หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ผู้ชนะสิบทิศ

ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 6 พฤศจิกายน 2556 16:43 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 2
       ผู้ชนะสิบทิ ตอนที่ 2
       
       ชุมชนการค้าเมืองตองอู กุลีกำลังขนสินค้าเข้าร้านค้าอย่างวุ่นวาย คนจับจ่ายใช้สอยสินค้าต่างๆ
       
       สอพินยากับไขลูและทหารหงสาวดี 2-3 คนนั่งอยู่บนชั้นสองของร้านอาหารชั้นดี ทุกคนมองไปสาวๆทางด้านหนึ่งของท่าเรือ ด้วยความสุขใจ
       "ตองอูนั้นแม้จะมั่งคั่งสู้หงสาวดีของเราไม่ได้ แต่การจะเที่ยวหาเหตุสนุกเยี่ยงชาย ไม่ใช่เรื่องยากนะท่านอุปราช" ไขลูบอก
       "ข้านั้นเคยคิดว่าหญิงรามัญนั้นงามล้ำสุดในพุกาม..แต่เมื่อมาเยือนถึงตองอูจึงเกิดใจลังเล"
       "ท่านดูจะมั่นในบุตรีขุนวังทะกยอดินเร็วไป ขุนวังอาจคิดมัดท่านด้วยบุตรสาว หวังเป็นใหญ่ในหงสาวดีเราในภายหน้าได้ ข้าอาจจะหาหญิงอื่นให้ท่านได้เชยชมโดยไม่ต้องเป็นภาระน่าจะดีกว่า"
       สอพินยามองลงไปยังเบื้องล่างยิ้มๆ
       "งั้นขอเป็นแม่นางผู้นั้นได้ไม๊ท่านไขลู"
       ไขลูมองตาม เห็นตองสาเดินนำสาววัง 2 คน เดินดูสินค้าอยู่ที่ด้านล่าง ไขลูแกล้งโยนมีดสั้นตกลงไปเฉียดตองสาเพียงนิดเดียว ตองสาร้องตกใจหันขึ้นไปมองสบตากับสอพินยาพอดี ไขลูทำตกใจ โบกไม้โบกมือให้แล้วรีบวิ่งลงไปหาที่ด้านล่าง
       "ข้าขอโทษน้องสาว ที่พลาดทำมีดตกลงมาเกือบต้องให้บาดเจ็บ นายข้าเพียงแต่อยากรู้จักนามน้องสาวไว้ เพราะเพิ่งมายังตองอู"
       ตองสาเงยขึ้นมองสอพินยาอีกครั้ง คราวนี้มองอย่างพินิจ ฝ่ายสอพินยาจ้องมองตองสาอย่างมีไมตรี นางรู้สึกเขินอายชมดชม้อยตา
       "ข้า ตองสา เป็นนางพระกำนัลอยู่ในวังหลวง"
       "นายข้าทำนายไม่ผิดเลยว่า น้องสาวคงไม่ใช่สาวชาวเมืองธรรมดา ข้าดีใจที่ได้รู้จักน้องสาวไว้"
       ตองสาหันขึ้นไปยิ้มให้สอพินยาอีกครั้ง
       "ข้าต้องรีบไปจัดการงานให้พระธิดาก่อน"
       ตองสารีบเดินออกไป แต่ก็ไม่วายหันไปมองสอพินยาอีกครั้ง
       
       ตองหวุ่นญียืนอยู่ที่ประรำที่ตั้งขึ้นชั่วคราว ซึ่งยกแท่นสูงประมาณ 2-3เมตร หลังคาเป็นผ้ากันแดด มีบันใดขึ้นสองข้างสามารถขึ้นไปอยู่ได้ประมาณ10 คน เพื่อดูทหารที่กำลังถูกฝึกอาวุธหลากหลายชนิด โดยมีนายกองควบคุมอย่างใกล้ชิดราว 30 คน
       จิสะเบงกำลังดวลดาบสองมือกับทหาร 3 ต่อ 1 การซ้อมเหมือนเอาจริงมาก รานองกับทหารติดตามขี่ม้าเข้ามาดูการซ้อมที่สนามฝึกอาวุธ
       ตองหวุ่นญีทำความเคารพ
       "นึกไม่ถึงว่าท่านจะให้ความสำคัญในการซ้อมกำลังของข้าพเจ้าไม่ เช่นนั้นจะจัดคัดผู้มีฝีมือมาฝึกให้ท่านชมเป็นพิเศษ"
       "ไม่รู้ว่าท่านแม่ทัพถือว่าการฝึกนี้เป็นความลับหรือไม่" รานองถาม
       "มิได้ ข้าพเจ้าเพียงแต่ต้องการให้ทหารที่ว่างจากการเพาะปลูก ใช้เวลาว่างมาสร้างความเข้มแข็งให้ร่างกายไว้เท่านั้น ท่านอุปราชก็คงทรงทราบอยู่แล้วว่า เพลานี้ทุกเมืองล้วนอยู่ในความสงบ ไฉนเลยจะมีสงคราม ขอท่านให้คำแนะในการฝึกนี่บ้างเถิด"
       รานองมองทหารที่ฝึกอาวุธอยู่อย่างชื่นชม
       "ชายฉกรรจ์ตองอูนี้ดูเข้มแข็งไม่เบาทีเดียว น่าภูมิใจแทนพระเจ้าอยู่หัวตองอูเหลือเกินที่มีแม่ทัพอย่างท่าน ที่ไม่ยอมอยู่เฉยแม้ว่างสงคราม"
       
       บนเรือนใหญ่ ขุนวังทกะยอดิน เวลากลางวัน จะเด็ดกับกรมวังนั่งรอรับเสด็จอยู่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สำรับอาหารจัดตั้งไว้รอเปิดตราอยู่
       สอพินยา รานอง ไขลู และองครักษ์รานองเดินเข้ามา
       "อาขอไปชำระกายก่อน วันนี่เพลียแดดเหลือเกิน"
       รานองบอกแล้วแยกเข้าห้องไป
       จะเด็ดถาม
       "พระอนุชาจะประทับเสวยหรือยังพระเจ้าข้า ข้าพเจ้าจะได้เปิดตราตั้งเครื่อง"
       สอพินยาเมาน้ำจัณฑ์มา
       "เรือนนี้ไม่มีหญิงดูแลหรืออย่างไร ถึงให้ผู้ชายอย่างเจ้ามาทำ"
       "เป็นกฎของเรือนนี้ ห้ามผู้หญิงขึ้นเรือนพระอุปราช"
       "ผู้ใดเป็นคนตั้งกฏ"
       "ข้าพเจ้าเอง"
       "พวกเจ้าจะทำงานเรือนได้เกินสตรีได้อย่างไร ไปตามบุตรีท่านขุนวังมาดูแลข้าดีกว่า"
       จะเด็ดนิ่ง ไม่ตอบ
       ไขลูถาม
       "ทำไมไม่ทำตามท่านอุปราชสั่ง"
       "ข้าพเจ้าจะปฎิบัติตามเดี๋ยวนี้"
       จะเด็ดออกไป สอพินยาเดินเข้าห้องไป ไขลูตาม
       
       เวลาต่อมา สอพินยาเปลี่ยนชุด และเดินออกมาจากในห้องกับไขลู รานอง จะเด็ด และบ่าวหญิงแก่อายุ 60-70 ปีนั่งอยู่รอบตั่งอาหาร สอพินยางง มองหน้าไขลู แล้วมองหานันทวดี
       "ไหนล่ะแม่นางนันทวดี"
       จะเด็ดทำหน้าซื่อ
       "แม่นางนันทวดีนั้นถนัดแต่งานบัญชีช่วยขุนวัง ถ้าเป็นเรื่องงานเรือนต้องพวกแม่สามสี่คนนี้ถึงจะเป็นยอดศรีเรือน"
       สอพินยาโกรธจนควันออกหู แต่ก็พูดไม่ออก รานองหัวเราะชอบใจ
       "เชิญพระอนุชาเถิด อาหิวเหลือเกินแล้ว"
       สอพินยาจำต้องนั่งลงให้หญิงแก่เหล่านั้นจัดอาหารให้อย่างพะอืดพะอม จะเด็ดยังคงอยู่เฝ้างานเงียบๆเหมือนไม่รู้เรื่อง
       
       กลางคืน จะเด็ดนั่งเล่นพิณ 16 สายอยู่คนเดียวที่ศาลาในสวนบ้านทะกยอดิน
       
       ภายในห้องจันทราตำหนักพระราชเทวี กลักเงิน 2 กลักวางคู่กันอยู่ มีดอกไม้ที่จันทราชอบวางอยู่ข้างๆ จันทรานั่งแปรงผมอยู่หน้ากระจก ตองสากับนางข้าหลวงทำงานอยู่ใกล้ๆ จันทราแสมผมด้วยดอกไม้ชนิดเดียวกับที่จะเด็ดเคยทัดให้ สักครู่ ... จึงหยิบกรรไกรขึ้นมาตัดผมตัวเองออกปอยหนึ่ง
       
       จะเด็ดนั่งเล่นพิณอยู่ที่เดิม เหล่าสาวใช้นั่งฟังอย่างชื่นชมอยู่ห่างๆ สักครู่ นันทวดีเดินเข้ามาฟังด้วย นางแอบชื่นชมอยู่ในที
       "ฟังเถิดนายหญิง...ท่านจะเด็ดเคยอยู่ในวังนี่เอง ถึงได้เล่นไพเราะอย่างนี้"
       
       นันทวดีเปลี่ยนสีหน้า ทำเชิดใส่ แล้วเดินออกไป จะเด็ดไม่รู้ตัวคงเล่นต่อไปเรื่อยๆ

ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 2
       จันทรานั่งสีวิกาตรงไปที่ศาลากลางสวนตรงที่มังตรานั่งเล่นสกาอยู่กับนางพระกำนัล เรือนผมมี
        
       ดอกไม้ชนิดเดียวกับที่จะเด็ดเคยเสียบให้ติดอยู่
       มังตรากำลังเล่นสกากับนางกำนัลอย่างสนุกสนาน ไม่ได้สนใจพี่สาวนัก นางกำนัลถวายเคารพ
       "มา...มาเล่นต่อ เชิญเสด็จประทับพระพี่นาง หรือจะเล่นสกาสนุกๆกับข้าพเจ้า พวกนี้เล่นไม่รู้กติกาจนข้าพเจ้าเวียนเกล้าไปหมดแล้ว"
       นางกำนัลบอก
       "ก็พระราชบุตรบังคับให้เล่นถวายเอง พวกข้าพเจ้าไม่ถนัดสกาสักหน่อย"
       "เอา...ถ้าอย่างงั้นล้มกระดาน เริ่มต้นใหม่ให้พระพี่นางเป็นกรรมการ"
       จันทรานั่งเงียบอยู่จึงพูดขัดขึ้น
       "มังตรา พี่มีการจะขอวานท่าน"
       มังตราไม่ได้สนใจนัก
       "การสิ่งใดรับสั่งเลยข้าพเจ้ายินดีสนอง แต่ขอเป็นพรุ่งนี้นะ เพราะตอนนี้กำลังสนุก"
       "พี่อยากให้ท่านไปเยี่ยมจะเด็ดพี่เรา"
       มังตราหยุดเล่น หันมามอง จันทราหันไปรับของที่ตองสาถือตามเสด็จ นำมาส่งให้มังตรา
       "ด้วยพี่เป็นห่วงว่ายามนี้พระอุปราชทั้งสองเมือง ประทับอยู่ที่นั่น ไม่รู้ว่าจะเด็ดพี่ท่านจะต้องรับกิจหนักอันใด เผื่อเราจะได้ช่วยเหลือ พระนมแม่ท่านก็คงเป็นห่วงไม่น้อย แต่ไม่ยอมเอ่ยให้เราเป็นทุกข์"
       
       มังตราและมหาดเล็กตามควบม้ามาหยุดอยู่หน้าประตูรั้วขุนวัง มังตราแต่งกายแบบขุนนางทั่วไป...ดูไม่เป็นพระราชบุตรเลย มังตราสั่งมหาดเล็กไม่ให้ตาม
       "พวกเจ้าเฝ้าม้าอยู่ที่นี่ เอาของมาให้ข้า"
       มังตรารับของฝากจันทราจากมหาดเล็กแล้วเดินไปที่ประตูรั้ว ทหารแปรจำพระราชบุตรไม่ได้จึงกั้นไว้ บ่าวแก่ๆ 2-3 คนหันมามองอย่างแปลกใจ มังตรามองเหล่ๆ ไปทั่ว
       "ไปตามจะเด็ดมาพบข้าซิ"
       บ่าว 2 คนตรงนั้นวิ่งออกไป มังตราจะเดินขึ้นเรือนใหญ่ ทหารแปรมาขวางไว้
       "ออกไป"
       ทหารหงสาวดีอีก 2 คน ออกมาขวางไว้
       มังตราจึงหันกลับไปที่ศาลา ทหารสองนายนั่นก็ตามไปขวางอีก
       "เอ๊ะ...ไอ้พวกนี้"
       ทหารแปรเข้าประชิดจะจับตัวจึงเกิดการต่อสู้กับมังตราหลายยก นันทวดีวิ่งมากับบ่าวไพร่ 2-3 คน
       "หยุด...หยุดเดี๋ยวนี้"
       มังตรากับทหารคงสู้กันอย่างดุเดือดไม่ยอมหยุด
       
       มังตรากับทหารหยุดทันที เมื่อได้ยินเสียงนันทวดี
       "เจ้ามีกิจอันใดจึงเข้ามาในเขตบ้านข้า"
       "ข้าจะมาพบจะเด็ด"
       นันทวดีเกิดอคติขึ้นมาทันที
       "เป็นเพื่อนกันรึ มิน่า ถึงได้สามหาว มาชวนกันออกไปเยี่ยงนี้ คงจะพากันไปเมาเตร่ที่ท่าเรือละซิ"
       "ข้าจะมาพบจะเด็ดด้วยเหตุใดมันก็เรื่องของข้า ไปตามเขามาก็แล้วกัน"
       "ข้าเป็นเจ้าของเรือนนี้ ข้าไม่ให้คนในบังคับออกจากเรือนข้า เจ้ากลับไปได้แล้ว"
       "ข้าไม่อยากโต้คารมกับเจ้า ไปตามจะเด็ดมาเร็วๆ ข้าจะรีบกลับ"
       พูดเสร็จมังตราก็เดินไปนั่งตั่งของทะกยอดินเพื่อปัดฝุ่นผงต่างๆออก นันทวดีร้องดังขึ้น
       "บังอาจ...เจ้าบังอาจขึ้นไปนั่งทับที่ของขุนวังได้ยังไง ลงมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะโบยให้หลังลาย"
       "ถ้าขุนวังเป็นเจ้าของที่ในบริเวณนี้ ตัวข้านั้นถือว่าที่ประทับข้าคือ ผืนแผ่นดินในเมืองตองอูทั้งหมด"
       นันทวดีโกรธ ชี้หน้า
       "ล่วงล้ำขึ้นมาในเรือนขุนนางผู้ใหญ่ แล้วยังมาหยามเจ้าของเรือน โทษโบยคงน้อยไปแล้วกระมัง ทหารจับตัวมันไว้ข้าจะให้ท่านพ่อตัดสินความ"
       ทหารแปรเข้าไปจับต่อสู้กับมังตรารุนแรงขึ้นกว่าเดิม มังตราสู้ไปและพยายามรักษาของที่จันทราฝากไปด้วย
       "ไปตามจะเด็ดมาเดี๋ยวนี้ ข้าจะเฉดหัวมันออกจากเรือนทั้งสองคน ให้อยู่ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว"
       บ่าวคนหนึ่งหน้าเลิ่กวิ่งออกไป ไขลูกับสอพินยาวิ่งเข้ามา
       "แจ้งข้าซิมีเหตุใด" สอพินยาบอก
       "จะเด็ดมันคบเพื่อนถ่อย นัดให้รุกเข้ามาในเรือนข้าพเจ้าไล่ให้ออกไปเท่าไรก็ไม่ยอม"
       มังตราหนีการจับของทหารขึ้นไปบนตั่งที่นั่งของขุนวัง
       "ดูทีรึ ขึ้นไปย่ำบนที่พ่อท่าน"
       สอพินยายิ้ม ฉุดข้อมือนันทวดีออกมาจากศาลา แล้วบอก
       
       "น้องท่านถอยออกมาห่างๆเถิด ปล่อยให้ไขลูกำจัดมันเอง"
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 13 (ต่อ)
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12 (จบตอน)
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 11
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 10
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012