หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ผู้ชนะสิบทิศ

ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 24 พฤศจิกายน 2556 16:45 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12
       ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12
       
        ภายในในห้องบรรทม มังตราประทับเสวยน้ำจัณฑ์ยิ้มพอใจ นันทวดีประทับอยู่ใกล้ๆคอยปรนนิบัติ
       
       "จะตีเอาหงสาวดีมาถวายเพื่อให้เราหายโกรธ… คงนึกว่าเรารู้ไม่ทันกล ถ้าเราอภัยก็เท่ากับเราเป็นคนโลเล ต่อไปใครจะเชื่อในคำ"
       "การที่พระองค์ตัดมิตรไม่นับญาติกับจะเด็ดนั้นข้าพเจ้าเห็นสมควรอยู่ แต่ทหารตองอูทั้งกองทัพที่อยู่กับจะเด็ดนั้น พระองค์จะตัดทิ้งไม่สมควร"
       "นี่จะพูดให้เรายอมมันอีกคนหรือ"
       "ข้าพเจ้าเพียงแต่เห็นว่า เมื่อจะเด็ดวางกลมาเช่นนี้ เพื่อมิให้สูญประโยชน์พระองค์ควรจะวางกลตอบ"
       มังตรานิ่งคิด
       "กลของท่านคือสิ่งใด"
       
       วันใหม่ ภายในอุทยานหลวง ตองอู จันทรานั่งพูดอยู่กับนันทวดี โดยมีกันทิมาและเหล่านางข้าหลวงอยู่แวดล้อมอยู่
       "พระเจ้าอยู่หัวจะให้ข้าพเจ้าสลักหนังสือไปถึงจะเด็ดอย่างนั้นหรือ"
       นันทวดีบอก
       "มังตราพระนิสัยเป็นอย่างไรพระพี่นางทรงรู้สิ้นแล้ว จู่ๆจะให้ออกหนังสือไปงอนง้อจะเด็ดนั้นไม่เห็นทาง หากพระพี่นางเป็นคนวอนจะเด็ดกลับตองอูน่าจะเป็นการดีกว่า"
       "แต่..จะเด็ดอาจจะไม่ได้ผูกพันด้วยเราแล้ว ตะละแม่เมืองแปรคงได้ยิ้มหัวว่า ในตองอูนี้สิ้นชายแล้วหรือ จึงยังตามไปชิงคืน"
       "หากพระพี่นางไม่ปลงใจช่วย เมืองตองอูคงสูญแม่ทัพและกองทหารให้แปร หากจะเด็ดไม่ได้หลงอาลัยในพระราชธิดาแปรจริงก็คงกลับตองอูตามคำวอน แต่ถ้าบิดพริ้วเป็นพิรุธก็จะได้รู้ว่า จะเด็ดนั้นหลงสวาทนางโน้นเสียยิ่งกว่าพระพี่นาง"
       จันทรานิ่งคิด..ตัดสินใจไม่ถูก
       
       ภายในห้องบรรทมจันทรา ตำหนักพระราชเทวี กันทิมามาเฝ้าจันทรา ขณะที่ตะละแม่นั่งเขียนจดหมายอยู่ที่ตั่ง
       "กันทิมา…เรามีเรื่องจะวานท่านให้ช่วย เพราะมองไม่เห็นใครจะไว้ใจได้แล้ว"
       "รับสั่งมาเถิด การใดข้าพเจ้าถวายรับใช้ได้ถือเป็นการสนองคุณสูงสุด"
       "เพลานี้ จะเด็ดได้ส่งกองทหารนำหนังสือมากราบทูลพระเจ้าอยู่หัว พักกองอยู่ที่วัดกุโสดอ พรุ่งนี้จะกลับแปร เราจึงอยากฝากหนังสือไปให้จะเด็ด"
       "การนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ข้าพเจ้าจะทำไม่ได้"
       "แต่เราไม่ได้เพียงอยากฝากหนังสือไปอย่างเดียว เราอยากให้ท่านเดินทางไปในกองทหารด้วย"
       กันทิมางง
       "จะให้ข้าพเจ้าไปถึงแปรเลยอย่างนั้นหรือ"
       "ถ้าท่านเห็นว่าเป็นการหนัก…ไม่ต้องก็ได้"
       "หามิได้ ครั้งก่อนรอนแรมไปกลางป่าอันตรายกว่าหลายเท่าข้าพเจ้ายังทำได้ ครั้งนี้มีกองทหารตองอูคุ้มกันไปด้วยจะกลัวอะไร"
       จันทราส่งหนังสือให้
       "เราอยากขอให้ท่านพิจารณาด้วยตาว่า ถ้าจะเด็ดอยู่แปรเป็นสุขเลือนเราสิ้นแล้ว ขออย่าได้คืนตองอูเลย"
       กันทิมารับหนังสือมาแล้วก้มกราบ
       
       กันทิมาในเครื่องแต่งกายชายนาม นาคะตะเชโบ ควบม้าตรงมาที่วัดกุโสดออย่างรวดเร็ว เห็นมหาเถรมังสินธูกำลังพรมน้ำมนต์ให้สีอ่องและเนงบากับหมู่ทหารอยู่
       "จงบอกจะเด็ดด้วยว่า หากจะกลับตองอูขอให้หลบมาพบเราก่อน อย่าบุ่มบ่ามเข้าเฝ้ามังตราแต่ผู้เดียว"
       นาคะตะเชโบ ลงจากม้าเดินอย่างองอาจเข้าไปที่ลานวัด เนงบา สีอ่องหันมาเห็น นางสบตาเนงบาแล้วสะดุ้งรีบหันหลังหนี
       "เฮ้ย...เจ้านั่นจะไปไหน" มหาเถรมังสินธู
       "เออ..ข้าพเจ้าได้ข่าวว่ามีกองทหารจะไปกรุงแปรอยู่ที่นี่ เลยคิดจะขออาศัยร่วมทางไปด้วย" นาคะตะเชโบบอก
       "ก็ดีซิ…ไปกับกองทหารเนงบา สีอ่องนี่ปลอดภัยดี"
       "พระอาจารย์ ใครที่ไหนก็ไม่รู้ จู่ๆจะมาชวนเข้ากองด้วย"
       "คนคนเดียวกับทหารทหารทั้งกอง เจ้าจะกลัวอะไรวะ"
       "ท่านจำข้าพเจ้าไม่ได้หรือ เมื่อครั้งท่านจะเด็ดติดอยู่ในคุกแปร ข้าพเจ้าเป็นคนลอบนำสาส์นจากจะเด็ดมาให้ท่านไง"
       เนงบาเดินเข้ามาจ้องหน้ากันทิมา แต่นางกลัวเนงบาจำได้จึงพยายามไม่สบตา
       "อ๋อ เจ้าเองหรือ ข้าจำไม่ได้ เรื่องมันตั้งนานแล้ว"
       "แต่ท่านจะเด็ดต้องจำได้ ข้ารู้ข่าวว่าบัดนี้ท่านจะเด็ดได้เป็นถึงแม่ทัพบุเรงนอง เลยอยากจะมาขอพึ่งบุญ เผื่อได้เป็นทหารอยู่หน้าม้าบ้าง"
       "ข้านึกออกแล้ว วันที่จะเด็ดกลับตองอู เจ้าเป็นคนมากราบขอร้องให้ข้าเข้าวังไปช่วยจะเด็ดมัน"
       กันทิมาดีใจยกมือไหว้
       "พระคุณเจ้าแม้แก่เฒ่า ความจำยังดีกว่าคนหนุ่มหลายเท่า"
       "จะเด็ดมันเป็นคนไม่ลืมคุณคนดอก หากเจ้าได้ทำการเช่นนั้นจริง จะเด็ดต้องชุบเลี้ยงเจ้าอย่างดีแน่ รับหนุ่มน้อยผู้นี้ไปด้วยเถอะ เนงบา"
       เนงบาเดินสำรวจรอบๆ นาคะตะเชโบอย่างไม่ค่อยวางใจ
       "ก็ได้…แต่ถ้าทำตัวไม่ดีมีพิรุธ ข้าสังหารเจ้ากลางป่าแน่"
       
       นาคะตะเชโบยิ้มแหยๆให้เนงบา

ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12
       วันใหม่ เนงบาเหงื่อโทรมกายควบม้าใต้ดวงอาทิตย์แผดแสงแรงกล้า
        
       สีอ่องและทหารม้าทั้งหมดควบตาม นาคะตะเชโบรู้สึกร้อนเหมือนกัน แต่พยายามอดทนไม่ควบม้าเร็วเกินไป ทั้งหมดควบม้ามาตามตลิ่งริมลำธารกลางป่า ชายแดนตองอู นาคะตะเชโบตามหลังสุด
       "พวกเราหยุดอาบน้ำก่อนดีกว่า ร้อนฉิบหาย"
       
       นาคะตะเชโบจูงม้าลงมาตามตลิ่งจนถึงลำธาร เห็นเนงบา สีอ่องกับเพื่อนทหารกำลังถอดเสื้อผ้าออกล่อนจ้อน วิ่งลงน้ำกันอย่างสนุกสนาน นาคะตะเชโบตกใจหันหน้าหนี พวกเนงบาเล่นน้ำอย่างสนุกสนานหันมาเรียก
       "ท่านนาคะแก้ผ้าลงมาอาบน้ำกันเร็ว"
       นาคะตะเชโบส่ายหน้ารีบจูงม้าหนี
       "อ้าวจะไปไหน…ไม่ร้อนหรือ ลงมาอาบน้ำให้คลายร้อนกันก่อน"
       นาคะตะเชโบไม่ฟังเสียงรีบจูงม้าหนี เนงบานึกสนุกวิ่งขึ้นจากน้ำมาฉุดให้ลงน้ำ นางตกใจพยายามสะบัดหนี
       "ไม่เอา…อย่าเข้ามาใกล้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อาบ ไป..ไปไกลๆ"
       "ผู้ชายด้วยกันจะอายอะไร เถอะน่า…ท่านมีอะไรผิดปกติหรือ พวกเรา เร็ว มาจับท่านนาคะแก้ผ้าโยนน้ำเร็ว"
       สีอ่องกับพวกทหารนึกสนุกตามวิ่งขึ้นจากน้ำจะมาฉุด นางตกใจชักดาบออกจากเอวกันไว้ ทุกคนตกใจถอยห่าง
       "ออกไปห่างๆข้าพเจ้า…ไปซิ ข้าพเจ้าไม่อาบ"
       ทุกคนงง ถอยไปเล่นน้ำต่อ นาคะตะเชโบยืนตัวสั่นทำอะไรไม่ถูก
       
       วันใหม่ โถงตำหนัก อเทตยานั่งหน้าซีดเซียวอยู่บนตั่งดูเหม่อลอย ข้าหลวงอเทตยาเดินนำโชอั้วเข้ามา
       "ข้าพเจ้าดีใจเหลือเกินที่แม่โชอั้วมาเยี่ยมข้าพเจ้าถึงตำหนัก" "การศพบิดาข้าพเจ้าเพิ่งเสร็จสิ้น จึงมีโอกาสมาเยี่ยมท่าน"
       "ท่านแม่ทัพปะขันหวุ่น จิตใจเด็ดเดี่ยวนัก ข้าขอสรรเสริญ"
       "ก่อนประชุมเพลิงพ่อท่าน แม่ทัพตองอูมาเคารพศพที่บ้าน"
       "มันเป็นแค่อุบายให้ท่านเห็นใจ"
       "แต่ก็นับว่าเป็นประเพณีของขุนพล...หาได้โกรธแค้นเป็นส่วนตัว" อเทตยาบอก
       "ท่านเข้าข้างบุเรงนองได้อย่างไร เขาเป็นเหตุให้พ่อท่านประหารตัวเอง" "ก่อนนั้นข้าพเจ้าก็คิดอย่างท่าน แต่พอได้พบตัว เห็นเขาแจ้งแก่ทุก คน จึงรู้ว่าบุเรงนองนี้มีใจเป็นนักรบแท้"
       "ท่านหลงคารมคนตองอูอีกคนแล้ว ท่านก็รู้ว่าที่ข้าพเจ้าทุกข์ใจอยู่นี้เพราะอะไร"
       "แต่ข้าพเจ้าได้สาบานต่อศพบิดาแล้วว่าจะขอล้างแค้น เพื่อสนองคุณท่านพ่อให้จงได้"
       อเทตยายิ้มที่มีพวก
       "ท่านสาบานแล้วนะโชอั้ว ท่านผิดคำสาบานไม่ได้นะ"
       
       หน้ากองบัญชาการตองอู กรุงแปร เนงบา สีอ่องควบม้ามากับนาคะตะเชโบและกองทหาร มาหยุดหน้ากองบัญชาการตะคะญี
       "ท่านครู ท่านครู ข้าพเจ้ากับเนงบากลับมาแล้ว ท่านครูอยู่ไหน " สีอ่องร้องถาม "ท่านแม่ทัพอยู่ไหน" เนงบาเรียก
       "ป่านนี้ก็มีความสุขอยู่กับตะละแม่นะซิ"
       นาคะตะเชโบหน้ามุ่ย ตะคะญีเดินออกมาจากกองบัญชาการ ทั้งหมดยกมือไหว้
       "เป็นอย่างไรบ้างเนงบา สีอ่อง"
       "ตามท่านบุเรงนองมาด่วนเถิดท่านครู มีสาส์นสลักมาจากพระพี่นางจันทรา"
       ตะคะญีหันไปเห็นนาคะตะเชโบแล้วตกใจ…ทั้งคู่จ้องหน้ากัน
       
       ในเรือนปลัดทัพ ตะคะญีฉุดมือนาคะตะเชโบเข้ามาอย่างไม่ค่อยพอใจ
       "พ่อ…ปล่อย ปล่อยได้แล้ว ข้าพเจ้าอยากเจอท่านบุเรงนองก่อน"
       "ยังไม่ต้อง เจ้าอยู่ที่เรือนนี้ไปก่อน พัวพันกับเนงบากับสีอ่องมากๆ มันจะจับพิรุธได้"
       "เนงบา สีอ่องไม่ใช่คนช่างสังเกตดอก ถ้ารู้ก็รู้ตั้งนานแล้ว"
       "ยังไงก็อยู่เรือนนี้ไปก่อน เนงบามันทะลึ่งตึงตังพูดจาลามกไม่ระวังคำ เจ้าอย่าใกล้ชิดมันมาก เดี๋ยวพ่อไปฟังความบุเรงนองก่อน"
       ตะคะญีเดินออกไป นาคะตะเชโบเดินวนเวียนอย่างหงุดหงิด
       
       ภายในกองบัญชาการตองอู กรุงแปร จะเด็ดนั่งอ่านสาส์นจันทราอยู่ คนอื่นๆนั่งรอฟังการตัดสินใจอยู่อย่างใจจดจ่อ
       "สลักหนังสือถึงท่านก็ด้วยพระเจ้าอยู่หัวมังตรามีดำรัส ข้าพเจ้านี้มิได้หมายบังคับให้ท่านกลับตองอูแต่อย่างไร พระนิสัยมังตราท่านก็ย่อมรู้ดี อารมณ์ที่เครียดแค้นอาจกลับกลายโดยง่าย อาจเป็นภัยในภายหลัง เกี่ยวกับสัญญาที่ต้องมาอุปภิเษกด้วยข้าพเจ้านั้น อย่าถือเป็นคำมั่นต้องรักษา เพราะการทั้งสิ้นเป็นด้วยมังตราประสงค์ให้เป็นเอง ข้าพเจ้าจึงไม่ถือเป็นการผิดคำ ซึ่งท่านเองย่อมเข้าใจในตัวข้าพเจ้าดีว่าพูดจากใจจริง และมั่นว่าพระเจ้าแปรจะต้องเอ็นดูท่านเป็นอันมาก หาไม่คงไม่พระราชทานพระธิดาอันเป็นสุดที่รักแก่คนตองอู ข้าพเจ้ายินดีด้วยยิ่งนักที่มีผู้อุปถัมภ์ท่านอย่างดีแม้อยู่ต่างแดน จึงรู้สึกหมดห่วง และขออวยพรให้ท่านเป็นสุขอยู่ ณ กรุงแปรตลอดไป"
       อ่านจบจะเด็ดนั่งนิ่งเงียบ พยายามกลั้นน้ำตาไว้ แต่ละคนนั่งรอฟังว่าจะพูดอะไร
       "เจ้าจะเด็ดแม้จะชั่วในสายตาผู้อื่น แต่ยังเป็นผู้บริสุทธิ์ต่อตะละแม่ตองอูอยู่เสมอ พระพี่นางให้ข้าพเจ้าอ้างความโกรธของพระเจ้ามังตราเพื่อจะได้ไม่ต้องกลับตองอู แต่ข้าพเจ้าจะกลับ ขอท่านครูเตรียมทหารให้ข้าพเจ้าภายในเจ็ดวันนี้เถิด"
       ตะคะญีบอก
       "คิดให้รอบครอบอีกหน่อยไม่ดีหรือบุเรงนอง"
       
       เนงบาตกใจ
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 14 (ต่อ)
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 13
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 12
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 11
ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012