หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ รักสุดฤทธิ์

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
5 ธันวาคม 2556 18:09 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8
        รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       ชนมนส่งยาแก้ปวดหัวให้ธรรม์
       
       “นี่ค่ะ ยาแก้ปวด พี่ธรรม์ปวดหัวมากมั้ยคะ พี่ธรรม์ก็ไม่น่าไปเดินตากน้ำค้างนี่นา ที่นี่ก็มีรปภ.ทำหน้าที่เวรยามอยู่แล้ว”
       “ไอ้โรคจิตมันเข้ามาถึงตัวโอเจได้ แล้วจะให้พี่ไว้ใจรปภ.ที่นี่ได้ยังไง” ธรรม์ว่า
       “แล้วนี่มีไข้หรือเปล่าคะ”
       ธรรม์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ชนมนเพื่อจะให้ชนมนแตะหน้าผากเขา
       “ไม่รู้ซิ จับดูหน่อยซิ ตัวร้อนหรือเปล่า”
       ชนมนถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพราะตกใจ
       “พี่ธรรม์เป็นอะไรไปคะ”
       ธรรม์ทำไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะดึงมือชนมนมาแตะที่หน้าผากตัวเอง
       
       อิทธิฤทธิ์กับมณีมันตราที่อยู่ที่ระเบียงมองมา อิทธิฤทธิ์ตาแทบถลน ในขณะที่มณีมันตรานิ่งอึ้ง ชนมนดึงมือตัวเองออกแล้วจ้องธรรม์อย่างค้นหาความจริง
       “พี่ธรรม์คะ ชนไม่ชอบเป็นเครื่องมือของใครนะ” ชนมนว่า
       “พี่ขอโทษ ชนก็รู้ พี่ไม่มีสิทธิ์.. พี่ถึงต้องทำแบบนี้” ธรรม์บอก
       “พี่ธรรม์ทำแบบนี้เพื่อให้อิทสบายใจว่า พี่ธรรม์ไม่ใช่คู่แข่งของเค้า ทำให้มาย่าตัดใจจากพี่ธรรม์ได้ง่ายขึ้น แล้วพี่ธรรม์คิดจะทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างหรือเปล่า”
       “พี่ไม่ต้องการอะไร นอกจากให้ทุกคนมีความสุข เท่านั้นก็พอแล้ว”
       ธรรม์ขยับตัวจะเดินออก ชนมนดึงแขนธรรม์ไว้ไม่ให้ไป
       “พี่ธรรม์แน่ใจนะคะว่า มาย่าจะมีความสุข ชนอยากให้พี่ธรรม์เปิดโอกาสให้ตัวเอง แข่งกับอิทอย่างแฟร์ๆ ไม่ใช่หลีกทางโดยไม่ยอมสู้อย่างนี้ พี่ธรรม์คิดยังไงกับมาย่า ก็บอกเค้าไปเถอะค่ะ ก่อนที่จะสายเกินไป”
       ชนมนเลื่อนมาจับมือธรรม์อย่างเอาใจช่วย
       
       อิทธิฤทธิ์กับมณีมันตรามองชนมนกับธรรม์ด้วยความรู้สึกแสบๆคันๆ ที่หัวใจ
       “อิท..พี่ชนกับพี่ธรรม์..เค้า.เค้าชอบกันเหรอ” มณีมันตราถาม
       อิทธิฤทธิ์ทำไม่สนใจ “คงงั้นมั้ง..เรื่องของคนอื่น ไม่ต้องไปสนหรอก”
       มณีมันตราปากแข็ง “เค้าสองคน..ดูสมกันดีเนอะ”
       “เฮอะ..เราสองคนดูสมกันกว่าตั้งเยอะ”
       “อิท..”
       มณีมันตราจะห้ามและขยับตัวหนี แต่แล้วก็เปลี่ยนใจยืนนิ่งให้อิทธิฤทธิ์เอามือกอดคอเธอไว้
       
       ชนมนกับธรรม์มองไปที่อิทธิฤทธิ์กับมณีมันตรา ทั้งสองคู่ต่างมองกันไปมาด้วยความรู้สึกเจ็บกันไปเป็นแถบๆ
       
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์นอนลืมตาโพลงอยู่บนพื้นหน้าประตูห้องนอนมณีมันตรา อิทธิฤทธิ์นอนพลิกตัวไปมาและฟาดมือฟาดขาไปถูกธรรม์ที่นอนอยู่ข้างๆ
       อิทธิฤทธิ์พาล “เฮ้ย ! ขยับไปหน่อย มานอนทำไมใกล้ๆ”
       ธรรม์ขยับที่นอนออกไปห่างจากอิทธิฤทธิ์ แต่อิทธิฤทธิ์ยังคงฟาดงวงฟาดงาอยู่บนที่นอน เดี๋ยวนอนคว่ำเดี๋ยวนอนหงายเพราะนอนไม่หลับ อยู่ๆอิทธิฤทธิ์ก็ผุดลุกขึ้นมานั่ง
       อิทธิฤทธิ์โพล่งออกมา “นายจีบชนไม่ได้นะ”
       ธรรม์ลุกขึ้นมานั่งแล้วมองอิทธิฤทธิ์อย่างขำๆ
       “ทำไมจะไม่ได้”
       “ชั้นบอกว่า ไม่ได้ก็ไม่ได้ !”
       ธรรม์จ้องตาอิทธิฤทธิ์อย่างคาดคั้นเหมือนอย่างที่อิทธิฤทธิ์เคยทำกับเขา
       “นายคิดอะไรกับชนงั้นเหรอ”
       “เฮ้ย ไม่ได้คิด ! .ใครจะบ้าคิดอะไรกับยัยโหด เค้าต้องติวให้ชั้นสอบผ่าน ไม่ใช่เวลาที่จะมีแฟน อยู่ห่างๆชนไว้ อย่าให้ต้องเตือนอีก”
       “ชั้นรับปากไม่ได้หรอก ชั้นชอบอยู่ใกล้ๆชนซะด้วยซิ นายก็น่าจะรู้ ชนเป็นผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆ แล้วมีความสุข”
       อิทธิฤทธิ์กัดฟันกรอด “ไอ้ธรรม์ !”
       ธรรม์ล้มตัวลงนอนไปแล้วหันหลังให้อย่างไม่สนใจอิทธิฤทธิ์อีก อิทธิฤทธิ์เงื้อมือจะทุบหลังธรรม์แต่ก็ทำไม่ได้จึงได้แต่ทุบหมอนปั๊กๆไปสองสามที อิทธิฤทธิ์โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงก่อนจะล้มตัวลงนอนดิ้นพราดไปมาใต้ผ้าห่มอย่างอารมณ์เสีย
       
       มณีมันตรานอนลืมตาโพลงอยู่บนเตียงข้างๆ ชนมนที่กำลังเคลิ้มจะหลับ อยู่ๆ มณีมันตราก็ลุกขึ้นนั่ง
       มณีมันตราโพล่งออกมา “พี่ชนชอบพี่ธรรม์เหรอคะ”
       ชนมนลืมตาพรึ่บอย่างตกใจแล้วลุกขึ้นนั่งมองมณีมันตราอย่างงงๆ
       “ทำไมคิดงั้นล่ะ”
       “พี่ธรรม์เป็นผู้ชายที่อบอุ่น ไม่น่ามีผู้หญิงคนไหนที่ได้รู้จักพี่ธรรม์แล้วจะไม่ชอบ”
       “พี่เจอพี่ธรรม์ครั้งแรกก็คลิกเลย” ชนมนบอก
       มณีมันตรามองชนมนอย่างใจเสีย
       “แต่เราไม่ได้คลิกกันอย่างที่ย่าคิด พี่ธรรม์เหมือนพี่ชายที่เราสามารถคุยได้ทุกเรื่อง” ชนมนบอก
       “แต่ย่าว่า พี่ธรรม์ไม่ได้คิดกับพี่ชนแค่น้องสาว”
       “ไม่มีวันที่พี่เค้าจะมองพี่เป็นอย่างอื่น พ่อพี่เคยบอกนะว่า ผู้ชายเวลามีความรักมักจะทำเรื่องโง่ๆ เสมอ”
       “ยังไงคะ”
       “ก็อย่างที่พี่ธรรม์ทำในวันนี้ไง รักแต่บอกว่าไม่ อยากอยู่ใกล้ แต่กลับทำตัวออกห่าง ไม่เคยคิดว่า ตัวเองดีพอ แต่เค้าไม่รู้หรอก แค่รัก ก็พอแล้วสำหรับทุกอย่าง จริงมั้ยล่ะ ย่า”
       
       มณีมันตรามองชนมนแล้วนิ่งคิด

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8
        เช้าวันต่อมา ชูชัยกลิ้งถังแก๊สถังใหญ่มาเปลี่ยนแล้วยกถังแก๊สถังเก่าออก ชูชัยยืนหอบเหนื่อยกว่าปกติ
        
       ชินพัฒน์ถือซองพลาสติคใส่ขวดยาเปล่า 2-3 ขวดมาชูต่อหน้าพ่อ
       ชินพัฒน์ดุ “นี่อะไร พ่อ ยาหมดทำไมไม่บอก วันนี้เราต้องไปหาหมอกัน”
       “รอให้ไอ้ชนกลับมาก่อน” ชูชัยว่า
       “ทำไมต้องรอพี่ชน ผมก็พาพ่อไปหาหมอได้ หมอสั่งแล้วนะ ว่าพ่อต้องกินยาคุมเบาหวานไว้ ถ้าพ่อเป็นหนักกว่านี้ ทีนี้ต้องฉีดยาด้วยนะ อยากโดนเข็มจิ้มก้นทุกวันหรือไง พ่อ”
       “หมอก็พูดขู่ไปอย่างงั้นแหละ ชั้นไม่ได้เป็นอะไรมาก ขาดกินยาไปซักอาทิตย์สองอาทิตย์จะเป็นไรไป”
       ชินพัฒน์จ้องชูชัย “เราไม่มีเงินค่ายาเหรอ พ่อ งั้นต้องโทรหาพี่ชน ให้พี่ชนเบิกค่าติวล่วงหน้ามาใช้ก่อน”
       “ไม่ต้อง ! บอกว่า ไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไรซิวะ”
       ชินพัฒน์ทิ้งตัวลงนั่งอย่างเซ็งๆ
       “โอ๊ย ทำไมเราต้องจนขนาดนี้ด้วย พ่อ พี่ชนบอกว่า เมื่อก่อนเรามีตังค์ไม่ใช่เหรอ เราเคยมีบ้าน เคยมีรถ แล้วมันหายไปไหนหมดอ่ะ พ่อ”
       “ใช่ ก่อนที่แกจะเกิด เราเคยสบายกว่านี้ เรามีเงินใช้ ไม่ต้องทำงานหนักขนาดนี้ แต่ครอบครัวเราไม่เคยได้อยู่อย่างสุขสงบ ชั้นรู้ว่า ชั้นทำให้ชีวิตพวกแกลำบาก แต่ชั้นตัดสินใจไม่ผิดหรอก ไอ้ชิน คนเราเกิดมาต้องใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี ถ้าเราเงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดิน นั่นแหละ แสดงว่า เราทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว”
       ชินพัฒน์มองชูชัยตาแป๋วอย่างไม่รู้เรื่องอะไรเลยซักนิด
       “นานๆ พูดยาวๆที พูดได้ดีจริงๆ แล้วไง พ่อ ทำไมเราถึงจนกรอบขนาดนี้พ่อเล่นหุ้นหมดตัว โดนเพื่อนโกง หรือบริษัทไฟไหม้ โดนน้ำท่วม แผ่นดินไหว มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตพ่อ เราถึงมาจบด้วยการเปิดร้านข้าวผัด”
       “แล้วซักวัน..แกจะรู้เอง” ชูชัยบอก
       “ตอบอย่างนี้ทั้งปี ไม่บอกก็ไม่อยากรู้ มาพูดให้อยากแล้วจากไป เซ็งจิต”
       ชินพัฒน์เดินออกไป ชูชัยกลับไปขยับถังแก๊สเก่าให้เข้าที่แต่ก็ต้องเซจนเกือบล้มเพราะหน้ามืด
       ชินพัฒน์ตกใจ “พ่อ !”
       ชินพัฒน์วิ่งกลับมาพยุงชูชัยที่กำลังทรุดฮวบลงให้นั่ง ชูชัยรู้สึกหัวใจเต้นแรงและมือเท้าอ่อนไปหมด
       
       อิทธิพลมองรูปถ่ายของชาติชายในแว่นดำ 3-4 รูปที่เป็นภาพแอบถ่ายอย่างเคร่งเครียดเพราะยังคงแค้นใจไม่เคยลืม เสียงเคาะประตูดังขึ้น
       “ขออนุญาตครับ !” นายตำรวจคนที่เคาะประตูบอก
       “เข้ามาได้”
       นายตำรวจเดินถือแฟ้มเข้ามา เขาทำความเคารพแล้ววางแฟ้มลงบนโต๊ะ
       “เร็วดีนี่ ข้อมูลใหม่ของนายเก่งกาจใช่มั้ย”
       “ไม่ใช่ครับ ท่าน..นี่เป็นที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์และก็ประวัติของ”
       อิทธิพลยกมือขึ้นห้ามไม่ให้นายตำรวจพูดต่อ เพราะเปิดแฟ้มและเห็นข้อมูลแล้ว
       อิทธิพลสั่ง “ออกไปได้”
       นายตำรวจเห็นหน้าอิทธิพลเคร่งเครียดก็รีบทำความเคารพแล้วเดินออกจากห้องไป
       “นฤดี...”
       อิทธิพลมองที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ที่วางอยู่ตรงหน้าด้วยความหนักใจ
       
       อิทธิฤทธิ์กับชนมนกำลังขุดร่องดินล้อมรอบต้นไม้ใหญ่เพื่อเตรียมลงดอกไม้สวยๆ ชนมนหยุดพักปาดเหงื่อด้วยความเหนื่อยก่อนจะโยนพลั่วลงพื้น
       “ชั้นไม่ไหวแล้ว นายทำไปคนเดียวเหอะ” ชนมนว่า
       “เฮ้ย ได้ไง เธอสัญญากับชั้นแล้วว่า เธอจะช่วยชั้น” อิทธิฤทธิ์บอก
       “ชั้นบอกว่า ชั้นจะมาช่วยดูแลมาย่าต่างหาก ไม่ได้จะมาช่วยสร้างฉากเพื่อให้นายได้..” ชนมนพูดไม่ออก
       “บอกรักมาย่า..ทำไมแค่นี้พูดไม่ออก ทีกับไอ้ธรรม์ ไม่เห็นเป็นอย่างนี้เห็นพูดไม่หยุด เมื่อวานพูดอะไรกับมันตั้งนานสองนาน”
       “เรื่องของชั้น ! ชั้นช่วยก็ได้ ไหนดูแบบหน่อยซิ ชั้นจะได้รู้ว่าชั้นต้องทำอะไรบ้าง”
       อิทธิฤทธิ์ชี้ไปที่ภาพสเก็ตช์ที่แปะอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ ชนมนเดินเข้าไปดูภาพสเก็ตช์ภาพฝันของอิทธิฤทธิ์ที่เป็นลานหญ้ากว้างเรียบมีต้นไม้ใหญ่ มีชิงช้าสีขาวประดับดอกไม้จุ๋งจิ๋งผูกอยู่กับต้นไม้ มีกอดอกไม้สีสวยสดปักรอบๆ ชิงช้าเป็นรูปหัวใจและมีเทียนนับร้อยปักอยู่กับดอกไม้ ในขณะที่ความเป็นจริงบริเวณนี้เป็นสวนรกร้างที่มีต้นไม้ใหญ่ง่อยๆ 1 ต้น รอบๆต้นไม้เพิ่งขุดดินรอลงกอดอกไม้ไปไม่กี่ฟุตมีสภาพที่ดูเหมือนบรรยากาศหนังสยองขวัญ
       อิทธิฤทธิ์เอ่ยถาม “เจ๋งป๊ะ”
       “เจ๋ง แต่นายทำเองคนเดียวเถอะ ชั้นขอบาย ช่วยไม่ไหวจริงๆ”
       “ชั้นขอร้องล่ะ เธอจะให้ชั้นทำอะไรก็ได้ ชั้นยอมทั้งนั้น ขอให้ช่วยชั้นนะ นะๆ ขอครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วจะไม่ขออะไรอีกเลย”
       “พูดงี้ตลอด!” ชนมนนิ่งคิด “งั้นก็ได้ นายต้องเรียกชั้นว่า “พี่” ก่อน”
       “ให้ทำอย่างอื่นไม่ได้เหรอ”
       “แล้วทำไม เรียกชั้นว่า “พี่” นี่มันยากนักเหรอ”
       อิทธิฤทธิ์รวน “ทำไมอยากเป็นพี่ชั้นนักเหรอ อยากเป็นพี่ชั้นหรืออยากเป็นพี่สะใภ้บอกมาให้เคลียร์ๆ !”
       อิทธิฤทธิ์ไม่เคยเรียกชนมนว่า “พี่” แรกเพราะความกวนแต่ตอนนี้เขารู้สึกว่ามีอะไรจี๊ดๆในใจจนเรียกชนมนว่าพี่ไม่ได้
       ชนมนยิ้มกวน “ตอนนี้ขอเป็นพี่นายไปก่อนแล้วกัน พี่สะใภ้มันเป็นเรื่องของอนาคต ชั้นเป็นรุ่นพี่นาย ติวหนังสือให้นาย นายควรจะให้ความเคารพชั้นบ้าง มันก็ถูกต้องแล้ว ไม่ใช่เหรอ ...ไหนเรียกซิ!”
       อิทธิฤทธิ์พูดงึมงำ “พี่..พี่ชน”
       “พูดว่าอะไรนะ ให้มันเสียงดังฟังชัดสมเป็นลูกผู้ชายหน่อย”
       อิทธิฤทธิ์กระดากปาก “พี่...ชน”
       ชนมนวิ่งไปไกลขึ้น “อะไรนะ ไม่ได้ยินเลย”
       “เฮ้ย! ขี้โกงนี่”
       ชนมนไม่สนใจ เธอสะใจที่ได้แกล้ง “คุกเข่า ขอร้องด้วย”
       
       อิทธิฤทธิ์ตกใจ “หา!!”

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8
        ชนมนตะโกน “พูดตามนี้นะ “พี่ชนครับ กรุณาช่วยผมหน่อยนะครับ”
       
       “ไม่เอา”
       “งั้นไม่ช่วย”
       ชนมนจะเดินกลับ อิทธิฤทธิ์วิ่งมาคุกเข่าต่อหน้า ชนมนชะงัก
       อิทธิฤทธิ์พูดอย่างจริงใจ “พี่ชนครับ กรุณาช่วยผมหน่อยนะครับ”
       ชนมนยังไม่ทันจะตอบ เมนี่ก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
       “น้องอิทขา...อยู่นี่เอง อุ๊ย! แหมๆ พี่เข้ามาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่าคะ”
       อิทธิฤทธิ์รีบลุกขึ้นวางฟอร์ม “เปล่านี่ ผมแค่ก้มลงผูกเชือกรองเท้า”
       ชนมนมองอิทธิฤทธิ์อย่างเจ็บปวด
       “อ๋อ ...งั้นไปค่ะ ไปเข้าฉากได้แล้ว”
       อิทธิฤทธิ์พูดรวบรัดกับชนมน “ชั้นทำตามที่เธอขอแล้วนะ ฉะนั้นเธอก็ต้องช่วยชั้น”
       “เร็วเข้าค่ะ เดี๋ยวคุณสตีฟวีนแตก”
       เมนี่ลากอิทธิฤทธิ์ออกไป
       อิทธิฤทธิ์หันมาพูด “ถ่ายเสร็จ เดี๋ยวกลับมาช่วย”
       ชนมนมองไปรอบๆ ด้วยความเซ็งเพราะไม่เห็นอนาคตว่ามันจะสำเร็จได้ยังไง
       
       อิทธิฤทธิ์ในชุดดำสุดเท่กับสมุนมาเฟียตัวประกอบก้าวเข้ามายืนโพสเรียงหน้ากระดาน สตีฟ เมนี่และผู้ช่วยผกก.กำลังดูมอนิเตอร์อยู่
       “ไอ้น้องคนนี้มันมีแววจริงๆ !” สตีฟชม
       ธรรม์เดินเข้ามายืนรวมกับกลุ่มทีมงานเบื้องหลังแล้วมองไปรอบๆอย่างจับสังเกต อิทธิฤทธิ์วิ่งตามหามณีมันตรากับโอเจแล้ววิ่งหลุดออกไป
       มณีมันตรากับโอเจโผล่มาจากหลังต้นไม้ที่อยู่บนเนิน
       “พวกมันไปแล้วค่ะ คุณโทนี่”
       โอเจรวบมือมณีมันตรามากุมอย่างสุดซึ้งแล้วก็รวบรัดตัดอารมณ์บู๊ทันที
       “คุณวีรินทร์ครับ ซารังเฮโย” โอเจพูด
       สตีฟพลิกบทดูแทบไม่ทัน
       “ทำไมสั้นนักวะ ชั้นไม่ได้เขียนอย่างนี้นี่” สตีฟว่า
       โอเจบอกรักไม่ทันขาดคำ ปืนลั่นเข้าใส่ไหล่ของมณีมันตราจนเธอสะดุ้งเฮือก
       โอเจตะโกน “คุณวีรินทร์ !!”
       มณีมันตราล้มลงแล้วกลิ้งลงมาตามเนินสูงเป็นทางยาวหลายตลบ ธรรม์ยืนมองมอนิเตอร์อย่างเป็นห่วงแทน
       สตีฟสั่งเสียงดัง “คัท ! ยอดเยี่ยม Awesom !”
       ทีมงาน 2 คนวิ่งไปหามณีมันตราที่ค่อยๆ ลุกขึ้นด้วยท่าทางมึนงง อิทธิฤทธิ์กับธรรม์ต่างวิ่งแข่งไปหามณีมันตรา อิทธิฤทธิ์วิ่งแทรกตัวเข้าไปถึงมณีมันตราก่อน อิทธิฤทธิ์เข้าไปช่วยพยุงมณีมันตราขึ้น ธรรม์ชะงักและได้แต่ยืนมอง
       “เป็นอะไรหรือเปล่า ย่า”
       “ไม่เป็นไร สนุกดี”
       ผู้ช่วยผู้กำกับวิ่งเข้ามาหามณีมันตรา
       “น้องมาย่าครับ คุณสตีฟขอเทค แต่จะขอถ่ายน้องมาย่าคนเดียว เดี๋ยวขึ้นไปบนเนินแล้วกลิ้งลงมาใหม่นะ”
       “ก็ใช้สแตนด์อินซิครับ โอเจเค้ายังใช้เลย”
       “พี่ไม่รู้ครับ คุณสตีฟสั่งมาอย่างนี้”
       “เดี๋ยวพี่ไปคุยกับคุณเมนี่ให้เอง”
       “ไม่ต้องค่ะ ย่าเป็นคนบอกเองว่า ย่าไม่ใช้สแตนด์อิน ย่าอยากเล่นเองทุกฉาก ถ้าย่ากลัวเจ็บ ก็คงไม่รับเล่นหนังแอ็คชั่นหรอกค่ะ”
       มณีมันตราเกาะอิทธิฤทธิ์ที่พยุงเธอออกไป ธรรม์มองตามอย่างเป็นห่วง
       
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์เดินมาหยุดดูที่หน้ามอนิเตอร์โดยเขม่นมองกันเล็กน้อย สตีฟ เมนี่และผู้ช่วยอยู่ประจำที่
       สตีฟสั่งทางวอ. “แอคชั่น !”
       มณีมันตราล้มล้มกลิ้งลงมาจากเนินลงถึงเชิงเนินแล้วพยายามลุกขึ้นด้วยสีหน้าเจ็บปวด
       สตีฟสั่งอีก “แอคชั่น !”
       มณีมันตราล้มกลิ้งลงมาหลายครั้งด้วยแล้วลุกขึ้นด้วยความรู้สึกต่างๆ ทั้งเจ็บปวด,เคียดแค้น, อ่อนแอ
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์มองอย่างรู้สึกเจ็บแทนและเป็นห่วง โอเจเพิ่งเดินเข้ามาหยุดมองมอนิเตอร์แล้วก็เริ่มรู้สึกทึ่งกับความอึดและความสามารถของมณีมันตรา
       สตีฟตบเข่าฉาดอย่างได้ใจดังใจจริงๆ โอเจสะบัดหน้าเดินออกไป
       “ยอดเยี่ยม ! นักแสดงจริงๆ ต้องอย่างนี้”
       เมนี่ไม่สนใจมณีมันตราเพราะได้แต่ก้มหน้าก้มตาเช็คคิวในไอแพดไป
       “ค่ะ น้องมาย่าเก่งจริงๆค่ะ”
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์ยังปักหลักเฝ้าดูมณีมันตรา อิทธิฤทธิ์ลืมชนมนเสียสนิท
       
       ชนมนขุดดินลงกอดอกไม้รอบๆ ต้นไม้ใหญ่ที่จะผูกชิงช้าจนเสร็จ ชนมนลุกขึ้นยืนมองไปรอบๆ พื้นที่หญ้ารกๆ ซึ่งถูกถอนจนได้พื้นเรียบ กอดอกไม้เป็นที่ถูกขุดเป็นทางเป็นรูปหัวใจเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง
       ชนมนว้าวุ่นใจ “นี่เราทำไปเพื่ออะไรเนี่ย”
       
       ชนมนลงมือขุดดินลงกอดอกไม้ต่อจนเหงื่อไหลท่วมตัวและหน้าตามอมแมม

รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 8
        มณีมันตราแสดงฉากถูกยิงอีกครั้ง เธอผงะตกใจแล้วกลิ้งลงมาตามเนินเขา มณีมันตรานอนแน่นิ่งจนคนรอบๆ หายใจไม่ทั่วท้อง
        
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์ขยับตัวจะเข้าไปดูอย่างร้อนใจ มณีมันตราค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นแล้วกุมหัวไหล่ด้วยความเจ็บปวดก่อนจะทรุดลงคุกเข่า สตีฟพอใจมาก เมนี่เพิ่งเงยหน้าจากไอแพด
       “สุดยอดจริงๆ เล่นกี่เทคๆก็จัดเต็มเล่นเต็มที่ ตีบทแตกกระจุยกระจาย”
       “โอเคยังครับ ผมจะได้ให้เลิกกอง” สต๊าฟถาม
       “เดี๋ยวๆ นะ ชั้นขอดูเทปก่อน”
       อิทธิฤทธิ์กับธรรม์หันไปมองสตีฟตาเขม็งและดุดันเอาเรื่องโดยไม่ต้องพูด
       “เออ..พอแล้วก็ได้ เอ้า วันนี้เลิกกองได้” สตีฟพูดกับสต๊าฟ “พรุ่งนี้ถ่ายฉากบอกรักใช่มั้ย จะถ่ายที่นี่เหรอ เปลี่ยนโลได้เปล่า คุณเมนี่ ฉากจบขออลังการหน่อยไม่ได้เหรอ”
       อิทธิฤทธิ์ที่กำลังเดินออกไปได้ยินที่สตีฟพูดก็ชะงักเพราะนึกถึงชนมนขึ้นมาได้ในทันที ธรรม์ที่เดินออกมาพร้อมกับอิทธิฤทธิ์เดินลิ่วๆล่วงหน้าไปประคองมณีมันตรา อิทธิฤทธิ์พะว้าพะวงเพราะอยากไปดูมณีมันตราแต่ก็ทิ้งชนมนทำงานอยู่คนเดียว
       
       ชนมนลงกอดอกไม้ลงดินเป็นกอสุดท้าย
       “เสร็จซะที !”
       ชนมนนอนแผ่ลงที่พื้นอย่างหมดแรง หน้าตาของเธอมอมแมมยิ่งกว่าเดิมและผมเผ้ายุ่งเหยิง
       ชนมนนอนแผ่อยู่กลางกอดอกไม้ที่ล้อมรอบต้นไม้ใหญ่เป็นรูปหัวใจ ชิงช้าสีขาวถูกแขวนอยู่ที่ต้นไม้เรียบร้อยแล้ว อิทธิฤทธิ์เข้ามาหยุดมองอย่างทึ่งๆ ที่ทุกอย่างเสร็จอย่างรวดเร็วเกินคาด
       ชนมนลุกขึ้นนั่งกอดเข่าแล้วนิ่งคิด เธอรู้สึกเศร้าวูบขึ้นมาที่ต้องมาจัดฉากบอกรักให้อิทธิฤทธิ์
       อิทธิฤทธิ์มองชนมนที่นั่งอยู่กลางกอดอกไม้สวย แล้วอิทธิฤทธิ์ก็เดินข้ามแนวกอดอกไม้เข้าไปหา
       อิทธิฤทธิ์มองชนมนแบบแอบเคลิ้มไปนิดๆ “สวยมาก”
       ชนมนหันขวับมามองอิทธิฤทธิ์
       อิทธิฤทธิ์รีบเปลี่ยนท่าที “สุดยอด !”
       ชนมนอดกลั้น “ชั้นช่วยได้แค่นี้แหละ ที่เหลือนายทำต่อเอง เหลือแค่ตกแต่งเพิ่มอีกนิดหน่อย”
       ชนมนรีบเดินออก อิทธิฤทธิ์จับแขนชนมนไว้แน่นแล้วรั้งตัวเธอไว้
       “เดี๋ยว..อย่าเพิ่งไป”
       อิทธิฤทธิ์เอื้อมมือไปหยิบใบไม้ที่ติดผมชนมนออกให้
       ชนมนรีบบอก “ไม่ต้อง !”
       อิทธิฤทธิ์ดุ “อยู่เฉยๆ”
       อิทธิฤทธิ์หยิบใบไม้ที่ติดผมชนมนออกทีละใบช้าๆ แล้วปัดฝุ่นออกจากไหล่ให้ อิทธิฤทธิ์ลูบผมที่ยุ่งเหยิงของชนมนให้เข้าที่อย่างเบามือ แล้วมือก็หยุดแตะอยู่ที่แก้มของชนมนอย่างอ้อยอิ่ง อิทธิฤทธิ์จ้องมองหน้าชนมนอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้ชนมนลำบากอีกแล้ว
       “ขอบคุณนะ..แล้วก็ขอโทษที่ชั้นมาช้า..ทำให้เธอต้องเหนื่อยคนเดียว”
       ชนมนฝืนใจ “นายอย่าทำให้ชั้นเหนื่อยเปล่าแล้วกัน”
       อิทธิฤทธิ์หัวเราะฝืดๆ “ไม่อยู่แล้ว ยังไงวันนี้ชั้นก็ต้องทำให้มาย่ารับรักชั้นให้ได้”
       “ชั้นเชื่อว่า นายรักมาย่า..แต่นายรักมาย่าแบบไหน นายเคยถามตัวเองหรือเปล่า”
       “รักก็คือรัก จะมีรักแบบไหนอีกล่ะ ชั้นรักมาย่า ชั้นรักที่สุด ไม่ว่าเวลาทุกข์หรือสุข เค้าเป็นคนแรกที่ชั้นคิดถึง มันไม่พอหรือไง ชั้นเชื่อว่า ชั้นรักมาย่ามากกว่าไอ้ธรรม์ร้อยเท่าพันเท่า”
       “ตอนนี้ความรักของนายมันคือการเอาชนะ แต่ไม่ใช่เอาชนะใจมาย่า แต่นายกำลังพยายามเอาชนะพี่ธรรม์”
       “ไม่จริง !”
       ชนมนผละออกมาแล้วหันหลังเดินดุ่มๆ ไป
       อิทธิฤทธิ์ตะโกนไล่หลัง “ไม่จริง !! ฉันรักมาย่าจริงๆ”
       ชนมนเดินลิ่วๆออกไปโดยไม่ยอมหันหลังกลับมามอง เธอเจ็บปวดหัวใจ อิทธิฤทธิ์โมโหที่ชนมนมาจี้จุดที่กำลังหวั่นใจและตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนกัน
       “โธ่เว้ย ! บอกรักก็รักซิวะ !”
       
       อิทธิฤทธิ์เตะกระถางเปล่าที่วางอยู่แถวๆนั้นกระเด็นไปเป็นการระบายอารมณ์
        
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 15
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 14
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 13
รักสุดฤทธิ์ ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 22 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 21 คน
96 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
4 %
ความคิดเห็นที่ 3 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากอ่านตอนที่9ต่อแล้ว
nu_nuin@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ยังไม่มีคนมาคอมเมนท์ สงสัยไปถวายพระพรแล้วไปกินข้าวกับพ่อกันต่อ อิอิ .......สนุกมากเรื่องนี้ ขอบคุณคนอัพค่ะ
คนดูแ้ล้วก็อ่านด้วย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014