หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คุ้มนางครวญ

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
2 มกราคม 2557 19:03 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 1
         คุ้มนางครวญ ตอนที่ 1 (ต่อ)
       
       บริเวณหน้าคุ้มร้าง ร่างงดงามของ เจ้านางยอดหล้า ก้าวมามองดูรอบกายอย่างแปลกใจ ร่างสองนางบริวารตามติด
       
       “ทำไม ทำไมถึงเป็นเช่นนี้”
       “มันผ่านมาเนิ่นนานเหลือเกินเจ้า” ผันว่า
       เผื่อนบอก “เราถูกขังอยู่เป็นร้อยปี”
       “ทุกสิ่งแปรเปลี่ยนไปแล้ว” ผันเสริม
       “ทุกผู้คนล้วนจากไปแล้ว”
       ร่างงามพลันโกรธขึ้งขึ้นมาถึงขีดสุด
       “ไม่...ทุกสิ่ง ทุกอย่างของข้าต้องคืนกลับมา”
       ยอดหล้าพลันยื่นมือไปยังพื้นดินเบื้องหน้า
       “วายุ จงกลับมาหาข้า”
       ขาดคำ ดินเบื้องหน้านั้นขยับ เหมือนมีวัตถุขนาดใหญ่อยู่ภายใต้ ยอดหล้ามองดู ปากค่อยๆ คลี่ยิ้มออก 2 นางบริวารมองดูอย่างพิศวง
       ทันใดนั้น ดินเบื้องหน้าก็ปริแยก มีเงาดำใหญ่พุ่งขึ้นมา พร้อมกับเสียงร้องดังกึกก้อง
       
       ด้านเจ้าเก็จถวานั่งบนโซฟาในโถงรับแขกของคุ้มใหญ่ ตาทองคุกเข่าอยู่ที่พื้น
       “ฉันไม่วางใจ ตาทอง แกไปตามมหาจรวยมาเดี๋ยวนี้”
       “โธ่ นี่มันตีสามแล้วนะ แม่เจ้า”
       เจ้าเก็จถวาเสียงเขียว “ฉันบอกให้ไปก็ไป ไป”
       ตาทองเลิกอิดออดลุกขึ้นออกไป เจ้าเก็จถวานั่งอย่างร้อนรน แล้วรู้สึกประหลาดก้มมอง เห็นที่พื้นมีหมอกควันจางๆ ลอยเรี่ยพื้นมาเป็นสาย เจ้าเก็จถวาขยับเท้าหนี
       ทันใดนั้นมีเสียงซึงแว่วมาเบาๆ เจ้าเก็จถวาตาเบิกกว้าง เหลียวขวับไปมองท่าทีตื่นตระหนก
       
       เสียงซึงดังมากขึ้น เจ้าเก็จถวาก้าวเข้ามาในห้องสมุดใบหน้าซีดเผือด แสงจันทร์ส่องเข้ามาเป็นลำ ทาบลงบนกล่องสี่เหลี่ยมแบน เสียงซึงดังมาจากกล่องนั้น
       เจ้าเก็จถวายื่นมือที่สั่นระริกไปเปิดกล่องออก เสียงซึงดังกึกก้องขึ้น เจ้าเก็จถวาตาเปิดกว้าง
       ในกล่องนั้นมีซึงโบราณ รูปทรงงดงามมีรอยแกะสลักเสลา ที่เส้นสายของซึงมันดีดไหวด้วยตัวเอง
       
       ถนนโรยกรวดเป็นทางยาว 2 ข้าง มีต้นไม้ใหญ่หนาทึบ เหมือนเป็นทางที่ถูกปิดตายไม่มีใครใช้สัญจรมาเนิ่นนาน
       เจ้าเก็จถวาถือผ้าไหมผืนงามห่อพันซึงไว้ราวของเลอค่า เดินมาตาทางสายนั้น สภาพเหมือนครึ่งรู้ตัวครึ่งอยู่ในภวังค์สายใจแหวกกิ่งไม้ก้าวมาพลางร้องเรียก
       “แม่เจ้า แม่เจ้าเจ้า แม่เจ้าจะไปที่ใดเจ้า”
       เจ้าเก็จถวาชะงักยืนนิ่งแล้วค่อยๆ หันมามองสายใจ สายใจก้าวมาใกล้เห็นสีหน้าหวาดหวั่นขอความช่วยเหลือก็ยิ่งงุนงง พริบตาเดียวเจ้าเก็จถวาก็กลับดูเลื่อนลอยขึ้นมาใหม่ มีเสียงม้าร้องแต่ดังกึกก้องประหลาดมาแต่ไกล แล้วก็มีเสียงฝีเท้ามาดังใกล้มา สายใจทั้งกลัวทั้งพิศวงมองดู
       ที่ปลายถนนมีกลุ่มควันลอยคลุ้ง แลเห็นม้าสีดำตัวมหึมาลากรถม้าคันเล็กวิ่งมาจากกลุ่มควัน สายใจมองดูแล้วผงะ
       ม้าตัวนั้นดวงตาเรืองแสงเป็นเปลวไฟเรื่อเรือง ขนแผงคอของมันก็ไหวสะบัดเป็นเปลวไฟสีเหลืองอมเขียว ประตูรถเปิดออกเอง เจ้าเก็จถวาก้าวขึ้นไป สายใจละล้าละลัง
       “แม่เจ้า อย่าไปเจ้า อย่าไป”
       ม้าปีศาจลากรถตีวงกลับมาหา สายใจอยู่ตรงหน้ามัน พลันมันพยศขู่ตัวยก 2 ขาหน้าขึ้น
       สายใจผงะล้มหงายลงกระแทกต้นไม้ใหญ่สิ้นสติไป
       ม้าปีศาจพุ่งหายไปในกลุ่มควัน
       
       บริเวณกลางคุ้ม มียกพื้นสูงเป็นส่วนเชื่อมเรือนต่างๆ เจอเก็จถวาถือซึงห่อด้วยผ้าเดินมา มองไปตรงหน้า
       ที่ตรงหน้ายังอยู่ในสภาพรกร้าง แทบไม่มีเครื่องเรือน มีเศษผ้าม่านผุพังกองอยุ่ มีฉากไม้ฉลุล้มคว่ำ ฯลฯ ทุกอย่างแลดูตะคุ่ม มีเพียงแสงสว่างจากแสงจันทร์
       “ผัน เผื่อน จุดประทีปซิ”
       ขาดคำ ก็มีแสงสว่างจากผางประทีปตรงนั้นตรงนี้ขึ้นนับสิบจุด บริเวณนั้นพลันสว่างเรืองรองขึ้น ภาพเรือนร้างเลือนหาย กลายเป็นเรือนหลังงาม เต็มไปด้วยเครื่องเรือนงดงามเอี่ยมอ่อง ยอดหล้านั่งอยู่บนตั่ง ภูษา พัสตราอาภรณ์ระยิบระยับ ทางด้านหลังมีฉากไม้ฉลุดูเหมือนทำด้วยทอง มีม่านปักผืนใหญ่กั้นส่วนต่างๆ ที่พื้น ผันกับเผื่อน หมอบกราบอยู่
       เจ้าเก็จถวาเบิกตากว้างกับภาพตรงหน้า หวาดกลัวแต่ก็ยังต้องก้าวต่อไป
       “เข้ามาซิ”
       เจ้าเก็จถวาก้าวไปตรงหน้าแล้วย่อกายลง วางซึง แล้วหมอบกราบ ยอดหล้ามองดู
       “รู้ไหมว่าข้าคือใคร”
       “รู้เจ้า ท่านคือเจ้านางยอดหล้า ย่าทวดของข้าเจ้า”
       ผัน และเผื่อน ยิ้มแย้มคิกคัก ยอดหล้ามีแววทั้งพอใจทั้งโกรธขึ้ง
       “เจ้าดูแกเฒ่านัก เหลนของข้า”
       เจ้านางยอดหล้ายื่นมือมาตรงหน้า เจ้าเก็จถวารู้ ส่งซึงให้ ยอดหล้ารับซึงมาไว้บนตักอย่างรักใคร่ผูกพัน
       “ขอบใจเจ้าที่ดูแลของของข้าไว้ให้ เจ้าคงเหนื่อยยากมากซีนะ ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็หมดหน้าที่ของเจ้าแล้ว”
       เจ้าเก็จถวาตาเบิกกว้าง รู้ว่านี่คือคำสั่งให้ไปตาย หญิงชรามองอย่างวิงวอนแต่ไร้ความหวัง ยอดหล้ามองอย่างเย็นชา
       “ของทุกอย่างที่ข้ามี ที่ข้าครอบครอง ที่ข้ารัก จะต้องคืนกลับมาหาข้า ส่วนเจ้า...จงพักผ่อนเถิด”
       เจ้าเก็จถวาน้ำตาไหลพราก หมอบซบลงกับพื้น ภาพมลังเมลืองวูบหาย
       
       มีเพียงเจ้าเก็จถวาหมอบอยู่ในเรือนรกร้าง และมืดมัวแห่งนี้

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 1
        ที่ระเบียงด้านหลังของคุ้ม มีชานเรือนกว้างใหญ่ เปิดกว้างเห็นท้องฟ้าเบื้องบน เจ้านางยอดหล้ายืนอยู่ นางผัน นางเผื่อนอยู่เบื้องหลัง ยอดหล้าเงยหน้าขึ้น กราย 2 แขนออก เปล่งวาจาทรงอำนาจ
       
       “นกน้อยๆ จงมา”
       ทันใดบนท้องฟ้ามีฝูงนกนับร้อยบินมา คล้ายหมอกควัน บินวนอยู่เหนือระเบียงเรือน ส่งเสียง แก๊กๆ แต่ฟังดูน่าสยดสยอง
       ยอดหล้ายื่นมือไป อีกาใหญ่ตัวหนึ่งบินมาเกาะบนหลังมือ ดวงตาของกาลูกเรืองเรื่อเป็นไฟ
       “นกน้อยของข้า..จงบินไป..บินไปให้ทั่วทุกทิศ ทุกถิ่น ตามหายอดดวงใจของข้าให้เจอ”
       อีกาปีศาจร้องแก๊กยาวราวรับค่ำสั่ง แล้วบินไปเบื้องบน
       ฝูงกาปีศาจส่งเสียงร้องราวถ่ายทอดคำสั่ง แล้วบินกันเป็นหมู่สูงขึ้นไปราวม่านควัน ยอดหล้ามองตาม ดวงตาวาววับเปี่ยมหวัง
       
       กลางดึกคืนนั้น
       ฝูงอีกาปีศาจบินมาเป็นกลุ่มดำมืด ฝูงกาแยกย้ายเป็นสายไปทุกทิศทุกทาง อีกาใหญ่ดวงตาเป็นไฟบินนำฝูงกาไปอีกสายหนึ่ง
       สักครู่หนึ่งอีกาใหญ่จ่าฝูงบินไปตัวเดียว มันบินอยู่มันสอดส่ายสายตามองหา แล้วบินโฉบวูบลงสู่เบื้องล่าง เป้าหมายคือคอนโดหรูในย่านธุรกิจ
       
       ห้องนอนหรูขนาดใหญ่ในคอนโดแห่งนี้ เครื่องเรือนดูเรียบ ไม่ค่อยมีของจุกจิก แบบห้องนอนผู้ชาย บนเตียงมีหนุ่มหล่อนอนหลับไหลอยู่
       ตรีภพจมสู่ภวังค์ ฝันล้ำลึก ในความฝันเห็นแต่ความมืดมิด มีกลุ่มควันรวมตัวเป็นใบหน้างดงาม
       “พี่เทพ ยอดดวงใจของข้าเจ้า”
       ตรีภพบนเตียงกลับมีท่าทีอึดอัด กระสับกระส่าย
       ในความฝัน ดวงหน้ายอดหล้ายิ้มแย้ม
       “พี่คือดวงตะวัน ข้าคือจันทรา”
       ตรีภพยังคงหลับใหล
       ที่ผนังกระจกบนระเบียงกว้าง อีกาปีศาจเกาะนิ่งอยู่บนขอบระเบียง ดวงตาลุกเป็นเปลวไฟมองดูตรีภพนิ่ง
       
       โฮมออฟฟิศบริษัทละครของฐาปกรณ์ เป็นตึกเล็กๆ ของหมู่บ้านที่มีออฟฟิศอยู่เต็ม เรียงต่อกันเป็นทิวแถว ที่ด้านหน้าเป็นลานจอดรถกว้างของส่วนรวม
       รถสปอร์ตรุ่นล่าคันหนึ่งเลี้ยวมาจอด ความหรูหราทำให้คนในลานจอดรถพากันเหลียวมอง
       ประตูรถสปอร์ตเปิดออก ตรีภพแต่งตัวลำลองสวมแว่นดำก้าวลงมาจากรถ แต่ถึงกระนั้น บรรดาชะนีในลานจอดก็ร้องกรี๊ดกันเซ็งแซ่
       “ว้าย ตรีภพ” ชะนี 1 ตาวาว
       ชะนี 2 เพ่งมอง ตาโต “อุ้ย ใช่จริงๆ ด้วย”
       ตรีภาพเดินตรงไปยังออฟฟิศของฐาปกรณ์ มีบรรดาสาวออฟฟิศ นักศึกษา ชายหญิงที่มากินอาหารตึกใกล้ๆ กรูเกลียวกันมารุมล้อม มีทั้งขอลายเซ็น ขอถ่ายรูป ขอถ่ายรูปคู่กันวุ่นวาย
       ชะนี 1ร้องขอ “ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ”
       ชะนี 2 ถาม “เข้าบริษัทหรือคะ”
       ตรีภพยิ้มนิดๆ ค้อมศรีษะ พูดตอบอย่างสุภาพ ไม่ถึงกับทำรื่นเริง สนิทสนมแสนดีแต่ก็ไม่ถึงขั้นถือตัว วางท่า
       
       รปภ. ยิ้มแป้นเปิดประตูกระจกให้ตรีภพเข้ามา ส่วนล็อบบี้ของบริษัทมีเคาน์เตอร์สำหรับผู้มาติดต่อ มีพนักงานต้อนรับพูดโทรศัพท์ง่วนอยู่
       ที่ฝาผนังมีโปสเตอร์ละครของบริษัทในกรอบหรูติดประดับอยู่เป็นระยะ มีเรื่องหนึ่งเป็นรูปตรีภพกับนางเอกเจ๊ดันนางหนึ่ง
       พนักงานต้อนรับหญิงนางหนึ่งร้องทัก “อุ้ย คุณตรี สวัสดีค่ะ”
       “ครับ สวัสดี”
       มีบรรดาทีมงานละครเดินมาจากด้านใน 2-3 คน ยกมือไหว้ทักทายตรีภพอย่างมักคุ้น
       ทีมงาน 1 ทักทาย “คุณตรี สวัสดีค่ะ”
       ทีมงาน 2 ถามไถ่ “มาหาพี่ฐาหรือคะ”
       ตรีภพยิ้ม ทักตอบ “ใช่แล้ว” แล้วหันมาทางพนักงานต้อนรับ “พี่ฐาล่ะ”
       “พี่ฐาเชิญให้คุณตรีภพเข้าไปที่ห้องเลยค่ะ”
       ตรีภพรับคำ แล้วเดินเข้าไปด้านใน
       
       ตรีภพเข้ามาในห้องทำงานฐาปกรณ์ ที่ค่อนข้างเรียบไม่หรูหรา มีโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เก้าอี้พนักสูง
       ทางด้านหนึ่งมีบอร์ดขนาดใหญ่ บนนั้นมีแผนงานละครติดอยู่ อีกด้านเป็นทีวีจอใหญ่และเครื่องเสียง ในจอทีวีกำลังมีรายการข่าวบันเทิง
       ตรีภพมองดูไปทั่ว ในห้องไม่มีใคร แต่มีเสียงดังมาจากห้องน้ำ
       “พี่ฐา ผมมาแล้วพี่”
       ตรีภพนั่งลงบนสตูลเล็กๆ หันหลังให้ห้องน้ำ ตาเพ่งดูจอทีวีกำลังมีข่าวแซวดารา โดยพิธีกรนางหนึ่ง ตรีภพเห็นแล้วทำหน้าเบื่อหน่าย
       “ทำไมต้องบีบเสียงด้วยวะ”
       มือขาวนวล มีแหวนเพชรพราวประดับอยู่ ยื่นมาปิดตาตรีภพ
       “เฮ้ย” ตรีภพตกใจ
       “ทายสิ ใครเอ่ย” ใครคนนั้นทอดเสียงขี้เล่น
       ตรีภพลุกพรวดขึ้นก้าวถอยหนี เห็นว่าเป็น สุชาดา หรือ มาดามสุ สาวใหญ่อดีตนางงามและนางเอกเก่า วัย 40 ซึ่งดึงทึ้งเขาไว้สุดชีวิต แถมยังใส่ชุดโชว์อกอวบ ตรีภพมีอาการอิหลักอิเหลื่อ พูดไม่ออก
       สุชาดา ผู้มีสถานภาพเป็นผู้จัดละคร ทัก “อุ๊ย อะไรกันคะ น้องตรี นี่พี่สุเองนะคะ แหมทำท่ายังกะเจอผี”
       ตรีภพมึน “เอ้อ...”
       สุชาดาก้าวมาจนชิด เอาอกอวบเบียดแขนเขา ตรีภพสะดุ้ง ขยับถอยอีก สุชาดาทำไม่รู้ไม่ชี้
       “ตาย พี่ชอบเสื้อน้องตรีจัง เนื้อดี๊ดี”
       สุชาดาเอามือลูบเสื้อ ถือโอกาสลูบไล้แผงอกแกร่งไปด้วย ตรีภพทำหน้าเคร่งขยับถอยอีก
       ฐาปกรณ์มาทันเวลา “อ้าว ตรีมาแล้วหรือ”
       ตรีภพโล่งอกหันมาเห็นฐาปกรณ์เปิดประตูเข้ามา
       ฐาปกรณ์ ชายหนุ่มอายุ 40 ปี เคยเป็นพระเอก หน้าตาเคยหล่อแต่เพราะปล่อยตัวและแต่งตัวตามสบายทำให้ดูโทรม
       “ทำอะไรกันอยู่” ฐาปกรณ์มองสองคน
       ตรีภพรีบบอก “เปล่านะครับ”
       “อู๊ย กำลังชวนน้องตรีกินกระหรี่อยู่ค่ะ กะหรี่ปั๊บ”
       สุชาดายิ้มยวน ผายมือไปที่ของว่างจากสระบุรีกลางโต๊ะ แล้วนั่งลงบนสตูล
       ฐาปกรณ์เข้ามานั่งด้วย ตรีภพถอนใจนั่งลง
       ทีวีมีข่าวพอดี ฐาปกรณ์ยกรีโมทเพิ่มเสียง
       ในภาพข่าวเห็นสาวใหญ่ผู้บริหารช่องคนดัง กำลังให้สัมภาษณ์ มีไมค์รวมนับสิบจ่อ
       “เป็นโปรเจ็คท์เผยแพร่วัฒนธรรม 4 ภาคค่ะ ทำเป็นละครมินิซีรี่ส์ 4 เรื่อง ตอนนี้กำลังวางว่า ใครเหมาะที่จะทำภาคไหน”
       ฐาปกรณ์กดรีโมทลดเสียงลง ตรีภพพอเดาได้
       “พี่ได้โปรเจ็คท์นี้มาหรือครับ”
       “อือม์ ตอนนี้นายติดคิวเรื่องอะไรอยู่ พิศวาสซาตานหรือ” ฐาปกรณ์ถามเองตอบเอง
       ตรีภพบอก “อาทิตย์หน้าก็จะปิดกล้องแล้วละครับ แล้วก็มีของคุณทิพย์แต่กว่าจะเปิดคงอีก 2-3 เดือน”
       ฐาปกรณ์ ผู้กำกับการแสดงชื่อดัง สบตา สุชาดาผู้เป็นภรรยา ที่มีอาการลิงโลด
       “อุ๊ยตาย งั้นก็ว่างมาเล่นให้พี่ได้น่ะซี”
       ตรีภพทักท้วง “เดี๋ยวก่อนครับ ตกลงมันคืออะไรโปรเจ็คท์นี้”
       ฐาปกรณ์อธิบาย “โจทย์ก็คือจะโชว์วัฒนธรรมน่ะแหละ โชว์คอสตูม สถาปัตยกรรม ประเพณีอะไรเทือกนั้น”
       “พี่น่ะจับฉลากได้ทำภาคเหนือ โชคดีมากเลย นี่พี่ก็ทาบทามอาจารย์มช.กับม.พายัพไว้แล้ว เรื่องเสื้อผ้า โลเคชั่นมีฟ้อนมีรำอะไรทีนี้ง่ายหมด ดีจังเลยที่ได้น้องตรีมาเล่น” สุชาดายิ้ม
       ตรีภพขมวดคิ้ว
       “นี่ผมยังไม่ได้ตอบรับนะครับ นี่ผมยังไม่รู้เลยว่าเป็นเรื่องอะไร แนวไหน บทผมเป็นยังไง ต้องประกบกับใครบ้าง”
       สองผัวเมีย ผู้กำกับ ผู้จัดยิ้มแห้งๆ
       ฐาปกรณ์บอก “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน อย่าว่าแต่เรื่องย่อเลย แค่ไอเดียก็ยังไม่มีซักกะนิดนึง”
       ตรีภพยิ่งงง “ตกลงยังไม่มีอะไรเลย”
       “มีซีจ้ะ ก็มีคอสตูม มีโลเคชั่น แล้วก็มีน้องตรีไง” สุชาดาบอก
       
       ตรีภพทำตาปริบๆ
       
       อ่านต่อตอนต่อไป 17.00 น.

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวที่เกี่ยวข้อง
“ตูมตาม” ฟิต! เล่น “คุ้มนางครวญ” ปลื้มได้ “สถาพร” ช่วยติว
“พิ้งค์กี้” ปลื้มร่วมงาน “เอ็กแซ็กท์” ถูกใจ “คุ้มนางครวญ” ท้าทายฝีมือ
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 21 (จบตอน)
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 20 **แก้ไข
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 19**แก้ไข
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 18
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 14 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 14 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รออ่านอยู่นะคะ ชอบเรื่องนี้มากค่ะ
บานาน่าโกโก้
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014