หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 ธันวาคม 2556 18:39 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
        คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       ส่วนในห้องหอ ที่คฤหาสน์เจ้าสัวเต็ง...เมี้ยนใส่ชุดเจ้าสาวยังคงนั่งปิดหน้าเอาไว้ไม่ยอมเผยผ้าคลุมหน้า เจ้าบ่าวกำลังใช้ความพยายามเมี้ยนปัดป้องบ่ายเบี่ยง
       
       “น้องศรีจ๋า ขอพี่ดูหน้าอันงดงามปานเทพธิดาตามคำร่ำลือของน้องเถิดนะ”
       เมี้ยนส่ายหน้า
       “เราแต่งงานกันแล้วนะจ้ะ”
       เจ้าบ่าวพยายามจะมาเปิดคลุมหน้า เมี้ยนปัด
       “ไม่เอาน่า อย่ามาอายกันอีกเลย คุณเตี่ยของเราสองคน พร้อมทั้งคุณแม่ใหญ่คุณแม่น้อยของเราทั้งหกคน ต้องการให้เรามีหลานให้พวกท่านให้เร็วที่สุด ท่านบอกตอนที่ท่านอวยพรให้เรา น้องศรีอย่าลืมสิจ้ะ”
       เมี้ยนส่ายหน้า เจ้าบ่าวพยายามเปิดหน้าอีก คราวนี้เมี้ยนปัดแรงขึ้น
       “โอ๊ย พี่เจ็บนะ”
       เมี้ยนเดินหนี เจ้าบ่าวดึงบ่าไว้ชักโกรธ
       “เป็นอย่างไรก็เป็นกันเถิด พี่ต้องเปิดหน้าน้องศรีออกมาเจรจากันฉันท์ภรรยาสามีให้ได้ แล้วก้อ...”
       เจ้าบ่าวใช้วิชาประมาณบู๊ลิ้มเล็กๆ เจอเมี้ยนใช้ตอบ ด้วยการชกหน้าโครมที่เบ้าตา
       “โอ๊ย ทำเกินไปแล้ว น้องศรี ตายเป็นตายต้องดูหน้าให้ได้เดี๋ยวนี้”
       เจ้าบ่าวก้าวเข้าไป เมี้ยนชักมีดออก เจ้าบ่าวชะงัก
       “อะไรกันนี่...แค่ผัวขอดูหน้าจะฆ่ากัน ช่วยด้วย ช่วยด้วย น้องศรีจะฆ่าผม” จ้าวบ่าวตะโกน
       เมี้ยนยังชูมีด เจ้าบ่าวถอยกรูด
       
       นอกห้องหอ...ทั้งหมดมาตามเสียงตะโกนของเจ้าบ่าวช่วยกันทุบประตู ตื่นเต้นตกใจเจ้าสัวเต็งตะโกน
       “เปิดประตู เปิดประตู”
       คุณนายที่หนึ่งแปลกใจ
       “หนูศรีจะอายมากอะไรกันขนาดนี้”
       คุณนายที่สองไม่พอใจ
       “อายถึงขนาดจะฆ่าลูกเรา นี่มันหนักหนามากไปแล้วค่ะ”
       เสียงเจ้าบ่าวดังลั่นออกมาจากห้อง
       “คุณเตี่ย พังประตู”
       “พังประตู” เจ้าสัวเต็งบอกสองคุณนาย
       ทั้งหมดวิ่งถอยมาแล้วตั้งท่าทุ่มตัว
       
       เมี้ยนตัดสินใจเปิดหน้า
       “ฉันจะเปิดหน้าให้ดูกันจะจะ” เมี้ยนทำเสียงห้าว
       เจ้าบ่าวชะงัก
       “เสียงน้องศรี ห้าวห้วนเหลือเกิน”
       “บอกข้างนอกว่าอย่าพังประตูเข้ามา” เมี้ยนสั่งเสียงเข้ม
       เจ้าบ่าวกลัว
       “ข้างนอกอย่าพังประตูเข้ามา”
       ข้างนอกเงียบไป เมี้ยนก้าวมาหาเจ้าบ่าวอย่างมั่นคง โยนมีดทิ้ง
       “เปิดสิ”
       เจ้าบ่าวดีใจยิ้มแย้มสองมือประคองเปิดผ้าดูหน้าเจ้าบ่าวรื่นรมย์เอาหน้ายื่นไปจนชิด
       “ขอบใจ ขอบใจ พี่มีความสุขเหลือเกิน”
       มือของเจ้าบ่าวค่อยๆ ยกผ้าหน้าเจ้าสาวออก จนเห็นหน้าชัดเจน เมี้ยนนั่นเอง ยิ้มฟันดำทั้งปาก หน้าตา
       โหดราวกับผู้ชาย ยิ้มกวนโอ๊ย
       “สวยจับจิตจับใจสมใจอยากเจอไหม คุณเฮีย”
       เสียงร้องของเจ้าบ่าวกึกก้องมาที่หน้าต่างตกใจสุดขีด
       “ผะ...ผี...”
       เจ้าบ่าวหงายตึงเป็นลมไป พร้อมกับประตู เปิดพลั๊วะเข้ามา ทุกคนกรูเข้ามาเห็นเจ้าบ่าวนอนหมดสติเห็นเจ้าสาวยืนหันหลังให้ทุกคนมองไปที่เมี้ยนคุณนายที่หนึ่งตกใจ
       “หนูศรีทำอะไรตี๋ใหญ่”
       “ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” เมี้ยนพูดเสียงห้าว
       พร้อมหันหน้ามาทุกคนตาค้างตกตะลึง เมี้ยนยิ้ม กวนสุดๆ ทุกคนร้องลั่น
       “ผี...”
       เจ้าสัวเต็งตะลึง
       “นังคนนี้มัน นังหนูผี ไม่ใช่หนูศรี นี่คือการย้อมแมวมาขาย”
       คุณนายที่หนึ่งจ้องหน้า
       “แกเป็นใคร ปลอมตัวมาทำไม”
       คุณนายที่สองโกรธ
       “แกดูถูกเรามาก อยากจะตบหน้า”
       คุณนายที่หนึ่งเห็นด้วย
       “ใช่ต้องตบหน้า”
       สองคุณนายรุมตบหน้าเมี้ยนหันไปหันมาเจ้าสัวเต็งโกรธมาก
       “ไอ้เส็งทำกันได้”
       สามคนโกรธจนสั่นไปหมด
       
       สะบันงากำลังปูฟูก วางหมอนจัดผ้าห่มให้ศรียิ้มมอง
       “นอนเบียดกันหน่อยก็สนุกดีนะสะบันงา”
       “หนูให้คุณท่านนอนบนฟูกคนเดียวค่ะ หนูนอนข้างฟูกค่ะ”
       ศุกลแปลกใจ
       “ฉันซื้อมาให้ทุกคนนอนพอ นี่นา”
       “ธรรมดาหนูก็นอนกับพื้นแพค่ะมันเย็นสบายดี”
       ศรียิ้มบางๆ
       “เธอถ่อมตัว ศุกลนายรีบกลับไปให้คุณเตี่ยเห็นหน้า อย่าเพิ่งบอกใครว่าพี่อยู่ที่นี่”
       “พี่ศรีคิดว่าความจะไม่แตกในคืนนี้หรอกหรือ ผมว่าไม่แคล้ว”
       “พี่บอกแล้วไง ว่าอะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด นายกลับไปซะ”
       ศุกลพยักหน้ามองหน้าสะบันงาแบบหลงใหลมาก
       “กลับก่อนนะสะบันงา ฝากดูแลพี่สาวเพี้ยนๆของ ฉันด้วย”
       สะบันงารับคำ
       “ค่ะ”
       ศุกลไม่อยากจะไปเลย อยากแต่จะมองหน้าสะบันงาอยู่อย่างนั้นศรีสะกิดพยักหน้า ศุกลจึงจำใจออกไปจากแพ
       “รู้มั้ยว่าการต้องมีผัวมันช่างน่าเบื่อหน่ายมาก”
       
       ศรีบ่น สะบันงาฟัง แต่ไม่เข้าใจ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
        ด้านนอกที่คฤหาสน์กำลังโกลาหลทั้งหมดกำลังทุ่มเถียงกันมีเสียงดังออกมาจากในบ้าน ศุกลกลับมาพอดีกำลังจะก้าวเข้าไปในห้องที่มีเรื่องราว กิมเฮียงกับกิมฮวย อยู่หน้าห้องเห็นศุกลพอดี
       
       “คุณศุกล กลับมาแล้ว”
       “เสียงใครมาเอะอะไรกัน”
       “เสียงเจ้าสัวเต็ง กับคุณนายใหญ่ คุณนายเล็กเจ้าค่ะ” กิมเฮียงกับกิมฮวยตอบพร้อมเพียง
       ศุกลอุทานเบาๆ
       “ความแตก”
       “คุณศุกลเจ้าขา ท่านเจ้าสัวกับคุณนายทั้งสองน่าจะต้องการพบคุณศุกลนะเจ้าคะ” กิมเฮียงบอก
       “ฉันรู้แล้ว”ศุกลตามองไปในบ้าน
       กิมฮวยรีบบอกอย่างร้อนใจ
       “เข้าไปข้างในสิเจ้าคะ ท่านเจ้าสัวเต็ง กำลังอาละวาดใส่เจ้าสัวเส็งจนเกรงจะรับมือไม่ไหวนะเจ้าคะ”
       ศุกลหงุดหงิด
       “ฉันรู้แล้ว”
       “งั้นรีบเข้าไปช่วยท่านเจ้าสัวหน่อยสิเจ้าคะท่านกำลังมึนเจ้าค่ะ” กิมเฮียงเร่ง
       ศุกลเครียด
       “ฉันมึนกว่า มึนจนกำลังจะบ้าเลยแหละ ไปนอนก่อนนะ”
       ศุกลส่ายหน้าสยองแล้วรีบไปอีกทางกิมเฮียงกับกิมฮวยหน้าเหวอ
       “อ้าว”
       
       ในห้องรับแขก...เจ้าสัวเต็งกำลังชี้หน้าด่าเจ้าสัวเส็ง มีเมี้ยนอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองฝ่าย
       “เลวมาก ไอ้เพื่อนทรยศ ไอ้คนหักหลัง”
       คุณนายที่หนึ่งชี้หน้าคุณนายใหญ่
       “โกหกหลอกหลวง เลิกคบ”
       คุณนายที่สองชี้หน้าเมี้ยน
       “เอาเจ้าสาวกำมะลอบ้าบอนี่คืนไป”
       “เอาคืนไป”
       สองคุณนายของเจ้าสัวเต็งผลักเมี้ยนไปทางสองคุณนายเจ้าสัวเส็ง สองคุณนายผลักเมี้ยนคืนไปเจ้าสัวเส็งงงๆ
       “นี่มันอะไรกัน ค่อยๆพูดค่อยๆจา”
       เจ้าสัวเต็งโกรธมาก
       “กินอยู่กับปากอยากอยู่กับท้อง ยังมาทำไขสือ”
       สองคุณนายเจ้าสัวเต็งชี้หน้าเมี้ยน
       “เอานางนี่คืนไป”
       คุณนายใหญ่ไม่พอใจ
       “หยาบคายนัก”
       “พูดอะไรอย่างนี้” คุณนายน้อยโวย
       “อั๊วไม่ต้องการสะใภ้อย่างนี้” เจ้าสัวเต็งเสียงแข็ง
       “ลูกสาวอั๊วไม่ดียังไง ดูถูกกันเกินไปแล้ว” เจ้าสัวเส็งชี้หน้า
       “ใครดูถูกใครกันแน่ ผิดไม่ยอมรับผิด อย่ามาแหย่เสือนะ ไอ้เส็ง”
       “ลื้อนั่นแหละอย่ามาแหย่เสือ อั๊วก็เสือเหมือนกัน อั๊วไม่ผิด”
       “ปฏิเสธ หน้าตาเฉย บังอาจมามาลูบคมกันอย่างหน้าไม่อาย หลอกเอาสินสอดทองหมั้นนี่นา”
       “ลื๊อนั่นแหละ ลูบคมอั้วหนอยแน่ จะเอาลูกสาวมาคืน ยังไม่ทันข้ามคืนเลยหลอกกินฟรีกันนี่หว่า”
       “ที่เราต้องมาคืนเพราะนั่นมันไม่ใช่แม่หนูศรี แต่มันคือนังหนูผี” คุณนายที่หนึ่งโพล่งออกมา
       สองคุณนายของเจ้าสัวเส็งชะงัก
       “หนูผี”
       คุณนายน้อยโกรธ
       “หาว่าลูกสาวแสนสวยแสนดีของเราเป็นผี”
       คุณนายที่สองกระชากผ้าคุลมหน้าเมี้ยนออก
       “แล้วนี่คนหรือผี”
       เจ้าสัวเส็งตกตะลึง
       “นางเมี้ยน”
       กิมเฮียงกับกิมฮวยอึ้ง
       “ไอ้หยา อาเจ่เจ๊เมี้ยน”
       สองคุณนายของเจ้าสัวเส็งหน้าตื่น
       “นางเมี้ยน”
       เจ้าสัวเต็งมองหยัน
       “งามหน้าไหมล่ะ พวกเรากลับ เกิดมาไม่เคยมีใครกล้ามาดูถูกมาลูบคมกันอย่างนี้ จะขอลืมไปว่าชาตินี้เคยมีเพื่อนชื่อไอ้เส็ง จอมหลอกลวง”
       เจ้าสัวเส็งหน้าสลด
       “เต็ง อั๊วขอโทษ อั๊ว ๆ....”
       เจ้าสัวเต็งโกรธมาก
       “ตบหัวแล้วมาลูบหลัง ไม่มีวันอภัยหรอก ขาดกันวันนี้”
       คุณนายสองคนหันมาตบหน้าเมี้ยนคนละทีก่อนกลับ แล้วเดินตามเจ้าสัวเต็งไปคุณนายทั้งสองของเจ้าสัวเส็งผวามาตบหน้าเมี้ยนอีกคนละหลายที
       เจ้าสัวเส็งโกรธจัด
       “นางเมี้ยน แกฉีกหน้าเรา แกทำเราอับอายขายหน้า ถูกกระชากศักดิ์ศรีลงมาเหยียบย่ำป่นปี้ยี่เยิน กิมฮวยกิมเฮียง ไปบอกบ่าวผู้ชายเอานางคนอัปปรีย์ไปมัดโยงไว้กับขื่อคาหน้าโรงครัว น้ำท่าอย่าให้แตะต้อง พรุ่งนี้ ฉันจะชำระโทษมันด้วยตัวเอง”
       คุณนายน้อยครุ่นคิด
       “หรือจะเป็นเพราะลูกศรีไปสั่งให้มันทำ”
       คุณนายใหญ่คิดตาม
       “หรือจะเป็นศุกลร่วมมือกับหนูศรี”
       เจ้าสัวเส็งตวาด
       “เงียบ ใครสั่ง มันก็ไม่มีสิทธิ์ทำอย่างนี้ทั้งสิ้น สงสัยว่าคราวก่อนๆที่เกิดเหตุนั่น มันมีส่วนทั้งนั้น บอกมานะว่าลูก ฉันสั่งแกให้ทำใช่ไหม”
       เมี้ยนหน้านิ่ง
       “ไม่มีใครสั่งเจ้าค่ะ อิฉันสั่งคุณหนูศรีให้หนีเอง วางแผนทั้งหมดเองเจ้าค่ะ”
       
       เจ้าสัวเส็งตบหน้าเมี้ยนฉาด เมี้ยนน้ำตาซึมพยายามกลั้นไว้

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
        ในแพของพริ้ง...ศรีกำลังจะล้มตัวลงนอนบนฟูก ดึงสะบันงาที่นั่งนอกฟูกไปนอนด้วย
       
       “มานอนด้วยกัน”
       สะบันงาส่ายหน้าฝืนตัว
       “ไม่อาจเอื้อมค่ะ”
       “บอกแล้วไงว่าเราเหมือนกัน ฉันไม่ใช่คนเจ้ายศเจ้าอย่าง”
       “แต่คุณท่านคือผู้มีพระคุณค่ะ”
       “คิดมาก เอาละมานอนให้ ฉันกอดแทนหมอนข้าง อยู่บ้าน ฉันต้องมีหมอนข้างเอาไว้กอดรู้ไหม อยากตอบแทนพระคุณไม่ใช่หรือ”
       “ค่ะ”
       สะบันงางงๆ แต่ก็ยอมให้ศรีดึงไปนอนเบียดกันศรีดึงสะบันงามากอด
       “อายุเท่าไหร่”
       “กำลังจะสิบสี่ค่ะ”
       “เด็กมากๆ นี่ถ้า ฉันยอมแต่งงานไปตั้งแต่ครั้งแรกที่มีคนมาสู่ขอ ฉันมีลูกอายุเท่าสะบันงาได้เลย”
       “คุณท่านอายุ เอ้อ...”
       “ฉันอายุยี่สิบแปด ยังไม่ยอมมีผัว ไม่ชอบผู้ชาย มันหลายใจ หลายเมียมันไม่รักใครทั้งนั้นนอกจากตัวมันเอง แม่ ฉันนี่แหละ แม่รัก ฉันที่สุด”
       “แม่หนูก็รักหนูที่สุดค่ะ”
       ศรียิ้มลูบหัวสะบันงาอย่างเอ็นดู
       “เมี้ยนอีกคน เขารัก ฉันที่สุดเหมือนกัน” ศรีพึมพำ “ถ้าโดนจับได้อะไรจะเกิดขึ้นนะเมี้ยน”
       ศรีจ๋อยลงไปเริ่มห่วงเมี้ยน
       “ครั้งนี้เมี้ยนลงทุนมากกว่าทุกครั้ง ถึงขั้นเอาตัวไปเสี่ยง เฮ้อ รักเมี้ยนจริงๆ”
       ศรีเริ่มกังวลห่วงเมี้ยน
       
       เมี้ยนโดนมัดโยงมือไว้กับขื่อ เท้าแตะพื้นพอดี ขยับตัวแสนยาก เมี้ยนพึมพำ
       “คุณหนูศรี เจ้าขา บ่าวไม่มีวันทรยศคุณหนู ที่บ่าวรักและเทิดทูนจงรักภักดี ไม่มีคุณหนู อีเมี้ยนไม่มีวันนี้หรอกเจ้าค่ะ”
       เมี้ยนน้ำตารื้นแต่ยิ้มเมื่อนึกถึงครั้งนั้น
       
       ในอดีต...เมี้ยน กำลังหิวโหยอย่างหนัก มองกองขยะ ลงไปคุ้ยหาของกิน เมี้ยนคุ้ยได้ฝรั่งลูกหนึ่งแหว่งเน่าแล้ว เอามาเช็ดเสื้อผ้าเน่าๆของตัวเอง ยิ้มดีใจ
       “รอดตายแล้วอีเมี้ยน”
       เมี้ยนอ้าปากจะงับฝรั่ง มือใหญ่มาตบมือเมี้ยนแรงมากๆ ฝรั่งหล่นไปจากมือเมี้ยน
       “ไม่ให้กิน” นักเลงพูดกวนๆ
       “ข้าจะกิน นั่นมันของข้านะ”
       “ของเอ็ง แต่ข้าไม่ให้กิน เอ็งจะทำไม”
       เมี้ยนชกทันทีนักเลงโกรธมากชักมีดออกมาแทงถากไปเมี้ยนเลือดโชกเพราะสู้ตายที่สุดสู้ไม่ได้เพราะหิวโซมาก
       “นังนี่กล้าหือกับข้าหรือ มานี่เลย จะเอามึงไปขายตัว ห้าวๆอย่างนี้อาจมีเสี่ยชอบของแปลก”
       เมี้ยนดิ้นรนสุดชีวิต ตะโกน ขณะโดนลากไป
       “ช่วยด้วย ช่วยด้วย”
       “แหกปากทำไม เดี๋ยวแทงปากทะลุ”
       “กูจะแหก ให้โปลิศมาจับมึง”
       นักเลงงื้อมมีดจะแทงจริงๆมีเสียงรถมาจอดดักหน้า ขวางไว้ เมี้ยนโดนลากนอนที่พื้น มองเห็นรองเท้า ขา ชายกระโปรง ละเรื่อยไปจนเห็นเด็กสาววัยรุ่นสวยสง่าหน้าตาท่าทางมีอำนาจ ยืนตรงหน้ากางมือกันเมี้ยนไว้ ตวาดลั่น
       “หยุดนะ ไอ้กุ๊ยข้างถนน แกไม่มีสิทธิ์ทำร้ายผู้หญิงคนนี้”
       นักเลงยิ้มเยาะ
       “อุ๊วะ แกเป็นใคร มาทำกำแหงออกคำสั่งกับข้าแมงดาใหญ่ สวยอย่างนี้เอาไปขายได้ราคางามแน่ๆ”
       “ลองดูสิ แต่บอกก่อนนะ ช่วยบอกไอ้เสี่ยที่แกจับเอาไปขายด้วยว่า โสเภณีคนนี้มีพ่อชื่อเจ้าสัวเส็ง เจ้าของที่ที่แกมาทำผิดกฎหมายอยู่ตรงนี้ไอ้หมาขี้เรื้อนข้างถนน หน้าไม่อายรังแกผู้หญิง”
       นักเลงตกใจมาก
       “ลูกสาวเจ้าสัวเส็ง ม่ายเอาแล้ว”
       นักเลงทิ้งฝรั่งใบนั้นทิ้งมีดแล้ววิ่งหนีไปโดยพลัน ศรีก้มลงไปประคองเมี้ยน
       “มันไปแล้ว ไม่ต้องกลัว ไม่เป็นอะไรแล้ว”
       “ขอบคุณมากค่ะ”
       “ไม่ต้องขอบคุณ เจ็บมากใช่ไหม ฉันจะพาไปหาหมอ”
       เมี้ยนมองด้วยความซาบซึ้งก่อนสลบไป
       
       เมี้ยนโดนโยงไว้น้ำตาไหลสองแก้มไม่ใช่เจ็บเพราะโดนโยงแต่นึกถึงเรื่องนี้ทีไรเธอน้ำตาไหลทุกครั้งพร้อมกับยิ้ม
       “คุณหนูเจ้าขา อีเมี้ยนคนนี้ทำเพื่อคุณหนูได้ทุกอย่าง แม้กระทั่งตายแทน”
       ทันใดนั้นมีหางกระเบนมาฟาดที่หลังจนเมี้ยนหลังแอ่น
       “ทนรอถึงเช้าไม่ไหวแล้ว นางเมี้ยน หลายครั้งที่ผ่านมาแกวางแผนทั้งหมดใช่ไหม” เจ้าสัวเส็งตะคอกถาม
       ศุกลยืนใจหายใจคว่ำอยู่ข้างๆเจ้าสัวเส็ง
       “คุณเตี่ย สมัยนี้เขาไม่มีการโบยแล้วครับ”
       “ใช่ ไม่มี แต่สำหรับนางคนนี้ต้องมี มันทำผิดซ้ำซากนับครั้งไม่ถ้วนมันทำลูกสาวเตี่ยขึ้นคาน มันช่วยกันหลอกเตี่ย หลอกทุกคนที่มาขอพี่สาวแก”
       “คุณเตี่ยครับ ผมขอร้อง รอพรุ่งนี้สอบปากคำ ถามเรื่องราวกันดีๆก่อน”
       “ถามดีๆมันก็ไม่เคยฟัง มันท้าทายอำนาจเตี่ย มันทำเตี่ยเสียเพื่อนร่วมน้ำสาบาน เราล่องเรือสำเภาลำเดียวกันมาแท้ๆ มาแตกคอเพราะนางเมี้ยนขอโทษเขายังไม่ยอมยกให้”
       “มันทารุณเกินไป กรุณานะครับ ปล่อยเมี้ยนเถิดครับ คุณเตี่ย”
       “ไม่ปล่อยจนกว่ามันจะบอกว่า มันเอาพี่สาวแกไปซ่อนไว้ที่ไหน”
       “ผมเอาพี่ศรีไปซ่อนเองครับ ไม่ใช่เมี้ยน”
       อารามกำลังคลั่ง เจ้าสัวหันหางกระเบนจะมาฟาดใส่ศุกลเมี้ยนรีบบอก
       “อย่าเจ้าค่ะ บ่าวซ่อนเองเจ้าค่ะ คุณศุกลไม่เกี่ยวเจ้าค่ะ”
       “เมี้ยน” ศุกลอึ้ง
       เจ้าสัวโมโหหนัก
       “บอกมาว่าเอาลูกสาว ฉันไปซ่อนไว้ที่ไหน”
       
       “ถึงตายก็บอกไม่ได้เจ้าค่ะ” เมี้ยนยืนกรานหนักแน่น

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 1
        เจ้าสัวขยับจะฟาดอีก ศุกลไปกันไว้หางกระเบนกำลังจะลงไปที่ตัวของศุกล คุณนายน้อย คุณนายใหญ่ปราดมากันไว้
       “ตีอิฉันแทนลูกเถิดค่ะ” คุณนายใหญ่บอก
       คุณนายน้อยเข้าขวาง
       “ตีอิ ฉันเถิดค่ะ แต่อย่าตีคุณศุกล คนผิดคือลูกสาวอิฉัน”
       เจ้าสัวโยนหางกระเบนทิ้ง
       “ปกป้องกันดีนัก บ้านอื่นมีแต่เมียสองเขาทะเลาะตบตีกัน นี่ดันปรองดองเข้าข้างกันไม่ดูตาม้าตาเรือ”
       “ใช่สิคะ มีแม่คนไหนบ้างที่ไม่ปกป้องลูก ไม่ยอมเจ็บแทนลูก” คุณนายใหญ่เถียง
       “เอาล่ะ กลับไปนอนกันให้หมด ฉันไม่ทำอะไรใครทั้งนั้นสำหรับวันนี้แต่นี่คือคำสั่ง ห้ามใครมาช่วยปล่อยนางเมี้ยนเด็ดขาด”
       “บ่าวก็จะไม่ยอมให้ใครมาปล่อยเด็ดขาดเจ้าค่ะ คุณศุกลเจ้าขา อย่าพยายามช่วยเมี้ยนเลยเจ้าค่ะ เมี้ยนไม่รับความช่วยเหลือหรอกเจ้าค่ะ”
       เจ้าสัวกระแทกเท้าเดินจากไป คุณนายสองคนดึงศุกลไปจากที่นั่นเมี้ยนน้ำตาไหล
       “ไม่มีวันที่เมี้ยนจะยอมให้ใครมาเป็นสามีคุณหนูศรีของเมี้ยนเด็ดขาด เจ้าค่ะ”
       เมี้ยนน้ำตาไหลหน้ามุ่งมั่น
       
       เจ้าคุณ หรือพระยาสมิติภูมิ ชาวฝรั่งสัญชาติอังกฤษ กำลังดินเนอร์อาหารฝรั่ง ดื่มไวน์กับเจ้าคุณเกษมและคุณหญิงลออศรีคุยกันไปด้วยมีสังวร สังเวียนคนรับใช้สาวหน้าตาดี คอยปรนนิบัติรับใช้
       “บ้านคนโสดโดนลูกเมียตัดขาดก็อย่างนี้แหละ อะไรอะไรมันดูแห้งๆ ขาดตกบกพร่อง อภัยให้กันนะ เจ้าคุณเกษม คุณหญิงลออศรี” เจ้าคุณพูดประชดนิดๆ
       “ก็ท่านเล่นไม่ยอมกลับอังกฤษ มัวแต่มาหลงรักเมืองไทยอยู่นี่นา เจ้าคุณ” เจ้าคุณเกษมแย้ง
       “ใช่ผมหลงรักประเทศไทย ผมต้องการเป็นคนไทย อยู่อย่างไทยและตอนนี้ผมก็อยากมีเมียไทย”
       เจ้าคุณเกษมหัวเราะชอบใจสังวรกับสังเวียน สะกิดกันสบตา แล้วยิ้มลออศรีปรายตามองสองคน ทำหน้ารังเกียจมาก
       “อย่าได้เอาพวกหญิงไร้การศึกษา ราคาต่ำต้อยมายกย่องให้เป็นคุณหญิงเคียงข้างท่านทีเดียวนะคะท่านเจ้าคุณ แม่พวกนั้นก็แค่ขนมหวานหน้าโรงหนัง กินแล้วก็จบ”
       เจ้าคุณปรายตาไปดูสองสาวรับใช้ที่ส่งยิ้มหวานมาให้
       “แล้วผมจะไปหาผู้หญิงที่ไหนมาเป็นคุณหญิง ผมแก่สี่สิบแล้วนะ ผู้หญิงไทยออกเรือนกัน อายุน้อยๆทั้งนั้น ใครจะอยากมีผัวแก่”
       “แก่แต่ภูมิฐาน เป็นถึงพระน้ำพระยา ใครบ้าปฏิเสธก็โง่เต็มทีค่ะ”
       “จะให้คุณหญิงลออศรีหาให้ ก็คงไม่ไหวแล้ว คุณหญิงปาเข้าไปยี่สิบแปด” เจ้าคุณเกษมพูดขำๆ
       ลออศรีแอบตีสามีเพี๊ยะ
       “อายุยี่สิบแปด มีลูกกันสิบขวบหรือสิบกว่าก็มี เฮ้อ...ไม่เหลือใครให้ผมแล้วสินะ”
       “ความจริงเหลือนะคะ อายุยี่สิบแปดเท่าดิฉัน แต่เธอเพิ่งแต่งงานไปวันนี้เองค่ะ”
       เจ้าคุณเกษมแปลกใจ
       “ใครหรือคุณหญิง”
       “แม่ศรี เพื่อนรักสมัยเรียนคอนแวนต์ด้วยกันไงคะ ถือว่าขึ้นคานแล้วแต่โชคดีที่มีพ่อเพื่อนรักของเขาไม่เกี่ยงเพราะเห็นว่าเหมาะสม”
       เจ้าคุณไม่เข้าใจ
       “เหมาะสมยังไงครับ”
       “สวยสง่า ฉลาดปราดเปรื่อง อ่านออกเขียนได้พูดคล่องทั้งอังกฤษและไทยราวกับภาษาของตัวเอง ดิฉันนะเทียบเธอไม่ติด ที่สำคัญเธอเป็นลูกเจ้าสัวเส็งผู้โด่งดังไงคะ”
       “ผมเคยได้ยินชื่อเสียงของเจ้าสัวคนนี้มานานแล้ว ผมคงหาภรรยาที่เลอเลิศอย่างเพื่อนคุณหญิงลออศรีไม่ได้หรอก”
       สังวรกับสังเวียนมองหน้ากัน
       “วุ๊ย”
       ลออศรีได้ยินก็พึมพำ
       “ต่ำ”
       เจ้าคุณ มองสองสามีภรรยาแล้วครุ่นคิดลออศรีรู้ทัน
       “ถ้าดิ ฉันจะรับอาสาเป็นแม่สื่อหาภรรยาที่คู่ควรให้ท่านสักคนจะยอมรับไหมคะ”
       เจ้าคุณยิ้มรับ
       “แทงคิ้ว ขอบคุณมากจริงๆ ด้วยความยินดี”
       “แต่ท่านสัญญานะคะ ว่าจะอดใจรอ ไม่เอาตัวไปเกลือกกลั้วคนไม่คู่ควร”
       เจ้าคุณเกษมขัดขึ้น
       “มากไปคุณหญิง ผู้ชายก็ต้องมีบ้าง”
       “ผมรับปาก เพราะภรรยาผมที่อังกฤษประมาทหน้าดูแคลนเอาไว้ ว่าผมไม่มีปัญญาหาภรรยาดีได้เท่าเธอแน่”
       
       ลออศรียิ้ม เจ้าคุณสนใจข้อมูลที่ลออศรีบอกมาก
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 26
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 25
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 24
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 10 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 8 คน
80 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
20 %
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พี่แสดงเก่งมากคะ
เเบม เด็กเขาลุ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูชอบดูเพราะเป็นหนังที่ดีหนูอยากเป็นเพราะความหวังครั้งสุดท้ายจากสุภาพรดีแท้ติดต่อได้จากเบอร์0881711277จากเน็ตถ้าได้เป็นขอขอบคุณที่ช่วยเด็กตาดำๆขอให้พี่และทีมงานมีความสุขตลอดไปในการทำงานและครอบครัวจ้า
mesalovemay@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนูเห็นมีการแสดงที่ดีมากหนูเข้าวงการพี่ช่วยเด็กตาดำๆได้ไหมติดต่อได้ทางเน็ตและเบอร์โทร0881711277ชื่อนางสาวสุภาพพรดีแท้นี้เป็นความหวังครั้งสุดท้ายนี้คืออาชีพที่หนูอยากเป็นดารานักแสดงนักร้อง
mesalovemay@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014