หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 ธันวาคม 2556 07:52 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11
        คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11 (ต่อ)
       ทองมาแอบจดจ้องดูบ้านหลังเล็กในสวนกล้วย เห็นเมี้ยนถือถาดอาหารสวยงามเดินกลับออกมายิ้มอย่างมีความสุข บ่นเบาๆ
       
       “มีความสุขแท้ๆ ที่เห็นคุณอารมณ์ดี แถมกินอาหารได้เยอะแยะ”
       คุณหญิงศรีเขยกมาอีกคน
       “ฉันอารมณ์ดีเพราะมีความรักมากมายให้กับพวกเด็กๆ โดยเฉพาะพริสซี่กับคุณพริ้ม”
       “เมี้ยนดีใจค่ะ คุณทั้งสองเธอก็แสนน่ารัก”
       “มรดกของพ่อแม่ฉันไม่มีใครรับนอกจากฉัน ฉันจะยกให้คุณพริ้ม จะฝากฝังให้เธอดูแลพริสซี่ เธอคงยินดีทำให้”
       “ใช่ค่ะ เธอมาพอดี”
       พริ้มเพราเดินหอบตำราเข้ามา
       “สวัสดีค่ะคุณป้า”
       เมี้ยนยิ้มแย้มบอก
       “คุณป้าเพิ่งบ่นหาค่ะ”
       คุณหญิงศรียิ้ม
       “มาข้างในลูก เอ๊ะ ทำไมมาคนเดียว คุณพริสซี่หายไปไหนคะ”
       “ซ้อมเปียโนคู่กับคุณพราวไว้เล่นวันเกิดคุณป๋าค่ะ”
       “อ้อ”
       พริ้มเพราประคองคุณหญิงศรีหายไปไปในกระท่อม เมี้ยนยกถาดอาหารเดินออกไป ทองที่แอบมองอยู่พึมพำ
       “ทำไมยัยเมี้ยนมันถึงยกย่องพี่สาวมันราวกับเทวดา ทำไมพี่สาวมันถึงหน้าเป็นผี ทำไมพี่สาวมันจึงมีมรดก แปลกจริงๆด้วย อย่างที่แม่เขาสงสัย...ทำไมเด็กลูกนังคุณหญิงถึงต้องเรียกพี่สาวนังขี้ข้าเมี้ยนว่าคุณป้า ทำอย่างไรจึงจะรู้ว่าทำไมมันเป็นเช่นนี้ได้หนอ”
       ทองครุ่นคิดอย่างสงสัย เขานึกถึงคำพูดของคุณหญิงสะบันงา
       ‘ทำหน้ากากให้ตัวเองด้วยนะ  เพราะว่าวันงานเราต้องใส่หน้ากากกันทุกคน’
       ทองตาวาวโรจน์
       “จริงสิ ทุกคนต้องใส่หน้ากาก ขอบใจไอ้อีที่คิดเรื่องหน้ากาก ทีนี้แหละกูจะกระชากทั้งหน้ากากอีมือด้วนขาเป๋  และกระชากชีวิตอีนังคุณหญิงนั่น ในคืนนั้นให้สิ้นเวรสิ้นกรรมกับแม่กูให้จงได้”
       ทันใดนั้นเสียงพริสซิลล่าดังขึ้น
       “Bad Guy คนเลว”
       ทองสะดุ้งหันมา พริสซิลล่ายืนอยู่ด้านหลังทอง
       ‘อีนี่อีกแล้ว มึงจะเอายังไงกับกูหาอีบ้า ปากมากนักเดี๋ยวกูตบกะโหลกให้ลืมเกิดเลยดีไหม’
       พริสซิลล่ายังด่าไม่หยุด
       “Bad Guy คนเลว ๆ”
       ทองสุดทนย่างสามขุมเข้าไปคำราม
       “หุบปากนะ มึงว่ากูเลว แม่มึงนั่นแหละเลว”
       “Bad Guy คนเลวๆ”
       ทองเดินมาถึงตัวพริสซิลล่ายกมือจะบีบคอ พจน์กับพฤกษ์ แพรวพรรณรายมาถึงพอดี แพรวพรรณรายเข้าไปถาม
       “นายทองจะบีบคอคุณพริสซี่หรือ”
       ทองชะงักรีบเปลี่ยนท่าที
       “หามิได้ขอรับ มดแดงขอรับ มันมาไต่ที่คอที่ศีรษะของคุณพริสซี่ขอรับ กระผมจะปัดออกให้ขอรับ”
       พจน์มองพลิสซิลล่า
       “ไม่เห็นมี มันไปแล้วมั้ง”
       พฤกษ์หันมาถามทอง
       “ทำหน้ากากให้เราหรือยัง ใกล้ถึงวันแล้วนะนายทอง”
       “ทำวันนี้แหละขอรับ”
       แพรวพรรณรายหันมาสั่ง
       “ทำให้ฉันด้วยนายทอง ทำสวยๆ ไม่สวยจะเอาไปยีหัวนายทอง”
       ทองรำพึงในใจ
       ‘อีนี่ก็อีกคน พูดจาแต่ละคำระคายหู ชวนให้อยากตบปาก’
       ขณะเดียวกันนั้นเสียงคุณหญิงศรีเรียกดังมา
       “พริสซี่ พริสซี่ มาหรือยัง”
       พริสซิลล่าตะโกนตอบ
       “มามี่”
       “ไปค่ะ คุณพริส ไปหาคุณป้ากัน”
       แพรวพรรณรายฉุดพริสซิลล่าที่หันมามองหน้าทอง
       “Bad Guy คนเลว ๆ”
       แพรวพรรณรายหัวเราะชอบใจ
       “คุณพริสซี่ตลก ด่านายทองได้เจ็บดีจัง เอ นายทองหรือว่าแกแอบเป็นคน เลวจริงๆอย่างที่คุณพริสซี่เขาว่า”
       แพรวพรรณรายพาพริสซิลล่าเดินจากไป ทองมองตามตาดุแสนแค้นใจ
       “อีบ้านั่นก็วอนปัญญาอ่อนแล้วยังสอดรู้มาแอบดูกู อีนังปากกล้านี่ก็กวนโมโห ทำไมวะลูกพ่อเดียวกัน แต่พวกมึงเป็นเทวดา แต่กูกลายเป็นขี้ข้า พวกมึง ให้พวกมึงมาสับโขกด่าทอกูเล่นเอาตามใจชอบ”
       
       ทองยิ่งคิดยิ่งแค้น

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11
         
       งานเลี้ยงหน้ากากบ้านเจ้าคุณ...สนามถูกแต่งด้วยไฟตามสุมทุมพุ่มไม้ มีแท่นดอกไม้สวยงามเป็นทางตามจุดต่างๆ ผู้คนเดินกันควักไขว่  ทุกคนยังไม่ได้ใส่หน้ากาก เจ้าคุณยืนเคียงข้างคุณหญิงสะบันงาแต่งตัวสวยมารอรับแขก เดือนยืนเยื้องหลังห่างออกไปเล็กน้อย ศีลยืนใกล้ๆกันนั้น เจ้าคุณชื่นชมภรรยา
        
       “สะบันงาสวยเหลือเกิน”
       “อย่ามาชมกันเองสิคะ แขกมากันเป็นแถวแล้วค่ะ”
       เจ้าคุณเกษมมากับคุณหญิงลออศรี มีปานวาด และธรรม์ตามหลังมา เจ้าคุณเกษมมอบดอกไม้ ศีลมารับไป
       “ขอบคุณมาก” เจ้าคุณยิ้มแย้มบอก
       เกษมกับเจ้าคุณจับเกษมมือกัน
       “แฮปปี้เบิร์ดเดย์ สุขสันต์วันเกิดเจ้าคุณ สวัสดีคุณหญิงสะบันงา”
       คุณหญิงสะบันงารีบไหว้เจ้าคุณเกษม
       “สวัสดีค่ะท่านเจ้าคุณ สวัสดีค่ะคุณหญิงลออศรี”
       คุณหญิงลออศรีเชิดใส่อย่างจงใจ
       “แหม ท่านเจ้าคุณ ลืมแม่ศรีคนเก่งเพื่อนดิฉันแล้วสินะคะ นี่มันดูไม่เหมือนงานวันเกิด แต่ไพล่ไปเหมือนงานวิวาห์เลยนะคะ”
       ปานวาดแทรกขึ้น
       “แต่ตอนนี้คุณแม่กำลังจะทำให้ใกล้เคียงเป็นงานวิวาทแล้วนะคะ”
       เจ้าคุณตัดบท
       “เชิญครับ เชิญด้านใน”
       ศีลหันมาบอกเจ้าคุณ
       “เออ กระผมรับแขกด้านหน้าให้เองขอรับ เชิญท่านพาท่านเจ้าคุณเกษมเข้าด้านในเถิดขอรับ”
       คุณหญิงลออศรีมองหน้า ศีลยกมือไหว้เกษมกับคุณหญิงลออศรี
       “นี่ผัวใครกันอีกพ่อคุณ”
       “บุตรบุญธรรมของผมเอง ศีลเข้าเพิ่งจบมาสเตอร์ดีกรีมาจากอังกฤษ กำลังจะมาเป็นผู้จัดการห้าง เจ้าคุณแอนด์แฟมมิลี่ของผมที่กำลังจะเปิดเร็วๆนี้”
       เจ้าคุณเกษมพยายามสบตาคุณหญิงลออศรีส่ายหน้าประมาณว่า อย่าพูดมากแล้วเดินตามเจ้าคุณเข้าไปด้านใน คุณหญิงลออศรียังไม่ทันก้าวตาม คุณหญิงฉวีมากับรำพึงมาเจอเอาคุณหญิงลออศรีพอดี
       “ต๊ายคุณหญิงลออศรี”
       “คุณหญิงฉวีนี่นา” คุณหญิงลออศรีกะซิบ “ดูมัน นังคุณหญิงฉวยโอกาส”
       คุณหญิงฉวีมองหน้าคุณหญิงสะบันงา
       “นี่หรือคุณหญิงสะบันงา ฉันคุณหญิงฉวีที่เธอให้ลูกสาวเอาการ์ดเชิญไปวิงวอนให้เรามางานนี้อย่างไรเล่า”
       คุณหญิงสะบันงายิ้มให้
       “สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ”
       ปานวาดแทรกขึ้น
       “แหมผิดกับดิฉันค่ะ แม้เขาไม่ออกปากเชิญก็อยากจะแล่นมาไม่ต้องรอให้เขาวิงวอน เพราะได้ยินว่างานวันนี้ใครๆก็อยากจะมาด้วยเหตุผลหลายประการ เช่นด้วยความริษยา สองมาด้วยความยินดีจริงใจ”
       คุณหญิงลออศรีแอบหยิกปานวาด
       “ระวังปากแกนะ”
       รำพึงตื่นตาตื่นใจ
       “บ้านใหญ่โตดีจัง ใหญ่กว่าบ้านเราอีกนะคะคุณหญิงแม่”
       คุณหญิงฉวีกระซิบ
       “อย่าไปชมบ้านมัน ไหนเด็กๆ” คุณหญิงฉวีมองหน้าคุณหญิงสะบันงาอย่างเชิดๆ “ลูกสาวฉันมาแล้ว ไม่มีใครมาต้อนรับเลย เสียมารยาทไหนว่าบ้านผู้ดี
       “ฉันจะให้คนไปตามมาให้นะคะ เข้าใจว่ากำลังแต่งตัวกันอยู่ค่ะ” คุณหญิงสะบันงาพูดเรียบนิ่ง
       คุณหญิงลออศรีกระซิบ
       “ไม่มีมารยาท เข้าสังคมชั้นสูงไม่เป็น”
       ปานวาดเบื่อหน่ายเต็มทน
       “คุณหญิงสะบันงาฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน เอ๊ย...เวียนหัวจากพิษน้ำลายของใครบางคนมากจ้ะ ช่วยพาฉันไปนั่งสงบสติในห้องนั่งเล่นสักครู่ เถิดค่ะ”
       คุณหญิงสะบันงายิ้ม
       “เชิญค่ะคุณปานวาด เชิญค่ะคุณธรรม์ไปเล่นกับเด็กๆนะค่ะ เชิญค่ะ” คุณหญิงสะบันงาหันมาหารำพึง “อ้อ หนูชื่ออะไรคะ”
       รำพึงเชิดเย่อหยิ่ง
       “คุณรำพึง”
       “เชิญค่ะคุณรำพึง คุณหญิงฉวีไม่ต้องห่วงนะคะ มีพี่เลี้ยงคอยดูแลหลายคนค่ะ”
       “ไม่ห่วงได้อย่างไรคะ ลูกสาวคนกลางของคุณนั่นแหละดุร้ายราวกับเด็กขาดการอบรมนัก วันดีคืนดีลุกขึ้นมาตบมาตีลูกสาวฉันจนหน้าบวม”
       “ขอประทานโทษด้วยค่ะ”
       ปานวาดแทรกอีก
       “แหม ถ้าจะว่าไปเด็กทะเลาะกันมันไม่ควรที่ผู้ใหญ่จะไปเดือดร้อนหรือยุยงส่งเสริมให้เด็กเกลียดกันนะคะ ไปกันเถิดค่ะ คุณหญิงสะบันงา เวียนหัวจนอยากจะด่าคนแล้วค่ะ”
       ปานวาดตาขวางใส่คุณหญิงฉวี คุณหญิงลออศรีแอบตาเขียวใส่ปานวาดที่ไม่สนใจ คุณหญิงฉวีมองเห็นธรรม์
       
       “ตายจริง นั่นลูกชายหรือคะคุณปานวาด เอ...แล้วสามีเล่า ไม่มาด้วยหรือคะ”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11
         
       ปานวาดสวนทันที
        
       “อ๋อ สามีน่ะหรือคะ กำลังคิดว่าจะมาหาเอาในงานคืนนี้แหละค่ะ นี่ก็บอกคุณแม่เอาไว้ว่าจะรีบหาผัวใหม่แทนผัวเก่าที่ตายไปในเวลาไม่เกินหนึ่ง  เดือนค่ะ ไปลูกธรรม์...แม่จะรีบไปส่ายตาหาผัวกลัวจะเสียเวลา”
       คุณหญิงฉวีหน้าตื่น
       “ต๊าย...นั่นนั่น ใครกันคะ เป็นสาวเป็นแส้พูดจาเหมือนเป็นนางบาร์มาจากไนต์คลับอยากจะด่าไปถึงแม่ถึงพ่อ”
       คุณหญิงลออศรีหน้าเสีย
       “เออ ลูกสาวฉันเองค่ะ แก...เออ...”
       คุณหญิงฉวีชะงัก
       “ต๊าย...แหม เออ...”
       ปานวาดเดินฉับดึงแขนคุณหญิงสะบันงากับธรรม์เข้าไปในบ้าน คุณหญิงสะบันงาหันไปบอกศีล
       “คุณศีลฝากรับแขกด้วยนะคะ”
       “ขอรับนายแม่”
       คุณหญิงฉวีเปลี่ยนท่าที
       “แหม...ลูกสาวคุณหญิงเธอชอบล้อเล่นนะคะ”
       คุณหญิงลออศรียิ้มแหยๆ
       “ค่ะ ลูกสาวดิฉันแกชอบล้อเล่นแรงๆค่ะ”
       อาคมชายวัยสามสิบกว่ากำลังเดินมาพร้อมด้วยกระเช้าดอกไม้ ได้ยินเต็มสองหูมองตามปานวาด
       อย่างสนใจ เขามองปานวาดที่เดินไปอย่างมั่นอกมั่นใจในตัวเองสุดๆ อาคม ยิ้มขำๆ
       “หรือว่าเราก็สมควรจะหาภรรยาเอาในงานคืนนี้เช่นกัน”
       อาคมเดินต่อไปส่งกระเช้า ศีลมารับแทน
       “ผมอาคมครับ จากกระทรวงต่างประเทศที่เดียวกับท่านเจ้าคุณ ผมทำงาน อยู่แผนกกฎหมายครับ”
       “ขอบพระคุณมากครับ เชิญด้านในครับ”
       คุณหญิงฉวีกระซิบ
       “ลออ คุณอาคมเมียแกก็เพิ่งตายนะคะ พ่อหม้ายเงินล้านทีเดียว ดีไม่ดีแกอาจคิดมาหาเมียใหม่เอาในงานนี้ก็เป็นได้นะคะ”
       คุณหญิงลออศรีไม่ได้ฟังยังไม่หายโกรธความบ้าของปานวาด เธอพึมพำ
       “หนอยอีลูกไม่รักดี เหยียบเมืองไทยไม่ทันข้ามเดือน ฉีกหน้าพ่อแม่จนป่นปี้ยับเยิน”
       คุณหญิงฉวียิ้มสะใจที่ได้เห็นความอับอายของใครๆ
        
       ในห้องนอนเด็กผู้หญิง...เสื้อผ้าของเด็กๆแขวนอยู่เป็นแถวยาว สาวๆกำลังเลือกชุด
       “แพรวเอาชุดนี้ มันทำให้แพรวดูเป็นสาวมากขึ้นแพรวอยากเป็นสาวเต็มตัว”
       แพรวพรรณรายหยิบชุด เมขลามองสามพี่น้อง สายตาเธอไปจับจ้องที่ชุดหนึ่งเธอชอบมาก พริ้มเพรามาหยิบชุดนั้นไป
       “พี่เอาชุดนี้”
       เมขลาถอนใจ พราวพิลาสเข้ามา
       “แล้วพราวเล่าค่ะคุณพริ้ม พราวจะใส่อะไรดีคะ”
       พริ้มเพราหยิบมาชุดหนึ่ง น่ารักสมตัวทาบให้น้องสาว
       “ชุดนี้ก็ดีค่ะ คุณพราวยังไม่โตเต็มที่ ยังกึ่งเด็กกึ่งสาว”
       สามพี่น้องใส่ชุดแล้ว เมขลายืนมองสามพี่น้อยในใจให้อิจฉา
       ‘พวกแกมีเสื้อผ้าให้เลือกเป็นสิบชุด แล้วฉันเล่า แค่เสื้อผ้าเก่าๆเน่าๆ ยังแทบไม่มีพันกาย มีแต่ไอ้ชุดนักเรียนบริจาคบ้าๆนี่แหละใส่มันทุกฤดูกาล’
       พริ้มเพรานึกขึ้นมาได้หันมามองเมขลา
       “เมขลา เปลี่ยนชุดสิ”
       เมขลาน้ำตาไหล ส่ายหน้า
       “ฉันไม่ลงไปในงาน แต่ฉันขอแอบดูคนอื่นสนุกอยู่ในห้องนี้ดีกว่า”
       “ไม่ได้นะ” พริ้มเพราแย้ง
       แพรวพรรณรายแทรกขึ้น
       “แหม...คุณพริ้มก็ เมขลาเขาจะออกไปได้อย่างไรคะ ในเมื่อเขาไม่มีชุดจะใส่ไปโชว์”
       พริ้มเพราหน้าสลดลง
       “ฉันขอโทษไม่ทันได้ถาม เมขลา เธอเลือกเอาเองเถิดชุดไหนก็ได้”
       เมขลาดีใจ
       “จริงหรือ”
       “ทำไมคุณพริ้มไม่เลือกให้เขา ถ้าอย่างนั้นแพรวจะเลือกให้เอง” แพรวพรรณรายขัดขึ้น
       เมขลาแอบค้อน
       “ปล่อยให้เมขลาเลือกเองเถิดคุณแพรว” พริ้มเพราบอก
       “เดี๋ยวเขาก็เลือกเอาชุดที่กำลังใส่อยู่หรอก”
       พูดจบแพรวพรรณรายรีบออกไปไม่รอคำตอบ พริ้มเพราส่ายหน้า
       “เหลวไหลน่ะคุณแพรว”
       “พราวไปดีกว่า นัดกับพี่ธรรม์เอาไว้ จะไปซ้อมเพลง”
       พราวพิลาสออกไปอีกคน จิ๋ม เคาะห้องเข้ามา
       “คุณหนูทั้งหลายเจ้าขา คุณนายแม่ให้มาเชิญแล้วเจ้าค่ะ เพื่อนที่ชื่อ คุณรำพึงมารอแล้วเจ้าค่ะ”
       เมขลาพึมพำ
       “อีรำพึงมาแล้ว เราต้องแต่งตัวให้สวยที่สุด”
       พริ้มเพราหันไปบอกจิ๋ม
       “จิ๋มไปเถิด เดี๋ยวจะรีบไป ว่าไงเมขลา เธออยากใส่ชุดไหน”
       เมขลามองชุดที่พริ้มเพราใส่ เอามือมาจับลูบคลำไปมา หยั่งเชิง
       “ความจริง ฉันชอบชุดที่เธอใส่มากที่สุด แต่เธอใส่ไปแล้ว...ฉัน”
       “ฉันยกให้เธอใส่ได้นะเมขลา”
       “แหม มันคงไม่ดีถ้าใครมารู้เขา จะหาว่าฉันแย่งชุดเธอใส่”
       “ฉันเต็มใจจ้ะ”
       เมขลายิ้มสมใจมาก
       “ขอบใจมาก เธอคือเพื่อนที่ฉันรักที่สุดจ้ะ พริ้มเพรา”
       
       เมขลาใส่ชุดที่พริ้มเพราใส่ ส่วนพริ้มเพราใส่ชุดใหม่ไป

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 11
         
       ผู้คนมางานต่างพากันมาตักอาหารที่โต๊ะบุฟเฟต์...ปานวาดเดินฉับๆมาตักอาหาร อาคมยืนหลบมุมเหมือนคอยมองปานวาดเอาไว้แล้ว อาคมยิ้มพึงใจ ปานวาดกำลังจะตักสเต็ก มือไปกระทบกับมือของใครคนหนึ่ง
        
       “อุ๊ย ขอโทษค่ะ ฉันซุ่มซ่าม”
       “หามิได้ครับ คนที่ซุ่มซ่ามคือผมต่างหากไม่ใช่คุณหรอก”
       ปานวาดมองอาคมเต็มตาไม่เคอะเขิน
       “ขอบคุณค่ะที่เป็นสุภาพบุรุษดีมาก เดี๋ยวนี้ผู้ชายดีๆมันหายากขึ้นทุกวัน”
       ปานวาดผละไป อาคมมองตามในหัวมีเสียงที่ปานวาดบอกว่า
       ‘ฉันกะว่าจะมาหาผัวใหม่เอาในงานเลี้ยงคืนนี้แหละค่ะ’
       “เธอพูดจริงหรือว่าแดกดันคนถามกันแน่หนอ แต่ก็ไม่รู้แหละ”
       อาคมพยายามมองตามปานวาด
        
       ทองแอบมองคุณหญิงสะบันงาอยู่มุมหนึ่ง เห็นเจ้าคุณกำลังแนะนำให้คุณหญิงสะบันงารู้จักทูตที่มางาน คุณหญิงสะบันงายื่นมือให้ทูตจับ ทูตจับมือแล้วเอามาจูบที่หลังมือสบตาคุณหญิงสะบันงาแบบชื่นชม เจ้าคุณดูท่าว่าจะปลื้มมากโอบคุณหญิงสะบันงาไว้...ทองหงุดหงิดมาก ในมือของเขาถือหน้ากากแปลกอันหนึ่ง และยังมีอีกสามอันวางอยู่
       “อีนังคุณหญิง กูอยากขอบใจไอ้อีคนที่มันคิดเรื่องหน้ากากนี่แท้ๆ มึงทำระริกระรื่นชื่นบานไปเถิด หนอย...ยังไม่รู้ตัวว่าคืนนี้มึงตายแน่”
       พริสซิลล่ามายืนเมื่อไหร่ทองไม่ทันเห็น
       “Bad Guy คนเลว”
       ทองสะดุ้ง
       ‘อีนังบ้าปัญญาอ่อนนี่มาก่อกวนอีกแล้ว หรือว่ามึงรนหาที่ตายไปนะ ไปให้พ้น อีบ้า’
       พจน์ พฤกษ์ แพรวพรรณราย พากันเข้ามา
       “นายทองเรามาเอาหน้ากาก” พฤกษ์รีบบอก
       พจน์เข้ามาหาอีกคน
       “ของเราด้วย”
       “ของฉันอยู่ที่ไหน” แพรวพรรณรายถามห้วนๆ
       ทองเหลือบมองพริสซิลล่านิดหนึ่ง ถลึงตาใส่ แพรวพรรณรายหันมาหาพริสซิลล่า
       “คุณพริสซี่อยู่นี่เอง มาทวงหน้ากากเหมือนกันหรือคะ”
       ทองแทรกขึ้น
       “ใช่ขอรับ เธอมาทวงหน้ากาก  นี่ขอรับหน้ากากของคุณพริสซี่”
       ทองแสร้งส่งให้ พริสซิลล่าปัดทิ้ง
       “ไลเออร์ โกหก”
       พริสซิลล่าเดินออกไป ทองลอบมองตามไม่พอใจมาก ก้มลงเก็บหน้ากากนั้นขึ้นมา สามคนแบมือขอหน้ากาก
       “นี่ขอรับ”
       ทองส่งให้คนละอัน ส่วนอันที่พริสซิลล่าโยนทิ้งทองเอาไว้ให้ตนเอง ไม่คิดว่าจะมีใครจำได้
        
       ปานวาดมานั่งเงียบๆหลบๆแก้วไวน์วางอยู่ขวดไวน์เปล่าสองขวดตั้งอยู่ อาคมเดินมาตกใจมาก เขาพึมพำเบาๆ
       “โอ้โฮ...ไวน์หมดไปแล้วสองขวด นี่มันอะไรกัน หรือว่าเธอคนนี้มีความทุกข์ที่ไม่อาจระบายกับใครได้ เธอจึงระบายกับไวน์สองขวดนี่”
       ปานวาดนั่งเหม่อ
       “ปีแอร์ ดาหลิง”
       อาคมมายืนตรงหน้า
       “ปีแอร์ นี่เองคือสาเหตุของสองขวดนี่”
       “ปีแอร์ทำไมต้องทิ้งกันไป ดาหลิง พระโปรดคืนปีแอร์มาให้ฉันเถิด”
       “คุณครับ”
       ปานวาดมองอาคม เห็นหน้าเขาเป็นหน้าปีแอร์
       “ปีแอร์”
       อาคมยิ่งงง
       “ปีแอร์ หรือ”
       “เยส ยูอาร์ ปีแอร์ มายดาหลิง ปีแอร์กลับมาหาฉันแล้ว พระเจ้าคืนยูมาให้ไอแล้ว ดาหลิง”
       ปานวาดดึงอาคมมาใกล้ ลูบหน้าลูบตา ลูบแก้ม แล้วก้มลงไปจูบ ปานวาดร้องไห้กอดอาคม
       “เลิฟยู มิสยู นะปีแอร์”
       อาคมทำอะไรไม่ถูกได้แต่พึมพำ
       “เธอเมาจนนึกว่าเราคือปีแอร์ โธ่...ช่างน่าสงสาร เอาวะ ปีแอร์ก็ปีแอร์”
       อาคมปล่อยให้ปานวาดโอบกอดไม่ห้ามปราม เพราะรู้สึกว่ามีความสุข ขณะเดียวกันนั้นเสียงประกาศดังมา
       “ขอเชิญแขกผู้เกียรติทุกท่านมาร่วมอวยพรวันเกิดครบรอบหกสิบปีให้ท่านเจ้าพระยาสมิติภูมิ ณ บัดนี้ เชิญขอรับ”
       ผู้คนเดินกันขวักไขว่ อาคมสะกิดปานวาด
       “เขาเชิญไปอวยพรวันเกิดเจ้าของงานแล้วครับ คุณ คุณ”
       “ปีแอร์จะพาฉันไปไหน”
       “ไปเถิดครับ”
       อาคมประคองปานวาดที่เหมือนซบกับเขาตลอดเวลา
        
       ทุกคนในงานเลี้ยงมารวมกัน ที่เค้กก้อนใหญ่มาก มีเทียนปักเต็มไปหมด เจ้าคุณยืนข้างสะบันงา มีเดือนยืนเยื้องด้านหลังตามเคย พวกลูกๆทุกคนยกเว้นพริสซี่กับพราวพิลาส ศีลเข้ามาบอก
       “ทุกคนมาพร้อมแล้ว เริ่มเฉลิมฉลองกันได้เลยครับ”
       เจ้าคุณมองหา
       “พริสซี่ กับพราวพิลาสหายไปไหน”
       ศีลยิ้มทำมือส่งสัญญาณ
       “คุณทั้งสองอยู่ที่เปียโนขอรับ ขอเชิญท่านเป่าเค้กขอรับ”
       พริสซิลล่ากับพราวพิลาสนั่งที่เปียโน เริ่มดีดเปียโน เสียงดังกระหึ่ม เจ้าคุณเป่าเค้กอย่างมีความสุข ศีลนำร้องเพลง ทุกคนร้องตาม ทองอยู่ห่างออกไป แอบมองเห็นเจ้าคุณเป่าเค้กมีสะบันงาเคียงข้าง คนรอบข้างกำลังร้องเพลง ทองมองแค้นๆ
       
       “ประเดี๋ยวเถิด อีนังคุณหญิง”
       
       จบตอนที่ 11
        

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 26
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 25
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 24
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 14 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบท่านเจ้าคุณมากค่ะ แสดงได้ดี สมบทบาท ชอบเวลาเกี้ยวสะบันงา ..เด็ก ค.น.
Saysonya@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ตั้งแตาอัพสามีจบ คุณหญิงสะบันงา หดลงๆทุกวันนะคะ
แฟน 2 คุณหญิง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ท่านเจ้าขา อัพยาวกว่านี้ได้มั๊ยเจ้าคะ
คุณหญิงฉวีวี่วี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โถ คุณหญิงศรี
www.tangmoosomo@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพวันละหน้าไม่ได้เหรอคะ. อัพมาให้นิดนึงไม่ถึงครึ่งหน้า อารมณ์มันไม่ต่อเนื่อง ฟิล์วมันขาดอ่ะค่ะ.
คิม ยุนฮี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครเรื่องหนูช๊อบ ชอบ หนูชอบพี่ป็อกมากเลย ดาราคนนี้นี้แหละ ที่หนูปลื้มมากที่สุด
อ๋อม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เออ...คุณหญิงศรีหนีเยวปีใหม่สะแล้ว T_T
piper.nonstop@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอัพลาพักร้อนกระมังคะ
พราวพรรณราย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพมานิสเดียว หน้านึงต้องอ่านตั้งสามวันเชียวหรือคะ
พริกแกง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สงสารคุณหญิงศรีจัง
ยยย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ม่ายเหนอัพเลยอ่าาาาา อยากอ่านแร็วๆๆๆๆ มาอัพ หน่อยนะค่ะ
pra_mon@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมวันนี้จะ 10 โมงแล้ว ยังไม่ปล่อยคุณหญิงศรีผมมาล่ะคับ T_T
piper.nonstop@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะ ได้อ่านหน้าสองจบไปอีกครึ่งหน้า อัพไวทันใจดีค่ะ คืนนี้ได้ดูแล้ว ติดอยู่เรื่องเดียวนี่ละค่ะ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มีคนแอบอ่านเยอะนะเนี่ย รออ่านต่อนะคะ แอดมิน จุ๊บ ๆ
เพ็ญ บ้านสวน ชลบุรี
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014