หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เลือดเจ้าพระยา

เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 1 กันยายน 2556 09:26 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11
       เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11 (ต่อ)
       
       เย็นวันเดียวกันนั้น บุญเหลือสะดุ้งตื่นเหงื่อแตกพลั่กเนื่องจากฝันร้าย บุญเหลือมองไปรอบๆ เห็นหลวงพ่อยืนมองอยู่ จึงก้มลงกราบ
       “ฝันร้ายรึ”
       “ครับหลวงพ่อ ผมฝันว่าน้องสาวผมโดนปองร้าย”
       “น้องสาว อ้อ...แม่หนูคนที่มาเช็ดตัวให้ใช่มั๊ย”
       “ดาวมาที่นี่หรือครับ”
       “ใช่ เค้ามาเช็ดตัวแล้วก็ป้อนยาให้ทุกวัน ไม่งั้นแกคงไม่ฟื้นเร็วอย่างนี้หรอก”
       “งั้นผมขอตัว”
       บุญเหลือทำท่าจะลุกออกไป แต่หลวงพ่อทักเอาไว้
       “เดี๋ยวๆ จะไปไหน”
       “ไปหาน้องสาวผมครับหลวงพ่อ”
       “ใกล้จะมืดค่ำแล้ว อย่าออกไปไหนเลย”
       “แต่ว่าผมฝัน”
       “ฝันร้ายกลายเป็นดี เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยไปเถอะเพิ่งฟื้นไข้แบบนี้ประเดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งเชื่อหลวงพ่อเถอะ”
       “ครับหลวงพ่อ”
       บุญเหลือก้มลงกราบหลวงพ่อ
       
       ส่วนที่ลานเท ผู้ใหญ่ต้องกับพวกชาวบ้านชายหญิงจำนวนหนึ่งพากันทยอยเดินมาชุมนุมที่ลานบ้านกำนันธง น้อยกำลังยืนพูดคุยกับพวกชาวบ้านเรื่องข่าวที่สมิงโดนระเบิดตายทุกคนมีสีหน้าเศร้าสร้อย สักครู่กำนันธงกับศรีนวลก็พากันลงมาจากบ้านมาหาชาวบ้าน
       “กำนันมาแล้ว”
       “มากันพร้อมแล้วนะ”
       “พร้อมแล้วจ้ะ ส่วนพวกที่เหลือยังไม่กลับจากไร่ ยังไงจะส่งข่าวอีกที”
       “ได้แค่ไหนก็แค่นั้น เอาเฉพาะที่สมัครใจ เอาละศรีนวลเอ็งว่าไป”
       กำนันธงยกหน้าที่ให้ศรีนวลเป็นฝ่ายพูดต่อ ใบหน้าของศรีนวลเต็มไปด้วยความรู้สึกสะเทือนใจ
       “ที่ศรีนวลเรียกพวกเรามาชุมนุมกันวันนี้ เพราะตอนนี้มีข่าวว่าสมิงได้จากพวกเราไปแล้ว” ชาวบ้านทุกคนพากันน้ำตาไหล บรรยากาศเศร้าโศก “ถึงแม้สมิงจะจากไป แต่ศรีไพรก็ยังดูแลผาช่องลมอยู่ ไอ้มเหศักดิ์กับไอ้บันลือ มันกำลังหาทางบุกเข้าผาช่องลม ศึกครั้งนี้เป็นศึกใหญ่ ศรีนวลจึงอยากขอแรงพวกเราทุกคนให้ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ใครมีเสบียงอาหารก็เอามาบริจาค ใครอยากจะไปช่วยคนที่ผาช่องลมสู้กับพวกโจรก็ให้มาลงชื่อกัน วันรุ่งขึ้นจะได้ออกเดินทาง”
       “เรื่องนี้ชั้นไม่บังคับนะแล้วแต่สมัครใจใครไม่เต็มใจก็ไม่ต้องทำ”
       “เต็มใจซิกำนัน คนที่ผาช่องลม มันก็ลูกหลานพวกเราทั้งนั้น”
       “ใช่ ชั้นไม่ปล่อยให้ลูกชั้นตายแน่ เอาไงเอากัน ใช่มั้ยพวกเรา”
       “ใช่”
       “สู้มั๊ยพวกเรา”
       “สู้”
       ชาวบ้านทุกคนส่งเสียงกึกก้อง กำนันธงและศรีนวลพากันยิ้มทั้งน้ำตาที่ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน
       
       เช้าวันรุ่งขึ้นที่ริมน้ำบ้านลานเทมีเรือลำหนึ่งแล่นมาเงียบๆ โดยคนในเรือแต่งกายในชุดชาวบ้านมีจำนวน 3 คนและมีคนขับเรืออีก 1 คน เมื่อเรือแล่นเข้าใกล้เขตชุมชน ทุกคนต่างพากันก้มตัวลงหลบเนื่องจากไม่อยากให้ใครเห็น และแล้วเรือก็แล่นมาจอดที่ท่าน้ำเล็กๆ ห่างไกลจากบ้านคน
       เลอสรร ระพี จ่าสมหมายในชุดชาวบ้านพากันขึ้นจากเรือ เลอสรรหันไปสั่งการคนขับ
       “จากท่าเรือตรงนี้เราจะเดินลัดเลาะหาทางไปผาช่องลมแล้วจะทำเครื่องหมายเอาไว้ คุณกลับไปบอกกองหนุนให้ทยอยกันตามมาแล้วอย่าให้ชาวบ้านผิดสังเกต”
       “ครับท่านรอง”
       เลอสรร ระพีและจ่าสมหมายพากันเดินเข้าป่า ขณะที่คนขับเรือขับออกไป
       
       เลอสรร ระพี จ่าสมหมาย พากันเดินลัดเลาะมาตามทางในป่าใกล้หมู่บ้าน ระพีหยิบเข็มทิศขึ้นมาแล้วมองหาทิศ
       “เส้นทางไปผาช่องลม ถ้าตามแผนที่ เราต้องเดินขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ ครับ”
       “วิธีการแบบนี้ คลำทางเหมือนคนตาบอดนะครับท่านรอง”
       “ไม่ลองก็ไม่รู้ อย่างน้อยก็ถือว่าเรากำลังสำรวจเส้นทาง ก่อนที่จะนำกำลังตำรวจไปบุกจับพวกมัน”
       “ทางนี้ครับ”
       ระพีเดินนำทุกคนไป
       
       บริเวณชายป่าใกล้หมู่บ้าน ศรีนวลยืนอยู่ในกลุ่มชาวบ้านชายหญิงบรรยากาศยังคงเศร้าสร้อย ทุกคนกำลังช่วยกันห่อเสบียงและข้าวของต่างๆ ให้แน่นหนา โดยมีน้อยเป็นหัวเรี่ยวหัวแรง ศรีนวลเดินเข้าไปตรวจเสบียงหีบห่อต่างๆ ให้พร้อมสำหรับเดินทางไกล กำนันธงและผู้ใหญ่ต้องเพิ่งเดินมาถึง
       “พวกชาวบ้านพร้อมแล้วใช่มั๊ยศรีนวล”
       “จ้ะพ่อ กำลังจัดเสบียงให้เรียบร้อยก็ไปได้แล้วจ้ะ”
       น้อยเดินเข้ามาหา
       “ห่อของเรียบร้อยแล้วจ้ะ”
       “งั้นเตรียมตัวออกเดินทางกันเลยจ้ะ”
       “เอ้า เตรียมออกเดินทาง”
       ชาวบ้านพากันหอบหิ้วข้าวของ พร้อมเดินทาง
       “รักษาตัวให้ดีนะศรีนวล” กำนันธงหันมาบอกศรีนวล
       “จ้ะพ่อ ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นชั้นเอาตัวรอดได้”
       “แหม เห็นแล้วมันอยากไปด้วยจริงๆ” ผู้ใหญ่ต้องบอก
       “เรามันใส่หมวกสองใบผู้ใหญ่ ตัวเป็นชาวบ้าน แต่ทำงานราชการจะออกไปช่วยคนที่ผาช่องลมคงไม่ได้”
       
       “ชั้นไปนะพ่อ”

เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11
       ศรีนวลลากำนัน แล้วออกเดินทางไปพร้อมกับพวกชาวบ้าน โดยมีน้อยไปด้วย กำนันธงกับผู้ใหญ่ต้องยืนส่งด้วยความห่วงใย
       ที่มุมหนึ่งเห็นเลอสรร ระพี จ่าสมหมายซุ่มแอบมองอยู่เงียบๆ
       “พวกชาวบ้านกำลังจะไปช่วยคนที่ผาช่องลม ถ้าเราตามไปก็ต้องถึงผาช่องลมแน่นอน” ระพีบอก
       “แต่พวกชาวบ้านไปช่วยโจรแบบนี้ มันไม่ถูกนะครับท่านรอง”
       “อย่าเพิ่งด่วนตัดสิน ผมว่าเราควรดูๆ ไปก่อน ไปเร็วตาม”
       เลอสรร ระพี จ่าสมหมายพากันแอบตามไป
       
       ศรีนวล น้อยและพวกชาวบ้านกำลังเดินทางรอนแรมกันมากลางป่า ด้านหลังห่างออกไปกลุ่มของเลอสรรแอบติดตามห่างๆ โดยระพีแอบเอามีดพกมาทำเครื่องหมายกับต้นไม้เอาไว้ตามเส้นทาง ศรีนวลเดินถือปืนคอยดูแลเส้นทาง ปล่อยให้คนอื่นๆ เดินล่วงหน้าไปก่อน น้อยสงสัยรีบเข้ามาหา
       “มีอะไรเหรอ”
       “ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกแปลกๆ บอกไม่ถูก”
       “แปลกยังไง”
       “มันเหมือนมีใครตามเรามาน่ะพี่น้อย”
       น้อยหันไปมองสังเกต แต่ก็ไม่มีอะไรผิดปกติ
       “ก็ไม่เห็นมีอะไรนี่”
       “บางทีชั้นคงคิดมากไปเอง”
       ศรีนวลและน้อยพากันเดินตามชาวบ้านไป เลอสรร ระพี จ่าสมหมายพากันออกจากที่ซ่อน ระพีเอามีดพกมาทำเครื่องหมายเอาไว้กับต้นไม้แล้วแอบสะกดรอยตามไป
       
       ศรีนวล น้อยและชาวบ้านพากันเดินมาถึงมุมหนึ่งของป่า ศรีนวลให้สัญญาณหยุดพักแล้วจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันหาร่มไม้เข้าพักพิง ศรีนวลและน้อย เข้ามานั่งพักที่มุมหนึ่ง ท่าทีของศรีนวลดูเหมือนกำลังตั้งใจฟังบางอย่าง
       “ได้ยินเสียงอะไรเหรอศรีนวล”
       “จุ๊ๆๆ”
       ศรีนวลจุ๊ปากให้น้อยเงียบ
       เลอสรร ระพีและจ่าสมหมาย กำลังแอบเดินมา เมื่อเห็นพวกชาวบ้านข้างหน้ากำลังพัก เลอสรร ระพี และจ่าสมหมายจึงพากันหาที่พักบ้าง
       จ่าสมหมายขอมีดพกจากระพีมาแล้วจากนั้นก็เอามีดพกไปขีดต้นไม้เพื่อทำเครื่องหมาย ศรีนวลซึ่งกำลังเงี่ยหูฟัง ได้ยินเสียงทันที
       “มีอะไร” น้อยกระซิบถาม
       “มีคนตามเรามา”
       “ทางไหน”
       “เสียงมาจากด้านหลัง อีกเดี๋ยวพี่น้อยพาพวกชาวบ้านเดินไปก่อน ชั้นจะซุ่มดูอยู่แถวนี้ ถ้าได้ยินเสียงปืนรีบพาชาวบ้านหนีให้เร็วที่สุด”
       “ได้”
       น้อยให้สัญญาณออกเดิน ศรีนวลรีบเข้าซ่อนตัวในพุ่มไม้ จากนั้นน้อยและชาวบ้านก็พากันออกเดินทาง
       
       เลอสรร ระพี และจ่าสมหมายพากันออกจากที่ซ่อนสะกดรอยชาวบ้านไป ศรีนวลแอบมองอยู่ในพุ่มไม้ศรีนวลไม่คาดว่าจะเห็นเลอสรรในป่าแบบนี้ เมื่อผ่านพุ่มไม้ที่ศรีนวลแอบอยู่ เลอสรรหันมาบอกระพีกับจ่าสมหมาย
       “พวกคุณสองคนล่วงหน้าไปก่อน”
       “มีอะไรหรือเปล่าครับท่านรอง”
       “ผมขอทำธุระส่วนตัวประเดี๋ยว”
       “ที่แท้ก็ปวดห้องน้ำนี่เอง”
       ระพีและจ่าสมหมายพากันเดินล่วงหน้าไป ขณะที่เลอสรรทำท่าเหมือนจะไปฉี่ โดยเดินตรงไปที่พุ่มไม้ แต่เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เลอสรรก็ชักปืนออกมาเล็งเข้าไปข้างใน
       “ออกมา ชั้นรู้นะว่าแกอยู่ตรงนั้น” เลอสรรกระชับไกปืน เตรียมจะยิง เมื่อเห็นว่าไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ตอบโต้ออกมาจากพุ่มไม้ “ขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ออกมา”
       ศรีนวลโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ เลอสรรไม่คาดว่าคนในพุ่มไม้จะเป็นศรีนวล
       “ศรีนวล”
       “คุณรู้ได้ยังไงว่าชั้นอยู่ตรงนี้”
       “ตอนแรกก็ไม่รู้หรอก แต่ชั้นได้กลิ่น”
       “กลิ่น”
       “ใช่ อย่าลืมซิว่าผมเป็นผู้ชาย ยังไงก็แยกออกระหว่างกลิ่นป่ากับกลิ่นผู้หญิงเพียงแต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นศรีนวล”
       “แล้วตามพวกเรามาทำไม”
       “ผาช่องลมกำลังมีเรื่องบางทีถ้าตำรวจไปที่นั่นทุกอย่างก็น่าจะดีขึ้น”
       “คุณจะไปจับพวกที่ผาช่องลม”
       “จับทุกคนที่ทำผิดกฎหมาย” ศรีนวลอาศัยจังหวะที่เลอสรรกำลังเผลอ รีบวิ่งหนีไป “เดี๋ยวซิ ศรีนวล”
       
       เลอสรรรีบวิ่งตามไป
       
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11
       ศรีนวลวิ่งหนีมาที่มุมหนึ่ง จากนั้นก็ชักปืนออกมายิงขึ้นฟ้าเพื่อเป็นสัญญาณ เมื่อเลอสรรวิ่งตามมา ศรีนวลก็เล็งปืนไปยังเลอสรร
       
       “อย่าเข้ามานะ”
       “ถึงกับจะฆ่าแกงกันเชียวเหรอศรีนวล”
       “ศรีนวลจะไม่ยอมให้คุณทำอะไรคนที่ผาช่องลมเด็ดขาด”
       เลอสรรนิ่งอึ้ง ไม่ค่อยชอบใจที่ศรีนวลดูจะปกป้องพวกที่ได้ชื่อว่าเป็นโจร ศรีนวลอาศัยจังหวะนี้รีบหนีเข้าป่าไป
       “คุณจะปกป้องพวกที่ได้ชื่อว่าเป็นโจรเพื่ออะไร”
       
       น้อยและชาวบ้านได้ยินเสียงปืนก็เริ่มว้าวุ่น ไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น
       “ทุกคนตามมาทางนี้”
       น้อยรีบนำชาวบ้านให้หนีไป ระพีและจ่าสมหมายซึ่งแอบตามมาต่างก็ได้ยินเสียงปืนเช่นกัน
       “เสียงปืนจากด้านหลังครับผู้กอง”
       “หรือว่าท่านรองจะมีเรื่อง”
       “นั่นซิครับ เอาไงดี”
       “ปล่อยชาวบ้านไปก่อน รีบกลับไปดูท่านรองกันเร็ว”
       ระพีและจ่าสมหมายปล่อยให้น้อยพาชาวบ้านหนีหายเข้าป่า โดยที่ระพีและจ่าสมหมายหันหลังกลับไปยังจุดที่เลอสรรอยู่
       
       ศรีนวลวิ่งนำพยายามหลบหนีเลอสรร แต่เลอสรรก็วิ่งไล่มาไม่ลดละ ศรีนวลมองเห็นหลุมดักสัตว์ซึ่งพรางตาไว้เป็นอย่างดีก็คิดแผนออกจึงวิ่งตรงไปยังหลุมดักสัตว์โดยเลอสรรวิ่งตามไม่ลดละ
       “ศรีนวลหยุดนะ หยุด”
       ศรีนวลไม่หยุดและเมื่อใกล้ถึงหลุมเธอก็วิ่งอ้อมไป เลอสรรวิ่งตามมาไม่ทันระวังจึงตกลงไปในหลุม ศรีนวลหยุดวิ่งหันกลับมามอง ด้วยความเป็นห่วง เพราะเสียงของเลอสรรเงียบไปจึงเข้าใจว่าเลอสรรอาจได้รับอันตราย
       “คุณเลอสรร คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ไม่มีเสียงตอบ ทำให้ศรีนวลเริ่มกระวนกระวาย “คุณบาดเจ็บหรือเปล่า”
       ทุกอย่างเงียบสนิททำให้ศรีนวลเริ่มวิตก จึงเดินมาที่ปากหลุมแล้วชะโงกตัวลงไปมอง แต่แล้วจู่ๆ มือของเลอสรรก็โผล่ออกมาดึงศรีนวลลงไปอยู่ก้นหลุมด้วยกัน
       “ว้าย”
       ร่างของศรีนวลถูกดึงลงหลุมแล้วไปอยู่ในอ้อมกอดของเลอสรร
       “เป็นห่วงผมใช่มั้ย”
       ศรีนวลได้สติรีบดิ้นออกมาจากอ้อมกอด แต่เลอสรรไม่ยอมปล่อย
       “ชั้นแค่ดูว่าคุณตายหรือยัง”
       “ใจร้ายกับผัวขนาดนั้นเชียวเหรอ”
       “ปล่อยชั้นนะ ปล่อย”
       ศรีนวลพยายามดิ้นรน แต่เลอสรรกลับกอดเอาไว้แน่นแล้วเอาปากประกบจูบศรีนวล ศรีนวลนิ่งอึ้ง
       
       ระพีและจ่าสมหมายพากันตามหาเลอสรร แต่ไม่พบร่องรอย จ่าสมหมายทำท่าจะตะโกน
       “ท่าน...” ระพีรีบปิดปากจ่าสมหมายไว้ไม่ให้ส่งเสียง
       “จ่า ผมว่าอย่าส่งเสียงดีกว่า”
       “ทำไมครับผู้กอง”
       “ถ้าเสียงดัง ประเดี๋ยวพวกชาวบ้านรู้ตัว เราจะเสียงาน”
       “ผมลืมไป แล้วทีนี้เราจะเอาไงกันดีครับ ท่านรองก็ไม่รู้ไปไหนถ้ามัวแต่ตามหากันแบบนี้พวกชาวบ้านเดินไปถึงไหนๆ แล้วก็ไม่รู้”
       “ถ้างั้นก็ทำตามภารกิจเดิม คือสะกดรอยตามชาวบ้านไป ส่วนเรื่องท่านรอง ผมว่าถ้าเราทำเครื่องหมายทิ้งเอาไว้แกคงหาเราเจอแน่นอน”
       “เอาไงเอากัน”
       ระพีและจ่าสมหมายพากันเดินกลับไป
       
       เลอสรรปีนขึ้นมาจากหลุมแล้วจากนั้นก็ยื่นมือมาให้ศรีนวล แต่ศรีนวลยังคงอิดออดไม่อยากให้เลอสรรช่วยเหลือ
       “ขึ้นมาซิ หรือว่าจะให้ผมลงไปอยู่ในหลุมอีก ก็ดีเหมือนกันจูบเมื่อกี้ผมยังไม่อิ่มเลย”
       เลอสรรทำท่าจะลงไปอีก แต่ศรีนวลรีบห้าม
       “อย่านะ ไม่ต้องลงมา”
       “ถ้าไม่อยากให้ผมลง คุณก็ขึ้นมาซิ”
       เลอสรรยื่นมือให้ศรีนวลอีกที ศรีนวลตัดสินใจจับมือเลอสรรแล้วปีนขึ้นมาจากหลุม และเมื่อถึงปากหลุมศรีนวลก็เซเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเลอสรรอีกครั้ง
       “เมียพี่ตัวหอมจริงๆ”
       เลอสรรทำท่าจะซุกไซ้ แต่ศรีนวลรีบห้าม
       “อย่านะ พอได้แล้ว”
       “เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้มา 20 ปีแล้วนะ ไม่เห็นใจกันบ้างเลย”
       “ไม่ค่ะ ศรีนวลไม่ใช่ของเล่นที่ใครนึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป”
       “เมื่อไหร่ศรีนวลจะลืมเรื่องในอดีตแล้วยกโทษให้ผมซะที”
       “เรื่องของเรามันกลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วค่ะ ศรีนวลไม่อยากได้ชื่อว่าทำลายชีวิตครอบครัวของคนอื่น”
       ศรีนวลแกะมือของเลอสรรออก แล้วเดินไป เลอสรรรีบตามมาฉุดมือไว้
       “แต่ถึงผมจะแต่งงานกับสร้อยเพชร แต่หัวใจของผมก็ยังรักศรีนวลอยู่เสมอ ไม่มีวันที่ผมจะลืมศรีนวลได้”
       “ขอบคุณค่ะคุณเลอสรร แต่ความรักความรู้สึกของเรา ศรีนวลขอให้เก็บไว้แค่ในใจ อย่าล้ำเส้นศีลธรรมไปมากกว่านี้เลย ไม่อย่างนั้นมันจะเป็นตราบาปติดตัวศรีนวลไปตลอดชีวิต”
       
       ศรีนวลและเลอสรร มองหน้ากัน ศรีนวลพยายามตัดใจ ขณะที่เลอสรรยังไม่สามารถตัดใจได้

เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 11
       ระพีและจ่าสมหมายพากันเดินแกะรอยพวกชาวบ้านมาตามทาง
       “รอยเท้าหายไปแล้วครับผู้กอง”
       “แปลกจริง หายไปได้ไง”
       “หรือบางทีพวกชาวบ้านรู้ว่ามีคนตามก็เลยลบรอยเท้า”
       “ลบยังไงก็น่าจะมีร่องรอยเหลืออยู่”
       “ทางโน้นมีรอยกิ่งไม้หัก เราไปดูกันดีกว่าครับ”
       จ่าสมหมายเดินนำระพีออกไป หลังจากที่ทั้งคู่ออกไปแล้วน้อยและพวกชาวบ้านที่ซ่อนตัวอยู่ตามพุ่มไม้ มุมต่างๆ ก็พากันออกมารวมตัวกัน
       “รีบหนีเร็ว แล้วอย่าทิ้งร่องรอยเด็ดขาด ไม่งั้นพวกเราที่ผาช่องลมจะเป็นอันตราย”
       น้อยและพวกชาวบ้านพากันหนีไป
       
       ศรีนวลเดินมาตามทางเดินโดยมีเลอสรรเดินตามประกบกลัวศรีนวลจะวิ่งหนีทำให้ศรีนวลอึดอัด ต้องหันมาเจรจา
       “เราแยกกันตรงนี้เถอะค่ะคุณเลอสรร อย่าตามศรีนวลมาเลย”
       “แยกกันทำไมล่ะ ก็ในเมื่อเราจะไปผาช่องลมเหมือนกัน”
       “แต่ศรีนวลจะไม่มีวันพาคุณไปที่ผาช่องลมเด็ดขาด”
       “ไม่เป็นไร ศรีนวลไปไหน ผมไปด้วย”
       “ถ้างั้นศรีนวลจะกลับลานเท”
       “ดีเหมือนกัน ผมจะได้ไปขออาศัยนอนที่ลานเทด้วย”
       ศรีนวลมองหน้าเลอสรรนิ่ง ขณะที่เลอสรรแกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้
       “ก็ได้ค่ะ ถ้างั้นเราจะกลับลานเทกัน”
       ศรีนวลหันหลังเพื่อกลับลานเท เลอสรรหันตามแต่ต้องชะงักเพราะบันลือ ดำ แดง ยืนขวางเอาไว้
       “โลกกลมจริงๆ”
       “ไอ้บันลือ”
       บันลือ ดำ แดง ขยับจะยิง เลอสรรได้สติรีบฉุดศรีนวลให้วิ่งหนี ขณะที่กระสุนของบันลือสาดไล่หลังมา
       
       ระพี จ่าสมหมายซึ่งกำลังเดินแกะรอยชาวบ้านอยู่ได้ยินเสียงปืนก็ชะงักหันมามองหน้ากัน
       “เสียงปืน ดังมาจากทางโน้น”
       “เร็วครับ”
       ระพีและจ่าสมหมายพากันวิ่งกลับไปทิศทางที่เสียงปืนดัง
       เลอสรรและศรีนวลพากันวิ่งหนีมา แล้วรีบหลบเข้ามุมที่เหมาะสม ทั้งคู่ชักปืนออกมายิงต่อสู้กับบันลือ ดำ แดง บันลือหันไปสั่งลูกน้องให้แยกตัวกันออกไปคนละทิศละทางแล้วระดมยิงไปยังเลอสรรกับศรีนวล เลอสรรรู้ว่ากำลังเสียเปรียบจึงหันมาหาศรีนวล
       “เรากำลังกลายเป็นเป้านิ่ง”
       “แต่ถ้าวิ่งออกไป เราเสร็จแน่”
       “ผมจะวิ่งหลอกพวกมันเองถ้าได้จังหวะศรีนวลรีบหนีไปก่อนนะ”
       “ไม่ค่ะ คุณเลอสรรไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ถ้าจะตายก็ตายด้วยกัน”
       เลอสรรมองหน้าศรีนวลด้วยความซึ้งใจ แล้วจากนั้นทั้งคู่ก็ช่วยกันยิงตอบโต้ไปยังฝ่ายตรงข้าม
       ระพี จ่าสมหมายวิ่งตามเสียงปืนเข้ามา จึงเห็นบันลือกำลังระดมยิงไปยังจุดซ่อนตัวของเลอสรรกับศรีนวล บันลือหันมาเห็นระพีกับจ่าสมหมายก็เลยยิงใส่ ระพีและจ่าสมหมายรีบหลบแล้วยิงต่อสู้ ดำและแดงซึ่งอยู่ห่างออกไปรีบเข้ามาหาบันลือ
       “มันมากันกี่คน”
       “มาใหม่ 2 แล้วยังมีนังศรีนวลกับไอ้เลอสรรอีก2”
       “งั้นพวกเราหลบไปก่อน”
       บันลือรีบชิ่งหนีออกไป ดำและแดงรีบตาม
       ระพีและจ่าสมหมายออกจากที่ซ่อน เช่นเดียวกับเลอสรรและศรีนวล จากนั้นทุกคนก็เข้ามาสมทบกัน ระพีกับจ่าสมหมายรีบทักทายศรีนวล
       “สวัสดีครับ”
       “มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะคุณระพี คุณสมหมาย”
       ระพีรู้สึกกระดากที่เผชิญหน้ากับคนที่เขาสะกดรอยตาม
       “พอดีท่านรอง เอ้อ...”
       “2 คนนี้ฝีมือดี ถ้ามีงานสำคัญผมเรียกเค้ามาทุกครั้ง”
       “ขอบคุณนะคะที่มาช่วยเราไว้ได้ทันเวลา” ศรีนวลบอกแล้วออกเดินไป
       “เอ้อ นั่นจะไปไหนกัน แม่ศรีนวล” จ่าสมหมายถามอย่างแปลกใจ
       “กลับลานเทค่ะ”
       ศรีนวลเดินนำลิ่วไม่รอใคร ระพีหันมาถามเลอสรร
       “เอาไงดีครับ”
       “เอ้อ ผมจะไปกับศรีนวล ส่วนคุณสองคนรีบตามชาวบ้าน แล้วทำเครื่องหมายบอกทางเอาไว้พวกที่ตามมาจะได้ไม่หลง”
       “ครับผม”
       
       ระพีและจ่าสมหมายทำความเคารพ เลอสรรรีบแยกตามศรีนวลไป ขณะที่ระพีและจ่าสมหมายรีบสะกดรอยตามชาวบ้าน
       
       จบตอนที่ 11
       
       อ่านต่อตอนที่ 12 เวลา 17.00น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 15
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 14
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 13
เลือดเจ้าพระยา ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบละครเรื่องนี้ค่ะ
นรส
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014