หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ทองเนื้อเก้า

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 22 ตุลาคม 2556 17:20 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8
       ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8
       
       เวลากลางคืน ที่เรือนแพ ปั้นพูดขึ้น
       
       "สุดท้ายมันก็ไม่พ้นเราทุกที"
       "เอาเถอะน่าแม่ปั้น คิดซะว่าทำบุญทำทาน" สินบอก
       "ทำบุญทำทานกับอีคนก๊กนี้ มันได้บุญงั้นเรอะ ตาสิน"
       "บุญน่ะ มันเกิดขึ้นตั้งแต่เจตนาที่จะให้แล้วล่ะ แม่ปั้น"
       "มีครั้งนี้เดี๋ยวมันก็มีครั้งอื่นอีก วนเวียนซ้ำซาก ไม่เชื่อแกก็คอยดูสิ"
       ปั้นค้อนใส่สันต์
       "แม่ครับ...เงินที่ให้มาวันนี้ ถือว่าผมขอยืมแม่ก็แล้วกัน ผมจะรีบหามาคืนแม่ให้เร็วที่สุดครับ" สันต์บอก
       "เงินทองแม่ไม่ได้มีมากมาย เงินสดที่มีติดบ้านไว้ ก็เอาไว้วนซื้อของทำทุนค้าขายนี่แหละ แม่ตะขิดตะขวงใจก็อีตรงที่น้ำพักน้ำแรงแม่ สุดท้ายมันก็ต้องเอาไปเจือจุนอีผู้หญิงที่มันเคยชี้หน้าด่าแม่ฉอดๆ"
       "แม่ครับ...แม่คิดซะว่าแม่ทำเพื่อหลานเถอะครับ เจ้าวันมันน่าสงสารนะครับแม่ ผมเองตัดแล้วตัดเลยไม่เคยคิดมีเยื่อใยกับผู้หญิงคนนี้แม้แต่นิดเดียว แต่เจ้าวันผมตัดไม่ขาดหรอกครับแม่ จนตายผมก็ตัดไม่ลง"
       ปั้นรู้สึกดีขึ้นหันมามองหน้าสันต์ เอื้อมมือมาลูบหัวลูก สันต์กลืนลูกสะอื้นลงคอ ไม่แสดงความอ่อนไหวมากไปกว่านี้
       
       ลำยงฉีกผ้าถุงเก่าทั้งของตัวเอง และของยายแล และของลำยองออกมาทำผ้าอ้อม
       "กว่าจะโตคงพอใช้ละมัง ขยันๆซักเอาหน่อยละกันไอ้วัน" ลำยงบอก
       "ครับ"
       วันเฉลิมหันไปมองน้องคนล่าสุดที่นอนอยู่ในเบาะ
       ห้องเปิดไว้เห็นข้างนอก คนเช่าห้องเดินผ่านไปมา บางคนมายืนแคะขี้มูกมองเข้ามาแล้วก็เดินออกไป
       ลำยองยังนอนพักพื้นอยู่บนเตียง อ้อยอยู่กับตักยายแล
       "แค้นใจจริงๆ อยากรู้นักว่าได้อีตัวไหน มันไปบอกตำรวจ" ลำยองว่า
       "รู้แล้วเอ็งจะไปทำอะไรเขาให้มันได้อะไรขึ้นมา"
       "ตบมันล้างนำสิแม่ มันตัดทางทำมาหากินกันยังงี้ ฉันว่ามันต้องเป็นอีพวกอิจฉาฉันแน่ๆ"
       ลำยงแค่นหัวเราะ
       "อยากจะบ้าตาย ใครเขาจะไปอิจฉาพี่ พี่ไม่คิดบ้างเหรอว่า ทำมาหากินยังงี้ มันผิดกฎหมายบ้านเมือง ยังไงเขาก็ต้องกวาดล้าง"
       "เอ็งก็เลิกๆซะเถอะวะ" แลว่า
       "ฉันปั้นมากับมือ แขกแน่นทุกวันยังงี้ จะให้ฉันเลิกง่ายๆได้ยังไงแม่"
       "แล้วเองสนุกนักรึไงวะ ไปนอนอยู่ในตะรางน่ะไม่ทันข้ามคืน ข้าเห็นเอ็งทุรนทุรายยังกะหมาบ้า นี่ถ้าไม่ได้เงินเจ้าสันต์มันมาช่วยประกันตัวออกมา ลูกเอ็งคนนี้มันก็ต้องไม่แคล้วคลอดในตะรางแหงๆ" แลบอก
       "มันอยากอวดรวย ก็ให้มันจ่ายไปสิ"
       "นี่ไม่สำนึกบุญคุณพี่สันต์เขาเลยซักนิดเรอะ" ลำยงถาม
       "กูไม่ได้ไหว้วานให้มันช่วยกูซะหน่อย เสือกโง่มาช่วยกูเอง"
       "เออ...คิดยังงี้ ทีหลังก็อย่าหวังว่าเขาจะมาช่วยอะไรอีกละกัน"
       ลำยองทำท่าไม่ยี่หระ ไม่แยแส วันเฉลิมมอง ได้แต่พยายามจะเข้าใจ
       
       วันใหม่ที่เพิงก๋วยเตี๋ยว ลำยงบอก
       "ฉันเห็นด้วย เอามันไปเถอะ ความจริงพี่น่าจะเอามันไปตั้งนานแล้ว อยู่กับแม่มัน บ้านช่องก็เน่า หนังสือหนังหาก็ไม่ได้เรียนเต็มที่ ต้องคอยเลี้ยงน้อง เวทนามันเปล่าๆ"
       ตาปอถือทัพพีตักแกงเข้ามา
       "อีแล มึงเอาทัพพีไปไว้ไหน มึงนี่ทิ้งข้าวของไม่เป็นที่เป็นทาง กูเดินหาทั่วร้านแล้ว ไม่เจอ" ปอถาม
       "ทัพพีอะไรของมึงไอ้ปอ" แลถาม
       "ก็ทัพพีตักน้ำก๋วยเตี๋ยวนะ กูจะได้เอาไปล้าง"
       "กูไม่ขำกะมึงเลยไอ้ปอ"
       "กูก็ไม่ได้ให้ขำ"
       "แล้วไอ้ที่อยู่ในมือมึงน่ะ อะไร"
       "ก็ทัพพีไง"
       "เออ...ไอ้บ้า" แลบอก
       "มันมาอยู่ในมือกูตั้งแต่เมื่อไรวะ"
       ตาปอเกาหัวออกไปหลังร้าน
       "น้าแล คิดว่าไง ถ้าผมจะเอาเจ้าวันไปอยู่กับผม" สันต์ถาม
       "มันก็ดี แต่เมียใหม่เอ็งมันมิฉีกอกไอ้วันมันเอาเหรอ"
       "โธ่...น้าแล เขาเป็นครูบาอาจารย์นะ เขารักเด็กทุกคน หวังดีกับเด็กทุกคน"
       "เฮอะ...ข้าละกลัวใจนัก แม่เลี้ยงลูกเลี้ยง เห็นมาเยอะแล้วโว้ย"
       "แม่...ฉันว่าแม่ดูยี่เก ฟังละครวิทยุมากไปรึเปล่า สมัยนี้เขาไม่มียังงั้นแล้ว มันพ้นยุคปลาบู่ทองแล้วแม่"
       "ผมอยากให้น้าแลเห็นแก่อนาคตเจ้าวันให้มาก ๆ" สันต์บอก
       "เออ ๆ ๆ แล้วข้าจะไปถามนังลำยองมันให้ เด็กกำลังกินกำลังนอน มันสิ้นเปลืองยังกะอะไรดี มันคงจะยกให้แกอยู่หรอก"
       
       สันต์มีความหวัง

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8
       หน้าบ้านลำยอง เวลากลางวัน
        
       "หมู่นี้บ้านพ่อวันเงียบลงไปเยอะนะลูก" วิมลว่า
       "ครับคุณยาย"
       "วันนี้วันเกิดหนูสมเขา ยายเลยทำขนมให้เขาใส่บาตร หนูสม เอาขนมแบ่งให้พี่วันสิลูก"
       สมฤดียื่นขนมให้วันเฉลิม
       "ขอบใจนะหนูสม"
       "วันนี้คุณพ่อคุณแม่จะพาหนูสมไปเที่ยวด้วย พี่วันไปเที่ยวด้วยกันไหม"
       "พี่วันไปไม่ได้หรอกครับ พี่วันต้องทำงาน"
       "ว้า...เสียดายจัง"
       "แม่เขาคลอดน้องแล้วใช่ไหมลูก พ่อวันได้น้องผู้หญิงหรือผู้ชายละ"
       "น้องผู้ชายครับ แม่ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไร ยายก็นึกไม่ออก วันเลยตั้งชื่อให้น้องเอง ชื่อเหน่งครับ"
       "เหนื่อยก็ทนหน่อยนะพ่อวัน มีอะไรให้ยายช่วยก็บอกนะ"
       "ครับคุณยาย"
       
       ในบ้านลำยอง ชาวบ่อนตั้งวงไพ่เล็ก ๆ ในห้องชั้นในเพื่อให้ลับตาหน่อย
       "แม่ช่วยบอกข่าวไปให้ทั่วด้วยว่า บ่อนฉันยังเปิดเหมือนเดิม"
       "เอ็งนี่ทำไมมันไม่รู้จักเข็ดวะ" แลถาม
       "ก็แม่บอกฉันเองว่าเกิดมาต้องทำมาหากิน"
       "อย่างอื่นมีตั้งเยอะทำไมเอ็งไม่ทำ"
       "ไปรับจ้างเขามันก็ขี้ข้าเขาอยู่ดี คนอย่างอีลำยอง ไม่ยอมเป็นขี้ข้าใครหรอก"
       "กูละเอือมระอากับมึงจริง ๆ อีลำยอง"
       ลำยองเดินออก แลตามไปพูดเรื่องสำคัญ
       "เจ้าสันต์มันจะเอาเจ้าวันไปเลี้ยงเอง เอ็งจะว่ายังไง"
       "มันจ้างแม่ให้มาเป็นนายหน้าช่วยพูดรึไง"
       "ถ้าเป็นตะก่อนละอาจจะใช่ แต่ตอนนี้ข้าเต็มใจจะช่วยมัน ข้าเวทนาไอ้วันมัน มันน่าจะได้เรียนหนังสือหนังหาของมันให้เต็มที่ ไม่ใช่ต้องมาคอยเลี้ยงน้องเป็นโขยงยังงี้"
       ลำยองยิ้ม
       "แหม... แม่ ฉันเสียเงินเลี้ยงมันมาตั้งเท่าไหร่ ตอนนี้พอใช้งานได้แล้วก็จะมาเอาไป มันหุงข้าวซักผ้า ถูบ้าน วิ่งซื้อของ เลี้ยงน้องได้ แม่รู้ไหมฉันเสียเงินให้มันเรียนอนุบาลสองปี กี่พัน ทั้งค่าอาหาร ค่ารถ คิดจะมาขอไปง่าย ๆ ฝันไปหน่อยเหอะ"
       "แล้วเอ็งจะเอายังไงว่ามา"
       "ตอนที่เอามันมาใหม่ ๆ ฉันเรียกสองหมื่นแม่จำได้ใช่ไหม"
       "เออ...จะได้ไปบอกมันว่าเอ็งจะเอาสองหมื่น"
       "ใครว่า...ฉันเลี้ยงมันมาอีกตั้งห้าหกปี คิดปีละหมื่นก็ตั้งเจ็ดแปดหมื่นนะ แต่เดี๋ยวจะหาว่าหน้าเลือดเกินไป ฉันลดให้เหลือห้าหมื่นละกัน จะเอาก็เอาเงินสด ๆ มาวาง"
       "เฮ้ย...เอ็งเป็นแม่มัน คิดยังงั้นได้ยังไงวะ เป็นแม่ก็ต้องเลี้ยงลูก"
       "ไม่รู้ล่ะ จะเอาก็ห้าหมื่นขาดตัว ไอ้เรื่องจะให้เปล่า ๆ น่ะ ไม่มีทาง มันยังใช้งานได้อยู่"
       "มึงนี่มันเป็นแม่ประสาอะไรวะ คิดเอาเปรียบลูกขนาดนี้ได้"
       "อ้าวแล้วที่แม่ละ แม่ไม่ได้เลี้ยงลูกไว้ใช้เหมือนกันเหรอ พอทำมาหาได้ แม่ก็ทวงแต่ค่ากินอยู่ เล็ก ๆ ก็ใช้งานยังกะอะไร ฉันน่ะขายขนมให้แม่มานานกี่ปี นังลำยงมันจ่ายแม่มากี่ปี"
       "อีอัปรีย์ อีลูกเนรคุณ กูน่ะเคยเอาเงินมึงก็จริง แต่กูไม่เคยคิดขายมึงกินนี่หว่า เลี้ยงมึงมาก็ต้องให้มึงทดแทนบุญมั่ง แต่อย่างไอ้วัน พ่อมันจะเอาไปเลี้ยงให้ดี มึงกลับไม่ให้ไปจะเอาไว้ใช้ ทวงค่าเลี้ยงดูอะไรแบบนี้ อีบ้า"
       "มีทางได้ มันก็ต้องเอาไว้ก่อนล่ะ"
       "มึงมันหลงไพ่ติดเหล้า จนหมดสติแล้วอีลำยอง อีกหน่อยมึงก็หมดความเป็นคน"
       ลำยองไม่สะทกสะท้าน
       "มันลูกฉันนี่ ฉันออกแรงเบ่งมันออกมาเจ็บจะตาย ฉันก็ต้องใช้มันให้คุ้มสิ"
       แลแทบเต้นโกรธจนสั่น ลำยองยิ้มย่องไม่แยแส วันเฉลิมยืนแอบฟังอยู่มุมหนึ่ง
       
       ปั้นกวาดพื้นอยู่มุมหนึ่ง สินตอกตะปูซ่อมเก้าอี้ ยายแลเข้ามา ปั้นยังไม่ทันเห็นเต็มตา
       "ซื้ออะไรจ๊ะ"
       "เจ้าสันต์อยู่ไหน"
       "อีแลมึงมาทำไม จะมาหาเรื่องอะไรกันอีก"
       "แม่ปั้น...ใจเย็น ๆ"
       สันต์ออกมาจากห้องพอดี
       "กูมาคุยธุระกับลูกชายมึง"
       "น้าแล ได้เรื่องไหมครับ"
       "ข้าไปคุยกับมันให้แล้ว นังลำยองมันจะเอาห้าหมื่น"
       สันต์อึ้ง ความหวังดับวูบลงทันที
       "ห้าหมื่น...มันเรียกขนาดนี้มันตั้งใจจะไม่ให้มากกว่า" สันต์บอก
       "มึงชักค่านายหน้าไปเท่าไหร่ละอีแล" ปั้นถาม
       "อีปั้น...บาทเดียวกูก็ไม่ได้คิด"
       "ใครเขาจะไปเชื่อมึง บ้านมึงน่ะ เห็นแก่เงิน หิวเงินกันทั้งก๊ก สั่งสอนลูกให้สันดานเสียแต่เล็กแต่น้อย พ่อแม่มันเป็นยังไง ลูกมันก็เป็นยังงั้นแหละ" ปั้นว่า
       "มึงนี่มันฟื้นฝอยหาตะเข็บ ครั้งนี้กูเห็นแก่ไอ้วันมันจริง ๆ กูยังด่านังลำยองมันไปกระบุงโกย กูก็เหนื่อยของกูเป็นเหมือนกันนะโว้ย อีปั้น"
       
       สินพยายามห้ามทัพแต่พูดไม่ทันใครซักคน สันต์เครียดจัด พาลโกรธไปถึงลำยอง เดินออกไปทันที

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8
       สินพยายามห้ามทัพแต่พูดไม่ทันใครซักคน สันต์เครียดจัด พาลโกรธไปถึงลำยอง เดินออกไปทันที
       
       "ไอ้วันมันต้องเหมือนตกนรกยังงี้ก็เพราะมึงน่ะนะแหละมีส่วน" ปั้นบอก
       "มึงอย่ามาพูดพล่อย ๆ นะ อีปั้น"
       สงครามน้ำลายท่าทางจะไม่จบง่าย ๆ สินได้แต่ห้ามคนโน้นทีคนนี้ที
       
       ภายในบ้านลำยอง วันเฉลิมป้อนข้าวอ้อยอยู่มุมหนึ่ง ลำยองเทเหล้าเพียว ๆ ลงแก้วนังร่วมวงไพ่ สันต์เดินลุยเข้ามาถึงในบ้าน วันเฉลิมหันมาเห็นพ่อ
       "ลำยอง"
       หญิงในบ่อนคนหนึ่งร้อง
       "ว้าย...ใจหายแว๊บเลย นึกว่าตำรวจ"
       "ผัวเก่ากูเอง"
       "ฉันมาพูดเรื่องวันเฉลิม"
       เสียงเด็กร้องดังมาจากข้างบน
       "ก็พูดมาสิ"
       "ออกไปคุยกันข้างนอก"
       "ไอ้วันมึงขึ้นไปดูไอ้เหน่งมันซิแหกปากร้องอีกแล้ว"
       "ครับ"
       วันเฉลิมอุ้มอ้อยขึ้นข้างบน ลำยองยังคงสนุกนาน
       "ผ่องโว้ย"
       "ลำยอง"
       "โอ้ย...เสียเวลาทำมาหากิน"
       ลำยองทำอิด ๆ ออด ๆ รำคาญ สันต์เดินออกไปหน้าบ้าน เธอขยับตาม หลังจากซดเหล้าให้กำซาบตับไต้ไส้พุง
       
       สันต์ออกมายืนคอยหน้าบ้าน คนขายของดองที่มาเช่าบ้านลำยองกำลังปอกผลไม้อยู่มุมหนึ่งเพื่อเตรียมเอาออกไปขาย เธอเดินเซนิดหน่อยเพราะเมาพร้อมๆกับเรอแตก
       "ว่าไงคะคุณผัวเก่า"
       "ให้วันเฉลิมอยู่ในสภาพแบบนี้ได้ยังไง"
       "มันก็อยู่ของมันได้ ไม่เห็นจะตายเลย"
       "ฉันจะเอามันไปเลี้ยง"
       ลำยองพูดเสียงดัง
       "กูไม่ให้หรอก"
       "ไม่ต้องตะเบ็ง พูดกันดี ๆ ก็ได้"
       ลำยองหัวเราะ
       "อ๋อ...ดี ๆ ก็ได้ อยากได้มันไปก็เอาเงินค่าเลี้ยงดูมาสิโว้ย...ห้าหมื่น"
       "ลำยอง ฉันเป็นข้าราชการไม่ได้ร่ำรวยอะไร จะได้หาเงินห้าหมื่นมาให้ได้ แต่ฉันส่งเสียลูกเรียนไหวเพราะเบิกได้ รักษาพยาบาลก็มีโรงพยาบาลทหารเรือ วันเฉลิมจะได้ร่ำเรียนแล้วก็ไม่ต้องทนอยู่กับบ่อนกับโรงเหล้ายังงี้"
       ลำยองทำกวนตีน
       "อยู่ยังงี้แล้วมันเป็นยังไง ดีออกมันจะได้ทำมาหากินเป็นเร็ว ๆ เล่นไพ่เป็นน่ะมันคิดเลขเก่งนะ วิ่งไปซื้อของให้เขา เขาก็ให้เงินมัน วัน ๆ ได้ตั้งหลายบาท"
       "หยุดทำร้ายลูกซักที"
       "อยากได้ก็เอาเงินมาแลกสิ"
       "แม่กับพ่อเขาก็ค้าขายไปวัน ๆ ถ้าร่ำรวยเขาจะมาอยู่ที่เช่าวัดยังงี้ทำไม ซื้อบ้านอยู่ไปนานแล้ว"
       "ห้าหมื่นบาทขาดตัวโว้ย"
       "ลำยอง"
       "ไม่มีก็ไม่ต้องมาพูดกัน...เปลืองน้ำลายโว้ย"
       ลำยองเดินหัวเราะกลับเข้าบ้านไปทันที สันต์ร้อนผะผ่าวไปทั้งหน้ากับลีลากวนโทสะของลำยอง กำมอแน่น พยายามระงับใจตัวเอง
       วันเฉลิมประคองขวดนมให้เหน่งดูดมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งคอยป้อนข้าวอ้อยที่ซนอยู่ไม่สุข เขาได้ยินทุกสิ่งทุกอย่างที่พ่อแม่คุยกัน เห็นใจพ่อ แต่ก็สงสารแม่
       
       ปั้นกับสินได้แต่นั่งมองสันต์ที่นั่งกลุ้มอยู่ที่เฉลียงท่าน้ำ
       "หมดหวังแล้วละแม่ปั้น เราคงทำอะไรไม่ได้แล้ว" สินบอก
       "มันเป็นแม่ชนิดไหนกัน เห็นลูกตัวเองเป็นผักเป็นปลา" ปั้นว่า
       "ช่วยกันสวดมนต์เถอะ เวลานี้คงไม่มีอะไรช่วยได้หรอก นอกจากขอให้คุณพระคุณเจ้าช่วยดลใจมันเท่านั้นเอง"
       ปั้นมองสันต์ แล้วเดินออกไป สันต์เต็มไปด้วยความทุกข์ กอดแม่
       
       สินเดินจากท่าน้ำเข้ามาเห็นแม่ปั้นถือหีบ เดินลงบันไดมา แล้วดึงพวงกุญแจเหน็บอยู่ชายพกออกมาหาดอกที่ใช้ไขหีบเหล็ก
       "ทำอะไรนะแม่ปั้น"
       "ฉันสงสารลูก...หมดตัวเป็นหมดตัวสิ คราวนี้ ยังไงมันก็ต้องแลกกันแล้วล่ะ"
       ปั้นไขกุญแจหีบเหล็ก
       สินเดินออกมาหาสันต์
       "สันต์เอ๊ย"
       
       สันตฺหันมามองพ่อ

ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 8
       บริเวณโถงบันได ปั้นวางสร้อยทอง กำไรข้อเท้านากลงบนผ้าที่ปูไว้
        
       "ทองพวกนี้ก็ของไอ้วันมันน่ะแหละ ได้ ๆ มากับพวกของรับขวัญไงล่ะ สามบาทกว่าเห็นจะได้ ทองของแม่อีกสองบาท เงินที่เก็บเข้าออมสินให้ไอ้วันมันมีเท่าไหร่ล่ะ"
       "เก็บไว้ให้มานี่ก็ห้าปีแล้วครับ มีอยู่หมื่นกว่า ผมว่าจะเอาเงินส่วนตัวผมแบ่งมาอีกห้าพัน รวม ๆ แล้วน่าจะได้ถึงสองหมื่นครับแม่"
       "ทองบาทละหกร้อย หมดนี่ก็คงขายได้ซักสามพัน ได้แค่ครึ่งนึงของที่มันเรียก" สินบอก
       "ที่จริงแม่ก็มีเงินอีกราวหมื่นกว่า แต่แม่คงให้เอ็งไม่ได้หรอก ต้องเอาไว้ทำทุน แล้วก็เผื่อเป็นอะไรไป เดี๋ยวไม่มีเงินทำศพ"
       สันต์หดหู่
       "โธ่...แม่ครับ"
       ปั้นรวบห่อผ้าแล้ววางลงตรงหน้าสันต์
       "ผมเป็นต้นเหตุของความหายนะครั้งนี้...เพราะใจเร็วด่วนได้ กรรมก็ตกที่เด็กกับพ่อแม่ บาปของผมครั้งนี้ทำบุญอีกเท่าไรปรนนิบัติพ่อแม่อีกเท่าไร ก็ไม่มีวันหมดสิ้นหรอกครับ"
       สันต์กราบลงที่ตักแม่ ปั้นลูบหัวลูกชาย
       
       เช้าวันใหม่ ปอเทน้ำปลาลงชามก๋วยเตี๋ยว ลำยงเก็บขวดน้ำปลากลับมาวางใกล้โต๊ะทำก๋วยเตี๋ยว
       "อีลำยง...วันนี้น้ำก๋วยเตี๋ยวเอ็งเค็มฉิบเป๋ง"
       "ก็พ่อใส่น้ำปลาซะเยอะมันก็เค็มสิ"
       ชุดช่วยจัดร้านอยู่ วันเฉลิมแต่งชุดนักเรียนเดินเข้ามา หิ้วกระเป๋านักเรียนมือหนึ่ง อีกมือนึงอุ้มอ้อยเข้าเอวมาถึง
       "น้าลำยงครับ ฝากน้องอ้อยด้วยครับ"
       ลำยงมารับอ้อยไปอุ้มไว้
       "แล้วเอ็งกินข้าวรึยัง กินก๋วยเตี๋ยวไหมล่ะ น้าจะทำให้"
       "ไม่เป็นไรครับ ผมไปกินที่กุฏิหลวงตาก็ได้"
       วันเฉลิมรีบออกไป
       "พี่ชุดผักชียังไม่ได้ซอยเลย พี่ซอยหน่อยสิ"
       "วัน ๆ ก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว ยังต้องมาคอยเลี้ยงลูกชาวบ้านเขาอีก" ชุดบอก
       ลำยง เอาเถอะน่า อย่าบ่นนักเลย สงสารยังไงมันก็หลานลำยงนะ
       "ทำยังงี้มันเท่ากับเราส่งเสริมให้แม่มันไม่รับผิดชอบ นึกจะมีผัวก็มี ออกลูกมาแล้วก็ไม่ยอมเลี้ยงเอง คอยดูเหอะ อีกหน่อยก็เป็นโขยง"
       ชดซอยผักชีไปบ่นไป
       ปอเดินเข้ามาหยิบขวดน้ำปลา
       "น้ำปลาอยู่ไหนวะ นังลำยง" ปอถาม
       "พ่อจะเอาไปทำอะไร"
       "ก็เอาไปใส่ก๋วยเตี๋ยวกูสิ"
       "ใส่แล้ว"
       "กูยังไม่ได้ใส่"
       "ยังไม่ได้ใส่อะไร ก็เมื่อกี้พ่อเพิ่งบ่นอยู่แหม่บ ๆ ว่าเค็ม....ไปชิมดูก่อน"
       ตาปอเกาหัวแกรก ๆ เดินกลับไป
       
       เงินปึกหนึ่ง มีแต่แบงค์ร้อยล้วน ๆ ถูกวางลงตรงหน้าลำยอง เธอคว้าเงินหมับ ใจเต้นโครมคราม
       เอานิ้วแตะน้ำลายแล้วรีบนับเงินทันที
       "ไม่ต้องนับหรอก...สองหมื่นสี่"
       ลำยองชะงักทันที หยุดนับแล้วโยนเงินคืน
       "สองหมื่นสี่ไม่ได้หรอก บอกแล้วไงว่าห้าหมื่นบาทขาดตัว"
       "ฉันหามาได้แค่นี้จริง ๆ"
       "ต่อกันยังกะซื้อของ ลูกตัวเองนะยะ"
       "ก็ลูกลำยองเหมือนกันนี่นา เห็นแก่อนาคตของลูกเถอะน่า"
       ลำยองมองสันต์ แล้วสลับมองเงินด้วยหางตาเพราะจริง ๆ ลำยองก็อยากได้จนตัวสั่น
       "อนาคต...ชะ ไปอยู่กับแม่เลี้ยง มันก็ไปเป็นขี้ข้าให้แม่เลี้ยงจิกหัวใช้ สู้อยู่เป็นขี้ข้า แม่ตัวเองไม่ดีกว่าเรอะ ยังได้ทดแทนบุญคุณ"
       "เงินนี่ก็ที่เก็บไว้ให้เจ้าวันน่ะแหละ ทองของแม่เขาก็เอามาสมทบด้วย ลำยองรับไปเถอะ เราอย่าเอาลูกมาเดิมพันกันหน่อยเลย ให้โอกาสเขาเถอะ จะได้เรียนดี ๆ ไม่ต้องมีภาระเลี้ยงน้อง ทำงานบ้าน คิดถึงอนาคตของลูกเถอะนะลำยอง"
       "อยู่นี่มันก็ได้เรียน อย่างน้อยก็ปอเจ็ดแหละวะ ไม่ต้องไปให้แม่เลี้ยงโขกสับ"
       สันต์ชักเดือดเหมือนกัน
       "แล้วอยู่กับเธอไม่ถูกโขกสับรึไง"
       "ฉันเป็นแม่มัน เบ่งมันออกมานะ"
       สันต์กัดฟันแน่น
       "ยังไงไอ้วันมันก็ต้องอยู่ที่นี่กับฉัน อยากให้มันเรียนก็ส่งเสียเงินทองมาให้ดีละกัน"
       
       ลำยองลุกหนีออกไปทันที
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 13
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 12
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 11
ทองเนื้อเก้า ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 22 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 21 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 6 +26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งเรื่องยายแล อำภา เอาไปเลยเต็มร้อย
ลำยองนี่ยั่งดูติดสวย อภิรดี เล่นได้มันส์กว่ามาก
สุดยอด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้ำตาคลอ นึกว่าเอาส่วนหนึ่งของชีวิตเรามาทำละคร เราเกลียดชีวิตตอนเด็กของเราที่สุด ผู้หญิงที่ไม่รักลูก ไม่เลี้ยงลูก มีจริงๆ แต่กลับเรียกร้องหาความกตัญญู เพียงเพราะเป็นผู้ให้กำเนิด
ลำเจียก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูแล้วเรื่องนี้ยายแลเล่นได้สมบทบาทที่สุด นังลำดวนอีกคนนึงเล่นดีมาก ส่วนลำยองนั้นส่วนตัวคิดว่าดูแล้วเหมือนเล่นละครทับละคร ดูพยายามแสดงออกมาให้เหมือน เหมือนเล่นใหญ่ไปนิด เลยไม่ค่อยเชื่อว่านี่คือลำยอง แต่เวลาพูดดีๆกับคุณกวงคะขานี่ดูเล่นเนียนกว่ามาก

ไม่รู้คนอื่นรู้สึกเหมือนกันมั้ย
เม้นความคิดเห็นไม่ได้ต่อว่า แค่แสดงความรู้สึกนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิดว่าเรื่องนี้ผู้แต่งคงแต่งมาไม่ต่ำกว่า30ปีส่วนเหตุการณ์เหมือนอยู่ในช่วง50ปีที่แล้วของประเทศไทยถ้าเข้าใจผิดต้องขออภัย แค่อยากจะบอกว่าเหตุการณ์นี้แทบไม่ได้แตกต่างไปจากเมืองไทยในปีพศ.2556คือปัจจุบันนี้เลย คนไทยตอนนี้ก็มีพฤติกรรมไม่ได้แตกต่างไปจากตัวละครในเรื่องแสดงว่าไม่ว่าการเวลาจะเปลี่ยนแปลงไปอีกกี่สิบปีคนไทยก็ยังหยุดอยู่ที่จุดเดิมไม่ได้พัฒนาขึ้นเลย ดูละครเรื่องนี้แล้วคงไม่แปลกใจว่าทำไมญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลีใต้ สิงคโปร์ถึงทิ้งเราไปไม่เห็นฝุ่น
กี่ปีก็ไม่เปลี่ยน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นนิยาย แต่บอกตรงๆ ว่าอ่านแล้วก็อดอารมณ์ขึ้นไม่ได้จริงๆ ทำไมมันถึงเลวได้ถึงขนาดนี้น้อ
ผ่านมาอ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สระบุรี
ขอให้วันดูน้อง จากปอน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีเรื่องนี้สอนให้คนได้รู้ทุกอย่าง
โฟร์โมสต์
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังไม่ได้อ่านค่ะ เปิดมาเห็นว่าอัพก่อนเวลาเลยขอมาขอบคุณคนอัพก่อนอ่าน
to_koonlada@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ถ้าเป็นสมัยก่อนใครมารับบทลำยองไม่พลาดรางวัลนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมแน่เพราะบทมันส่งแต่ครั้งนี้คงไม่แน่ ส่วนดาราประกอบทั้งหญิงและชายคงเสร็จคุณอำภากับคุณชลิตแน่เพราะเล่นดีมาก
ยังไม่แน่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านตอนสุดท้ายน้ำตาแทบร่วง ทำไมเป็นคนดีแบบนี้นะไอ้วัน
hermiony_bee@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะเอามาเปรียบเทียบกันทำไมคะคุนนนนนๆทั้งหลายคุนก้แสดงไม่ได้ดีกว่าเขาหรอกค่าาาา
เห็นคอมเม้นละเพลีย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคุณ อัฉราพรรณเล่นเป็นยายแลมากกว่า ถ้าจำไม่ผิดได้รางวัลตัวประกอบหญิงยอดเยี่ยมด้วย เพราะดูคุณอัฉราพรรณแล้วสมจริงบุคลิกให้ คุณอำพายังเล่นแข็งเกิน
คนรุ่นก่อน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทนอ่านต่อไม่ไหวแล้ว
ละครมันต่ำเกินกว่าที่จะรับไหว

ถ้าไม่มีวันเฉลิมนะ ไม่ดูเด็ดขาด ละครแบบนี้
TurtleWorld
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มันคือละครสะท้อนสังคมค่ะ มุมเล็กๆของสังคมมีอยุ่ทุกที่ แต่บางครั้งตาเราก็มองไปไม่เห็น แต่ก่อนเป็นพยาบาลโรงพยาบาลชุมชนยังเตยเห็นเลย ลูกสี่ห้าคน ไม่มีจะกินต้องไปขโมยของบ้านชาวบ้าน แม่ก็ขอเงิน ใช้ลูกไปขโมยเงินซื้อเหล้า ซื้อกาวดม มีถมไปค่ะ มันเป็นมุมๆหนึ่งเท่านั้นเอง ดูให้เห็น ดูให้รู้ สงสารเค้าเถอะ
สะท้อนสังคม
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มันคืออีกมุมหนึ่งที่ยังมีในสังคมไทยค่ะ อย่าคิดว่าต่ำ หรืออย่างนั้นอย่างนี้เลย มันยังมีอยุ่จริง หากคุณดูข่าวหรือหนังสือพิมพ์แล้วไปดูชีวิตจริงเค้าคุณจะรู้ว่าใช่เลย
ละครสะท้อนสังคม
 
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นุ่นไม่ถึงจริง ๆ อ่านละครยังดีกว่าดูนุ่่นแสดง
ึนุ่นไม่้เนียนึนุ่นไม่้เนียน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เคยดูต้อมรัชนีกรแสดงสนุกมากๆๆ
ความคิดส่วนตัวนุ่นแสดงแข็งไปไม่เป็นธรรมชาติ
pn
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เหมือนว่าป๋าออฟจะตัดเรื่องราวของตัวละครอีกตัวที่ชื่อพิพัฒน์ ที่อายุไล่เลี่ยกับวันเฉลิม และมีบ้านอยู่ติดกัน ที่เป็นตัวเปรียบเทียบระหว่างคนที่ร่ำรวยมีพร้อมทุกอย่าง กับวันเฉลิม ออกไปนะเนี่ย
อ่านเรื่องย่อแล้ว
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 +20 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้ำตาคลอ นึกว่าเอาส่วนหนึ่งของชีวิตเรามาทำละคร เราเกลียดชีวิตตอนเด็กของเราที่สุด ผู้หญิงที่ไม่รักลูก ไม่เลี้ยงลูก มีจริงๆ แต่กลับเรียกร้องหาความกตัญญู เพียงเพราะเป็นผู้ให้กำเนิด
ลำเจียก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านสนุกกว่าดู เสียดายจัง TTT_TTT
ลำยองไม่ใช่ลำยองจริงๆ
*^*
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูแล้วมองความจริงแอบเซ็งนะ เด็กสมัยนี้ไม่ได้กตัญญู+โง่ให้ตัวเองลำบากแบบวันเฉลิมหรอก
ไม่ได้โลกสวยนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีนะ เด็กบ้านนอก(บ้านนอกจริงๆ) ต่างอำเภอแบบนี้เยอะ
เพียงแต่ไม่เป็นข่าวเท่านั้นเอง แต่ก็อยากให้มีแบบวันเฉลิมล้นประเทศ
joe11@gmail.com
 
ความคิดเห็นที่ 7 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอดูบทของกุ๊บกิ๊บว่าจะเล่นดีรึเปล่า
กนกวลัย อุ้มไหขึ้นรถฟรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งเรื่องยายแล อำภา เอาไปเลยเต็มร้อย
ลำยองนี่ยั่งดูติดสวย อภิรดี เล่นได้มันส์กว่ามาก
สุดยอด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คิดว่าเรื่องนี้ผู้แต่งคงแต่งมาไม่ต่ำกว่า30ปีส่วนเหตุการณ์เหมือนอยู่ในช่วง50ปีที่แล้วของประเทศไทยถ้าเข้าใจผิดต้องขออภัย แค่อยากจะบอกว่าเหตุการณ์นี้แทบไม่ได้แตกต่างไปจากเมืองไทยในปีพศ.2556คือปัจจุบันนี้เลย คนไทยตอนนี้ก็มีพฤติกรรมไม่ได้แตกต่างไปจากตัวละครในเรื่องแสดงว่าไม่ว่าการเวลาจะเปลี่ยนแปลงไปอีกกี่สิบปีคนไทยก็ยังหยุดอยู่ที่จุดเดิมไม่ได้พัฒนาขึ้นเลย ดูละครเรื่องนี้แล้วคงไม่แปลกใจว่าทำไมญี่ปุ่น ไต้หวัน เกาหลีใต้ สิงคโปร์ถึงทิ้งเราไปไม่เห็นฝุ่น
กี่ปีก็ไม่เปลี่ยน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ก็คงต้องหาสิงคโปก เกาหอย ใต้หว่าง มาเป็นสามีละสิน่ะ ถึงจะเรียกว่าดี
ค่านิยมอะไรกันแน่ที่ไม่เปลี่ยน
 
ความคิดเห็นที่ 4 +16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดูแล้วเรื่องนี้ยายแลเล่นได้สมบทบาทที่สุด นังลำดวนอีกคนนึงเล่นดีมาก ส่วนลำยองนั้นส่วนตัวคิดว่าดูแล้วเหมือนเล่นละครทับละคร ดูพยายามแสดงออกมาให้เหมือน เหมือนเล่นใหญ่ไปนิด เลยไม่ค่อยเชื่อว่านี่คือลำยอง แต่เวลาพูดดีๆกับคุณกวงคะขานี่ดูเล่นเนียนกว่ามาก

ไม่รู้คนอื่นรู้สึกเหมือนกันมั้ย
เม้นความคิดเห็นไม่ได้ต่อว่า แค่แสดงความรู้สึกนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านแล้วหดหู่อย่างบอกไม่ถูก ขอให้เรื่องนี้เป็นข้อคิด
สอนใจคนไม่ให้ติดเหล้ากับไพ่เลย สงสารวันเฉลิมสุดๆ
อ่านแล้วน้ำตาซึม
pui
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 +7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นนิยาย แต่บอกตรงๆ ว่าอ่านแล้วก็อดอารมณ์ขึ้นไม่ได้จริงๆ ทำไมมันถึงเลวได้ถึงขนาดนี้น้อ
ผ่านมาอ่าน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชีวิตบัดซบแบบนี้เกิดได้จริง สัก ๒๕ ปีที่แล้ว คนงานหญิงกวาดถนนที่ทำงาน มีลูกประมาณ ๖ คน แต่ละคนไม่รู้ใครเป็นพ่อ นอนกับผช.แลกแค่เหล้าขาว ๑ ขวด เมาตลอด ลูกแทบไม่เคยเลี้ยง คลานตกบันไดหัวหูแตก ใครอยากได้มันขายให้เลย เพื่อนคนงานเรียกมันว่าอีลำยอง ใครมาเกิดเป็นลูกมันกรรมจริง ๆ
อดีต
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีซิ ตอนเด็กเคยมีลูกจ้างของที่บ้าน เป็นพี่ชายคนโต ทำงานส่งเงินไปเลี้ยงน้องที่ ตจว. จากน้อง 4 คนกลายเป็น 6 คน ทั้งหมดลูก 7 มาจากพ่อ 5 คน พอแม่ท้อง ผัวก็ทิ้ง สักพักแม่ก็ได้ผัวใหม่อีก...แกพยายามหาหัวหน้าครอบครัว อันนั้นไม่ได้ติดเหล้า หรือติดพนัน แต่นางทำอะไรไม่เป็นเลย..เป็นเมียอย่างเดียว รอผัวหาเลี้ยง
แต่ลูกชายคนโตนั้นไม่โชคดีอย่างวันเฉลิมในเรื่อง พอโตไปมีครอบครัวของตัวเอง ก็อยู่กันไม่นาน เท่าที่เคยได้ข่าว มี 3 เมียล่ะ ลูกอีกไม่รู้เท่าไร?
ez
 
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณมากค่าาาา
apple@chaiyo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014