หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ วิวาห์ป่าช้าแตก

วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 9 - 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
13 กันยายน 2556 14:59 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 9 - 10
        วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ชมพู่ อาสา หรั่งวิ่งออกมาหยุดที่หน้าแคมป์
       
       “นี่เราจะอยู่ให้ผี มันหลอกทำไมเนี่ย ไม่ไหวแล้ว หนีกลับบ้านเถอะ” หรั่งชวน
       “แหกตาดูสิ มึงจะไปยังไง เห็นที่รั้วมั้ย ดำปี๋เลยน่ะ” ชมพู่ด่า
       ที่รั้วมีกลุ่มเงาผี ลอยอยู่ อาสามองอย่างหวาดกลัว
       “ฮือ ไปก็ไม่ได้ อยู่ก็ไม่ดี นี่กูจะมีทางเลือกอะไรมั่งมั้ย”
       หมอเขมรป๋อง เข็นถังขยะเปียกกทม.เข้ามา
       “มี”
       ชมพู่หันไปมอง
       “นี่มึงเอาถังขยะมาทำไมไอ้หมอ เก็บเสบียงไว้กินตอนหนีผีรึไง”
       หมอเขมรป๋องเปิดฝาดมเคลิ้มๆ
       “ฮ้า หอมฉุยกำลังเปียก...จะบ้ารึไง เอาไว้หลบผีสิวะ ไม่เคยดูบ้านผีปอบรึไง”
       “เดี๋ยวนะ เท่าที่จำได้ บ้านผีปอบมันลงตุ่มนะ” อาสาแย้ง
       หมอเขมรป๋องทำหน้าเซ็ง
       “โห่ เชยว่ะ ลงตุ่ม ผีที่ไหนมันก็รู้ ลงถังขยะเนี่ยแหละ ผีคิดไม่ถึงชัวร์ ว่าเราจะกล้า”
       ชมพู่มองหน้า
       “กูก็ไม่คิดว่ากูจะกล้าหรอกนะ หนีผีลงถังขยะ มึงบ้าป่ะเนี่ย”
       “เอางี้ ถ้ากูยอมลงนะไอ้หมอ มึงเหยียบหน้ากูได้เลย” อาสาไม่เอาด้วย
       “ใช่ ถึงจะกลัวผีแค่ไหนเราก็ไม่มีทางลงเด็ดขาด” หรั่งก็ไม่เอา
       ผีงิ้ว โผล่มาข้างหลังถังขยะทันที ผ่าง สามเกลอและหมอเขมรป๋องสะดุ้งโหยง
       “แว๊ก”
       ชมพู่ อาสา หรั่ง หมอเขมรป๋อง รีบปีนลงถังขยะ ทุลักทุเล ปิดท้ายที่ผีงิ้วปีนตามลงไปแล้วปิดฝา ถังขยะสั่นๆ พร้อมกับมีเสียงร้องดังลั่นออกมา
       “จ๊าก”
       ฝาถังขยะเปิด ขยะพุ่งกระจาย พวกชมพู่ หรั่ง อาสา หมอเขมรป๋อง ตะกายออกมาจากถังขยะ ขยะติดเต็มตัว วิ่งหนี ผีงิ้วปีนตามออกมา
       “จะหนีไปไหน”
       ผีงิ้ววิ่งตามไป
       
       มุมนึงของวิทยาลัยนาฎศิลป์...สนธยา เจนนี่ สนิท ดูรูปผีนางรำในหนังสือรุ่นที่ถูกขูดใบหน้าจนหายไป
       “นี่ถ้าไม่เกลียดกัน ทำไม่ได้ขนาดนี้หรอกนะเนี่ย” เจนนี่บอก
       “วันขวัญ เธอรู้ใช่มั้ยว่าฝีมือใคร” สนธยาถาม
       ผีนางรำ นิ่ง แค้น
       “ฉันไม่มีวันลืมมันแน่...มันกับฉันเป็นศัตรูกัน ตั้งแต่ฉันเรียนที่นี่”
       
       ผีนางรำเล่าเรื่องในอดีต สมัยเป็นนักเรียนนาฏศิลป์ซ้อมฟ้อนเล็บ อย่างสวยงาม ตั้งใจ มาลัย กับเพื่อนนักเรียนหญิง เข้ามา ท่าทางโกรธ มาลัยผลักวันขวัญเลย
       “โอ๊ย...” วันขวัญไม่ยอม “อะไรเนี่ย”
       “ฉันเป็นประธานรุ่น ตำแหน่งนางรำงานบูชาครูก็ควรเป็นของฉัน ทำไมต้องสะเออะมาแย่ง...คิดว่าแกเก่งนักรึไง”
       “ก็เก่งไง ฉันถึงชนะคนหลงตัวเองอย่างแกได้”
       “แก”
       มาลัยตบวันขวัญหน้าหัน วันขวัญไม่ยอมหันมาตบมาลัยกลับ สองคนพุ่งเข้าใส่กัน จิกผม ครูวิ่งเข้ามา
       “หยุด หยุด เดี๋ยวนี้ หยุด”
       ครูจับมาลัยกับวันขวัญแยกจากกัน
       “มาลัย ทำหนูก่อนนะคะครู” วันขวัญฟ้อง
       ครูดุทั้งสองคน
       “นี่เหลือไม่กี่วัน ก็จะเรียนจบแล้ว ยังจะทะเลาะกันอีก...พวกเธอต้องถูกลงโทษ”
       วันขวัญกับมาลัย จ้องหน้ากันแค้นๆ
       
       มาลัยใช้ผ้าถูพื้นโรงละคร มองวันขวัญไม่พอใจ วันขวัญขัดเล็บเหล็กที่จะใช้รำ เย้ย ไม่สนใจ มาลัยทนไม่ไหว ปาผ้าลงพื้น
       “จะมากไปแล้ว ครูสั่งทำโทษด้วยกัน แกก็ช่วยกันสิ”
       วันขวัญไม่สน
       “ไม่ว่าง...เพราะงานบูชาครูพรุ่งนี้ นางรำอย่างฉันต้องเตรียมทุกอย่างให้พร้อม...อุ๊ยลืมไป แกคงไม่เข้าใจสินะ เพราะนางรำปีนี้...ไม่ใช่แก”
       “นี่แกไม่จบใช่มั้ย”
       มาลัยจะเข้าไปตบ วันขวัญจับเล็บเหล็กจะแทง
       “เอาสิ”
       ขณะเดียวกันนั้น เพื่อนหญิงเข้ามาตาม
       “มาลัย...หนังสือรุ่นเสร็จแล้ว”
       มาลัยเหวี่ยงทันที
       “แล้วทำไม”
       “ก็ครูใหญ่จะให้ประธานนักเรียนไปตรวจ ก่อนไปเก็บที่ห้องสมุด”
       มาลัยมองหน้าวันขวัญ
       “ฝากไว้ก่อนเถอะ”
       มาลัยออกไป วันขวัญยิ้มเย้ย
       
       สนธยา ฟังเรื่องที่ผีนางรำเล่าถึงมาลัย
       “เท่าที่ฟังคุณกับมาลัยก็แค่ทะเลาะกัน แล้วทั้งคู่ก็ยังเด็ก เรื่องฆ่ากันไม่น่าเป็นไปได้”
       ผีนางรำ ส่งเสียงดุทันที
       “แกว่าฉันโกหกงั้นเหรอ”
       “เปล่า มันแค่ไม่มีหลักฐาน”
       ผีนางรำแค้น
       “แต่คนที่อยู่กับฉันก่อนตายคือมาลัย แล้วมือของมัน ก็เปื้อนเลือดเต็มไปหมด”
       สนธยาอึ้ง
       
       ในแคมป์คนงาน...ชมพู่ อาสา หรั่ง หมอเขมรป๋อง กลัวตัวสั่น ชมพู่พยายามอ้อนวอนผี
       “คุณผีครับ ชมพู่ไม่รู้คุณผีต้องการอะไร ถึงตามราวีเราแบบนี้ แต่บอกตรงๆ...เขาเหนื่อย เธอเลิกหลอกเขาซะทีเถอะ ขอร้อง เขาทนไม่ได้”
       “บ้าป่ะเนี่ยไอ้ชมพู่ คิดว่าผีมันจะรู้เรื่องไง” หมอเขมรป๋องขัดขึ้น
       อาสาทั้งกลัวทั้งเหนื่อย
       “แล้วจะให้ทำไงไอ้หมอ สู้ก็แล้ว หนีก็แล้ว กูยังไม่อยากตาย”
       “ทำใจสิวะ ก็ผีมันโง่ พูดไม่รู้เรื่อง ไม่งั้นจะมาหลอกมึงแล้วหลอกมึงอีกรึไง” หมอเขมรป๋องโวย
       ผีงิ้วโผล่มากลางวงทันที
       “ด่ากูอีกแล้วนะ ไอ้หมอ”
       ผีงิ้วตบกบาลหมอเมรป๋อง ทั้งหมดร้องลั่น
       “แว๊ก”
       ผีงิ้วกระชากคอหมอเขมรป๋อง
       “ปากหมาไม่เลิกนะมึง นี่มึงอยากถูกหักคอจริงๆใช่มั้ย”
       หมอเขมรป๋องกลัวตัวสั่น
       “เปล่านะ เปล่า เขาล้อเล่น”
       “แต่กูไม่เล่น ...มึงตาย”
       ผีงิ้วบีบคอ หมอเขมรป๋องไอแค่กๆ หายใจไม่ออก หรั่งตกใจ
       “ซวยแล้ว ไอ้หมอตายแน่ ทำไงดี...ไอ้หมอ”
       
       สนธยา เจนนี่ สนิท ปรึกษากัน หาฆาตรกรที่ฆ่าผีนางรำ
       “ไหนสน ขอดูหน้าคนชื่อมาลัยหน่อยซิ”
       สนิทดูรูปมาลัยในหนังสือรุ่น
       “หน้าตาก็ดี แต่โหดมาก...” สนิทตะโกนเสียงดัง “นังฆาตกร”
       เจนนี่ปราม
       “เดี๋ยวสิน้า ถ้าเข้าใจผิดนี่ งานเข้าเลยนะ”
       “นั่นสิ วันขวัญ เธอช่วยเล่าเรื่อง เอ่อ” สนธยาลำบากใจ “วันที่เธอตาย ให้ฟังหน่อยสิ”
       ผีนางรำเริ่มเล่าเรื่องในอดีต
       “วันนั้นเป็นวันสุดท้าย ที่ฉันได้ทำหน้าที่นางรำ...ที่หลังเวที ทุกอย่างเงียบสงบ ทุกคนมัวแต่ไปเตรียมงานกันข้างนอก...การรำครั้งนั้นฉันตั้งใจเป็นพิเศษ เพราะมันคือการประกาศให้ทุกคนรู้ว่า ฉันเก่งที่สุด”
       วันขวัญในชุดรำ ใส่เล็บเหล็กยาว หลับตาพนมมือ ไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ทำสมาธิ ทันใดนั้นมีเสียงแก้วหล่นดังเพล้ง...วันขวัญที่ไหว้ทำสมาธิลืมตาขึ้นทันที โกรธ
       “นี่แกแกล้งฉันรึไง”
       ม่าน ทางเข้าสู่เวที มาลัยก้มเก็บแก้วน้ำแสตนเลสที่หล่นอยู่ หน้าม่าน ไม่พอใจ
       “ครูสั่งให้เอาน้ำมาให้ ฉันแค่เผลอทำหก อย่าโรคจิต ขี้ระแวงไปหน่อยเลยน่ะ”
       วันขวัญ เย้ย
       “ครูเขาปลดแกจากประธาน มาเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วหรือไง”
       “เขาเห็นวันนี้เป็นวันสุดท้าย เลยอยากให้ฉันเลิกทะเลาะกับแกต่างหาก...อีโง่”
       วันขวัญ ไม่จำเป็น ไหนๆ วันนี้เป็นวันสุดท้าย ฉันก็จะบอกให้...ฉันเกลียดแกตั้งแต่วันแรกที่มาเรียนที่นี่แล้ว ชอบทำตัวเด่น เก่งไปซะทุกอย่าง”
       วันขวัญเดินเข้าไปหามาลัย เผชิญหน้า
       “แต่สุดท้าย แกก็แพ้ฉัน”
       วันขวัญจ้องหน้ายิ้มเยาะ มาลัยหน้าแค้น เสียงพิธีกรดังเข้ามาหลังเวที
       “ต่อไป เชิญทุกท่านพบกับ การแสดงชุดพิเศษ รำฟ้อนเล็บ จากตัวแทนนักศึกษาปีสุดท้าย...นส.วันขวัญ เจิดจ้า”
       เสียงปรบมือดัง เสียงเพลงไทยเดิมทีใช้ฟ้อนดังขึ้น วันขวัญยิ้มเย้ย
       “ได้ยินมั้ย ทุกคนรอชื่นชมฉันอยู่...หลบไป”
       วันขวัญเบียดมาลัยออกไปจากม่าน ทางเข้าเวที แสงสีการแสดงกำลังเริ่ม สาดเข้ามาที่หน้า วันขวัญยิ้ม ก้าวเท้า จะผ่านม่านเข้าสู่เวที แต่แล้วกลับหงายหลังเหมือนถูกกระชากอย่างแรง สายตาวันขวัญ เห็นเวทีเต็มไปด้วยแสงสีข้างหน้า ค่อยๆเงยหงายขึ้น เสียงล้มกระแทกดังพลั่ก
       “เกิด...เกิดอะไรขึ้น”
       สายตาวันขวัญ มองเพดาน มาลัยเข้ามาหน้าตื่น มาลัยค่อยๆยกมือสองข้างของตัวเองขึ้นมาดู เต็มไปด้วยเลือด ช็อคสุดขีด เธอร้องสุดเสียง
       
       “กรี๊ด”

วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 9 - 10
        วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 10 (จบตอน)
       
       ผีนางรำเล่าถึงอดีตที่ถูกมาลัยทำร้ายอย่างเศร้าสลด
        
       “ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ตอนแรกฉันไม่รู้ว่าใครฆ่าฉัน...จนฉันได้กลับมาที่นี่ แล้วฉันก็จำได้...ใบหน้าสุดท้ายที่ฉันเห็น กับมือเปื้อนเลือดของมัน”
       ผีนางรำหันมองหน้าสนธยาทันที ที่คอมีเลือดไหล เต็มไปหมด แค้นมาก
       “นังมาลัยมันฆ่าฉัน ฉันจะฆ่ามัน”
       สนธยา ผงะเซถอยหลัง เจนนี่ตกใจ
       “ป...เป็นไรสน”
       “ค...เขาจะฆ่ามาลัย”
       “ใจเย็นคุณผี มาลัยคงไม่อยู่ที่นี่แล้วล่ะ เลิกจองเวรเถอะ...” สนิทพยายามปลอบ
       ผีนางรำพุ่งเข้าไปบีบคอทันที สนิทหายใจไม่ออก ชี้คอตัวเอง
       “แค่กๆ...ช...ช่วย...ด้วย”
       เจนนี่ตกใจ
       “ต...ตกลง วันขวัญ เราจะตามหามาลัยให้ ขอร้อง ปล่อยน้าหนิดเถอะ”
       ผีนางรำจ้องสนิท
       “จำไว้ ไม่ต้องมาสอนกู ใครทำกู มันต้องชดใช้”
       ผีนางรำปล่อยสนิท สนธยากระซิบ
       “คิดดีแล้วเหรอเจนนี่ นี่เท่ากับเราจะช่วยกันฆ่ามาลัยนะ”
       “แล้วนายจะปล่อยให้น้าหนิดตายต่อหน้าต่อตารึไงเล่า”
       ผีนางรำ ตวาด
       “หุบปาก...ไปตามหานังมาลัยเดี๋ยวนี้”
       
       ผีงิ้วบีบคอหมอเขมรป่อง ค่อยๆยกตัวขึ้น ขาลอยจากพื้น เริ่มชัก หรั่งสะอื้น
       “ดูดิพี่ ชักใหญ่แล้ว ไอ้หมอจะตายป่ะเนี่ย”
       ชมพู่ยกมือไหว้
       “ไม่นะคุณผี อย่าฆ่าไอ้หมอเลย ได้โปรด เขาขอร้อง”
       ผีงิ้วหันมาดุ
       “งั้นกูจะฆ่ามึง”
       ชมพู่รีบบอกทันทีเสียงสะอื้น
       “อย่า เขายังไม่อยากตาย ให้เป็นหน้าที่ไอ้หมอเถอะ ดีแล้วล่ะ”
       หมอเขมรป๋องหันมา ทันที
       “จะบ้ารึไง แค่นี้กูก็จะตายอยู่แล้ว แค่กๆ” หมอเขมรป๋องชักแหง่กๆ
       “โธ่คุณผี ผมไหว้ล่ะ ไอ้หมอจะตายแล้ว อภัยให้มันเถอะ” อาสาขอร้อง
       “ไม่...มันลบหลู่กู แล้วยังไม่สำนึก มันก็ต้องตายคามือกูนี่แหละ”
       ผีงิ้วบีบคอหมอเขมรป๋องอีก หรั่งสะอื้น
       “เร็วสิไอ้หมอ ไม่ได้ยินรึไง สำนึกผิดแล้วขอโทษคุณผีซะ ไม่งั้นตายนะมึ๊ง”
       หมอเขมรป๋องส่งเสียงอึกอัก
       “ม...ไม่”
       อาสาด่าทันที
       “โธ่ ไอ้บ้า จะมาหยิ่งอะไรตอนนี้ รีบขอโทษเขาสิ กูไม่อยากได้ผีเพิ่ม”
       หมอเขมรป๋องพยายามพูดออกมา
       “ไม่...ไม่ถนัด บีบคอกูอยู่ พูดไม่ออก แค่กๆ”
       ชมพู่ส่ายหน้า
       “เลิกกวนตีนได้มั้ยไอ้หมอ อยากขอโทษ มึงก็ยกมือไหว้เขา กราบที่อกเขาเลยก็ได้”
       “เขา...ขอ...โทษ” หมอเขมรป๋องยกมือไหว้
       ผีงิ้วยอมปล่อย หมอเขมรป๋อง ร่วง ลงกับพื้น ผีงิ้ว เชิดใส่
       “ดีนะ วันนี้กูไม่อยากทำบาป แต่จำไว้ ถ้ามึงกล้ามาลองดีกับกูอีกล่ะก็ มึง” ผีงิ้วหันไป มองที่พื้นหมอเขมรป๋องหายไปแล้ว “อ้าว เฮ้ย ไปไหนวะ”
       หมอเขมรป๋องอยู่นอกรั้วแล้ว ไกลๆ
       “ไม่ไหว แค่นี้ก็อยู่ไม่ได้แล้ว ลาล่ะคร๊าบ”
       ชมพู่เจื่อนๆ
       “อุ๊ยตาย ไอ้หมอรอดไปแล้ว แปลว่าเราเองก็ต้องรอดเหมือนกันใช่ป่ะ”
       “จะถามทำไม๊ คุณผีเขาใจดี เขาก็ต้องปล่อยเราไปสิครับ” หรั่งบอก
       ผีงิ้วเอาหน้ามาชิด
       “ไม่...ไอ้หมอมันมาได้เพราะพวกมึง เพราะงั้น ต้องอยู่เคลียร์กันก่อน “
       สามเกลอ ร้องลั่น
       “จ๊าก”
       
       ฤดีนั่งอ่านหนังสือ พิมพ์ดาวกลับมาบ้าน
       “แม่โทรหาแกตั้งหลายครั้ง ทำไมไม่รับโทรศัพท์”
       “ดาวไปสมัครงานตั้งหลายที่ ไม่สะดวกคุยนี่คะ”
       “แล้วไง ไม่มีใครรับแกเข้าทำงานใช่มั้ยล่ะ”
       “มีแล้วค่ะ เป็นงานโรงแรมที่ดาวถนัด พรุ่งนี้เขาเรียกไปทำงานวันแรก ขอบคุณนะคะที่แม่เป็นห่วง”
       ฤดีทำหน้าไม่พอใจ พิมพ์ดาวยิ้ม เดินจากไป ฤดีมองตาม แต่กลับแอบยิ้ม หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร
       “ขอบใจมากนะโทนี่ ยัยดาวไม่เอะใจอะไรสักนิด แผนของเธอนี่ร้ายจริงๆ”
       
       สนธยา เจนนี่ สนิทเดินกลับมาที่รถตู้ คิดหนัก
       “เรื่องที่ผีนางรำตาย มันก็ยี่สิบกว่าปีมาแล้ว แล้วนี่เราจะไปหาตัว มาลัยที่ไหน” สนธยาบ่นอย่างหนักใจ
       “ถ้าเขาฆ่าคนตายจริง ป่านนี้คงติดคุก ไม่ก็หนีไปอยู่ที่ไหนสักที่มั้ง” เจนนี่ออกความเห็น
       “พูดว่าไม่มีทางหาเจอ ยังเข้าใจง่ายกว่า แล้วนี่น้าจะโดนลูกหลงอีกมั้ยเนี่ย” สนิทจับคอตัวเอง กลัวๆ
       ผีเด็กปรากฏตัวมาดึงขาสนธยาไว้
       “พี่ๆ อย่าเพิ่งไป อยู่เล่นไล่จับกับพวกพี่เขาก่อนนะ”
       ผีเด็กชี้ไปที่กลุ่มนักเรียนนาฏศิลป์ 4-5 รีบวิ่งมาทางพวกสนธยา
       “ซวยแล้ว หนีเร็ว”
       นักเรียนหญิงคนหนึ่งในกลุ่มวิ่งชนเข้ากับสนธยา
       “ขอโทษค่ะ”
       นักเรียนหญิงเงยหน้ามองสนธยา ผีนางรำปรากฏตัว มองมาที่สนธยาทันที แค้นมาก
       “มัน...ต้องเป็นมันแน่ๆ”
       สนธยามองนักเรียนหญิงอึ้งๆ
       “ไม่ เด็กคนนี้ หน้าไม่เหมือนมาลัย...”
       “หมายถึงมันต่างหาก”
       ผีนางรำ ชี้ไป ครูมาลัย อายุประมาณ 40 ใส่แว่น ถือไม้เรียว เดินมาไกลๆ ดูโหดๆ นักเรียนหญิงหันไปมอง ตกใจ
       “ครูมาลัย”
       นักเรียนหญิงคนนั้นวิ่งหนีไป สนธยาอึ้ง
       “ครู...มาลัย”
       ผีนางรำ แค้น
       “กูจะฆ่ามัน”
       
       ผีนางรำหน้าโหด ขยับเล็บเหล็ก เหมือนจะขยี้บางสิ่ง ให้แหลกคามือ
        
       อ่านต่อตอนที่ 11

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 27
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 25 - 26
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 23 - 24
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 21 - 22
วิวาห์ป่าช้าแตก ตอนที่ 19 - 20
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ยังไม่มีผู้เห็นด้วย
0 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
100 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014