หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ จ้าวพายุ

จ้าวพายุ ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 11 พฤศจิกายน 2556 16:24 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
จ้าวพายุ ตอนที่ 2
       เจ้าพายุ ตอนที่ 2 (ต่อ)
       
       ส่วนทางด้านอรทัยออกมาจากห้องพักฟื้น เห็นอาภา สำลี และศุวิลกำลังเดินตรงมาทางนี้ก็ไม่พอใจ
       
       “หึ...รีบเสนอหน้ามาขนาดนี้...กลัวจะทำคะแนนไม่ทันหรือไง อาภา”
       “ดิฉันไม่ได้มาทำคะแนน แต่ดิฉันมาทำหน้าที่ภรรยาที่พึงกระทำ”
       อรทัยเห็นอาภาตอบโต้ก็ยิ่งโมโห เพราะเมื่อครู่พ่อเพิ่งบอกให้ดีกับอาภาและศุวิล
       “หน้าด้าน!” หล่อนด่า
       ศุวิลไม่พอใจ ปราดเข้าไปหาทันที
       “เมียเค้าจะมาดูแลผัว คนที่ออกตัวขวางตั้งแต่สาวยันแก่ไม่เลิกต่างหากที่หน้าด้าน”
       อรทัยชะงักไม่พอใจหนักขึ้น อาภาเข้าไปขวางศุวิลเอาไว้ ปรามเสียงขุ่น
       “ลม...พอลูก”
       ศุวิลชะงัก พยายามสงบสติอารมณ์
       อรทัยเหยียดยิ้มข่มขู่ “ดี รู้จักเชื่อฟังแม่เอาไว้ จะได้อายุยืนทั้งครอบครัว”
       ศุวิลโมโหที่อรทัยขู่ เลยจะขึ้นอีก อาภาจับมือศุวิลปรามไว้ อรทัยมองศุวิลด้วยหางตาแล้วเดินเชิดออกไป
       ศุวิลมองตามอรทัยไปอย่างหงุดหงิด แล้วเดินออกไปอีกทาง อาภากะสำลีถอนใจ
       
       ศิวาดีใจมากเมื่อเห็นอาภา สองคนไหว้ศิวา
       “อาภา....เจ้าลมล่ะ” ศิวาถามหาลูกชายทันที
       “โอ๊ย...”
       อาภารีบจับมือสำลีห้ามไม่ให้พูด ไม่อยากให้รู้ว่าเมื่อกี้ลมมีเรื่องกับอรทัยอีก สำลีเลี่ยงไปจัดปิ่นโต
       ศิวาฉงน “ทำไมเหรออาภา”
       อาภาไม่อยากให้ศิวาไม่สบายใจ “ลมติดงานน่ะค่ะ”
       “เจ้าลมหายโกรธฉันแล้วใช่มั้ย”
       อาภาอึ้ง สำลีชะงัก แล้วลี่ยงออกไปนอกห้อง
       
       ที่ตู้กดกาแฟกระป๋องในโรงพยาบาล ศุวิลหยอดเหรียญแล้วกดปุ่ม แต่กาแฟไม่กลิ้งออกมา ศุวิลชะงัก ยิ่งหัวเสีย ตบๆ ตู้อย่างหงุดหงิด
       ทันใดนั้นมีมือใครคนหนึ่งค่อยๆ แตะตู้กาแฟเบา ปรากฏว่ากาแฟกระป๋องไหลออกมา เจ้าของมือนั้นคือฟ้าใส
       “นี่ จะใช้แต่ความรุนแรงไม่ได้หรอกนะ”
       ศุวิลรับกาแฟไป “ขอบใจ”
       “ในที่สุดคุณก็ยอมมาเยี่ยมคุณตาแล้ว ชั้นดีใจมากเลยนะที่คุณคิดได้ นึกว่าคุณจะเป็นคนดื้อ หัวแข็ง...”
       “ใช่ ผมเป็นคนอย่างนั้นแหละ” ฟ้าใสชะงัก “ที่มาเนี่ย แค่มาส่งแม่เฉยๆ เดี๋ยวจะกลับแล้ว”
       “นี่ ไหนๆ ก็มาแล้ว ขึ้นไปเยี่ยมคุณตาซักหน่อยสิ ท่านจะได้ดีใจ”
       ศุวิลรำคาญ เดินหนี ฟ้าใสตามติด
       “นี่ ห้องคุณตาอยู่ทางนี้ จะไปไหนล่ะ มาๆ ไปด้วยกัน”
       ฟ้าใสพยายามดึงรั้งศุวิลไป ทว่าศุวิลไม่สนแถมเดินหนี ฟ้าใสวิ่งตามขวางหน้าขวางหลัง ดึงศุวิลไว้แน่น
       “ปล่อย” ศุวิลบอก
       ฟ้าใสว่า “ไม่ปล่อย”
       ศุวิลโมโหเลยเดินไปทั้งที่ฟ้าใสจับอยู่ เลยกลายเป็นเดินลากฟ้าใสไป ฟ้าใสพลาดเท้าพลิกตกส้นสูง จะล้ม ศุวิลรีบหันมาประคองฟ้าใสไว้
       ฟ้าใสตกอยู่ในอ้อมกอดศุวิล ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง ฟ้าใสเขินผละออก
       “เคยเห็นแต่คนตกตึก ตกต้นไม้ นี่ตกส้นสูง ใส่มาทำไมเนี่ยส้นสูง เดินก็ลำบาก ทีหลังถ้ารู้ตัวว่าเดินไม่ถนัดก็ใส่รองเท้าส้นเตี้ยๆ มา”
       ฟ้าใสอ้าปากจะเถียง ศุวิลสวนขึ้นทันทีท่าทางกวนๆ
       “อ๋อ...ลืมไป คุณมันตัวเตี้ย ต้องใส่ส้นสูงเพิ่มความสูงให้ตัวเอง”
       ฟ้าใสเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง โกรธศุวิลหน้าดำหน้าแดง แต่เถียงไม่ออก ได้แต่ฮึดฮัดๆ
       ฟ้าใสก้าวจะเดินแล้วเจ็บเท้า เลยชะงัก
       “โอ้ย...”
       ศุวิลมองแล้วเป็นห่วง
       “มานี่เดี๋ยวผมพาไปหาหมอ”
       
       ฟ้าใสที่ขาเจ็บอยู่ นั่งรอคิวหมออยู่กับศุวิล หล่อนไม่ยอมนิ่ง ยุกยิกๆ ตลอดเวลา ศุวิลมองฟ้าใสดุๆ
       “นั่งเฉยๆ เป็นมั้ยเนี่ย แล้วนี่เอาบัตรประจำตัวคนไข้เดี๋ยวผมจัดการเอง”
       ฟ้าใสเชิดใส่ “ไม่ต้องมายุ่งเลย เดี๋ยวฉันจัดการเองได้”
       ฟ้าใสจะลุกขึ้นเอง แต่พอเท้าเหยียบพื้นก็รู้สึกเจ็บอีก ฟ้าใสร้องโอ๊ย ทำท่าจะล้มลงไปอีก ศุวิลประคองฟ้าใสไว้ แล้วจับให้นั่งกับที่
       “หายซ่าหรือยัง เอาบัตรมา เดี๋ยวผมจัดการให้”
       ฟ้าใสมองศุวิลหน้าตูม ยอมส่งบัตรประจำตัวคนไข้ให้ศุวิลแต่โดยดี
       
       ขณะเดียวกันสุธาวีเดินเรื่อยเปื่อยท่อย่างเซ็งๆ นึกถึงปิ่นมณีอีก หยิบมือถือขึ้นมา เลื่อนดูเบอร์โทร.ของปิ่นมณีแล้วกดเบอร์ โทร.ออก
       
       ด้านปิ่นมณีอยู่ในชุดสวยเริดเดินเชิดมาตามทางในสลัมบ้านแม่ ระหว่างทางชาวบ้านมองปิ่นมณีเป็นตาเดียวเพราะความแตกต่าง
       ปิ่นมณีมองรอบตัวแล้วดีใจที่หลุดพ้นไปจากสลัมนี้ได้
       โทรศัพท์ปิ่นดัง ปิ่นมณีหยิบขึ้นมาเห็นว่าเป็นสุธาวี ปิ่นมณียิ้มคุมเกม ไม่รับสาย สายตัดไป
       มองดูมิสคอลสองสายของสุธาวี
       “แค่สองมิสคอล...พยายามมากกว่านี้สิคุณสุธาวี”
       ทันใดนั้นสุธาวีโทรกลับมาอีกครั้ง ปิ่นมณียิ้มพอใจ แล้วตัดสินใจกดรับสาย
       สุธาวีนอนเขลงคุยโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา ลุกขึ้นนั่งเมื่อปิ่นมณีรับสาย
       “ผมคิดว่าคุณจะไม่รับสายผม...”
       “ชั้นรับเพราะจะบอกว่า ไม่ว่างคุยนะคะคุณวี ชั้นต้องพาลูกค้าไปเทสต์รถ”
       ปิ่นมณีหันออกจากโทรศัพท์ แล้วพูดคนเดียว
       “เชิญที่รถเลยค่ะ เดี๋ยวดิชั้นตามไป” แล้วหันกลับมาพูดใส่โทรศัพท์ “แค่นี้ก่อนนะคะคุณวี ไว้คุณค่อยโทร.มาใหม่”
       “แต่ผมโทร.ไปหลายครั้งแล้ว”
       “แค่สองครั้ง...”
       สุธาวีได้ฟังแล้วก็ยิ้มเอนนอนลงอย่างสบายใจ
       “นี่คุณนับด้วยเหรอว่าผมโทรไปกี่ครั้ง...แต่ไม่ต้องห่วง ผมคงไม่โทร.ไปอีก คุณไม่ต้องรอรับนะครับ”
       สุธาวีกดวางสายไป
       ปิ่นมณีอึ้งพยายามเดาเกมสุธาวี แต่ก็ไม่ตื่นตูมให้เสียคะแนน สุธาวีวางสายไปยิ้มกับตัวเอง
       
       ปิ่นมณีคิดในใจ เกมนี้ไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยาก ไม่นานหล่อนเดินมาหยุดที่หน้าห้องแถวพอดี

จ้าวพายุ ตอนที่ 2
       ครู่ต่อมาปิ่นมณีนั่งร้อนอยู่ในบ้าน ได้ยินเสียงทำกับข้าวดังอยู่ในครัว
       
       ปิ่นมณีตะโกน “ฉันไม่กินก็ได้นะแม่ จะรีบไป”
       ปานโผล่หน้ามาอารมณ์ดี
       “เฮ้ย! แม่ทำที่แกชอบกิน กินก่อนสินังปิ่น”
       ปานผลุบหายเข้าไปอีก ปิ่นมณีมองสภาพบ้าน มีแต่ความทรุดโทรม เครื่องเรือน เครื่องนอนเก่าๆ ปิ่นมณีถอนใจที่ตอนนี้ชีวิตตนไม่ต้องลำบากที่นี่อีก
       “ผัวแม่ไปเมาที่ไหนอีกล่ะ ไม่เห็น”
       “มันสร่างมันก็กลับมาเองแหละ” เสียงปานตอบออกมา
       ปิ่นมณีบ่นเบาๆกับตัวเอง “ผัวเฮงซวยจริงๆ....แม่นอนตรงนี้เหรอ”
       “เออ! ให้ไอ้ปองมันนอนข้างบน มันอยากมีห้องส่วนตัว”
       ปานออกมาพร้อมกับข้าวผัดผักบุ้ง ไข่เจียวและข้าวร้อนๆ มาวางไว้บนพื้น
       “ป่านนี้มันยังนอนยังไม่ตื่น เดี๋ยวก็ถูกไล่ออกอีก” ปานบ่น
       “แล้วก็มาแบมือขอเงินแม่ ขอเงินฉันอีก”
       ปองพลเดินลงมาจากบนบ้านพอดี และได้ยิน
       “แล้วจะทำไม” ปองพลลงนั่งตักข้าวใส่ปากเลย
       “ไอ้ปอง ฉันทำให้น้องแกกิน”
       “ฉันไม่ใช่น้องมัน” ปิ่นมณีบอก
       ปองพลยั๊ว “โห..อีปิ่น เดี๋ยวนี้ไม่นับญาติกันแล้วเหรอ ถึงจะไม่มีสายเลือดเดียวกัน แต่ยังไงแม่แกก็เป็นเมียพ่อชั้น”
       “ปิ่น เดี๋ยวแม่จะไปตักข้าวให้ใหม่นะ”
       ปองพลประชดไม่เลิก “เดี๋ยวนี้กับข้าวบ้านๆ แบบนี้มันไม่กินหรอกแม่ มันชอบไปกินในโรงแรม”
       ปิ่นมณีชะงัก “โรงแรมอะไรของแก”
       “เมื่อคืนแกไปโรงแรมที่ฉันทำงาน ไง...รับจ็อบขึ้นห้องกับแขกไฮโซด้วยหรือไง มิน่า ถึงได้มีปัญญาแต่งตัวสวย อยู่คอนโดหรูหรา ลำพังเงินเดือนเซลส์ขายรถมันไม่ได้ยังงี้หรอก”
       “ไอ้ปากสกปรก”
       ปิ่นมณีฉุนขาด ปราดเข้าไปหยิบจานกับข้าวขยี้ใส่หน้าปองพลทันที
       “นังปิ่น!” ปานตวาด
       “อีปิ่น! อี...”
       ปองพลเดือดดาลลุกขึ้นจะทำร้ายปิ่นมณี ปิ่นมณีล้วงกระเป๋าหยิบมีดพกขึ้นมาใช้ป้องกันตัว
       “อย่าเข้ามานะ! ฉันฆ่าแกแน่!”
       ปองพลชะงัก ปานเข้าไปปกป้องปองพล
       “อย่า นังปิ่น อย่าทำอะไรพี่แกนะ นี่แกเป็นบ้าอะไร หา!”
       ปิ่นมณีมองแม่อย่างน้อยใจ “แม่...”
       “แกจะไปทำงานไม่ใช่เหรอ รีบไปเถอะ รีบไป! อย่ามาอยู่สร้างเรื่อง!”
       “มันดูถูกฉันนะแม่ แล้วยังจะเข้ามาทำร้ายฉันอีก แม่กลับปกป้องมัน หาว่าฉันสร้างเรื่องเหรอ!”
       “เออ! แกอยู่ มีแต่สร้างปัญหา กับพ่อเลี้ยงแก แกก็จะฟาดหัวมัน นี่พี่ชายแกอีก ถึงกับจะฆ่าจะแกงกัน ไม่เห็นหัวฉันเลย!”
       ปองพลยิ้มเย้ยเข้าให้ ปิ่นมณียิ่งแค้น
       “เออ! งั้นต่อไปนี้ก็ไม่ต้องโทรไปขอเงินฉัน ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ถ้าแม่เห็นไอ้กาฝากสองคนนี่ดีกว่าฉัน ก็พอกันที!”
       ปิ่นมณีเก็บมีด เดินออกไปด้วยความเจ็บใจ ปานโกรธปิ่นมณี ด่าไล่หลัง
       “ใช่สิ! เดี๋ยวนี้แกไม่ฟังชั้นแล้วนี่ นังลูกอกตัญญู กล้าตัดแม่ตัดลูกกับชั้น ขอให้แกไม่เจริญ นังปิ่น คอยดู!”
       ปิ่นมณีมาหยุดยืนหน้าบ้านอย่างคับแค้นใจ ยังได้ยินเสียงปานด่าตามหลังมา
       “หน็อย! ร้อนตัวหรือไง หรือว่าแกจะขายตัวจริงๆ หา! กูไม่ใช้เงินกะหรี่จำไว้!”
       ปิ่นมณียืนฟังนิ่งน้ำตาไหลออกมา ปิ่นมณีปาดน้ำตาทิ้ง เดินออกไปอย่างเข้มแข็งที่สุด
       
       ฟ้าใสนั่งเจ็บเท้าอยู่หน้าห้องตรวจ แต่ยังใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ไม่ได้ถอด ศุวิลเดินมา ยื่นถุงรองเท้าแตะให้
       “อ่ะ รองเท้าแตะ ใส่ซะ”
       “ขอบใจ”
       ฟ้าใสก้มไปเพื่อจะถอดส้นสูงตัวเอง แต่ปรากฏว่าเจ็บเท้าเลยยังกึกกักอยู่ถอดไม่ได้สักที ศุวิลหันมาเห็นพอดี
       “เอ้า ทำไมไม่รีบเปลี่ยน ห่วงสวยอยู่ได้ ทำไม หรือว่ารองเท้าแตะสามสิบบาทเนี่ยใส่ไม่ได้”
       “ไม่ใช่ เจ็บเท้า ถอดรองเท้าไม่ได้”
       “แล้วก็ไม่บอก”
       ศุวิลก้มลง จะถอดรองเท้าให้ฟ้าใส
       “จะทำอะไรอ่ะ”
       ศุวิลค่อยๆ ถอดรองเท้าให้ฟ้าใสอย่างเบามือ ฟ้าใสชะงักอึ้งๆ
       ศุวิลถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมาก “เจ็บมั้ย”
       ฟ้าใสหวั่นไหว ชักอายๆ “ไม่”
       “เจ็บก็บอกนะ”
       “อืม...”
       สำลีเดินผ่านมาที่มุมหนึ่ง เห็นศุวิลถอดรองเท้าให้ฟ้าใสพอดี
       “อุ๊ตะ!”
       สำลีรีบเข้าไปสังเกตการณ์ใกล้ๆ แบบถนัดๆ โดยไม่ให้ศุวิลและฟ้าใสเห็น
       ศุวิลถอดรองเท้าส้นสูงออกให้ฟ้าใสทั้งสองข้าง แล้วเอารองเท้าแตะให้ฟ้าใส
       ฟ้าใสอึ้งไป หันหน้าหนี ไม่อยากให้ศุวิลเห็นว่าตัวเองหน้าแดง
       ศุวิลเองก็เบือนหน้าไปอีกทาง ไม่อยากให้ฟ้าใสเห็นสีหน้าและแววตาของตัวเองในตอนนี้ว่าเขินมากนะ
       แต่สำลีเห็นปฏิกิริยาของทั้งสองคน อึ้ง ตกใจ ประหลาดใจ และพลอยเขินไปกะเค้าด้วย
       ศุวิลและฟ้าใสนั่งใกล้ชิดกัน โดยศุวิลถือรองเท้าให้ฟ้าใส
       
       สองหนุ่มสาวหันหน้าไปคนละทาง แต่ต่างคนต่างแอบอมยิ้มกับตัวเอง
       
       อ่านต่อตอนที่ 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
จ้าวพายุ ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
จ้าวพายุ ตอนที่ 15 (จบตอน)
จ้าวพายุ ตอนที่ 14 (จบตอน)
จ้าวพายุ ตอนที่ 13
จ้าวพายุ ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก นี่แค่เริ่มต้น
Bass_oun@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014