หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ต้นรักริมรั้ว

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 29 สิงหาคม 2556 17:13 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 2
       ตนรักริมรั้ว ตอนที่ 2 (ต่อ)
       
        นลินนั่งหน้าเครียดคิดว่า อณุกาทำอย่างนี้กับตัวเองได้ยังไง และแตงกวามาได้ยังไง ดารินทร์ มัญจา สารัชยืนนั่งอยู่รอบโต๊ะของเธอ ดารินทร์เอามือตบโต๊ะด้วยความโกรธ
       "อย่างนี้มันเรียกว่าขโมยงานกันนี่" 
       "ฉันสังหรณ์อยู่แล้วเชียวว่ามันต้องเกิดเรื่องพลิกล็อก" มัญจาบอก
       สารัชพูดเสียงเศร้า เห็นใจนลินสุดๆ
       "ทำไมคุณอณุกาถึงทำกับคุณบัวของผมอย่างนี้ ถ้าคุณบัวอยากร้องไห้ ก็ร้องเลยนะครับ หน้าอกผมพร้อมเป็นที่พึ่งให้คุณบัวเสมอ" สารัชพูดพลางยืดอกผายไหล่ผึ่งโชว์
       มัญจาผลักสารัชกระเด็นไปด้วยความรำคาญ
       "แล้วคนที่ขโมยงานคนอื่นไป เขาไม่รู้สึกอะไรบ้างรึไง" ดารินทร์ถาม
       "นั่นสิ ! อยากเห็นหน้าจริงๆ" มัญจาบอก
       อณุกาเดินนำแตงกวาและปราณมายืนหน้าแผนก
       "ทุกคนจ้ะ ฉันขอแนะนำหัวหน้าทีมครีเอทีฟคนใหม่ คุณแตงกวาจ้ะ"
       นลินหันไปมองแตงกวาด้วยสายตานิ่งๆ แตงกวามองตอบแล้วยิ้มเยาะ มัญจามองแตงกวาอย่างอึ้งๆ คาดไม่ถึง หันไปกระซิบถาม
       "ยัยแตงกวา ! มาได้ไงเนี่ยบัว"
       นลินยังไม่ทันตอบอะไร อณุกาพูดขึ้นมาก่อน
       "ยังมีอีกเรื่องที่ฉันจะประกาศ ความจริงงานนี้ออกมาดีได้เพราะ นลินช่วยไว้ ถ้าฉันจะไม่ให้อะไรนลินเลยก็ดูจะใจร้ายไป"
       อณุกาเดินด้วยมาดพญาเข้าไปใกล้นลิน ปากยิ้ม แต่ดวงตานิ่ง
       "ฉันมีของขวัญให้เธอ"
       อณุกาวางกระเป๋าเงินของนลินลงบนโต๊ะตรงหน้า เธอและเพื่อนทุกคนมองกระเป๋าเงินอย่างอึ้งๆสารัชพูดประสาซื่อๆ
       "นี่มันกระเป๋าตังค์ของคุณบัวที่หายไปนี่ครับ แล้วมันไปอยู่ที่คุณอณุกาได้ยังไง"
       ดารินทร์กับมัญจามองดุสารัช แล้วพูดพร้อมกัน
       "จะถามอะไรตอนนี้"
       อณุกายิ้มเยาะ
       "เพราะมันตกอยู่ในรถของสามีฉันไง"
       อณุกามองหน้านลินอย่างเอาเรื่อง นลินมองกระเป๋าเงินแล้วคิดประมวลเหตุการณ์ทุกอย่าง
       
       ในเวลาต่อมา อณุกาเดินมาดพญาหงส์นำปราณและแตงกวาเพื่อจะออกไปนอกบริษัท นลินมาดักหน้าไว้ มัญจา ดารินทร์ สารัชรีบวิ่งตามมาพร้อมกับนลิน
       "คุณกำลังเข้าใจผิดนะคะ บัวกับคุณปราณไม่ได้..."
       อณุกามองนลินตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วรีบพูดแทรก
       "หยุด ! ฉันฟังปราณเล่ามามากพอแล้ว ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า ผู้หญิงที่ดูมีสมองอย่างเธอ จะใช้วิธีมอมเหล้าผู้ชายเพื่อพาไปแบล็คเมล์หวังจะเลื่อนตำแหน่งทางลัด"
       นลินมองปราณอย่างคาดไม่ถึง
       "คนอย่างบัวเนี่ยนะคะจะมอมเหล้าคุณปราณ"
       ปราณทำหน้ารู้สึกผิด
       "ขอโทษนะคุณนลิน ผมเข้าใจว่าคุณไม่ได้เลื่อนตำแหน่งมานาน คุณเลยอาจทำอะไรขาดสติไปบ้าง ผมเองก็ไม่อยากจะบอกคุณณุกาหรอก แต่ความประพฤติคุณไม่เหมาะสมจริงๆ"
       นลินโกรธ
       "คุณมันจอมลวงโลก"
       "มันจะมากไปแล้วนะ ความจริงฉันชอบงานเธอมากนะ แต่เสียดาย ที่ต่อไปออฟฟิศนี้จะไม่มีครีเอทีฟที่ชื่อนลินอีก ! ไปกันเถอะปราณ ฉันมีประชุมที่สิงคโปร์อีก"
       อณุกาเดินนำปราณและแตงกวาออกไปทางลิฟท์ทันที นลินยืนอึ้งเหมือนโลกทั้งใบถล่มลงตรงหน้า
       
       อณุกาเดินมากับปราณและแตงกวา กษิดิฐรีบดึงเอ็ดดี้หลบซ่อนตัว
       "ความจริงพี่ก็เสียดายฝีมือของนลินนะ นลินเป็นคนเก่ง นี่ถ้านลินมีแฟนหรือแต่งงานแล้ว พี่ก็คงไม่ไล่ออกแบบนี้" อณุกาพูดระหว่างทางเดิน
       แตงกวาทำหน้าไม่แคร์เรื่องนลิน ตอนนี้เธอมีแต่ความสะใจมากกว่า กษิดิฐยื่นหน้าออกมาได้ยินเข้าก็ตกใจ
       "บัวโดนไล่ออก" กษิดิฐพึมพำกับตัวเอง
       "ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณณุกา เรามีคุณแตงกวามาเป็นหัวหน้าครีเอทีฟแทนนลิน เราก็มีคนเก่งไม่แพ้กัน"
       กษิดิฐได้ยินแล้วยิ่งอึ้ง
       "แตงกวาแย่งตำแหน่งบัว"
       อณุกาเดินเข้าลิฟท์โดยมีปราณกับแตงกวาเดินตามเข้าลิฟท์ไปด้วย นลิน ดารินทร์ มัญจา สารัชรีบวิ่งตามมาเพื่อจะคุยกับอณุกา แต่ประตูลิฟท์ปิดลงเสียก่อน เธอพยายามกดปุ่มลิฟท์ให้เปิด แต่ไม่ทัน ตัวเลขบนจอแสดงการลงของลิฟท์
       "ทำยังไงต่อล่ะบัว" มัญจาถาม
       "ในฐานะที่พี่มีประสบการณ์ที่นี่มาก่อน พี่ขอยืนยันว่างานนี้บัวต้องบอกคุณอณุกาไปเลยว่าบัวมีแฟนแล้ว"
       "เจอขนาดนี้ บอกแค่มีแฟนอย่างเดียวไม่พอหรอกพี่รินทร์ ต้องบอกว่ามีผัวไปเลย"
       ประตูลิฟท์อีกตัวเปิด ทั้งหมดรีบเข้าลิฟท์ไป
       กษิดิฐกับเอ็ดดี้ออกมาจากที่ซ่อนแล้วรีบกดลิฟท์ แต่ไม่มีลิฟท์ขึ้นมา กษิดิฐร้อนรน
       "ไปเว้ย ! เอ็ดดี้"
       กษิดิฐลากเอ็ดดี้วิ่งไปทางบันไดหนีไฟ
       
       อณุกากับปราณและแตงกวาเดินออกจากลิฟท์แล้วเดินไปประตูหน้าตึก นลิน ดารินทร์ มัญจา สารัชออกจากลิฟท์อีกตัว มัญจาชี้ไปทางประตู
       "คุณอณุกาจะขึ้นรถแล้วบัว"
       นลินรีบวิ่งตามอณุกาไป
       
       กษิดิฐรีบวิ่งลงบันไดอย่างรวดเร็วและรีบร้อน เอ็ดดี้วิ่งตามหลังพร้อมกับตะโกน
       "เฮียจะไปช่วยอะไรเค้าได้"
       กษิดิฐไม่ตอบ รีบวิ่งตามอย่างเดียว
       
       ด้านหน้าตึก ภัทร แอดเวอร์ไทซิ่ง รถแวนจอดอยู่ อณุกากำลังจะเดินขึ้นรถ นลินวิ่งมาขวางไม่ให้อณุกาขึ้นรถ
       "คุณอณุกาคะ"
       "ถอยไป อย่าให้ฉันต้องสั่งยามให้หิ้วเธอไปโยนเหมือนมนัญญาอีกคนนะ"
       "คุณอณุกาฟังบัวก่อนนะคะ บัวไม่มีวันยุ่งกับคุณปราณได้หรอกค่ะ"
       อณุกามองนลินอย่างเยาะเย้ย
       "ทำไมจะไม่ได้"
       นลินตัดสินใจพูด
       "เพราะบัวมีแฟนแล้วค่ะ"
       นลินหวังว่าอณุกาจะเชื่อ
       "เธอว่าอะไรนะ"
       "บัวมีแฟนแล้วค่ะ และเรากำลังจะแต่งงานกัน"
       
       เอ็ดดี้คลานหอบๆลงมาอย่างช้าๆ กษิดิฐไม่สนใจวิ่งต่อเนื่องลงบันไดหนีไฟไปอย่างรวดเร็ว

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 2
       ด้านหน้าตึก อณุกายืนจ้องหน้านลินอยู่ ปราณกับแตงกวามองอย่างไม่อยากเชื่อ
       
       อณุกาหัวเราะเยาะ
       "นี่เธอเห็นฉันเป็นคนโง่รึไงนลิน เธอคิดว่า แค่พูดว่ามีแฟนแล้วจะแต่งงาน ฉันก็จะเชื่ออย่างนั้นเหรอ"
       "แต่บัวพูดความจริงนะคะ เรากำลังวางแผนจะแต่งงานกันจริงๆ"
       "งั้นเธอกล้าพิสูจน์ไหมล่ะบัว" แตงกวาถาม
       "ฉันกล้าค่ะ"
       "ดี! งั้นพาว่าที่เจ้าบ่าวเธอมาแจกการ์ดให้ฉันวันจันทร์หน้า ถ้าเธอแต่งงานจริง ฉันจะคืนตำแหน่งให้เป็นของขวัญวันแต่งงาน แต่ถ้าฉันรู้ว่าเธอโกหกล่ะก้อ เธอเตรียมลาวงการโฆษณาไปได้เลย"
       อณุกาจ้องหน้าแล้วเดินผ่านนลินไปขึ้นรถแวนคันหรูของตัวเองออกไป ปราณยิ้มเยาะตามขึ้นรถ รถของอณุกาเคลื่อนออกไป
       แตงกวามองนลินอย่างไม่เชื่อว่านลินจะมีแฟน
       "ฉันขอโทษนะบัวที่งานและตำแหน่งของเธอดันมาเป็นของฉัน"
       "เธอทำอย่างนี้ทำไม ฉันไปทำอะไรให้เธอ ทำไมเธอต้องคอยมาวุ่นวายกับชีวิตฉันตลอดน่ะ"
       "เธอก็รู้นี่ว่าเพราะอะไร"
       นลินไม่เข้าใจอยู่ดีว่าแตงกวาต้องการอะไร กษิดิฐวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เอ็ดดี้คลานตามหลัง
       "บัว ! เจ้านายบัวไปไหน กบจะเคลียร์กับเจ้านายบัวเอง"
       แตงกวากับนลินมองไปทางกษิดิฐพร้อมกัน นลินมองถามแตงกวาว่าต้นเหตุคือกษิดิฐใช่ไหม
       "บัว"
       นลินผลักกษิดิฐกระเด็นไป
       "เพราะกบอีกแล้ว"
       นลินเดินโมโหออกไป มัญจา ดารินทร์ สารัชรีบวิ่งตามไป กษิดิฐยืนอึ้ง แตงกวามองอย่างสะใจ
       
       แตงกวาเดินเฉิดฉายมาที่ลิฟท์ กษิดิฐกับเอ็ดดี้วิ่งตามมา
       "แตงกวา"
       แตงกวา ปลายตามองกษิดิฐแล้วพูดเสียงยียวน
       "โอ๊ะโอ...เสียงเข้มอย่างนี้แปลว่าโกรธจริง"
       "คิดว่าทำอย่างนี้แล้วกบจะแต่งงานด้วยเหรอ"
       แตงกวา ยิ้มเยาะ
       "เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเรื่องแต่งงานของเราหรอกนะกบ มันเป็นแค่เรื่องความสะใจ"
       "ทำคนอื่นตกงาน เจ๊เรียกว่าสะใจ ผู้หญิงน่ากลัว" เอ็ดดี้พึมพำทำท่าขนลุก
       แตงกวา เดินเข้าใกล้กษิดิฐแล้วพูดเสียงเยาะ
       "ส่วนเรื่องแต่งงาน ถ้ากบยังดื้อ ไม่แต่ง กบก็ดูต่อไปแล้วกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น"
       ประตูลิฟท์เปิดพอดี แตงกวามยิ้มอย่างผู้มีชัยแล้วเดินเชิดเข้าลิฟท์ไป เอ็ดดี้มองแตงกวาแล้วส่ายหน้า
       "น่าสงสารเจ๊คนที่โดนไล่ออกเนอะ ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง"
       กษิดิฐคิดถึงนลิน
       
       ในเวลาเย็นที่บ้านดารินทร์ เจ้าของบ้านเอาศอกสะกิดแขนมัญจา
       "ถามบัวสิว่าโอเครึยัง"
       มัญจามองหน้านลินที่เครียดแล้วส่ายหน้าบอกไม่กล้า มัญจาหันไปใช้ศอกสะกิดแขนสารัชที่นั่งติดกันอีกทอดหนึ่ง
       "ถามบัวสิว่าโอเครึยัง"
       สารัชส่ายหน้าไม่กล้าถาม แล้วหันไปใช้ศอกสะกิดแขนน้องจุง ลูกชายของดารินทร์ที่นั่งติดกัน
       "ถามน้าบัวสิว่าโอเครึยัง"
       น้องจุงส่ายหน้าไม่กล้าถาม สารัชขู่เด็ก
       "เป็นลูกผู้ชายรึเปล่าเนี่ย"
       ปภพ สามีของดารินทร์สวมผ้ากันเปื้อน เดินถือจานข้าวเกรียบปากหม้อมายืนอยู่ข้างหลังสารัช ขู่เสียงเข้มกว่า
       "แล้วคุณเป็นลูกผู้ชายรึเปล่าถึงมาใช้เด็กน่ะ ! เดี๋ยวปั๊ดตบโชว์ลูก" ปภพพูดพลางง้างมือ
       สารัชรีบถอยกรู
       "ลืมไปว่ามีพ่อดุ"
       ปภพหัวเราะ ก่อนวางจานข้าวเกรียบข้าวปากหม้อ และวางจานเล็กให้ทุกคน
       "ผมล้อเล่น ข้าวเกรียบปากหม้อเจ้าอร่อยมาแล้วจ้ะ... ทานลอง ท้องกันก่อนนะครับ กับข้าวเกือบเสร็จแล้ว น่าเครียดเชียว ..คิดงานกันไม่ออกเหรอครับ"
       "ไม่มีอะไรหรอกพี่ภพ เข้าไปทำกับข้าวเถอะ" ดารินทร์บอก
       "ได้จ้ะ"
       ปภพจะเดินไปแล้วนึกได้ หันมาหานลิน
       "เอ้อ...น้องบัวจ้ะ รินทร์บอกว่า เพื่อนน้องบัวเปิดบริษัทออกแบบเหรอ แนะนำให้พี่หน่อยได้ไหม หลังจากที่รินทร์ให้พี่ออกมาเลี้ยงลูกมาสามปี ตอนนี้พี่อยากทำงาน"
       ดารินทร์ตีปภพทันที
       "พี่ภพ มาถามอะไรตอนนี้"
       ปภพถามหน้าซื่อ
       "อ้าว...ถามไม่ได้เหรอ"
       "ไม่ได้ บัวเขาทะเลาะกับเพื่อนคนนั้นอยู่"
       "อ้าว งั้นพี่เข้าครัวล่ะ"
       ปภพจะเดินไปแล้วหันมาบอก
       "ถ้าน้องบัวคืนดีกับเพื่อนแล้ว อย่าลืมถามเรื่องงานให้พี่นะ"
       ดารินทร์ชี้นิ้วสั่งให้ปภพเข้าครัว
       "พี่ภพ"
       "บัวขอไปเดินเล่นข้างนอกนะคะ"
       
       นลินเดินออกนอกบ้าน

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 2
       นลินเดินคิดอย่างเซ็งๆ อยู่สวนหน้าบ้านดารินทร์
       
       ดารินทร์เดินออกมาจากในบ้านพร้อมมัญจา สารัชและน้องจุง ดารินทร์ทนไม่ไหว จึงเดินเข้าไปถาม
       "พี่ทนไม่ไหวแล้ว มัวนั่งกล้าๆกลัวๆอย่างนี้ ชาตินี้ก็คงไม่รู้เรื่อง ไหนบอกมาสิว่า แตงกวานั่นเป็นใคร เขาโกรธแค้นอะไรบัวมาแต่ชาติปางไหนถึงมาทำกับบัวอย่างนี้ แล้วคุณกบมาเกี่ยวอะไรด้วย"
       ดารินทร์เห็นนลินยังมองนิ่ง ก็แถเปลี่ยนทิศไปชี้หน้าถามมัญจา
       "พี่ถามไม่ได้ยินเหรอ..มิ้นท์"
       "อ้าว ...ก็นึกว่าถามบัว"
       ดารินทร์กระซิบบอก
       "ไม่กล้า ...กลัว"
       "ความจริงบัวกับแตงกวาไม่มีเรื่องโกรธแค้นอะไรกันหรอก แต่ที่ทุกอย่าง มันเป็นแบบนี้ก็เพราะ..."
       นลินบอกแล้วเล่าย้อนอดีต เล่าให้เพื่อนๆฟัง
       
       บริเวณริมกำแพง คั่นกลางระหว่างบ้านของกษิดิฐและนลิน ในเวลาเย็น ตอนนั้นุกคนยังอยู่ในวัยมัธยม
       กษิดิฐขมวดคิ้วมองนลินอย่างเอาเรื่องที่เธอยื่นมือเอาซองจดหมายมาเทใส่ตัวกษิดิฐที่ยืนริมกำแพงอีกฝั่ง นลินมองขำๆ ในมือถือตุ๊กตาหมีสีขาวน่ารักๆตัวนึงอยู่ด้วย
       "เอาจดหมายมาเทใส่กบทำไมเนี่ย"
       ซองจดหมายร่วงอยู่เต็มพื้น
       "ก็มันเป็นจดหมายที่แฟนคลับของกบฝากบัวมาทั้งนั้นแหละ อ้อ อันนี้ทับทิมฝากมาให้"
       นลินยื่นตุ๊กตาหมีในมือให้กษิดิฐ เขารับมามอง
       "ผู้ชายที่ไหนเค้าเล่นตุ๊กตา บัวเก็บไว้เถอะ ถือว่ากบให้เป็นของขวัญวันเกิดก็ได้"
       "โห...ไม่ลงทุนเลยนะ"
       "กบ!"
       นลินหันไปมองตามเสียงเรียกที่ดังมาจากในบ้าน แล้วมองกษิดิฐอย่างเอาเรื่อง
       "โห...นี่พอคุณย่า คุณลุง คุณป้าไม่อยู่ กบเอาผู้หญิงเข้าบ้านเลยเหรอ"
       กษิดิฐตีหน้าซื่อพูดแถ
       "ผู้หญิงที่ไหน ไม่มี้"
       "แน่ใจนะว่าไม่มี"
       นลินไม่ฟัง รีบปีนกำแพงกระโดดเข้าบ้านกษิดิฐ
       "เฮ้ย บัวจะไปไหน"
       นลินไม่ตอบ เดินผ่านเขาเข้าบ้านไปทันที กษิดิฐรีบเก็บจดหมาย และของขวัญบนพื้นก่อนวิ่งตามเข้าบ้าน
       
       ในห้องรับแขก บ้านกษิดิฐ นลินเดินเข้ามาแล้วชะงัก แตงกวาใส่เสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นนั่งไขว้ขาอยู่ นลินมองหน้ากษิดิฐอย่างเอาเรื่อง
       "ไหนบอกว่าไม่มีผู้หญิงในบ้านไง แล้วนี่อะไร"
       กษิดิฐแถ
       "ก็ไม่ใช่ผู้หญิง แต่เป็นแตงกวา"
       นลินเอือมระอาในคำแก้ตัว
       แตงกวามองนลินตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วมองที่มือกษิดิฐที่ถือจดหมายเยอะแยะอยู่
       "มีอะไรกันเหรอกบ แล้วยัยนี่เป็นใคร แล้วนั่นจดหมาย อะไรน่ะกบ"
       นลินหมั่นไส้แตงกวาเลยแกล้งพูดลอยๆ
       "จดหมายรักจากแฟนคลับของกบ"
       แตงกวา โวยวาย
       "แฟนคลับที่ไหนกบ"
       กษิดิฐไม่ตอบอะไร
       "งั้นในฐานะที่เธอเป็นคนเอามา เธอก็เอากลับไปให้หมดด้วยนะ เพราะกบเค้าไม่อ่าน" แตงกวาบอก
       "รู้ได้ไง บางทีกบเค้าอาจจะอยากอ่านก็ได้"
       "กบ ถ้ากบอ่าน แตงกวาโกรธจริงๆด้วย"
       กษิดิฐนิ่งไม่พูดอะไรเพราะขี้เกียจมีเรื่อง
       "เห็นไหม กบเค้าไม่อยากอ่าน"
       "งั้นก็ให้กบเค้าเอาไปคืนเองแล้วกัน"
       นลินหันหลังเดินลอยหน้าลอยตาผ่านแตงกวาออกจากบ้านไป แตงกวาโมโห หยิบจดหมาย และตุ๊กตาจากมือกษิดิฐมาแล้วเดินออกจากบ้านไปทันที
       
       นลินกำลังจะปีนกำแพงกลับบ้านตัวเอง ทันใดนั้นเห็นตุ๊กตาหมีตัวที่นลินให้กษิดิฐก็ลอยมากระทบที่ท้ายทอยตัวเอง นลินหันขวับ แตงกวาเขวี้ยงซองจดหมายตามมาติดๆ นลินโกรธจนหน้าเขียว แต่ยังไม่ได้พูดอะไร เสียงกษิดิฐก็ดังขึ้นก่อน
       "หยุดเดี๋ยวนี้นะแตงกวา"
       แตงกวายังไม่หยุดปาซองจดหมาย
       "บอกให้หยุดไง"
       แตงกวาชะงักมองกษิดิฐอย่างเอาเรื่อง
       "ทำไม"
       "ขอโทษบัวเดี๋ยวนี้"
       "นี่กบเห็นมันดีกว่าแตงกวาเหรอ"
       "กบบอกให้ขอโทษ"
       แตงกวา โมโห หันไปทางนลิน
       "ไม่ขอโทษ ! แตงกวาบอกไว้ก่อนนะว่า กบห้ามเห็นใครดีกว่าแตงกวา ไม่อย่างนั้น เจอดีแน่"
       
       คิดถึงอดีตแล้ว นลินยังโกรธกษิดิฐไม่หาย
       "บัวไม่เคยยุ่งกับกบเลย มีแต่กบมาวุ่นวายกับบัว แต่สุดท้ายคนที่ซวยคือ บัว!"
       นลินตบโต๊ะอย่างโมโห
       "ความซวยในชีวิตบัวเกิดขึ้นเพราะกบ"
       ปภพเดินออกมาจากในบ้าน
       "น้องบัว...พี่ขอติดสินบนน้องบัวด้วยขากบทอด ชอบไหมจ้ะ"
       ดารินทร์ลุกขึ้นยืนแล้วมองปภพอย่างเซ็งๆ
       "คุณจะมาพูดเรื่องกบอะไรตอนนี้เนี่ย"
       ปภพถามหน้าซื่อ
       "น้องบัวไม่ชอบกบเหรอ"
       "ใช่ค่ะ กบมันไม่มีอะไรดี อยู่ด้วยทีไร มีแต่สร้างปัญหา"
       ปภพพูดหน้าซื่อๆ
       "ใจเย็นๆ กบมันไม่รู้เรื่องหรอก มันก็กระโดดไปกระโดดมา ตามประสาของมันเท่านั้นเอง"
       "บัวไม่ได้หมายถึงกบที่เป็นสัตว์ แต่หมายถึงกบที่เป็นคน"
       ดารินทร์ชี้นิ้วสั่งให้ปภพเข้าไปในบ้าน ปภพเดินเข้าบ้านตามคำสั่ง
       "แต่ฉันว่าคนผิดคือยัยแตงกวาต่างหาก ยัยนั่นโรคจิต ขี้อิจฉา กบไม่สนใจก็มาพาลใส่เธอตลอด คราวนี้เรายอมไม่ได้แล้วนะบัว" มัญจาบอก
       "ฉันไม่ยอมอยู่แล้ว ฉันถึงบอกคุณอณุกาไปไง..ว่าฉันจะแต่งงาน"
       
       "แล้วคุณบัวจะแต่งงานจริงๆเหรอครับ" สารัชถาม

ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 2
       เวลาต่อมา ดารินทร์เดินนำนลิน มัญจา สารัชออกมารอรถแท็กซี่หน้าบ้านหลังจาก กินข้าวกันเสร็จแล้ว ปภพนั่งแท็กซี่มาจอดหน้าบ้าน แล้วลงจากรถเปิดประตูรอให้นลิน มัญจา และสารัช ขึ้นแท็กซี่แทน
       
       "ตกลงเธอจะแกล้งทำการ์ดแล้วก็พาผู้ชายไปหลอกคุณอณุกาเหรอบัว" มัญจาถาม
       นลินยิ้มรับ
       "แต่พี่ติดอยู่นิดนึงว่า บัวจะเอาใครไปโชว์คุณอณุกา ความลับสำคัญอย่างนี้ ต้องเอาคนที่รู้จักและไว้ใจได้นะ" ดารินทร์ว่า
       "ผมนี่ไง" สารัชเสนอตัว
       "ไม่เอา" 3 สาวโพล่งขึ้นพร้อมกัน
       "อย่างนี้เองที่เขาเรียกพลังหญิงเพื่อเพื่อนหญิง ถ้าคุณบัวไม่เอาผม แล้วคุณบัวจะเลือกใครล่ะครับ"
       นลินชะงัก แล้วยิ้มแหย
       "บัวขอสารภาพ ว่าลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย"
       ดารินทร์กับมัญจาร้อง "อ้าว"
       นลินคิดว่าจะหาผู้ชายที่ไหนดี
       
       กษิดิฐยืนด้อมๆ มองๆ ข้างรั้วไปทางบ้านนลิน ยศภัทรค่อยเดินย่องไปยืนข้างหลังลูกชายแล้วชะเง้อมองไปทางบ้านนลินตามกษิดิฐ
       ยศภัทร กระซิบข้างหู
       "แอบดูคุณชลัชอาบน้ำเหรอ"
       กษิดิฐสะดุ้งตกใจ มองอึ้งว่า ยศภัทรกับกมลามาตั้งแต่เมื่อไหร่
       กษิดิฐเฉไฉ ทำท่ากระโดดตบ
       "ผมไม่ได้แอบดูใคร ผมมาออกกำลังกายเฉยๆ"
       "อุ้ย ! หนูบัว" ยศภัทรแกล้งทักเรียก
       กษิดิฐรีบหันไปมองทางบ้านนลินทันที ยศภัทรกับกมลาตีมือไฮไฟว์กัน
       "บอกมาซะดีๆว่าทำไมถึงมาดักรอหนูบัว" กมลาถาม
       ยศภัทรพูดล้อ
       "ผู้ชายมาแอบรอสาว มันมีเหตุผลเดียวล่ะแม่ แอบพบประสบรัก"
       กษิดิฐเซ็ง
       "ตอนนี้บัวไม่อยากประสบรักกับผมหรอก แต่อยากให้ผมประสบอุบัติเหตุมากกว่า"
       กมลามองกษิดิฐที่สีหน้ามีแววเครียดอย่างสงสัยว่าต้องมีเรื่องอะไร
       "ก่อปัญหาให้หนูบัวอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย เกี่ยวกับหนูแตงกวารึเปล่า"
       กษิดิฐอึกอัก พยายามพูดขำๆ
       "เรื่องจุ๊บจิ๊บน่ะแม่ เดี๋ยวกบเอาของกินล่อ บัวก็หายโกรธเหมือนทุกครั้งนั่นแหละ กษิดิฐ
       คอนเฟิร์ม"
       รถแท็กซี่มาจอดหน้าบ้านนลิน กษิดิฐชะโงกหน้าไปดูแล้วรีบวิ่งไปบ้านนลินทันที
       
       นลินหยิบกระเป๋าเดินลงจากรถแท็กซี่ กษิดิฐตะโกนแซวถามนลินที่ฝั่งบ้านตัวเอง
       "ไปไหนมาจ๊ะน้องสาว"
       นลินมองกษิดิฐนิ่ง ไม่พูดอะไรแล้วจะเดินเข้าบ้าน เห็นอย่างนั้นกษิดิฐก็รีบปีนข้ามรั้วไปฝั่งบ้านเธอทันที
       กษิดิฐเดินมาขวางนลิน
       “แม่กบทำยำปลาดุกฟูของโปรดบัวนะ ไปกินไหม”
       นลินไม่พูดอะไร เบี่ยงตัวหนี เขามาดักขวางอีก
       “มีลูกตาลลอยแก้วด้วยนะ กบเป็นคนช่วยแม่ปอกเลยนะ”
       นลินยังไม่ตอบเอาแต่เดินหลบท่าเดียว
       “ถ้าไม่ยอมพูด งั้นต้องใช้ไม้เด็ด”
       กษิดิฐเข้าไปจักจี้เจอนลินเอากระเป๋าทำงานตี
       “เลิกเล่นเป็นเด็กๆสักทีเถอะกบ”
       กษิดิฐหัวเราะชอบใจ
       “นั่นไง ! ยอมพูดกับกบแล้ว”
       “บัวโดนไล่ออก กบไม่รู้สึกผิดเลยใช่ไหม”
       กษิดิฐชะงัก แล้วเฉไฉ พูดกลบเกลื่อน
       “เอ่อ...อ่า มีแกงส้มมะรุมด้วยนะ กบโขลกเครื่องแกงสูตรคุณย่ากับมือเลยน้า”
       “นายกบ นายก็เป็นอย่างนี้ทุกที”
       นลินโมโหจะเดินหนีไป กษิดิฐตามขวางอีก
       “แล้วเรื่องของบัวจะทำยังไงต่อไป”
       “ก็จะทำทุกอย่างที่จะได้ตำแหน่งของบัวคืนมา”
       “ให้กบช่วยไหม”
       “ไม่ต้อง”
       นลินเดินหนี กษิดิฐไปเปิดประตูรั้วแล้วเดินเข้าบ้าน
       
       กมลาและยศภัทรเดินมายืนกอดอกมองกษิดิฐที่บริเวณสวนหน้าบ้านนลิน
       “เอาของกินล่อก็หายโกรธ ...เฮอะ ! บอกแม่มาดีๆว่าเกิดอะไรขึ้น พ่อลูกมหาจำเริญของแม่” กมลาตบแก้มลูกชายเบาๆ แต่เต็มๆเนื้อ
       “ว่าไงนายกบ” ยศภัทรจี้
       กษิดิฐรู้สึกถึงรังสีความสยองจากด้านหลังกมลาลางๆ
       
       ภายในบ้าน กษิดิฐวิ่งพุ่งไปหยิบหมอนอิงที่โซฟามาปิดหู กมลาเดินมาหายิ้มเยือกเย็นให้ลูกชาย แล้วมองไปทางยศภัทรที่พยักหน้าเข้าใจคำสั่ง ยศภัทรพุ่งเข้าไปแย่งหมอน ล็อกแขนลูกไว้
       "แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้เคลียร์กับหนูแตงกวาให้รู้เรื่อง เห็นรึยังว่าคนที่ซวยคือหนูบัว"
       "เก๊าขอโทษ"
       "ไม่ขำเลยนะตากบ แล้วพรุ่งนี้เราต้องไปทำบุญครบรอบคุณย่าเสีย 3 ปี บ้านหนูบัวก็ไปด้วย แล้วจะมองหน้ากันได้ไหมเนี่ย"
       "ยังไงแกต้องขอโทษหนูบัว แล้วก็ช่วยหนูบัวให้ได้งานคืนมาด้วย" ยศภัทรบอก
       "เรื่องนั้นผมรู้ แต่ที่ยังไม่รู้ก็คือ บัวจะทำอะไรเพื่อให้ได้งานคืน"
       กษิดิฐมองไปทางบ้านนลินแล้วคิดอย่างสงสัย
       
       ในห้องนอน นลินเปิดเฟสบุ๊กในไอแพด ทั้งที่ยังหงุดหงิดกับกษิดิฐอยู่ เธอพูดล้อเลียนคำพูด
       "ให้กบช่วยไหม ..เชอะ ! ... ถ้าไม่มียัยแตงกวาเป็นเงามารตามตัว บัวคงเลือกกบเป็นแฟนกำมะลอคนแรก จะหาคนมาเป็นแฟนได้จากที่ไหนเนี่ย"
       นลินมองในเฟซบุ๊ก ตรงช่องโชว์เพื่อนแชต เห็นติณณ์ออนไลน์อยู่ เธอชะงัก ลังเลว่าจะส่งข้อความทักทายดีไหม
       
       ในห้องพักติณณ์ที่เกาหลี ติณณ์กำลังมองที่จอคอมฯ หน้าเฟซบุ๊ก ตรงช่องโชว์เพื่อนแชต เห็นนลินออนไลน์อยู่ ลังเลด้วยความรู้สึกเดียวกันว่า จะทักทายดีไหม เขาพิมพ์ข้อความ “สวัสดีครับ ยังไม่นอนอีกเหรอครับ” นิ้วของเขาคาอยู่ที่ปุ่ม ENTER ว่าจะกดส่งข้อความนั้นดีไหม
       
       เช่นเดียวกับนลินที่พิมพ์ข้อความเดียวกัน แล้วลังเล ตัดสินใจ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 11 จบบริบูรณ์
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 10
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 9
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 8
ต้นรักริมรั้ว ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 30 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 30 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014