะพายบนโต๊ะ
       
       ประกายดาวถือกล้องเดินมาตรงหน้าทุกคนเตรียมจะถ่าย
       “พร้อมนะคะทุกคน หนึ่ง ส่อง..”
       พอจะกดชัตเตอร์เธอก็เห็นหน้าจันทรภานุนิ่งมากอยู่คนเดียว ประกายดาวเลยลดกล้องลงแล้วพูด
       “ยิ้มหน่อยสิคะคุณชาย”
       “ผมไม่อยากยิ้ม ผมสร้างภาพไม่เก่ง” จันทรภานุมองหน้าประกายดาว
       ทุกคนมองจันทรภานุอึ้งๆ ประกายดาวรู้สึกเหมือนโดนด่าก็เริ่มจะทนไม่ไหวเพราะเจอไปหลายดอกแล้ว
       “นี่ไม่ใช่การสร้างภาพนะคะ หรือว่าคุณชายไม่มีความสุขที่ได้ถ่ายภาพกับครอบครัว”
       ทุกคนหันไปมองจันทรภานุ จันทรภานุไม่พอใจ หม่อมเจ้าสุริยะวรรตหันมาพูดกับจันทรภานุด้วยน้ำเสียงจริงจัง
       “ชายจันทร์...”
       จันทรภานุชะงัก นมพรจับแขนจันทรภานุ
       “ยิ้มให้นมชื่นใจหน่อยนะคะ”
       จันทรภานุพยักหน้า
       หญิงนิ่มรีบหันไปทางประกายดาว “พร้อมแล้วค่ะคุณประกายดาว”
       จันทรภานุพยายามฝืนยิ้มจนออกมาดูตลก ประกายดาวเผลอขำก๊ากออกมาเสียงดังทำเอาทุกคนหันไปมองจันทรภานุแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้เช่นกัน จันทรภานุรู้สึกอายมาก
       ประกายดาวรู้ตัว “เออ.. เอาเป็นว่าคุณชายไม่ต้องยิ้มก็ได้ค่ะ พร้อมอีกครั้งนะคะ หนึ่ง ส่อง ส่าม”
       ประกายดาวกดชัตเตอร์ แต่ไฟที่จัดแสงกลับดับ
       “เดี๋ยวพี่ดาว ไฟดับ” ทีบอก
       ประกายดาวกับทุกคนหันไปมอง ทีเดินไปขยับปลั๊กไฟแต่ก็ยังไม่ติด
       ประกายดาวเดินมาหาที “ได้ยัง”
       “ยังพี่..”
       “เอามานี่! พี่ทำเอง”
       ประกายดาวเอาปลั๊กไฟมาจากทีแล้วเสียบเข้าไปในเต้าเสียบ ทันใดนั้นไฟก็ระเบิดเสียงดัง..ปัง!!! ทุกคนตกใจรวมทั้งจีจี้ที่กระโดดลงจากตักหญิงนิ่มแล้ววิ่งออกไปทันที
       หญิงนิ่มตกใจ “จีจี้!!! ช่วยกันจับจีจี้หน่อยค่ะ”
       ทุกคนแตกตื่นตกใจ
       
       ประกายดาว เจ๊พีช อ้อย หญิงนิ่ม จันทรภานุ หม่อมสุรีย์ หม่อมเจ้าสุริยะวรรต และนมพรช่วยกันลุกขึ้นตามจับจีจี้ที่วิ่งพล่านไปทั่ว อ้อยกับทีวิ่งเข้ามาจะจับจีจี้แต่ก็จับไม่ได้ ทั้งสองคนเลยชนกันจนล้มหงายหลัง
       จีจี้วิ่งมาทางนมพรกับหม่อมสุรีย์ ทั้งสองคนตั้งท่ารับด้วยความกล้าๆกลัวๆ จีจี้ไปซ้าย หม่อมสุรีย์กับนมพรก็ไปทางซ้าย จีจี้ไปทางขวา ทั้งสองก็ไปทางขวา เล่นเอาหม่อมสุรีย์กับนมพรถึงกับมึนจนเซ จีจี้เลยวิ่งหนีไปได้
       หม่อมเจ้าสุริยะวรรตกับเจ๊พีชกระโดดจะตะครุบจีจี้ก็พลาดจนกอดกันเอง เจ๊พีชตกใจ รีบผละออกมาคุกเข่า
       “ขอโทษค่ะหม่อม”
       ประกายดาวเห็นจีจี้กำลังจะวิ่งไปทางบึงก็รีบวิ่งตามไป
       “จีจี้!”

ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2
        ประกายดาวมองแต่จีจี้เลยไม่เห็นจันทรภานุที่วิ่งมาจากอีกทางทำให้สองคนชนกันดังโครม แต่จันทรภานุกลับเป็นฝ่ายตกน้ำ ประกายดาวตกใจมาก
       “คุณชาย!”
       
       จีจี้วิ่งมาตามทาง หญิงนิ่มคว้าตัวขึ้นมากอดเอาไว้
       “ได้ตัวแล้วค่ะ”
       หญิงนิ่มหันไปทางคนอื่นก็เห็นสภาพแต่ล่ะคนดูแย่มาก ทุกคนโล่งใจที่จับจีจี้ได้ สุรีย์สังเกตว่าจันทรภานุหายไป
       “ชายจันทร์หายไปไหน?”
       ทุกคนหันไปมองหาด้วยสีหน้าแปลกใจ
       
       ประกายดาวยังอยู่ริมบึง เธอมองไปที่บึงน้ำด้วยความรู้สึกแปลกๆที่จันทรภานุไม่โผล่ขึ้นมาซักที จันทรภานุที่อยู่ใต้น้ำดูทุรนทุรายและมีสีหน้าย่ำแย่สุดๆ วินาทีนั้นภาพในอดีตก็ย้อนกลับมา
       
       จันทรภานุในวัยเด็กกำลังจะจมน้ำแล้วก็พรวดขึ้นมา
       “ช่วยด้วย..ช่วยชายด้วย...!!”
       สุรีย์กับนมพรสมัยยังสาวรีบเดินมาที่ริมบึงด้วยหน้าตาตื่นตระหนก
       “ชายจันทร์!!”
       “คุณชาย!!” นมพรหันไปเรียก “ใครก็ได้ช่วยคุณชายที”
       จันทรภานุตะเกียกตะกาย
       
       ที่เหตุการณ์ปัจจุบัน จันทรภานุที่อยู่ใต้น้ำทำท่าไม่ดี ทุกคนรีบเดินมาริมบึง จันทรภานุพรวดขึ้นมาจากน้ำแล้วร้อง
       “ช่วยด้วย!”
       ทันทีที่สุรีย์ นมพร สุริยะวรรต และหญิงนิ่มเห็นจันทรภานุก็ตกใจมาก
       “ช่วยชายจันทร์ที ชายจันทร์ว่ายน้ำไม่เป็น” สุรีย์บอก
       ประกายดาวตกใจสุดขีด เธอรีบกระโดดลงไปช่วยจันทรภานุทันที ทุกคนมีสีหน้าแย่มาก ประกายดาวว่ายเข้าไปลากจันทรภานุมาที่ฝั่ง ที เจ๊พีชช่วยกันลากจันทรภานุที่หมดสติขึ้นมา สุรีย์ สุริยะวรรต และนมพรใจแทบขาด หญิงนิ่มมีสีหน้าแย่มาก
       ประกายดาวเขย่าตัว “คุณชายจันทร์คะ!”
       จันทรภานุยังหมดสติ ประกายดาวตัดสินใจผายปอดให้จันทรภานุแบบเม้าท์ทูเม้าท์พร้อมกับปั๊มหัวใจ ไม่นานจันทรภานุก็สำลักน้ำออกมา ทุกคนโล่งใจสุดๆ
       
       ประกายดาวนั่งดื่มชาร้อนโดยมีผ้าขนหนูห่มตัวอยู่กับเจ๊พีชและที ไม่นานหญิงนิ่มก็เดินออกมา ทุกคนลุกขึ้นยืน
       “คุณชายเป็นยังไงบ้างคะ” ประกายดาวถาม
       “ดีขึ้นแล้วค่ะ” หญิงนิ่มตอบ
       ประกายดาวสบายใจ “ขอโทษนะคะคุณหญิง เป็นเพราะฉันแท้ๆ ที่ทำให้คุณชายตกน้ำ”
       “อย่าโทษตัวเองสิคะ มันเป็นเพราะจีจี้ต่างหาก แล้วอีกอย่างถ้าไม่ได้คุณช่วยพี่ชายเอาไว้ ทุกอย่างมันคงแย่มากกว่านี้”
       ประกายดาวลังเลนิดนึง “คุณหญิงนิ่มคะ ฉันถามหน่อยได้มั๊ยคะว่าทำไมคุณชายจันทร์ถึงว่ายน้ำไม่เป็น?”
       
       จันทรภานุยังนอนอยู่บนเตียง หญิงนิ่มเดินมานั่งลงข้างๆ
       “คุณประกายดาวกลับไปแล้วค่ะ”
       “พี่ไม่ได้ถาม”
       “พี่ชาย..เค้าช่วยพี่ชายเอาไว้นะคะ”
       “พี่ไม่ซาบซึ้งหรอกนะคะน้องหญิง น้องหญิงรู้มั๊ยว่าทุกครั้งที่พี่เจอผู้หญิงคนนั้น พี่โชคร้ายทุกที เพราะฉะนั้นต่อไปนี้อย่าพูดชื่อเค้าให้พี่ได้ยินอีก”
       จันทรภานุทำหน้าจริงจังจนหญิงนิ่มไม่กล้าพูด
       
       ประกายดาวจามเสียงดัง
       “ฮัดเช้ย!”
       จิตสุภางค์ที่กำลังปอกแอปเปิ้ลหั่นเป็นชิ้นเล็กๆใส่กล่องพลาสติคเงยหน้ามองประกายดาว
       “อีตาคุณชายต้องด่าแกอยู่แน่ๆ ที่แกไปทำเค้าตกน้ำ มิหนำซ้ำยังไปจูบปากเค้าอีก”
       ประกายดาวแทบสำลัก “ฉันไม่ได้จูบ ฉันผายปอดช่วยชีวิตเค้าต่างหาก”
       ประกายดาวหยิบแอปเปิ้ลชิ้นเล็กๆจากในกล่องขึ้นมากิน
       “นี่มันของลูกฉัน”
       “งก” ประกายดาวว่า
       จิตสุภางค์รีบปิดกล่องแล้วเอาแช่ตู้เย็นก่อนจะหันมา
       “จะว่าไปมันก็แปลกดีเนอะ คุณชายจันทรภานุหนุ่มหล่อเพอร์เฟคแต่ว่ายน้ำไม่เป็น”
       “นี่แก...คนเรามันก็ไม่ได้เก่งไปซะหมดทุกเรื่องหรอกนะ แล้วกรณีอย่างคุณชายจันทร์..สมัยเด็กๆ เค้าเคยจมน้ำ จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ก็เลยกลายเป็นคนกลัวน้ำไปเลย”
       จิตสุภางค์แซว “ต๊าย ยังไม่ทันไรก็ปกป้องกันขนาดนี้”
       ประกายดาวกลุ้มมาก “อย่าพูดเลย ฉันรู้สึกความหวังริบหรี่”
       จิตสุภางค์มองประกายดาวอย่างเห็นใจแล้วก็นึกอะไรออก
       “เอ้อ...แกบอกว่าคุณหญิงนิ่มโอเคกับแกใช่ป่ะ”
       “อือ..”
       “ถ้างั้นแกก็ต้องใช้เค้าให้เป็นประโยชน์ ในเมื่อเข้าทางคุณชายจันทร์ไม่ได้ ก็ต้องเข้าทางคุณหญิงนิ่มแทน”
       ประกายดาวมองจิตสุภางค์แล้วก็คิดตาม
       
       หญิงนิ่มกำลังจัดร้าน ประกายดาวเดินเข้ามาทำเป็นไม่สนใจมองคุณหญิง ประกายดาวเดินไปดูของในร้าน หญิงนิ่มหันมาเห็นประกายดาวก็ดีใจ
       “คุณประกายดาว”
       ประกายดาวหันมาทำเป็นแปลกใจ
       “อ้าวคุณหญิงนิ่ม สวัสดีค่ะ บังเอิญจังที่เจอคุณหญิงที่นี่”
       หญิงนิ่มยิ้ม “หญิงเป็นเจ้าของร้านนี้ค่ะ”
       ประกายดาวแกล้งประหลาดใจ
       “เหรอคะ?!! ไม่เคยรู้มาก่อนเลย”
       “คุณประกายดาวตามสบายนะคะ อยากได้อะไร หยิบได้เลย หญิงให้...ตอบแทนที่คุณช่วยพี่ชายเอาไว้”
       “โอ๊ย! อย่าเลยค่ะ ของซื้อของขาย นี่คุณหญิงเปิดร้านมานานเหรอยังคะ”
       “เปิดได้สักพักนึงแล้วค่ะ”

ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2
        ประกายดาวหยิบตุ๊กตาช้างที่ทำจากผ้าขึ้นมา
       “มีแผนกของเด็กเล่นด้วยเหรอ”
       “ไม่ใช่ค่ะ นั่นของสุวีเนียร์ สำหรับลูกค้าต่างชาติ –ลูกค้าส่วนใหญ่ เป็นผู้หญิงวัยทำงาน”
       “ทำไมไม่ลองหาลูกค้าเป็นเด็กๆ บ้างละ สินค้าโซนนี้เด็กๆ น่าจะชอบ –ลงโปรโมท ให้เด็กสนใจ ก็จะได้ลูกค้าที่เป็นผู้ปกครองด้วย”
       “โปรโมทยังไงดี หญิงไม่เคยมีไอเดียนี้เลย”
       “ลองใช้วิธีถ่ายแฟชั่นเด็กๆ กับสินค้า แล้วลงโฆษณา ในนิตยสารที่เกี่ยวกับแม่ หรือเด็ก”
       “ดูท่าจะต้องใช้เงินไม่น้อย”
       “เอาอย่างนี้ เพื่อเป็นการเซฟคอรส์ ดาวจะจัดการเรื่องถ่ายแฟชั่นให้ฟรี ส่วนหนังสือที่จะลงโฆษณา ดาวจะให้คนทำมีเดียที่รู้จักกัน มาช่วยแนะนำให้ ลองคิดดูนะค่ะ”
       คุณหญิงหันไปมองประกายดาวด้วยความสนใจ
       
       จันทรภานุหันมาทางหญิงนิ่มทั้งๆที่กำลังเดินอยู่ด้วยกัน
       “พี่ไม่ให้ผู้หญิงคนนั้นมาถ่ายรูปร้านน้องหญิง!”
       “ทำไมล่ะคะพี่ชาย”
       “พี่ไม่ไว้ใจ น้องหญิงไม่แปลกใจบ้างเหรอ อยู่ดีดีเค้าก็โผล่ไปที่ร้าน แล้วเสนอตัวถ่ายรูปร้านให้ฟรี”
       “ไม่เห็นน่าแปลกตรงไหน พี่ชายมองพี่ดาวในแง่ร้ายเกินไป”
       จันทรภานุหยุดเดินแล้วหันมาทำหน้าจริงจัง
       “นี่สนิทสนมถึงขั้นเรียกพี่กันแล้วเหรอ?”
       หญิงนิ่มหยิบไอแพดออกจากกระเป๋าถือ เธอเปิดบทสัมภาษณ์ประกายดาวแล้วส่งให้จันทรภานุ
       “พี่ชายอ่านนี่ก่อนนะคะ”
       จันทรภานุรับไอแพดมาอ่านแล้วก็ชะงักไป
       “พี่ดาวไม่ได้แย่งสามีใคร เธอเป็นผู้หญิงเก่ง เรียนจบเมืองนอก และที่สำคัญยังโสดสนิท”
       จันทรภานุส่งไอแพดคืนหญิงนิ่ม
       “ของแบบนี้มันโกหกกันได้”
       หญิงนิ่มจะอ้าปากพูด แต่จันทรภานุขัดขึ้น
       “เอาเป็นว่ารอให้พี่สืบเรื่องของเค้าจนแน่ใจซะก่อนว่าเค้าไม่ใช่พวกสิบแปดมงกุฎมาหลอกน้องหญิง แล้วพี่ถึงจะอนุญาต ตกลงตามนี้นะคะ”
       จันทรภานุพูดจบก็เดินออกไป หญิงนิ่มเซ็งอย่างแรง
       
       ศิวะกำลังดูสร้อยเพชรสีหน้ายิ้มแย้ม พนักงานยืนอยู่บริเวณนั้น ระหว่างนั้นอรอุมาก็เดินเข้ามา ศิวะเห็นก็รีบเก็บสร้อยเพชรใส่ในกระเป๋ากางเกงพลางหันไปสั่งพนักงานเสียงเข้ม
       “เช็ดกระจกตรงนี้หน่อย มันเปื้อน”
       พนักงานรับคำแล้วเอาผ้ามาเช็ด อรอุมามองศิวะอย่างจับผิด ศิวะหันไปทำหน้าตายใส่พร้อมกับพูด
       “ผมออกไปพบลูกค้าก่อนนะจ๊ะที่รัก”
       ศิวะเข้ามาหอมแก้มอรอุมาแล้วก็เดินออกไป อรอุมามองอย่างรู้ทัน
       อรอุมาถามพนักงาน “เมื่อกี๊คุณศิวะหยิบอะไรไปรึเปล่า”
       พนักงานมองอรอุมาหน้าถอดสี
       
       อรอุมาโทรศัพท์หารติรส
       “รติ..ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ”
       อรอุมาทำหน้าตาร้าย
       
       ประกายดาวเอารูปจันทรภานุกับรูปตัวเองเข้าโปรแกรมที่ดูหน้าลูกในอนาคต Baby maker พอกดเข้าไปก็ได้รูปลูกตัวเองกับจันทรภานุออกมาโดยสามารถเลือกดูได้ทั้งเพศชายและเพศหญิง
       ประกายดาวมีสีหน้ามีความหวัง “ได้ลูกชายก็หล่อ ลูกสาวก็สวย”
       ประกายดาวมีความสุขและเพ้อฝันมาก ระหว่างนั้นเสียงกดออดดังขึ้น ประกายดาวลุกเดินมามองที่ช่องตาแมวก็เห็นศิวะยืนอยู่ ประกายดาวตกใจ
       ประกายดาวสบถออกมาเบาๆ “มาได้ไง?”
       ประกายดาวหน้าแย่สุดๆ ศิวะกดออดอีกครั้ง
       “ดาว..เรารู้ว่าดาวอยู่ เปิดประตูให้เราที”
       ประกายดาวส่องตาแมวอีกครั้ง เธอเห็นศิวะหยิบสร้อยเพชรออกมายื่นไปตรงตาแมว ประกายดาวตกใจ
       “เรามีของมาฝากดาว ดาวเปิดประตูให้เราหน่อยนะ”
       ประกายดาวฉุน “คิดว่าสร้อยเพชรแค่นี้ จะทำให้ฉันยอมเป็นเมียน้อยนายงั้นเหรอ?!! นายจะดูถูกฉันมากไปแล้ว สร้อยเพชรเท่าขี้แมวแค่เนี้ยฉันมีปัญญาซื้อเองเว๊ย”
       ศิวะสะดุ้ง
       ประกายดาวไล่ “กลับไปซะ”
       ศิวะพยายามอ้อน “ดาว...”
       ประกายดาวเอาเท้าถีบประตูดังปัง ศิวะสะดุ้งโหยงและรีบถอยห่างจากประตู ประกายดาวยืนเท้าเอวที่ด้านหลังประตู
       “ถ้านายไม่ไปให้พ้นหน้าห้องฉัน ฉันจะเรียกรปภ.มาลากตัวนายกลับไปเดี๋ยวนี้!”
       ศิวะผงะและตาเหลือกก่อนจะรีบเก็บสร้อยเพชร
       “วันนี้เราไปก็ได้ เราคงเร่งรัดดาวมากเกินไป คิดถึงเราบ้างนะดาว..จุ๊บจุ๊บ”
       ประกายดาวเตะประตูอีกครั้งแทนคำตอบ ศิวะรีบเดินออกไปด้วยความกลัว ประกายดาวเซ็งสุดๆ
       “มารจริงๆ”
       
       ศิวะเดินเซ็งมาที่รถ รถคันหนึ่งจอดซุ่มอยู่ คนในรถคือรติรสที่กำพวงมาลัยแน่นด้วยความโมโหหึงอย่างแรง
       
       ตกกลางดึก ศิวะเข้ามากอดรติรสด้วยสีหน้าออดอ้อน
       “คิดถึงใจจะขาด”
       รติรสหันมาผลักศิวะออกอย่างแรงทำเอาศิวะอึ้ง
       “เป็นอะไร?”
       “ยังมีหน้ามาถามอีกว่ารติเป็นอะไร? คุณไปคอนโดนังประกายดาวทำไม?” รติรสถาม ศิวะหน้าถอดสี “ไหนบอกไม่กลับไปหามันแล้วไง”
       “นี่คุณแอบขับรถตามผมไปงั้นเหรอ?”
       “ฉันไม่ได้ขับตามคุณ แต่อรบอกให้ฉันขับไปรอคุณที่คอนโดนังนั่น แล้วคุณก็มาจริงๆ”
       ศิวะรีบแก้ตัว “ที่ผมไปหาดาวเพราะวันก่อนผมเจอดาวไปถ่ายภาพให้คุณชายจันทร์ที่วังนพรัตน์แล้วดาวลืมของไว้ที่นั่น ผมก็เลยอาสาเอาไปคืนให้ก็เท่านั้นเอง”
       “ฉันไม่เชื่อ อรบอกว่าคุณเอาสร้อยเพชรไปฝากมันด้วย”
       ศิวะทำเป็นถอนใจ เขาหยิบสร้อยเพชรออกมาจากกระเป๋ากางเกง รติรสผงะ
       “ใครว่าผมเอาไปให้ดาว” ศิวะเดินมาสวมให้รติรส “ผมเอามาให้คุณต่างหาก”
       รติรสหายโกรธเป็นปลิดทิ้ง เธอก้มมองสร้อยเพชรด้วยความดีใจ ศิวะจับตัวรติรสให้หันมา
       “คนที่ผมรักมีคนเดียวคือคุณ”
       รติรสยิ้มอย่างมีความสุข ศิวะดึงรติรสมากอดพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก

ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 2
        เช้าวันถัดมา เสียงกดออดดังขึ้น ประกายดาวในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง หน้ามึนเดินออกมาจากห้องนอน
       ประกายดาวงัวเงีย “ใครมาแต่เช้า?”
       ประกายดาวเดินไปดูที่ช่องตาแมวหน้าประตูแล้วก็แทบช็อคจนตาสว่างตื่นขึ้นมาทันที
       “ฉันฝันไปใช่มั๊ยเนี่ย” ประกายดาวหันหลังพิงประตู “ใจเย็นนะประกายดาว”
       ประกายดาวสูดลมหายใจเข้าหายใจออก แล้วก็ตัดสินใจหันกลับไปดูที่ช่องตาแมวอีกครั้งจนเห็นว่าคนที่อยู่หน้าห้องคือ จันทรภานุจริงๆ
       ประกายดาวผละออกห่างประตูแล้วตบหน้าตัวเอง
       “อุ๊ย! ไม่ได้ฝัน”
       เสียงกดออดดังขึ้นอีกครั้ง ทำให้ประกายดาวได้สติ
       “เออ..รอ..รอซักครู่นะคะ”
       ประกายดาวรีบเข้าไปในห้องนอน
       
       ประกายดาวแต่งตัวใหม่ มัดผมเรียบร้อยเดินมาเปิดประตู เธอรู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากจันทรภานุ แต่ทำใจดีสู้เสือ
       “สวัสดีค่ะคุณชาย ทราบได้ไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่”
       จันทรภานุไม่ตอบ “เข้าไปได้มั๊ย”
       “เชิญค่ะ”
       จันทรภานุเดินเข้ามา ประกายดาวปิดประตูแล้วเดินตามเข้ามาสีหน้าไม่ค่อยเข้าใจ
       “ตกลงคุณชายทราบว่าฉันพักอยู่ที่นี่ได้ไงคะ” ประกายดาวถาม จันทรภานุก็ยังไม่ตอบ เสียงในใจประกายดาวดังขึ้น “หรือว่าเป็นเพราะเม้าท์ทูเม้าท์ของเราก็เลยทำให้คุณชายสนใจเราขึ้นมาถึงขั้นสืบว่าเราอยู่ที่ไหน?”
       ประกายดาวยืนจับปากตัวเองแล้วยิ้มเอียงอาย จันทรภานุเห็นก็รู้สึกว่าประกายดาวดูแปลกๆ
       “ฉันเข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน”
       ประกายดาวพูดเสียงกระเซ่า “เข้าเลยค่ะ”
       จันทรภานุผงะกับน้ำเสียงของประกายดาว ประกายดาวยิ้มแหย จันทรภานุหยิบไอโฟนยื่นไปตรงหน้าประกายดาว ประกายดาวเห็นรูปที่จันทรภานุเอามาให้ดูก็แทบช็อคเพราะมันคือภาพของศิวะที่เดินเข้ามาในคอนโดของเธอเมื่อคืน
       “ศิวะ?” ประกายดาวรีบแก้ตัว “คุณชายอย่าหึงฉันนะคะ” จันทรภานุชะงัก “ฉันกับนายศิวะไม่ได้มีอะไรกัน!”
       “ผมไม่ได้หึงคุณ! แล้วผมก็ไม่สนด้วยว่าคุณจะมีหรือไม่มีอะไรกับผู้ชายคนนี้”
       ประกายดาวเหวอ “อ้าว?? นี่คุณชายไม่ได้สนใจฉันหรอกเหรอคะ”
       “ผมไม่ไว้ใจคุณต่างหาก”
       ประกายดาวนิ่วหน้า “ไม่ไว้ใจฉัน?? ไม่ไว้ใจฉันเรื่องอะไร?”
       จันทรภานุพูดหน้าเหี้ยม “คุณเข้ามาตีสนิทกับหญิงนิ่มเพราะหวังอะไร?”
       ประกายดาวงง “ตีสนิท”
       “ก็ที่เสนอตัวถ่ายรูปร้านให้หญิงนิ่มฟรีๆ ไม่เรียกว่า”ตีสนิท” แล้วเรียกว่าอะไร?”
       ประกายดาวเพิ่งเข้าใจ “ฉันว่าคุณชายใช้คำไม่ถูกต้องนะคะ คำว่าตีสนิทมันฟังดูเหมือนฉันไม่หวังดีกับคุณหญิง”
       จันทรภานุสวนกลับทันที “ก็แล้วไม่ใช่เหรอ?” ประกายดาวสะดุ้ง “ผมรู้จักคนประเภทคุณดี สิบแปดมงกุฎอย่างคุณที่คิดจะเกาะคนรวยหวังดัง” จันทรภานุยิ้มเยาะ “แผนนี้มันตื้นไปหน่อยนะ”
       ประกายดาวตกใจกับคำพูดของจันทรภานุ “คุณชายกำลังเข้าใจฉันผิดอย่างแรงเลยนะคะ”
       จันทรภานุมองไปรอบห้องที่ตกแต่งไว้อย่างเรียบหรูก่อนจะปรายตาหันมามองประกายดาว
       “ผมเข้าใจผิดตรงไหน....ลูกคนขายข้าวขาหมูอย่างคุณ” จันทรภานุว่า ประกายดาวผงะ “จะมีปัญญาหาเงินมาซื้อคอนโดห้องล่ะหลายสิบล้านแบบนี้ได้ยังไง ถ้าไม่ได้หลอกคนอื่น”
       ประกายดาวกำมือแน่นด้วยความโมโห “คุณชายดูถูกฉันมากไปแล้วนะคะ ถึงป๊ากับม้าฉันจะเป็นคนขายข้าวหมู แต่ท่านก็ทิ้งมรดกหลายร้อยล้านให้ฉันกับพี่ชาย เพราะร้านขายข้าวขาหมูของป๊าฉันได้กำไรวันล่ะเป็นหมื่น ป๊าขายข้าวหมูมาตลอด 50 ปี แต่ป๊ากับม้าฉันใช้เงินวันละไม่ถึงร้อย แถมยังมีมรดกเก่าจากอากงอาม่าเป็นที่ดินและเพชรนิลจินดา แล้วป๊าฉันก็ยังถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 อีกตั้งหลายครั้ง”
       จันทรภานุอึ้งไปกับสิ่งที่ประกายดาวเล่า
       ประกายดาวพูดต่อ “ห้องนี้และทุกอย่างที่คุณเห็น เป็นเงินของป๊ากับม้าฉัน ถ้าคุณไม่เชื่อ ก็ตามใจ”
       จันทรภานุเงียบและพูดไม่ออก ประกายดาวเดินไปเปิดประตู
       “เชิญออกไปจากห้องฉันได้แล้ว!”
       จันทรภานุกำลังจะเดินออกไป แต่เขาก็หยุดหันมามองประกายดาวด้วยแววตารู้สึกผิดนิดนึง แต่ประกายดาวไม่สนใจ จันทรภานุเดินออกไป ประกายดาวปิดประตูดังปังเพราะทั้งโมโหทั้งเสียใจ
       
       จิตสุภางค์ได้ฟังประกายดาวเล่าก็กระแทกขวดนมลงบนโต๊ะ
       “เลิก! แบบนี้มันต้องเลิก!”
       “จะเลิกได้ไงแก ไอ้ดาวมันไม่ได้เป็นอะไรกับคุณชายจันทร์ซักหน่อย” มิลินทร์ขัดขึ้น
       “ฉันหมายถึงให้ล้มเลิกที่แกจะเอาเค้าทำพ่อพันธุ์!! ผู้ชายที่ดูถูกผู้หญิงแบบนี้ ไม่เป็นสุภาพบุรุษซักนิด”
       ประกายดาวยังเงียบและมีท่าทางลังเล พลันเสียงมือถือของเธอก็ดังขึ้น ประกายดาวหยิบมือถือออกมาดูก็ผงะ
       “คุณหญิงนิ่ม” ประกายดาวรับสาย “ค่ะคุณหญิงนิ่ม” ประกายดาวแปลกใจมาก “อ๋อ งานถ่ายแฟชั่นเด็กกับสินค้านะเหรอค่ะ”
       ประกายดาว จิตสุภางค์ และมิลินทร์มองหน้ากันด้วยความแปลกใจ
       
       หญิงนิ่มวางสายแล้วหันมาทางจันทรภานุที่ยืนอยู่
       “พรุ่งนี้พี่ดาวจะมาถ่ายรูปให้ค่ะ”
       จันทรภานุโล่งอกที่ประกายดาวยอมมา
       “พี่ชายไม่น่าไปพูดกับพี่ดาวแบบนั้น”
       “ก็..พี่พูดไปแล้ว จะให้พี่ทำยังไง?”
       “ขอโทษไงคะพี่ชาย”
       “ขอโทษ”
       “ไม่ใช่แค่ขอโทษนะคะ พี่ชายต้องขอบคุณพี่ดาวด้วยที่เค้าช่วยพี่ชายเอาไว้”
       จันทรภานุถอนหายใจ
       
       จบตอนที่ 2 


หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 12 จบบริบูรณ์
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 11
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 10
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 9
ดาวเกี้ยวเดือน ตอนที่ 8
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 28 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 23 คน
83 %
ไม่เห็นด้วย 5 คน
17 %
ความคิดเห็นที่ 7 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนแรกๆ เห็นพันทิปกระหน่ำด่าเจนี่ ชักชวนกันไม่ดูละครเรื่องนี้ มันกลับยิ่งกระตุ้นให้เราอยากดูมากยิ่งขึ้น พวกจิตมืดดำหูหนวกตาบอดพยายามเอาเป็นเอาตายกับเจนี่ ทั้งคุณเอ๋คุณตู่ให้สัมภาษณ์ชัดเจนหมดแล้ว ก็ยังไม่สนใจความจริงกันนะ อคติมันปิดใจบังหูบังตา ดันทุรังจะให้เจนี่ผิดอย่างที่พวกนั้นมโน เฮ้อ...

เราชอบเจนี่ อ้น ไก่ หญิง ซานิ ยังไงก็ไม่พลาดเรื่องนี่อยู่แล้ว
เชียร์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนุกมากเลยเรื่องนี้
ละครก็ยิ่งหนุกสุดๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะคอยดู ชอบ อั้ม เรื่องนี้ เจนี่ สวยดี
can
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออยู่นะคร้า กำลังสนุกเลย
ตามติด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วสนุกจัง ขอบคุณแอดมินคะ
Vena
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคนอัพนะคะ
Bee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนุกดี จะคอยชมค่ะ
มินนี่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014