หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ รักสุดฤทธิ์

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 26 พฤศจิกายน 2556 17:35 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
       รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
       
       ชนมนเดินนำอิทธิฤทธิ์ซอกซอนเข้ามาในตลาด อิทธิฤทธิ์หยุดที่หน้าร้านขายเป็ดย่าง ชนมนเดินย้อนกลับมาดึงอิทธิฤทธิ์ให้เดินต่อไป
       
       อิทธิฤทธิ์นั่งหน้ามุ่ยๆ ทำหน้าเซ็งๆ ในขณะที่ชนมนนั่งยิ้มอยู่ข้างๆ อิทธิฤทธิ์กับชนมนนั่งยองๆ อยู่ที่พื้นหน้าสาแหรกแม่ค้าขายขนมจีนน้ำยา ชนมนรับจานขนมจีนน้ำยาจากแม่ค้าแล้วส่งต่อให้อิทธิฤทธิ์ อิทธิฤทธิ์นั่งกินอย่างซังกะตายแต่แล้วก็รู้สึกว่าขนมจีนรสเด็ดไม่เบา
       พ่อค้าขายน้ำถือถาดน้ำปั่นแก้วใหญ่น่ากินเดินผ่าน อิทธิฤทธิ์จะกวักมือเรียก ชนมนจับมืออิทธิฤทธิ์ให้ลดลง ชนมนตักน้ำจากกระติกน้ำใบใหญ่ที่มีป้ายติดไว้ว่า “น้ำฟรี” อิทธิฤทธิ์รับถ้วยพลาสติคใส่น้ำเปล่ามากินแก้ขัด
       ชนมนส่งเงินยี่สิบบาทให้พ่อค้าแล้วรับลูกชิ้นปิ้งมาสองไม้ ชนมนส่งลูกชิ้นปิ้งไม้หนึ่งให้อิทธิฤทธิ์ อิทธิฤทธิ์รับไปกินอย่างเอร็ดอร่อย ชนมนกับอิทธิฤทธิ์เดินเที่ยวตลาดกลางคืนของสะพานพุทธซึ่งมีทั้งกองเสื้อมือสองขาย กระเป๋า เข็มขัด รองเท้าผ้าใบ หนังสือการตูนมือสอง ทุกแผงขายของติดป้ายราคา 20-50 บาท ชนมนกับอิทธิฤทธิ์เดินกินไอติมมาด้วยกันอย่างลืมความบาดหมางไปชั่วครู่
       
       อิทธิฤทธิ์กับชนมนยืนอยู่ริมน้ำในบรรยากาศผ่อนคลาย อิทธิฤทธิ์นับเงินในมือ
       “กินไปตั้งเยอะ ยังเหลือตั้งสามร้อย น่าจะพอค่าแท๊กซี่กลับบ้าน”
       อิทธิฤทธิ์ยัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงก็เห็นชนมนยืนมองมา
       อิทธิฤทธิ์พูด “เออๆ รู้แล้วๆ ชั้นรู้แล้วว่า เงินทุกบาทมีค่าแค่ไหน เงินบาทนึงอย่างน้อยก็ซื้อน้ำเปล่ากินได้”
       ชนมนไม่ตอบแต่ยังจ้องอิทธิฤทธิ์เพราะรอคำพูดอื่นมากกว่า
       “เออๆ แล้วชั้นจะคืนเงินเธอให้ ห้าร้อยแปดบาท จะคิดดอกเบี้ยด้วยก็ได้นะ เอาอย่างนี้ชั้นจะคืนให้เป็นสิบเท่าเลย ดีมั้ย หรือว่าต้องการให้ชั้นขอบคุณ ไหนว่า ไม่ต้องการคำขอบคุณไง”
       “ชั้นไม่ต้องการให้นายขอบคุณชั้น แต่ชั้นอยากให้นายรับปากว่า ต่อไปนายจะตั้งใจเรียน..”
       “ก็มันไม่อยากเรียน”
       “แต่นายต้องเรียน เพื่อตัวนายเอง ชั้นไม่รู้หรอกนะว่า นายมีปัญหาอะไรแต่ทุกครอบครัวก็มีปัญหากันทั้งนั้น ไอ้การที่นายทำตัวงี่เง่า มันไม่ได้ ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอก ทำไมนายไม่พยายามสอบให้ได้เรียนให้จบ แล้วทีนี้นายอยากใช้ชีวิตยังไง ก็ไม่มีใครบังคับนายแล้ว”
       “ไม่ต้องมาสอน !”
       “เด็กมีปัญหา !” ชนมนว่า
       “มีปัญหาแล้วทำไม อย่างน้อยชั้นก็มีเงิน ไม่ต้องทุเรศตัวเองที่จะต้องยอมทำงานทุกอย่างเพื่อเงิน แม้แต่งานห่วยๆสอนคนงี่เง่าอย่างชั้น เออ ชั้นรู้ค่าของเงินแล้ว ชั้นรู้แล้วว่า เงินซื้อศักดิ์ศรีของคนได้”
       “นายอิท ! คนอย่างนายนี่ ทำบุญไม่ขึ้นจริงๆ”
       ชนมนเดินออกไปด้วยความโมโห อิทธิฤทธิ์โมโหตัวเองเหมือนกันที่พูดดีกับชนมนไม่ได้สักที
       
       ลูกค้าสองคนสุดท้ายเพิ่งเดินออกจากร้าน ชูชัยกำลังเช็ดทำความสะอาดบริเวณเตา ส่วนชนมนก็เก็บร้าน เช็ดโต๊ะไปพลางคิดเรื่องอิทธิฤทธิ์ ชินพัฒน์อ่านการตูนไปอีกมือก็กวาดร้านไป
       ชนมนโพล่งออกมา “พ่อ การที่เราจะปราบผู้ชายซักคนเนี่ย ต้องทำไงเหรอ”
       ชินพัฒน์ตาโตและหูผึ่ง เขาทิ้งไม้กวาดรีบวิ่งมาหาชนมน
       “พี่ชนมีแฟนเหรอ หูย...ซุ่มนะเนี่ย ใครอ่ะ โชคร้ายชะมัด”
       ยังไม่ทันที่ชินพัฒน์จะพูดจบ ชนมนก็เอาผ้าเช็ดโต๊ะดำปี๋โปะปิดปากชินพัฒน์
       ชนมนดุ “ไม่ยุ่งซักเรื่องจะตายมั้ย”
       ชินพัฒน์ปัดผ้าเช็ดโต๊ะออกเป็นพัลวันอย่างขยะแขยง
       “เฮ้ย แหวะ ไม่ยุ่งก็ได้”
       ชินพัฒน์เดินออกไปแล้วหันขวับมาตอแยต่อ เขาทำท่าวิเคราะห์จริงจังแต่กวนโทสะเหมือนคนหวังดีประสงค์ร้าย
       “เจ๊พูดถึงผู้ชายคนไหนเหรอ ไปปิ๊งใครมาล่ะซิ ป้าแว่นหน้าโหดอย่างเจ๊เนี่ย” ชินพัฒน์มองอย่างประเมิน “อืม..ไม่มีใครเอาเป็นแฟนหรอก เชื่อไอ้ชินเหอะ อย่าฝันๆ”
       “อยากจะโดนอีกใช่มั้ย !”
       ชนมนคว้าจานที่มีข้าวเหลือขึ้นมา ชินพัฒน์หลบได้ทันแล้วก็วิ่งปรู๊ดเข้าหลังบ้านไป ชูชัยจ้องมองชนมนอย่างวิเคราะห์อีกคน
       ชูชัยแอบทำเป็นดุ “ถามทำไม จะไปปราบผู้ชายที่ไหน มีใครมาจีบ”
       “เปล่า ไม่มีใครมาจีบ เรื่องงานน่ะ พ่อ”
       “ปราบผู้ชายน่ะเหรอ จะไปยากอะไร ผู้ชายมันก็แพ้อยู่อย่างเดียวนั่นแหละ”
       “อะไรเหรอ พ่อ”
       “ผู้หญิงไง!” ชูชัยบอก
       ชนมนทำหน้าแปลกใจ
       ชูชัยอธิบายต่อ “ผู้ชายน่ะต่อให้เคยเป็นเสือ ก็กลายเป็นแมวทุกคน ผู้ชายยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อผู้หญิงที่ตัวเองรัก”
       “แน่ะ พ่อแอบโรแมนติคกะเค้าด้วย”
       ชูชัยยิ้มขรึม “มีแม่แกคนเดียวเท่านั้น ที่เปลี่ยนพ่อได้”
       
       ชนมนมองชูชัยอย่างชื่นชมและเริ่มแน่ใจกับความคิดเรื่องที่จะดึงมณีมันตรามาช่วยเรื่องอิทธิฤทธิ์

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
       เช้าวันใหม่ เมนี่กางมือสุดแขนกางกั้นไม่ให้แฟนคลับหลายสิบคนเข้าไปข้างในสนามยิงปืน กลุ่มแฟนคลับที่ถือของฝากคนละถุงสองถุงเบียดตัวกันจะเข้าไปให้ได้
       
       “น้องๆ เข้าไม่ได้นะคะ น้องมาย่าซ้อมยิงปืน ต้องการสมาธิค่ะ”
       แฟนคลับคนนึงบอก “พวกเราสัญญาว่า เข้าไปจะนั่งกันเงียบกริบเลยค่ะ”
       “ไม่ได้ค่ะ ยังไงก็ต้องรอข้างนอก เป็นแฟนคลับน้องมาย่า ต้องเป็นไงเอ่ย?”
       กลุ่มแฟนคลับตอบอย่างพร้อมเพรียง “ต้องรักและปกป้องน้องมาย่า”
       เมนี่ชี้นำเหมือนลีดเดอร์เชียร์กีฬา “และต้องรักษา...?”
       กลุ่มแฟนคลับพูดอย่างพร้อมเพรียง “..ระยะห่าง !”
       “ถูกต้องค่า แล้วต้องเชื่อฟังพี่เมนี่ด้วยนะคะ ถอยไปๆค่ะ รออยู่ตรงนี้นะคะ อีกแป๊บนึง น้องมาย่าก็จะออกมาแล้ว”
       กลุ่มแฟนคลับยอมถอยออกมา เมนี่รีบเก็บถุงของขวัญของฝากจากแฟนคลับ
       “แฟนคลับน้องมาย่าน่ารักกันจริงๆ ขอบคุณนะคะๆ รับรองถึงมือน้องมาย่าแน่นอน”
       ชนมนเดินดุ่มๆมุ่งตรงเข้ามาแบบไม่ได้สนใจใคร เมนี่ที่กำลังโกยของฝากอยู่หันขวับมาดึงตัวชนมนไว้
       “นี่น้องคะ พี่เมนี่บอกแล้วว่า เข้าไม่ได้”
       “เออ..หนูมีธุระกับมาย่าน่ะค่ะ หนูขอเวลาแป๊บเดียว” ชนมนบอก
       เมนี่กัดฟันทำดีด้วย “พี่เมนี่บอกแล้วนะให้รออยู่ข้างนอก”
       “ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ต้องตามมาเจอข้างนอกหรอก หนูเข้าไปเองได้”
       เมนี่ลืมตัวจึงดุใส่ “ไม่ใช่ย่ะ” เมนี่รู้สึกตัว “เออ..ไม่ใช่ค่ะ น้องฟังผิดแล้ว น้องต้องรออยู่ข้างนอกนะคะ แฟนคลับของน้องมาย่าต้องไม่ดื้อนะคะ”
       “หนูไม่ใช่แฟนคลับค่ะ หนูรู้จักกับมาย่า”
       กลุ่มแฟนคลับลุกฮือขึ้นทันที “เราก็รู้จัก”
       ชนมนสะดุ้งมองกลุ่มแฟนคลับอย่างสยองเพราะเกรงในความแรง
       “หนูรู้จักกับหมวดธรรม์” ชนมนบอก
       กลุ่มแฟนคลับสวนกลับทันที “เราก็รู้จัก”
       ชนมนงงงัน “รู้จักได้ไง”
       “อย่าว่าแต่ชื่อครูสอนยิงปืนของน้องมาย่าเลย ครูของน้องมาย่าตั้งแต่สมัยอนุบาลประถมมัธยม แฟนคลับทุกคนรู้จักหมด”
       เมนี่ยิ้มกว้างอย่างภาคภูมิก่อนจะหันไปหาหมู่มวลแฟนคลับ
       “น้องๆคะ เริ่มได้ค่ะ อนุบาล 1...”
       แฟนคลับพูดต่อ “อนุบาล 1 ครูศิริ”
       “อนุบาล 2 ครูพรสรรค์”
       “ป.1 ครูสุนันทา”
       “ครูศรีนันทาต่างหากล่ะ”
       “ไม่ใช่ๆ ครูสุนันทาน่ะถูกแล้ว”
       “ครูศรีนันทาแน่นอน อย่าเถียง”
       “ครูสุนันทา !”
       แฟนคลับทะเลาะกันเอง “ครูศรีนันทา”
       แฟนคลับเริ่มแบ่งเป็นสองฝ่ายแล้วยืนเถียงกันหน้าดำหน้าแดงเพื่ออวดภูมิว่าใครเป็นแฟนพันธุ์แท้ เมนี่รีบเข้าแทรกกลางเพื่อสงบศึก
       “น้องๆ คะ อย่าทะเลาะกันค่า อย่า”
       ชนมนอาศัยช่วงชุลมุนรีบเดินเข้าไปข้างในอย่างเนียนๆ
       
       มณีมันตราในชุดดำพร้อมเสื้อกันกระสุนกำลังซ้อมยิงปืนด้วยความคล่องแคล่ว เธอวิ่งหลบเข้าที่กำบังแล้วกลิ้งตัวออกมายิงหนึ่งนัดแล้วฉากตัวหลบเข้าไปที่กำบังใหม่ ธรรม์โผล่มาจากที่กำบังฝั่งตรงข้ามยิงปืนใส่มณีมันตรา มณีมันตราวิ่งออกมาจากที่กำบังพลางรัวกระสุนใส่ธรรม์อย่างไม่ยั้ง ธรรม์กระโดดหนีไปหลบพลางยิงโต้กลับด้วยท่าแอคชั่นเท่ๆตามสไตล์หนังแอคชั่น
       อยู่ๆชนมนก็โผล่พรวดเข้ามาด้วยหน้าตาเหรอหราอยู่กลางสนามซ้อม ธรรม์กับมณีมันตราได้จังหวะออกจากที่กำบังเข้าประจันหน้าเล็งปืนใส่กันพอดี ชนมนที่ยืนอยู่กลางปืนสองกระบอกเล็งมาตกใจจึงยกสองมือยอมแพ้ทันที
       “อย่ายิงค่ะ อย่ายิง”
       “พี่ชน ! มาได้ไงคะ”
       
       ธรรม์กับมณีมันตรารีบลดปืนลง ชนมนโล่งใจแต่ยังยกทั้งสองมือค้างอยู่

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
       มณีมันตรานิ่งคิดหลังจากได้รับข้อเสนอจากชนมนให้ไปเรียนกับอิทธิฤทธิ์ ชนมนมองอย่างลุ้นๆ ธรรม์ที่กำลังเก็บปืนใส่กล่องก็แอบลุ้นตามเหมือนกัน
       
       “มาย่าตกลงเถอะนะ พี่อยากให้มาย่ามาติวด้วยจริงๆ ถ้ามีปัญหาเรื่องค่าติวล่ะก็” ชนมนกลั้นใจ “พี่ลดให้ห้าสิบเปอร์เซ็นต์เลย” ชนมนตัดใจ “หรือติวฟรีให้ก็ได้”
       “ไม่ใช่เรื่องเงินหรอกค่ะ”
       ธรรม์รู้ใจ “ยังโกรธอิทอยู่เหรอ”
       “เมื่อวานอิทเค้าเสียใจมากเลยนะ เออ..เค้าก็ขอโทษมาย่าแล้วไม่ใช่เหรอ” ชนมนยิ้มเจื่อน “เออ..เผอิญพี่ได้ยินอิทเค้าพูดทางโทรศัพท์”
       “ย่ากลัวว่า ถ้าย่าไปเรียนด้วย อิทจะยิ่งไม่ตั้งใจเรียนน่ะซิคะ”
       “อิทจะยิ่งตั้งใจเรียนมากขึ้นซิไม่ว่า มีมาย่าคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะปราบเสือให้เป็นแมว เอ๊ย จะทำให้อิทตั้งใจและมีสมาธิเรียนมากขึ้น”
       มณีมันตรายังนิ่งคิดไม่แน่ใจ ชนมนเริ่มใจแป้ว
       ธรรม์พูดกล่อม “ไปเรียนกับชนเถอะ มาย่าก็ต้องลงเรียนซัมเมอร์ด้วยเหมือนกันไม่ใช่เหรอ จะได้เรียนล่วงหน้าไปด้วย แล้วก็จะได้ช่วยชนคุมนายอิทด้วย ได้ประโยชน์กันทุกฝ่าย”
       มณีมันตราเปลี่ยนใจได้ทันทีมองธรรม์อย่างชื่นชม
       มณีมันตราดีใจ “พี่ธรรม์รู้ด้วยเหรอคะว่า ย่าลงเรียนซัมเมอร์”
       ธรรม์ล้อ “พี่ก็เป็นแฟนคลับมาย่าเหมือนกันนะ”
       “โอเคค่ะ พี่ชน ย่าจะไปติวกับพี่ชน”
       เมนี่พูดเสียงดังลั่น “ไม่ได้ค่ะ น้องมาย่าจะไปไหนไม่ได้”
       ทุกคนหันไปมอง เมนี่รี่เข้ามาอย่างจอมบงการ
       “น้องมาย่าจะไปไหน จะไปทำอะไร ต้องบอกพี่เมนี่ทุกครั้ง จำไม่ได้หรือคะ”
       เมนี่หันไปปะหน้ากับชนมน
       “เอ๊ะ น้องคนนี้ เข้ามาจนได้นะ พี่เมนี่ขอไว้แล้วไม่ใช่หรือคะ ทำไมดื้อด้านอย่างนี้คะ เชิญออกไปเดี๋ยวนี้นะคะ ออกไปค่ะ”
       “นี่พี่ชนค่ะ พี่เมนี่ พี่ชนเป็นติวเตอร์ของหนู ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปหนูจะต้องไปติวกับพี่ชน พี่เมนี่ล็อคเวลาให้หนูด้วย หนูขอแค่จันทร์พุธศุกร์” มณีมันตราบอก
       เมนี่ขัดขึ้นมาทันที “ไม่ได้ค่ะ คิวเต็ม ! ไม่มีการติวที่ไหนทั้งนั้น”
       ชนมนหน้าเสียและผิดหวังอย่างแรง
       
       เมนี่ลากมณีมันตราเดินจ้ำออกมาอย่างรวดเร็วเพราะทำเวลา
       “พี่เมนี่คะ หนูจำเป็นต้องไปติวกับพี่ชนจริงๆนะคะ วิชาที่หนูจะลงซัมเมอร์ยากมากๆ เลย ถ้าหนูไม่ติว หนูสอบไม่ผ่านแน่ๆ”
       ชนมนกับธรรม์เดินจ้ำตามมาทัน ธรรม์ขวางทางไว้
       “แล้วถ้ามาย่าสอบตก คุณไม่คิดเหรอว่า มาย่าจะเสียอิมเมจ ทีนี้งานดีๆ ได้หลุดมือแน่”
       “ใช่ๆ” ชนมนสนับสนุน “แล้วที่มาย่ามีแฟนคลับเป็นแสนๆ ก็เพราะเค้ารักที่มาย่าเป็นเด็กดีสวยน่ารัก เล่นละครเก่ง แล้วก็ยังเรียนเก่งอีกด้วย แล้วถ้าให้หนูช่วยติวนะ รับรองมาย่าได้เกียรตินิยมแน่ๆ”
       “ชีวิตของมาย่าไม่ได้มีแต่งานนะ คุณเมนี่ เรื่องเรียนก็สำคัญกับมาย่าเหมือนกัน มาย่าเป็นไอดอลของเด็กๆ อยู่ ถ้าหากมาย่าได้เกียรตินิยมเด็กๆจะต้องอยากเรียนเก่งเหมือนมาย่า แล้วรับรองโครงการอะไรต่อมิอะไรจะต้องมาขอให้มาย่าเป็น พรีเซ็นเตอร์ให้ คิดดูว่า ต่อไปมาย่าจะทำประโยชน์ให้สังคมได้มากแค่ไหน”
       เมนี่คิดจะไปอีกทาง แต่เธอรีบคำนวณว่าจะได้ประโยชน์อะไรบ้างถ้าหากมาย่าเรียนดีเลิศ
       เมนี่คิดอย่างรวดเร็ว “เกียรตินิยม ไอดอล พรีเซ็นเตอร์โฆษณา แบรนด์แอม บาสซาเดอร์ เผลอๆอาจโกอินเตอร์” เมนี่พูดเสียงดัง “เข้าใจแล้วค่า ผลประโยชน์มากมายมหาศาลเลยทีเดียว โอเค น้องมาย่าไปติวได้ คิวที่ต้องทำเวิร์คช็อปกับหมวดธรรม์ ก็แบ่งไปติวกับหนูแว่นนี่ล่ะกัน”
       มณีมันตราหน้าหงอยขึ้นมาทันที ธรรม์หน้าเสียไปหน่อยแต่ก็ยังรักษาอาการได้
       “เป็นอันว่าหมดปัญหานะคะ ไปค่ะ น้องมาย่า ยิ้มค่ะ ยิ้ม อย่าทำหน้าเหนื่อยซิคะ เหนื่อยก็ต้องยิ้มค่ะ”
       เมนี่พาตัวมณีมันตราเดินออกไป กลุ่มแฟนคลับกรูเข้ามาถ่ายรูปมณีมันตราด้วยความชื่นชอบทั้งๆที่เป็นแฟนคลับขาประจำที่เจอกันทุกวันอยู่แล้ว
       
       ชนมนและธรรม์เดินออกมาด้วยกัน มณีมันตราถูกรุมล้อมด้วยกลุ่มแฟนคลับโดยพูดคุยกันมาอย่างกันเองเลยเดินมาได้อย่างช้าๆ เมนี่เดินล่วงหน้าไปเปิดรถตู้รอแล้วฉีกยิ้มอย่างอดทนแม้จะรำคาญแฟนคลับเต็มทน ชนมนกับธรรม์หันไปมองมณีมันตราที่ยิ้มหัวเราะกับกลุ่มแฟนคลับ
       “เห็นแล้วเหนื่อยแทนนะคะ ไปไหนก็มีแต่คนรุมล้อม เห็นว่าวันนี้มีงานอีเว้นท์ต่ออีก แล้วจะมีแรงไปติวกับชนหรือเปล่าเนี่ย” ชนมนว่า
       “ไม่ต้องห่วง มาย่าสู้อยู่แล้ว งานหนักแค่ไหนก็ไม่เคยทิ้งเรื่องเรียน” ธรรม์บอก
       “แต่อีกคน..เรียนก็ไม่เรียน เอาแต่ซิ่งมอเตอร์ไซค์ หาสาระไม่ได้”
       “พี่เชื่อว่าชนจะทำให้นายอิทตั้งใจเรียนได้แน่ เข้าใจคิดนะ ที่ดึงมาย่าไปเรียนกับอิทด้วย”
       ชนมนยิ้มดีใจที่ธรรม์ชม ถึงจะแค่ชมนิดเดียวแต่เธอก็ตัวพองเพราะปลื้มธรรม์อยู่แล้ว
       “ชนต้องขอบคุณพี่ธรรม์ด้วย ถ้าไม่ได้พี่ธรรม์ ชนคงเกลี้ยกล่อมมาย่าไม่สำเร็จ ไงก็อย่าทิ้งกันนะ ช่วยๆกันไปก่อน”
       “ไม่ทิ้งหรอก ว่างๆ พี่อาจจะขอไปติวด้วยนะ” ธรรม์ล้อ “ได้ข่าวว่าติวเตอร์ชนเก่งมาก แต่ดุชะมัด ขนาดถึงกับจะจับลูกศิษย์เข้าคุกกันทีเดียว”
       ชนมนหัวเราะ “ลูกศิษย์ไปซิ่งถูกตำรวจจับเองนะคะ ติวเตอร์ไม่เกี่ยว”
       มณีมันตราถือถุงขนมเต็มสองมือเดินเข้ามา เธอชะงักไปนิดที่เห็นธรรม์กับชนมนยิ้มขำกันอยู่
       “พี่ธรรม์”
       มณีมันตราจะส่งถุงขนมให้ธรรม์แล้วก็เปลี่ยนใจส่งให้ชนมนก่อนอย่างแก้เขิน
       “เออ..พี่ชน เอาขนมไปทานนะคะ นี่ของพี่ชน แล้วนี่ก็ของพี่ธรรม์”
       มณีมันตราส่งถุงขนมให้ชนมนกับธรรม์
       “ของแฟนคลับไม่ใช่เหรอ จะดีเหรอคะ” ชนมนเกรงใจ
       
       “แฟนคลับของย่าไม่ว่าหรอกค่ะ พวกพี่ๆเค้าให้ทีละเยอะๆ เวลาย่าไปถ่ายละครก็แบ่งให้กับพี่ๆที่กองด้วย แฟนคลับเข้าใจอยู่แล้ว”

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
       “แต่พี่ไม่ชอบกินขนม ชนเอาไปทานเถอะ” ธรรม์บอก
        
       ธรรม์ส่งถุงขนมให้ชนมน มณีมันตรามองตามตาละห้อยด้วยความเสียใจ
       “แล้วนี่รถซ่อมเสร็จหรือยัง”
       ชนมนยิ้มแหยๆ “สงสัยยังค่ะ ลุงมอเตอร์ไซค์แกหายไปเลยล่ะค่ะ”
       ธรรม์ขำ “พี่ว่าลุงมอเตอร์ไซค์ย้ายวินหนีชนไปแล้วล่ะ”
       ชนมนขำด้วย “ชนก็ว่างั้นเหมือนกัน”
       มณีมันตรามองธรรม์กับชนมนอย่างตามไม่ทันว่าทั้งสองคุยเรื่องอะไร
       “พี่ไปส่งชนก่อนนะ มาย่า วันนี้ย่าเก่งขึ้นเยอะเลย”
       “พรุ่งนี้เจอกันนะ” ชนมนบอก
       “พี่กลับนะ แล้วเจอกัน”
       ธรรม์กับชนมนเดินออกไปด้วยกัน ธรรม์นึกได้ก็ดึงถุงขนมทั้งหมดมาถือไว้เอง ธรรม์กับชนมนเดินคุยกันไปหัวเราะกันไปห่างออกไปเรื่อยๆ แต่ก็ยังได้ยินเสียงดังแว่วๆ
       “เฮ้ย จริงเหรอ ! พุ่งชนกองขยะเลยเหรอ ทำไมไม่เห็นเล่าให้ฟังเลย”
       “ก็มันน่าอายนี่คะ”
       มณีมันตรามองตามอดน้อยใจไม่ได้ทั้งเรื่องที่ธรรม์ไม่รับถุงขนม ธรรม์รู้เรื่องที่มอเตอร์ไซค์ของชนมนเสียก็สงสัยว่าไปรู้ตอนไหนและสองคนก็คุยเรื่องที่รู้กันเองอย่างสนิทสนม
       มณีมันตราพึมพำด้วยความน้อยใจ “ไปสนิทกันตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ”
       เมนี่ซอยเท้ายิบๆเข้ามาดึงตัวมณีมันตรา
       “ไปได้แล้วค่ะ น้องมาย่า”
       “พี่เมนี่เอารถเข้าศูนย์บ้างหรือเปล่าคะ”
       “โอ๊ย ไม่ต้องห่วง พี่เมนี่เอารถเข้าเช็คระยะเป็นประจำ”
       “ไม่ต้องเช็คบ้างก็ได้นะคะ” มณีมันตราพึมพำ “เผื่อรถเสีย จะได้มีคนไปส่งบ้าง”
       มณีมันตราเดินไป เมนี่งงเพราะตามไม่ทัน
       
       เช้าวันใหม่ ชนมนอ่านหนังสือให้อิทธิฤทธิ์ฟัง อิทธิฤทธิ์เหม่อมองไปนอกหน้าต่างอย่างซังกะตาย
       ชนมนอ่าน “กรณีผู้ทรงเช็คถึงแก่ความตาย สิทธิในเช็คย่อมเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท”
       ชนมนเหลือบตาขึ้นจากหนังสือเห็นอิทธิฤทธิ์นั่งเหม่อ
       “ฟังอยู่รึเปล่า”
       อิทธิฤทธิ์พูดเซื่องๆ “ฟัง…”
       “ชั้นพูดว่าอะไร”
       อิทธิฤทธิ์ซึม
       “ฟังอยู่รึเปล่า…” อิทธิฤทธิ์พูด
       “ไม่ใช่ ก่อนหน้านั้น ที่ชั้นอ่านจากหนังสือน่ะ”
       อิทธิฤทธิ์พูดอย่างซึมเซา “สิทธิในเช็คย่อมเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท”
       ชนมนอ่านต่อ อิทธิฤทธิ์ยังเหม่อต่อแบบใจลอยไปไกล
       “เมื่อต่อมาธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ทายาทจึงเป็นผู้เสียหายในความผิดตาม พ.ร.บ.เช็ค” ชนมนเหลือบตาขึ้นมอง “เข้าใจรึเปล่า”
       อิทธิฤทธิ์เบื่อ “เข้าใจ…”
       “เข้าใจว่าไง”
       อิทธิฤทธิ์หน่ายใจ “เข้าใจตามที่อ่านนั่นแหละ”
       “ตอบให้มันกระฉับกระเฉงหน่อยได้มั้ย”
       อิทธิฤทธิ์เบนสายตามามองชนมนอย่างไร้ความหมายแล้วก็เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม ชนมนมองอิทธิฤทธิ์อย่างอ่อนใจวางหนังสือลงเพราะเริ่มจะถอดใจ
       มณีมันตราพูดเสียงหวานใส “สวัสดีค่ะ พี่ชน”
       เหมือนมียาวิเศษมาชุบชีวิต อิทธิฤทธิ์ตาสว่างสดชื่นขึ้นทันที เขาหันขวับมาเจอมณีมันตรา
       อิทธิฤทธิ์ดีใจ “มาย่า!”
       มณีมันตรากับชนมน “ขอเรียนด้วยคนนะคะ”
       มณีมันตรานั่งลงข้างๆ อิทธิฤทธิ์โดยนั่งตัวตรงเตรียมตัวเรียนไม่เหลือบมองอิทธิฤทธิ์แม้แต่น้อย
       
       อิทธิฤทธิ์กับมณีมันตรานั่งเรียนอยู่ด้วยกัน ชนมนอ่านตัวบทกฎหมายไป อิทธิฤทธิ์มีท่าทางกระปรี้กระเปร่าสดใสผิดจากเมื่อกี้เป็นคนละคน เขาคอยมองแต่มณีมันตราโดยไม่ได้สนใจติวเลย
       มณีมันตราตั้งใจเรียนโดยก้มหน้าจดทุกอย่างที่ชนมนติว อิทธิฤทธิ์เห็นมณีมันตราไม่ยอมสนใจ เลยหันไปเล่นไอโฟน มณีมันตราเหลือบมองอิทธิฤทธิ์อย่างอ่อนใจ
       
       มณีมันตราตั้งใจฟังชนมน อิทธิฤทธิ์เอาหน้าเข้าไปใกล้ๆ มณีมันตราแล้วยกไอโฟนขึ้นมาถ่ายรูปคู่ มณีมันตราหันมาจ้องหน้าอิทธิฤทธิ์โดยทำหน้านิ่งใส่ อิทธิฤทธิ์ถอยออกมาอย่างเกรงๆ เพราะรู้ว่ามณีมันตรายังโกรธอยู่
       
       มณีมันตราพลิกหาคำตอบในหนังสือเพื่อตอบคำถามชนมน ในขณะที่อิทธิฤทธิ์ใส่หูฟังกำลังฟังเพลงจากไอโฟนอยู่ เขาทำใจกล้าหน้าด้านถอดหูฟังอีกข้างหนึ่งใส่หูของมณีมันตราเพราะอยากให้เธอฟังด้วย
       มณีมันตราดึงหูฟังออกแล้วกระตุกหูฟังของอิทธิฤทธิ์ออกด้วย เธอชี้ไปที่หนังสือตรงหน้า อิทธิฤทธิ์ดึงหนังสือมาเปิดแล้วก้มหน้าก้มตาอ่าน ชนมนยิ้ม
       
       มณีมันตราเดินเข้ามารินน้ำจะดื่มพลางคุยมือถือกับเมนี่ไปด้วย
       “ค่ะ ได้ค่ะ พี่เมนี่ ไม่ลืมค่ะ ไม่ลืม ตุ๊กตาหมีสำหรับงานประมูลพรุ่งนี้ งานวันเกิดพี่พู..หนูไม่ไปไม่ได้หรือคะ นั่นแหละค่ะ นักข่าวไปเยอะ หนูเลยไม่อยากไป โอเคๆค่ะ หนูต้องไปติวต่อแล้วล่ะค่ะ แค่นี้นะคะ”
       มณีมันตรารีบกดมือถือปิดแล้วจะหยิบแก้วน้ำที่รินน้ำเสร็จ อิทธิฤทธิ์เข้ามาคว้าแก้วน้ำส่งให้ อิทธิฤทธิ์มองมณีมันตราอย่างอึกอักเพราะไม่รู้จะเริ่มยังไง
       อิทธิฤทธิ์ชวนคุย “วันนี้เรียนสนุกดีเนอะ”
       มณีมันตราเสียงดุ “นั่นเรียกว่าเรียนแล้วใช่มั้ย”
       “ก็มันเบื่อ”
       “เบื่อยังไงก็ต้องตั้งใจเรียน นี่เป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของเธอแล้วนะ”
       อิทธิฤทธิ์ขัด “รู้แล้วน่า”
       มณีมันตราฉุนที่อิทธิฤทธิ์ไม่ได้สนใจเรื่องเรียนจริงจังจึงเดินผละไป อิทธิฤทธิ์รีบดึงตัวมณีมันตราไว้ ชนมนเดินเข้ามาชะงักหยุดฟังอยู่ห่างๆ
       “อย่าโกรธซิ เธออยากให้ชั้นขอโทษ ชั้นก็ขอโทษไปแล้วไง”
       มณีมันตราดึงมืออิทธิฤทธิ์ออกแล้วหันมามองหน้าอิทธิฤทธิ์อย่างเย็นชา
       “ถ้าไม่รู้สึกผิดจริง ก็อย่าขอโทษซะดีกว่า”
       มณีมันตราเดินออกไป อิทธิฤทธิ์มองตามอย่างงุนงงเพราะไม่เข้าใจมณีมันตรา
       “อะไรวะ ขอโทษแล้วจะเอาไงอีก”
       ชนมนเดินเข้ามาหาอิทธิทฤทธิ์
       “เป็นลูกผู้ชายอ่ะนะ ถ้ารู้ตัวว่าทำผิด ก็ต้องกล้าที่จะขอโทษต่อหน้าไม่ใช่ฝากข้อความผ่านโทรศัพท์ อย่างนั้นคนขี้ขลาดเค้าทำกัน” ชนมนว่า
       อิทธิฤทธิ์สวน “ใครถาม?”
       “แล้วที่ทำตัวเป็นแบดบอยเนี่ย คิดว่าเท่นักใช่มั้ย จะบอกให้นะ แบดบอยเป็นได้แค่กิ๊กเท่านั้นแหละ ไม่มีผู้หญิงสติดีๆคนไหนที่จริงจังยอมเป็นแฟนกับเด็กแว้นไร้อนาคตอย่างนายหรอก เปลี่ยนตัวเองซะ ไม่งั้นที่หวังอะไรไว้ ก็ลืมไปได้เลย มาย่าไม่มีวันมองนายแน่ นายอิทธิฤทธิ์”
       ชนมนเดินออกไป อิทธิฤทธิ์ยืนอึ้งเพราะเถียงไม่ออกกว่าจะโต้กลับไปได้ชนมนก็เดินไปไกลแล้ว
       “เฮ้ย..ชั้น..ชั้น” อิทธิฤทธิ์นึกอะไรไม่ออก “ชั้นไม่ได้เป็นเด็กแว้น ไม่ใช่โว้ย”
       
       อิทธิฤทธิ์นิ่งอึ้งเพราะคำพูดของชนมนกระแทกใจเขาอย่างแรง
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 4
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 3
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 2
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012