หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 ธันวาคม 2556 18:39 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
       คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
       
       งานแต่งงานของ ศรี ลูกสาวคนโตของเจ้าสัวเส็ง และลูกชายเจ้าสัวเต็ง ถูกจัดขึ้นเป็นพิธีจีนแท้อย่างยิ่งใหญ่ เต็มรูปแบบ สินสอดทองหมั้น เงินสดประดามีของฝ่ายเจ้าบ่าว ถูกหาบมาตั้งวางเรียงราย การกั้นประตูเงิน ประตูนาค ประตูทอง เจ้าสาวที่ทุกคนเข้าใจว่าเป็น ศรี คลุมหน้าถูกนำตัวมาส่งให้เจ้าบ่าว
       
       บ่าวสาวเดินถือถาดน้ำชามา ด้านหลังมีการตีฆ้องผ่างๆ ตามด้วยพิธีกรประกาศ
       “ต่อไปเป็นพิธีขั่งเต๊ เชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาวเสิร์ฟน้ำชาบิดามารดา”
       ทุกคนที่รอรับน้ำชานั่งเรียงราย เจ้าบ่าวหล่อเหลาขาวใส เจ้าสาวปิดหน้าไว้ตามธรรมเนียม แต่งตัวงดงามด้วยอาภรณ์สีแดง แต่เวลาเดินกลับส่ายไปมา ดูเก้งก้างเจ้าสัวทั้งสองยิ้มย่องผ่องใส
       การแต่งงานครั้งนี้คือการคลุมถุงชนอย่างแท้จริง บ่าวสาวไม่เคยมีการเห็นหน้ากันมาก่อน มีแต่รับรู้ว่าใครเป็นใคร เพราะพ่อของ บ่าว สาว เป็นเพื่อนร่วมน้ำสาบาน
       เจ้าสัวเต็งมีคุณนายหนึ่งและคุณนายสอง ขนาบขวาซ้าย ยิ้มแย้มบอก
       “ได้ยินว่าลูกสาวของเจ้าสัวเส็งงดงามมาก ดวงตาสดใสเจิดจรัสราวแสงดาว แก้มแดงประหนึ่งดอกท้อ ปากสีชมพูประหนึ่งกุหลาบแรกแย้ม ขอบใจจริงๆที่ยกลูกสาวให้”
       เจ้าสัวเส็งเองก็มีคุณนายใหญ่ และคุณนายน้อยประกบขวาซ้าย ยิ้มตอบ
       “เจ้าสัวเต็งชมเกินไปลูกสาวเราก็แค่สาวหน้าตาดีทั่วไป แต่เน้นเรื่องการศึกษาที่ล้ำเลิศไม่เป็นรองใคร ทั้งด้านวิชาการและการเป็นแม่บ้าน ต้องขอขอบใจเช่นกันที่มาสู่ขอลูกสาวเรา”
       คุณนายของทั้งสองฝ่าย ยิ้มย่องให้กัน ต่างถือพัดสะบัดไปมา ใบหน้าเปื้อนยิ้มตลอดเวลา คุณนายใหญ่หันมาหาคุณนายน้อย
       “คุณนายน้อยจ๊ะ ยินดีด้วยที่แม่ศรีลูกสาวเธอได้ดีมีสามีเพียบพร้อมทุกประการ”
       คุณนายน้อยยิ้มแย้ม
       “ขอบคุณมากค่ะ คุณนายใหญ่ คุณศุกลลูกชายคุณนายใหญ่ก็เพียบพร้อมไม่แพ้ใคร ต้องได้พบคู่ครองที่คู่ควรเช่นกันนะคะ”
       “ขอบใจมากจ้ะ เอ๊ะ ศุกลหายไปไหน ทำไมไม่มายินดีกับพี่สาว” คุณนายใหญ่ว่า
       คุณนายน้อยกวาดตามองหา พบว่าไม่มีศุกลที่นั่น ก็แปลกใจเช่นกัน
       
       ภายในลำคลองหลังคฤหาสน์เจ้าสัวเส็งเวลานั้น ศุกลขับเรือยนต์ตะลุยมากลางคลอง มีศรีซึ่งควรอยู่ในงานแต่งอันยิ่งใหญ่นั่งมาด้วย หล่อนมีสีหน้ายิ้มแย้มท่าทางสนุกสนานมาก ขณะที่ศุกลดูกังวลหนัก
       “ศุกลน้องรัก สักวันพี่จะตอบแทนหาเจ้าสาวแสนสวยแสนดีให้นาย”
       “ขอบคุณ แต่ว่าตอนนี้พี่ศรีจะให้ผมพาไปหลบที่ไหน ที่คิดว่าจะรอดพ้นหูตาของคุณเตี่ยของเรา”
       “แถวนี้แหละ พี่ขอแค่รอดพ้นพิธีแต่งงานให้ผ่านไปเท่านั้น จากนั้นอะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด ระเบิดลงกลางบ้าน หนักกว่าอเมริกาโดนญี่ปุ่นถล่มเพิร์ลฮาเบอร์” ศรีหัวเราะชอบใจ
       “น้อยไปน่ะสิ น่าจะเป็นสหรัฐถล่มฮิโรชิมา นางาซากิประมาณนั้นถามจริง พี่ศรีทำอย่างนี้หลายที ไม่เคยเกรงกลัวคุณเตี่ยโกรธบ้างหรือ”
       “กลัวสิ แต่พี่กลัวการมีผัวมากกว่ากลัวคุณเตี่ยโกรธพี่อยากอยู่เป็นโสดจนวันตาย”
       “ผู้หญิงต้องมีสามีปกป้องคุ้มครองดูแล”
       “พี่ต้องการแค่มีเมี้ยนดูแลคนเดียวเท่านั้น อ้อ...ครูแหม่มอีกคนก็ยิ่งดี”
       “พี่ศรี เหลวไหลเป็นไปไม่ได้ เมี้ยนมันเป็นบ่าวจะมาดูแลพี่ได้อย่างไร”
       “ได้สิ ถ้าเป็นความต้องการของพี่”
       “ครูแหม่มก็เหมือนกัน อีกหน่อยก็ต้องไปจากบ้านเรา เพราะเขาจะมาสอนพี่ศรีไปจนแก่เฒ่าได้อย่างไร แค่สอนมาจนอายุยี่สิบแปดนี่ก็แปลกเต็มทน”
       “ครูแหม่มไม่ใช่แค่ครู เป็นทั้งพี่ ทั้งเพื่อน และที่ปรึกษาทางด้านวิชาการของพี่ ส่วนเมี้ยนเป็นอะไรที่ตายแทนพี่ได้”
       ศุกลส่ายหน้าระอาพี่สาว สองพี่น้องหัวเราะกันคิกคัก แล้วสองคนก็ต้องตกใจ เมื่อสะบันงา สาวน้อยที่สวยงามเหมือนนางเงือกผมยาวเต็มหลังยืนบนแผ่นกระดานที่แล่นมาในทางเรือกำลังพุ่งมา คลื่นน้ำทำเอาไม้กระดานกระดกไปมา สาวน้อยตกใจมาก
       “ว๊าย”
       เรือพุ่งใส่ไม้กระดาน สาวน้อยหกคะเมนตกลงไปในน้ำต่อหน้าต่อตาสองคนศรีตะโกน
       “หยุดเรือ นายหยุดเรือ”
       
       ในงานแต่งงานบ่าวสาวคุกเข่าตรงหน้าเจ้าสัวเส็ง คุณนายใหญ่ คุณนายน้อย สามคนยิ้มย่อง เจ้าบ่าวเจ้าสาว
       รินน้ำชาให้เจ้าสัว คุณนายใหญ่ คุณนายน้อย เจ้าสาวรินน้ำชาหกทุกคนอึ้ง เจ้าสัวเส็งยิ้มเขินๆ คุณนายน้อยอายมาก
       “ลูกสาวเราประหม่าเขินอายมาก” เจ้าสัวบอก
       ทั้งสามดื่มน้ำชาวางลงบนถาดเสียงประกาศบอกให้บิดามารดาให้พรบ่าวสาว มอบทรัพย์สินเงินทองให้ไปตั้งตัวพ่อแม่โน้มตัวมาให้พร และส่งถุงเงิน ถุงทอง กล่องเครื่องประดับ แผ่นโฉนดที่ดินมอบให้เจ้าสาวพยายามให้เจ้าบ่าวรับเท่านั้น
       
       ในคลองสะบันงาตะเกียดตะกายไปเกาะขอบท่าน้ำไว้ ศรีกับศุกลเร่งเรือเข้าไปใกล้ศรีตื่นตระหนก
       “เข้าไปดูสิว่าตายไหม”
       “ไม่ตายดอก ดูนั่นสิ”
       ศุกลถึงกับตะลึง เมื่อเห็นใบที่สวยใสของสะบันงา
       “สวยน่ารักอะไรปานนี้”
       ศรีเข้าไปหา
       “หนู เราขอโทษ”
       สะบันงาส่ายหน้า
       “อย่าเข้ามานะ”
       “เรามาดูว่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า” ศุกลบอก
       “ขึ้นมาสิ จะพาไปส่งบ้าน”
       สะบันงารีบบอก
       “ไม่...ไม่...ไม่ต้อง”
       ศรีชักฉุน
       “เอ๊ะ เด็กคนนี้ พูดด้วยดีๆ มีเมตตา ยังมาปฏิเสธไม่รู้หรือว่าคลองนี้เป็นของใคร”
       “เอ้อ ของท่านเจ้าสัวเส็ง”
       “เราสองคนเป็นลูกท่านเจ้าสัว” ศุกลบอก
       สะบันงาตกใจ
       “ลูกเจ้าสัวเอ้อ...หนู...หนู...”
       “ขึ้นมาสิ” ศุกลเรียก
       “ขึ้นมา” ศรีย้ำ
       สะบันงาส่ายหน้า
       “ขึ้นไม่ได้ ไม่กล้าขึ้นค่ะ”
       “งั้นฉันลงไปช่วย”
       ศุกลทำท่าจะลงไปดึง สะบันงากรีดร้องดังลั่น
       “อย่าๆ”
       “เป็นบ้าหรือ หรือว่ากลัวผู้ชาย ถ้าอย่างนั้นฉันเอง”
       ศรีทำท่าจะไปดึง สะบันงาสะอื้น
       “หนูอาย ผ้าถุงหนูหลุดหายไปแล้ว”
       ศรีกับศุกลอึ้ง
       
       “อะไรนะ”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
       สะบันงาน้ำตาไหลพราก ขณะที่ศรีระเบิดหัวเราะดังลั่น
       
       “แก้ผ้า แก้ผ้าอยู่ในน้ำ อยากเห็นจัง เกิดมาไม่เคยเห็นใครแก้ผ้านอกจากตัวเองกับครูแหม่ม ตอนอาบน้ำด้วยกันสมัยเด็กๆ”
       ศุกลนิ่งไป ทำอะไรไม่ถูกรีบเอามือปิดตาไว้ แต่ศรีกระหยิ่มยิ้มย่องสะบันงาหวาดหวั่น
       “อย่านะคะ”
       ศรีหันไปสั่ง
       “ศุกลไปหาเสื้อผ้ามาให้เด็กนี่ใส่ ไวไวเข้า”
       ศุกลหันเรือออกไปศรียิ้มให้สะบันงา
       “ทีนี้ไม่ต้องอาย ผู้ชายไปแล้ว มีแต่เราสองคน”
       สะบันงายังส่ายหน้า ศรีจ้องเป๋งไปราวกับจะมองทะลุไปใต้ผิวน้ำ
       
       ในงานแต่ง...บ่าวสาวเสิร์ฟน้ำชาเสร็จแล้ว พ่อแม่ให้ศีลให้พรหมดแล้วเสียงพิธีกรประกาศดังขึ้น
       “เชิญเจ้าบ่าวเจ้าสาว เสิรฺฟน้ำชาเหล่าญาติผู้ใหญ่ตามลำดับ”
       สองคนคลานเข่าไปหาญาติแก่ๆ เจ้าสาวสะดุดผ้าตัวเองดูซุ่มซ่าม ทุกคนตกใจ มีเสียงอุทานเจ้าสัวเต็งยิ้มแย้ม
       “น่ารักจริงๆ เกิดมาคงไม่เคยเข้าใกล้ผู้ชายแปลกหน้านอกจากเตี่ยใช่ไหมคุณนายใหญ่”
       คุณนายใหญ่กระซิบคุณนายน้อย
       “หนูศรีกระโดกกระเดกเหมือนใครนะ ครูแหม่มเธอก็เรียบร้อยจะตายจริงไหม”
       “เหมือนนางเมี้ยนค่ะ คุณนายใหญ่ มันครอบหนูศรีจนอยู่หมัด เชื่อฟังมันมากกว่าอิฉันที่เป็นแม่ด้วยซ้ำค่ะ ไม่เหมือนคุณศุกลของคุณนายใหญ่ดอกค่ะ เธอเรียบร้อย ว่าง่าย”
       “ว่าง่ายที่ไหนรายนั้นก็ดื้อเงียบ ดูสิหายหัวกันไปไหน ทั้งนางเมี้ยน ทั้งศุกล”
       สองคนบ่นแล้วหันมาดูการเสิร์ฟน้ำชาต่อบ่าวสาวกำลังรับซองจากญาติผู้ใหญ่
       
       ศรีนั่งยิ้มบนกระดานไม้ท่าน้ำ มีสะบันงาเกาะขอบร้องไห้เงียบอยู่ในน้ำ ศรีมองสะบันงาอย่างชอบใจ
       “หน้าตาสะสวยนักนะเรา เป็นผู้ชายละก็จะขอแต่งงาน”
       สะบันงายิ่งอายมากขึ้นศรีจับคางให้เงยหน้าแล้วก้มลงไปมองสะบันงากลัวๆ
       “จะทำอะไรหนูคะ”
       “ไม่ทำหรอก แค่อยากทำน่ะ รู้ไหมว่าหน้าตาเราน่าจูบมาก”
       สะบันงาตกใจ
       “ว๊าย”
       “ไม่จูบหรอกน่า แค่บอกว่าอยากจูบเท่านั้น”
       ศรีหัวเราะ ศุกล เร่เรือเข้ามา
       “มาแล้วผ้าถุงกับเสื้อแล้วก็ผ้าเช็ดตัว สำหรับสาวน้อยตกน้ำ”
       “อย่าเข้ามาใกล้หนู” สะบันงาโวย
       “เด็กมันอายน่ะ โยนผ้าถุงมาให้พี่สิ นาย”
       ศุกล โยน
       “รับดีๆนะพี่ศรี”
       ผ้าถุงมาไม่ถึงศรี แต่ตกลงไปก่อน ศรีโดดน้ำลงไปว่ายแล้วคว้าผ้าถุงที่ตกน้ำศรีจะใส่ผ้าถุงให้สะบันงาร้องห้าม
       “อุ๊ย อย่านะคะ หนู...หนู...”
       “อย่าอาย ไม่เป็นไร คิดซะว่านี่คือพี่สาวของเรา แต่งตัวให้เรา อยู่เฉยๆกระดุก กระดิกมาก น้องชายฉันเห็นอะไรอะไรที่หลบอยู่ในน้ำของเราหมดเลยด้วยนะเออ”
       สะบันงา จึงเงียบกระอักกระอ่วนใจมาก ศรีว่ายมาใกล้ ตามองสะบันงายิ้ม มองลงไปใต้น้ำเอาหน้ามุดลงไปมองในน้ำแล้วเงยหน้าขึ้นมา
       “เออแน่ะ แม่สาวน้อยตกน้ำของนาย ใช่สวยแต่หน้าตา รูปร่าง ยังกับนางงาม เสียแต่ว่ายังไม่โตเต็มที่ อะไรๆมันยังเล็กไปหน่อยเท่านั้นเอง”
       สะบันงาอยากจะบ้าตาย อายจนแทบแทรกแผ่นดิน
       
       พิธีการจบแล้ว ทุกคนปลาบปลื้ม เจ้าบ่าวยิ้มย่อง มองเจ้าสาว กระซิบถาม
       “เหนื่อยมากไหมจ้ะ น้องศรี”
       เจ้าสาวส่ายหน้า แต่แอบเอามือเกาะแข้งขา เจ้าบ่าวมองรู้สึกแปลกๆ
       “ทำไมไม่พูดให้พี่ได้ยินเสียงหวานๆ ของน้องศรีสักคำ”
       เจ้าสาวส่ายหน้าซ้ำอีก
       
       ในแพของนางพริ้ง...สะบันงานั่งเขินอายม้วนใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว มีศุกลนั่งจ้องหน้าเอาจ้องเอา ไม่วางตาจนศรีสะกิดกระซิบเตือน
       “อย่าจ้องเหมือนจะกินเขาขนาดนั้นสินาย เด็กยิ่งอายอยู่ นี่ ชื่ออะไรล่ะเรา”
       “สะบันงาค่ะ”
       “สะบันงา โอ้โห เพราะเหลือเกิน เพราะเหมาะสมกับความสวย” ศุกลกระซิบศรี
       “อยู่กับใครล่ะ” ศรีถามต่อ
       “แม่ค่ะ เอ้อ...แม่มาพอดี”
       แม่พริ้งไปเก็บผักหญ้ามาทำกับข้าวมาพอดีตกใจเห็นมีใครอยู่ในแพของตน
       “มีอะไรกันหรือสะบันงา”
       สะบันงาอึกอัก
       “หนูเอ้อ...”
       ศรีแทรกขึ้น
       “ฉันกับน้องชาย ขับเรือมาเกือบชนเอาลูกสาวเธอตายน่ะสิ”
       พริ้งตกใจ
       “ว๊าย...แม่บอกแล้วว่าอย่าไปว่ายน้ำไกลจากแพ”
       
       “แม่จ๊ะ คุณท่านเธอเป็นลูกสาวท่านเจ้าสัว”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
       พริ้งรีบทรุดตัวลงไหว้ศรีกับศุกลโดยอัตโนมัติ
       
       “พุทโธ่ ที่แท้ก็ผู้มีพระคุณนี่เอง อิฉันกราบเจ้าค่ะ สะบันงากราบท่านสองคนสิ”
       สะบันงายกมือ แต่ศรีจับมือไว้
       “แค่ไหว้ก็พอแล้ว ไม่ต้องถึงกราบ ฉันไม่ใช่เจ้าที่เจ้าทาง ไม่ใช่เทวดานี่ นี่ ลูกสาวน่ารักมากนะ แม่...พริ้ง”
       พริ้งยิ้ม
       “เจ้าค่ะ”
       “แม่พริ้ง อยู่ที่นี่มานานแล้วหรือ” ศุกลถาม
       “ไม่นานดอกเจ้าค่ะ แม่เมี้ยนแกใจดีไปขออนุญาตท่านเจ้าสัวให้เราสองคนแม่ลูกจอดแพขายของตรงนี้ได้เจ้าค่ะ”
       “ตามสบายนะแม่พริ้ง” ศุกลตายังจ้องสะบันงา “เอ้อ ขายอะไรกันบ้าง”
       “ก็หม้อชามลามไหดินเผาเจ้าค่ะ กระปุกออมสินดินเผาก็มีเจ้าค่ะ”
       ศรีมองศุกลอย่างรู้ใจ
       “นายอยากซื้อละสิ แม่พริ้งจ้ะ น้องชาย ฉันอยากซื้อของแต่ ฉันอยากนอนค้างสักคืน จ่ายค่าเช่าที่นอนอย่างงามทีเดียวนะ”
       พริ้งหน้าตื่น
       “อย่าล้อเล่นสิเจ้าคะที่นี่มันคับแคบ แล้วพวกเราก็นอนกับเสื่อ หมอนก็ไม่มีจะหนุน”
       “จะยากอะไร น้องชาย ฉันเขาไปซื้อมาแป๊บเดียวก็มีครบแล้ว ส่วนที่ว่ามันคับแคบ ฉันนอนกับสะบันงาก็ได้ ใช่ไหมสะบันงา”
       สะบันงาชะงักกึก
       “เอ้อ...แล้วแต่คุณท่านค่ะ”
       “ศุกล นายกลับไปซื้อเครื่องนอนให้พี่กับสองคนนี้ แล้วค่อยกลับบ้านก่อนกลับอยากเหมาอะไรก็เหมาไปให้หมดเรือ เหมาของนะอย่าเหมาคน”
       “ล้อเล่นหรือเจ้าค่ะ” พริ้งถาม
       “พี่สาว ฉันพูดจริง แรงๆแบบนี้แหละแม่พริ้ง เขาขวานผ่าซาก แต่จริงใจมีอะไร ฉันเหมาหมดจริงๆ”
       พริ้งดีใจ สะบันงาก้มหน้างุดศรีสบตาน้องชายแบบรู้ทัน
       “น้องชาย ฉันเขาเป็นอาเสี่ย”
       
       บริเวณลานหลังคฤหาสน์ของเจ้าสัวข้าวของที่ศุกลเหมามาจากเรือแม่พริ้ง มีหม้อชามลามไหเครื่องปั้นดินเผา กระปุกสารพัดกองเต็มลานสาวใช้ชาวจีนแต่งกายแบบออกจีนๆ เป็นเครื่องแบบ กำลังยืนมองหัวเราะกันคิกคัก คุณนายใหญ่ คุณนายน้อยเดินตามกันมา เห็นของพวกนั้นสะดุดกึก หยุดกระพือพัดในมือ
       “อะไรกันนี่ เครื่องปั้นดินเผาสารพัดมากมายก่ายเกลื่อน” คุณนายใหญ่ถามอย่างแปลกใจ
       คุณนายน้อยมองข้าวของ
       “ราวกับจะมาเปิดร้านขายกันตรงนี้”
       สองสาวใช้สะดุ้งโหยงไปยืนเบียดกันคุณนายใหญ่จ้องหน้าคาดคั้น
       “บอกมาสิว่านี่อะไร ของใคร กิมเฮียง กิมฮวย”
       “ของคุณศุกลเจ้าค่ะ คุณนายใหญ่” กิมเฮียงบอก
       คุณนายน้อยพยักหน้าเข้าใจ
       “ที่แท้คุณศุกลหายไปซื้อของพวกนี้มานี่เองค่ะ คุณนายใหญ่”
       คุณนายใหญ่คิดๆ
       “แล้วจะไปซื้อมาทำอะไร บ้านเราไม่ใช้ของพวกนี้”
       “เยส” กิมฮวยตอบ
       คุณนายใหญ่ชะงักมองหน้า
       “พวกแกว่าอะไรนะ เยสเยิสอะไรกัน”
       “จำมาจากครูแหม่มเจ้าค่ะ ถ้าใช่ตอบว่า เยส” กิมเฮียงบอก
       “ถ้าไม่ใช่ ตอบว่า โนค่ะ” กิมฮวยเสริม
       คุณนายใหญ่มองหน้า
       “ถ้าโอเค แปลว่า ฉันตกลงจะตบหน้าพวกแกด้วยพัดคนละที อย่าล้นนัก”
       คุณนายใหญ่ตบหน้าด้วยพัดจริงๆ คนละทีแบบเตือนสติไม่แรง
       “เห็นนางเมี้ยนไหม” คุณนายใหญ่ถามเสียงเข้ม
       สองสาวใช้ตอบพร้อมเพียง
       “ไม่เห็นเจ้าค่ะ”
       คุณนายเล็กสงสัย
       “หายไปไหนนะ”
       “แล้วคุณศุกลเล่า” คุณนายใหญ่ถามต่อ
       สองสาวใช้ชี้ไป
       “โน่นเจ้าค่ะ”
       สองคุณนายมองตาม คุณนายน้อยรู้ใจคุณนายใหญ่รีบค้อมตัวผายมือให้
       “เชิญค่ะ ดิ ฉันขอตัว”
       คุณนายใหญ่เดินไป
       
       ในสวนเก๋งจีน...ศุกลนั่งฝันหวาน ยิ้มคนเดียว นึกถึงภาพที่สะบันงายืนบนไม้ท่าน้ำแล้วไม้กระดกตกน้ำ...ภาพสะบันงา ซ่อนตัวอยู่ในน้ำ เขินอายภาพสะบันงาใส่เสื้อผ้าแล้วนั่งในแพ...ศุกลพึมพำเรียกชื่อ
       “สะบันงา สาวน้อยตกน้ำ งดงามเหมือนเทพธิดาเงือกน้อยลิตเติ้ลเมอร์เมด”
       คุณนายใหญ่เดินมาถึง ได้ยินคำว่าเงือกน้อยๆ
       “ศุกล ว่าอะไรเม็ดๆนะ”
       ศุกลสะดุ้งรีบปฎิเสธ
       “คุณแม่ใหญ่ ผม...ผมกำลังแต่งกลอนเงือกน้อยน่ะครับ”
       “แต่งกลอน วันๆ เอาแต่แต่งกลอนอ่านวรรณคดี แม่อยากรู้ว่าไอ้เครื่องปั้นดินเผากองเต็มลานหลังบ้านนั่นมันเกี่ยวกับกลอนของลูกด้วยหรือ”
       “ผม ซื้อมา มาเอ้อ...มาแจกให้พวกบ่าวใช้กันน่ะครับ”
       “เวรกรรม กรรมเวร บ่าวมีไม่ถึงสิบ แต่ซื้อมาเหมือนจะแจกเป็นร้อย”
       
       ศุกลยังยิ้มไม่เลิก คุณนายใหญ่มองด้วยความสงสัย

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
       ในห้องอาหารคฤหาสน์ โต๊ะอาหารเป็นโต๊ะมุกแบบจีนทั้งหมดนั่งเตรียมกินอาหาร มีกิมเฮียงกับกิมฮวย คอยดูแลจัดให้ ครูแหม่มเข้ามาลา
       
       “ท่านเจ้าสั่วคะ”
       กิมเฮียงกับกิมฮวยพูดพร้อมกัน
       “เจ้าสัวค่ะ ครูแหม่ม”
       “อ้อ ครูแหม่ม”เจ้าสัวเส็งยิ้มแบบรู้กัน “จะมาลากันหรือ”
       “ใช่ค่ะ ดิ ฉันจะมาขอลาออก”
       กิมเฮียงกับกิมฮวยตกใจ
       “ครูแหม่ม ลาออก”
       คุณนายใหญ่หันไปดุสองสาวใช้
       “แกสองคนไม่ต้องสอด เสียมารยาท”
       “จะลาออกจริงๆหรือ ครูแหม่ม” คุณนายน้อยถาม
       “ค่ะ คุณหนูศรี ออกเรือนไปแล้ว ไอ แฮฟนอทธิ่ง ทู ดู เอนนี่มอร์”(I have nothing to do anymore)
       กิมเฮียงกับกิมฮวยแทรกขึ้น
       “ปลาทูดูในหม้อคะ”
       คุณนายใหญ่จ้องตาเขียว สองสาวใช้เงียบเจ้าสัวเส็งยิ้มให้ครูแหม่ม
       “ฉันขอบใจครูแหม่มมาก ที่ดูแลสอนวิชาภาอังกฤษ และฝรั่งเศสให้ลูกศรีจนแตกฉาน อ่านเขียนวรรณคดี จดหมายโต้ตอบการค้าได้ไม่แพ้ศุกลที่ไปเรียนเมืองนอกกลับมา ครูแหม่มอยากไปทำอะไรที่ไหนล่ะ”
       “ดิฉันจะไปสมัครเป็นครูสอนภาษาโรงเรียนฝรั่งค่ะ”
       “น่าจะเปิดโรงเรียนเป็นของครูแหม่มเองนะ” คุณนายน้อยแนะ
       “ฉันเตรียมไว้แล้ว แม่ใหญ่ พรุ่งนี้จัดเงินให้ครูแหม่มไปตั้งโรงเรียนสอนภาษาเป็นของตัวเอง” เจ้าสัวเส็งสั่ง
       ครูแหม่มดีใจตาโต
       “โอ มายก๊อด ยู อาร์ โซ ไคด์ แทงกิ้วโซมัช (Oh my god!! you are so kindthank you so much)ขอบพระคุณมากค่ะ”
       กิมเฮียงกับกิมฮวยสอดขึ้นมาอีก
       “ยั๊วะ เวรกรรม”
       คุณนายใหญ่หันมาดุ
       “เดี๋ยวพวกแกจะเจอเวรกรรม และจะไม่ได้พูดสักคำอีกต่อไป”
       “ก็ เวลาใครพูดแทงคิ้ว ครูแหม่มให้พูดว่า ยัวร์ เวรกรรมนี่เจ้าคะ” กิมฮวยบอกเสียงอ่อย
       เจ้าสัวเส็งยิ้มให้ครูแหม่ม
       “นี่คือการตอบแทน ครูแหม่ม ความรู้ความสามารถที่ลูกสาว ฉันได้รับจากครูแหม่มยี่สิบปี มันมีค่าเกินคุ้มกว่าสิ่งที่เราตอบแทนให้ครูแหม่มมากมายนัก ความรู้นั้นติดตัวลูกสาวเราไปจนตาย”
       ครูแหม่มน้ำตาคลอซาบซึ้งไหว้อีกครั้ง แล้วถอยออกไปเจ้าสัวเส็งส่ายตามองหาศุกล
       “ศุกล ทำไมไม่มากินข้าว”
       “ถืออาหารใส่ปิ่นโตไปกินตามลำพังเจ้าค่ะ” กิมเฮียงบอก
       คุณนายใหญ่ไม่พอใจ
       “เหลวไหล ไปกินที่ไหน”
       “เห็นเดินทางไปตามคลองที่มีแพ คนขายเครื่องปั้นดินเผาเจ้าค่ะ” กิมฮวยบอก
       เจ้าสัวเส็งกับสองคุณนาย ฟังแล้วงง
       
       ในแพริมคลอง...ปิ่นโตอาหาร ถูกแกะวางอยู่ ศรีนั่งพุ้ยอาหารด้วยตะเกียบแบบคล่องแคล่วมาก มีศุกลนั่งมอง
       ส่ายหน้ายิ้มขำพี่สาว สะบันงานั่งห่างออกไป แอบมองประหลาดใจในพฤติกรรมประหลาดของศรีแต่ก็ออกทึ่งและชื่นชมศรีกระซิบศุกล
       “คุณเตี่ย คุณแม่ใหญ่ คุณแม่น้อย สงสัยอะไรพี่บ้างไหม”
       “ไม่มีใครสงสัยพี่ศรี มีแต่สงสัยผม”
       ศุกลหันไปมองสะบันงาที่มองมาตาแป๋ว
       “มากินอาหารกับเราสิ สะบันงา”
       สะบันงาส่ายหน้า
       “ขอบพระคุณค่ะ แต่ไม่เหมาะสม แม่ให้หนูมารอเก็บปิ่นโตไปล้างเจ้าค่ะ”
       “แหม เรานี่ ช่างเจียมตัวดีแท้ๆ แม่สาวน้อยตกน้ำ” ศรีชม
       “แต่ตอนนี้ผมมองเธอเป็นนางในวรรณคดีไปแล้ว บุษบาในอิเหนา มัทนาในมัทธนะพาธา”
       “เป็นเอามาก น้องชาย ฉัน”
       ศรีมองไปที่สะบันงาอีกครั้ง
       “ฉันอยากให้เธอมากินข้าวกับ ฉัน ลูกเจ้าสัวก็คน ลูกแม่ค้าขายเครื่องดินเผาก็คน พอตายแล้วเธอก็ผี ฉันก็ผี เราเหมือนกัน”
       “ถ้าจะต่างกันก็ตรงที่ ใครตายดีมีคนสรรเสริญ ใครตายเลวมีแต่คนด่าสาปแช่ง” สะบันงาแย้ง
       ศุกลส่งอุปกรณ์ให้สะบันงา...สามคนกินข้าวจากอาหารในปิ่นโตด้วยกัน สะบันงาไม่กล้าตักอาหาร ศรีพยักหน้าให้ศุกลคีบใส่จานให้
       
       เจ้าสัวเส็ง คุณนายใหญ่ คุณนายน้อย นั่งรื่นรมย์คุยกันถึงเรื่องศรี ดีใจที่ศรีได้แต่งงานอยู่ในห้องโถงนั่งเล่นของบ้าน
       “หมดห่วงหนูศรีไปสักทีโชคดีแท้ๆ หาเรื่องบ่ายเบี่ยงเจ้าเล่ห์มาหลายครั้งจนเกือบจะขึ้นคาน” เจ้าสัวเส็งบอกอย่างโล่งใจ
       “ระยะหลัง ไม่มีใครมาสู่ขอแล้ว โชคดีที่เพื่อนเจ้าสัวเขาเห็นว่า เหมาะสมกันทุกด้าน แล้วเขาก็โสดทั้งที่อายุยี่สิบเก้าแล้ว” คุณนายใหญ่ดีใจ
       คุณนายน้อยยิ้มแย้มพอใจ
       “ต้องกราบขอบพระคุณ คุณนายใหญ่ที่สนับสนุนหนูศรีค่ะ”
       เจ้าสัวเส็งแววตาปลื้ม
       “เราครอบครัวเดียวกัน เราต้องสนับสนุนกันและกัน ป่านนี้หนูศรีคงกำลังปรนนิบัติดูแลสามีอยู่สินะ แม่ใหญ่ แม่น้อย ปลื้มแท้ๆ”
       สองคุณนายตอบพร้อมกัน
       “ค่ะ เจ้าสัว”
       
       สามคนต่างอารมณ์ดี
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 9 (ต่อ)
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 8
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 7
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 6
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 5
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 6 คน
86 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
14 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่แสดงเก่งมากคะ
เเบม เด็กเขาลุ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอบดูเพราะเป็นหนังที่ดีหนูอยากเป็นเพราะความหวังครั้งสุดท้ายจากสุภาพรดีแท้ติดต่อได้จากเบอร์0881711277จากเน็ตถ้าได้เป็นขอขอบคุณที่ช่วยเด็กตาดำๆขอให้พี่และทีมงานมีความสุขตลอดไปในการทำงานและครอบครัวจ้า
mesalovemay@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูเห็นมีการแสดงที่ดีมากหนูเข้าวงการพี่ช่วยเด็กตาดำๆได้ไหมติดต่อได้ทางเน็ตและเบอร์โทร0881711277ชื่อนางสาวสุภาพพรดีแท้นี้เป็นความหวังครั้งสุดท้ายนี้คืออาชีพที่หนูอยากเป็นดารานักแสดงนักร้อง
mesalovemay@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012