หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย

สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 10

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 ตุลาคม 2556 16:57 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 10
        สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 10 (ต่อ)
       
       ด้านกัมปนาทนอนนิ่งอยู่กลางหาดสวยริมทะเล ธนูอยู่ในชุดว่ายน้ำ กำลังถ่ายรูปให้นักท่องเที่ยวสองคน สักพัก ธนูวิ่งกลับมานอนข้างๆ กัมปนาท
       
       “เธอเป็นคนดี มีน้ำใจนะ ใครให้ทำอะไรก็ทำให้หมด”
       “เขาเพิ่งแต่งงานกันน่ะครับ ผมก็เลยอาสาถ่ายให้ เขาชวนผมไปเที่ยวเกาะด้วยนะครับ...เขาว่าสวยมากเลย”
       “อยากไปรึเปล่า”
       “แล้วแต่คุณครับ”
       “ฉันเอาเปรียบเธอเกินไปรึเปล่า”
       “เรื่องอะไรครับ”
       “ฉันเอาเธอมากักเก็บไว้เองคนเดียว...จะทำอะไรก็ต้องทำตามฉัน ซักวันเธอจะเบื่อมั้ย”
       ธนูยิ้มส่ายหน้า
       “แต่ฉันผิดสัญญากับเธอนะ ฉันไม่สามารถสร้างเธอให้โด่งดังในแวดวงธุรกิจได้ อุตส่าห์เตรียมโปรเจ็คค์จะปั้นเธอ ก็โดนมันโกง โดนหักหลัง”
       ธนูดึงมือกัมปนาทมาปลอบประโลมอย่างนุ่มนวล
       “ถามจริงๆ...เธออยากไปจากฉันมั้ย”
       “ผมมีวันนี้ได้เพราะคุณ...ผมไม่มีวันทิ้งคุณไปไหนหรอกครับ”
       “แม้วันที่ฉันล้มเหลว จนไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ไม่มีอนาคตอีกแล้ว งั้นเหรอ”
       “ไม่จริงครับ...คุณไม่ได้ล้มเหลว คุณแค่เหนื่อยเท่านั้นเอง เดี๋ยวพอคุณมีกำลังใจ คุณก็จะกลับไปลุยงานต่อ คุณก็จะประสบความสำเร็จเหมือนเดิมที่เคยฝันไว้”
       “แล้ววันนั้นเธอจะได้อะไร”
       “ผมก็ได้เป็นผู้ช่วยของคนเก่งๆ ที่ผมรักและเทิดทูนไงครับ” ธนูว่า
       กัมปนาทโอบกอดธนูด้วยความรักอย่างซาบซึ้ง
       “เธออยากจะมีธุรกิจของตัวเองบ้างมั้ย”
       “ใครๆ ก็คงอยากกันทุกคน...แต่ผมไม่กล้าฝัน”
       “ไม่กล้าฝันว่า อะไร?”
       “ก็แค่คิดเล่นๆ ว่าถ้าได้ไปเรียนต่อ คอร์สสั้นๆ พวกวิชาบริหารจัดการสื่อก็คงจะดีน่ะครับ”
       กัมปนาทพยักหน้า “อือม”
       “ผมก็คงจะเอาความรู้มาใช้ทำงานให้กับบริษัทของคุณได้”
       กัมปนาทคิดตาม แล้วยิ้มหวาน
       “โอเค. เจนเนอเรชั่นใหม่ของบริษัท M.S. จะมีเธอเป็นหัวหอกคู่กับฉัน...ฉันจะส่งเสียเธอเอง ธนู”
       
       ฟากเผ่าลาภเงยหน้าจากเอกสารบนโต๊ะเอ่ยขึ้นกับชาติชาย
       “ที่ลื้อเอ่ยชื่อมานี่มันญาติพี่น้องเราทั้งนั้น”
       “ผมถึงต้องขึ้นมาหาเฮียด้วยตัวเองไง...แม้จะยังจับไม่ได้ แต่ก็เห็นได้ชัดว่ามีความพยายามที่จะทำการทุจริต...เพราะฉะนั้นเฮียต้องทำอะไรซักอย่าง ก่อนที่มันจะสายไปนะ”
       เผ่าลาภส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย
       “ถ้าอั๊วต้องเป็นคนลุกขึ้นมา จับญาติพี่น้องทุกคน ยืนเข้าแถวอบรมเรื่องความซื่อสัตย์ละก้อ อั๊วว่ามันสายไปแล้วหละ...แต่ถึงยังไง ในความเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน มันก็ต้องให้โอกาส และให้อภัยกันมากกว่ากับคนในสายเลือดอื่น...”
       “บางทีการให้โอกาส มันคือการชะล่าใจนะเฮีย”
       “อั๊วรู้”
       “เอาละ...ผมถือว่าได้ทำตามสำนึกและหน้าที่ของคนในตระกูลที่ดีแล้วนะ ถ้าเฮียไม่สนใจที่ผมทักท้วงก็ ตามใจนะ”
       “ใครว่า...อั๊วสนใจมากต่างหาก...วันใดที่อั๊วจับใครได้คาหนังคาเขา อั๊วจะจัดการกับมันผู้นั้นอย่างรุนแรง ทุกคน โดยไม่มีข้อยกเว้น”
       
       ไม่นานต่อมา ชาติชายเดินมาตามทางเดินหน้าห้องทำงานเผ่าลาภ เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เขายกโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย
       “ฮัลโหล...ว่าไง”
       เป็นแก้มที่โทร.มาจากบ้านอรทัย เด็กสาวอยู่ในมุมสบายๆ ของคฤหาสน์
       “ไม่ว่าคับ...โทรมาเพราะความคิดถึง”
       “เมื่อไหร่จะเลิกทะลึ่งซะที”
       จังหวะนี้ตองเปิดตู้เย็นหยิบขนมเดินมากินข้างแก้ม
       “เลิกได้ก็ไม่ใช่แก้มแล้ว”
       ตองส่งเสียงเข้ามา “อากู๋ มารับไปเที่ยวหน่อยดี้...วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลย...แห่ไปเที่ยวเหมืองกันหมด”
       “ถ้าว่างนักก็ ไปหาหนังสืออ่าน ทำอะไรที่มีประโยชน์มากกว่าโทรศัพท์เล่นเข้าใจมั้ย”
       “เข้าใจคับ...งั้นถามอีกข้อนึง...แม่แก้มสวยมั้ย”
       “ว่าไงนะ” ชาติชายฉงน
       “รู้นะ แอบไปหาแม่แก้มมา คุยกันอยู่ตั้งนาน ดึกๆ ดื่นๆ...อาต้องบอกได้สิว่าแม่แก้มสวยมั้ย”
       ชาติชายแปลกใจ “เราไปหาแม่มาเหรอ”
       “หึ๊...คุยทาง skype...ดู มีประโยชน์กว่าโทรศัพท์เล่นไปวันๆ มั้ย”
       ชาติชายสะดุดตากับภาพบางอย่าง ปลายทางเดินอีกมุมหนึ่ง
       เขาเห็นกันทิมาเดินคุยมากับปีเตอร์บนทางเดินนั้น
       ชาติชายรีบหลบเข้ามุมแคบๆข้างทางเดิน เสียงแก้มในโทรศัพท์ยังคงดังอยู่ตลอด
       “แม่ยังบอกเลยว่า อาโคตรเท่ห์เลยหละ น่ารัก เป็นคนดี...ถ้าแม่ยังสาวๆอยู่นะ แม่ต้องตามจีบอาแน่ๆ...แก้มเลยบอกแม่ว่า อาอกหัก...แม่ไม่เชื่อ...แม่ว่าคนอย่างอา ผู้หญิงที่ไหนจะทิ้งได้ลงคอ”
       “แค่นี้ก่อนนะแก้ม”
       
       กันทิมาเดินคุยยิ้มแย้มมากับปีเตอร์ตามทางเดินในบริษัท
       “ช่วงแรกระหว่างเราก็อย่างนี้แหละนะครับ อาจจะดูวุ่นๆไปซักนิดนะครับ...เพราะผมไม่เคยมีผู้ช่วยมาก่อน”
       “เข้าใจค่ะ”
       “ที่จริงผมเป็นคนสนุกกับงานนะครับ ไม่วุ่นวาย ไม่ซับซ้อน ไม่ดุ”
       “จะถูกใจดิฉันก็ตรงนี้แหละค่ะ” กันทิมาเย้า
       “เอาเป็นว่า เราค่อยๆ เรียนรู้กันไปแล้วกันนะครับ”
       “ค่ะ”
       “ฟังดูเหมือนเป็นคู่รักคู่ใหม่ ยังไงไม่รู้เนอะ” ปีเตอร์สัพยอก
       ทั้งสองหัวเราะใส่กัน ปีเตอร์ก็เดินเลี้ยวแยกไปอีกทางหนึ่ง
       กันทิมาเดินมาจนถึงปลายทางเดิน จึงเห็นชาติชายยืนพิงผนังอยู่
       กันทิมาหยุดนิ่ง รู้สึกถึงร่างของชายผู้อยู่เบื้องหลัง กันทิมาค่อยๆ หันไปช้าๆ ชาติชายจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้นด้วยความจำเป็น
       “ยินดีด้วยนะครับ สำหรับตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายต่างประเทศ”
       “ขอบคุณค่ะ”
       “ได้ติดต่อ ประสานงานกับฝรั่ง ต่างชาติ...งานที่คุณเคยฝันว่าอยากจะทำ”
       “จำได้ด้วยเหรอ ว่าฉันฝันอะไร”
       “จะเอาเรื่องอะไรบ้างล่ะครับ...ผมจะท่องให้ฟัง”
       คำๆ นี้ สีหน้ากันทิมามีความสะเทือนใจอย่างเห็นได้ชัด
       “ลืมมันซะเถอะค่ะ ชาติชาย” กันทิมาเดินเลี่ยงจะหนี
       แต่ดูเหมือนว่า ชาติชายยังอยู่ในอารมณ์อยากจะพูดต่อ
       “สามีคุณเขาพอใจเหรอ ที่คุณมาทำงานที่นี่”
       “เป็นความพอใจของฉันเองค่ะ”
       “ขอให้คุณมีความสุขกับงานนะ ส่วนผมก็มีเหตุผลเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งข้อ ที่จะไม่ขอมาเหยียบที่นี่”
       ชาติชายขยับตัวจะเดินจากไป
       กันทิมาเรียกไว้ “ชาติ...”
       ชาติชายหยุดเดิน ยืนนิ่ง รอฟัง
       คล้ายๆ กันทิมามีหลายเรื่องในใจที่เธออยากเอ่ยปากพูดแต่แล้ว เธอก็เลือกที่จะพูดคำว่า
       “โชคดีนะคะ...”
       ชาติชายหายใจลึกๆ แล้วเดินจากไปอย่างสงบ
       
       เลขาหน้าห้อง เปิดประตูห้องเผ่าลาภเข้ามารายงาน
       “ท่านคะ คุณบุญส่งโทร.มาฝากข้อความไว้ค่ะ”
       “เขาว่าไง”
       “เขาบอกว่า รวบรวมเงินได้หมดแล้ว ขอยืนยันการซื้อพลอยทั้งหมดตามที่ตกลงกันค่ะ”
       “ยกเลิกนัดของฉันพรุ่งนี้ทั้งหมด ฉันจะไปเหมือง”
       
       ส่วนที่บ้านนายแสงเทพ ตอนเย็น เอกสารงบดุลบริษัท M.S. ค่อยๆไหลออกจากช่องส่งกระดาษของ printer อย่างดี แสงเทพเอื้อมหยิบเอกสารเหล่านั้นมาดู สายตาจับจ้องอยู่ที่กระดาษในมือพร้อมกับเอ่ยปากพูด
       “ว่าแล้ว…เหมือนที่อาคิดไว้ไม่มีผิด ธุรกิจส่งข้าวมันรวยเงียบอย่างนี้นี่เอง…รู้งี้…”
       “รู้งี้ อาจะค้าข้าวแข่งกับเขาเหรอครับ”
       “ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ…ให้คนอื่นเขาค้าไปเถอะ เราคอยดักปล้นเอาดีกว่าหลานชาย….ปีหนึ่งๆ ตั้งสองสามร้อยล้านแน่ะ”
       “อย่างนี้ เราตีเขาเท่าไหร่ ก็ไม่มีทางเจ๊งสิครับ”
       “นอกจากจะทำลาย น่ำเล้งค้าข้าวของมัน” แสงเทพว่า
       “ระเบิดเรือบรรทุกข้าว”
       “โจ๋งครึ่มไป…นึกถึงหน้าพ่อเธอเอาไว้บ้างหลายชาย”
       “งั้นอาจะทำยังไง”
       “ลองช่วยกันคิดซิว่า…อะไรที่มันทำลายข้าวสารได้”
       “มอดไง” ปื๊ดเสียงแหลม
       ตะวันฉายและแสงเทพมองหน้ากัน
       
       ที่ห้องนอนแพรวา แลเห็นรูปคู่แพรวากับตะวันฉาย บนผ้าห่มผืนใหญ่ มันกำลังถูกพับ ทับ ซ้อนอย่างประณีต โดยแพรวาเป็นผู้พับผ้าห่มผืนนี้อย่างทะนุถนอม
       เสียงสัญญาณโทรออกของโทรศัพท์เครื่องนั้น ดังออกมาทาง speaker phone สักพักจึงได้ยินเสียงสัญญาณตอบรับจากปลายสาย ตามมาด้วยเสียงหล่อๆของพี่ตะวัน
       “ฮัลโหล…น้องแพรเหรอคะ”
       แพรวาพูดตอบโดยไม่ยกหูโทรศัพท์ เธอยังคงพับผ้าห่มไปเรื่อยๆ
       “ค่ะ พี่ตะวัน…พี่ตะวันทำอะไรอยู่คะ”
       ตะวันฉายอยู่ในรถหรู พูดโทรศัพท์มือถือพร้อมกับขับรถไปด้วย สีหน้าของเขาดูพอใจที่ได้พูดกับแพรวา
       “พี่กำลังคิดถึงน้องแพรอยู่นะสิจ๊ะ พอคิดถึงปุ๊ป น้องแพรก็โทร.มาปั๊ปเลย”
       “แต่น้องแพรคิดถึงพี่ตะวันมากกว่า”
       “จริงอ้ะ?”
       “จริงสิคะ...พรุ่งนี้วันเสาร์ พี่ตะวันทำอะไรรึเปล่า”
       “ช่วงนี้พี่ก็มีแต่งานวางแผนบริษัทน่ะละจ้ะ….เรากำลังจะก่อร่างสร้างตัว มันก็เลยหยุดไม่ได้…พี่ก็ได้แต่คิดว่า ทำยังไงดีนะ พี่ถึงจะได้อยู่ใกล้ๆน้องแพรพร้อมๆ กับทำงานไปด้วย”
       “งั้นพี่ตะวันอยู่ที่ไหน บอกมา น้องแพรจะไปหาพี่เอง ดีมั้ยคะ”
       ตะวันฉายยิ้มกว้าง
       “วิเศษที่สุดเลยจ้ะน้องแพร…แต่พี่มีอีกเรื่องนึง ต้องขอพึ่งน้องแพร”
       “อะไรเหรอคะ”
       “พี่อยากไปเที่ยวโรงสีน่ำเล้งน่ะ”
       รถตะวันฉายโฉบเข้าไปจอดหน้าอาคารชุดทันสมัย ตะวันฉายยังคงพูดโทรศัพท์ในรถต่อเนื่องอยู่
       “ว่าไงนะ”
       “พี่อยากไปถ่ายรูป ทำตัวอย่างโบรชัวร์ส่งให้อาอรทัยของน้องแพรดูไง เผื่อเขาชอบใจจะได้จ้างบริษัทพี่ทำโฆษณาให้”
       “ถ้างั้นก็ได้เลย สบายมากค่ะ…อาลินจงใจดีออก พี่ตะวันจะไปดูเมื่อไหร่ล่ะคะ”
       “งั้นก็ พรุ่งนี้เลยได้มั้ยจ๊ะ…พี่ว่างช่วงบ่ายพอดี…น้องแพรเจอกับพี่ที่นั่น กินข้าวด้วยกันให้หายคิดถึงไปเลย…ดีมั้ย”
       “ดีค่ะ…พี่ตะวันเตรียมตัวให้ดีนะ…เพราะน้องแพรมีของชิ้นใหญ่ไปฝากด้วยละ”
       “พี่จะรอจ้ะ...”
       ตะวันฉายกดยกเลิกการสนทนา เขาก้มลงดูนาฬิกา แล้วจึงชะเง้อมองไปเบื้องหน้า มีรถแท๊กซี่คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดข้างๆ ก่อนจะเห็นร่างของผู้โดยสารหญิง เปิดประตูออกมาจากแท๊กซี่คันนั้นเดินตรงมาที่รถของตะวันฉาย เธอใช้มือเคาะกระจกรถ แล้วค่อยก้มหน้าลงมา เธอคือ แองจี้ นั่นเอง
       “มารอแนะนำตัวกับใครแถวนี้อีกรึเปล่าคะ”
       “ก็มีแต่คุณเท่านั้นหละครับ...เก่งมั้ยล่ะ ที่ผมตามหาคุณจนเจอ”
       “ช้าไปค่ะ...คุณใช้เวลานานเกินไปมาก”
       แองจี้เดินผละจากรถตะวันฉายตรงเข้าอาคารไป ตะวันฉายรีบลงจากรถแล้วเดินตาม
       “แต่ก็คงไม่นานจนถึงกับหมดอารมณ์ไปแล้วนะ...เพราะผมกำลังต้องการการผ่อนคลายก่อนจะทำงานใหญ่วันพรุ่งนี้”
       
       แองจี้ยิ้มหวานแทนคำตอบ

สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 10
        เช้าวันใหม่ เสียงดีเจรายการวิทยุ ทักทายคนฟัง ในบรรยากาศเช้าวันสดใส
       
       “ใครฝันอะไรไว้ ขอให้เป็นจริงทุกคนนะจ๊า”
       รถคำรณแล่นเข้ามาจอดกลางลานใกล้บริเวณหน้าบ้านน้าเบิ้ม
       เสือโชเฟอร์คนเดิมเป็นผู้ขับ คำรณนั่งอยู่ด้านหน้า ทั้งคู่ฉงนกับสภาพชุมชนพอสมควร
       “แปลกตาไปเยอะเลยนะลูกพี่”
       “เพิ่งโดนเผาไล่ที่ไปก็อย่างงี้แหละ”
       คำรณและเสือก้าวลงจากรถ เดินตรงไปยังศาลา พวกมันมองหาไปรอบๆ
       “แล้วเราจะหาพวกเขาเจอเหรอครับพี่”
       “แล้วแต่ดวงเว้ย”
       เสือยกแขนพิงเสาของศาลานั้น....มันล้มโครมลงทันที น้าเบิ้ม เจ๊โอ๋ และเด็กๆ โผล่หน้าออกมาสลอน
       “อ้าว ตาเบิ้ม อยู่นี่เอง กำลังจะตามหาอยู่พอดี...”
       “จะเช่าเครื่องดนตรีอีกเหรอ”
       “จะมาหาแม่สาวตาบอดคนนั้นต่างหาก...อยู่มั้ย”
       “ช่วยซ่อมศาลานี่ก่อน แล้วค่อยพูดเรื่องอื่นกัน” เจ๊โอ๋ต่อรอง
       
       ก้อยนั่งหน้านิ่งเหมือนเช่นเคย เสียงคำรณดังเข้ามาก่อน จนเห็นตัวคำรณนั่งอยู่เยื้องๆ กับก้อย
       “ฝันเป็นจริงแล้วหละน้องสาวเอ๊ย โลกระบือก็คราวนี้แหละ...น้องจ๊ะ พี่นั่งอยู่นี่ หันมาทางนี้สิจ๊ะ”
       คำรณจับตัวก้อยให้หันมาประจันหน้ากับเขา มีน้าเบิ้ม เจ๊โอ๋ และโบ้ นั่งฟังอยู่ห่างๆ
       “อย่างนั้น...แหม กว่าจะตามหากันเจอ...อยู่ไม่เป็นที่เป็นทางเลยนะหล่อน...แต่ต่อไปน้องจะอยู่ไม่เป็นที่เป็นทางยิ่งกว่านี้ เพราะน้องจะดัง รู้ป่าว ชีวิตน้องจะเปลี่ยนไป เท้าน้องอาจจะไม่ติดดิน ไฟจะส่องมายังใบหน้า แต่มันจะไม่เข้าตาน้องหรอก ใช่มั้ย...เพราะมันจะเป็นแสงไฟแห่งความสำเร็จ แสงสว่างแห่งชื่อเสียง และ ความโด่งดัง...”
       “ตกลงมันคืออะไรกันแน่ ที่พูดมาซะยาวเนี่ย” น้าเบิ้มถาม
       “เขากำลังจะจัดเทศกาลดนตรี ตัวโน้ตแห่งชีวิต ลิขิตแห่งฝัน" เสือบอก
       “แล้วก้อยไปเกี่ยวอะไรด้วย” โบ้งง
       “พี่จะเอาก้อยไปเล่นดนตรีโชว์ไง...เพราะน้องก้อยคือชีวิต ที่ลิขิตด้วยความฝัน” คำรณว่า
       “โอ๊ย...ก้อยเล่นไม่ได้หรอกค่ะ”
       “อะไรไม่ได้ ก็เห็นเล่นอยู่ทุกวัน” เสือท้วง
       “และเชื่อว่าต้องมีที่พี่ยังไม่เห็นอีกด้วย แน่ๆ”
       “ก้อยเล่นมั่วๆไปอย่างนั้นเอง”
       “ไม่ใช่มั่ว เขาเรียกว่าพรสวรรค์ ประสานกับใจรัก ไม่งั้นคงไม่กอดกีตาร์พี่ไว้บนตักอย่างนั้น
       หรอกเชื่อพี่สิ ฝึกซ้อมอีกไม่กี่วัน เอาให้เข้ากับวง แป๊บเดียวก็โชว์ได้แล้ว”
       “ไอ้ตรงให้เข้ากับวงนี่แหละ มันจะเข้าเหรอ” เจ๊โอ๋สงสัย
       “เข้าสิเจ๊ ตาบอดด้วยกันจะไม่เข้ากันได้ไง...ไม่ต้องห่วงน่า ทั้งกลอง เปียโน ทั้งเชลโล่คีย์บอด บอดสนิททั้งหมด”
       “ตกลงนี่มึงกำลังจะทำวงดนตรีคนตาบอดใช่มั้ยวะ”
       “ไม่ใช่...นี่มันแค่ทางผ่าน พอเริ่มเป็นที่รู้จัก เราค่อยวางแผนจัดโชว์แบบเต็มๆ...เจ้าประคุณเอ๋ย...จุดขายแบบน้องก้อยนี่รับรอง ดังถล่มทะลาย”
       เจ๊โอ๋ย้ำ “ไม่ใช่มาหลอกกันนะ”
       “จะมาหลอกให้เสียเวลาทำไม...พูดจนปากคอแห้งไปหมดแล้วเนี่ย ได้อะไรที่ไหนล่ะ”
       “แต่ก้อยยังไม่เคยเล่นเป็นวงกับใครเลย”
       “ก็ให้ไปเล่นวันนี้ พรุ่งนี้ซะเมื่อไหร่ล่ะ...มีเวลาให้ซ้อม...อู๊ย เข้าใจยากเย็นซะเหลือเกิน”
       “ขอก้อยคิดดูก่อนได้มั้ยคะ”
       “ได้ ห้านาทีพอไหม...คิดนานไป เดี๋ยวพี่ต้องหาคนอื่นมาแทน” คำรณเล่นลิ้น
       “ขอก้อยปรึกษาหรั่งก่อนแล้วกัน”
       “ตามใจ...คนไหนหรั่ง...” หันมาถามคิดว่าเป็นโบ้ “เธอ...”
       โบ้ส่ายหน้า คำรณกระเถิบเข้าไปกระซิบใกล้ๆ
       “เอาน่า มาสวมรอย เป็นนายหรั่งให้เขาปรึกษาหน่อยสิ...น้องก้อยเขาไม่เห็นหรอกน่า”
       
       ขณะเดียวกันที่หน้าโรงสีน่ำเล้ง ตะวันฉายยืนพิงรถรอคอย ปื๊ดนั่งอยู่หลังพวงมาลัยเป็นผู้ขับรถให้
       รถของแพรวา วิ่งเข้ามาโดยมีนายหรั่งเป็นผู้ขับ แพรวาก้าวลงจากรถ พร้อมๆ กับที่ตะวันฉายเดินเข้าไปรอรับ
       “ขอโทษจริงๆ ที่พี่ไปรับน้องแพรที่บ้านไม่ได้... คนขับรถของน้องแพรทำหน้าที่ได้ดีมั้ย”
       “ค่ะ...พี่ตะวันดูคล้ำไปหน่อยแล้วนะคะ”
       “บ่อปลาของพี่มันอยู่กลางแดดนี่จ๊ะ...ไป พาพี่เข้าไปข้างในเถอะ”
       แพรวาขยับเดินนำหน้าตะวันฉายเข้าไปในโรงสี ตะวันฉายอดไม่ได้ที่จะหันไปหาหรั่ง
       “คนรถ เอารถไปจอดตรงโน้นสิ ใกล้ๆ กัน แล้วฝากดูรถฉันด้วย”
       
       ปื๊ดลุกออกจากรถตะวันฉาย เดินตามเจ้านายเข้าไปห่างๆ คล้ายๆจะแยกไปคนละทาง
       หรั่งยืนมองอย่างจับสังเกตุโดยละเอียด
       
        
       อ่านต่อตอนต่อไป

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 16 (จบบริบูรณ์)
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 15
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 14
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 13
สุภาพบุรุษลูกผู้ชาย ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 22 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 22 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 4 +14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพระเอกหล่อน่ารักดี แล้วก็เด็กสองคนที่เล่นเป็นตองกับแก้ม นักแสดงก็
เลือกได้ลงตัวดีนะ นางเอกต้องดูแบบมองนานๆจะสวยแต่ดูเผินๆจะไม่คอยสวย
แต่เขาสองคนพระเอกนางเอกเล่นได้เข้าคู่กันดี
ไม่ได้ดูละครช่องไหนๆมานานแล้วจะดูเรื่องนี้แหละ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฟังจากหลายๆที่ บอกแต่ว่า นางเอกไม่สวย
ใช่ น้องเค้าก็ดูไม่ได้สวยงามโดดเด้งอะไรมากมาย
แต่ๆ สำหรับเราแล้ว น้องเค้าก็ดูน่ารักดี ดูสดใส
ส่วนการแสดงของเค้า เราว่าเค้าดูเป็นธรรมชาติดีนะ น้ำเสียงท่าทาง ดูแล้วไม่เฟคอ่ะ แสดงแบบสดใสๆก็ดูโอเค งอนๆก็ดูโอเคนะ
ถ้าพูดถึงนุ่น เวอร์ชั่นเก่า เวลานุ่นพูดยังคงติดสวยด้วยซ้ำ
โดยรวม น้องโบว์แสดงดีค่ะ พอร์ชก็ใช้แววตาได้ดี
รักพี่ตั้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบกู๋เหลียง
ใจดี ห่วงหลานสาว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 -3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราเห็นด้วยอีกเสียงว่า เรื่องนี้โอเคทุกอย่างเลยยกเว้นนางเอก เหมือนหลายๆคน มันไม่ออร่าอ่ะ ก็ต้องยอมรับว่าถ้ารีเมคจะต้องถูกเปรียบเทียบเป็นธรรมดาเลยหละ บวกกับกะแสช่อง7กำลังตก เนื่องจากนักแสดงไม่ดึงดูดพอ
คือช่อง7 คงต้องรอการกลับมาของพี่กบสุวนันท์แล้วหละ
รอละครพี่กบอยู่นะคะ
อยากดูมากแต่ยอมรับว่าทองเนื้อเก้ามันแซบกว่านางเอกช่อง7มากๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
"อุ๊ต๊ะ"ลำยองเล่นไม่เนียน ติดสวย แรดไม่พอ ส่วนฉากก็หลอกๆอะนะ
เอิ๊กๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ต้องเป็นคุณใช่ไหมค่ะถึงจะ.......!!พอ
คงจะเนียนกว่า
 
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีหนังสือให้ซื้ออ่านมั๊ย อยากอ่านแบบรวดเดียวจบ เอาแบบที่ตรงกับบทพูดในทีวีได้ยิ่งดีค่ะ
กระปิดกระปอยเหลือทน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีขายตามร้านหนังสือทั่วไปค่ะ 25บาทเอง
ไปสอยเลยค่ะฉันสอยมาแล้ว
 
ความคิดเห็นที่ 11 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกเล่นดีกว่าเรื่องที่แล้วมาก ดูเป็นธรรมชาติดี charming ต้องบอกว่า สะกดให้ดูตั้งแต่สาปพระเพ็งยังไม่จบ ทำได้เนินดี ภาพสวยมาก
forver fan
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครทำดีแล้ว จะติดตามต่อไปครับ
zaizaza-22@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 -5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทองเนื้อเก้าฟินกว่าเยอะไม่มีหุ่นกระป๋องสักตัว
รองแล้วจะรู้ว่าฟินเป็นงัย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทองเนื้อเก้าต้องจอยรินลณีกะชาตโยดมเพราะลูกตอนโตเจมจิใช่ป่ะ
เฟก
 
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งฉากและการแสดงถูกใจใช่เลย! ยังงี้เลย!
จุ๊บให้รู้ว่ารัก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นุ่นเป็นแพรวาที่หน้าแก่กว่าหรั่ง พอมาง้องแง้งใส่หรั่งแล้วเหมือนแม่มงอแงลูก
...
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ฟังจากหลายๆที่ บอกแต่ว่า นางเอกไม่สวย
ใช่ น้องเค้าก็ดูไม่ได้สวยงามโดดเด้งอะไรมากมาย
แต่ๆ สำหรับเราแล้ว น้องเค้าก็ดูน่ารักดี ดูสดใส
ส่วนการแสดงของเค้า เราว่าเค้าดูเป็นธรรมชาติดีนะ น้ำเสียงท่าทาง ดูแล้วไม่เฟคอ่ะ แสดงแบบสดใสๆก็ดูโอเค งอนๆก็ดูโอเคนะ
ถ้าพูดถึงนุ่น เวอร์ชั่นเก่า เวลานุ่นพูดยังคงติดสวยด้วยซ้ำ
โดยรวม น้องโบว์แสดงดีค่ะ พอร์ชก็ใช้แววตาได้ดี
รักพี่ตั้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สร้างกระแสดิ
รู้นะคิดรัยอยู่ชมขนาดเนี้ย
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ก็เพราะว่าสนับสนุนคนดีแบบพี่ตั้วไง อีกอย่าง น้องเค้าแสดงได้ไม่เคอะเขินจริงๆนี่ น้ำเสียงกระเง้ากระงอดเวลาทะเลาะกับพ่อ แหย่กับแม่ มันได้นะ
รักพี่ตั้ว
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นางเอกหน้าแก่ ยังจะน้องแพรอย่างงี้อย่างงั้นฟังแล้วจะอ้วก แสดงไม่ดียังสนับสนุนขนาดนี้คงมีแผน
sdfhjkkl
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เฮ้ย!!! ก็ชอบดูไง แล้วมันจะอะไรนักหนาไม่ทราบ ค่าไฟชั้นก็จ่ายเอง ทีวีก็ของฉัน ไม่ดูก็อย่าดูสิ ฟรีทีวี เข้าใจมั้ย ไม่ชอบก็เปลี่ยนช่องเลย ไม่ต้องดู หรือไม่ก็ปิดทีวีซะ สิทธิส่วนบุคคลเข้าใจมั้ย แผนเผินอะไรไม่มีหรอกก็แค่คนเล็กๆไม่มีเส้นสาย พวกคิดอกุศลน่ะสิ ถึงจ้องแต่จะจับผิดคนอื่น เอ้อ !!!
รักพี่ตั้ว
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตั้วนะหรอคนดีชิ!!! คิดได้งัย เฮ้อเวรกรรม
คนเค้ารู้หมด
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หมดทางทำกินสิถึงเอาละครเก่ามาเล่าใหม่
เค้าไม่มีที่ไปชิมิ
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำมัยก็จะว่าคนของประชาชน ถ้าดีก้อบอกว่าดีถ้าไม่ดีจะอวยทำไมล่ะ สิทธิฉันเหมือนกัน. หล่อนเป็นรัยมากป่ะ
ตามนั้น
 
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เนื้อหาและบทละครดี น่าสนใจ ดูแล้วไม่เหมือนละครช่อง7 นางเอกจมูกโตไปหน่อย
คนดู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบพระเอกหล่อน่ารักดี แล้วก็เด็กสองคนที่เล่นเป็นตองกับแก้ม นักแสดงก็
เลือกได้ลงตัวดีนะ นางเอกต้องดูแบบมองนานๆจะสวยแต่ดูเผินๆจะไม่คอยสวย
แต่เขาสองคนพระเอกนางเอกเล่นได้เข้าคู่กันดี
ไม่ได้ดูละครช่องไหนๆมานานแล้วจะดูเรื่องนี้แหละ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นักแสดงฟอร์มดี ไม่มีโรบอท
แบงค์ สุดหล่อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
9.30 วันไหนล่ะ
เบื่อฟ่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอสามวัน อัพแค่เน้
ขี้เกียจไปไหนเนี้ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จริงฝุด ฝุด
เห็นด้วย
 
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014