หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ธิดาพญายม

ธิดาพญายม ตอนที่ 14

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 13 ตุลาคม 2556 16:13 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ธิดาพญายม ตอนที่ 14 (ต่อ)
       
       วันต่อมา ณัชชาก้าวออกมาจากราวป่า หยุดสำรวจพลันสายตาเห็นกองไฟที่มอดอยู่
       “ทายาทพักที่นี่เมื่อคืน”
       ทั้งสองเดินเข้าไปที่บริเวณค่ายพักของทายาท
       “มีรอยเท้าเต็มไปหมด”
       “ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ พวกนั้นฉลาดหลบพวกมันไปได้”
       “เราเร่งฝีเท้าอาจจะไปได้ทัน”
       “ไม่จำเป็น ทิ้งระยะห่างแบบนี้จะดีกว่า”
       “ผมเกรงว่าจะหาทายาทพบไม่ทันการยามที่ทายาทได้รับอันตราย”
       “ทายาทตอนนี้มีฝีมือขึ้นมากเชื่อว่าสามารถต้านพวกมันได้ระยะหนึ่ง” ณัชชากราดสายตามองบนท้องฟ้าเห็นพวกอีกกาสาวกของอาคินบนว่อนอยู่ในระยะไกล “อีกอย่าง เมื่อถึงตอนนั้นพวกมันจะบอกตำแหน่งของทายาทให้เราเอง”
       เอกภพกราดสายตามองเห็นพวกอีกาบินว่อนอยู่เบื้องบน หันมายิ้มให้ณัชชาเป็นเชิงยอมรับ ณัชชาวางมาดยืด
       แล้วเดินออกไป เอกภพยิ้มแล้วเดินตาม
       
       พวกอีกาบินว่อนอยู่บนท้องฟ้า ราเชนจ้องมองสังเกต
       “เป็นยังไงบ้างคะ”
       “พวกมันแค่บินว่อนยังไม่มีทีท่าตื่นเต้น”
       “ดีค่ะ แสดงว่าทุกคนปลอดภัยไม่มี ใครเจอเทพอาคิน” ราเชนจ้องหน้าปาระนัง
       “ท่านธิดามีอะไรในใจกระมัง”
       “เราสัมผัสได้ถึงแหล่งน้ำ”
       “แย่จริง พวกเรามัวแต่หนีเทพอาคิน ไม่ทันคิดว่าท่านธิดาอยู่ห่างจากน้ำนานเกินไปแล้ว”
       “ท่านราเชนคงไม่รังเกียจถ้าเราจะแวกว่ายเรียกพลังซักระยะเวลาหนึ่ง”
       
       ร่างของปาระนังแหวกว่ายอยู่ในแอ่งน้ำตก สีหน้าสดชื่น ราเชนยืนอยู่บนโขดหินคอยระวัง
       “พลังไฟของท่านคงไม่มอดไหม้กระมังถ้าจะลงมาเล่นน้ำกับเรา”
       “เกรงว่าจะไม่ปลอดภัย เชิญท่านธิดาตามสบาย”
       ปาระนังยิ้มแหวกว่าย ไปมาอย่างมีความสุข
       
       ไกรยุทธ์นำทุกคนเคลื่อนตัวไปตามพุ่มไม้น้อยใหญ่ สายตากราดมองเบื้องบน พวกอีกาสาวกอาคินบินว่อน
       “อย่าให้พวกมันเห็นได้เป็นดี” ทั้งหมดเคลื่อนไหวมาถึงลานเล็กๆ มีต้นไม้ปกคลุมเป็นกำบังอย่างดีจากพวกอีกา ไกรยุทธ์ส่งสัญญาณให้หยุด “ขอเช็คแผนที่ดูหน่อย”
       นาฬิกาเดินเข้ามาใกล้ไกรยุทธ์ที่กำลังกางแผนที่ออก บีมกับปิงปอง เดินไปพักที่ต้นไม้ ต่างถอดเป้ออกจากไหล่
       บีมหยิบผลไม้ส่งให้ปิงปอง ปิงปองรับมา
       “แท็งค์ คิ่ว”
       ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน
       “ผ่านป่านี่ไปก็จะถึงด่าน สองขุนเขาใหญ่ หลังจากนั้นก็จะถึงจุดนัดพบตามแผนที่”
       “เส้นทางยังไม่จางลง แสดงว่าเราทำเวลาได้ดี”
       “เราพักตรงนี้ได้นานหน่อย”
       “ก็ดีค่ะ เผื่อรอพี่นาชะด้วย”
       ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน ทันใดนั้นร่างของนาชะปรากฏ
        “ใครบ่นถึงเรา”
       ทุกคนต่างดีใจที่เห็นนาชะ
       “โห ทำไมไปนานจัง”
       “ดีแล้วค่ะที่ไม่อยู่ เมื่อคืนเจอสาวกเทพอาคินวิ่งกันตับแลบ”
       “พอสัมผัสพี่ณัชชาบ้างหรือเปล่าครับ”
       “พี่รู้สึกว่าองค์หญิงอยู่ไม่ห่างจากเรา พี่พอสัมผัสพลังได้บ้าง”
       “งั้นเรารอยู่ที่นี่ดีมั๊ย”
       “ก็ดี พี่จะลองแวบไปตรวจดู”
       
       ณัชชากับเอกภพเดินลุยออกมาจากราวป่า ณัชชากราดสายตามองบนท้องฟ้ายังเห็นพวกมันบินวนอยู่ในระยะไกล
       “ดูเหมือนว่าพวกมันแผ่วไป เหมือนว่าเทพอัคราอ่อนพลังลงไป”
       “เป็นไปได้หรือครับ”
       “อย่างที่บอก เทพอัคราถอดร่างมาพลังไม่คงที่เหมือนร่างจริง”
       ทันใดนั้นร่างของนาชะปรากฏ
       “องค์หญิงเพคะ”
       “สวัสดีครับคุณนาชะ”
       “ผู้กองดูแลองค์หญิงดีหรือเปล่าคะ”
       “นาชะ เจ้าอย่าเหลวไหลทายาทเป็นอย่างไรบ้าง ข้าเห็นร่องรอยสาวกของเทพอาคิน”
       “ทุกคนปลอดภัยดีค่ะ อยู่ข้างหน้านี้เองนาชะบอกว่าองค์หญิงอยู่ใกล้ๆ ทุกคนดีใจรอองค์หญิงอยู่เพคะ”
       “เจ้าบอกทายาททุกคนว่า เดินทางตามลำพังจะปลอดภัยกว่า พวกเราจะคอยคุมอยู่ใกล้ๆ”
       “อ้าว ทำไมเป็นยังงั้น”
       “องค์หญิงเชื่อว่า เทพอัคราสามารถสัมผัสพลังของทุกคนได้ ยกเว้นทายาท”
       “เข้าใจแล้วเพคะ”
       “เจ้ายังไม่รีบไป”
       
       “เพคะ บ๊าย บาย ค่ะผู้กอง”
       
       อ่านต่อพรุ่งนี้ เวลา 09.30น.

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        นาชะแวบหายไป  เอกภพกับณัชชาต่างมองหน้ากัน
       “เราก็ต้องเดินทางด้วยเหมือนกัน”
       ณัชชาเดินออกไป เอกภพยิ้มแล้วเดินตาม ณัชชากับเอกภพเดินผ่านใต้ต้นไม้ใหญ่ไป บนต้นไม้ร่างของนาชะ
       นั่งอยู่โปรยละออกสีชมพูลงมาบนร่างของณัชชาที่เดินผ่านไป นาชะยิ้มชอบใจรอจนเอกภพเดินผ่านไป แล้วแวบหายอย่างรวดเร็ว
       ณัชชากับเอกภพผ่านต้นไม้ได้อึดใจก็หยุดเดิน ณัชชาหันมายิ้มให้เอกภพ เอกภพมองอย่างสงสัย
       “ฉันคิดถึงคุณ”
       “เฮ่ ล้อผมเล่นหรือเปล่าครับ”
       ณัชชาเดินเข้าใกล้ยิ้มหวานให้ เอกภพมองอย่างสงสัย ณัชชาค่อยๆ เอามือประคองใบหน้าของเอกภพ ดึงเข้ามาใกล้หอมแก้มทั้งสองข้าง เอกภพหน้าเหวอ ณัชชายิ้มหวานให้อีกแล้วค่อยๆ ยื่นใบหน้าเข้ามาหมายจูบเอกภพ เอกภพยกมือขึ้นดีดนิ้วเป๊าะ ณัชชากระพริบตาถี่ๆ แล้วจ้องหน้าเอกภพ เอกภพยิ้มให้ ทันใดนั้นณัชชาผลักเอกภพออกห่าง 
       “คุณทำอะไร” เอกภพยิ้ม “บอกมา คุณคิดจะทำอะไร”
       “เปล่าครับ แต่องค์หญิงกำลังจะจูบผม”
       “ฉันเนี่ยเหรอ”
       “ครับ องค์หญิงหอมผมไปสองฟอดแล้ว”
       ณัชชาถอยออกเสียอารมณ์สายตาจ้องเอกภพอึดใจก็นึกออก
                   “นาชะ” ณัชชากราดสายตาไปรอบๆ “นาชะเจ้าออกมาเดี๋ยวนี้”
       “ผมว่าคุณนาชะเผ่นไปไกลแล้วครับ”
       ณัชชาหันมามองหน้าเอกภพหรี่ตามอง
       “แล้วฉัน...”
       “เปล่าครับ”
       “แล้วคุณ”
       เอกภพยิ้ม แกล้งจ้องณัชชาเป็นเลศนัย ณัชชาเหล่
       “ผมดีดนิ้ว องค์หญิงก็รู้สึกตัว”
       ณัชชาถอนใจโล่งอก ค่อยยิ้มออกมาได้
       “ทำไม”
       “ผมไม่ชอบจูบใครโดยไม่ได้รับ อนุญาต”
       ณัชชายิ้มเดินเข้ามาใกล้ดึงเอกภพเข้ามา
                   “งั้นมานี่” เอกภพยิ้ม ณัชชาดึงเอกภพเข้ามาใกล้ สบตา “อนุญาต”
       “เอ้อ คือ...”
       “กล้าขัดใจเหรอ”
       เอกภพยิ้มแล้วก้มลงจูบณัชชาในที่สุด
        
       นาฬิกาเดินไปเดินมารอนาชะ
       “พี่นาชะบอกว่าองค์หญิงอยู่ใกล้ๆ ทำไมยังไม่มาอีก”
       “ใกล้ของพี่นาชะ อาจจะเหมือนกับกิโลแม้วก็ได้ เดินกันเป็นวันๆ”
       ทันใดนั้นนาชะแวบปรากฏตัว
       “ที่ไหนมีรัก ที่นั่นมีนาชะ” นาชะยิ้มร่าเริงกราดสายตามองทุกคน บีมกับปิงปองเขินแต่ทำไก๋ไม่รู้ไม่ชี้
       “พี่ณัชชาอยากให้พวกเราเดินทางตามลำพัง”
       “เยส องค์หญิงสั่งมาแบบนี้”
       ทายาททุกคนต่างมองหน้ากัน
                   “พี่เข้าใจแล้ว เทพอัครามีพลังสูงสามารถรู้ตำแหน่งของทุกคน ยกเว้นพวกเรา” ไกรยุทธ์บอก
       “องค์หญิงป้องกันพวกเราจากเทพอาคิน”
       “เยส ถูกต้อง ในหนังฝรั่งเค้าว่ายังไงนะ แจ็คพอทหรือว่าบิงโก ที่แปลว่า โดนเต็มๆ น่ะ”
       “ได้ทั้งสองอันเลย พี่นาชะ”
       “งั้นเราก็ลุยต่อได้เลย”

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        นาฬิกาเดินนำ บีมกับปิงปอง เดินออกมาจากราวป่าทึบ ปิดท้ายด้วยไกรยุทธ์ แต่แล้วก็หยุด ทุกคนตามมาทันต่างมองตรงหน้าอย่างคาดไม่ถึง
       “ทำไมป่าบริเวณนี้ถึงมืดผิดปกติทั้งๆ ที่เป็นกลางวัน”
       ทันใดนั้นเสียงอีการ้องก้องดังแว่วมา ทุกคนกราดสายตามองเห็นพวกฝูงอีกาบินวนอยู่ในระยะไกล
                   “ทุกคนระวังตัว”
       นาฬิกานำทุกคนเดินผ่านเข้ามาในป่ามืดครึ้มอย่างช้าๆ ในมือถือขวานพร้อม เช่นเดียวกับไกรยุทธ์ซึ่งปิดท้ายอยู่ อึดใจก็หยุดกราดสายตามองรอบๆ
       “บรรยากาศแถวนี้ไม่ค่อยดีเลย อึดอัด”
       “ใช่ หายใจไม่ค่อยออก”
       “ดูนั่น”
       ทุกคนหันไปมอง
       “แค่พ้นช่วงนี้ไป ป่าก็เป็นเหมือนเดิมแล้ว”
       “นาชะว่ารีบออกไปดีกว่า นาชะรู้สึกไม่ดี”
       “ทุกคนตามมา”
       นาฬิกาเดินนำไปยังป่าเขียวชอุ่มตรงหน้า ทุกคนต่างเดินตาม จนกระทั่งใกล้จะพ้นป่าที่มืดครึ้ม แต่แล้วทันใดนั้น
       “ว้าย”
       ปิงปองร้องออกมา ทุกคนหันไปก็คาดไม่ถึง เพราะมีเงาสีดำเหมือนมือสองข้างโผล่มาจากต้นไม้ในป่ามืดกอดปิงปองไว้จากข้างหลัง ปิงปองดิ้นไม่หลุด
       ปิงปองพยายามดิ้น แต่เงามือยิ่งกอดแน่น ไกรยุทธ์ นาฬิกา กระชับขวานในมือ แยกกันหาทางที่จะเข้าไป
       “ปิงปอง พรางตัว” ปิงปองได้สติ หลับตาสมาธิร่างเริ่มจาง “คุณนาฬิกาพร้อม”
       “ชัวร์”
       นาฬิกาขยับขวานไปมา ร่างของปิงปองจางลง แล้วหายวูบไปในที่สุด แต่แล้วเงามือสองข้างกลับยื่นออกมาหาทุกคน
       “ลุย”
       นาฬิกาสะบัดขวานออกไปเช่นเดียวกับไกรยุทธ์ ขวานสองเล่มพุ่งไปปักที่ต้นไม้อย่างจัง เสียงร้องกรี๊ด เงาพุ่งพรวดออกไปจากต้นไม้               
       “ผีไม้ป่าเหรอว๊ะเนี่ย”
       ทุกคนมองหน้ากันอย่างตื่นเต้น
                   “รีบออกไปให้พ้นเขตของพวกมัน”
       ทุกคนต่างวิ่งพรวดออกไป
       ทุกคนวิ่งผ่านป่ามืดทันใดนั้นมีมือดำยื่นออกมาจากพวกต้นไม้ ออกมาไขว่คว้าหมายดึงทุกคนไว้ นาชะวิ่งพลางตะโกนบอก
       “บีม พรางตัว”
       บีมวิ่งฝ่าพวกมือดำๆ ที่ยื่นออกคว้าจับเต็มไปหมด ร่างค่อยๆ จางลงแล้วหายแวบไป ร่างของนาชะแวบหายไปเช่นกัน ไกรยุทธ์กับนาฬิกาหยุดหันกลับไปยื่นมือออกมา ขวานสองเล่มที่ปักอยู่บนต้นไม้วิ่งเข้ามือของทั้งสอง ทั้งสองหันวิ่ง มุ่งไปยังทางออก ไกรยุทธ์ กับนาฬิกาวิ่งพลางกวัดแกว่งขวานไปมาสกัดเงาที่ยื่นออกมาขวางทางเสียงพวกมันส่งเสียงร้องกรี๊ดๆๆ ในที่สุดไกรยุทธ์กับนาฬิกาก็พุ่งพรวดออกไป
        
       ร่างของไกรยุทธ์กับนาฬิกากลิ้งไปกับพื้นพ้นเขตป่าลึกลับออกมาได้ในที่สุด ไกรยุทธ์เข้ามาประคองให้นาฬิกาลุกขึ้น ร่างของนาชะปรากฏ อึดใจ ร่างของบีมก็ปรากฏ ต่างมองหน้ากันถอนใจโล่งอก  บีมกราดสายตาไปมา
       “ปิงปอง”
       ร่างของปิงปองปรากฏยืนใกล้บีม แล้วเดินเข้ามาหาบีม บีมกอดไว้ปลอบใจ
       “เราพ้นป่ามืดแล้วครับ”   
       ปิงปองพยักหน้า แต่แล้วทั้งสองคนนึกได้ หันมาเห็น ไกรยุทธ์ นาฬิกา นาชะ มองมาเป็นตาเดียวกัน ทั้งสองมองดูตัวเองเห็นว่าต่างอยู่ในอ้อมแขนของกันและกัน
       “นาชะอยู่ที่ไหน ความรักอยู่ที่นั่น”
       ไกรยุทธ์กับนาฬิกายิ้ม ปิงปองถอยออกจากบีม        
                   ทั้งหมดมองออกไปยังเขตป่าลึกลับ
       “ที่แท้ป่ามืดเพราะไอ้พวกผี นรกมาสิงสู่ทำลายป่านี่เอง”
       “พวกมันมีพลังสูงส่งเกินกว่าพวกเราจะต้านทาน มันกำลังรุกล้ำไปทั่ว”
       เสียงก้องดังขึ้น ทุกคนต่างกราดสายตาหาที่มาของเสียง
       “ท่านเจ้าป่าหรือเทพารักษ์โปรดปรากฏตัวด้วย”
       ทันใดนั้นต้นไม้ต้นหนึ่งเรืองแสงขึ้นมา ทุกคนมองไปเห็นแต่แสงเรืองอยู่ในต้นไม้
                   “พวกเราจะจัดการกับพวกมันครับ” บีมบอก แสงเรืองรองค่อยๆ จางลงแล้วหายไปในที่สุด “เอ้อ...คือผมโมโหไปหน่อย พี่สองคนจัดการพวกมันได้ใช่มั๊ยครับ”
       “ยังไงพี่ก็ต้องจัดการกับพวกมันอยู่แล้ว”
       “พี่ไม่ปล่อยพวกผีนรกพวกนี้ไว้หรอกจ้ะ”
       “เย้”
       “ฮะแอ้ม...คือว่า”
       “พี่นาชะ นาฬิการู้ว่าเราต้องเร่งเดินทางแต่จะปล่อยให้พวกผีนรกกินป่าพวกนี้ให้รอดไปไม่ได้”
       “พี่เพียงแต่จะบอกว่า พี่คงช่วยอะไรไม่ได้เพราะพี่ถูกกำหนดให้สร้างความรักไม่ใช่ทำลาย”
       “พี่นาชะไม่ต้องทำอะไรเลยครับ แค่เชียร์พวกเราก็พอ”
       “ถ้างั้น ทำลายพวกมันให้สิ้นซาก”
       ทุกคนต่างยิ้มบีมกับปิงปองเอามือตีกัน นาชะยิ้มให้ทุกคนวางมาดเหี้ยม
                  
       ไกรยุทธ์ควงขวาน สีหน้าเคร่งเครียด แล้วหันมาทางนาฬิกา  นาฬิกาควงขวาน แล้วพยักหน้าให้ว่าพร้อม
       นาชะ ปิงปอง บีม ต่างยืนลุ้นด้วยความตื่นเต้น  ทันใดนั้นไกรยุทธ์พยักหน้ากับนาฬิกา ทั้งสองพุ่งตัวเข้าไปในป่ามืด
       ร่างของไกรยุทธ์กับนาฬิกากลิ้งม้วนตัวลงมาที่พื้นพร้อมกันตรงใจกลางพื้นที่ของป่ามืด แล้วม้วนตัวยืนขึ้นพร้อมกัน ทันใดนั้นเงาดำทั้งหลายโผล่มาจากต้นไม้พุ่งเข้าหาทั้งสองคนรอบทิศทาง
       “ขวานคู่”
       ทั้งสองสะบัดคมขวานเข้ากระทบกันเสียงดังแคร๊ง ประกายแสงพุ่งออกไปจากขวานคู่รอบทุกทิศทางเสียงร้องโหยหวนดังระงมเงาดำดิ้นไปดินมาเต็มไปหมด เกิดแสงระเบิดตูมกระจายสว่าง
       ปิงปอง บีม นาชะ ต่างส่งเสียงพร้อมกัน ด้วยความดีใจ
                   “เย้”
       ทั้งสามคนมองไปข้างหน้า เห็นนาฬิกากับไกรยุทธ์ยืนประกบขวานกันอยู่ แต่ป่าลึกลับกลายเป็นป่าเขียวกลับเป็นปกติเรียบร้อยไปแล้ว ปิงปอง กับ บีม ต่างเต้นกันพลางส่งเสียงร้อง โอเล้ โอเล้ โอเล่ นาชะยืนยิ้มอย่างสนุก สะบัดมือ ละอองผงสีชมพูโปรยปลิวกระจายครอบคลุมไปทั่ว ปิงปองกับบีมจับมือกันเต้นร้องสนุกกันใหญ่
       อ่านต่อเวลา 17.00น.

ธิดาพญายม ตอนที่ 14
        ณัชชากับเอกภพ อยู่อีกมุมหนึ่ง ณัชชาหันไปทางเสียง          
       “เสียงอะไรกันแน่”
       ณัชชากราดสายตาสดับฟังรอบๆ เอกภพช่วยมองหาทิศทาง
       “แรงสะท้านมาถึงนี่ แสดงว่าอยู่ไม่ไกล”
       “ที่สำคัญถ้าเราสัมผัสได้ เทพอาคินย่อมสัมผัสได้”
       “พวกสาวกของเทพอาคิน”
       ณัชชากราดสายตาขึ้นท้องฟ้า เห็นฝูงอีการ้องก้องแล้วบินผ่านไป
                   “เราตามพวกมันไปดีกว่าครับ ถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียง”
       “เดี๋ยวก่อน ฉันจับสัมผัสนาชะได้ ทางนี้”
       ณัชชาพุ่งตัวไปทางทิศเดียวกับพวกสาวกอีกาของอาคินบินอยู่  ทุกคนพรวดตามไปอย่างรวดเร็ว
        
       ปาระนังกับราเชนยืนหันไปมาหาทิศทาง
                   “ผมคิดว่าเสียงมาจากด้านโน้น”
       “น่าจะใช่”
       ราเชนแหงหน้ามองท้องฟ้า เห็นฝูงอีกาบินว่อนส่งเสียงร้อง
       “ผมว่าตามพวกมันไปดีกว่า”
       ปาระนังกราดสายตามองตามราเชนเห็นพวกอีกาบนท้องฟ้า  ราเชนพุ่งตัวออกไป ปาระนังพุ่งตาม
                  
       ไกรยุทธ์กับนาฬิกาต่างมองหน้ากัน ควงขวานเก็บแล้วเดินเข้าหากันอย่างใกล้ชิด
                   “คุณเก่ง”
       “คุณก็เก่ง”
       “เราเก่ง”
       ทั้งสองต่างยิ้มให้กัน ทันใดนั้นละอองสีชมพูลองลงมาจากด้านบนปกคลุมคนทั้งสอง ใบหน้าของคนทั้งสองเคลื่อนเข้าหากัน
        
       ณัชชาพุ่งไปข้างหน้า ตามด้วย เอกภพ  ทั้งสองพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
       ราเชน พุ่งไปข้างหน้า ตามด้วยปาระนัง ไปยังทิศทางของเสียง
       แสงเรืองรองจากต้นไม้ ทายาททั้งสี่และนาชะมองหน้ากันแล้วเดินเข้าไปใกล้
                   “พวกเราขอสัญญาว่าจะตามกำจัดความชั่วร้ายจนสุดความสามารถตราบเท่าที่เราจะทำได้”
       “ความดีย่อมชนะความชั่ว ขอให้ทุกท่านเดินทางด้วยความปลอดภัย”
       นาชะและทายาททุกคนต่างยกมือไหว้ 
       ทายาททุกคนเดินทางมาตามราวป่า  นาฬิกาเป็นผู้นำ ไกรยุทธ์ตบท้าย
       “พี่นาชะไปไหนอีกแล้ว”
       “คงบินแวบอยู่แถวนี้ล่ะ”
       ทันใดนั้นร่างของนาชะปรากฏขึ้นตรงหน้า
       “อายุยืนน่าดู บ่นถึงก็มาเลย”
       “เร็วเข้า นาชะสัมผัสพลังของเทพอาคินได้”
       “เทพอาคิน มาถึงที่นี่ได้ยังไง”
       “คงเป็นเพราะพลังขวานคู่ของเธอนั่นแหละ” เสียงอีการ้องก้อง ทุกคนกราดสายตาขึ้นมองเห็นฝูงอีกาบินว่อน
       “ตามมาเร็วเข้า”
       นาชะกลายเป็นตัวเล็กมีปีก แล้วบินนำไปอย่างรวดเร็ว ทายาททุกคนวิ่งตามไปสุดฝีเท้า             
        
       ไกรยุทธ์ใช้ขวานฟันกิ่งไม้ใบไม้ที่ขวางอยู่ข้างหน้านำทุกคน ทุกคนตามมา พอฟันก้านสุดท้ายออกก็พบแสงสว่างสาดจ้าเข้ามา  ตรงหน้าคือพื้นที่ภูเขากว้างเห็นวิวตรงหน้าสวยงาม แต่ที่ทำให้ทุกคนคาดไม่ถึงก็คือ อาคินยืนอยู่ตรงหน้าของทุกคน มีพ่อมดยามินกับกาตงยืนอยู่ข้างๆ อาคิน
       “ที่แท้เสียงพลังดังก้องป่า มาจากฝีมือของพวกทายาทนี่เอง”
       นาชะกางมือกวาดบีมกับปิงปองไว้ทางด้านหลัง ไกรยุทธ์กับนาฬิกาสะบัดมือควงขวานเตรียมพร้อม สถานการณ์คับขัน
       “พี่นาชะ พาบีมกับปิงปองหนีไป”
       “บีม ปิงปอง พรางตัว” นาชะสะบัดปีกออกมากลายเป็นตัวเล็ก ขณะที่ บีมกับปิงปอง กลายเป็นร่างวุ้นใสๆ “ตามพี่มา”
       ร่างของนาชะกลายเป็นผงสีชมพูพุ่งหายเข้าไปในราวป่า ร่างวุ้นของบีมกับปิงปองวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว
       “เจ้าทั้งสองรีบตามไป” อาคินสั่ง พ่อมดยามินกับกาตงสะบัดมือมีไม้กวาดปรากฏ ทั้งสองขึ้นขี่แล้วแวบหายตามไปอย่างรวดเร็ว “ยอมจำนน แล้วจะปลอดภัย”
       “ได้เลย พี่ไกรยุทธ์จัดให้ท่านหน่อย”
       ไกรยุทธ์กับนาฬิกา สะบัดคมขวานเข้าหากัน เสียงดังเปรี้ยง ประกายสว่างจ้า อาคินสะบัดมือรับ เสื้อปลิวเพราะถูกพลังกระแทก แต่ร่างของอาคินไม่สะเทือนตรึงอยู่กับที่ อึดใจก็สงบ อาคินจ้องตรงหน้า มีแต่ความว่างเปล่า อาคิน แค้นใจแวบตามไปอย่างรวดเร็ว
       
        จบตอนที่ 14
       
       อ่านต่อตอนที่ 15 พรุ่งนี้เวลา 09.30น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ธิดาพญายม ตอนที่ 17 (จบบริบูรณ์)
ธิดาพญายม ตอนที่ 16
ธิดาพญายม ตอนที่ 15
ธิดาพญายม ตอนที่ 14
ธิดาพญายม ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 16 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 15 คน
94 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
6 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุก
ใหม่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบ
ออโต้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีมากๆได้อ่านตอนจบสักทีหามานานแล้ว
sutee
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014