หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธิดาพญายม

ธิดาพญายม ตอนที่ 14

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 ตุลาคม 2556 16:13 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ธิดาพญายม ตอนที่ 14 (ต่อ)
       
       ปิงปองเข้ามาใกล้บีม
       “ที่พวกพี่ๆ ให้บีมกับปิงปองไป เพราะพวกเราแปลงร่างได้ไงล่ะ” บีมยิ้มเขิน “แต่ปิงปองขอบใจที่บีมห่วงปิงปอง” บีมยิ้มแก้เขิน ปิงปองจับมือบีม “เอางี้เราสองคนออกไปด้วยกัน”
       บีมพยักหน้า ปิงปองยิ้ม ทันใดนั้นร่างของปิงปองก็กลายเป็นแต่งตัวเหมือนชาวบ้านหน้าตาซีดเป็นผีดิบยิ้มให้บีม บีมพยักหน้าแล้วกลายร่างเป็นชุดกระรุ่งกระริ่งหน้าซีดเป็นผีดิบบ้าง ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน
       “เอาล่ะผีทั้งสองออกไปกันได้แล้ว”
       “มีอะไรผิดปกติก็รีบพรางกายกลับมา”
       บีมกับปิงปองพยักหน้า แล้วเดินออกนอกประตูไป นาฬิกากับนาชะ ไกรยุทธ์ ต่างยิ้มกัน
       “บอกแล้ว ความรักอยู่ที่ไหน นาชะอยู่ด้วย”
       
       ราเชนกับปาระนังนั่งสมาธิอยู่ในลานเล็กๆ บังไปด้วยต้นไม้พุ่มไม้ ห่างออกไป ณัชชากับเอกภพยืนระวังอยู่
       “หวังว่าท่านราเชนกับท่านธิดาคงไม่ได้รับบาดเจ็บร้ายแรง”
       “ไม่หรอก แค่เติมพลังสมานอาการบาดเจ็บภายในเล็กน้อยเท่านั้นเอง”
       “ใช้พลังแบบนี้คงไม่เป็นการส่งสัญญาณเรียกเทพอาคินนะครับ”
       “เหล่าเทพหรือภูตล้วนมีพลังแบบเดียวกัน เทพอาคินกับเทพอัคราคงตามไม่ถูกหรอก”
       “ดีครับ”
       ณัชชากราดสายตารอบๆ สีหน้าครุ่นคิด
        “แปลกมาก ท้องฟ้าเงียบ สาวกเทพอาคินหายไปไหนกันหมด”
       เอกภพกราดตามอง
       “อืม ผมก็เพิ่งสังเกตนี่และครับ”
       
       บีมกับปิงปองหายออกไปไม่นานก็กลับมาที่กระท่อม ร่างของปิงปองกับบีมปรากฏเป็นร่างของผีดิบ แต่แล้วก็สั่นไหวกลายมาเป็นบีมกับปิงปองอย่างเดิม
       “ไง...คุยกันรู้เรื่องหรือเปล่า” นาชะถาม
       “พวกนั้นคือชาวบ้านที่ถูกมนต์ครอบงำให้เป็นผีดิบอย่างที่พี่ไกรยุทธ์คาดจริงๆ ครับ”
       ทุกคนต่างมองหน้ากันอย่างพอใจ
       ไกรยุทธ์ นาฬิกา บีม ปิงปอง กลับมายืนตรงทางออกไปสู่ทะเลตรงจุดเดิม ต่างกราดตามองว่าควรจะทำยังไง มีพวกชาวบ้านผียืนอยู่ห่างออกไปมีป้ายืนอยู่ด้วย
       “ลองเอากุญแจของพวกเราออกมาดูซิ”
       ทุกคนต่างเอากุญแจออกมาถือไว้ แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกคนต่างมองกันอย่างผิดหวังและมึนตึบ
       “ทำไมไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
       ทันใดนั้นพระอาทิตย์เคลื่อนตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว ลำแสงจากพระอาทิตย์เป็นลำสาดลงมาแต่ไม่ถึงพื้นเพราะมีกำแพงกันอยู่ เห็นเป็นจุดวงกลมอยู่บนกำแพงใสเป็นดวงใหญ่
       “คุณนาฬิกาเป้าที่จุดวงกลมบนกำแพง”
       นาฬิกาสะบัดมือ ขวานที่สะพายไว้ข้างเป้ติดขึ้นมา นาฬิกาควงขวานติ้ว
       “ทุกคนระวัง”
       นาฬิกาขว้างขวานขึ้นไปที่จุดวงกลมของแสงจากลำแสงที่ลอยอยู่ ขวานพุ่งไปถูกจุดวงกลมอย่างจังเกิด
       ระเบิดตูมแสงกระจายออกไป ทุกคนยกมือขึ้นบังสายตา นาฬิกายกมือขึ้นขวานกลับเข้ามาอยู่ในมือ
       ทันใดนั้นลำแสงจากพระอาทิตย์ส่องเข้ามาถึงพื้นดินในหมู่บ้าน แล้วกระจายออกเป็นวงกว้างครอบคลุมไปทั่ว
       เห็นแสงกระจายครอบพวกผีชาวบ้าน ทุกคนกลับเป็นชาวบ้าน ต่างยกมือส่งเสียงเฮกันอย่างดีใจ ทายาททุกคนเดินเข้ามาที่นาฬิกา ทั้งหมดมองชาวบ้านอย่างโล่งใจ ต่างดีใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาด
       
       ณัชชากราดสายตามองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่ว่างเปล่า เช่นเดียวกับเอกภพ
        “แปลกมาก อยู่ๆ พวกมันก็หายไป หรือว่าพวกมันจับตำแหน่งพวกทายาทได้”
       “งั้นเราก็ต้องรีบไป”
       ราเชนกับปาระนังเดินเข้ามา
       “พวกเราพร้อมที่จะออกเดินทาง”
       “ดี เราแยกเดินทางกันตรงนี้ พยายามทำให้เทพอัคราสับสนมากที่สุด”
       “เราจะคอยระวังทายาทอยู่ทางด้านหนึ่ง”
       “เช่นกัน เราก็จะคอยระวังพวกทายาทอยู่อีกด้านหนึ่ง”
       “พบกันที่สองขุนเขาใหญ่”
       “แน่นอนที่สุด”
       
       อีกด้านหนึ่งที่องค์กรของอาคิน อาคินเดินไปตามทางในโกดังเก็บของ จนมาถึงห้องหนึ่งอาคินเปิดประตูผลักเข้าไป ประตูเปิดกว้างออกเห็นภายในคือนายอำนาจกับสมุนนับสิบของมันยืนตัวแข็งอยู่ ที่แท้พวกมันกลายเป็นผีดิบไปหมดแล้ว อาคินจ้องมองอึดใจ ก็ยกมือเร่งพลังขึ้นมา ควันดำล้อมรอบตัวอาคิน อาคินสะบัดมือปล่อยออกไป ควันดำพุ่งไปครอบคลุมพวกของนายอำนาจกับพวกมือปืน ทควันดำค่อยๆ จางลง พวกนายอำนาจกับมือปืน ลืมตาขึ้นมา
       “ข้ามีงานให้พวกเจ้าทำ”

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ทายาทและทุกคนเดินไปตามชายหาด ไกรยุทธ์หยุด เมื่อเห็นขวานปักอยู่บนพื้นทรายตรงหน้า
       “นั่นไงขวานของพี่ไกรยุทธ์”
       “ยังดีที่ไม่มีใครมาเอาไป”
       ไกรยุทธ์ดึงขวานขึ้นมาจากพื้นทราย ทันใดนั้นเป็นลำแสงพุ่งขึ้นมาจากพื้นทรายขึ้นสู่ท้องฟ้า
       “เกิดอะไรขึ้น”
       “ผมแค่ดึงขวานขึ้นมาเท่านั้น”
       ลำแสงพุ่งขึ้นท้องฟ้า ทันใดนั้นลำแสงหมุนติ้วราวกับใต้ฝุ่น ทุกคนซวนเซ
        “ลำแสงกำลังดูดพวกเราเข้าไป”
       ลำแสงหมุนเร็วขึ้นกลายเป็นใหญ่ขึ้นดูดทุกคนเข้าไป
       ร่างของทุกคนกลิ้งม้วนลงมาที่พื้นดิน กระจัดกระจาย ต่างค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้น อย่างลำบากยากเย็น
       “พี่นาชะอยู่ไหน”
       “อยู่นี่” ทุกคนแหงนหน้ามองตามเสียง ร่างของนาชะแขวนอยู่บนยอดไม้ นาชะขยับตัวแล้วค่อยๆ หย่อนตัวเองลงมาจากยอดไม้ “โห เจอแสงใต้ฝุ่น ปีกกางไม่ออกเลย”
       นาชะสะบัดปีกกางออกมา เป็นการทดลอง เห็นปีกยับพอสมควร นาชะสะบัดสองสามครั้งปีกก็เรียบอย่างเดิม แล้วพับเก็บหายไป
       “เราอยู่ที่ไหนกันอีกแล้วครับ”
       เสียงอีกาดังก้องมาบนท้องฟ้า ทุกคนแหงนมอง
        “ที่ไหนก็ช่าง รีบหลบพวกมันก่อน”
       ทุกคนต่างรีบเคลื่อนตัวออกไป
       
       กองบัญชาการกรมตำรวจ เจนศักดิ์เดินไปเดินมาคุยโทรศัพท์อยู่
       “บอกทุกคนให้พร้อมตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงพวกมันอาจลงมือได้ทุกเมื่อ” ทันใดนั้นเสียงปืนดังสนั่นขึ้นมาจากด้านนอก “พบกันที่จุด บี”
       เจนศักดิ์วางสาย ประตูเปิดพรวดพวกมือปืนของนายอำนาจโผล่เข้ามาสองสามคน เจนศักดิ์พุ่งตัวหลบไปที่โต๊ะ แล้วโผล่พรวดออกมาพร้อมปืนในมือสาดออกไปเปรี้ยงๆๆ พวกมันทรุด เจนศักดิ์ดีดตัวออกไปนอกประตู แต่แล้วพวกมือปืนกลับค่อยๆ ลุกขึ้นมาอีก เพราะพวกมันไม่ใช่คน
       เจนศักดิ์วิ่งพรวดไปที่ห้องของ ผ.บ. สิทธิชัยเปิดประตูพรวดเข้าไป พวกมือปืนสองคนหันมา เจนศักดิ์สาดกระสุนออกไป เปรี้ยงๆๆ พวกมันทรุด
       “ท่าน ผ.บ...ท่าน ผ.บ.”
       “อยู่นี่”
       เจนศักดิ์หันไป ผ.บ.สิทธิชัยออกมาจากซอกตู้เอกสาร ส่องปืนมายังเจนศักดิ์
        “เทพอาคินลงมือแล้วครับ เราต้องไปจากที่นี่”
       “แย่แล้ว ห้องประชุม”
       ผ.บ.สิทธิชัยพรวดออกไป เจนศักดิ์พรวดตาม
        ผ.บ. สิทธิชัยมาถึงหน้าห้องประชุม ร่างของเจ้าหน้าที่ล้มอยู่สองคน ทั้งสองตวัดปืนในมือเตรียมพร้อม เจนศักดิ์ขยับตัวไปที่ประตูเปิดพรวดเข้าไป แต่ก็ต้องคาดไม่ถึงเพราะตรงหน้าคือรัฐมนตรีและเจ้าหน้าที่คนสำคัญห้าคนนั่งอยู่ที่โต๊ะประชุม ต่างตัวแข็งเหมือนถูกสะกด ทั้งสองขยับปืน เจนศักดิ์เคลื่อนตัวเข้าไปใกล้เพื่อตรวจดู
       “เรามาช้าไป”
       ควันดำพวยพุ่ง ร่างของอาคินปรากฏ
       “ท่านเหล่านี้ตกอยู่ในกำมือของข้าแล้วพวกเจ้าสองคนอยากจะร่วมด้วยก็ย่อมได้”
       “ขอบคุณท่านอาคินที่หวังดี”
       เจนศักดิ์พูดจบก็สาดกระสุนเข้าใส่เปรี้ยงๆๆ แล้วพุ่งตัวลาก ผ.บ.สิทธิชัยออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว อาคินมองตามสายตาเยือกเย็นไม่สนใจ กราดมองพวกที่นั่งอยู่ที่โต๊ะประชุมห้าคนอย่างพอใจ ประตูเปิดนายอำนาจ เดินเข้ามากับพวกมือปืนผีของมันสามตัว
       “สองคนนั่นคือศัตรู จัดการพวกมัน”
       นายอำนาจกับมือปืนผีเดินออกไป อาคินกลายเป็นควันดำแล้วหายไปในที่สุด
       
       ที่โกดังลึกลับแห่งหนึ่ง ประตูโกดังเปิด รถคันหนึ่งวิ่งเข้ามา มีชายสามสี่คนอาวุธพร้อมปิดประตูอย่างรวดเร็ว
       รถวิ่งเข้ามาจอดด้านใน มีชายฉกรรจ์อีกสามคน ยืนคอยอยู่อาวุธครบมือระวังอย่างเต็มที่ประตูรถเปิด ร่างของเจนศักดิ์ กับ ผ.บ. สิทธิชัยก้าวออกมา
       “นี่คือหน่วยพิเศษชุดลับสุดยอดครับ”
       “พวกรัฐมนตรีพวกนั้น ตกเป็นทาสของอาคินเท่ากับเราพึ่งกำลังของทางการไม่ได้เลย”
       “ผู้กองเอกภพให้ผมคอย แสตนบายด์รออยู่ครับ”
       “ผมเสียใจที่ตอนนี้ผมไม่มีอำนาจอะไรที่จะช่วยคุณได้”
       “ผมจัดเซฟเฮ้าส์ไว้ให้ท่านเรียบร้อยแล้วครับ ตอนนี้ครอบครัวของท่านรออยู่ พร้อมกำลังคนส่วนหนึ่งคอยคุ้มกัน”
       “ขอบคุณมาก”
       “ครับผม”

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ปาระนังกับราเชนต่างเดินจูงมือกันหลบเลี่ยงมาตามต้นไม้ สายตากราดจ้องบนท้องฟ้า เห็นพวกอีกาสาวกของอาคินบินอยู่บนท้องฟ้าในระยะไกล
       “สาวกเทพอาคินบินกันให้ว่อน”
       “แน่ละ เทพอาคินรู้ว่าทายาทใกล้ถึงกุญแจนิลกาลเข้าไปทุกที”
       “ภารกิจของเราก็ใกล้จบลงทุกทีเหมือนกัน”
       ปาระนังหยุดดึงมือให้ราเชนหยุดด้วย
        “มีบางอย่างรบกวนจิตใจท่าน”
       “ปาระนังกำลังคิดว่าเมื่อถึงจุดหมายได้กุญแจนิลกาลแล้ว พวกเราจะต้านเทพอัคราหรือเทพอาคินได้หรือไม่ ผลสุดท้ายเทพชั่วทั้งสองก็จะได้กุญแจนิลกาลไปอยู่ดี”
       “พี่เชื่อว่าถึงยามนั้น องค์หญิงณัชชาต้องแลกทุกอย่างแม้กระทั่งชีวิตขององค์หญิงเอง กุญแจต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน”
       “ไม่มีทางอื่นที่จะป้องกันเลยเหรอคะ”
       “ถ้าถึงเวลานั้นก็ไม่มีทางอื่นนอกจากทุกคนต้องเสียสละ องค์หญิงคงเป็นด่านสุดท้าย หลังจากที่เทพอัครากับเทพอาผ่านพวกเราทุกคนไปแล้ว”
       “ก็ดี วิญญาณเราจะได้อยู่ด้วยกัน รักกัน โดยไม่ต้องเกรงว่าจะผิดกฎของโลกทั้งสี่อีกต่อไป”
       ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน ในที่สุดต่างอยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน
       
       เอกภพเดินออกมาจากราวป่า เหลือบมองณัชชาซึ่งยืนกราดสายตารอบๆ อยู่ ณัชชาหันมาเห็นเอกภพก็อดยิ้มขำไม่ได้
       “โธ่ ทำไงได้ครับ ผมยังเป็นมนุษย์ ยังปวดฉี่อยู่นี่ครับ”
       “ฉันไม่ได้ว่าอะไรนี่ ไปกันได้หรือยัง”
       “ครับผม แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ผมสงสัยว่า เทพหรือนางฟ้ามี เอ้อ ป่งปวดอะไรมั่งหรือเปล่า”
       “มีซิ”
       “หา ปวดฉี่เนี่ยนะ”
       “อ้าว ไม่ยังงั้นจะมีฝนเหรอ”
       “เฮ้ย ล้อเล่นน่า ฝนเนี่ยนะ” ณัชชาขำคิก
       “ฉันล้อเล่นหรอกน่า”
       “เฮ้อ โล่งอกไปที ตอนเด็กๆ ผมซัดน้ำฝนเข้าไปหลายอึก”
       ณัชชาอดขำอีกไม่ได้ เอกภพยังทำหน้าเลี่ยนขำไม่ออก
        “ไปกันได้แล้ว”
       ณัชชาก้าวเดินออกไป
       “เดี๋ยวครับ ยังไม่ได้บอกผมเลย”
       เอกภพรีบเดินตามณัชชาจนทัน ทั้งสองเดินคุยกันไป
        “เทพหรือนางฟ้า มีกายทิพย์ ไม่ต้องพึ่งน้ำพึ่งอาหาร ไม่มีป่งไม่มีปวดอะไรทั้งนั้น”
       เอกภพอึ้งหยุดเดิน ณัชชาเดินเลยไป เอกภพรีบวิ่งตาม
       
       พอตกกลางคืน กองไฟลุกโชน บีมกับไกรยุทธ์ต่างหอบฟืนออกมาจากราวป่า เดินเข้ามากองไว้ข้างๆ กองไฟซึ่ง นาฬิกา ปิงปอง นาชะนั่งอยู่
       “โห แท็งคิ่ว แมนสุดๆ”
       “ด้วยความยินดีครับ สาวๆ”
       ทั้งหมดต่างยิ้มให้กัน
       “ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่มีวี่แววสาวกของอาคิน”
       “นาชะจะแวบไปสังเกตการก่อน”
       “กลางคืนเนี่ยนะ”
       “กามเทพเดินทางกลางคืนอยู่แล้วจ้ะช่วงโรแมนติกไง”
       “อย่าหลงนา พี่นาชะ”
       “เรานั่นแหละ ระวังให้ดี อย่าซนจะหลงหายไปอีก”
       “ไม่แล้วครับผม เข็ด”
       “พี่อาจจะผ่านเวลาไปนานหน่อย ไกรยุทธ์ดูแลทุกคนให้ดี”
       “โดยเฉพาะใครคนหนึ่งเป็นพิเศษ” บีมแซว
       นาฬิกากับไกรยุทธ์มองกันด้วยสายตาลึกซึ้ง บีมกับปิงปองต่างยิ้ม นาชะแวบหายไป

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ไกรยุทธ์โยนฟืนเข้ากองไฟแล้วเดินมานั่งข้างๆ นาฬิกา ตรงข้ามกับบีมและปิงปอง
       “พี่ว่า บีมกับปิงปองไปพักได้แล้วพี่กับพี่นาฬิกาจะคอยอยู่ระวังเอง”
       “แต่ผมอยากช่วยนะครับ”
       “ไม่เป็นไรหรอก เราสองคนจัดการได้”
       “พวกเราทำได้นะครับ”
       “พวกเราคุยกับผีดิบมาแล้วด้วย ไม่ใช่จิ๊บๆ นะครับ”
       “เอาไว้คราวหน้าก็แล้วกัน”
       “โอเค เราไปกันเถอะปิงปอง”
       บีมลุกขึ้นส่งมือให้ปิงปอง ปิงปองยื่นมือมาจับ บีมดึงปิงปองขึ้นมา
       “กู๊ดไนท์นะคะ”
       บีมกับปิงปองเดินห่างออกไปนั่งตรงจุดที่วางเป้ไว้
        “คุณดูทางด้านโน้น ผมดูทางด้านนี้” ไกรยุทธ์บอกนาฬิกา
       “โอเค เลย”
       ทั้งสองต่างลุกขึ้นแล้วแยกไปคนละด้าน
       
       บีมจัดแจงเอาใบไม้มาโรยทำที่บริเวณที่นอนพักของตนกับปิงปองจนเรียบร้อย
       “เอ๊ะ พี่ไกรยุทธ์กับพี่นาฬิกาไปไหนแล้ว” ปิงปองแปลกใจเมื่อหันไปไม่เจอไกรยุทธ์กหับนาฬิกา
       “คงออกไปตรวจรอบๆ แถวนี้ เดี๋ยวคงมา เอ้า...เชิญครับ บริการทุกระดับประทับใจ”
       “โห ยิ่งกว่าโรงแรมชั้นหนึ่งอีกนะเนี่ย”
       บีมโค้งแล้วนั่งลง แบมือตรงหน้า
       “ทิปครับผม”
       ปิงปองเอามือตีมือบีมออกไป ต่างหัวเราะกัน
        “ปิงปองต้องขอบใจบีมมากนะที่เป็นห่วงคอยดูแลปิงปอง”
       “อยู่แล้ว ก็ปิงปองเป็น เอ้อ...คือ...”
       “ปิงปองรู้น่า”
       บีมถึงกับอึ้งไป ปิงปองจ้องหน้าบีมนิ่ง
        “เอ้อ อืม...คือ...บีม...เฮ่ รู้ได้ไงครับ”
       “โห ดูแลแบบนี้ ผู้หญิงคนไหนไม่รู้ก็บ้าแล้ว”
       “นั่นน่ะซิครับ”
       “นี่ ว่าปิงปองบ้าเหรอ”
       “หา คือ เอ้อ...ไม่ใช่นะครับ” ปิงปองขำ “ เอ้อ...แล้วปิงปอง”
       “ปิงปองจะเก็บความรู้สึกดีๆ ไว้ แต่บีมต้องสัญญาว่าต้องให้เราเรียนจบกันก่อน แล้วถึงคุยเรื่องนี้ต่อ”
       “บีมรู้ บีมก็ไม่ชอบหรอก ผู้หญิงที่คิดแต่เรื่องนี้ในวัยเรียน”
       ทั้งสองต่างมองหน้ากัน ต่างยิ้มให้กัน
       
       กองไฟยังลุกโชนส่องสว่างไปรอบๆ บริเวณ นาฬิกาเดินตรวจกราดสายตาไปมาทันใดนั้น ลมพัดจนผมปลิว นาฬิกามองไปข้างหน้าเห็นการเคลื่อนไหว นาฬิกาเคลื่อนกายเข้าไปอย่างระมัดระวัง ทันใดนั้นมีมือ เอื้อมมาปิดปากของนาฬิกาไว้ นาฬิกาขยับตัวแต่แล้วเป็นไกรยุทธ์
       “ผมเอง” นาฬิาพยักหน้าไกรยุทธ์ปล่อยมือออก “ปลุกสองคนนั่น เราต้องรีบหลบพวกมัน”
       นาฬิกาค่อยๆ ออกไป ไกรยุทธ์กราดสายตามอง เห็นเงาวูบวาบอยู่ในราวป่า ไกรยุทธ์สะบัดมือขวานปรากฏ
       นาฬิกาเข้าไปปลุกบีมกับปิงปอง
       “บีม ปิงปอง” ทั้งสองคนตื่นขึ้นมางัวเงีย “เงียบที่สุด”
       บีมกับปิงปองหายง่วงทันที พยักหน้ารับ ไกรยุทธ์พรวดเข้ามา
       “ได้เวลาไปแล้ว”
       ทั้งหมดหลบหายเข้าไปในราวป่า อึดใจพวกผีดิบสาวกของอาคินก้าวเข้ามาตรงบริเวณกองไฟ พวกมันต่างเดินไปมาค้นหาทายาททั้งสี่
       นาฬิกานำบีมกับปิงปอง วิ่ง ผ่านราวป่าไปอย่างรวดเร็ว ตบท้ายด้วยไกรยุทธ์ ทั้งหมดวิ่งผ่านไปอึดใจใหญ่ก็หยุดลง
       “เราวิ่งกันมาทั้งคืน คงพ้นพวกมันแล้ว”
       “บีมก็ว่ายังงั้น”
       “พักที่นี่กันก่อนก็ได้ ทุกคนอยู่ที่นี่พี่จะไปดูรอบๆ”
       ไกรยุทธ์ออกไป นาฬิกา บีม ปิงปองต่างทรุดตัวลงนั่งพัก
       “พี่นาชะหายไปเลย”
       
       “พี่นาชะเก่งออก ต้องไม่เป็นไร”

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธิดาพญายม ตอนที่ 17 (จบบริบูรณ์)
ธิดาพญายม ตอนที่ 16
ธิดาพญายม ตอนที่ 15
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
ธิดาพญายม ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 16 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 15 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุก
ใหม่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบ
ออโต้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีมากๆได้อ่านตอนจบสักทีหามานานแล้ว
sutee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014