หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ ในสวนขวัญ

ในสวนขวัญ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 1 มกราคม 2557 08:01 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
       ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
       
       มุมหนึ่งของกรุงเทพฯ ในยามเช้า... บัวบูชา หรือ "เป็ดปุ๊ก" ออกมาหน้าบ้าน พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบสุดท้าย หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดปีเหลียวมองไปที่ห้องพักของเชียร ผู้เป็นพ่อ พบว่าเปิดไฟสว่างอยู่ เธอจะเดินไปหา แต่ก็ได้เสียงประตูรั้วบ้านเปิดเสียก่อน
       
       พอหันไปมองเห็นเชียรในวัยหกสิบสองปีกลับเข้ามาในบ้าน ในมือถือถาดสแตนเลส หน้าตาเศร้าๆ ซึมๆ
       “พ่อไปใส่บาตรมาเหรอ”
       เชียรพยักหน้ารับ
       “ไปอยู่บ้านใหม่ ไม่รู้ว่าจะได้ใส่บาตรหรือเปล่า หมู่บ้านอย่างนั้นเขาคงไม่ให้พระให้ใครๆเข้าไปง่ายๆหรอกมั้ง”
       “ไม่เป็นไรนี่พ่อ เสาร์อาทิตย์เราก็ไปใส่บาตรที่วัดแถวนั้นก็ได้ เห็นมีตั้งหลายวัด”
       “พ่อซื้อน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋มาด้วย กินด้วยกันก่อนไปนะ”
       “จ้ะพ่อ”
       สองคนจะเดินไปที่บ้าน แล้วก็ต้องชะงัก เก็จเกยูร วัยสามสิบปี ภรรยาของไก่กุ๊กลูกชายคนโตของเชียร เดินออกมาจากในบ้านพร้อมกับลูกชายลูกสาว แมวเมี้ยวเด็กชายวัยแปดขวบ และนกจิ้บเด็กหญิงวัยหกขวบ
       “แมวเมี้ยว นกจิ้บ ตื่นแต่เช้าเชียวลูก จะไปเที่ยวไหนกัน” เชียรยิ้มให้หลานทั้งสองคน
       หลานหยุดทำให้เก็จเกยูร ต้องหยุดด้วย แต่เธอไม่แม้แต่จะหันมามองหน้าพ่อ และน้องสาวของสามี
       “แม่จะพาหายายครับคุณปู่” แมวเมี้ยวตอบ
       เชียรอึ้งไป พยักหน้ารับช้าๆ แล้วพยายามยิ้มออกมา
       “งั้นมาให้ปู่กอดทีนึงเร้ว”
       เชียรอ้าแขนรอหลาน เหมือนที่เคยทำทุกครั้ง แต่เก็จเกยูร กลับจับบ่าของลูกทั้งสองไว้แน่น ไม่ปล่อยให้เด็กๆไปหาปู่ เชียรอ้าแขนรอเก้อ ขณะที่เป็ดปุ๊กก็มองหน้าเก็จเกยูร อย่างชิงชัง
       “อย่าไปกวนคุณปู่เลยลูก คุณปู่จะหนีพวกเราไปอยู่บ้านใหม่แล้ว” พูดไปก็ปรายตามองเป็ดปุ๊ก “เฮ้อ ยังโชคดีนะที่ไม่เอาตู้เย็น เตาแก๊ส ไมโครเวฟไปด้วย ไม่งั้นละก็ พวกเราได้อดตายกันแน่เลย”
       แมวเมี้ยวแปลกใจ
       “อ้าว แล้วคุณปู่กับคุณอาเป็ดปุ๊ก จะเอาตู้เย็นที่ไหนใช้ล่ะแม่”
       “เศรษฐี เขาก็ซื้อใหม่หมดน่ะซี คิดดูซีลูก บ้านเก่าเขายังอยู่ไม่ได้เลย เรามันคนจน ก็อยู่กันตามประสาจนไปแหละนะ แมวเมี้ยว นกจิ้บ”
       เก็จเกยูรประชด เป็ดปุ๊กทนไม่ไหว
       “แล้วใครล่ะพี่เก็จ ที่ทำให้เป็ดกับพ่ออยู่บ้านตัวเองไม่ได้”
       “เอ๊ะ อย่ามาโทษกันนะ ไม่มีใครบังคับให้ทำแบบนี้สักหน่อย พ่อกับเป็ดตัดสินใจกันเอง”
       “พี่เก็จน่าจะรู้ว่าทำไมพวกเราถึงต้องตัดสินใจอย่างนี้”
       “รู้ซิ ทำไมจะไม่รู้ ฉันรู้ว่าพ่อกับเป็ดกำลังหนีปัญหา ทิ้งให้ฉันกับลูกต้องผจญกับความทุกข์ตามลำพัง”
       เชียรขัด
       “เก็จ พ่อขอโทษที่ไก่ก่อปัญหาให้เก็จไม่รู้จักจบสิ้น แต่พ่อช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ”
       “พ่อไม่ได้บังคับให้เขาแต่งงานกันนะพ่อ พ่อไม่ต้องขอโทษหรอก”
       เป็ดปุ๊กบอกอย่างไม่พอใจ แล้วจับแขนพ่อ จะพาเดินไปที่ห้องพัก
       “คุณปู่จ๋า แล้วคุณปู่จะมาบ้านนี้อีกไหม” นกจิ้บถาม
       เชียรหยุดชะงัก ความเจ็บปวดพุ่งพล่านขึ้นมา แล้วหันกลับมามองหลาน เก็จเกยูรพูดทันที
       “คุณปู่เขาไม่มาแล้วล่ะนกจิ้บ เขาไปอยู่บ้านใหม่ หลังใหญ่กว่า สวยกว่า แพงกว่าบ้านนี้ เขาไม่สนใจบ้านหลังเก่านี่อีกแล้วล่ะ”
       เชียรมองหลาน น้ำตาเริ่มคลอขึ้นมา
       “ตั้งใจเรียนนะแมวเมี้ยว นกจิ้บ แล้วปู่จะกลับมา จะซื้อขนมมาฝาก”
       เชียรยังพูดไม่ทันจบดี เก็จเกยูร ดึงลูกทั้งสองของเธอไป เชียรได้แต่มองไป
       “เป็ดว่า เราไปกันเลยดีกว่านะพ่อ ไปหาอะไรกินข้างหน้า”
       เชียรหันมามองลูกสาว แล้วพยักหน้ารับ
       
       ประตูห้องห้องพักเชียรเปิดออกมา เป็ดปุ๊กหิ้วกระเป๋าเดินทางของเชียรออกมาก่อน เชียรตามออกมา แล้วปิดประตู ไก่กุ๊กเดินมาบอก
       “ไม่ต้องใส่กุญแจหรอกพ่อ”
       ทั้งเชียรและเป็ดปุ๊กชะงักหันมา ไก่กุ๊กยืนอยู่ไม่ห่างนัก
       “ผมอาจจะลงมาใช้เป็นห้องทำงาน”
       เชียรปล่อยมือจากประตู
       “จะไปกันเลยเหรอครับ”
       เชียรมองหน้าลูกชาย ไม่ตอบอะไร
       “ไก่ไม่ได้บังคับให้พ่อทำแบบนี้นะ พ่อกับเป็ดคิดกันเอง ตัดสินใจกันเอง”
       เป็ดปุ๊กตัดบท
       “อย่าพูดอะไรอีกเลยพี่ไก่ ยังไงมันก็ย้อนไปแก้อะไรไม่ได้แล้ว”
       ไก่กุ๊กพูดแรงทันที
       “จะไม่ให้พูดได้ยังไง พ่อก็เป็นพ่อของฉันเหมือนกันนะเป็ด”
       “อ๋อ งั้นเหรอพี่ไก่”
       เชียรเห็นว่าลูกจะทะเลาะกันอีก รีบขัด
       “เป็ดปุ๊ก อย่าทะเลาะกันอีกเลยลูก”
       เป็ดปุ๊กหงุดหงิด หันไปทางอื่น เชียรหันไปบอกลูกชาย
       “พ่อฝากบ้านด้วย ดูแลบ้านดีๆนะ บ้านนี้อยู่ได้จนแมวเมี้ยวกับ นกจิ้บโตเป็นหนุ่มเป็นสาวเลยล่ะ”
       ไก่กุ๊กพยักหน้ารับ รู้สึกอึดอัด
       “พ่อไม่อยู่ ไก่โตแล้ว เป็นหัวหน้าครอบครัว ต้องรับผิดชอบชีวิตลูกเมียให้ดี พ่อเชื่อว่าทุกอย่างจะต้องดีขึ้น ลูกต้องใช้ความรักประคับประคองครอบครัวของลูกให้มันผ่านไปให้ได้ แล้วมีอะไร ก็โทรหาเป็ดปุ๊ก ยังไงพี่น้อง ก็ต้องช่วยเหลือดูแลกันอยู่แล้วล่ะ”
       ไก่กุ๊กนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วยกมือไหว้ เชียรยกมือขึ้นจะลูบหัวจับบ่าลูกชาย แต่ไก่กุ๊กไม่ทันดูหันกลับ แล้วเดินออกจากบ้านไปเลย เชียรยกมือค้างเก้อๆ แล้วลดมือลง
       “ไปกันเถอะพ่อ”
       เชียรพยักหน้ารับ แล้วนึกอะไรได้
       “พระล่ะเป็ดปุ๊ก ไปนิมนต์พระพุทธรูปของพ่อที่หิ้งพระมาด้วย องค์ที่เป็นหินอ่อนน่ะ ที่พ่อกับแม่ได้เป็นของขวัญ
       แต่งงานจากหลวงพ่อเจ้าอาวาสน่ะ เข้าบ้านใหม่ ต้องเอาพระเข้าบ้านก่อน จะได้เป็นศิริมงคล”
       เป็ดปุ๊กเดินขึ้นบันไดมา แล้วตรงมาที่ห้องพระ แต่พอมาถึงหน้าห้อง เธอก็ต้องชะงัก แล้วเดินไปที่ประตู เอื้อมมือไปที่กลอนประตูที่ประตู มีกุญแจสายยูคล้องล็อคประตูห้องอยู่
       
       เป็ดปุ๊กรู้สึกแย่มากๆ ที่พี่ชายทำแบบนี้

ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
       เชียรยืนรออยู่ ครู่หนึ่ง เป็ดปุ๊กเดินออกมาจากในบ้าน เชียรแปลกใจที่เป็ดปุ๊กไม่มีพระพุทธรูปมาด้วย
       
       “พ่อ...พี่ไก่กับพี่เก็จเขาปิดประตูห้องพระใส่กุญแจ”
       “อะไรนะ”
       “ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะทำแบบนี้”
       เป็ดปุ๊กสงสารพ่อ เชียรนิ่งไปครู่หนึ่งแต่พยายามตัดใจ
       “ไม่เป็นไร เรามีพระอยู่ในใจก็พอ”
       เป็ดปุ๊กเข้ามากอดพ่อ แล้วร้องไห้
       “จ้ะพ่อ...พ่อคือพระของเป็ด บ้านใหม่ของเป็ด ไม่ต้องมีพระพุทธรูปองค์ไหนอีกแล้วก็ได้ ขอแค่มีพ่ออยู่ด้วย ก็เป็นสิริมงคลพอแล้ว”
       เชียรลูบหัวเป็ดปุ๊ก แล้วล้วงผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาให้ลูก แล้วพากันไปที่รถ เป็ดปุ๊กขับรถออกไป เชียรนั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แล้วหันกลับไปมองบ้าน รถแล่นห่างจากบ้านไปทุกที
       เชียรนึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา...แมวเมี้ยว กับนกจิ้บเข้ามาเขย่าแขนเขา
       “ปู่จะทิ้งเราไปจริงๆเหรอครับ”
       “ปู่ไม่รักเรา เราก็ไม่รักปู่”
       เป็ดปุ๊กหันมามองพ่อที่ยังนั่งเหม่อมองไปนอกรถ เธอรู้สึกได้ถึงความไม่สบายใจที่อยู่ในใจของเขา เชียรหลับตาพยายามหายใจลึกๆ
       ภาพในอดีตวาบเข้ามาอีก ไก่กุ๊กยืนพูดอยู่กับเชียรและเป็ดปุ๊ก
       “ในเมื่อมันอยู่ร่วมกันไม่ได้ ก็ขายบ้านนี้ไปเลย แยกๆกันไปซะปัญหามันจะได้จบ”
       เชียรลืมตาขึ้น น้ำตาเริ่มจะคลอ เป็ดปุ๊กมองพ่อคิดหาทางให้พ่อสบายใจ จึงเปิดเพลงในรถ เสียงเพลง “ชิมิ” ของบลูเบอรี่ดังขึ้น
       “ที่เธอตรงเข้ามาทัก เพราะฉันน่ารัก ชิมิชิมิ แล้วที่เข้ามาใกล้ใกล้เธอคิดอะไร ชิมิชิมิ มานั่งหล่อหล่อได้ใจ ฉันแถบละลาย ดูดิดูดิ มันเขินนะเธอ มันเขินนะเธอ งุงิงุงิงุงิ ทำเป็นมาแวะมาเวียน วนเวียนมานั่งมองตา ข้องใจเรื่องไรค่ะ เรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ถ้าชอบก็ลองบอกมา เพื่อว่าฉันจะถูกใจให้ไวให้ไว จะเก็บไปพิจารณา”
       ระหว่างที่เพลงดัง โดยเฉพาะช่วงคำว่า “ชิมิ ชิมิ” เชียรหันมามองลูกสาวอึ้งๆ เป็ดปุ๊ก ก็ส่ายตัวเล็กน้อยเป็นจังหวะไปตามเพลง
       “ฟังเพลงอะไร”
       “หนุกดีใช่ไหมล่ะคะ”
       “พ่อว่าฟังอะไรที่สุนทรีย์กว่านี้หน่อยดีกว่า”
       “ก็ได้ค่ะ”
       แล้วเป็ดปุ๊กก็กดเปลี่ยนเพลง กลายเป็นเพลงหวานๆของอรวี
       “อืม แบบนี้ค่อยน่าฟังหน่อย”
       “ไม่อยากให้พ่อเครียดน่ะค่ะ”
       เชียรยิ้มรับในความปรารถนาดีของลูกสาว แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้งพร้อมกับถอนใจเบาๆ
       “ไกลเหมือนกันนะเนี่ย”
       “ไกลๆซีคะดี จะได้ไม่มีใครตามมากวน”
       เชียรหันมา
       “แน่ใจหรือว่าเขาจะไม่ตามมา”
       เป็ดปุ๊กอึ้งไปนิดหน่อย
       “ลืมไป ระยะทางไม่เป็นอุปสรรคสำหรับพี่เก็จหรอก ใกล้แล้วล่ะค่ะ ลงทางลงข้างหน้านี้แล้ว”
       เชียรมองผ่านกระจกหน้ารถออกไป เห็นป้ายทางลงงามวงศ์วาน
       “จะถึงแล้วเหรอ”
       “ลงไปแล้วก็ไปต่ออีกสัก...สิบกว่าโลค่ะ”
       เชียรถอนใจ แล้วส่ายหน้าขำๆ
       
       รถของเป็ดปุ๊กแล่นมาบนถนนที่ค่อนข้างแคบ มีต้นไม้สองข้างทางค่อนข้างมาก เชียรมองไปสองข้างทาง รู้สึกตื่นตาตื่นใจพอสมควร
       “ต้นไม้เยอะดีนะคะเป็ดรู้ว่าพ่อชอบแบบนี้ ถึงแล้วล่ะคะ เป็นไง ดูซุ้มหน้าหมู่บ้านเขาซะก่อน”
       เชียรมองไปแล้วยิ่งรู้สึกตื่นตาตื่นใจ
       
       รถเป็ดปุ๊กแล่นมาถึงทางเข้าหมู่บ้าน มีซุ้มประตูหมู่บ้านจัดเป็นซุ้มต้นไม้ ไม้ดอก และไม้ดัด สวยงามเป็นธรรมชาติมาก แล้วเป็ดปุ๊กก็เลี้ยวรถเข้าไปในหมู่บ้านที่เขียนป้ายติดไว้ว่า...
       “บ้านเสริมขวัญ”
       รถเป็ดปุ๊กแล่นเข้ามาจอดที่ รปภ. หน้าป้อมยามทางเข้ามา เธอส่งใบขับขี่ให้
       “ย้ายเข้าบ้านค่ะ”
       รปภ.ส่งแผ่นพลาสติกชื่อหมู่บ้านแลกกับบัตร ทำความเคารพ แล้วเปิดเครื่องกั้นให้รถของเป็ดปุ๊กเข้าไป
       รถเป็ดปุ๊กแล่นเข้ามาตามถนนในหมู่บ้าน สองข้างทางร่มครึ้มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ และมีไม้พุ่มกับไม้ดอกปลูกแซมอยู่ตลอด
       “สวยไหมพ่อ”
       “ต้นไม้เยอะดี”
       “มาเห็นครั้งแรก เป็ดปุ๊กก็รู้แล้วว่าพ่อต้องชอบแน่ๆ”
       เชียรพยักหน้าเห็นด้วย แต่ในใจกำลังคิดอะไรอยู่
       “เป็ดปุ๊ก”
       เป็ดปุ๊กหันมา พอเห็นหน้าพ่อ ก็รู้ว่าพ่อกำลังหนักใจบางอย่าง
       “แน่ใจนะว่าเราทำถูก”
       “พ่อ เราซื้อบ้านแล้วนะคะ จะถูกหรือผิด เราก็กำลังจะย้ายเข้าบ้านแล้ว”
       เชียรถอนใจเฮือกใหญ่ แล้วมองเหม่อไปนอกหน้าต่าง
       “อย่าคิดมากเลยค่ะ ดูดอกไม้สวยๆของหมู่บ้าน แล้วทำใจให้สบายดีกว่า”
       เชียรมองไปที่พุ่มดอกไม้ตลอดข้างทาง แล้วพยักหน้ารับ เป็ดปุ๊กหันไปมองพ่อ แล้วเอื้อมมือไปกุมมือพ่อไว้ ไม่ทันเห็นรถกระบะเก่าๆคันหนึ่งกำลังถอยออกมาจากซอยข้างหน้า ท้ายรถมีไม้กระถางอยู่เต็ม เชียรหันกลับมาพอดี เห็นรถข้างหน้าก็ตกใจ
       “เป็ด ระวัง!”
       เป็ดปุ๊กหันไปมองข้างหน้า รถกำลังจะชนรถกระบะ เธอเหยียบเบรกทันที แต่ไม่ทันแล้ว
       
       รถชนเข้ากับรถกระบะ ตึง!

ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
       เป็ดปุ๊ก เปิดประตูลงมาจากรถอย่างหงุดหงิด
       
       “ฤกษ์ดีจริงๆวันนี้”
       ประตูรถกระบะฝั่งคนขับเปิดออก “ไม้” ชายหนุ่มที่อยู่ในชุดกางเกงยีนส์เก่าๆมีคราบดินเปื้อนทั่วไป สวมหมวกสาน และมีผ้าขาวม้าพันปิดหน้าอยู่ลงมาจากรถ มองไปที่รถที่เกือบชน
       “ถอยออกมาแบบนี้ได้ยังไง” เป็ดปุ๊กโวยวาย
       “คุณน่ะขับรถยังไง”
       “ว่าไงนะ”
       “ก็นายถอยออกมาทำไมไม่ดู ว่ามีรถวิ่งมาน่ะ”
       เชียรขัด เพราะดูแล้วเห็นว่ารถไม่เป็นอะไร
       “ไม่เป็นไรน่าเป็ด มันไม่ได้ชนนี่ลูก”
       “แต่เขาว่าเป็ดขับรถไม่ดูนี่พ่อ ขอโทษสักคำก็ไม่มี”
       ไม้ไม่พอใจ
       “ขอโทษเหรอ ใครกันแน่ที่ต้องขอโทษ”
       เป็ดปุ๊กโวยดังขึ้น
       “อะไรนะ จะให้ฉันขอโทษนายเนี่ยนะ”
       หทัย เจ้าของโครงการหมู่บ้าน กับพิกุลพนักงานฝ่ายขาย ซึ่งเป็นคนสนิทของหทัย วิ่งออกมาจากในสำนักงาน
       “เกิดอะไรขึ้น มีอะไรรึเปล่า” หทัยถามอย่างตกใจ
       “มีอะไรกันรึเปล่าคะ คุณบัวบูชา สวัสดีค่ะ รปภ.เขาโทรมาบอกว่าคุณจะย้ายเข้าบ้าน นี่ก็กำลังจะเข้าไปดู” พิกุลยิ้มให้
       หทัยมองไปที่ไม้ซึ่งยืนเฉย เป็ดปุ๊กตัดบท
       “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พ่อคะ นี่คุณหทัยเจ้าของหมู่บ้าน...นี่คุณพ่อฉันค่ะ” เป็ดปุ๊กแนะนำ
       “สวัสดีค่ะ”
       เชียรรับไหว้หทัย โอม ลูกชายคนเล็กของหทัย ขับรถมาจอดพอดี รีบลงมา
       “มีอะไรกันครับ เฮ้ย ไอ้ไม้ นี่แกขับรถชนรถลูกค้าเหรอ ทำไมแกก่อเรื่องได้ตลอดเวลาเลยวะ”
       ไม้มองอย่างรำคาญ
       “มีตาดูรึเปล่า รถมันชนรึเปล่า ดูสิ”
       “คือเขาถอยออกมา ฉันก็ไม่ทันเห็นน่ะค่ะ แต่ว่าไม่มีอะไรแล้วล่ะค่ะ”
       “ยังไงก็ต้องขอโทษแทนคนสวนด้วยนะครับ ผม โอม เป็นผู้จัดการหมู่บ้านครับ”
       โอมไหว้ เชียรรับไหว้งงๆ
       “อ่อ ครับ”
       “ถ้าไม่มีอะไรแล้วเชิญคุณบัวบูชากับคุณเชียรเข้าไปในบ้านได้เลยนะคะ ยังไงก็ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะ” หทัยยิ้มให้
       “ไม่เป็นไรค่ะ”
       เป็ดกับเชียรกลับขึ้นรถ แล้วขับออกไป พิกุลมองตาม
       “น่าสงสารนะคะ จะย้ายเข้าบ้านทั้งที เสียฤกษ์หมด”
       โอมมองไม้ไม่พอใจ
       “แกคิดถึงความรู้สึกลูกค้าบ้างมั้ยวะ”
       “เอาเถอะ อย่ามีเรื่องกันเลย แยกย้ายกันไปได้แล้ว” หทัยขัด
       “นายไม้จะกลับไปที่ร้านไม่ใช่เหรอ ไปสิ” พิกุลสั่ง
       ไม้มองหน้าโอมอย่างไม่ใส่ใจ แล้วขับรถออกไป
       
       รถเป็ดปุ๊กมาจอดที่หน้าบ้านใหม่ เป็ดปุ๊กลงมาจากรถ เชียรตาม
       “พ่อยังไม่ต้องลงหรอก เดี๋ยวเป็ดจะถอยรถเข้าบ้าน”
       “ไม่เป็นไรหรอก แค่เดินเข้าบ้าน ไม่เหนื่อยหรอก”
       เป็ดปุ๊กเปิดประตูรั้ว เชียรเดินเข้ามาในบ้าน แล้วหยุดมองไปที่สนาม เป็ดปุ๊กมาหยุดยืนข้างพ่อ ได้กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกไม้
       “กลิ่นอะไร หอมจัง”
       เชียรหันไปมองที่กำแพง มีต้นไม้ที่มาลงไว้ที่ริมกำแพงด้านนอก แต่กิ่งก้านยื่นเข้ามาในบ้าน ดอกสีม่วง
       อมชมพูเบ่งบานอยู่
       “ดอกชงโค”
       เป็ดปุ๊กหันไปมอง
       “วันก่อนยังไม่ออกดอก ไม่นึกว่าจะหอมอย่างนี้”
       เชียรเดินไปดูสนามหญ้าหน้าบ้าน
       “ได้เห็นหญ้าเขียวๆ ทำให้บ้านดูน่าอยู่ขึ้นเยอะเลย”
       เชียรเดินมาหยุดที่กลางสนาม แล้วชะงัก
       “แต่รู้สึกเขาจะยังทำไม่เสร็จดี”
       เป็ดปุ๊กเดินมาหยุดข้างๆเชียร แล้วชะงักไปด้วย เมื่อเห็นว่าที่กลางสนาม มีหลุมกว้างหนึ่งเมตรยาวหนึ่งเมตรลึกหนึ่งเมตรถูกขุดไว้
       “คงจะเตรียมไว้เอาต้นไม้มาลง”
       “ก็บอกแล้วว่าจะย้ายเข้าบ้านวันนี้ น่าจะจัดการให้เรียบร้อยก่อน” เป็ดปุ๊กบ่น
       “เขาอาจจะกำลังเลือกต้นที่ดีที่สุดให้เราก็ได้”
       “พ่อรู้ได้ยังไง”
       เชียรหันไปดูที่หน้าระเบียงหน้าบ้าน
       “เขาตั้งใจทำให้ดีที่สุดเพื่อเรา”
       หน้าระเบียงหน้าบ้าน มีอ่างบัวจัดไว้ เชียรเดินไปดูที่อ่างบัว
       “เป็ดบนอ่างบัว น่ารักมาก เหมือนกับเขาทำเพื่อเป็นปุ๊กโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย”
       เป็ดปุ๊กชะงัก
       “ทำไมอย่างนั้นล่ะคะ”
       “ก็เขาใช้เป็ดไง ตุ๊กตาที่ประดับอ่างบัวมีตั้งอย่าง เต่าก็มี อาแป๊ะตกปลาก็มี แต่นี่เขาเจาะจงใช้เป็ด”
       “มันบังเอิญน่ะพ่อ เขารู้ซะที่ไหนว่าเป็ดชื่อเป็ด”
       เชียรยิ้ม มองที่เป็ดบนอ่างบัว
       “รู้ไหม ตอนลูกเกิดก็น่ารักแบบนี้แหละ พ่อถึงตั้งชื่อว่าเป็ดปุ๊ก”
       เป็ดปุ๊กมองพ่อ เห็นพ่อยิ้มก็รู้สึกดี
       “ชื่อเป็ดน่ะพ่อเข้าใจ แต่ตรงปุ๊ก นี่ ไม่เข้าใจ”
       “ก็ให้คล้องกับพี่ไก่กุ๊กไง กุ๊ก กับ ปุ๊ก”
       แต่พอพูดถึงลูกชาย เชียรก็กลับเงียบลงไปอีก เป็ดปุ๊กหงุดหงิดขึ้นมา พี่ชายทำให้พ่อเป็นแบบนี้อีกแล้ว
       “ขนของก่อนเหอะพ่อ เดี๋ยวสายมากจะร้อน เป็ดจะถอยรถเข้ามาเลยนะ”
       
       เชียรพยักหน้ารับ แล้วเดินขึ้นไปบนระเบียงหน้าบ้าน ส่วนเป็ดปุ๊กออกไปถอยรถ

ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
       เป็ดปุ๊กเอาเสื้อผ้าชุดสุดท้ายจากกระเป๋าเข้าไปแขวนในตู้ ภายในห้องนอนใหญ่ เธอยังไม่ได้ติดผ้าม่าน มองผ่านหน้าต่างไป เห็นต้นไม้ใหญ่ในสวนนอกกำแพงหมู่บ้าน
       
       จัดของเสร็จแล้วเธอออกมาจากห้องตัวเอง แล้วเดินไปที่ห้องนอนอีกห้อง เคาะประตูเรียก
       “พ่อจ้ะ”
       “เข้ามาซีลูก”
       เป็ดปุ๊กเปิดประตูเข้าไปในห้อง เชียรกำลังลำเลียงของในกระเป๋าออกมาตั้งบนโต๊ะ ส่วนใหญ่เป็นพวกรูปภาพ
       มีรูปแม่ของเป็ดปุ๊ก รูปเชียรในเครื่องแบบปกติขาว รูปเป็ดปุ๊กตอนเล็กๆ รูปครอบครัวอื่นๆ และรูปสุดท้ายที่เชียร
       วางลง เป็นรูปเชียรถ่ายคู่กับไก่กุ๊กในชุดครุยรับปริญญา เชียรมองนิ่งไปที่รูปนั้นครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจเก็บรูปเข้าไว้ในลิ้นชัก
       “มันเต็มโต๊ะไปหมดแล้ว”
       เป็ดปุ๊กพอจะเข้าใจความรู้สึกพ่อ เลยพูดสร้างบรรยากาศ
       “พ่อมีอะไรให้เป็ดช่วยไหม”
       “ไม่มีหรอก ของพ่อมีนิดเดียวเท่านั้นแหละ”
       เป็ดปุ๊กเดินไปนั่งที่เก้าอี้แล้วมองไปรอบๆ
       “อยู่ได้นะพ่อ”
       เชียรพยักหน้ารับ
       “มันก็ต้องได้อยู่แล้ว”
       “พ่อหิวไหม เมื่อเช้าก็ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ”
       “เป็ดปุ๊กก็เหมือนกัน”
       เชียรหันมามองเป็ดปุ๊ก สองคนต่างก็คิดถึงเรื่องเมื่อเช้าแล้วอึ้งกันไปนิดหน่อย
       “เช้าๆกาแฟถ้วยเดียว เป็ดก็มีชีวิตรอดไปถึงเที่ยงได้แล้วล่ะจ้ะ”
       “พ่อไม่รู้สึกหิวเลยตอนนี้ คงเป็นเพราะ...ตื่นเต้นที่ได้เข้าบ้านใหม่มั้ง”
       “แต่มันก็ต้องมีอะไรในท้องบ้าง เอางี้ เป็ดมีนมกล่องอยู่ในรถ ถ้าพ่อหิวเดี๋ยวเป็ดเอามาให้”
       “เอามาไว้ในครัวก็ได้ ไว้พ่อจัดการเองละกัน”
       “แล้ว..เอ่อ..มื้อเที่ยงล่ะจ้ะ พ่ออยากกินอะไรดี”
       “ตามใจเป็ดปุ๊กเถอะ พ่อกินอะไรก็ได้”
       เป็ดปุ๊กรู้สึกไม่ดี ที่เห็นพ่อทำเหมือนไร้ชีวิตจิตใจแบบนั้น
       “แหม เข้าบ้านใหม่ทั้งที ต้องฉลองกันหน่อยซีคะ เอางี้ เราไปหาซื้ออะไรที่ห้างสรรพสินค้ามากินกันดีกว่า ตุนเผื่อพรุ่งนี้ด้วย”
       “เป็ดปุ๊กไปเถอะ พ่อจะอยู่บ้าน”
       เป็ดปุ๊กเจอคำตอบไร้ชีวิตอีกแล้ว แต่ก็ต้องยอม
       “งั้นเป็ดจะรีบไปรีบกลับก็แล้วกัน พ่อเปิดทีวีดูซี หรือจะลองเดินเล่นไปที่สโมสรก็ได้”
       “ร้อนแบบนี้คงไปไม่ไหวหรอก”
       เป็ดปุ๊กพยักหน้า ต้องยอม
       “งั้นแล้วแต่พ่อละกัน”
       
       ไม้จอดรถกระบะบริเวณสวนหย่อมในหมู่บ้าน แล้วยกกระถางหลังรถลง ห่างออกไป รถกอล์ฟของหทัยมาจอด หทัยกับพิกุลลงจากรถ แล้วเดินมาหา ไม้พูดขึ้นก่อน
       “ถ้าจะพูดเรื่องอุบัติเหตุเมื่อกี้...”
       “เปล่าหรอก อยากจะมาถามเรื่องบ้านลูกค้าเมื่อกี้”
       “คุณเชียรกับคุณเป็ดปุ๊กน่ะค่ะ” พิกุลบอกรายละเอียด
       “อ๋อ เป็ดปุ๊กผู้น่าสงสาร”
       หทัยไม่เข้าใจ มองพิกุลว่าไม้พูดเรื่องอะไร พิกุลจึงอธิบาย
       “พิกุลเห็นเวลาคุณเป็ดมาดูบ้านทีไร ดูหน้าตาแกไม่ค่อยมีความสุขเลยน่ะคะ ผิดกับลูกบ้านคนอื่นๆ เขา เลยเรียกแกว่า เป็ดปุ๊กผู้น่าสงสาร ยิ่งวันนี้เห็นแกย้ายเข้ามาอยู่กับพ่อแค่ 2 คน...”
       “อย่าให้เขาได้ยินเชียวนะ” หทัยถอนใจ “แต่จะว่าไป เขาก็น่าสงสารกันจริงๆ นี่แหละที่อยากคุยด้วย อยากให้ดูแลสองพ่อลูกนี่ให้ด้วยรู้สึกเขาจะไม่มีใครแล้ว”
       “ก็ทำให้เต็มที่แล้ว นี่กำลังเลือกต้นไม้ให้เขาอยู่ วันสองวันคงเอาไปลง” ไม่บอกเรียบๆ
       “งั้นก็ดีแล้ว ฝากด้วยก็แล้วกัน”
       พูดแล้วหทัยก็เดินกลับไปที่รถกอล์ฟ พิกุลกำลังจะตามไป ไม้เรียกไว้
       “พิกุล...ฉันทำไม่ได้ทุกเรื่องหรอกนะ บางอย่างพิกุลต้องช่วย”
       “อะไรเหรอคะ”
       “ฉันเห็นเพื่อนบ้านของคุณเป็ดปุ๊กไม่ได้ไปไหน ไปดูหน่อยก็ดี”
       พิกุลตกใจ
       “เขาอยู่บ้านเหรอคะ”
       
       ไข่มุก สาวใหญ่บ้านตรงข้ามบ้านเป็ดปุ๊ก ออกมาจากบ้านตนเอง แล้วเดินมาที่หน้าบ้านเป็ดปุ๊ก ครู่หนึ่งเป็ดปุ๊กออกมาจากบ้าน แล้วต้องชะงักเมื่อเห็นไข่มุกก้มๆเงยๆอยู่ที่ประตู
       “สวัสดีค่า”
       เป็ดปุ๊กงงๆว่าเป็นใคร ยังไม่กล้าเดินเข้าไปหา
       “ฉันอยู่บ้านตรงข้ามบ้านคุณน่ะค่ะ”
       “อ๋อ”
       “สวัสดีค่ะ” เป็ดปุ๊กเปิดประตูเล็ก
       “พอดีเห็นรถคุณเข้ามาจอด เลยแวะมาทักทายหน่อย ฉันชื่อไข่มุกค่ะ”
       “ยินดีค่ะคุณไข่มุก ฉันบัวบูชา เรียกเป็ดปุ๊กก็ได้ค่ะ”
       “คุณเป็ดปุ๊กทำงานอะไรเหรอคะ แล้วนี่จะมาอยู่กันกี่คน บ้านฉันอยู่กันสามคนพ่อแม่ลูก มาอยู่ได้ปีกว่าๆแล้ว ไม่เคยทำเสียงดังหนวกหูใคร เพราะไม่ชอบให้ใครมาทำเสียงดังโหวกเหวกเหมือนกัน เราชอบอยู่กันอย่างสงบๆน่ะค่ะ”
       เป็ดปุ๊กอึ้งๆ
       “อ๋อค่ะ ดีค่ะ เอ่อ จะให้ตอบที่ถามเลยไหมคะ”
       ไข่มุกพยักหน้ารับ
       “ฉันทำงานบริษัทส่งออกจิวเวลรี่ค่ะ อยู่กับพ่อสองคนเท่านั้น แล้วก็...คิดว่าคงไม่ทำเสียงดังรบกวนเพื่อนบ้านด้วย”
       “ว่าได้หรือคุณ บ้านซอยยี่สิบสามน่ะ อยู่กันสองคนแม่ลูก แต่แม่ดันหูตึง เปิดโทรทัศน์เสียงดังลั่น แล้วพูดคุยกันทียังกับคนทะเลาะกัน ลมดีๆได้ยินมาถึงซอยเราเลยนะคะ”
       เป็ดปุ๊กยิ้มเจื่อนๆ
       “พอดีคุณพ่อฉัน หูไม่ตึงค่ะ คงไม่ดังมาก”
       ไข่มุกเหมือนจะไม่สนใจคำตอบเป็ดปุ๊กเท่าไหร่ มองซ้ายมองขวาแล้วเข้ามากระซิบ
       “บ้านเราอยู่ริมกำแพงหมู่บ้านเหมือนกัน ระวังไว้หน่อยก็ดีนะคะ “
       เป็ดปุ๊กชะงักชักหวั่นๆขึ้นมา
       “ระวังอะไรคะ คุณหทัยเขาบอกว่าไม่มีปัญหาอะไรนี่คะ”
       ไข่มุกทำเป็นอึดอัด
       “เขาจะขายบ้าน ก็ต้องพูดแบบนั้นซิคะ แหม อย่าให้พูดเลย เดี๋ยวอยู่ๆไป คุณก็คงได้รู้ฤทธิ์เดชไอ้พวกโรคจิตนอกกำแพงเองแหละ”
       เป็ดปุ๊กหันไปมองที่กำแพงโดยอัตโนมัติ
       “ดีใจที่ได้เจอกันนะคะ ฉันไปก่อน ไว้วันหลังค่อยคุยกันใหม่”
       แล้วไข่มุกก็เดินกลับเข้าบ้านเธอไป ทิ้งให้เป็ดปุ๊กยืนงงๆอยู่ เป็ดปุ๊กมองไปที่กำแพง
       “โรคจิตนอกกำแพง ยังไงกันเนี่ย”
       เป็ดปุ๊กยืนคิดสงสัยอยู่ รถกอล์ฟของหมู่บ้านก็แล่นมาจอดที่หน้าบ้าน พิกุลเป็นคนขับมา พอจอดรถเสร็จ
       พิกุลก็รีบลงจากรถมาหา
       “คุณบัวบูชา แหม รีบแทบแย่ ทันมั้ยคะเนี่ย”
       “สวัสดีค่ะ ทันอะไรคะ”
       “ก็ทัน เอ่อ ช่วยขนของน่ะค่ะ”
       “ขนเข้าไปหมดแล้วกำลังจะออกไปหาซื้ออาหารเที่ยง”
       “เหรอคะ เอ่อ ให้พิกุลพาไปไหมล่ะคะ”
       
       เป็ดปุ๊กฟังแล้วสนใจทันที
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
ในสวนขวัญ ตอนที่ 2
ในสวนขวัญ ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 4 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีตัวละครที่แสดงในเรื่องนี้ เล่นหนังแผ่นต้องห้ามวางเต็มแผงคลองถม ตรวจสอบกันบ้างเด้อ ซ่องสาม
Hoayakjs@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แค่อ่านก็ปวดหัวเรื่องชื่อแล้ว
ทำไมไม่ตั้งชื่อให้มันง่ายๆหน่อยนะ
เป็ดปุ๊ก..ไก่กุ๊ก ฯลฯ เฮ้อเหนื่อย
คนดู
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012