หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 6 มกราคม 2557 13:26 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11
       อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11
       
       ในตอนเช้าวันต่อมา พรออกมาช่วยหญิงโสภาเด็ดยอดตำลึงข้างรั้ว โดยเอามือดึงหนับๆ พลางเลียบเคียงถามไปด้วย
       
       “คุณหญิงแต่งกับคุณสมศักดิ์นานแล้วหรือคะ”
       หญิงโสภาไม่ค่อยอยากพูดถึง “จ้ะ เบามือหน่อยสิจ๊ะ พร เด็ดแรงนัก เดี๋ยวผักเหม็นเขียวหมดหรอก”
       “ค่ะ” พรเบามือลง แต่ไม่หยุดถาม “แล้วคุณสาเป็นใครคะ ทำไมมาอยู่กับคุณหญิง”
       หญิงโสภาตอบอ้อมๆ ไม่อยากเล่าเรื่องในอดีตมากนัก
       “สาเขาอยู่กับฉันมาตั้งแต่เกิด เป็นเหมือนเพื่อน เหมือนพี่”
       “แล้วเขาไม่มีผัวหรือคะ”
       สาเพิ่งตื่น เดินออกมาได้ยินพอดี เสียงแหวใส่ทันที
       “แล้วมันหนักหัวกบาลแกหรือไง”
       พรยิ้มให้ ไม่สะทกสะท้าน “แหม ก็คุณออกจะสวย หน้าตาอย่างนี้ ไม่มีผัวก็แปลก”
       สาฉุนดุเสียงดัง “นี่ นังพร”
       พรไม่หยุด หันไปพูดกับหญิงโสภา
       “คุณหญิงว่าไหมคะ สวยๆ อย่างคุณสา” พรยิ้มมีนัย “ลับหูลับตาคุณหญิง ยังไงก็ต้องมีผู้ชายมาด้อมๆ มองๆ อยู่บ้างล่ะ”
       สาจิกตาใส่พร อย่างระแวง ประสาคนสันหลังหวะ
       “พูดมาก แกไปซักผ้าไป ในครัวนี่ฉันช่วยคุณหญิงเอง”
       พรหัวเราะคิกคัก แล้วเดินออกไป สามองค้อนตาม
       “คุณหญิงอย่าลดตัวลงไปเสวนากับนังพรมากนัก มันจะลามปามเอา”
       “พรเขาไม่มีอะไรหรอกจ้ะ แค่ไม่ค่อยมีมารยาทเท่านั้น หญิงก็ว่าจะค่อยๆ อบรมขัดเกลากันไป ลิงเขายังฝึกกันได้ จริงไหม”
       “คุณหญิงพูดเหมือนหม่อมแม่ไม่มีผิด...ตอนเด็กๆ สาโดนหม่อมท่านด่าประจำ ว่าฝึกอีสายากกว่าฝึกลิง”
       สองสาวสบตากัน ความหลังที่เคยมีความสุขพรั่งพรู
       “ป่านนี้ ที่วังจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้นะ สา” คุณหญิงหน้าเศร้าลงไปถนัดตา
       
       ที่โรงครัว วังรวีวาร เช้านี้ วุ่นวายเหมือนทุกวัน จวนทอดปลาในกระทะ เจิมกับหวนนั่งหั่นผัก ตำน้ำพริกอยู่อีกมุม หวนแอบกระซิบ
       “ฉันอยากไปดูหน้าแม่นางเอกละครที่ชื่ออุษาอะไรนั่นน่ะ ฉันสังหรณ์ว่ามันต้องใช่อีสา”
       เจิมถอนใจอีก ท่าทางอึดอัดใจ
       “ข้าก็อยากรู้เหมือนกัน แต่จะทำยังไงได้ หม่อมท่านไม่ให้ไป”
       “ก็แอบไปซี อย่าให้หม่อมรู้”
       “ไฮ้” เจิมรู้ตัวรีบลดเสียง “จะดีรึ นังหวน”
       หวนพยักหน้า “ดีซี ถ้าเป็นอีสาจริงๆ เราก็จะได้หมดห่วง รึว่าป้าไม่อยากเจอมัน”
       จวนยืนมองเห็นสองคนซุบซิบคุยกัน ก็นึกสงสัย ร้องถาม
       “พูดอะไรกัน”
       หวนรีบถอยห่างออกมา คว้าสากมาตำน้ำพริกตามเดิม “เปล่าจ้ะ”
       จวนไม่เชื่อ เดินมาท้าวสะเอวมองหน้าหวน
       “ข้าเห็นเอ็งกับพี่เจิมทำท่าพิกล เหมือนงุบงิบอะไรกัน”
       หวนบอก “เปล่า” อีก
       จวนหันไปหาเจิม “นังหวนมันโกหกชั้น พี่มีเรื่องอะไรกัน”
       เจิมเสียงสูง “ไม่มี๊”
       จวนหันไปหาหวน “นังหวน บอกมา”
       “บอกอะไรเล่า”
       จวนหันไปทางเจิม “ไม่บอกก็ไม่ต้องกินข้าวกันล่ะ วันนี้ เอาซี”
       “เอาจริงๆ นะ” เจิมย้อน
       “งั้นสิ”
       “เอ็งรู้แล้ว อย่าอึงไปล่ะ” เจิมว่า
       จวนทำท่าปิดปาก “เงียบกริ๊บ รับรอง”
       เจิมชี้ไปข้างหลัง “ปลาเอ็งไหม้แล้วน่ะ อีจวน”
       จวนหันไปเห็นกระทะมีควันลอยโขมง ก็ตกใจร้องโวยวาย วิ่งกลับไปที่หน้าเตา ลืมทุกอย่างไป
       เจิมได้ทีพยักหน้าให้หวน ทั้งสองพากันย่องหนีไปจากครัว ทิ้งจวนไว้กับปลาไหม้ดำในกระทะ ร้องกรี๊ดๆ
       
       ที่โรงละครคืนนั้น สาเล่นละครกับสำรวย สมัย และสายสวาท ที่เคยเล่น แต่คราวนี้สลับบทกัน สาเป็นเครือฟ้า ส่วนสายสวาทเป็นจำปา
       ละครเลิก ทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว เตรียมตัวกลับบ้าน คุณเชื้อเดินเข้ามาประกาศ
       “วันพรุ่งนี้ จะเป็นการแสดง สาวเครือฟ้า เป็นครั้งสุดท้าย แล้วจากนี้ คณะละครของเราจะหยุดพัก 2 สัปดาห์ เตรียมตัวซ้อมสำหรับแสดงเรื่องใหม่”
       สำรวยถามอย่างตื่นเต้น “เรื่องอะไรหรือ คุณเชื้อ”
       คุณเชื้อบอกท่าทีภูมิใจ “ขวัญเมืองน่าน เป็นเรื่องที่ฉันแต่งขึ้นใหม่ เป็นเรื่องของเจ้าหญิงพม่ากับสาวไทย…”
       สายสวาทกระแอม ถามตัดบท “ใครเป็นนางเอกคะ”
       “เป็นนางเอกทั้งสองคนจ้ะ แม่สายสวาท รับรองว่าผู้ชมจะต้องชอบ ฉันคิดเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะต้องการให้ละครของเราแปลกใหม่ ไม่ซ้ำแบบใคร”
       สมัยกระซิบสา “ฉันว่าเพราะกลัวเมียมากกว่า”
       สาหัวเราะคิก เอาศอกกระทุ้งสมัยให้เงียบ แล้วถาม
       “แล้วฉันเล่นเป็นใครคะ”
       “เอ่อ...”
       คุณเชื้อยังไม่ทันบอก สายสวาทก็รีบแย่งบท
       “ฉันจะเป็นเจ้าหญิงพม่า”
       “แต่ตอนจบต้องตายนะ” คุณเชื้อบอก
       “อ้าว แล้วใครได้กับพระเอกล่ะคะ”
       สำรวยตอบแทน “ก็ต้องเป็นสาวไทยซี”
       สาหันไปขำกับสมัย “คราวนี้ละ พี่หมัย ฉันจะได้สมหวังในความรักกับเขาซะบ้าง”
       สายสวาทขัดทันที “ไม่! ไม่เอา ฉันไม่อยากตาย ฉันต้องได้ลงเอยกับพระเอก”
       สำรวยหมั่นไส้ เลยประชด “งั้นแม่สายสวาทก็เล่นมันทั้งสองตัวเลยดีไหม เล่นเป็นตัวแม่ตัวยายเลยด้วยยิ่งดี คนอื่นเขาจะได้พักกันให้สบาย”
       สายสวาทเชิดใส่คุณเชื้อ “ฉันจะเป็นนางเอก คนที่อยู่ฉากสุดท้ายก่อนปิดม่าน ตัวไหนก็ตัวนั้นแหละค่ะ”
       ทุกคนยืนยิ้ม กึ่งขำกึ่งเอือม คุณเชื้อยิ้มแหยๆ เกรงใจเมีย
       
       ต่อมา ทั้งสองคนนั่งรถสามล้อ คุยกันไป สาพูดสนุกๆ ในมือถือห่อก๋วยเตี๋ยวผัดมาด้วย
       “ฉันเป็นเจ้าหญิงพม่าก็ดีแล้วค่ะ พี่รวย ฉันชอบแต่งตัวสวยๆ ส่วนไอ้เรื่องสมหวังในความรักน่ะ... สงสัยชาตินี้จะไม่มีหวัง” สาบ่น
       “แม่อุษาพูดอย่างกับคนอกหัก”
       “เปล่าค่ะ พี่” สาประชดตัวเองขำๆ “ไม่มีคนรัก จะอกหักได้ยังไง”
       สำรวยเลียบเคียงถาม
       “แล้วพ่อหน้ามนที่เคยมารอรับบ่อยๆ นั่นล่ะ หายไปไหนแล้ว”
       “อุ๊ย คุณสมศักดิ์เขาเป็นสามีของคุณหญิง เจ้านายฉันค่ะ คุณหญิงเธอเป็นห่วงฉัน เลยให้คุณสมศักดิ์มารอรับ ก็เท่านั้นเอง”
       “อ้าว ตายจริง บาปกรรม พี่ก็หลงคิดว่าเขามาชอบแม่อุษา คุณหญิงนี่ก็ใจดีเป็นแก้วเลยนะ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นๆ ล่ะไม่มียอมหรอก ยิ่งสวยๆ อย่างแม่อุษานี่น่ะ ยังไงก็ต้องกันเอาไว้ก่อน”
       “คุณหญิงเธอน้ำใจงามจริงๆ ค่ะ พี่รวย...เพราะอย่างนี้แหละ ฉันถึงได้เกรงใจ”
       สาหยุดพูดไปเฉยๆ ไม่ได้บอกว่าเกรงใจเรื่องอะไร
       
       อีกฟากพรประแป้งลายพร้อย นั่งหลับสับประหงกอยู่ในบ้าน ได้ยินเสียงหมาเห่าก็ตื่นขึ้นมา
       “คุณสมศักดิ์”
       พรเดินมาดู เห็นสาเข้าประตูบ้านมา หันไปพูดกับสำรวยที่มาส่ง
       “ขอบใจนะจ๊ะ พี่รวย ที่มาส่ง”
       พรไม่สนใจ อ้าปากหาว เดินกลับมา จะลงนั่งหลับต่อ แล้วได้ยินเสียงหมาเห่าอีกครั้ง พรตาโต
       “ใคร!”
       สายืนรอดูที่หน้าบ้าน เห็นสมศักดิ์เข้าบ้านมา ท่าทางเมาไปกินเหล้ามาเหมือนเคย พอเขาเห็นสาก็ชะงัก
       สาดุ “กลับบ้านเอาป่านนี้ ไปอยู่กับอีพวกนั้นมาอีกใช่ไหม”
       “ถ้าใช่ คุณจะทำไม” สมศักดิ์จะเดินหนี สาคว้าแขนเสื้อไว้
       สาใส่อย่างแรง “คุณสมศักดิ์! คุณมีผู้หญิงคนอื่น มันเท่ากับนอกใจคุณหญิง”
       “คุณสา” สมศักดิ์เน้นคำชัดๆ “ผมนอกใจคุณหญิงมาตั้งนานแล้ว” เขาจ้องตาสา “คุณก็รู้ ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร เพียงแต่เธอไม่เห็นผมอยู่ในสายตาเท่านั้นเอง”
       สาอึ้ง ก่อนจะตอบอย่างขมขื่น
       “ทำไมจะไม่เห็นคะ ฉันเห็นคุณอยู่ทุกวัน เห็น เหมือนขี้ข้าที่เห็นเครื่องเสวย ต่อให้หิว ต่อให้อยากแค่ไหน ก็แตะไม่ได้ กลัวนรกจะกินกบาล”
       “โธ่ คุณสา”
       สมศักดิ์เห็นแววตาสาขมขื่น น้ำตาคลอ รู้ว่าสาพูดจริง ก็สงสาร เอื้อมมือมาจะเช็ดน้ำตาให้
       สาเบี่ยงหลบ จับมือสมศักดิ์ไว้ พูดดุๆ
       “ฉันรักคุณสมศักดิ์ก็จริง แต่ฉันรักคุณหญิงมากกว่า ถึงได้ยอมทนอยู่อย่างนี้ได้ แต่ถ้าคุณสมศักดิ์มีผู้หญิงคนอื่น แล้วทำให้คุณหญิงเสียใจ คุณสมศักดิ์คอยดูฤทธิ์เดชฉันก็แล้วกัน”
       สมศักดิ์นิ่งไม่ตอบ แต่แววตาสีหน้าคล้ายมีความสุข ที่รู้ว่าสารักและหึงหวงตน
       
       สองคนไม่รู้ พรตัวดี แอบดูอยู่ห่างๆ ที่หน้าต่าง แม้ไม่ได้ยินที่พูดกัน แต่เห็นท่าทางที่สองคนคุยกันชัดเจน พรตาวาวเก็บข้อมูล

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11
       รุ่งเช้า หญิงโสภาจัดโต๊ะอาหารเช้า มีขนมปังปิ้ง เป็นขนมปังกะโหลก กับไข่ลวก สมศักดิ์ใส่ชุดทำงาน เดินลงมานั่ง
       
       “พรจ๋า ยกกาแฟมาเลยจ้ะ”
       “ค่ะ” เสียงพรดังมาก่อนตัว
       สมศักดิ์แปลกใจ “มีกาแฟกินด้วยหรือวันนี้”
       พรยกกาแฟมา 1 แก้ว สำหรับสมศักดิ์
       “กาแฟกับขนมปังหญิงให้พรไปซื้อเจ็กมาค่ะ ส่วนไข่ลวกนี่หญิงทำเอง” คุณหญิงตัดพ้อ “เห็นคุณสมศักดิ์เบื่อข้าวบ้าน ซ้ำซากจำเจ”
       พรเหลือบตามองหญิงโสภา สงสัยว่ารู้อะไรหรือเปล่า แต่ไม่กล้าเสนอหน้า รีบออกไป
       สมศักดิ์รู้ว่าหญิงโสภาแดกดันเรื่องไปเที่ยวผู้หญิง เลยพูดปลอบใจ
       “เปลี่ยนมาเปลี่ยนไป ยังไงก็ต้องกลับมากินข้าวบ้าน” เขากุมมือหญิงโสภา ปลอบ “เคยทำยังไง ก็ทำอย่างเคยเถอะครับ คุณหญิง ผมไม่คิดไปไหนหรอก”
       หญิงโสภายิ้มดีใจ น้ำตาแทบร่วง
       พรโผล่หน้ามาแอบดูประตูด้านหลัง เห็นสมศักดิ์จับมือคุณหญิง ที่เอาแต่ยิ้มเอียงอาย
       
       พรเช็ดครัวแรงๆ ระบายความหมั่นไส้สมศักดิ์ ปากพึมพำ
       “คนเรา กลางวันอย่าง กลางคืนอย่าง ร้ายจริงๆ”
       หญิงโสภาเดินเข้ามา พูดเสียงใส มีความสุข
       “พรจ๋า” พรชะงัก “วันนี้คุณสมศักดิ์จะกลับมารับข้าวเย็นที่บ้าน เดี๋ยวเสร็จงานแล้วพรออกไปตลาดนะ ซื้อกุ้งมาเผา คุณสมศักดิ์ชอบรับประทานน้ำปลาหวานกับสะเดา”
       พรแอบนึกหมั่นไส้สมศักดิ์ “ค่ะ”
       “แหม เสียดาย สาน่าจะอยู่บ้าน จะได้อยู่กินพร้อมหน้าพร้อมตากัน”
       “วุ้ย คุณสาคงชอบกินคนเดียวเงียบๆ มากกว่าค่ะ” หญิงโสภางงๆ พรพูดลอยๆ “ดึกๆ ดื่นๆ แอบมากินกันเงียบๆ ไม่มีใครเห็น สบายใจ”
       “พรพูดอะไร ใครแอบมากินอะไรตอนดึกๆ”
       พรมองซ้ายมองขวา แล้วตัดสินใจ ทำท่าเหมือนจะบอกหญิงโสภา
       “คุณหญิงอย่าว่าพรนะคะ คือยังงี้ เมื่อคืนนี้ พรเห็น...”
       สาเดินเข้ามาพอดี ส่งเสียงหาวนำมาก่อนเลย
       “โอ้ย หิว พร แกะก๋วยเตี๋ยวมากินหน่อย”
       พรหุบปากหมับ สามองหน้าพร
       “อ้าว มายืนมองอะไร เมื่อคืนฉันซื้อก๋วยเตี๋ยวมาห่อนึง” สาชี้บอก “อยู่โน่นแน่ะ ช่วยแกะมาให้กินหน่อย” แล้วลงนั่ง ถามหญิงโสภา “คุยอะไรกันอยู่คะคุณหญิง”
       หญิงโสภาอารมณ์ดี “คุยเรื่อยเปื่อยน่ะจ้ะ เรื่องกับข้าวกับปลา แล้วพรเขากำลังเล่าว่าเมื่อคืน...” สาสะดุ้ง หญิงโสภาหันไปถามพร “ตกลงเมื่อคืนพรเห็นใครแอบกินอะไร นะจ๊ะ”
       พรถือจานก๋วยเตี๋ยวผัดซีอิ๊วเดินกลับมาวางพอดี สาจ้องหน้าถามเสียงนิ่ง เย็นเฉียบ
       “ใครกินอะไรเหรอ พร”
       พรอึ้งๆ ใจหนึ่งอยากฟ้อง แต่ใจหนึ่งก็กลัวสา พอดีตามองปราดไปเห็นพวงเครื่องปรุง เลยแถไป
       “เห็นมดมันแอบมากินน้ำตาลค่ะ” หันมาพูดกับหญิงโสภา “ตอนดึกๆ เนี่ยต้องคอยระวังดูในครัวให้เรียบร้อย เผลอทิ้งน้ำตาลไว้ใกล้มดไม่ได้”
       พรพูดเสร็จแล้วหันไปเช็ดครัวต่อ ไม่รู้ไม่ชี้ หญิงโสภางงๆ แต่ไม่ได้ติดใจอะไร
       
       สาแอบกำช้อนแน่น ข่มความโมโห รู้ว่าพรจงใจว่าตน
       
       ส่วนวงข้าวที่โรงครัววังรวี กินไม่กี่คำหวนก็ยกขันน้ำขึ้นดื่ม กระแอมกระไอ ส่งสายตาให้เจิม
       “ฉันอิ่มแล้วนะ” หวนลุกไป
       
       ชิดงง “อิ่มเร็วจังวะ นังหวน”
       เจิมลุกบ้าง “ข้าก็อิ่ม”
       เจิมเดินออกไป จวนแอบทิ้งหางตามองตาม
       
       หวนยืนรอมุมลับตา หลังเรือนครัว ท่าทางร้อนใจ สักครู่เจิมกระย่องกระแย่งมา ท่าทางลึกลับพอกัน
       “ยังไง นังหวน”
       “พี่ชิดบอกว่า คืนนี้ หม่อมท่านไม่อยู่ จะออกไปข้างนอก”
       “ดี คืนนี้ เอ็งกะข้าจะได้ออกไปดูหน้านางละครที่ชื่ออุษากัน”
       เจิมจะไป หวนคว้าไว้
       “เดี๋ยวป้า ถ้าเกิดมันเป็นอีสาจริง ป้าจะว่าไง”
       “ข้าจะจิกหัวมัน ลากกลับมากราบเท้าขอขมาหม่อมท่าน”
       เจิมหน้าตามุ่งมั่นมาดหมายมาก
       
       ตกตอนเย็น เจิมเดินแยกจากหวนหลังนัดแนะกันเสร็จ จะกลับขึ้นตำหนัก เห็นจวนเดินหน้าเริดสวนมา
       “อ้าว นังจวน เอ็งไม่ได้อยู่ที่โรงครัวรึ”
       “ฉันขึ้นไปบนตำหนักมา หม่อมท่านให้หาพี่เจิมแน่ะ”
       เจิมฉงน “หาข้า”
       จวนพยักหน้า ยิ้มกวนๆ
       
       หม่อมพริ้มอยู่ในห้องโถงบอกกับเจิม
       “คืนนี้ข้าจะออกไปข้างนอก”
       “เจ้าค่ะ”
       “เอ็งต้องไปกับข้าด้วย”
       “หะ” เจิมตกใจ “ไปไหนเจ้าคะ”
       หม่อมพริ้มเหยียดยิ้ม มองหน้าเจิมแบบรู้ทัน “ไปดูละคร เอ็งอยากเห็นแม่นางเอกอุษานักไม่ใช่รึ ก็ไปดูเสียพร้อมๆ กัน” หม่อมบอกเสียงเย็นเยียบ “ถ้าใช่ ก็จะได้จัดการกับมันเสียเลย”
       
       สีหน้าหม่อมพริ้มดูนิ่งและน่ากลัวเหลือเกิน จนเจิมอึ้ง เนื้อตัวเย็นเฉียบ 
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 11 (ต่อ)
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 10
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 9
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 8
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จริงๆหม่อมก้น่าสงสารนะคะ ถ้าเลือกได้หม่อมคงอยากได้ลูกตัวเองคืนมามากกว่า สำหรับคุณชายรวี ถ้าให้สาเป็นแม่ชายรวีคงโตมาไม่ดี ท่านชายจึงให้หม่อมเลี้ยง หม่อมเองก้อยากเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ลูกแต่คุณหญิงดันหนีตาม หม่อมเป็นคนเจ้ายศเจ้าอย่างและเป็นคนเลี้ยงคุณหญิงมา คงทำใจไม่ได้ ยิ่งรู้ว่าอีสามีส่วนยิ่งเกลียดสาใหญ่
เห็นใจ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จิงจิงน่าเห็นใจสากับสมศักดิ์มากกว่า คุนหญิงเพี้ยนป่ะไม่ยอมมีอะไรกับสามีมา3ปี ก้อสมควร แถมยังกักไม่ให้เขามีอะไรกับใครอีก เรื่องจิง1เดือนสมศักดิ์ก้อเผ่นแล้วหล่ะ
เอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หม่อมก็เกินไปนะอะไรๆก็โทษอีสาลูกตัวเองไม่ผิดเลยไม่ใช่อะไรอีสามันเลวแต่มันก็ยังมีดีบ้างไม่เห็นหม่อนมองความดีมันด่ามันเลวตลอด คุณหญิงเองก็เลือกทางนี้เองไม่ยอมกลับบ้านถึงส่วนหนึ่งเพราะอีสามันยุก็เถอะแต่คุณหญิงก็เลือกทางนี้เองป่ะ หม่อมเองก็เอาลูกมันไป
มันก็เวรกรรมนั้นแหละหม่อม พรากลูกเค้ามาตัวเองเลยเสียลูกเหมือนกัน
บ้างทีก็เยอะไปนะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่สาจะเป็นคนยุสงเสริมพอคุญหญิงไม่ทำสาจะยุและพูด แทนที่จะห้ามสาเองก็อยากอยู่ใกล้คุณสมศักดิ์
มะขามป้อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ดีจังดีจัย แจ้งเวลาอัพเดต จะได้ไม่รอเก้อ ขอจบตอนเลยนะคะ
Sammy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หม่อมก็นะ ไม่นึกถึงตอนที่ตัวเองเอาลูกเขาไปบ้าง
คลอดมาก็อุ้มไปเลย ห้ามเรียกแม่อีกต่างหาก
คุณหญิงนี่นางโตเป็นสาวแล้ว เลือกเองได้ว่าจะหนีหรือไม่หนีตรามผู้ชายไป หม่อมก็มาโกรธสาซะมากมาย
หรือจริงๆ โกรธที่เป็นหม่อมสามีตัวเองอยู่นะ?
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2012