หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามี

สามี ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 14 พฤศจิกายน 2556 21:52 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามี ตอนที่ 1
        สามี ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       รสิกาขับรถเข้ามาจอดที่หน้าประตูรั้ววังประกาศเกียรติ ลุงธรรม คนสวนรีบมาเปิดประตูรั้วให้ รสิกาขับรถเข้าไปด้านในมาจอดรถที่หน้าตึก แม่นมกับแหววและคนรับใช้เก่าแก่อีกสามคนมายืนรอรับ
       
       “คุณหญิงกลับมาแล้ว” แหววจะถลาเข้าไป
       แม่นมปราม
       “แหวว”
       แหววเบรกค้าง แม่นมเดินมาหยิกที่สีข้าง
       “โอ้ยๆ คุณนมขา แหววเจ็บนะคะ”
       “ฉันจะหยิกจนกว่าหล่อนจะเลิกทำกิริยาม้าดีดกะโหลกกับคุณหญิง ทำตัวเหมือนไม่ได้รับการอบรม ไปช่วยรับกระเป๋าคุณหญิง”
       แหววเข้าไปหารสิกาแบบสโลว์มากท่าทางกวนประสาท แม่นมตามไปหยิกใหญ่เลย
       “กวนประสาทฉันเหรอ”
       “โอ้ยๆ คุณหญิงขาช่วยแหววด้วยค่า”
       รสิกาลงจากรถมองยิ้มๆ
       “นมจ๋า...”
       “นมจะหยิกสั่งสอนแม่แหววให้เนื้อหลุดเลย”
       “วัยพี่แหววจับเฉยๆ เนื้อก็หลุดติดมือแล้วล่ะจ๊ะนม” รสิกายิ้ม แซว
       “คุณหญิงคะ เนื้อแหววไม่ได้ยุ่ยเละเหมือนพวกป้าๆ ยายๆนะคะ”
       กลุ่มป้าๆมองแบบพาลมาถึงได้ไงเนี่ย
       “แม่แหวว”
       รสิกาขำ เสียงรัตนาวลีดังเข้ามา
       “ทะเลาะอะไรกันอีกจ๊ะนม”
       ทุกคนหันไปมองรัตนาวลีที่เดินออกมา คนรับใช้พากันขยับย่อลงอัตโนมัติ
       “อบรมแม่แหววค่ะหม่อม ไม่ปรามเดี๋ยวจะกลายเป็นไม้แก่ดัดยาก”
       “ก็ไม่ต้องดัดค่ะนม ฟาดเลย อ้ายสนับสนุน” รสิกายุขำๆ
       แหววหน้าเหวอ
       “คุณหญิงอย่าส่งเสริมคุณนมแบบนั้นสิคะ แหววก็ตายพอดี”
       รสิกายิ้มขำ
       “หม่อมแม่บอกให้อ้ายรีบกลับมาว่ามีงาน งานอะไรเหรอคะ”
       “ไปแต่งตัวสวย ๆ นะลูกนะ ไปถึงงานก็รู้เอง”
       “เซอร์ไพรส์เหรอคะ” รสิกาแปลกใจ
       “นมจ๊ะ...ดูแลให้ด้วยนะ”
       แม่นมสบตากับรัตนาวลีรู้สึกลำบากใจ รู้ว่าถ้ารสิการู้เป็นเรื่องแน่
       “ค่ะ...”
       “หม่อมแม่คะ...” รสิกาชะงักเพราะแม่นมยึดมือไว้ “นมจ๊ะ อ้ายขอคุยกับหม่อมแม่
       ก่อนนะจ๊ะ”
       “ไปแต่งตัวกันนะคะ...” แม่นมยิ้มต้อน “คนดีของนม”
       รสิกาเจอคำนี้ต้องยอมทุกที แม่นมพารสิกาออกไป รัตนาวลีมองตามอย่างหนักใจ
       
       รสิกาแต่งตัวอยู่ในห้องนอน แม่นมอยู่ด้านหลังกำลังเก็บชุดอื่น ที่ไม่ใช้เข้าตู้ให้เรียบร้อย
       “วันนี้อ้ายเจอแต่เรื่องแย่ๆ ทั้งเจ้าสัวเรียว แล้วยังสุรีย์ส่องอีก เมื่อไหร่สุรีย์ส่องจะยอมรับความจริงสักที ว่าเขาไม่มีสิทธิ์จะเอาชื่อเสียงของประกาศเกียรติไปแอบอ้าง”
       “ชื่อเสียงเป็นสิ่งสมมติจะเก็บมาคิดให้ปวดหัวทำไมคะ”
       “แต่มันเป็นสิ่งที่ที่ท่านปู่ ท่านพ่อสร้างสมมานะคะ”
       “ถือก็หนัก วางก็เบานะคะคุณหญิง”
       “แต่อ้ายทนไม่ได้ค่ะ อ้ายจะไม่ยอมให้ใครมาทำลาย จะรักษามันไว้ด้วยชีวิตของอ้าย”
       แม่นมแอบมองรสิกาอย่างหนักใจ...รสิกาแต่งตัวชุดราตรีสวยงามเสร็จเรียบร้อยหันกลับมาเห็นแม่นมยื่นกล่องเครื่องประดับให้ ในกล่องมีเครื่องประดับสร้อยเพชร เป็นมรดกตกทอดมารุ่นต่อรุ่น
       “หม่อมให้คุณหญิงใส่เครื่องประดับชุดนี้ค่ะ” แม่นมบอก
       “เครื่องประดับของท่านย่าเลยเหรอจ๊ะ ปกติจะให้ใส่ไปงานสำคัญๆ”
       แม่นมหลบตา
       “งานนี้ก็คงสำคัญน่ะค่ะ”
       รสิกาสงสัย
       “อ้ายถามว่างานอะไร หม่อมแม่ก็ไม่ยอมบอก ทำไมจะต้องให้เต่งตัวเต็มยศขนาดนี้”
       แม่นมรู้ว่าทำไม แต่ไม่อยากให้รู้ตอนนี้ก็เลี่ยงไป
       “คุณหญิงไว้ทุกข์ให้ท่านชายมาสองปี พอออกทุกข์ก็ทำแต่งาน หม่อมท่านคงอยากให้คุณหญิงได้สังสรรค์บ้างน่ะค่ะ”
       “อ้ายไม่เห็นอยากไปเลย อยากอยู่ทำงานมากกว่า”
       แม่นมกลัวรสิกาเปลี่ยนใจ
       “ไปเถอะค่ะ...ไปเป็นเพื่อนหม่อมท่านออกงานแทนท่านพ่อนะคะ”
       รสิกามองภาพ หม่อมเจ้าชัยประกาศที่วางอยู่หัวเตียงอย่างคิดหนัก แม่นมเสียงหวาน
       “นะคะคนดีของนม”
       รสิกายอมให้แม่นมใส่สร้อยแต่โดยดี
       
       ทางเข้าด้านหน้าสถานที่จัดงาน ถูกจัดไว้สวยงามด้วยดอกไม้ มีแผ่นป้ายสีแดงเขียนด้วยตัวอักษรสีทองเป็นคำมงคล รัตนาวลีในชุดราตรีสวยงามเดินนำรสิกาเข้าไปที่หน้างาน รสิกาชะงักที่เห็นแผ่นป้ายสีแดงที่เป็นตัวอักษรจีนคำว่า ซิ่ว ติดอยู่ รัตนาวลีรู้สึกว่ารสิกาไม่เดินจึงหันมากลัวลูกสาวจะไม่ยอมเข้า
       “ไปสิจ๊ะอ้าย คนเข้าไปในงานกันหมดแล้ว”
       “หม่อมแม่คะ ใครเป็นเจ้าภาพงานนี้คะ”
       รัตนาวลีมองตามสายตารสิกาเห็นป้ายภาษาจีน รัตนาวลีอ้ำอึ้งจะพูด พอดีกับที่ รุ้งราย กับระริน ลูกสาวเจ้าสัวเรียว เดินออกมาจากงาน พอเห็นรัตนาวลีก็รีบเข้ามาหา
       “หม่อมวลี มาทันเวลาพอดี ระรินพาหม่อมไปทีนะ” รุ้งรายยกมือไหว้
       รัตนาวลีหันมาหารสิกา
       “เข้าไปในงานก่อนนะลูก เดี๋ยวแม่ตามไป”
       “เดี๋ยวสิคะหม่อมแม่จะไปไหน”
       รัตนาวลีไม่ตอบเดินตามระรินไปเลย รสิกายืนงงว่านี่มันอะไรกัน รุ้งรายเข้ามาหารสิกา มองยิ้ม ๆ จนรสิกาแปลกใจ รุ้งรายเลยเปลี่ยนท่าที
       “สวัสดีค่ะ คุณหญิงรสิกา เชิญทางนี้ค่ะ”
       “เดี๋ยวค่ะ ใครเป็นเจ้าภาพงานนี้คะ”
       รุ้งรายตอบไปอย่างอื่น
       “งานกำลังจะเริ่มแล้ว เชิญค่ะ”
       
       รุ้งรายเดินนำไป รสิกาเดินตามเข้าไปในงานอย่างเริ่มหงุดหงิด

สามี ตอนที่ 1
        รุ้งราย เดินนำรสิกาเข้ามาในงาน เสียงปรบมือรอบตัวดังขึ้น รสิกามองไปรอบๆ เห็นแขกต่างใส่ชุดโทนแดง ทอง สดใส กู๋พงษ์ น้องชายเจ้าสัวเรียว ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินการในงาน ประกาศผ่านไมค์
       
       “สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน กระผมในฐานะน้องชายดีใจแทนเจ้าสัวเรียวยิ่งนัก ที่ได้เห็นมิตรภาพและความอบอุ่นในงานแซยิดของเจ้าสัวเรียว เพื่อเป็นเกียรติให้กับมิตรภาพที่ทุกท่านมอบให้ เรียนเชิญ
       เจ้าสัวเรียวบนเวทีครับ”
       รสิกาชะงักมองไป เห็นมีลูกท้อที่เป็นแป้งปั้นเลียนแบบตั้งวางสูงประดับบนเวที เจ้าสัวเรียวในชุดสูทดูดี เดินเข้ามาที่กลางเวทีมองไปรอบๆ
       “ขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงานในวันนี้ เกือบ 60 ปีที่ผ่านมา เพราะได้รับมิตรภาพที่ดีจากทุกท่านทำให้ผมและครอบครัวก้าวมายืนที่จุดนี้”
       ลูกสาวของเจ้าสัวเรียวคือ รังรอง รุ้งราย และ ระริน เดินขึ้นมาบนเวที ตามมาด้วยชาญชัย สามีของรังรอง
       “เพื่อนร่วมวงการ ญาติพี่น้อง พนักงานทุกคน ขอให้ทุกท่านรับการคารวะจากผมและลูก ๆ ของผมทุกคน”
       เจ้าสัวเรียวและลูก ๆ ต่างก้มหัวอย่างให้เกียรติกับแขก ทุกคนในงานปรบมือ ขณะเดียวกัน สุรีย์ส่องในชุดสวยยืนกำกับตากล้องให้ถ่ายรูป
       “เก็บภาพครอบครัวเจ้าสัวเรียวให้ครบทุกคนนะ เผื่อให้ฉันเลือกจัดหน้าด้วย” สรีย์ส่องชะงัก สายตาเหลือบไปเห็นรสิกายืนอยู่ “ยัยอ้าย...มาได้ยังไง”
       รสิกามองเจ้าสัวเรียวอย่างเกลียดชัง เธอจะหันหลังกลับออกไปแต่ต้องชะงักที่ได้ยินประโยคต่อมา
       “และในวันที่น่ายินดีเช่นนี้ ผมขอเชิญหม่อมรัตนาวลีบนเวทีครับ”
       รสิกาหันกลับมา เห็นรัตนาวลีเดินมายืนเคียงข้างเจ้าสัวเรียวบนเวที
       “ผมเชื่อว่าในช่วงสุดท้ายของชีวิต ทุกคนต่างหวังว่าจะมีคู่คิด เพื่อนร่วมชีวิตที่จะดูแลกันและกันตลอดไป และไม่ง่ายนักที่จะได้เจอคนๆ นั้น แต่เป็นความโชคดีของผมที่วันนี้หม่อมรัตนาวลีให้เกียรติมาเป็นคู่ชีวิตของผม นับจากนี้ครอบครัวลิ้มวัฒนาถาวรกุล และประกาศเกียรติจะเป็นทองแผ่นเดียวกัน”
       รสิกาตะลึง ทุกคนในงานต่างพากันฮือฮา สุรีย์ส่องสั่งตากล้อง
       “เก็บภาพคู่หลายๆ ภาพ”
       สุรีย์ส่องยิ้มพอใจจะได้มีเรื่องไปเล่นงานรสิกา ชาญชัยตกใจหันไปหารังรองคุยด้วยเสียงที่เบาพอแค่ได้ยินกันสองคน
       “ป๊าคุณจะแต่งงาน ทำไมคุณไม่ห้าม”
       “มันเป็นความสุขของป๊านะคะคุณ”
       “โง่จริง เพิ่มคน ส่วนแบ่งก็ยิ่งน้อย”
       รังรองมองชาญชัยอย่างน้อยใจ บนเวทีเจ้าสัวเรียวถามเบาๆ กับรัตนาวลี
       “คุณหญิงล่ะครับ”
       หม่อมรัตนาวลีมองไปทางรสิกาที่ยืนอยู่ตรงทางออกอย่างไม่แน่ใจนัก
       “เจ้าสัวคะ...ฉันว่า...”
       รัตนาวลีจะพูดว่าอย่าเลยค่ะ เจ้าสัวเรียวยิ้มปลอบใจ
       “ต่อหน้าคนเยอะ คุณหญิงคงไม่กล้าหรอกครับ...”
       เจ้าสัวเรียวหันไปพูดผ่านไมค์
       “นอกจากครอบครัวลิ้มวัฒนาถาวรกุลจะร่วมยินดีในวันนี้ ผมดีใจนะครับที่คุณหญิงรสิกามาร่วมแสดงความยินดีกับเราด้วย เชิญคุณหญิงบนเวทีครับ”
       ทุกคนหันมองไปทางรสิกาด้วยความสนใจ รสิการู้ว่าโดนบีบให้ยอมรับงานแต่งครั้งนี้ เธอตั้งสติแล้วตัดสินใจเดินไปที่เวที ระหว่างทางหยิบแก้วเครื่องดื่มจากบริกรที่ถือถาดเตรียมเสิร์ฟถือแก้วเดินขึ้นไปบนเวที สายตาของเธอมองตาแม่ดูนิ่งจนรัตนาวลีรู้สึกกลัวใจนัก รสิกาเดินขึ้นมายืนประจันหน้ากับเจ้าสัวเรียว
       “ยินดีนะครับคุณหญิง ที่เราจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน”
       รัตนาวลีมองลุ้นมากแปลกใจที่เห็นรสิกายิ้มเย็น แล้วยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นตรงหน้า เจ้าสัวเรียวจะชน แต่รสิกาปล่อยมือให้แก้วตกลงพื้นแตกกระจายเพล้ง ทุกคนตะลึง เจ้าสัวเรียวกับรัตนาวลีอึ้ง รสิกามองอย่างไม่หลบสายตา ประกาศความเป็นศัตรูอย่างชัดเจน รุ้งรายโกรธ พูดเสียงแค่พอได้ยินกันบนเวที
       “เสียมารยาท”
       สุรีย์ส่องและแขกในงานมองอย่างลุ้นๆ ว่าจะมีเรื่อง รุ้งรายกับพี่น้องทำท่าจะก้าวเข้าหารสิกา เจ้าสัวเรียวปรามเสียงเบาแต่หนักแน่น
       “รุ้งราย...”
       “ป๊าคะ เขา...”
       เจ้าสัวเรียวมองด้วยสายตาปรามเข้มๆ หนักแน่น รุ้งรายชะงักมองเจ้าสัวเรียวเห็นสายตาปรามก็ชะงักยกมือห้ามพี่น้องคนอื่นๆ ทุกคนเชื่อฟัง รู้หน้าที่ ถอยกลับไปที่เดิม
       “หญิงอ้าย...” รัตนาวลีอึ้ง
       รสิกาพูดกับรัตนาวลีแค่ได้ยินบนเวที
       “กลับวังกับอ้ายนะคะหม่อมแม่”
       “หม่อมวลี”
       เจ้าสัวเรียวมองแบบขอให้รัตนาวลีอย่ากลัวเพราะความรักลูก รสิกาเสียใจกับท่าทีของแม่ที่ดูลังเล รสิกาตัดสินใจหันกลับหลังหันเดินลงจากเวที รัตนาวลีลำบากใจมองเจ้าสัวเรียว
       “ขอโทษนะคะ”
       เจ้าสัวเรียวยิ้มพยักหน้าน้อยๆว่าไม่ต้องห่วง รัตนาวลีเดินตามรสิกาไป
       
       รสิกาเดินผ่านแขกที่ยืนอยู่ก้าวไปตามทางหน้าเชิด เก็บความรู้สึกเหมือนไม่สะดุ้งสะเทือนใด ๆ กับสายตาทุกคน เธอเดินเกือบจะถึงประตูทางออก จู่ๆ เสียงกลองก็รัวดังลั่น ทันใดนั้นประตูถูกเปิดออกพร้อมกับที่กลุ่มเชิดสิงโตก็แห่เข้ามาในงานจำนวน 4 คู่
       สิงโตถูกเชิดมาขวางทาง รสิกาจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง แต่ตัวสิงโตอีกสามตัวกลับมาล้อมแล้ววิ่งวนอยู่รอบตัวจนเธอตกในวงล้อม รสิกาพยายามจะหาทางออกแต่ติดอยู่ในวงล้อม เธองุนงงว่าเกิดอะไรขึ้นพยายามจะถอยหนีจนเสียหลักจะล้ม แต่มีอ้อมกอดของราพณ์เข้ามารวบไว้ รสิกาตกใจหันมองเห็นหน้าราพณ์อยู่ในระยะใกล้
       “ขับรถประมาท เดินก็ยังไม่ระวังอีกเหรอครับ”
       รสิกาตกใจ จำได้
       “คุณ”
       “ผมบอกแล้วว่าเราต้องได้เจอกัน” ราพณ์ยิ้มกวนประสาท “คุณหญิงรสิกา”
       “นี่คุณเป็นใครกันแน่”
       “ผมราพณ์ ลิ้มวัฒนาถาวรกุล ลูกชายคนโตของเจ้าสัวเรียว”
       รสิกาฟังแล้วอึ้ง คิดทบทวนเหตุการณ์ที่ผ่านมา
       “แสดงว่าคุณจงใจขับรถชนรถฉัน”
       ราพณ์ยิ้มรับอย่างไม่ยี่หระ
       “จะดองกับผู้ดี ก็ต้องทำความคุ้นเคยกันหน่อย”
       “ฉันไม่มีวันยอมให้หม่อมแม่ แต่งกับพ่อของคุณ”
       “หม่อมเลือกใครคุณก็เห็นแล้วนี่” ราพณ์ยิ้มเย้ย
       รสิกาพยายามจะผลักเขาออก แต่ตัวเธอก็ยังยืนไม่อยู่ สิงโตคลายออกจนทำให้ทุกคนเห็นราพณ์ที่กอดรสิกาแขกในงานตกใจกับภาพที่เห็น
       “แขกคงคิดว่าลูกๆ กำลังสานสัมพันธ์อันดีต่อกัน”
       
       ราพณ์ยิ้มยั่วกวนโมโหสุดๆ

สามี ตอนที่ 1
         
       รสิกาได้สติว่าตัวเองอยู่ในสภาพไม่เหมาะสม โกรธมาก เธอผลักเขาออก รัตนาวลีจะเข้ามาหาแต่ยังไม่ทันขยับ รสิกาก็ตบหน้าราพณ์ เพี๊ยะ ท่ามกลางสายตาของคนทั้งงาน
       
       “หยาบคาย”
       กลุ่มเจ้าสัวเรียว รุ้งรายและพี่น้องรีบลงมาจากเวที แสงแฟลชวูบวาบจากนักข่าวที่มาร่วมงาน รสิกาได้สติสะบัดหน้าเดินออกไปทันที
       “หญิงอ้าย”
       รัตนาวลีตกใจ รีบตามไป ราพณ์ตามออกไปพร้อมด้วยกลุ่มเจ้าสัวเรียว
       
       ราพณ์จะไปทางลานจอดรถ เจ้าสัวเรียวเรียกไว้
       “ราพณ์”
       ราพณ์ชะงักหันมามอง
       “ลื้อพูดอะไรคุณหญิงถึงได้ระเบิดใส่ลื้อแบบนั้น” เจ้าสัวเรียวสงสัย
       ราพณ์ตอบเลี่ยงไป
       “เจ๊รอง เฮียชาญชัย รุ้ง พี่ฝากดูแลแขกด้วยนะ...ทุกคนช่วยกันนะ”
       ทุกคนพยักหน้ารับ ราพณ์รีบตามรสิกาไป เจ้าสัวเรียวตามไปอีกคน สุรีย์ส่องออกมากับช่างภาพ
       “เร็วๆ เดี๋ยวไม่ทัน”
       สุรีย์ส่องจะตามไป รุ้งรายเห็นสุรีย์ส่องกับตากล้องก็เข้าขวางไว้ทันที สุรีย์ส่องไม่ถูกกับรุ้งรายอย่างรุนแรง เพราะประสิทธิ์ พ่อของสุรีย์ส่องเป็นคู่แข่งทางการค้า แต่ตัวสุรีย์ส่องมีกิจการเป็นการทำนิตยสารเพื่ออัพตัวเองให้เป็นที่รู้จักในสังคมตลอดเวลา และก็ใช้ข่าวคอยดิสเครดิตคนอื่นด้วยเช่นกัน
       “เธอมาขวางฉันไว้ทำไม” สุรีย์ส่องไม่พอใจ
       “เธอมาร่วมงาน เจ้าภาพอย่างฉันต้องดูแลเธออย่าใกล้ชิดสิ”
       สุรีย์ส่องสะบัดเสียงใส่
       “ฉันจะกลับแล้ว”
       สุรีย์ส่องจะไป รังรองขวาง
       “คงไม่ได้”
       ระรินขวางด้วย
       “เสียใจด้วยนะคะ”
       รุ้งรายจ้องหน้า
       “เธอต้องอยู่ที่นี่จนกว่าป๊ากับเฮียราพณ์จะกลับเข้ามา”
       “กลัวเรื่องเน่าๆ ของพวกเธอจะฉาวโฉ่หรือไง” สุรีย์ส่องเย้ย
       รุ้งรายไม่ได้กลัวสักนิด
       “เธอนี่มันสมชื่อ สุรีย์สอดจริงๆ”
       “ฉันชื่อ สุรีย์ส่อง” สุรีย์ส่องฉุนกึก
       รุ้งรายยิ้มเหยียด
       “สุรีย์สอดน่ะถูกแล้ว สอด แส่ เสี้ยม และเสพของเน่าไว้เลี้ยงชีวิต”
       สุรีย์ส่องโกรธ แต่รู้ว่าสู้ไม่ได้
       “ถอยไป”
       สุรีย์ส่องไม่ยอมจะไปให้ได้ รุ้งรายตะโกน
       “การ์ด”
       กลุ่มบอดี้การ์ดของเจ้าสัวเรียวเข้ามาขวาง สุรีย์ส่องกับตากล้องไว้ ทุกคนหน้าตาเอาจริงว่าถ้ายังขืนจะต้องใช้ความรุนแรงแน่ สุรีย์ส่องมองรุ้งรายอย่างแค้นๆ รุ้งรายมองแบบก็ลองดู
       
       รสิกาเดินมาที่รถ รัตนาวลีรีบตามมา
       “หญิงอ้าย”
       รสิกาไม่หยุดจะเปิดประตูขึ้นรถ รัตนาวลีมาจับข้อมือยั้งไว้ดึงเบาๆ ให้รสิกาหันมา
       “ฟังแม่อธิบายก่อนนะลูก”
       รสิกาเจ็บปวดเสียใจ
       “ยังต้องอธิบายอะไรอีกคะ ในเมื่อการกระทำของหม่อมแม่ก็ชัดเจนขนาดนี้”
       รัตนาวลีชะงักอึ้ง
       “แม่...”
       รสิกาตัดบท
       “หม่อมแม่จะลืมท่านพ่อ อ้ายไม่ว่า แต่ทำไมหม่อมแม่ต้องแต่งงานกับคนที่ท่านพ่อเกลียดที่สุดอย่างเขา”
       “อ้ายต้องฟังแม่...”
       “หม่อมแม่พาอ้ายมาวันนี้ เพื่อจะใช้สังคมบีบให้อ้ายยอมรับ การแต่งงานของท่านแม่กับเขาใช่ไหมคะ ไม่คิดเลยว่าหม่อมแม่จะร่วมมือกับคนอื่นทำลายหัวใจของอ้าย ทำไมหม่อมแม่เหยียบย่ำศักดิ์ศรีเกียรติยศของท่านพ่อด้วยการแต่งงานกับคนขี้โกงอย่างไม่ละอาย”
       ราพณ์กับเจ้าสัวเรียวเดินมาถึง ต่างก็ชะงะก ที่เห็นรัตนาวลีโกรธกับคำพูดของรสิกาจนลืมตัว ตบหน้ารสิกา เพี๊ยะ รสิกาช็อค ยิ่งเห็นเจ้าสัวเรียวยิ่งโกรธ
       “หม่อมแม่ตบอ้าย” รสิกาชี้ไปที่เจ้าสัวเรียวอย่างเจ็บแค้น “ยอมลดตัวลงต่ำ เพราะผู้ชายคนนี้เหรอคะ”
       รัตนาวลี ตวาด
       “อย่าพูดก้าวร้าวเจ้าสัวแบบนั้นนะอ้าย”
       รสิกาอึ้งเสียใจเดินออกไปที่ด้านหน้าโรงแรม รัตนาวลีตาม รสิกาโบกเรียกแท็กซี่แล้วขึ้นรถแท็กซี่ไปทันที แท็กซี่ขับออกไป
       “อ้าย...” รัตนาวลีมองตามอย่างเสียใจ
       เจ้าสัวเรียวเข้ามาหา รัตนาวลีน้ำตาร่วง
       “ผมขอโทษนะหม่อมวลี ผมไม่น่า...”
       “ไม่ว่าช้าหรือเร็วก็ต้องเป็นแบบนี้ค่ะ”
       
       ราพณ์ยืนมองเหตุการณ์อย่างอึ้งๆ

สามี ตอนที่ 1
        ราพณ์เดินกลับเข้ามาในโรงแรมอย่างคิดหนัก รุ้งรายเข้ามา
       
       “เฮีย...ป๊ากับหม่อมเป็นยังไงบ้าง”
       ราพณ์หนักใจ
       “งานนี้หม่อมคงเจองานหนัก”
       “ก็ลูกสาวร้ายใช่ย่อย คงรับพวกเราไม่ได้มั้ง สายตาดูก็รู้ว่ารังเกียจเราแค่ไหน หักหน้าพวกเราขนาดนั้น”
       “ป๊าเลือกหม่อมแล้ว...”
       “รุ้งไม่พูดเรื่องที่ป๊าไม่สบายใจอยู่แล้ว แต่ทุกคน...”
       ราพณ์หน้าเครียด
       “บอกทุกคนให้ไปรอที่บ้านนะ เฮียเปลี่ยนเสื้อแล้วจะรีบตามไป”
       “ค่ะ”
       รุ้งรายแยกไป ราพณ์จะเดินแยกไปที่ห้องพักที่เปิดไว้แต่งตัว แต่ต้องชะงักที่เห็นสุรีย์ส่องก้าวมาขวางไว้
       “สวัสดีค่ะคุณราพณ์ สุอยากจะขอสัมภาษณ์แบบเอ็กซ์คลูซีพ...เรื่องข่าวที่น่ายินดีของเจ้าสัว”
       ราพณ์ไม่พูดเรื่องครอบครัว
       “ผมไม่สะดวกครับ”
       ราพณ์จะไป
       “เดี๋ยวสิคะ” สุรีย์ส่องคว้ามือราพณ์ไว้ “สุเป็นหลานของหม่อมรัตนาวลี แสดงว่าเราก็กำลังจะเป็นญาติกัน สุก็สมควรจะได้ข่าวนี้ก่อนใครไม่ใช่เหรอคะ ข่าวดีๆ แบบนี้”
       ทันใดนั้นเสียงรุ้งรายดังขัดขึ้นทันที
       “คุณสุรีย์สอด ณ ประกาศเกียรติเคยทำข่าวดีๆ กับคนอื่นเป็นด้วยเหรอคะ”
       รุ้งรายเข้ามาตามด้วยระริน รุ้งราย หันไปบอกราพณ์
       “เฮียไปเปลี่ยนเสื้อเถอะ รุ้งจะคุยกับคุณสุรีย์สอดเอง”
       ราพณ์แยกไป สุรีย์ส่องจะตามแต่รุ้งรายกับระรินมาขวาง
       “เธอกำลังหมิ่นประมาทฉัน” สุรีย์ส่องไม่พอใจ
       ระรินยิ้มหยัน
       “ใครๆ เขาก็รู้กันว่าเนื้อหาเศษเล็บแม็กกาซีนของคุณน่ะ มีแต่ข่าวเหม็นๆ”
       “นิตยสารของสุรีย์สอด ชื่อเซเล็บไม่ใช่เหรอจ๊ะระริน” รุ้งรายเสริม
       “เศษเล็บน่ะถูกแล้วค่ะเจ้ เกรดหนังสือ โลมาก” ระรินเหยียดหยัน
       สุรีย์ส่อง ขึ้นเลย โดนด่าโลไม่ได้
       “พวกแกอยากฉาวโฉ่ใช่ไหม”
       ระรินจุ๊ปาก
       “จุ๊ ๆ เป็นผู้ดีนี่เขาต้องก้าวร้าว กดขี่ขนาดนี้เหรอเจ้”
       รุ้งรายจ้องหน้า
       “ของแท้น่ะมันต้องนุ่มนวล พวกผู้ดีแมสคอทก็อย่างนี้ล่ะ”
       สุรีย์ส่องชะงัก ระรินหันมาถาม
       “อะไรของเจ้ผู้ดีแมสคอท”
       รุ้งรายเบ้หน้า
       “ก็พวกผู้ดีแต่เปลือก เนื้อแท้ก็โลโปรไฟล์ แต่สวมหัวแมสคอทว่าฉันน่ะผู้ดี๊ ผู้ดี”
       “แก” สุรีย์ส่องเจ็บจี๊ด
       รุ้งรายจ้องหน้าท่าทางเอาจริง
       “ถ้าเธอจะสอด แส่เรื่องหม่อมวลีกับป๊าฉันล่ะก็ ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่”
       รุ้งรายกับสุรีย์ส่องประจันหน้ากันแบบไม่มีใครยอมใคร รุ้งรายกับระรินออกไปทันที สุรีย์ส่องมองตาม
       “คิดเหรอว่าฉันจะกลัว”
       สุรีย์ส่องมองตาม ไม่ยอมแพ้จะเล่นงานรัตนาวลีกับรสิกาให้ได้
       
       ในคฤหาสน์...ราพณ์เดินมาหาเจ้าสัวเรียวที่ยืนคิดเครียดๆอยู่
       “ทำไมคุณหญิง ถึงได้ตั้งตัวเป็นศัตรูกับเราล่ะครับป๊า”
       เจ้าสัวเรียวตอบเลี่ยงๆ
       “ก็คงหวงแม่ล่ะมั้ง กลัวโดนแย่งความรัก”
       “ผมว่าไม่ใช่ ผมดูอาการเขาไม่ได้หวงแม่ แต่มันดูโกรธแค้นมากกว่านะครับป๊า ผมว่ามันต้องมากกว่าเรื่องแต่งงาน มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับป๊า”
       เจ้าสัวเรียวถอนใจเบาๆ
       “อย่าไปสนใจเลย”
       ราพณ์รู้ว่าเจ้าสัวเรียวไม่อยากพูดถึง
       “ป๊าไม่อยากให้พวกแก โกรธเกลียดคุณหญิงเรื่องวันนี้”
       “ไม่หรอกครับ แค่เสียดาย คิดว่าจะเป็นโอกาสที่ดีที่รู้จัก กลายเป็นศัตรูกันซะนี่”
       เจ้าสัวเรียวชะงักมองลูกชายที่หลุดพูดความรู้สึกตัวเองออกมา ราพณ์รู้สึกตัวว่าโดนมองพอสบตาพ่อก็รู้ว่าหลุดอาการ
       “ผมขอไปเคลียร์เรื่องข่าวก่อนนะครับ”
       ราพณ์เดินแยกไป เจ้าสัวเรียวมองตามอย่างสนใจในอาการของลูกชาย
       
       รัตนาวลีอยู่ที่คฤหาสน์เจ้าสัวเรียว คุยโทรศัพท์มือถืออย่างกังวล
       “หญิงอ้ายยังไม่กลับอีกเหรอ ถ้ากลับมาที่วังเมื่อไหร่รีบโทรบอกฉันนะ อีกสักพักฉันจะกลับไป”
       รัตนาวลีวางสาย มองออกไปด้านนอกอย่างไม่สบายใจพยายามกดโทรศัพท์โทรหารสิกา แต่ไม่ยอมรับสาย
       “อ้าย รับโทรศัพท์สิลูก” รัตนาวลี ร้อนใจ
       
       ขณะเดียวกันบนภูเขาทองยามค่ำคืน...รสิกาอยู่บนนั้น มือถือในมือดังขึ้น เธอมองชื่อที่หน้าจอแล้วเก็บใส่กระเป๋าอย่างพยายามเฉยชา
       
       รสิกาก้มกราบพระสามครั้งแล้วนั่งมองพระพุทธรูปอย่างคนไร้ที่พึ่ง
        

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามี ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
สามี ตอนที่ 13
สามี ตอนที่ 12
สามี ตอนที่ 11
สามี ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 10 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สวย หล่อทั้งคู่ คู่นี้น่ารักมากๆ
พิม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มิ้น ณัฐวรา สวยกว่านางเอกอีก
อ่ะนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นี่อ่ะนะ พระเอก นางเอก ช่องสาม ไม่มีออร่าเลย
รัน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สวยหล่อธรรมชาติ ชอบมากคู่นี่
123
 
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เย้ๆ ได้อ่านแล้ว
Lin
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014