หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เรือนกาหลง

เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 28 พฤศจิกายน 2556 08:57 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
       เรือนกาหลง ตอนที่ 17 อวสาน
       
       ชบานั่งเศร้าอยู่ตามลำพัง เพชรเดินเข้ามา
       
       “ฉันบอกแล้วว่าเรือนหลังนี้ไม่ยินดีรับคนจร” ชบาลุกขึ้นไล่
       “ข้าหาได้มากวนใจ...ข้าจะมาลา...”
       ชบาอึ้งกับสิ่งที่เขาบอก...
       
       ท่าน้ำเรือนกาหลง...ไม้กอดกาหลงไว้แน่น เธอพยายามบอกเขา
       “พี่ไม้ ฝืนวิ่งรี่ต่อไปข้างหน้าก็เสียเปล่า ปล่อยฉันไปเถอะ”
       “กาหลงไม่รักพี่แล้ว”
       “ฉันรักพี่...แต่ฉันเพิ่งแจ้งใจ ว่าเราอยู่ด้วยกันไม่ได้ ซ้ำอีก พี่ก็รู้ว่า ร่างกายฉัน จิตวิญญาณฉัน มีแต่เสื่อมถอย...”
       “กาหลง...ในวันที่เผาศพแม่กลอย กาหลงรู้ไหม ใจพี่แทบขาด จะให้พี่อยู่ทำศพกาหลงเห็นกาหลงมอดไหม้ไปต่อหน้าต่อตา พี่ทำไม่ได้”
       “แล้วพี่จะเลือกยังไง พี่จะทนแบกทุกข์อยู่เช่นนี้หรือ”
       กาหลงย้อนถามทำให้ไม้อึ้ง พูดไม่ออกมองไปยังใต้ถุนเรือน
       
       เพชรเข้ามาบอกชบา...
       “อีกไม่กี่มื้อ หากฉันจับโชติ จับช่วงได้ ฉันก็ต้องไป ข้ารู้ว่าชบาเคือง ข้าขอโทษที่ทำพลั้ง ขอให้ชบายกโทษให้จะได้ไหม”
       ชบามองเพชรแล้วนิ่ง ไม่ตอบ
       “เอ็งไม่ยกโทษก็ยากจะฝืน แต่ขอฝากไว้เป็นธุระอีกสักข้อ ขอให้เอ็งรู้ใส่ใจไว้ว่าข้าเสียใจ และจากวันนี้ไปใจข้าคงป่วนหนัก เพราะตอบตัวเองไม่ได้ว่าข้าจะกล้ารักใครได้อีก ข้าคงทิ้งใจไว้ที่นี่...ข้ารักเอ็ง”
       เพชรระบายความในใจออกมาหมดเปลือก ชบายังคงนิ่ง เพชรมองแล้วเดินจากไป...ชบาน้ำตานอง จะร้องเรียกแต่ด้วยทิฐิทำให้ยั้งไว้ เธอมองเพชรที่เดินลับตาไป...
       
       ไม้เดินตรงไปยังกอดอกมะลิใต้ถุนเรือน...กาหลงยืนมองที่มุมหนึ่งแปลกใจว่าเขาจะไปทำอะไร ไม้เดินตรงไปนั่งที่กอดอกมะลิแล้วค่อยๆเด็ด มองดอกมะลิในมือ ซึ่งดอกมะลินั้นเหี่ยวและเฉา เนื่องจากไม่ได้รับแสงแดด ปลูกไว้ใต้ถุนเรือน ผิดธรรมชาติ ไม้มองดอกมะลินั้นแล้วเอามือลูบที่ดิน เหมือนการลูบที่ศพของกาหลง เขาคิดถึงความโหดร้ายที่โชติและช่วงมาทำร้ายจิตใจ และทำร้ายกาหลง ภาพเหตุการณ์ที่ โชติเข้ามาแย่งชิงกาหลง...โชติทำร้ายกาหลง...ช่วงเข้ามาจับกาหลงมัดเผาไฟ...ขุนหวาดบอกว่าช่วงเป็นคนฆ่าพ่อแม่ไม้แว่บเข้ามาในหัว...ไม้คิดถึงความชั่วร้ายของช่วงและโชติก็เลือดขึ้นหน้า กาหลงกังวลใจ ไม้เดินไปหยิบดาบแล้วเดินออกไปจากเรือนด้วยความโกรธแค้น กาหลงตกใจร้องเรียก
       “พี่ไม้”
       กาหลงจะตามไป แต่ร่างกายของเธอกำลังแย่ลง ไม่สามารถออกไปสู้แสงแดดได้อีกแล้ว
       
       บริเวณวัด...โขงร้องไห้ จอกและดำแปลกใจ
       “ไอ้โขง เผาจำปาไปสิ้นแล้ว ยังจะมาคร่ำครวญอะไรอีกวะ” จอกถาม
       “ฉันไม่ได้เสียใจ แต่ฉันโล่งใจ มันเหมือนยกภูเขาออกจากอก ปล่อยวิญญาณจำปา แล้วทำให้ใจข้าโล่ง”
       “นั่นไง เขาเรียกไม่แบกไม่ทุกข์ ข้าล่ะอยากให้ไอ้ไม้มันคิดได้” นวลบอกอย่างหนักใจ
       จันเห็นด้วย
       “นั่นสิ มันแบกไว้หนัก ทั้งเรื่องกาหลง แล้วไหนจะเรื่องคนที่ฆ่าพ่อแม่มัน”
       เพชรวิ่งหน้าตื่นมาเรียกพวกโขง
       “พวกเอ็งไปช่วยข้าที”
       “มีความอะไรกัน” โขงถามอย่างสงสัย
       “พี่ไม้บุกไปเรือนผู้ใหญ่”
       จอกกับดำตกใจ
       “ข้าไปด้วย”
       จอก ดำ โขงรีบตามเพชรไป ทุกคนมองตามด้วยความเป็นห่วง แล้วจันก็ร้องไห้โฮออกมา ยายมาหันมาถาม
       “เอ็งทุกข์ใจอะไรอีกวะ”
       
       “ข้าคิดถึงผัว มันหายไปไม่กลับมาซะที”

เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
        
       ทางเข้าหมู่บ้าน...สัปเหร่อขาวเดินเข้ามาในเขตหมู่บ้าน แล้วหยุดเดินหันไปบอกพระธุดงที่เดินตามมา
        
       “นิมนต์ครับหลวงตา”
       พระธุดงค์เดินมาหยุดมองไปทางหมู่บ้าน
       “เดินลัดทุ่งไปอีกไม่กี่หอบ ก็เข้าเขตบ้านบัวสีแล้ว หลวงตาคงจะให้สติและปราบผีกาหลงได้” สัปเหร่อขาวบอกก่อนจะเดินนำ
       หลวงตามองไปยังเขตหมู่บ้าน แล้วเดินตามไป...
       
       ไม้กำลังจะเดินขึ้นไปยังเรือนช่วง...เพชร โขง จอกและดำ วิ่งตามมา
       “พี่ไม้” เพชรเรียกไว้
       “พวกเอ็งไม่ต้องมาขวาง ข้าจะไปสะสางคดีของข้า”
       “พี่อย่าทำนิสัยนักเลง ฉันรู้ว่าพวกมันทำผิด ให้ฉันจับมันไปลงโทษตามกฎหมาย”
       “คนคะนองใจอย่างพวกมันไม่รู้สำนึก ต้องตายเท่านั้น”
       ไม้ผลักพวกเพชรแล้วจะขึ้นไปบนเรือน ลูกน้องช่วงเข้ามาขวาง
       “ขึ้นไปไม่ได้”
       ไม้ไม่ฟังจะขึ้นไป ลูกน้องช่วงเข้ามาเล่นงาน ไม้จึงต่อยต่อสู้ พวกเพชรจึงเข้าไปช่วยเหลือไม้ เกิดการต่อสู้กัน บริเวณหน้าเรือนช่วง...
       
       โชติตกใจเมื่อรู้ข่าวจากสิง
       “พวกไอ้ไม้มันบุกเรือนไปจับพ่อ”
       “ใช่จ้ะ ตอนนี้พวกไอ้ก้อนกำลังขวางไม่ให้มันขึ้นไปจับผู้ใหญ่”
       อบเชยร้อนใจ
       “พี่โชติ พี่รีบไปช่วยพ่อ”
       “ข้าไปก็เข้าทางมัน อบเชยเอ็งยังไม่มีผิด เอ็งนั่นแหละที่ต้องไปช่วยพ่อ”
       อบเชยแปลกใจว่าโชติจะให้เธอไปทำอะไร
       
       ไม้ต่อสู้เล่นงานลูกน้องช่วงคนหนึ่งสลบไปจึงเดินขึ้นบันไดเรือนไป เพชรต่อสู้กับลูกน้องช่วงตะโกนบอกไม้
       “พี่ไม้ อย่าเพิ่งวู่วาม”
       เพชรเล่นงานลูกน้องช่วงได้ แล้วรีบวิ่งตามไม้ขึ้นไป โขง จอกและดำยังต่อสู้กับลูกน้องช่วง
       
       ช่วงนอนอยู่ได้ยินเสียงต่อสู้ที่หน้าเรือน ก็ตกใจกลัว...
       “เกิดความอะไรกัน”
       เผื่อนเข้ามาบอกช่วง
       “ไม้กับพวกตำรวจ จะขึ้นเรือนมาจับผู้ใหญ่จ้ะ”
       ช่วงหน้าตื่นรนราน
       “พาข้าหนีไป”
       “หนีไปไหนเจ้าคะ” งามถาม
       เผื่อนและงามทำอะไรไม่ถูก ไม้ถือดาบตรงเข้ามา...
       “เอ็งหนีตายไม่พ้นเสียแล้ว”
       ช่วงตกใจ เผื่อนและงามลนลานกลัว ถอยออกห่าง
       “เอ็งฆ่าพ่อแม่ข้า ข้าจะชำระแค้นให้สาสม”
       “เอ็งมาโห่อะไรวะ ข้าหาเคยฆ่าลูกบ้าน ไม่เคยปล่อยตัวคิดชั่วทำร้ายพ่อแม่เอ็ง เอ็งลืมไปสิ้นแล้วเหรอ ว่าข้านี่แหละที่คอยช่วยเหลือเอ็ง”
       ไม้นึกถึงเหตุการณ์ที่ช่วงเข้าไปพูดกับเขาว่าขุนหวาดฆ่า จะช่วยเหลือเขา
       “เอ็งมันปากแข็ง ขุนหวาดมันบอกข้าหมดแล้ว”
       “เอ็งจะทำชะตาตกไปเชื่อไอ้มหาโจรได้ยังไงกัน แล้วอีกอย่างมันก็ตายไปแล้ว เอ็งจะมาปรักปรำข้าไม่ได้”
       เพชรเข้ามาบนเรือน ตะโกนบอก
       “ข้าเป็นพยานให้ได้ เพราะข้าก็ได้ยินที่ขุนหวาดบอก”
       ช่วงหัวเราะ
       “เอ็งมันพวกเดียวกัน สมคบคิดเล่นงานข้า”
       “ถึงเอ็งจะพ้นคดีฆ่าพ่อแม่พี่ไม้ ข้าก็จะจับเอ็งที่ช่วยพาลูกหนี แล้วก็ฆ่าไอ้มั่นให้ผิดไปตามกัน”
       เพชรจะเข้าไปจับช่วง ไม้กันไว้
       “ประเดี๋ยว ข้าขอฟังจากปากมันเพื่อสิ้นสงสัย ให้มันยอมรับว่ามันฆ่าพ่อแม่ข้า”
       “ข้าไม่ได้ทำ หากเอ็งจะเอาผิด เอ็งก็หาพยานมาเล่นงานข้า”
       แม่น้อยเดินตรงเข้ามาท่าทางจริงจัง
       “น้าจะเป็นพยานให้เอ็ง”
       ช่วงเห็นแม่น้อยเข้ามาก็ตกใจ
       
       “แม่น้อย”

เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
        
       สัปเหร่อขาวเดินเข้ามาบริเวณวัด จันหันไปมองเห็นก็ดีใจ
        
       “ไอ้ขาว ผัวข้ามาแล้ว”
       จันวิ่งเข้าไปเหมือนจะกอด แต่กลับไปตบหน้า
       “โอ๊ย”
       “เอ็งหายหัวไปไหนไกลมือหลายมื้อวะ ไม่คิดถึงคนหลัง ปล่อยให้ข้าแล่นหนีผีคนเดียว”
       “ข้าก็ไป...”
       สัปเหร่อขาวยังพูดไม่จบ เฟื้องเดินเข้ามาซัก
       “ไปคว้าหญิงไหนก็บอกมา เมื่อกี้ข้าเห็นเอ็งเข้ามากับใครสักคน”
       นวล ยายมา ตาสรโพล่งออกมาพร้อมกัน
       “เมียน้อย”
       “ไอ้ผัวเลว ไอ้ชั่ว”
       จันเข้าไปตบตี สัปเหร่อขาวผลักออก
       “ไม่ใช่ ข้าไม่ได้ไปหาหญิงใด ข้าไปตามหาหลวงตา”
       ทุกคนชะงัก
       “หลวงตา”
       “ใช่...หลวงตาท่านมีวิชาแก่กล้า พอที่จะปรามผีกาหลงได้”
       จันมองหา
       “หลวงตาอยู่ไหน”
       “นิมนต์ขอรับ”
       สัปเหร่อขาวหันไปเชิญทางหนึ่งแต่ไม่เจอใคร สัปเหร่อขาวตกใจว่าหลวงตาหายไปไหน
       
       หลวงตาเดินตรงมายังเรือนกาหลง ยืนมองไปยังเรือนแล้วเดินขึ้นบันไดไป...หลวงตายืนบนชานเรือน
       “ความทุกข์ความเศร้าหมองในใจ จะพาลทำให้ทุกอย่างแย่ลง”
       หลวงตามองไปตรงหน้า กาหลงหมอบอยู่ตรงหน้าแล้ว
       
       ไม้มองแม่น้อย แล้วถามอย่างวิงวอน ...
       “น้าน้อย ฉันกราบ วานน้าบอกความจริงมาให้สิ้น”
       “ความในหนหลังนั้น มันเกิดขึ้นเพราะตัณหาล้วนๆ...”
       แม่น้อย เล่าถึงอดีต ครั้งที่ช่วงบุกไปเรือนไม้ กระชากลากถูกจะข่มขืนแม่ของไม้ พ่อของไม้เข้ามาช่วยไว้ได้ ช่วงหนีไป สวนกับไม้วัยเด็กที่วิ่งเข้ามา...ไม้นอนอยู่บนเรือน พวกโจรบุกมาฟันพ่อแม่แล้วเผาเรือน...ช่วงกลับไปที่เรือน ซึ่งอยู่ในสายตาแม่น้อย...
       ไม้โกรธมากเมื่อรู้ความจริงว่าช่วงเป็นคนฆ่าพ่อแม่ตัวเอง
       “พ่อพระในสายตาคน แท้ๆแล้วเป็นผีห่าเห่อเหิมที่ทำร้ายใครต่อใครไม่เว้นหน้า”
       ช่วงไม่พอใจที่แม่น้อยแฉความจริงหมดสิ้น...
       “เอ็งฆ่าพ่อแม่ข้า”
       ไม้ถือดาบจะเข้าไปฟันช่วง เพชรตกใจรีบเข้าไปห้ามไว้
       “อย่านะพี่ไม้”
       โขง จอกและดำวิ่งเข้ามา โขงร้องห้ามไม้
       “พี่ไม้หยุดเถอะ”
       
       กาหลงบอกหลวงตา
       “หลวงตาช่วยด้วยเจ้าค่ะ ช่วยด้วย...”
       กาหลงวิงวอนหลวงตาช่วยให้ไม้ยอมปล่อยวางทุกสิ่งอย่าง หลวงตารับรู้ว่ากาหลงนั้นได้ปล่อยวางแล้วเหลือเพียงไม้ที่ยังยึดติด...
       
       ไม้ถือดาบ พวกโขงเข้ามาห้าม ไม้สะบัดพวกโขงออกไป
       “พวกเอ็งออกไปไกลมือ ความนี้เป็นเรื่องของข้ากับมัน”
       ไม้มองตรงไปยังช่วงที่มองไม้ด้วยความกลัวตาย ช่วงบอกแม่น้อย
       “เอ็ง...ช่วยข้าด้วย”
       แม่น้อยไม่สนใจที่จะห้ามไม้ นิ่งเฉย
       “ช่วยด้วย”
       ไม้เดินตรงไปหาช่วง
       “ข้าเคยให้สาบานต่อหน้าศพพ่อแม่ ข้าจะฆ่ามันให้ตายเรียงตัวกัน”
       ช่วงมองด้วยความกลัว ไม้ยกดาบขึ้นแล้วก็ทิ้งดาบลงหล่นตรงหน้าช่วง ช่วงแปลกใจ พวกเพชรแปลกใจที่ไม้ไม่ฆ่าพลอยโล่งใจ
       “แต่มันจะมีอะไรย้อนมา หากมันจะต่อกรรมให้ข้า แล้วเอ็งกับข้าคงต้องเกิดมาชดใช้กรรมกันตามประสาไม่จบสิ้น ข้าขอพอการแต่เพียงเท่านี้”
       ช่วงโล่งใจที่ไม้ไม่ฆ่า แม่น้อยซึ้งน้ำใจไม้และชื่นชมในความคิดของเขา เธอนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้น ไม้เดินออกไป...
       
       เฟื้องและยายมา ตาสรวิ่งเข้าบอกพวกสัปเหรอขาวที่มุมหนึ่งบริเวณวัดหลังจากออกตามหาหลวงตา
       “ข้าหาทั่ววัดก็ไม่เจอ”
       ตาสรคิดๆ
       “รึว่าท่านเป็นผี”
       “หาใช่ ท่านได้ขั้นอภิญญา มีวิชาไปไหนมาได้ดั่งใจกำหนด” สัปเหร่อขาวแย้ง
       จันและนวลมองไปที่มุมหนึ่งก็ร้องดีใจ
       “ท่านมาโปรดแล้ว”
       หลวงตาเดินเข้ามา ทุกคนรีบก้มยกมือไหว้ สัปเหร่อขาวเข้าไปถาม
       “หลวงตาไปไหนมาขอรับ”
       “อาตมาไปเรือนกาหลง”
       ทุกคนตกใจ
       “เรือนกาหลง”
       “หลวงตาปราบผีกาหลงได้แล้วเหรอเจ้าคะ” นวลถามหน้าตื่น
       “ผีกาหลงใช่ชั่วร้าย มีสิ่งที่น่ากังวลใจกว่าวิญญาณกาหลงนัก”
       
       หลวงตาพูดแล้วเดินเข้าไปในโบสถ์ ทุกคนมองหน้ากัน แปลกใจว่าหลวงตาหมายถึงใคร

เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
        
       ไม้เดินเข้าไปในเรือน กาหลงเดินเข้ามาหา
        
       “พี่ทำตามคำขอของกาหลง พี่ปล่อยชีวิต ทำบุญให้กาหลง กาหลงจะได้อยู่กับพี่นานๆ”
       ไม้เข้าสวมกอด กาหลงโอบกอดตอบดีใจที่เขาไม่ฆ่าช่วง แต่กังวลใจที่ไม้ไม่ยอมปล่อยวาง
       
       เมื่อไม้กลับไป เผื่อนข้ามาบอกพวกเพชร
       “พี่ไม้อโหสิกรรมแล้ว พวกเอ็งก็กลับไปซะ”
       งามเสริม
       “พ่อผู้ใหญ่จะได้พักผ่อน”
       “พี่ไม้ยกโทษให้ ใช่ว่าความผิดจะคลายทีเดียว ยังไงก็ต้องรับโทษหนักตามกฎบ้านกฎเมือง” เพชรยืนยัน
       โขงชื่นชมเพชร
       “ให้ได้เต็มแรงอย่างนี้สิวะ ข้าล่ะเจ็บแค้นนัก จะปล่อยให้คนชั่วมันลอยนวลไม่ได้ เอาไปขังให้ตายคาตรุ”
       “ข้าจะจับมันล่ามโซ่ พาไปวิเศษไชยชาญเอง” จอกอาสา
       โขง จอกและดำจะเข้าไปจับช่วง อบเชยเข้ามา ร้องห้าม
       “หยุดเดี๋ยวนี้นะ”
       เผื่อนกับงามดีใจ
       “คุณอบเชย”
       เพชรมองหน้าอบเชย
       “เอ็งมาขวาง เท่ากับเอ็งสมคบคิดทำผิด”
       “ฉันหาได้มาทำประหลาดคิดพาตัวพ่อหนี แต่ฉันขอสักทีเถอะ...พวกเอ็งก็เห็นว่าอาการพ่อข้าหนักเอาการ หากพาไปตอนนี้ก็ตายเสียกลางทาง เป็นภาระพวกเอ็งเสียเฉยๆ รอให้พ่อข้าทุเลาดี ข้าจะไม่ฮึดฮัดให้พ่อไปชดใช้ผิด”
       อบเชยเข้าไปยกมือไหว้ขอร้องเพชร
       “ฉันกราบล่ะ ที่แล้วมาฉันออกจะทำเลวทำทราม ยังมิได้ทดแทนคุณพ่อแม่จนนิด ขอให้ฉันได้ดูแลพ่อเป็นเพลาสุดท้ายหากพวกเอ็งไม่เชื่อใจเสียแล้ว...”
       อบเชยหยิบโซ่มา แล้วเอามาล่ามช่วงไว้ ช่วงตกใจที่อบเชยล่ามโซ่...
       “ฉันล่ามไว้” อบเชยยื่นกุญแจให้เพชร “รอให้พ่อหายดี แล้วฉันจะส่งตัวพ่อไป...ฉันกราบล่ะ”
       อบเชยกราบขอร้อง เพชรคิดตัดสินใจ...
       
       เพชร โขง จอก ดำออกมาจากเรือนช่วง...โขง จอก ดำไม่พอใจ
       “เอ็งปล่อยมันได้ไง” โขงโวยวาย
       “พี่ตำรวจไม่ได้ปล่อย ก็เห็นอยู่ว่าล่ามโซ่ไว้” ดำขัดขึ้น
       “มันก็นั่นแหล่ะ น่าจะจับไปเสียตอนนี้”
       “ใช่ พวกมันพลิกลิ้น อาจลักพาตัวหนี” จอกเห็นด้วยกับโขง
       เพชรมองจอกกับโขง
       “หากพวกเอ็งกลัวมันหนี ก็ช่วยเป็นหูเป็นตาเฝ้าไว้”
       “ข้ายินดีรับใช้ทางการ” ดำรีบอาสา
       “แล้วที่ข้าไม่ฝืนเอาตัวไป เพราะอยากคงชีวิตมันไว้เพื่อชดใช้กรรม หากตายไปเสียกลางทาง มันออกจะง่ายดายมากไป ไม่สมกับคนที่ทำกรรมเลวไว้”
       ทุกคนเข้าใจความคิดของเพชร
       
       อบเชยปาดน้ำตา แล้วสีหน้าเปลี่ยนเป็นร้ายกาจ
       “พวกผู้ชายมันก็มีจุดอ่อนตรงนี้แหละ แพ้ทางน้ำตาหญิง”
       อบเชยมองเย้ยด้วยความสะใจ แม่น้อยมองลูกสาวผิดหวังที่ลูกยังคงเลวร้าย แม่น้อยลุกขึ้นหยิบห่อผ้า...
       “แม่จะไปไหน แม่อยู่ช่วยรักษาพ่อก่อน”
       “เรือนนี้มันร้อน ร้อนด้วยไฟกิเลส ข้านึกหวาดอยู่ไม่ได้ ขอไปอาศัยอยู่วัด”
       “แม่ไปไม่ได้นะ แม่ต้องอยู่ช่วยฉันดูแลพ่อ”
       ช่วงมองแม่น้อย
       “อย่าทิ้ง...ข้าไป”
       แม่น้อยมองช่วง แล้วเดินออกไป...อบเชยอึ้ง
       “แม่”
       ช่วงมองแม่น้อยที่ออกไป ด้วยความทรมาน เพราะไม่มีใครที่จะดูแลเขาได้ดีเท่าแม่น้อย เผื่อนและงามมองตามรู้ว่าความลำบากจะตามมา
       
       ค่ำนั้น พุดจีบเข้าไปในโบสถ์ เห็นหลวงตานั่งสมาธิอยู่หน้าพระประธาน พุดจีบเข้ามากราบ
       “นมัสการเจ้าค่ะ หลวงตาไปหากาหลงมาเหรอเจ้าคะ”
       หลวงตาลืมตาขึ้น มองไปยังพระประธาน แล้วพูดกับพุดจีบ โดยที่ไม่ได้หันไปหา
       “มีเพียงโยมที่เป็นคู่บุญ ที่พอจะช่วยได้”
       “จะให้ดิฉันช่วยอย่างไรเจ้าคะ”
       “จิตหนึ่งปล่อยวาง แต่อีกใจเหนี่ยวรั้งไว้ โยมต้องช่วยคลายใจนั้น”
       
       หลวงตาพูดให้ข้อคิด พุดจีบรู้ดีว่าหลวงตาหมายถึงไม้

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เรือนกาหลง ตอนที่ 17 จบบริบูรณ์
เรือนกาหลง ตอนที่ 16
เรือนกาหลง ตอนที่ 15
เรือนกาหลง ตอนที่ 14
เรือนกาหลง ตอนที่ 13
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 13 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 12 คน
93 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
7 %
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
hi
iOS
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
*-*
-*
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รักที่น่าสงสาร
parempik_@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผีตัวเดียวหลอกคนได้ทั้งเดือน
ไอ้พวกที่ถูกผีฆ่าตาย ไม่เห็นมันกลายเป็นผีมาสู้กับมันบ้างเลย เรื่อนมยุราก็บ้าพอกันไม่มีเหตุผลที่ทะลุกระจกไม่สู่อีกมิติในสมัยโบราณได้ .......ฝรั่งงงกรูทำเครื่องย้อนกาลเวลาลำบากแทบตาย กว่าฝรั่งจะบินได้ สู้ไอ้ผีกระหังของไทยขีสากตำข้าวกับกระด้งฝัดข้าวบินไปทั่วบ้านทั่วเมือง จะสร้างเมืองไว้ก็ต้องฆ่าคนไปทำเสาหลักเมือง เสาสี่มมเมืองมีแต่ผีถูกฆ่า ฝรั่งเข้ามายึดเมือง เอาปืนไล่ยิงผีไทย ผีพม่า ผีเขมร ผีลาววิ่งหนีเข้าป่าหมดช่วยใครไม่ได้เลย
ผีเน่าๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่วยสร้างเรื่อง ขุนช้างขุนแผน อยากดูละครไทยๆ เอาน้องรถเมล์เป็นนางวันทอง นะ น้องใส่ชุดไทยสวย ชอบมาก
คนดูทีวี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอมีต่อภาค 2 แบบ เป็นเรื่องราวของพุดจีบบ้าง ขอพระเอกคนใหม่ ไม่เอาพี่ไม้นะ พี่ไม้ยกให้กาหลงไป อิอิ
sew sew
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไม่อยากไห้จบเยย หนังเรื่องนี้ดีมากอ่ะ ชอบมาก ตอนเเรกเปิดดูเพราะเห็นเป็นหนังผีเเต่พอดุไป มันซึ้งอ่ะ ไม่อยากให้จบเลย ชอบตอนกาหลงเปนผี จะได้ปราคนชั่ว
da.ch.phiroa@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จริง พระเอกดีกว่าภาพอาถรรพ์มากกก ต้นเหตุของปัญหา แต่ทำมาเป็นผู้กำหนดชะตาผู้หญิง 2 คนมาม่ากัน ทั้งที่ตัวเองเกาะผู้หญิงจนได้ดี แล้วไม่สำนึก กลายเป็นผีผิด เรื่องนี้ 2 นางเองเล่นได้น่ารัก เป็นความรักที่ผุดผ่องดี
ผิดคลาด
 
ความคิดเห็นที่ 10 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นละครไทยที่ดีมากๆ ได้คติสอนใจ และได้หลักธรรมเยอะมากที่สามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวัน คนเราอย่าไปยึดติดสิ่งรอบตัวให้มากนัก รัก โลภ โกรธ หลง ปล่อยวางไว้บ้างก็ดี

เรื่องนี้หักมุมได้ดีมาก ได้ข้อคิดจริงๆ ขอชมเชยค่ายพอดีคำ ที่จัดละครอิงธรรมะ ได้อย่างลงตัว อยากให้ทำละครไทยอิงธรรมะเยอะๆ จะได้ขัดเกลาคนดูไปในตัว ยุคนี้เป็นยุคโลกาภิวัฒน์ คนไม่เชื่อเรื่องบุญบาป กฎแห่งกรรม การเวียนว่ายตายเกิด บาปบุญคุณโทษ

ขอชมนักแสดงทุกคน แสดงได้ดีมาก เยี่ยมตีบทแตก
ขอบคุณมากที่สุด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตอนแรกดูผ่านๆ เพราะเห็นตัวอย่างในเรื่อง รองเท้่าแก้วแล้ว มันไทยๆ ดีๆ แต่พอได้ดูแล้ว ติดหนึบ ค่ายพอดีคำ นี้ทำได้ดีจริงๆ ทั้งภาพมุมกล้อง บทอาจจะเว่อร์หน่อย แต่ก็กินใจ และสอนใจดี นางเอกก็สวยแบบไทยๆ เหมาะกับบทมาก
ขอเป็นแฟนคลับ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
HOJFJKL
matinee.narak@EMAIL.COM
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบเรือนกาหลงที่สุดเลย
จบแบบซึ้ง ให้คติสอนใจดี
แอม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบแบบนี้ดีที่สุดแล้ว เพลงเค้าก็บอกอยู่ว่า
เจ้าดอกบัวทั่วบึง คงซาบซึ้งในความรักเรา
คนดูต่างซาบซึ้งในความรักของไม้และกาหลง

น่าจะเพิ่มฉากเพชรกับชบาแต่งงานกัน แล้วกาหลงกับชาติมาเกิดเป็นลูกเพชรกับชบา
FC เรือนกาหลง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าจะให้เพชร กับชบา แต่งงานกับ
แล้วให้กาหลงกับไปเกิดเป็นลูกของชบากับเพชร
fc 7
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบแบบนี้ดีที่สุดแล้ว เพลงเค้าก็บอกอยู่ว่า
"เจ้าดอกบัวทั่วบึง คงซาบซึ้งในความรักเรา"
ดังนั้นความรักของไม้จึงมีให้กาหลงคนเดียวไม่มีวันเปลี่ยน

แต่น่าจะเพิ่มให้เพชรกับชบา
fc 7
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จบได้ดีมากชื่นชมพอดีคำที่ทำแบบนี้ออกมาดี สอนเรื่องธรรมะได้เป็นอย่างดีจริง ๆ
ppppor2010@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เสียดายจังเลย
พี่ไม้กับพุดจีบไม่สมหวังกันเลย
เฮ้อ ! สงสารพุดจีบจังเลย
ขอให้รถเมล์ได้เป็นนางเอกในเรื่องต่อไปนะคะ
ชอบรถเมล์
เจน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นหนังดีมาก ๆ ซึ้งทุกตอน ขอให้ได้รับรางวัลประจำปีนี้นะคะ
เป้ย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014