หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธิดาพญายม

ธิดาพญายม ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 18 กันยายน 2556 09:28 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ธิดาพญายม ตอนที่ 2
       ธิดาพญายม ตอนที่ 2
       
       เอกภพกับณัชชาเดินคุยกันมาในสวนสาธารณะ
       
       “คุณพ่อผมก็จากไปตั้งแต่ผม 3 ขวบคุณแม่ก็เดินทางบ่อย แทบจะไม่ได้เจอกัน ลำพังผมไม่เป็นไรสงสารก็แต่คุณนาฬิกา”
       “คุณนาฬิกาโชคดีที่มีพี่ชายคอยดูแลอยู่”
       “ครับ แกเลยรู้สึกผิด”
       “ผิดเรื่องอะไรคะ” เอกภพหยุดเดิน
       “เรื่องที่ผมไม่มีแฟนไงครับ ถึงได้พยายามจับคู่ให้ผม”
       “อ้อ...จำได้แล้ว แย่จัง ตอนนี้ดิฉันไม่มีเพื่อนจะแนะนำให้รู้จักด้วยซิคะ”
       “ไม่มีเลยหรือครับ เอ...ไม่น่าเชื่อ”
       “เอ้อ..คือมีค่ะ แต่อยู่เมืองนอกหมด”
       “คุณนาชะบอกว่าคุณยังไม่มีแฟน คนสวยอย่างคุณ ไม่มีแฟนได้ยังไง ไม่น่าเชื่อ หรือว่าคุณไม่ใช่ผู้หญิงจริงๆ”
       “บ้าน่ะซิ” เอกภพยิ้ม ณัชชารู้ว่าถูกยั่วเลยยิ้มออก “คงเป็นเพราะผู้ชายดีหายากมากกว่า”
       “เฮ้อ ผู้หญิงบอกว่าผู้ชายดีหายาก ผู้ชายก็บอกว่าผู้หญิงดีหายาก เลยไม่ได้...”
       เอกภพพูดยังไม่ทันจบเพราะณัชชาพุ่งชนเอกภพกลิ้งล้มม้วนลงไปในสนามหญ้าซึ่งเป็นเนิน ในขณะที่รถเก๋งคันหนึ่งวิ่งมามือปืนออกมาจากหน้าต่างทั้ง 4 สาดกระสุนเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว กระสุนเฉี่ยวถูกพื้นดินกระจุยกระจายขณะร่างของทั้งสองม้วนจนมาหยุดด้านล่าง ร่างของณัชชาอยู่ด้านบนร่างของเอกภพ
       มือซ้ายเอกภพถือปืนจ้องมาทางด้านหน้า มือขวากอดร่างณัชชาไว้ ส่วนณัชชา มือขวาถือปืนจ้องมาทางด้านบน รถจอดเอี๊ยด พวกมือปืน 3 คนต่างกรูลงเนินมา แต่ถูกเอกภพกับณัชชากราดยิงพวกมันจนกระทั่งเสียงปืนสงบลง ร่างของพวกมันนอนตายกองกันห่างจากทั้งสองแค่ 5 ก้าว เสียงรถบึ่งออกไป ทั้งสองต่างมองหน้ากันสายตาประสาน กันอยู่อึดใจ
       “ดิฉันว่าพวกมันไปหมดแล้วค่ะ”
       “ผมว่าเรายังไม่ควรขยับ จนกว่าจะแน่ใจอาจจะมีพวกนายอำนาจซุ่มอยู่แถวนี้อีกก็ได้”
       “ไม่ดีหรอกค่ะ สบายเกินเหตุ ดิฉันอาจจะเผลอหลับไปก็ได้”
       “ตามสบายครับ ผมจะคอยดูพวกมันเอง”
       ณัชชายิ้มประสานสายตา รู้สึกถึงพลังเทพจากเอกภพแผ่ออกมา
       “ผู้กองเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”
       เจ้าหน้าที่ตำรวจ 3-4 คน ยืนอยู่ เอกภพกับณัชชาต่างยิ้ม
       “ผมหิวแล้ว คุณล่ะ” เอกภพถามณัชชา
       “หิวด้วย”
       
       ร้านอาหารเล็กๆ ในสวนสารธารณะ ณัชชานั่งอยู่ที่โต๊ะที่จัดไว้ด้านนอก เอกภพยกถาดพร้อมแฮมเบอร์เก้อร์และน้ำดื่มมาวางลงแล้วจัดแจงแบ่งกัน ทั้งสองต่างกัดกินและคุยกันไป
       “แปลกนะครับ”
       “อะไรคะ”
       “ผม...คุณ...”
       “ยังไงคะ”
       “ผู้ชาย ผู้หญิง ส่วนมากจะเจอกัน ในบาร์ ผับ ร้านอาหาร หรือไม่ก็ศูนย์การค้า แต่คุณกับผมเจอกันท่ามกลางกระสุนปืน”
       “กำลังคิดว่าดิฉันนำโชคร้ายมาให้เหรอคะ”
       “นั่นน่ะซิครับ รู้สึกว่า” เอกภพแกล้งหันซ้ายหันขวา เห็นคนแก่ชายหญิงคู่หนึ่ง “คนแก่สองคนนั่นอาจจะเป็นมือปืนมาเฟียที่พวกนายอำนาจส่งมาอีกก็ได้นะครับ”
       ณัชชาขำ เอกภพจ้อง ณัชชาทำหน้าใส่ว่าจ้องอะไร
       “ผมไม่อยากคิดมากหรอกครับ แต่จำได้ว่าคุณณัชชาช่วยผมไว้สองครั้งแล้ว”
       “เหรอคะ”
       “ครับ ชนผมทั้งสองครั้ง แรงมาก ยังระบมอยู่เลย”
       “ใจเสาะเกินไปหรือเปล่า”
       “หรือว่า คุณเป็นเทพธิดาประจำตัวผมคอยคุ้มครองผม”
       “คุณเชื่อเรื่องนี้ด้วยหรือคะ”
       “เชื่อครับ”
       “จริงเหรอคะ”
       “ครับ เชื่อครับว่าไม่จริง” ณัชชาเหล่หน้าขุ่น เอกภพยิ้ม “โทษครับ ผมแค่ล้อคุณเล่น คุณก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้”
       ณัชชายิ้มตอบ ไม่พูดอะไร
       
       รถของเอกภพแล่นเข้ามาจอดที่คอนโดของณัชชา ประตูเปิดทั้งสองคนลงจากรถ
       “ขอบคุณมากนะคะสำหรับวันนี้ ตื่นเต้นดีค่ะ”
       “ถือว่าเป็นการวอมอัพ ก่อนเริ่มงานจริง” ณัชชายิ้มพยักหน้า “แล้วพบกันพรุ่งนี้ครับ ห้ามสาย”
       
       ทั้งสองต่างสบตากัน เอกภพขึ้นรถขับออกไป ณัชชามองตามสีหน้ากังวล

ธิดาพญายม ตอนที่ 2
       ที่ห้องโถงภายในองค์กรของอาคิน
       “ท่านคงเห็นแล้วว่าผู้กองเอกภพ แกร่งแค่ไหน ท่านเองยังต้องถอย”
       อำนาจบอก อาคินยกมือขวาขึ้น อำนาจพูดไม่ออกเหมือนคนถูกบีบคอ หน้าเริ่มเขียว อาคินเอามือลง อำนาจทรุดลงกับพื้นไอคอกแคกสูดอากาศหายใจถี่ยิบ
       “เจ้ารีบออกไปก่อนที่ข้าจะฆ่าเจ้า”
       อำนาจค่อยๆ ลุกขึ้น โค้งแล้วค่อยๆ หันหลังเดินออกไป
       “เราเชื่อว่าท่านสามารถสัมผัสพลังเทพจากมนุษย์ผู้กองนั่น เช่นเดียวกับเรา” เทพขวาบอก อาคินพยักหน้า
       “ทายาทเทพองค์รักษ์ทั้ง 4”
       “เราจะไปนำตัวมันมาให้ท่าน”
       “อย่าเพิ่งประมาทข้ามั่นใจว่าองค์หญิงต้องเฝ้าดูอยู่แล้ว ท่านอาจจะก้าวไปสู่คมดาบขององค์หญิง”
       “ไม่ยาก ถ้าเราให้ภูตทั้งเก้าคอยสกัดองค์หญิงไว้”
       อาคินตวัดมือใส่ เทพซ้าย เทพขวากระเด็นลอยไปกระแทกพื้นเลือดกบปาก
       “ทันทีที่ภูตทั้งเก้าห่างจากเรา ก็เท่ากับเปิดโอกาสให้องค์หญิงมาสังหารเราเมื่อนั้น”
       เทพขวาค่อยขยับตัวขึ้นมา
       “ข้าโง่เขลาไม่ทันคิดสมควรตาย”
       “สั่งพวกมนุษย์ออกคอยตามดูอย่างใกล้ชิด”
       “ข้าจะรีบจัดการทันที”
       “หาสถานที่เงียบสงบเตรียมไว้เราจะนั่งสมาธิ ระหว่างนี้ท่านทั้งสองคอยระวังอย่าให้ใครรบกวนเรา”
       เทพซ้ายขวาโค้งรับแล้วถอยตัวออกไป อาคินสายตาเคร่งเครียด
       
        อีกด้านหนึ่งที่คอนโดของณัชชา นาชะกำลังคุยกับณัชชาเรื่องที่เธอปลอมตัวเป็นตำรวจ
       “โห...ร้ายมากเลยพี่ณัชชา พ่อเป็นมือปราบขั้นเทพตอนนี้อยู่สวรรค์ ท่านเทพปราบมารคงสะดุ้งไปแล้ว”
       “อย่างน้อยพี่ก็ไม่ได้โกหก”
       “ถ้าคุณเอกภพรู้ว่า องค์หญิงเป็นธิดาเทพปราบมารมาจากสวรรค์จริงๆ ละก็ ช็อกซีนีม่าแน่ๆ”
       “คุณเอกภพคงโกรธมาก”
       “เราทำเพื่อมวลมนุษย์ไม่ต้องกลัวค่ะ โกรธมากนาชะยิงศรปึกเข้าให้ก็หมดเรื่อง เอามั้ยคะ”
       “เจ้าอย่าเหลวไหล”
       “แค่ล้อเล่นน่า แล้วองค์หญิงจะเริ่มงานเมื่อไหร่เพคะ”
       “พรุ่งนี้”
       
       คืนนั้นขณะที่เอกภพนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เสียงเคาะประตูดังขึ้น
       “เชิญครับ” นาฬิกาเปิดประตูเข้ามา “คุณนาฬิกา ยังไม่นอน”
       นาฬิกายิ้มส่ายหน้า
       “ยังไม่ง่วงคะ นาฬิกามีเรื่องอยากจะถามพี่เอก”
       “เรื่องคุณพ่อ” นาฬิกาพยักหน้า “นั่งก่อนซิครับ” นาฬิกาเดินเข้ามานั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามจ้องพร้อมฟัง “ทำไมอยู่ๆ ถึงถามล่ะครับ”
       “พอดีคุยกับพี่ณัชชาวันก่อน จิปาถะ จนมาถึงเรื่องคุณพ่อก็เลยแค่อยากรู้ค่ะ”
       “พี่ณัชชาถามถึงคุณพ่อ”
       “ค่ะ”
       “เรื่องคุณพ่อ คุณแม่กับพี่ไม่ได้ปิดบังอะไร พี่ก็รู้เท่าที่คุณนาฬิการู้ อยู่แล้ว ไม่มีมากกว่านั้น”
       นาฬิกาพยักหน้าสีหน้าเซ็ง
       “ไม่มีก็ไม่มี”
       “พี่มีข่าวที่จะบอก อาจจะทำคุณให้นาฬิกาแฮปปี้ขึ้น”
       “โอเค”
       “พี่ได้คู่หูคนใหม่”
       “เย” นาฬิกาบอกเสียงเบาอย่างเสียไม่ได้
       “ชื่อณัชชา” เอกภพบอกยิ้มๆ นาฬิกาตาโต
       “หา”
       “บอกแล้วไงว่าคุณนาฬิกาต้องแฮปปี้”
       “แล้ว พี่เอกจะทำยังไงกับพี่ณัชชา”
       “ทำอะไรยังไงครับ”
       “ฮ้า...ทำไก๋แบบนี้ต้องสนแน่นอน ไม่เป็นไรนาฬิกาจะช่วย” นาฬิกายิ้มอย่างตื่นเต้น เอกภพยิ้ม “กู๊ดไนท์ค่ะ”
       
       นาฬิกาเข้ามาหอมแก้มเอกภพแล้วปรู๊ดออกไป เอกภพดีใจที่นาฬิกามีความสุขขึ้นมา

ธิดาพญายม ตอนที่ 2
       ที่ลานจอดรถของคอนโด ภายในรถณัชชา ณัชชาแวบเข้ามาในชุดหนังสีดำรัดกุมอยู่ในรถที่นั่งคนขับ เอามือหมุนวนที่หน้าพวงมาลัย รถติดขึ้นมา ทันใดนั้นร่างของนาชะแวบเข้ามานั่งตรงข้างๆ
       “องค์หญิง จะไปไหนเพคะ ดึกๆ ดื่นๆ”
       “ยืดเส้นยืดสายนิดหน่อย”
       “โน โน โน คราวที่แล้วเกือบหนีไม่ทัน”
       “ใช่ แต่มีพลังบางอย่างปรากฏ นิ่งอย่างน่าสงสัยเหมือนกับว่า มันกำลังเข้าสมาธิอยู่”
       “สมาธิ องค์หญิงจะฉวยโอกาสตอนนี้ฆ่าเทพอาคิน”
       “ตอนนี้เหมาะที่สุด”
       “แต่เทพซ้ายขวาต้องคอยป้องกันอย่างเข้มแข็ง”
       “เราถึงต้องใช้วิธีเดินทางอย่างมนุษย์ไม่ให้มันจับพลังได้”
       “งั้นนาชะไปด้วย ยังไงมันก็จับพลังของนาชะ ไม่ได้อยู่แล้ว”
       “อันตรายเกินไป” นาชะหน้ามุ่ย “เราไปคนเดียว คล่องตัวกว่า เจ้าไม่เชื่อมือเราหรือไง”
       นาชะถอนใจร่างค่อยๆ จางหายไป ณัชชายิ้มแล้วขับรถออกไป
       
       กลางดึกคืนนั้นที่สนามกอล์ฟแห่งหนึ่ง ณัชชาแฝงตัวแนบอยู่กับกำแพงแล้วดีดตัวข้ามกำแพงเข้าไปแล้วเคลื่อนตัวไปยังคลับเฮ้าส์ตรงหน้า
       ด้านหน้าของคลับเฮ้าส์ ร่างของมือปืนสองคนคอยระวังอยู่ แต่แล้วร่างของณัชชาก็พรวดเข้ามา พวกมันขยับตัวแต่ช้าไป ณัชชาปล่อยหมัดอย่างรวดเร็วพวกมันฟุบ ณัชชารีบเข้าไปด้านใน
       ณัชชาเข้ามาด้านใน เห็นบันไดขึ้นไปด้านบน ณัชชาขยับตัวอย่างช้าๆ แต่แล้วทันใดนั้นณัชชาพุ่งตัวหลบไปกับพื้นขณะที่แสงพลังพุ่งผ่านไปอย่างหวุดหวิด ณัชชาดีดตัวขึ้นมาประจันหน้า เทพซ้ายขวา ปรากฏที่เชิงบันได พร้อมด้วยมือปืนนับสิบ
       “ดูเหมือนว่าข้างบนจะมีสิ่งที่เราสนใจ”
       “เสียดายท่านไม่มีโอกาสจะได้เห็น”
       “ที่แท้อาคินนายของท่านนั่งสมาธิอยู่จริงๆ”
       “จัดการมัน”
       มือปืนสาดกระสุนเข้าใส่ ณัชชาหมุนตัวหลบกระสุนที่ยิงมาไม่ขาดสายวิ่งผ่านตัวไป ณัชชาตวัดปืนยิงพวกมันล้มกลิ้งระนาว เทพซ้ายขวาปล่อยพลังเข้าใส่ ณัชชาตีลังกาข้ามหัวทุกคนไปยืนบนบันได พวกมันหันควับแต่ช้าไป ณัชชากราดกระสุนใส่พวกมันจนคว่ำไปหมด เหลือแต่เทพซ้ายขวา
       “พวกท่านหยุดเราไม่ได้หรอก”
       เทพซ้ายขวาคำรามกระชากดาบแล้วพุ่งเข้าหาณัชชา แทงเข้าที่คอหอยพร้อมกัน ดาบพุ่งเข้ามา ณัชชาย่อตัวหลบวูบปล่อยพลังเข้าใส่หน้าอกของเทพซ้ายขวาจนลอยลิ่วตกบันไดไปข้างล่างโครม ณัชชาดีดตัวพุ่งออกไปทันที
       
       ที่หน้าห้องๆ หนึ่งมีรังสีแสงกระจายออกมา ร่างของณัชชาเข้ามายืนอยู่หน้าห้อง ณัชชาตวัดมีสั้นขึ้นมา “ดาบพิชิตมาร”
       ดาบสั้นกลายเป็นดาบยาวเรืองแสง ณัชชาควงดาบแล้วพุ่งเข้าหาประตู ฟันโครมประตูแยกเปิดออกจากกันณัชชาพรวดเข้าไปในห้องก็เห็นอาคินนั่งอยู่บนแท่นตรงกลาง ตรงหน้ามีภูตทั้งเก้านั่งล้อมหันหลังเข้าหาอาคินหันหน้าออกในลักษณะครึ่งวงกลม ณัชชาจ้องอาคินเขม็ง ทันใดนั้นอาคินลืมตาขึ้นมา
       “มอบชีวิต”
       ณัชชาสะบัดดาบเข้าหาอาคินปักเข้าที่หัวใจของอาคินอย่างแม่นยำ ปลายดาบโผล่ทะลุอีกด้านหนึ่ง อาคินจ้องที่ดาบไม่มีแม้กระทั่งเสียงร้อง แต่แล้วอาคินหัวเราะก้อง
       “องค์หญิงช้าไปก้าวเดียว หัวใจไม่ได้อยู่ที่ตัวข้าซะแล้ว”
       “วิชาถอดหัวใจ”
       อาคินหัวเราะก้อง ณัชชาสะบัดมือออกไปด้านหน้า ดาบหลุดจากอกของอาคินกลับเข้ามาอยู่ในมือกลายเป็นมีดสั้นเหมือนเดิม
       “ไม่มีใครหยุดข้าได้อีกต่อไป”
       “งั้นต้องลองใหม่”
       ณัชชาสะบัดมือดาบพุ่งเข้าหาหัวใจของภูตสังหารตัวหนึ่งทางด้านขวาของอาคินที่ยังนั่งล้อมวงอยู่ มีดปักตึบเข้าที่โล่กลมขนาดคืบกว่าๆ ที่ปิดตรงส่วนหัวใจพอดี แต่ไม่ผ่านไปได้ อาคินหัวเราะ
       “โล่ป้องกันหัวใจของภูตสังหารทำด้วยเหล็กจากเขาพระสุเมรุที่เจ้าสวรรค์ประทานให้ยังไม่มีอาวุธใดผ่านได้”
       ณัชชาสะบัดมือมีดสั้นถอยกลับมาอยู่ในมือเช่นเดิม “ในไม่ช้าทายาทเทพทั้งหมด ก็ต้องอยู่ในกำมือของเรา”
       อาคินหัวเราะก้อง พลันภูตสังหารที่นั่งนิ่งอยู่กลายเป็นกลุ่มควันดำลอยเข้าหาณัชชา ณัชชาพุ่งตัวออกจากห้องอย่างรวดเร็ว
       ร่างของณัชชาวูบเข้ามาที่รถ มือแตะที่พวงมาลัยเสียงรถกระหึ่มดังขึ้น ขณะที่ควันดำปรากฏรอบตัวรถเต็มไปหมด แต่แล้วรถของณัชชาก็พุ่งพรวดออกไปจากกลุ่มควันดำ กลุ่มควันดำค่อยๆ สลายตัวไปในที่สุด
       
       ร่างของณัชชาแวบเข้ามาในห้อง ไฟสว่างพรึบ นาชะรออยู่ตรงห้องรับแขก
       “โล่งอกไปทีองค์หญิงกลับมาได้”
       “เกือบไปเหมือนกัน” ณัชชาทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟา นาชะรีบไปเปิดตู้เย็น เอาน้ำผลไม้มาให้
       “เกิดอะไรขึ้นเพคะ”
       “อาคินถอดหัวใจของมันไว้ที่ภูตทั้งเก้า”
       “ถอดหัวใจ ผู้มีพลังสูงเท่านั้นถึงจะทำได้ แต่หมายถึงจะไม่มีทายาทสืบสกุลและอายุเทพจะสั้นลงถึงหนึ่งร้อยปี”
       “เทพอาคินไม่สนใจชีวิตตัวเอง แค่ก่อสงครามปลดปล่อยเทพผู้เป็นบิดายึดครองโลกทั้งสี่ได้ก็พอใจแล้ว”
       “โอย ตายแล้ว มีตั้งเก้าตัวใครจะไปรู้ว่าอยู่ที่ตัวไหน”
       “ที่สำคัญไม่มีอาวุธใดผ่านโล่ป้องกันหัวใจของภูตสังหารได้”
       
       “เทพอาคิน แน่มาก” นาชะมีสีหน้าแค้นเคือง “ตอนนี้เราจะทำยังไงเพคะ จะกำจัดภูตสังหารต้องกำจัดอาคินแต่จะกำจัดอาคิน ต้องกำจัดภูตสังหาร เราจบเห่แน่ๆ”

ธิดาพญายม ตอนที่ 2
       ณัชชาผลุดลุกขึ้น
       “อาคินต้องลงมือในไม่ช้า”
       “งั้นเราต้องรีบบอกความจริง”
       “บอกตอนนี้ผู้กองก็ไม่เชื่อ”
       “เราจะทำยังไงดีเพคะ”
       “ตอนนี้เราทำได้แต่รอ รอจนกว่าอาคินจะลงมือ”
       “หวังว่าคงไม่สายเกินไปก่อนที่ผู้กองจะเชื่อ”
       ณัชชาสีหน้าเคร่งเครียด นาชะมีสีหน้ากังวล
       
       ที่องค์กรของอาคิน
       “เราขอรับผิดทุกประการ”
       “องค์หญิงณัชชามีฝีมือเราไม่อาจต้านได้”
       เทพซ้ายขวาบอกอย่างรู้สึกผิด
       “เอาล่ะ ไม่ใช่ความผิดของเจ้าที่มีฝีมืออ่อนด้อย”
       “เราจะไปจับพวกทายาทมาให้ท่าน”
       “เราต้องมีกำลังมนุษย์ยิ่งมากยิ่งดี ถึงเวลาแล้วที่พวกมาเฟียทั้งหลายต้องมาก้มหัวให้เรา”
       อาคินบอกด้วยสีหน้าเยือกเย็น
       “ท่านต้องการสถานที่พำนักใหม่หรือไม่”
       “ไม่จำเป็น เราไม่ต้องหนีองค์หญิงอีกต่อไป องค์หญิงต่างหากที่ต้องหนีเรา”
       
       เช้าวันรุ่งขึ้นที่กรมบังคับการตำรวจ เอกภพกับณัชชาเดินลงมาที่รถของเอกภพ
       “ผมเป็นคนที่มีศัตรูเยอะ คุณต้องระวังตัว”
       “คุณยังไม่เชื่อว่าดิฉันมีฝีมือพอ”
       “วันนี้คุณได้โชว์แน่”
       เอกภพขึ้นรถ ณัชชาเหล่แล้วขึ้นรถตาม แต่แล้วก็คาดไม่ถึงเมื่อเอกภพยื่นช่อดอกไม้สวยให้หนึ่งช่อ ยิ้มสายตาสดใส
       “คุณนาฬิกาเป็นคนจัดให้ครับ”
       ณัชชาสบตาเอกภพ
       “งั้นคุณนาฬิกาก็น่ารักที่สุด”
       ณัชชายิ้มสดใสตาเป็นประกาย เอกภพมองแล้วยิ้มอย่างพอใจ
        “ครับ”
       “ตกลงภารกิจแรกคืออะไรคะ”
       “เรายังมีเวลา คุณคงไม่ว่าผมจะไปเยี่ยมเจนศักดิ์ก่อน”
       “ดีค่ะ”
       เอกภพเคลื่อนรถออกไป
       
       ภายในห้องพักฟื้นที่โรงพยาบาล ร่างของเจนศักดิ์ที่เต็มไปด้วยสายระโยงระยางและเครื่องช่วยหายใจ เอกภพและณัชชายืนมองอยู่ หมอยืนอยู่ข้างๆ
       “ผมไม่คิดว่าคนไข้จะรอด”
       หมอเดินออกไป เอกภพกับณัชชามองหน้ากันต่างถอนใจ เอกภพขยับตัวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา
       “มีรายงาน โทษนะครับ”
       เอกภพเดินออกไปเพื่อพูดสายโทรศัพท์ ณัชชามองตามแล้วกราดสายตาไปมาระวังแล้วยกมือขึ้นผ่านร่างของเจนศักดิ์ ปรากฏเป็นแสงเรืองออกมาจากฝ่ามือฉาบไปทั่วร่างของเจนศักดิ์ เจนศักดิ์ไอออกมาเบาๆ ณัชชายิ้มรีบเดินออกไป
       ณัชชาเดินออกมาซึ่งเอกภพวางสายพอดี
       “ภารกิจแรก คอนเฟิร์มแล้วครับ”
       
       “ได้เลย”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธิดาพญายม ตอนที่ 17 (จบบริบูรณ์)
ธิดาพญายม ตอนที่ 16
ธิดาพญายม ตอนที่ 15
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
ธิดาพญายม ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
90 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
10 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆ อยากให้มีภาค 2
พิทักษ์ กาญจนวรวงศ์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห่อ
artlim@THAIMAIL.COM
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ห่ว ขั้นเทพ
artlim@THAIMAIL.COM
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้ามาไม่เลท อย่าเรียกว่าผู้จัดการออนไลน์
ปลง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบชอบละครแนวนี้
ชอบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014