หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
1 มกราคม 2557 09:22 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8
        อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       สาในวัย 16 ห้วงเวลาก่อนถวายตัวให้ท่านชายเดินเข้ามาในครัว บ่นเสียงดัง
       
       “โอ้ยน้าจวนต้มอะไรเนี่ย ทำไมมันเหม็นไปทั้งครัวอย่างนี้”
       เจิมกับจวนที่กำลังช่วยกันต้มยาอยู่ หันมาด่า
       “พี่เจิมดูปากอีสามันนะ ไม่เกรงใจพี่ ฉันคงเอากระจ่าตบปากมันไปแล้ว”
       เจิมยกหม้อยาร้อนๆ มาวาง “เอ็งไม่รู้อะไร นี่น่ะของดีนะนังสา ยาตำรับโบร่ำโบราณผู้หญิงกินแล้วบำรุงดีนัก”
       “บำรุงยังไง” สาหัวเราะ “กินแล้วตัวอ้วนปี๋เหมือนหม่อมลำดวนหยั่งงั้นหรือ”
       เจิมด่า “อีสา ปากมึงนี่นะ จวนเอ็งส่งกระจ่ามาให้ข้าทีเถอะวะ ข้าจะตบปากมันเอง”
       สาหัวเราะ วิ่งหลบวุ่นวายไปมา
       “แหม ฉันถามเพราะอยากรู้ เห็นป้าคุยนักคุยหนา ว่ายาดี มันดียังไงเล่า”
       “ข้าบอกให้ก็ได้” ทำหน้าทะลึ่ง “ยานี่กินแล้วมดลูกมันจะแข็งแรง พอมันแข็งแรงเลือดลมมันก็จะวิ่งพลุ่งพล่าน ร้อนบนร้อนล่างไปหมดทั้งตัวเลยละโว้ย”
       “พอแล้วอีจวน ไม่ต้องพูดมาก” เจิมหันมาไล่สา “เอ็งเป็นสาวเป็นแซ่ อย่ามาสู่รู้นักเลย” ตรงนี้เจิมพูดอย่างหวังดี “เอาไว้ถึงคราวเอ็งเมื่อไหร่ ข้าจะต้มให้กิน”
       “โอ้ย พี่เจิม หยั่งอีสานี่ไม่ต้องกินหร๊อก มันร้อนเสียยิ่งกว่าไฟประลัยกัลป์ขืนกินยาเข้าไป” จวนทำท่าน่าขัน “ตรงนั้น มันได้ระเบิดออกมาพอดี”
       
       เช้านี้ แลเห็นถ้วยเคลือบใส่ยาวางลงตรงหน้าหญิงโสภา
       “ไม่เอา หญิงไม่ทานหรอก” คุณหญิงปิดจมูก “เหม็นออก”
       “นิดเดียวนะคะคุณหญิง” สายื่นถ้วยยาให้ “นะคะ สาอุตส่าห์ต้มแทบตาย”
       หญิงโสภาจำใจยกขึ้นมา กลั้นใจจิบไปนิดเดียว แล้วส่ายหัว วางถ้วยทันที
       “อี๋ เหม็น แล้วก็ขมด้วย”
       “ก็มันเป็นยานี่คะ เค้าถึงว่าหวานเป็นลม ขมเป็นยา”
       “ไม่เอาหรอกสา หญิงไม่ทาน หญิงไม่ได้ป่วยเป็นอะไรนี่”
       สาตัดสินใจพูดตรงๆ “แต่คุณหญิงไม่อยากมีอะไรกับคุณสมศักดิ์ มันไม่ปกตินะคะ กินยานี้ซะ มันจะบำรุงร่างกาย แล้วคุณหญิงจะได้แข็งแรง ทำหน้าที่เมียที่ดีได้ครบถ้วน”
       พอหญิงโสภารู้ว่ายานี้เป็นยาบำรุงเรื่องเพศ ก็เสียงแข็งทันที
       “หญิงก็ทำหน้าที่เมียที่ดีอยู่แล้ว ในแบบของหญิง” คุณหญิงเชิดหน้า “หม่อมแม่สอนว่าคู่ครองที่ดี ต้องมีน้ำมือ น้ำคำ น้ำใจ...หญิงจะมัดใจคุณสมศักดิ์ให้ได้ด้วยความดีของหญิง...ไม่ใช่เรื่องพรรค์นั้น”
       เห็นคุณหญิงโสภาเด็ดเดี่ยวในความคิดของหล่อน สาได้แต่ฮึดฮัดขัดใจ
       
       ตอนกลางวัน หลายวันต่อมา แลเห็นภาพชีวิตอันคุ้นตาของผู้คนในซอยบ้านเช่า สาอุ้มลูกมาถึงหน้าบ้าน โดยมีสมศักดิ์กางร่มกันแดดให้ ทั้งสองเข้าไปในบ้าน หญิงโสภาวิ่งอย่างตื่นเต้นลงมาจากบันได
       “สา คุณสมศักดิ์” คุณหญิงหันไปทักเด็ก “จ๊ะเอ๋ ดูสิใครมาเอ่ย เข้ามาในบ้านเร็วพี่มีอะไรจะให้”
       
       หญิงโสภาวางตะกร้าสำหรับเด็กอ่อนลงบนโต๊ะกลางห้อง ข้างในตะกร้าบุด้วยที่นอน หุ้มด้วยผ้าแพรสีอ่อนสวยงาม มีหมอนเล็กๆ และผ้าห่มของเด็ก ที่ทำจากผ้าแพรต่วนเนื้อนิ่ม ตรงริมมีลายปักสวยงามหรูหรา
       “หญิงเย็บกับมือเลยนะจ๊ะ สา ชอบไหม”
       สาวางเด็กทารกลงในเบาะ ดูแล้วปลาบปลื้ม น้ำตาคลอ
       “สวยเหลือเกินค่ะ คุณหญิง อย่างกับที่นอนลูกเจ้าลูกนายก็ไม่ปาน”
       “ลูกของสา ก็เป็นลูกเจ้านี่จ๊ะ ลูกของหม่อมเจ้าโชติช่วงรวี รวีวาร” คุณหญิงบอก
       สาอึ้งไป
       “ยายหนูเป็นลูกของหม่อมเจ้า ก็ต้องมีศักดิ์เป็นหม่อมราชวงศ์เหมือนคุณหญิงสินะ”
       สาหันมาพูดกับหญิงโสภา “จะดีหรือคะสาไม่อยากเอาราชสกุลของท่านมาพล่ามายำ ท่านก็สิ้นไปนานแล้ว ตอนนี้ ลูกของสาก็เป็นแค่ลูกกำพร้าคนนึงเท่านั้น”
       สาถอนใจเศร้า หญิงโสภาตัดสินใจบอกสา
       “สาจ๊ะ หญิงกับคุณสมศักดิ์ปรึกษากันแล้ว ถ้าไม่อยากให้ยายหนูเป็นลูกกำพร้า สายกแกให้เป็นลูกของหญิงกับคุณสมศักดิ์ไหมล่ะจ๊ะ”
       “คุณสมศักดิ์ไม่ว่าอะไรหรือคะ”
       “ผมยินดี...ว่าแต่คุณสาเถอะ คุณเป็นแม่ของเด็กแท้ๆ”
       สาลูบหน้าเด็กที่นอนตาแป๋วอยู่ กลั้นสะอื้น
       “ฉันเต็มใจค่ะ ยกยายหนูให้เป็นลูกคุณกับคุณหญิงยังไงก็ดีกว่าให้แกเป็นลูกกำพร้า” สาบอกกับหญิงโสภา “ไหนๆ ก็เป็นลูกคุณหญิงแล้ว คุณหญิงตั้งชื่อให้แกหน่อยสิคะ ว่าจะชื่ออะไรดี”
       “หญิงชื่อโสภาพรรณวดี น้องของหญิงก็ต้องชื่อว่า...” คุณหญิงคิดนิดหนึ่ง “โสภิตพิไลให้เรียกแกว่าโสภิตพิไลจ้ะ”
       
       ต่อมาหญิงโสภาเอาล็อกเก็ตประจำตระกูลวางลงที่หน้าอกของเด็กน้อยในเบาะ
       “ล็อกเก็ตอันนี้เป็นของท่านพ่อ หญิงขอให้เป็นของรับขวัญโสภิตพิไล ตามที่เคยลั่นปากเอาไว้กับสา”
       สามองที่ล็อกเก็ต ยิ้มปลื้ม แล้วชะงัก
       “เอ๊ะ” สาหยิบมาดู “ทำไมเป็นสร้อยนากล่ะคะ คุณหญิง สาจำได้ว่าเมื่อก่อนมันเป็นสร้อยทองนี่คะ”
       หญิงโสภาหน้าเสีย ไม่ตอบ สาคาดคั้น
       “ที่ถามนี่ไม่ใช่ว่าโลภอยากให้โสภิตได้สร้อยทองนะคะ แต่สาสงสัย ว่าทำไมสร้อยทองของคุณหญิงถึงกลายเป็นสร้อยนาก...มีคนเอาไปเปลี่ยนใช่ไหม”
       “เราจำเป็นต้องใช้เงินนี่จ๊ะ สา ทุกวันก็ต้องกินต้องใช้”
       “นี่คุณสมศักดิ์เธอไม่ยังหางานไม่ได้อีกหรือคะ!”
       “แต่เธอก็พยายามแล้วนะสา งานมันหายากจะตาย”
       สานึกโกรธ “บ้านนี่ก็เอาสร้อยเพชรไปขายกินใช้ก็เอาทองไปขาย กว่าเธอจะหางานได้ คุณหญิงมิเหลือแต่ตัวหรือคะ”
       
       หญิงโสภาส่ายหน้า ส่งแววตาวิงวอน ไม่ให้สาโวยวาย

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8
        หม่อมพริ้มนั่งอยู่ในห้องโถง มองสร้อยข้อมือเพชรของหญิงโสภาที่วางอยู่บนผ้ากำมะหยี่บนโต๊ะตรงหน้าทั้งโกรธ ทั้งสะเทือนใจ เจิมที่หมอบเฝ้าอยู่ถามอย่างตื่นเต้น
       
       “นี่มันสร้อยของ... เอ่อ...ของคุณหญิงโสภานี่เจ้าคะ”
       “ใช่ หญิงโศภีเขาเอามาให้ดู เขาบอกว่าเพื่อนซื้อมาต่อมาจากนายหน้า” หม่อมพูดแล้วแค้น “คนขายเขาว่าเจ้าของเป็นผู้ดีตกยากเลยให้นายหน้าเอามาฝากขาย”
       “หม่อมไม่ลองไปถามนายหน้าดูรึเจ้าคะ เผื่อเขาจะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน”
       หม่อมพริ้มหันมามองหน้าเจิม ตาเขียว เจิมจ๋อย
       “มันเห็นคนอื่นดีกว่าข้า แล้วข้าจะไปตามหามันอีกทำไม”
       “อพิโธ่ อพิถัง หม่อมเจ้าขา อีสามันจะพาคุณหญิงไปตกระกำลำบากถึงไหนๆ ถึงขั้นเอาสมบัติมาขายกินแล้วนะเจ้าคะ”
       “ช่างมันปะไร อยากวิ่งแร่ตามผู้ชายไปไม่ดูตาม้าตาเรือเอาไว้เขาปอกลอกจนหมดตัวเมื่อไหร่ เขาคงจะถีบหัวส่งกลับมาเองแหละ”
       หม่อมพริ้มโกรธ แต่ลึกๆ ก็แอบหวัง ว่าหญิงโสภาจะกลับมา
       
       ทั้งสามที่หม่อมพริ้มเกลียดชัง กำลังนั่งกินข้าวเย็นกัน ในสำรับมีแค่กับข้าวเป็นปลาทูสองตัว น้ำพริก ผักจิ้มที่สลักและจัดอย่างสวยงาม แต่ปลาทูถูกกินหมดไปแล้ว เหลือแค่ครึ่งตัว หญิงโสภาตักเนื้อปลาทูให้สมศักดิ์
       “รับอีกนะคะ”
       สามองสมศักดิ์ สายตาเข้ม มีนัย สมศักดิ์มองตอบ เริ่มกินข้าวไม่ลงคอ
       “คุณหญิงรับเถอะครับ วันนี้ผมไม่ค่อยหิว”
       สาวางช้อน หญิงโสภาหันไปถาม
       “สาก็อิ่มเหมือนกันเหรอจ๊ะ”
       “สากลัวอ้วนค่ะ”
       “อ้วนที่ไหน สาสวยออกจะตาย ขนาดมีลูกแล้ว ยังสวยยิ่งกว่าสาวๆ เสียอีก จริงไหมคะคุณสมศักดิ์”
       สมศักดิ์พูดน้ำเสียงเย็นชา “ครับ” แล้วลุกขึ้น “วันนี้อบอ้าวจริง ผมขอตัวไปข้างนอกซักครู่”
       สมศักดิ์เดินออกไป หญิงโสภาหน้าจ๋อย สามองตามสมศักดิ์ตาวาว ไม่พอใจ
       
       เย็นจวนค่ำวันนั้น สมศักดิ์เดินกลับเข้ามาจากข้างนอก สาที่ยืนรออยู่ปรี่มาคว้าแขน
       “มานี่”
       สมศักดิ์งง “อะไรของคุณ คุณสา”
       “ฉันมีเรื่องจะพูดกับคุณ”
       สาลากแขนสมศักดิ์มาในสวนหลังพุ่มไม้ทึบ ตรงมุมลับตา
       “พูดกันตรงนี้แหละ ฉันไม่อยากพูดในบ้าน เดี๋ยวคุณหญิงได้ยิน…คุณสมศักดิ์ คะคุณออกจากงานมาตั้งนานหลายเดือนแล้ว คุณเอาเงินที่ไหนกินที่ไหนใช้”
       สมศักดิ์โกรธ “คุณจะหาว่าผมเกาะคุณหญิงกินใช่ไหม”
       “ฉันไม่ได้หา แต่ฉันอยากให้คุณพยายามมากกว่านี้”
       “ผมทำดีที่สุดแล้ว”
       “คุณต้องทำให้ดีกว่านี้...มันเป็นหน้าที่ของคุณ หน้าที่ของผัว”
       สมศักดิ์สวนแรง “แล้วหน้าที่ของเมียล่ะ” สาสะอึก “คุณดีแต่สอนผม ทำไมไม่ไปสอนคุณหญิงบ้าง ให้เธอทำหน้าที่ของเมีย”
       สาจ๋อยไป อธิบายเสียงอ่อนลง
       “คุณหญิงเธอเป็นผู้ดี ไม่เหมือนพวกเราๆ คุณต้องเข้าใจเธอบ้าง”
       สมศักดิ์เอามือจับแขนสาเอาไว้ทั้งสองข้าง ระบายอารมณ์ที่อัดอั้นออกมา
       “แล้วผมล่ะ มีใครเข้าใจผมบ้างไหม”
       “คุณสมศักดิ์”
       “ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน ผมเป็นคน เป็นผู้ชาย ผมต้องการอะไร คุณเข้าใจผม บ้างไหม”
       สาตกใจกับอารมณ์อันรุนแรงของสมศักดิ์
       “ปล่อยฉัน”
       “ทำไม มือของผมมันสกปรกโสโครกนักหรือไง ผมต่ำช้าน่ารังเกียจมากใช่ไหม คุณถึงได้ขับไล่ไสส่งผมอยู่ตลอดเวลา คุณสา”
       สาสงสารสมศักดิ์ แต่ก็พยายามต่อสู้กับความรู้สึกภายในใจตัวเอง
       “ไม่ ไม่ใช่...แต่คุณต้องปล่อยฉัน คุณทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้”
       “ทำไม ผมไม่ใช่คนที่คุณเคยรักหรอกหรือ คุณสา”
       สมศักดิ์พูดกับสาด้วยอารมณ์รุนแรง นัยน์ตาลึกซึ้ง สาใจสั่น พยายามต่อสู้อย่างที่สุด
       สาเสียงสั่นสะท้าน “ปล่อยค่ะ ได้โปรด ปล่อยฉัน”
       สมศักดิ์จ้องตาสา หน้าโน้มต่ำลงมา
       สาขอร้องเสียงเบาหวิว “อย่าค่ะ คุณสมศักดิ์ อย่า”
       เสียงหญิงโสภาดังร้อนรนมาจากในบ้าน
       “สา สาจ๋า”
       ทั้งสองผละออกจากกัน
       สาตะโกนตอบ “สาอยู่นี่ค่ะ คุณหญิง”
       หญิงโสภาอุ้มทารก โสภิตพิไล ที่ร้องงอแงออกมา
       “โสภิตร้องใหญ่เลยจ้ะ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร”
       สารีบเข้าไปรับเด็กทารกมาอุ้ม หันกลับไปมอง ตรงพุ่มไม้ว่างเปล่า ไม่มีใคร ค่อยโล่งอก
       “คงท้องอืดกระมังคะ มาค่ะ คุณหญิงไปพักเถอะ เดี๋ยวสาดูเอง”
       สาอุ้มลูกไป หญิงโสภาตามไป
       
       สมศักดิ์เดินออกมาจากหลังพุ่มไม้ มองตาสาแววตาโหยหาและอาลัยอาวรณ์สุดๆ
       
       อ่านต่อตอนที่ 9

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงช้าจังเลยค่ะ อยากอ่านใจจะขาดแล้ว
ลู่ลู่
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
วันนี้ได้อ่านจุจัยเลย ขอตอน9ไวไวนะคะ
เอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014