หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
29 กันยายน 2556 21:48 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
        ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 อวสาน (ต่อ)
       
       บื้อกับห่านคุยกันตามลำพังที่มุมหนึ่งของบ้าน
       “ฉันต้องไปสัมภาษณ์รายการวิทยุ ไปเยี่ยมสื่ออะไรเนี่ยแหละ”
       “มิน่า แต่งตัวซะหล่อ”
       “มีหล่อกว่านี้อีกนะ”
       “แหวะ” ห่านหยุดเดินแล้วพูด “บื้อ ฉันดีใจกับนายจริงๆ นะ ที่ความฝันของนายเป็นจริง” บื้ออมยิ้มรับ “ฉันยังจำได้ ตอนเราเล่นหิมะกัน ฉันบอกนายว่าฉันมีความฝัน...ฝันจะเป็นซินเดอเรลล่า” บื้ออึ้ง “แต่ความฝันของฉันมันก็ไม่เป็นจริง” ห่านมองบื้อ ยิ้มน้อยๆ “ไม่เหมือนนาย ความฝันของนายเป็นจริงแล้ว” ห่านน้ำตาจะหยด ด้วยความน้อยใจในโชคชะตาตัวเอง “ฉันดีใจด้วยนะ”
       บื้อดึงห่านมากอดไว้ เห็นใจที่สุด พูดปลอบ
       “ไม่จริงหรอก ความฝันของฉันมันก็ยังไม่เป็นจริงไปซะทั้งหมดหรอก” ห่านค่อยๆ ผละออกมามองบื้อ บื้อมองหน้าห่าน “ฉันยังมีความฝันอีกอย่างนึง ฉันกำลังรอลุ้นให้มันเป็นจริงอยู่” บื้อมองหน้าห่านแล้วยิ้มออกมา “นานแค่ไหนก็จะรอ” ห่านอึ้งๆ
       
       วันต่อมาที่ห้องทำงานคุณชาย นีรนุชตกใจมากกับสิ่งที่คุณชายบอก
       “คุณดาหลาท้อง”
       คุณชาย ถอนในเฮือก)ฉันไม่น่าพลาดเลยว่ะไอ้นุช
       “คุณดาหลา ท้อง” นีรนุชพูดทวนเบาๆ นึกถึงตอนที่เจอดาหลาซื้อยาคุม “ไม่จริง มันไม่น่าจะเป็นไปได้”
       “ทำไมมันถึงไม่น่าจะเป็นไปได้” นีรนุชหันขวับ เห็นดาหลาที่ประตูก็อึ้ง “ว่าไงคะ คุณน้องนุช ทำไมคุณถึงคิดว่าดาหลาไม่น่าจะท้อง”
       “ก็...เห็นคุณเป็นถึงนางสาวไทยสยาม ไม่น่าจะปล่อยให้ท้องก่อนแต่ง” ดาหลาตาวาว
       “แต่ฉันหมั้นแล้ว หมั้นแล้วเดี๋ยวก็แต่งมันก็ไอ้เหมือนกันนั่นแหละ ว่าแต่คุณเถอะไหนบอกว่าจะกลับสวิสฯ ทำไมไม่กลับไปซะที มามัวนั่งคุยอยู่กับคู่หมั้นชาวบ้านเค้าทำไมไม่ทราบ”
       “คุณดาหลา ผมเป็นคนขอให้น้องนุชอยู่ต่อเอง”
       “ทำไมค่ะ ทำไมคุณคุณชายถึงจะต้องขอให้เค้าอยู่ต่อ”
       “ก็ผมรักเค้า” คุณชายสวนทันที นีรนุชถึงกับอึ้ง คุณชายพูดต่อทันที “เค้าเป็นเพื่อนรักของผม”
       “เพื่อน” ดาหลาเยาะๆ “ก็ขอให้เป็นแค่เพื่อนจริงๆ ละกัน อย่าให้ดาหลารู้นะ เอาตายแน่” ดาหลาจ้องหน้านีรนุช
       “มันจะมากเกินไปแล้วนะคุณดาหลา เพื่อนฉันมีปัญหาฉันก็พร้อมจะอยู่เคียงข้างเพื่อนฉัน ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาร้ายใส่เพื่อนฉันเด็ดขาด” คำพูดนีรนุชทำให้ดาหลาพิรุธ นีรนุชจ้องดาหลาเขม็ง
       “อะไร ใครร้ายใส่อะไรคุณคุณชาย”
       
       “ก็ไม่รู้ล่ะ แต่ฉันต้องรู้ให้ได้” ดาหลาอึ้ง

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
        ดาหลาเดินหน้าเครียดมาตามทาง
        “อีนังน้องนุชมันพูดจาแปลกๆ หรือมันจะไปรู้อะไรมา” มือถือดัง ดาหลาสะดุ้ง มองโทรศัพท์แล้วหลบวูบเข้ามุมพูด “โทร.มาทำไม บอกแล้วใช่มั้ยไม่จำเป็นก็อย่าโทรมา”
       “ก็มันจำเป็นแล้วนี่จ๊ะ เมียจ๋า” โชคบอกมาตามสาย
       “ไอ้บ้า อย่ามาเรียกฉันเมียจ๋า”
       “คราวนี้ 3 แสน”
       “ห๊ะ เพิ่งจะเอาไป 2 แสนนะ”
       “จะให้หรือไม่ให้”
       “ฉันไม่มี”
       “แกไม่มีแต่ไอ้ผัวไฮโซของแกมี ฉันรู้นะ เงินทั้งห้างแกยังเป็นคนคุม โกงมันแค่นี้ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก”
       “แค่นี้ฉันก็โกงไปตั้งหลายล้านแล้วนะ”
       “ไม่รู้ล่ะ ถ้าชักช้าฉันกดฉึ่กเดียว คลิปฉาวแกกระฉ่อนแน่ ไม่ได้ขู่นะเว๊ย...เอาจริง”
       โชควางหู ดาหลาจะเป็นลม แป๊บนึงมีเสียงส่ง MMS.มา ดาหลาเปิดดูเป็นภาพบนเตียงอีกแล้ว ดาหลากรี๊ดใกล้ๆ นั้น แอปเปิ้ลตาโตกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน
       
       ดาหลาทำหน้างง ก่อนจะขำกร๊ากกับคำพูดของแอปเปิ้ล
       “นี่แกคิดว่าแกเป็นใครห๊า แอปเปิ้ลถึงได้มาขอตำแหน่งผู้จัดการห้างกับฉันแบบนี้”
       “ก็แอปเปิ้ลคิดว่า แอปเปิ้ลก็เป็นคนๆ นึงที่พอจะรู้เรื่องอะไรลับๆ และลึกๆ ของคุณดาหลาบ้างพอสมควร”
       “ลึกๆ ลับๆ อะไรของแก”
       “อืมม์ จะให้แอปเปิ้ลพูดจริงๆ เหรอคะ? แอ๊ปเปิ้ลเกรงว่าเรื่องเงินๆ ทองๆ ของ BKK มันไม่เข้าใครออกใคร ขืนพูดไปเรื่องอาจถึงหูคุณคุณชายก็ได้นะคะ” ดาหลาถึงกับอึ้ง
       “แก...นะนังแอ๊ปเปิ้ล” แอปเปิ้ลเชิดมาก ดาหลายิ้มออกมา “แกพูดเรื่องอะไรฉันไม่รู้เรื่อง จะกล่าวหาอะไรใครก็ให้เอาหลักฐานมาด้วยนะยะ เจียมกะลาหัวไว้ด้วย แกมันแค่พนักงานกระจอก อย่าบังอาจสะเออะมาเล่นกับคุณดาหลา”
       
       พูดจบดาหลาก็เดินออกไป แอปเปิ้ลจ๋อย โกรธมาก แต่ทันใดนั้นสายตาก็เห็นมือถือที่ดาหลาลืมไว้ที่เก้าอี้ที่นั่ง แอปเปิ้ลตาวาว มองซ้าย –ขวา แล้วเขยิบมาหยิบ ยิ้มร้ายๆ

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
        ภาพบื้อเล่นคอนเสิร์ตสนุกสนานใน TV.แฟนคลับกรี๊ดกระจายตอนจบ ทุกคนดูจบก็ปราบปลื้ม
       “ได้เลือดลุงจ๊อดไปเต็มๆ เลือดศิลปิน” ลุงจ๊อดบอก
       “หลานลุงจ๊อดน่ะไอ้โจ๊กครับ” โย่งแย้ง
       “ไอ้บื้อมันก็หลาน อยู่บ้านเดียวกัน เลือดมันซึมถึงกัน”
       “บื้อเค้าเท่ห์จริงๆ นะไม่เคยคิดเลยว่าเคยขายกางเกงในอยู่ห้างเดียวกันกับเรา” แหม่มหันไปพูดกับห่าน ห่านยิ้ม
       “คนเราเนี่ยนะ พระท่านว่าไม่มีอะไรแน่นอน วันนี้ยาจกพรุ่งนี้อาจกลายเป็นเศรษฐี วันนี้เป็นเศรษฐี แต่พรุ่งนี้ก็อาจจะกลายเป็นยาจกได้เฉยเลย”
       “จริง โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนจริงๆ”
       “ยังไม่จบครับยังไม่จบ”
       “มีพี่บื้อสัมภาษณ์ด้วยค่ะ”
       ทุกคนรีบหันดู TV. ใน TV.บื้อมีไมค์นักข่าวรุมหลังเล่นคอนเสิร์ตจบ
       “น้องบื้อมีแฟนหรือยังคะ”
       “ก็ มีแต่คนที่ผมแอบชอบเค้าอ่ะครับ” บื้อตอบแบบซื่อๆ นักข่าวทั้งกลุ่มร้อง
       “ฮิ้ววววว” บื้อยิ้มๆ มองที่กล้อง พูดซื่อๆ
       “ก็ไม่รู้เค้าจะชอบผมมั่งหรือเปล่า”
       ห่านจ้อง TV.เหมือนบื้อมองห่าน ซักพักห่านสะดุ้งเมื่อเห็นทุกคนมองมาเหมือนรอคำตอบ
       “อะไร มองอะไรกัน”
       “ฮิ้ว”
       ทุกคนร้องออกมาพร้อมกัน ห่านทำหน้าไม่ถูก
       
       มุมหนึ่งที่ลับตาคนในห้าง BKK Plaza นัรนุชลากคุณชายมาแอบคุยกัน
       “มีอะไรวะไอ้นุช ทำไมไม่คุยในห้อง”
       “คุยตรงนี้แหละ ปลอดภัย ชาย...แกจำได้มั้ยที่แกกับคุณดาหลา เอ่อ...มีอะไรกันน่ะ มันที่ไหน” คุณชายอับอาย ไม่อยากพูดถึง
       “แกเลิกพูดถึงเถอะว่ะ ฉันทุเรศตัวเอง”
       “บอกมา ที่ไหน” นีรนุชเสียงเข้ม คุณชายถอนใจเฮือก
       “แกจะรู้ไปทำไม”
       
       ห้องเก็บเทปรปภ. โรงแรมที่คุณชายนอนกับดาหลา นีรนุชลุ้น รปภ.เปิดเทปกล้องวงจรปิดย้อนหลังให้ดู แต่ไม่พบอะไรผิดปกติ
       “มีแค่นี้เหรอค่ะ”
       “แกจะหาอะไรวะไอ้นุช” เพื่อนที่เป็นเจ้าของโรงแรมแถม
       “น่าเพื่อน ช่วยเพื่อนหน่อยเหอะ” เพื่อนหันไปถามรปภ.
       “มีม้วนไหนยังไม่ได้ Play ดูอีกมั้ย”
       “อ่อ มีอีกม้วนนึงครับ”
       “เปิดเลยค่ะเปิดเลย” รปภ.ใส่เทป Play นีรนุชลุ้นดู ซักพักก็ตาโต “ใช่แล้ว นี่ล่ะค่ะ ช้าๆ ค่ะ ขอดูหน่อย”
       ในมอนิเตอร์เป็นภาพวันเกิดเหตุ ดาหลาหิ้วปีกคุณชายมาตามทาง นีรนุชมองแล้วก็ตาวาว ในมอนิเตอร์เห็นดาหลากวักมือเรียก “โชค” มาช่วยหิ้วปีกคุณชาย พาเข้าห้องไป ปิดประตู นีรนุชอึ้ง ส่ายหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ
       
       “คุณดาหลา”

ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 จบบริบูรณ์
        วันต่อมา ดาหลาหันขวับมามองแอปเปิ้ล
       “แกนี่มันชักจะเหิมเกริมขึ้นทุกทีแล้วนะ แอปเปิ้ล” แอปเปิ้ลยิ้มเยาะ “เห็นฉันให้ความสนิทสนมด้วยหน่อยก็นึกว่าเพื่อนเล่นเรอะ”
       “แอปเปิ้ลก็ไม่ได้เล่นนะคะ แอปเปิ้ลอยากได้ตำแหน่งคุณผู้จัดการของ BKK Plaza จริงๆ” ดาหลามองแอปเปิ้ลอย่างดูถูก
       “คนอย่างแก แกคิดว่าตังเองมีอะไรดีถึงสมควรจะได้ตำแหน่งนี้”
       “มีค่ะ แอปเปิ้ลมีดีแน่ ดีแบบที่คุณดาหลาต้องยอมสยบแทบเท้าแอปเปิ้ล”
       ดาหลาตบเพี๊ยะ แอปเปิ้ลหันขวับมาจ้องหน้าดาหลา ตาแทบถลน
       “สำหรับคนที่ไม่เจียมตัวอย่างแก ฝันไปเถอะ นังพนักงานกระจอก” พูดจบดาหลาก็เดินออกไป แอปเปิ้ลมองตามอย่างแค้นๆ
       “กระจอกเหรอ แล้วเจอกัน นังดาหลา”
       
       วันเดียวกันนั้นที่บ้านห่าน
       “เจ๊ก็ว่าเจ๊ต้องได้มาช่วยพวกแกซักผ้าเร็วๆ นี้แล้วว่ะ ไอ้ห่าน ไอ้แหม่ม” เจ๊มะพร้าวบอก
       “อ้าว ทำไมล่ะเจ๊”
       “โห่ย ห้างรึป่าช้าก็ไม่รู้วันๆ เงียบฉี่ไม่มีคนเดินเลยเปอร์ซงเปอร์เซ็นต์หายโม้ดดดด ลำพังเงินเดือนติ๊ดเดียวจะไปพอกินอะไร”
       “ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าจะกลายเป็นแบบนี้ไปได้ น่าสงสารจัง” ห่านบอก
       “อะไร สงสารใคร อย่าบอกนะว่าสงสารอีตาคุณชายใจดำนั่นขึ้นมาอีก” บื้อเดินเข้ามา ชะงักแอบฟัง
       “คนเราก็เคยรู้จักกันนะแหม่ม พวกเราก็เคยทำงานอยู่ที่นั่น จะให้ไม่รู้สึกอะไรมันก็เกินไปล่ะ”
       “อย่านะ อย่าให้รู้ว่าจะกลับไปใจอ่อนอีก”
       “นี่ เค้าก็ไม่ได้มาอะไรกับฉันซะหน่อย”
       “อ๋อ นี่หมายความว่า ถ้าคุณคุณชายเค้ากลับมาอะไรกับแก มาง้อแก แกก็อาจจะใจอ่อนใช่มั้ย ไอ้ห่าน” บื้อซึมไปเลย
       
       เย็นวันนั้นที่บ้านคุณชาย คุณหญิงรื่นฤดีถึงกับอึ้งเมื่อรู้ว่าดาหลาท้อง
       “หนูดาหลาท้อง”
       ดาหลาปล่อยโฮ คุณชายเซ็ง ชนะศึกถอนใจเฮือก
       “ดาหลาผิดเองค่ะ ถ้าคืนนั้น ที่คุณชายเมา ดาหลาขัดใจคุณคุณชาย เรื่องมันก็คงจะไม่เป็นแบบนี้”
       “เอาล่ะๆๆ เอาเถอะจ๊ะ ก็ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว แต่อันที่จริงหนูดาหลากับตาชายก็หมั้นหมายกันไปแล้ว มีเรื่องนี้เกิดขึ้นเราจะได้รีบจัดงานแต่งานซะเลยดีมั้ยจ๊ะ”
       “ดีค่ะ” ดาหลากับดารัณบอกออกมาพร้อมกัน ชนะศึกสะดุ้งมอง ดาหลากับดารัณรู้สึกตัว ดาหลารีบสะอื้นเบาๆ ต่อ
       “หนูดาหลาก็อย่าร้องไห้ไปเลยนะจ๊ะ ต้องถือว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็น ‘ข่าวดี’ ของเรา เราก็ควรจะฉลองกันถึงจะถูก” นีรนุชเดินเข้ามา
       “เดี๋ยวก่อนค่ะ คุณแม่”
       ทุกคนมองนีรนุชงงๆ
       “นุช”
       “มีอะไรเหรอจ๊ะ หนูนุช”
       “ก่อนที่จะฉลอง นุชอยากให้คุณแม่และทุกๆ คนได้ดูอะไรซักนิดนึงก่อนค่ะ” นีรนุชเตรียมแล๊บท็อป ดาหลาอึ้ง หันมองหน้าดารัณงงๆ
       “แกทำอะไรของแกว่ะไอ้นุช” คุณชายถามอย่างแปลกใจ
       
       “ก็ทำเพื่อแกไง ไอ้ชาย”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 15 (ต่อ)
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 14
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 13
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 12
ซินเดอเรลล่ารองเท้าแตะ ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 42 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 40 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
4 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015