หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 8 มกราคม 2557 08:39 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
       
       ชานนท์ใช้กุญแจดอกนั้นไขประตูเข้าไปในห้องเขมิกา ชานนท์เปิดตู้เสื้อผ้าเห็นกระเป๋าเป้ หยิบออกมาดูในกระเป๋าตามช่องเล็กช่องน้อยไม่พบอะไรน่าสงสัย ชานนท์มองไปที่โต๊ะข้างเตียงเห็นกระเป๋าโน้ตบุ๊ควางอยู่ ชานนท์รูดซิบเปิดล้วงเข้าเหมือนจะดึงโน้ตบุ๊คออกมา แต่ปรากฏว่าสิ่งที่ดึงออกมาเป็นแค่หนังสือการ์ตูน 3 เล่ม ชานนท์ถึงกับเซ็ง
       
       บนเรือใหญ่ แพปลาที่รถยอง ปิ้งเปิดตู้แช่ปลาแล้วตกใจ ร้องลั่น
       “เถ้าแก่ เรื่องใหญ่แล้ว”
       จุมพลรีบลงเรือ
       “อะไรวะ มีอะไร”
       “ปลาเน่า ตายหมู่เลย”
       “ตู้อื่นๆ ล่ะ”
       คนงานอื่นรีบเปิดดู ปิดจมูกเหม็น
       “เน่าหมด”
       จุมพลรีบดูในตู้หยิบปลาขึ้นมาดม
       “กลิ่นแอมโมเนีย”
       ปิ้งมองไปบนสะพานปลา
       “ฝีมือมัน ไอ้พวกเฮียเม้ง”
       “ของขวัญของฝากจากเฮียเม้ง ถูกใจมั้ยครับเถ้าแก่จุมพล” สอนบอก จุมพลแค้น ใช้ไม้ตะพดชี้หน้า
       “ไอ้พวกใจชั่ว จับมันไว้ ข้าจะแล่เนื้อแล้วเอาเกลือทา ส่งไปให้ไอ้เฮียเม้งมันดู”
       “คราวนี้ฉันไม่ยอมแกอีกแน่ ตามลูกพี่มา ฆ่ามันนนน”
       ปิ้ง คนงาน ขึ้นจากเรือเข้าไปตะลุมบอนกับลูกน้องเฮียเม้ง
       
       รถโยธินจอดที่หัวสะพานปลา เขมิกาลงจากรถเห็นคนงานของจุมพลตะลุมบอนกับลูกน้องเฮียเม้ง จุมพลเอาไม้ตะพดตีหัวสอน แล้วยกขาถีบ สอนจับขาจุมพลไว้ ดันจุมพลล้ม เขมิกาวิ่งมาพร้อมโยธิน
       “ปู่! ไอ้เลวเอ๊ย”
       เขมิกาเข้าไปลุยกับสอน บู๊กันกระจาย โยธินเข้าไปพยุงจุมพลลุกยืน
       “ปู่เจ็บมากหรือเปล่า”
       “เฮ้ยข้ากระดูกเหล็กไม่เป็นไร ไปช่วยไอ้เข็มก่อน”
       โยธินยังไม่ทันไป ลูกน้องเฮียเม้งคนหนึ่งกระชากโยธินหันไปแล้วชกหน้า โยธินเซ จุมพลเอาไม้ตะพดกระดุ้งท้อง ลูกน้องเฮียเม้งตัวงอ โยธินเตะเสยคางจนมันลงไปนอนหงาย จุมพลยกเท้ากระทืบอกลูกน้องเฮียเม้งไปอีกสองที
       อีกมุมเข็มกระโดดเตะสอนจนล้มไป
       “ช่วยด้วยลูกพี่”
       ปิ้งโดนรุมอัดทีเดียวสามคน เขมิกาเข้าไปเตะต่อยช่วยปิ้ง จนลูกน้องเฮียเม้งถอยไปรวมกัน โยธินมาข้างหลังเอาอวนตาข่ายคลุม ทั้งสามคนล้มลง ปิ้งกับโยธินช่วยกันเตะๆ ทั้งสามร้องลั่นติดตาข่าย
       อีกมุม สอนสู้กับจุมพล เขมิกาวิ่งเข้าไปช่วย เขมิกาจับล็อคแขนสองข้างสอน
       “เอาเลยปู่ อัดมันให้หนำใจ”
       จุมพลโยนไม้ตะพดทิ้ง แล้วกำหมัดชกใส่หน้าสอน ซ้ายขวา จบด้วยชกใส่ท้องจนสอนจุก ลูกน้องเฮียเม้งอีกคนเห็นท่าไม่ดีจุดประทัดโยนใส่
       “ปู่ ระวัง”
       เขมิการีบดึงจุมพลหลบ ถอยหนี เสียงประทัดดังสนั่นกระจุยกระจาย พวกลูกน้องเฮียเม้งประคองกันวิ่งหนี เมื่อประทัดหยุด ลูกน้องเฮียเม้งหนีเรียบ
       “ปู่ ปลอดภัยใช่มั้ย”
       “เฮ้ยไอ้นักเลงกระจอกพวกนี้ ไม่ครณามือปู่หรอก”
       เขมิกาเพิ่งรู้สึกเจ็บขา
       “อู๊ย”
       โยธินรีบวิ่งมาหา
       “เข็ม บาดเจ็บหรือ” โยธินถามอย่างเป็นห่วง
       “นิดหน่อยเฮียประทัดมันกระเด็นโดนเท้าเข็ม” โยธินก้มดู
       “เป็นรอยไหม้เลย แสบมั้ย”
       “โอ๊ย แค่นี้ไม่ตายหรอกเฮีย ไกลหัวใจตั้งแยะ” เขมิกายกขาโชว์แต่เจ็บ “อู๊ย”
       “ไอ้โย แบกไอ้เข็มขึ้นหลังเลย เอามันกลับไปทายาที่บ้าน” จุมพลบอก ปิ้งเสนอหน้าเข้ามา
       “ขี่หลังฉันก็ได้พี่เข็ม เบาะหลังนุ่มสบายระดับเฟิร์สคลาส”
       จุมพลดันหน้าปิ้งหงายเงิบไป
       “ถอยไปไกลๆ ไอ้นี่ มาเอี่ยวอยู่เรื่อย”
       โยธินรีบย่อตัวให้เขมมิกาขี่หลัง
       “ไปเข็ม”
       “เฮ้ย วันนี้ได้ขี่หลังเฮียโว้ย ดีๆ นะเฮีย ตกไปน่ะโดนตึ๊บ”
       “พูดมาก ขึ้นมาเร็วๆ” เขมิกากระโดดขี่หลัง โยธินโวย “เบาๆ ไอ้เด็กคนนี้ จะฆ่าเฮียหรือไง”
       
       โยธินแบกเขมิกาเดินไปอย่างสบายๆ จุมพลยืนมองด้านหลังเขมิกากับโยธิน รู้สึกวางใจ

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
        
       เมื่อกลับถึงบ้าน จุมพลมองโยธินแปะพลาสเตอร์ให้เขมิกา จุมพลยิ้มๆ พอใจโยธิน
        
       “ทำไมเฮียเม้งชอบมาก่อกวนปู่ละครับ” โยธินถามขึ้นมา
       “พวกมันชอบใช้วิธีจับปลาแบบผิดๆ บางทีก็ระเบิดปลา ตอนหน้าลมสงบมันก็ใช้เรือปั่นไฟจับปลากะตัก ทำให้ลูกปลาอื่นๆ ติดอวนตาถี่ไปด้วย ต่อไปวันข้างหน้าชาวประมงจะหาปลาที่ไหนให้จับ”
       “พอปู่ขัดขวาง มันก็เลยแค้นปู่ คอยตามหาเรื่องตลอด” จุมพลหนักใจ
       “ปู่ต้องรีบหาสามีให้เอ็งแล้ว จะได้มีดูแลคุ้มครองเอ็งตอนปู่ไม่อยู่” เขมิกาตกใจ
       “สามีเลยหรือปู่ เข็มยังไม่มีแฟนเลย” ปิ้งหวงเขมิกาขึ้นมา
       “ใช่ ยังเด็กอยู่แท้ๆ จะให้รีบมีผัวไปไหน”
       จุมพลเงื้อไม้ตะพดจะตีปิ้ง
       “ไอ้ปากเสีย ออกไปให้พ้นหน้าข้าเดี๋ยวนี้เลย ไป!” ปิ้งกลัวรีบคลานออกไป “เรื่องแต่งงานเดี๋ยวปู่จัดการให้เอง”
       “เข็มไม่เอาด้วยนะปู่”
       “อยู่เฉยๆ ทำตามปู่ก็พอ เจ้าโย” โยธินสะดุ้ง
       “ครับปู่”
       “ตามข้ามา”
       จุมพลเดินออกไปที่สนาม โยธินตามไปแบบงงๆ
       “ความซวยมาเยือนแล้วตรู” เขมิกาบ่นพึมพำออกมา
       
       วันต่อมาที่บ้านจุมพล เสียงสมคิดหัวเราะลั่นดังออกมาจากในบ้าน
       “ฮ่าๆๆ อาพูดได้ดีจริงๆ ไอ้โยมันลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น มันต้องดูแลหนูเข็มได้ดีเหมือนผมดูแลเมียๆ ทุกคน” สมคิดบอก โยธินรีบปราม
       “ป๋า เวอร์ไป” สมคิดรู้ตัว รีบเชียร์ลูก
       “แต่ไอ้หมอนี่มันรักเดียวใจเดียวครับ ตามรับตามส่งหนูเข็มตั้งแต่ประถมยันมหาวิทยาลัย”
       “ก็เพราะอย่างนี้ข้าถึงไว้ใจมันที่สุด ว่ามันคงไม่มีเมียเล็กมีน้อยเหมือนพ่อมันแน่” สมคิดสะดุ้ง โยธินขำ “เอาเป็นว่าทางป๋าคิดไปหาฤกษ์หมั้นมาได้เลย ส่วนงานแต่งข้าขอให้พ้นปีนี้ไปก่อน” โยธินดีใจมาก
       “เอ๊ะ นี่ผมยังไม่เห็นหนูเข็มเลยนะครับ” สมคิดถามหาเขมิกา ปิ้งวิ่งเข้ามา
       “เถ้าแก่ ผมหาพี่เข็มไม่เจอ เจอแต่ไอ้นี่”
       ปิ้งส่งจดหมายให้จุมพล จุมพลรีบอ่าน
       “เข็มต้องรีบเข้าอบรมด่วน ไม่ต้องห่วงเข็ม ถึงกรุงเทพฯ แล้วจะโทรหา” จุมพลมองโยธิน
       “ไอ้เข็มมันกลับกรุงเทพฯ ยังไง ก็เอ็งยังยืนอยู่นี่”
       เขมิกาใส่ชุดเสื้อหนังกางเกงยีนส์ ใส่หมวกกันน็อค ขี่มอเตอร์ไซด์ช็อปเปอร์คู่ใจ สะพายเป้ข้างหลังอย่างเท่ มุ่งตรงสู่กรุงเทพฯ
       
       เขมิกาขี่มอเตอร์ไซด์มุ่งไปทางเข้าประตูด้านหน้าบ้านเลิศวิริยะ เสียงเม่นตะโกนลั่นออกมา
       “ไม่ไปๆ ไม่เอาๆ อย่าทำผม ผมกลัวแล้ว” เขมิกาหันไปมองที่กำแพง เห็นเม่นหน้าตามอมแมม โผล่หัวขึ้นมาพยายามตะกายจะปีนกำแพงออกมาด้านนอก “กลัวๆ ไม่เอาๆ”
       เม่นเหมือนถูกดึงลงไปจากกำแพง หายไป เขมิกาคิดว่าเม่นโดนทำร้าย เขมิการีบบิดมอเตอร์ไซด์ตรงไปหน้าบ้าน เลี้ยวเข้าไป เขมิกาจอดมอเตอร์ไซด์อย่างเร่งรีบ วางหมวกกันน็อค วิ่งสุดชีวิตไปหลังตึก
       เขมิกาวิ่งเข้าสวนอย่างเร็วเพื่อช่วยชีวิตเม่น
       เขมิกาได้ยินเสียงเม่นดังออกมา เขมิกาวิ่งไปที่บ้านพัก แอบดูที่ช่องหน้าต่างเห็นพวกชานนท์กับโย่ง อยู่ด้านหลังของตัวบ้าน กำลังช่วยกันจับเม่นลักษณะเหมือนรุมทำร้าย
       “จับไว้แน่นๆ”
       ชานนท์บอก เม่นร้องไม่หยุด เขมิกาอ้อมไปด้านหลัง
       
       เขมิกาโผล่มาด้านหลังเห็นหลังของชานนท์กับโย่งช่วยกันจับเม่นอยู่ เม่นร้องไม่หยุด เขมิกาตวาดลั่น
       “หยุดเดี๋ยวนี้นะ”
       เขมิกาผลักชานนท์ให้หลุดจากเม่น ชานนท์เซไปเสียหลักล้มนั่ง โย่งหันมาเห็นเขมิกา
       “คุณผู้หญิง เรื่องอะไรมาผลักคุณผู้ชายของไอ้โย่ง”
       โย่งถกแขนเสื้อ เขมิกาชี้หน้าโย่ง
       “พวกนายรวมหัวกันกักขัง หน่วงเหนี่ยว ทุบตี ประทุษร้ายหมายเอาชีวิต แค่นี้ฉันก็แจ้งตำรวจจับยกแก๊งได้แล้ว”
       โย่งชะงัก ชานนท์ลุกยืน
       “อะไรนะ ใครทุบตีใคร ใครเอาชีวิตใคร”
       เขมิกาชี้ไปที่เม่น เม่นถอดเสื้อเหลือแต่โสร่งก้มหน้างุดอยู่ ตัวเปียก
       “คนนั้นไง คุณคิดฆ่าเขา”
       ชานนท์ยกสายยางฉีดน้ำให้ดู
       “ฉันใช้สายยางฉีดน้ำเนี่ยนะฆ่าคน”
       “เรากำลังช่วยกันอาบน้ำให้ไอ้เม่น ไอ้นี่มันเกลียดการอาบน้ำ ผมกับคุณผู้ชายก็เลยต้องช่วยกันจับไว้” โย่งบอก เข็มถึงกับหน้าแตก
       “อาบน้ำหรือ”
       เม่นเงยหน้ามองเขมิกา เม่นตกใจหวาดกลัวสุดขีด
       “ผีๆ ผีนางฟ้ามาบีบคอ อย่า อย่าเข้ามา”
       เม่นร้องลั่นวิ่งหนีออกไป ชานนท์รีบตาม
       
       “เม่น”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
        
       เม่นวิ่งหนีมาทางหลังบ้าน ชานนท์ไล่ตามมาทันคว้าไหล่เม่น เม่นแรงเยอะเหวี่ยงชานนท์เซไป เขมิกาตามเข้ามาคว้าแขนเม่น เม่นฟาดแขนอีกข้างใส่ เขมิกาจับไว้ เม่นเห็นหน้าเขมิกาก็ร้องลั่น กลัวจัดผลักเขมิกาวิ่งไปเอาหัวซุกพุ่มไม้ ไม่ยอมมองหน้าเขมิกา ชานนท์ค่อยๆ ย่องไปข้างหลัง พูดอ่อนโยนกับเม่น
        
       “ใจเย็นนะเม่น ไม่มีอะไร ไม่มีใครทำอะไรเม่น ฉันจะพากลับบ้าน ไปกินไอติมที่เม่นชอบ โย่งซื้อมาแล้วใช่มั้ย”
       “ซื้อมาแล้วครับ อยู่ในตู้เย็น”
       เม่นยังมุดหัวในพุ่มไม้
       “ตู้เย็นมันเสียหลายวันแล้วครับ”
       โย่งแป่ว ชานนท์แก้แทน
       “โย่งเขาหมายถึงตู้เย็นที่ตึกใหญ่น่ะเม่น เม่นเข้าบ้านก่อนแล้วฉันจะให้โย่งเอามาให้”
       “เป็นไอติมกะทิหรือเปล่า ผมไม่กินไอติมแท่งเป็นเด็กๆ นะ”
       “เจ้าเก่าที่เม่นชอบแหละ ใส่ถั่วราดนมด้วย”
       เม่นดึงหัวออกมาจากพุ่มไม้ เขมิการู้ว่าเม่นกลัว จึงรีบหลบหลังต้นไม้อีกต้น เม่นมองหาไม่เห็นเขมิกาแล้ว
       “แต่ผมเห็นผี เห็นจริงๆ”
       ชานนท์พยักหน้าให้โย่งรีบพาเม่นไป
       “ผีเผอที่ไหนมีเล่า ไล่ไปหมดแล้ว”
       โย่งจูงมือเม่นเดินออกไป ชานนท์หันมาจ้องเขมิกาแบบไม่พอใจเขมิกาถึงกับจ๋อย
       “ฉันขอโทษนะ ที่ไม่ได้ดูตาม้าตาเรือให้ดีก่อน”
       ชานนท์กระชากแขนเขมิกาแบบหึงๆ
       “เธอไปทำอะไรที่คอนโดนั่น นัดเจอกับใคร บอกมา”
       
       เขมิกาเดินหนีเข้ามาในตึก ชานนท์ตามเอาเรื่อง
       “เธอหายไปข้ามวันข้ามคืนแบบนี้ไปอยู่กับผู้ชายคนนั้นใช่มั้ย ฉันถาม อย่าเดินหนี”
       แววนิลนั่งกินของว่าง ลุกยืน มณฑายืนข้างๆ
       “อะไรนะ นี่แกสวมเขาให้พี่ชายฉันอีกแล้วหรือ”
       ชานนท์ตกใจที่แววนิลได้ยิน เพราะในใจลึกๆ กลัวแววนิลเล่นงานเขมิกา เขมิกาหยุดเดินหันมามองแววนิลแล้วร้องทัก
       “อ้าว ไงเจ๊ วู้ นี่ชงกาแฟมาให้ฉันใช่มั้ย แหม กำลังอยากซด”
       เขมิกาตรงดิ่งไปแย่งกาแฟมาซด แววนิลกับมณฑาตาค้าง แววนิลจะด่าแต่ด่าไม่ออก
       “แก ไอ้ อี”
       “คนบางคนชอบทำตัวเหมือนเป็นกระสือ ลอยไปลอยมา หากินแต่ของสกปรก อย่าไปถือสาเลยค่ะคุณหนู” มณฑาพูดลอยๆ เขมิกาตกใจบ้วนกาแฟใส่ถ้วย
       “แหวะ กาแฟนี่มันสกปรกหรือ โธ่แล้วก็ไม่รีบบอก ปล่อยให้กินเข้าไปได้ เอ้า เอาคืนไป”
       เขมิกาจะยื่นกาแฟคืน มณฑาโกรธปัดถ้วยตก แล้วผลักเขมิกาเซ เขมิกาเจ็บแผลที่โดนประทัด
       “โอ๊ย” เขมิกางอขาด้วยความเจ็บ
       ชานนท์ตกใจที่มณฑารุนแรงกับเขมิกา
       “คุณนม”
       มณฑารีบแก้ตัว ยืนป้องกันแววนิล
       “นมไม่ได้ตั้งใจจะใช้กำลังนะคะ แต่นมคิดว่าคุณผู้หญิงจะเข้ามาทำร้ายคุณหนู นมก็ต้องป้องกันไว้ก่อน”
       แววนิลจ้องขาเขมิกา
       “นมผลักที่ตัว แต่ทำไมเจ็บที่ขา สำออยไม่เนียนเลยนะ”
       ชานนท์มองขาเขมิกา
       “ขาเธอเป็นอะไร”
       เขมิการีบยืดขาให้ตรงไม่ให้มีพิรุธแล้วพูดกวนๆ เพื่อกลบเกลื่อน
       “ขาก็เป็นขานะสิ ทูนหัว ถามแปลก” ชานนท์ไม่เกรงใจ เดินไปดึงเขมิกานั่งโซฟาด้วยความเป็นห่วง ชานนท์ถกขากางเกงเขมิกาขึ้น เขมิการ้องโวยวาย “โอ๊ยๆ ทำอะไรเนี่ย ใจคอจะถอดกางเกงฉันต่อหน้าสาธารณะชนเลยหรือ ประเจิดประเจ้อ ห้องหับก็มีนะคุณ”
       ชานนท์เห็นพลาสเตอร์ยาแปะอยู่
       “ไปโดนอะไรมา”
       เขมิกาคิดๆ ตาล่อกแล่กหาคำตอบ
       “ไปจูบกับท่อไอเสียมาฮะ” เขมิกาไม่อยากโดนซักต่อ รีบโผเข้ากอดคอชานนท์ “โอ๊ย เมียเจ็บจังเลยสามีขา ช่วยเป่าพ่วงๆ ให้ทีนะคุณนนท์ ขวัญจะได้หายไวๆ”
       แววนิลปรี่เข้ามาดึงมือเขมิกาออกจากคอชานนท์
       “อย่ามาโดนตัวพี่ชายฉัน ผู้หญิงมั่วผู้ชายอย่างเธอน่าขยะแขยง”
       เขมิกาแกล้งวี้ดว้าย ซอยเท้าแบบตัวอิจฉา
       “อ๊าย ที่รักดูสิคะ น้องสาวคุณจะตบพี่สะใภ้ ใจร้ายใจดำที่สุด”
       “เจ้าโย่ง” ชานนท์ตะโกนเรียก โย่งกับแป้นวิ่งเข้ามาอย่างเร็ว “พาคุณผู้หญิงไป”
       “คุณผู้หญิงเชิญกลับห้องครับ” โย่งบอก
       “ไม่ใช่ พาไปให้พ้นจากบ้านฉัน แล้วอย่าให้เข้ามาอีก เดี๋ยวนี้เลย”
       โย่งกับแป้นเข้าไปดึงเขมิกา เขมิกาดิ้น
       “เฮ้ย ปล่อย ฉันมีสิทธิ์อยู่ที่นี่” ชานนท์โกรธมาก
       “เธอสวมเขาให้ฉันซ้ำแล้วซ้ำอีก ยังจะกล้าพูดว่ามีสิทธิ์อีกหรือ”
       “ออกแรงกันหน่อยสิ ไม่ได้กินข้าวกันหรือไง ฉันเอง” มณฑาจะเข้าไปช่วย แต่ยังไม่ถึงตัว
       “ใครเข้ามาแหลก พ่อจะเสยให้หลับคาหมัดเลย อยากลองมั้ย” ช่วงท้ายเขมิกาตวาดใส่แป้นกับโย่ง
       “ไม่”
       แป้นกับโย่งตอบออกมาพร้อมกันแล้ววิ่งหนีไปยืนหลังนนท์ มณฑาเองก็ไม่กล้า ชานนท์เข้าไปกระชากแขนเขมิกา เขมิกาจะชกใส่
       “ถ้าฉันเอาจริง คิดว่าเธอจะสู้กับฉันได้หรือ”
       เขมิกาเงื้อหมัดค้าง เสียงเก่งกาจดังขึ้น
       “ขอประทานโทษ ผมเข้ามาขัดจังหวะหรือเปล่า”
       เขมิการีบลดหมัดลง ทั้งหมดมองไปทางประตูเห็นเก่งกาจห้อยกล้องตัวใหญ่แต่งตัวทะมัดทะแมงแบบนักข่าว ส่งยิ้มให้ชานนท์
       “สวัสดีครับคุณชานนท์”
       
       ทุกคนมองอย่างแปลกใจว่าใคร

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
        
       แววนิลยืนอ่านบัตรนักข่าวของเก่งกาจ
        
       “เก่งกาจ สุขมงคล จากหนังสือพิมพ์โลกธุรกิจ”
       ชานนท์นั่งขรึมอยู่ข้างเขมิกา
       “ลูกน้องผมไม่ได้รายงานเลยว่าจะมีนักข่าวมาขอพบ” ชานนท์บอก เก่งกาจหน้าตายียวน
       “มีคนโทรไปนัดให้ผมมานะครับ บอกว่าเป็นคนของคุณชานนท์ เขาให้ข้อมูลกับผมว่า คุณขวัญตากลับมาแล้ว” เก่งกาจมองเขมิกา ยิงคำถามทันที “คุณขวัญตากลับมาอีกเพื่อขอแบ่งสินสมรส ข่าวนี้เป็นจริงแค่ไหนครับ”
       ชานนท์คิดๆแล้วรีบเข้าไปกลบเกลื่อนโอบไหล่เขมิกาทันที เขมิกางงมีอาการขัดขืน ชานนท์ยิ่งโอบแน่นขึ้นแล้ว
       ยิ้มแย้ม
       “ผมว่าคงมีการเข้าใจผิดแล้วละครับ ผมกับภรรยาไม่เคยมีเรื่องระหองระแหง ความสัมพันธ์ของเราราบรื่นดีทุกอย่าง”
       “แต่ที่ผมเห็นเมื่อครู่...”
       “อ๋อ ผมแค่ขัดใจเขา เขาก็เลยงอนเอา ผู้หญิงก็อย่างนี้แหละครับ ง้อหน่อยก็หาย” ชานนท์หอมแก้มเขมิกาจ๊วบ เขมิกาตกใจพูดไม่ออก แววนิลกับมณฑามองอย่างตกใจ “ยังไม่หายงอนหรือจ๊ะที่รัก”
       ชานนท์หอมแก้มอีกจ๊วบ
       “เฮ้ย”
       เขมิการ้องอย่างตกใจจะผลักชานนท์ แต่ชานนท์รีบกอดไว้แน่น
       “คุณขวัญตาไม่สบายหรือเปล่าครับ ดูหน้าตาไม่ค่อยดีเท่าไหร่”
       “ขวัญเขาขี้อาย ยังไม่ชินกับการเป็นข่าว” ชานนท์ตอบแทน เขมิกายิ้มแหยๆ อายที่ถูกชานนท์กอดมากกว่า
       “แล้วเรื่องคลิปฉาว” เก่งกาจถามต่อ
       “อาจมีคนตัดต่อเพื่อคิดใส่ร้ายภรรยาผมก็ได้ ผมว่าเอารูปไปลงข่าวเลยดีกว่า ว่าเรายังรักกันดีอยู่”
       ชานนท์จับคางเขมิกาหันมา แล้วจูบที่ปากอย่างรวดเร็วค้างไว้ เขมิกาช็อกตาโต แววนิลตะลึง เก่งกาจรีบกดชัตเตอร์รัวเร็ว เสียงแชะๆ ดังเป็นชุด
       
       แววนิลเดินโกรธๆ กลับเข้าห้อง มณฑาเดินตามหลัง
       “มันปากดี เอาความในไปบอกคนภายนอก”
       “นมเองค่ะ ที่แอบโทรนัดนักข่าวนั่นมา”
       “ทำไมละคะ”
       “นมต้องการให้หนังสือพิมพ์ตีข่าวว่านังขวัญตามันกลับมาเพื่อหลอกเอาสมบัติของคุณผู้ชาย ยิ่งคนพูดถึงความเลวของมันเท่าไหร่ คุณผู้ชายก็จะยิ่งเกลียดมันเท่านั้น แต่คิดไม่ถึง เหตุการณ์กลับตาลปัตรเป็นตรงกันข้าม”
       “เราจะให้มันได้อยู่ต่อไม่ได้นะคะนม ทำอะไรสักอย่างสิคะ”
       มณฑานิ่งคิด
       
       เขมิกาเดินเข้าห้อง เช็ดปากไปมา
       “หวะ ขนลุก”
       ชานนท์เดินตามเข้ามาไม่พอใจ
       “อย่าคิดว่าฉันมีใจกับเธอ ก็แค่เล่นละครตบตานักข่าว”
       “ไม่ใช่ว่าตั้งใจฉวยโอกาสลวนลามฉันหรือ นิสัยผู้ชาย มันก็ชอบเอาเปรียบผู้หญิงวันยังค่ำ”
       “ล่วงเกิน น่าขำ ระหว่างฉันกับเธอมันเกินคำว่าคิดล่วงเกินไปแล้ว”
       เขมิกาโกรธมาก เข้าไปขยุ้มคอเสื้อชานนท์
       “นายชานนท์ ชักจะดูถูกกันมากไปแล้วนะ”
       ชานนท์เห็นเขมิกาโกรธจัดเลยอ่อนลง ชานนท์มองหน้าเขมิกาซึ่งอยู่ใกล้มากทำให้หวั่นไหว เขมิกาจ้องชานนท์ด้วยหน้าตาเอาเรื่องมาก แต่ชานนท์กลับมองซึ้งๆ
       ปรียาเดินมาหยุดหน้าประตูห้องเขมิกา ยืนลังเล แล้วตัดสินใจหมุนลูกบิดเบาๆ แง้มประตูแอบดู
       ภายในห้องชานนท์ดึงมือเขมิกาออกจากคอเสื้อ กุมไว้ เขมิกาชักอึ้งๆ
       “อะ อะไรหรือ”
       “วันที่เราสองคนเคย...” ภาพในคลิปที่ขวัญตากอดกับผู้ชายลึกลับผ่านเข้ามาแว่บหนึ่ง ชานนท์โกรธขึ้นมาอีก สะบัดมือเขมิกาออก “จะวันอะไรก็ช่างเถอะ มันหมดความหมายไปแล้ว”
       “ก็แหงล่ะที่เมียคุณไม่มีความหมาย ไม่งั้นคุณจะกล้าพาปรียามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกับเมียตัวเองหรือ”
       “ปรียาไม่เกี่ยว เขามาอยู่ที่นี่เพราะเป็นความต้องการของน้องสาวฉัน” ชานนท์พลั้งปากออกมา
       “พูดเหมือนคุณไม่ได้รักปรียา”
       ชานนท์อึดอัดที่จะตอบ
       “เรื่องส่วนตัวของฉัน”
       ชานนท์เดินออก นอกห้อง ชานนท์เดินพ้นไป ปรียายืนหลบอยู่ได้ยินได้เห็นทั้งหมด เสียใจสุดๆ
       
       ที่ห้องนอนเก่าของพ่อแม่ชานนท์ มณฑายกมือไหว้ แล้วปักธูปลงกระถาง ชานนท์เดินเข้ามาหยุดมอง มณฑาหันไปมองชานนท์
       “คุณนมเชิญผมที่ห้องนี้มีอะไรหรือครับ”
       มณฑามองรูปพ่อแม่ชานนท์แล้วบีบน้ำตา
       “คุณท่านก่อนจากไป สั่งนักสั่งหนาให้นมดูแลคุณหนูแววนิลให้ดี เพราะคุณหญิงท่านก็มาเสียไปตั้งแต่คุณหนูยังเล็กนัก” มณฑาหันมาหาชานนท์ “นมเลี้ยงคุณหนูมาเหมือนลูกแท้ๆ จนแทบไม่มีเวลาดูแลลูกตัวเอง”
       “ผมทราบ และซาบซึ้งในความเสียสละของคุณนมมาตลอด”
       “ถ้าอย่างนั้นนมขอ ได้โปรดเห็นแก่ความดีที่นมทุ่มเททุกสิ่งให้กับตระกูลเลิศวิริยะ อย่าให้คุณผู้หญิงอยู่ที่นี่อีกเลยค่ะ นมสงสารคุณหนู เพราะคุณหนูกังวลไปสารพัดว่าพี่ชายเธอจะถูกหลอกซ้ำ” มณฑารุกทันที ชานนท์อึดอัดใจพูดไม่ออกจะเดินหนี
       “เราค่อยคุยกันทีหลังเถอะครับ ผมมีงานต้องสะสาง”
       “หรือคุณผู้ชายลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณท่านแล้ว”
       มณฑารีบพูดออกมา ชานนท์ชะงัก เครียดมาก มองรูปพ่อ
       “ผมจำได้ขึ้นใจว่าห้ามทิ้งน้อง แต่นักข่าวโผล่มาจนผมไม่ทันตั้งตัว ผมจำเป็นต้องเลือกวิธีรักษาชื่อเสียงของ
       เราไว้ หรือคุณนมอยากให้เขาขุดคุ้ยเรื่องเน่าๆ ขึ้นมาอีก” มณฑาเป็นฝ่ายเงียบไป เถียงไม่ออก “คุณนมสบายใจเถอะครับ ผมเป็นลูกชายเพียงคนเดียว เป็นพี่ชายของน้องสาว เป็นผู้นำครอบครัว เป็นเจ้านายของลูกน้อง ผมไม่มีสิทธิ์ทำเพื่อตัวเองมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว”
       ชานนท์เดินออกไป มณฑาจ้องรูปพ่อแม่ชานนท์อย่างแค้นๆ
       “แกสองคนมันเลว”
       
       บ้านพักเม่น ชานนท์ทายาให้เม่นที่รอยไม้เรียวหลายจุด
       “แผลแห้งหมดแล้วนะเม่น”
       “พอหายแม่ก็มาตีใหม่อีก มีแผลอีก คุณผู้ชายก็มาทายาให้อีก”
       “ขอโทษนะที่ฉันช่วยนายได้แค่นี้” ชานนท์บอกอย่างสงสาร เม่นยิ้มสดใจ ไม่ทุกข์ร้อน
       “ไม่เป็นไร เม่นไม่เจ็บ รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี ในทีวีเขาบอก”
       ชานนท์ทึ่งเม่น นึกถึงเรื่องตัวเอง
       “บางทีฉันก็อยากเป็นเหมือนนาย”
       “เม่นอยากเป็นคุณผู้ชายจะได้มีเงินเยอะๆ มีบ้านหลังโตๆ” คำพูดของเม่นทำให้ชานนท์รู้สึกขมขื่น
       “แต่โดนเมียสวมเขา แล้วยังโง่รักเขาอยู่นะหรือ อย่าเป็นฉันเลยเม่น” เม่นเกาหัวฟังอย่างไม่เข้าใจ ชานนท์พูดลอยๆ “ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร”
       
       ชานนท์ตบบ่าเม่นแล้วเดินออกไป
        

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 4
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 3
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 2
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 22 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 22 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังมันส์อยากอ่านต่อจัง
ปลื้มขวัญ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 -1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น้องขวัญแก้มหายไปไหน ทำไมดูหน้าเหลี่ยมๆจัง
ไม่จริงใช่มั้ยย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014