หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พรมแดนหัวใจ

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 15 มกราคม 2557 06:05 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
       พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
       
       ขณะเดียวกันนั้นที่ศาลากลางจังหวัด หน้าห้องทำงานผู้ว่านิยม มนัสกำลังเก็บข้าวของบนโต๊ะใส่ถังพลาสติกใบใหญ่ หลังลาออกตามคำสั่งนลินี
       
       มนัสใจหาย มองอย่างห่วงใยไปที่ประตูห้องผู้ว่า เจ้าหน้าที่ป่าไม้ในชุดซาฟารีเดินเข้ามาหาพร้อมซองหนังสือราชการ ยื่นบัตรประจำตัวให้มนัสดู
       “ผมมาจากกรมป่าไม้ มีหนังสือสำคัญมานำเรียนท่านผู้ว่าครับ”
       มนัสรับซองหยิบเอกสารมาดู แล้วมีสีหน้าเครียด
       “จำนวนปริมาตรไม้ตัวเลขมันซ้ำกัน ตรงกันพอดี จากหนังสือขออนุมัติสองฉบับ ช่วยให้ท่านตรวจทานด้วยครับ”
       “ผิดปกติจริง หนังสือนี่ไม่เคยผ่านหูผ่านตาผมเลยครับผมจะเรียนให้ท่านทราบ ขอบคุณมาก”
       เจ้าหน้าที่ออกไป มนัสเครียด
       
       ขณะที่คุณนายนลินีกำลังนั่งจิบกาแฟตรงโถงจวนผู้ว่า เห็นมนัสก็ชะงัก
       “โผล่หน้ามาทำไม ที่นี่ไม่ต้อนรับแก”
       “ผมมีเรื่องด่วน สำคัญมากต้องพบท่านผู้ว่าครับ”
       “ทำไม คิดจะมาอ้อนวอนขอโอกาสอะไรอีก ไหนว่าจะลาออก คงไปไหนไม่รอด คิดจะมาแบล็กเมล์ลูกชั้นละซิ ฝันไปเถอะ”
       “ถ้าอย่างงั้นผมฝากเอกสารเอาไว้ให้ท่านผู้ว่าได้มั้ยครับ คือว่า...”
       “ชั้นไม่รับฝากอะไรทั้งนั้น ถ้าแกไม่อยากเดือดร้อนก็ออกไปจากบ้านชั้น อย่าเสนอหน้ามาอีก”
       มนัสพูดไม่ออก ได้แต่ยกมือไหว้
       “งั้นผมลา”
       “กองไว้ตรงนั้น”
       มนัสเดินออก
       
       ขณะเดียวกันนิตยานั่งเหม่ออยู่ที่ศาลาในสวน มองไปเห็นมนัสเดินออกมาจากบ้านไกลๆ
       “พี่มนัส”
       นิตยาดีใจวิ่งไปหา “พี่มนัส พี่หายไปไหนมา คุณแม่บอกว่าพี่ลาออกแล้ว คุณแม่บังคับพี่ใช่มั้ย”
       “ไม่มีใครบังคับทั้งนั้น ผมอยากเริ่มชีวิตใหม่”
       “งั้นพานิตไปด้วย นิตไม่อยากอยู่บ้านนี้แล้ว”
       มนัสไม่ตอบ ยื่นเอกสารให้ “ฝากเอกสารนี้ให้ท่านผู้ว่าด้วย มันเป็นเรื่องสำคัญมาก ผมสงสัยว่าจะมีคนปลอมลายเซ็นท่านผู้ว่า คุณนิตต้องให้ท่านตรวจทานดูให้ได้ นี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่ผมจะได้รับใช้ท่าน”
       นิตยารับไว้ มนัสเดินออกไปขึ้นมอเตอร์ไซค์
       “พี่มนัสๆ”
       มนัสไม่เหลียวหลัง นิตยาโมโห จะขว้างซองแล้วชะงัก
       เสียงมนัสดังก้องในหู “ผมสงสัยว่าจะมีคนปลอมลายเซ็นท่านผู้ว่า”
       นิตยาเปิดซองเอาเอกสารมาดู เป็นเอกสารสองใบ มีหมึกแดงขีดเส้นรอบตัวเลขปริมาตรไม้ และวงรอบลายเซ็นผู้ว่าทั้งสองใบ
       นิตยาตกใจ รีบเก็บเอกสารใส่ซองอย่างร้อนรน เหลียวมองไปรอบๆ กลัวคนเห็น เอาซองยัดใส่เสื้อ
       
       นิตยาร้อนใจมาก แวะมาที่สำนักงานของยศ เจอโสภิตพอดี
       “พี่ยศยังไม่เข้ามาเลยค่ะ อ้าวไม่ได้อยู่ที่จวนเหรอคะ”
       “เมื่อคืนเค้าไม่ได้กลับบ้านค่ะ คงไปค้างกับเพื่อน”
       “แย่จริง เดี๋ยวภิตต้องคุยกับพี่ยศหน่อยแล้ว”
       นิตยาเข้าเรื่อง “นิตไม่ได้มาหาคุณยศหรอกค่ะ นิตมีอะไรอยากถามคุณภิตนิดหน่อย”
       โสภิตฉงน “เรื่องอะไรคะ”
       “บริษัทเราทำธุรกิจอะไรคะ”
       “ขายบ้านค่ะ ให้ลูกค้าดูแบบบ้านน็อคดาวน์ ถ้าชอบใจเราก็ส่งไม้ไปให้เค้าปลูก หรือเราส่งช่างไปปลูกให้”
       นิตยาพึมพำ “มันก็ไม่น่าจะผิดกฎหมาย...”
       “ไม่นี่คะ คุณนิตสงสัยอะไรคะ หรือว่า พี่ยศทำอะไรไม่ชอบมาพากล”
       “เปล่าค่ะ ไม่มี นิตแค่อยากรู้เฉยๆ”
       นิตยายิ้มเจื่อนๆ โสภิตนึกสงสัย
       
       ด้านผู้กองเกียรติก้องในชุดยีนส์เดินมาที่บ้านพักบนดอย แลเห็นเสื้อผ้า ปลอกหมอน ผ้าปู แขวนที่ราวปลิวไสวตามแรงลม เขาเงยหน้ามองเห็นผ้าม่านใหม่เอี่ยม ชั้นล่างมีกระทะ ถ้วยชาม จานวางผึ่งแดดเรียงราย
       
       พอเกียรติก้องเข้าห้องมาเห็นจิตรากำลังถูบ้านอยู่ มองไปที่เตียงนอนมีผ้าปูใหม่เอี่ยม ห้องถูกจัดใหม่สะอาดสะอ้าน ผู้กองอึ้ง จิตราหันมาเจอยิ้มแป้น
       “พี่ก้อง เป็นไงคะ เด็กๆ บอกพี่ก้องนอนที่วัดเมื่อคืน”
       “จิตมาทำอะไรที่นี่ ดูสิ ซื้อของใหม่มาทำไม เปลืองเงินเปล่าๆ”
       “ก็จิตอยากดูแลพี่ก้องบ้าง บ้านช่องห้องหอสกปรกรกรุงรังอย่างงี้ สาวๆมาเห็นหนีกันหมดพอดี”
       เกียรติก้องนิ่ง มองพื้น จิตราฉงนรีบวางไม้ถูพื้น
       “พี่ก้องเป็นอะไรคะ จิตพูดเล่น ผู้ชายใจดี นิสัยดีอย่างพี่ ผู้หญิงที่ไหนรู้จักก็ต้องรักต้องชอบพี่อยู่แล้ว”
       “จิตก็รู้ว่าพี่ไม่ต้องการผู้หญิงคนไหน”
       จิตราอึ้งไปเกียรติก้องดึงจิตรามากอด “จิตคือผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในหัวใจพี่...ให้พี่ได้ดูแลจิตตลอดไปได้มั้ย แต่งงานกับพี่นะ”
       จิตรานิ่งอึ้ง ผู้กองผละตัวมามอง
       คำพูดแม่เลี้ยงอมราผุดขึ้นมาหลอกหลอนจิตราอีกครั้ง ตอนปะทะคารมกันที่โรงพยาบาล
       “ฉันนึกแล้วว่าแกต้องกลับมาทำงานเพื่อหวังจะทำลายครอบครัวตายศ เหมือนกับพี่แกที่คิดทำลายบริษัทตายศ”
       จิตราชักโมโห “ดิชั้นไม่เคยคิดจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวคุณนาย ดิชั้นมาทำงานที่นี่ก็เพราะดิชั้นรักวิชาชีพนี้”
       “ไม่ต้องมาทำพูดสวยหรูดูดี แกใช้วิชาชีพของแกมาอ่อยลูกชายชั้น”
       “กรุณาอย่าดูถูกวิชาชีพที่มีเกียรติของดิชั้น และดิชั้นก็ขอย้ำตรงนี้ว่าดิชั้นไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับครอบครัวคุณนาย เพราะดิชั้นคิดว่าเราอยู่คนละระดับ ไม่ว่าจะเป็นฐานะ หรือระดับศีลธรรม”
       จิตราคิดแค้น ตัดสินใจ เกียรติก้องกำลังจะผละไป
       “ค่ะ จิตจะแต่งงานกับพี่ก้อง”
       ผู้กองดีใจเป็นที่สุด
       
       “จิต ขอบคุณมากนะ จิต ขอบคุณ”

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
       จีรณะรู้เรื่องออกอาการฮึดฮัด
       
       “อะไร อยู่ดีๆ ไปตกลงกันไม่ปรึกษาหารือ มันมัดมือชกกันนี่หว่า
       “ชั้นก็มาขอแกนี่ไง”
       “เฮ้ย ขอเฉยๆ ไม่ได้ สินสอดอะไรก็ยังไม่ได้ตกลง” จีรณะโวย
       จิตราดูออก ยิ้มขำ “ได้ ถ้าพี่จีไม่อนุญาตจิตจะหนีตามพี่ก้องไปเลย”
       “ได้ยังไง เห็นแฟนดีกว่าพี่เหรอ”
       เกียรติก้องไม่ทันมุก พูดซื่อๆ “เฮ้ยๆ อย่าโกรธจิตเลย แกอยากได้ยังไงก็ว่ามา”
       “ชั้นอยากได้ สัญญาจากแก ว่าแกจะรักจิตคนเดียวและจะไม่ทำให้น้องชั้นเสียใจ”
       “ชั้นสัญญา ด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย”
       จีรณะยิ้มชื่น “ชั้นเชื่อแก ต่อไปนี้ชั้นก็ตายตาหลับแล้ว”
       จิตราตกใจ “พี่จี ทำไมพูดแบบนี้”
       บุญมีโผล่เข้ามาสมทบ “นั่นซิ วันนี้มีแต่เรื่องมงคล อย่างงี้มันต้องฉลองกันหน่อย คนดีดีอย่างผู้กองกับหนูจิตจะมีความสุขกันทั้งที ไปๆ วันนี้น้าเลี้ยง”
       “เดี๋ยวๆ ค่ะ พี่จีหลบตำรวจอยู่ไม่ใช่เหรอ”
       บุญมีหัวเราะร่า “ฮ่าๆๆๆ” พลางชี้ผู้กอง “ก็นี่ไงตำรวจ”
       จีรณะชอบใจ “อย่าชี้โพรงให้กระรอกซิน้ามี ไอ้ก้องมันยิ่งตรงๆอยู่ นี่ถ้ามันไม่โดนพักราชการ มันจับผมแล้ว”
       “อย่างพ่อจี เดินไปไหนในทุ่งทองก็ได้ ไม่มีใครแจ้งตำรวจพนันกันเลย”
       ดุ่ยกะไทรพรวดเข้ามา บุญมี จีรณะ และเกียรติก้อง คว้าอาวุธกัน
       พอเห็นเป็นใครบุญมีก็ด่า “เฮ้ย ไอ้บ้า พรวดพราดเข้ามาได้”
       ดุ่ยหน้าตื่น “ก็มันมีข่าวใหญ่ ข่าวด่วนน่ะซิ แม่เลี้ยงลงสมัครนายกเทศมนตรี!”
       ทุกคนงงเป็นแถบ
       
       ทุกคนอยู่บนรถหาเสียง 6 ล้อเล็ก ข้างรถติดรูปแม่เลี้ยงกับลูกทีม แม่เลี้ยงเบอร์ 1ลูกทีม 6, 9, 7, 4 และ 10 กาบ กะเส่งคนแจกแผ่นพับเดินข้างรถ ชีพถือไมค์ลอยหาเสียง
       “รักบ้านเกิด เชิดชู ล้านนา โปรดเลือกแม่เลี้ยงอมรา”
       แม่เลี้ยงใส่หมวกปีกกว้างโบกมือให้ชาวบ้านร้านตลาด ประหนึ่งนางงามก็ไม่ปาน
       โสภิตรวบผม ใส่หมวกแก็บ ชูเบอร์ 1, 6, 7, 9, 4, 10 หน้าตาไม่ค่อยแฮ้ปปี้
       ชาวบ้านโบกไม้โบกมือต้อนรับ พอรถผ่านก็ซุบซิบนินทากัน
       ผัวเมียทะเลาะกัน ผัวบอก “เฮาบ่เลือกหรอก คนขี้โกง ทำนาบนหลังคน”
       “แต่เฮาเลือกนายกเทศมนตรีหญิงคนแรกของบ้านเฮาโว้ย”
       ผัวเมียเลยตีกันใหญ่
       
       รถแม่เลี้ยงมาจอดหน้าร้านหนานเทือง บัวหอมเอาน้ำแจก
       บัวหอม กินน้ำกินท่ากันเน้อ
       “ขอบคุณค่ะ” โสภิตแจกแผ่นพับ “ฝากด้วยนะคะ ป้า”
       “เบอร์ 10 ครับ”
       พีรพงษ์ และ โสภิตเข้ามาแจกแผ่นพับรูปแม่เลี้ยงให้ชาวบ้านตามโต๊ะ พีรพงษ์มีท่าทางนอบน้อมเป็นพิเศษ สายพิณกระซิบกับหนานเทือง
       “ลูกชายผู้แทนวันนี้ นอบน้อมผิดกับเมื่อก่อน ยังกะฟ้ากับเหว”
       “เค้าจะมารับใช้ประชาชน ต้องสุภาพหน่อย”
       แม่เลี้ยงพูดผ่านไมค์ “นโยบายของเรารถอีแต๋นคันแรก เกษตรกรที่มาซื้อที่เต๊นท์รถ ลดทันทีห้าพันบาท เราจะรับประกันราคาไข่เป็ด ห้าบาททุกฟองค่ะ”
       บัวหอมนำชาวบ้านตบมือ
       พีรพงษ์โอบไหล่ซับเหงื่อให้โสภิตอย่างสนิทสนม โสภิตฝืนยิ้ม
       ในหมู่ชาวบ้านที่ยืนฟังอยู่ พบว่ามีจีรณะใส่หมวกฟาง แต่งตัวปอนๆ เป็นชาวสวน ข้างๆ บุญมี ดุ่ยไทร
       จีรณะกำมือแน่นด้วยความหึง ทำท่าจะเข้าไปลุย บุญมีจับแขนไว้
       “อย่า ไอ้จี เดี๋ยวน้าลุยเอง”
       บุญมีเดินเข้าไปตะโกนใส่ “ลดแลกแจกแถมแบบนี้ มันก็ซื้อเสียงทางอ้อมชัดๆ” พวกแม่เลี้ยงหยุดฟัง “พวกเราคิดให้ดี ได้ของถูกก็จริง แต่ภาระหนี้สินที่เหลือใครจะรับผิดชอบ ที่ผ่านมาถูกนายทุนมันขูดเลือดขูดเนื้อยังไม่เข็ดกันอีกเหรอ”
       แม่เลี้ยงจำได้ “นั่นมันไอ้บุญมีที่เคยเป็นลูกหนี้เรานี่”
       “ใช่ครับ มันจงใจมาหาเรื่องเราชัดๆ” ชีพว่า
       พีรพงษ์โมโห “เฮ้ย แกว่าใครซื้อเสียงวะ”
       “คุณไปถามพ่อคุณดีกว่ามั้ง เรื่องนี้พ่อคุณถนัด”
       ดุ่ย กะไทร นำชาวบ้านโห่ฮา พีรพงษ์คำราม “แก”
       “อย่าค่ะคุณพงษ์ เรากลับกันดีกว่า”
       โสภิตกอดเอวเขาไว้ แม่เลี้ยงพูดไมค์
       “พี่น้องหมู่เฮา ขอให้เชื่อนะคะว่าดิฉัน ตั้งใจมาทำงานรับใช้พี่น้องจริงๆ”
       บุญมีไม่เชื่อ “ตอนที่ยังไม่ได้ตำแหน่งก็พูดอย่างงี้ทุกคน”
       ชีพโมโห “แม่เลี้ยงอุตส่าห์ยกหนี้ให้ แกควรจะสำนึกบุญคุณแม่เลี้ยง”
       บุญมีแขวะอีก “ก็กะมาถอนทุนคราวนี้ละวะ นึกว่ารู้ไม่ทันเหรอ”
       ชาวบ้านฮือฮา พีรพงษ์ทนไม่ไหว สลัดโสภิตปรี่ไปหาบุญมี ชีพกับลูกน้องก็เข้ามาร่วมวง ชาวบ้านเข้าห้ามปราม บัวหอมกะสายพิณ ส่งเสียงวี้ดว้าย หนานเทืองเข้าห้าม
       “อย่าตีกัน คนบ้านเดียวกันทั้งนั้น”
       โสภิตจะเข้าไปห้าม ถูกชนกระเด็นออกมา จีรณะโอบไว้ โสภิตเงยหน้ามองตะลึง
       “ผมบอกแล้วไง เรื่องเรามันไม่จบง่ายๆ”
       มีเสียงนกหวีดดังขึ้น หมู่ทองขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามา โสภิตหันไปมอง ทุกคนชะงัก สองฝ่ายที่จะตีกันชะงักผละออกจากกัน หมู่ทองเข้าห้ามเป็นที่วุ่นวาย
       
       โสภิตหันไปมองอีกที พบว่าจีรณะหายไปแล้ว

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
       คืนนั้น ขณะที่บ็อบบี้หลับอยู่ในห้องนอน พิมพรเข้ามาดู ขยับผ้าห่ม และหมอนให้ จะเดินออกไป มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น พิมพรขมวดคิ้ว
       
       “ใครกันโทร.มาดึกๆ”
       พิมพรกดปฏิเสธไม่รับ แล้วหยิบหนังสือมาเก็บเข้าที่ เสียงโทรศัพท์ดังอีก พิมพรถอนใจ กดรับ
       บ็อบบี้งัวเงียตื่น ขณะพิมพรพูดสาย “ฮัลโหล ใครคะ มีธุระอะไร”
       เสียงโทมัส สามีฝรั่งของพิมพรดังมาจากปลายสาย
       “ที่รัก เสียงคุณจริงๆ ด้วย พิมพร คุณรู้มั้ยผมตามหาคุณแทบตาย ผมคิดถึงคุณ คิดถึงลูก”
       พิมพรตกใจ “รู้เบอร์โทรศัพท์ชั้นได้ยังไง”
       โทมัสบอกอีก “ทนายความของผมหามาให้ ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้”
       “ไม่ได้ เรื่องของเราจบแล้ว”
       โทมัสร้องลั่น “โน ผมไม่ยอม We need to talk.(เราต้องคุยกัน) Please.”
       “ชั้นแต่งงานใหม่แล้ว อย่ามายุ่งกับเราแม่ลูกอีก”
       พิมพรกดวางสายท่าทางกังวลใจ บ็อบบี้ถามขึ้น “มามี้ แด๊ดดี้จะมาหาเราเหรอครับ”
       “ลุกขึ้น บ็อบบี้ เราต้องไปแล้ว”
       พิมพรดึงลูกชายให้ลุกขึ้น
       
       ขณะเดียวกันแม่เลี้ยงอมรา เพิ่งกลับจากหาเสียง เดินท่าทีเหนื่อยล้า กระปลกกระเปลี้ยเข้ามานั่งแผ่หราในห้องรับแขก มีโสภิตตามหลังมา
       “เบื่อไอ้พวกโง่เง่าถ่วงความเจริญนี่จริงๆ ชักไม่อยากเป็นมันแล้ว นาย้งนายก ไม่อยากไปไหว้พวกมันให้เสียมือ” อมราบ่น
       “พวกเค้าก็แค่อยากจะมายั่วให้แม่โมโหเท่านั้นแหละค่ะ”
       “ชั้นถึงได้รีบกลับไงล่ะ ถ้าเป็นเมื่อก่อน จะเช็คบิลมันเรียงตัวเลย”
       “ถ้าแม่เหนื่อยถอนตัวตอนนี้ยังทันนะคะ”
       “โอ๊ย เรื่องอะไร ลงทุนลงแรงมาจนป่านนี้”
       พิมพรจูงบ็อบบี้ลงมาจากชั้นบน ถือกระเป๋าเดินทางใบโต พวงเอาน้ำมาให้แม่เลี้ยงพอดี
       “ป้าพวง เอากระเป๋าไปที่รถให้ด้วย”
       “คุณพิมจะไปแอ่วที่ใดเจ้า”
       แม่เลี้ยงอมราแปลกใจ “นั่นซิ จะหอบหิ้วหลานชั้นไปไหนอีก “
       “โทมัส พ่อของบ็อบบี้ตามตัวพี่เจอแล้ว เค้าจะเอาตัวบ็อบบี้กลับไป”
       แม่เลี้ยงกระเด้งตัว งงปนตกใจ “อ้าว ไหนว่าเลิกกันแล้ว”
       พิมพรก้มหน้ารับผิด “พิมพาลูกหนีเค้ามา เค้าไม่รู้ เค้าจะมาพาบ็อบบี้ไป”
       อมราฮึดฮัด ไม่ยอม “แกไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น ถ้ามันเสนอหน้ามา ชั้นจะจัดการโยนมันออกไปเอง”
       โสภิตท้วง “แม่คะ ยังไงเค้าก็เป็นพ่อบ็อบบี้นะคะ”
       บ็อบบี้แทรกขึ้น “บ็อบบี้ อยากเจอแด๊ดดี้ คุณยายอย่าทำอะไรแด๊ดดี้นะครับ”
       โสภิตลดเสียงเบาลง “แม่คะ พี่พิม เราไปปรึกษากันที่หลังเถอะ อย่าพูดเรื่องนี้กันต่อหน้าบ็อบบี้ เลย”
       แม่เลี้ยงก้มลงมองบ็อบบี้ สงสารหลาน
       
       บ็อบบี้แอบเข้าห้องพิมพรมา ยินเสียงแม่อาบน้ำในห้องน้ำ บ็อบบี้ไปค้นหาโทรศัพท์มือถือ จนไปเจอวางอยู่ตรงโต๊ะเครื่องแป้ง บ็อบบี้เอามือถือพิมออกมาเปิดเครื่อง แล้วกดดูเบอร์โทร. เข้า กดโทร.ออก พูดสายเสียงเบาๆ
       “แด๊ดดี้ บ็อบบี้ อิส สปีคกิ้ง.”
       
       รุ่งเช้าจีรณะมาเลือกหนังสืออยู่ในบ้าน เป็นหนังสือตำรากับพวกอุปกรณ์คอม เขาหยิบใส่เป้ เสียงกดกริ่งดังในจังหวะนี้ จีรณะสะดุ้ง นิ่วหน้าสงสัย แล้วรีบฉากหลบเอาหลังชนผนัง เคลื่อนตัวไปที่หน้าต่าง มองดู เป็นบ็อบบี้ยืนอยู่หน้ารั้วบ้านตะโกนมา
       “ครูจีครับ ครูจีอยู่มั้ยครับ ANYBODY S HOME.?”
       “บ็อบบี้”
       จีรณะเห็นไม่ชัด แต่จำเสียงได้
       
       บ็อบบี้ยืนอยู่หน้ารั้ว เหงื่อแตก มีจักรยานจอดอยู่ข้างๆ พอเห็นไม่มีใครออกมา ก็ขี่จักรยานออกไป จีรณะวิ่งมาเปิดรั้ว มองหาแล้ววิ่งตามไป กลับไม่เห็นใคร นึกว่าไม่ทันแล้ว แต่พอมองชัดๆ ก็ชะงัก เห็นบ็อบบี้จักรยานล้ม นั่งจับหน้าอกหอบอยู่มุมหนึ่ง
       “บ็อบบี้”
       จีรณะวิ่งเข้าไปหา บ็อบบี้เห็นก็ดีใจ “ครูจี พาบ็อบบี้ไปหาแด๊ดดี้หน่อยครับ” เด็กชายลูกครึ่งส่งกระดาษในมือให้
       จีรณะอ่าน “โรงแรม เวียงนคร...แล้วบ็อบบี้ทำไมไม่ให้มามี้พาไป”
       “มามี้ โกรธ แด๊ดดี้”
       บ็อบบี้พูดจบก็ฟุบไป
       
       จีรณะตกใจ “บ็อบบี้ๆๆ”

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
       ขณะเดียวกัน ที่สำนักงานในคุ้มอมรา โสภิต พิมพร และแม่เลี้ยงอมรา อยู่ในนั้น มีทนายของตระกูลเปิดดูสำนวนคำพิพากษาศาล เป็นฉบับภาษาไทยและภาษาอังกฤษ
       
       “ถ้าศาลตัดสินว่าแม่ที่ไม่เหมาะสมในการเลี้ยงดูลูก เช่น ขี้เมา ติดยาเสพติด การพนัน สำส่อนทางเพศไม่รับผิดชอบต่อเด็กเราก็ต้องให้บ็อบบี้อยู่ในความดูแลของพ่อ”
       โสภิตถามขึ้นอย่างเป็นห่วง “พี่พิมแน่ใจมั้ยคะว่า ว่าเค้าจะเอาประเด็นนี้มาเล่นงานเราไม่ได้”
       พิมพรตอบอย่างมั่นใจ “ชั้นไม่เคยทำชั่วๆ แบบนั้นหรอก ก็แค่ปาร์ตี้เป็นครั้งคราว เวลากลุ้มใจ”
       แม่เลี้ยงจ้องหน้าลูกสาวคนโต ไม่เชื่อนัก “เอาให้แน่นะ ไม่ใช่แอบไปมั่วผู้ชายให้มันเอามา ประจานแกในศาล ชั้นกำลังจะลงเลือกตั้งไม่อยากมีเรื่องคาวโลกีย์”
       ทนายสอดขึ้นมา “ข้อสำคัญ การฟ้องร้องต้องใช้เงินค่อนข้างมาก”
       แม่เลี้ยงถามทันที “ถึงสองแสนมั้ย”
       “กว่าจะจบ ก็เป็นล้านครับ”
       แม่เลี้ยงจอมงกตาปลิ้น “หา...” แล้วหน้าพิมพร “แก...แกนี่มันเกิดมาล้างผลาญชั้นจริงๆ”
       “พี่พิมคุยกับโทมัสไม่ได้เลยเหรอคะ” โสภิตถามอีก
       “ชั้นบอกเค้าไปว่าชั้นแต่งงานใหม่แล้ว ไม่มีอะไรจะคุยกันอีกแล้วละ”
       ทนายดูตำราดีดนิ้วเปาะ “เราอาจมีทางรอด การมีครอบครัวที่อบอุ่นสมบูรณ์ แบบ พ่อ แม่ ลูก คือประโยชน์สูงสุดของเด็ก ในที่นี้หมายความว่าพ่อหรือสามีใหม่ต้องเป็นคนที่น่าเชื่อถือของวงสังคมด้วยนะครับ”
       พวงวิ่งหน้าเริดเข้ามา
       “แม่เลี้ยงเจ้า...คุณบ็อบบี้หายตัวไป พวงตามหาที่ไหนก็บ่มี”
       “โทมัสต้องมาขโมยบ็อบบี้ไปแน่” พิมพรแค้น
       ทุกคนตะลึง เสียงมือถือโสดัง โสภิตดูหน้าจอ แล้วแปลกใจ
       “คุณจิตรา”
       
       บ็อบบี้อยู่ในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล จีรณะสวมหมวกแก๊ปพลางตัวรออยู่หน้าห้อง เดินไปเดินมาด้วยความเป็นห่วง จิตรากดสายทิ้งแล้วเดินมาหาพี่ชาย
       “บ็อบบี้อยู่ในมือหมอแล้ว พี่จีไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ พี่รีบกลับไปเถอะ เดี๋ยวพวกแม่เลี้ยงคงมาถึง”
       จีรณะขยับหมวกแก็ปให้หรุบลงปิดหน้ามากขึ้น “พี่ช่วยหลานเค้านะ เค้าคงไม่หักหลังส่งพี่เข้าตารางหรอก”
       “แต่จิตใจพวกนั้นไม่เหมือนพวกเรา”
       จีรณะต่อรอง “เอาให้รู้ว่าบ็อบบี้ปลอดภัยแล้วพี่จะกลับ”
       จ๋าเดินออกมาจากห้อง หน้าเครียด “เด็กไม่ให้ความร่วมมือเลย จะลุกจากเตียงอย่างเดียว บอกว่าจะไปหาพ่อ”
       จีรณะมองหน้ากับจิตรา ทั้งคู่เดินเข้าไปในห้อง
       
       บ็อบบี้งอแง ไม่ยอมให้ตรวจ แถมไม่ยอมให้ให้อ๊อกซิเจน หมอจับอยู่ จิตราวิ่งเข้ามาช่วย
       “หนูเหนื่อยมากนะ ต้องนอนนิ่งๆ” หมอบอก
       “บ็อบบี้ ทำไมทำแบบนี้ แล้วหมอจะตรวจได้ยังไง” จีรณะบอกอีกแรง
       “บ็อบบี้นัดกับแด๊ดดี้ไว้ บ็อบบี้ต้องไปหาแด๊ดดี้”
       “ครูสัญญาว่าถ้าบ็อบบี้ยอมให้หมอตรวจ ครูจะพาบ็อบบี้ไปหาพ่อ โอเคมั้ย สัญญาลูกผู้ชาย”
       “สัญญาลูกผู้ชาย” สองคนกำหมัดชนกัน “I BELIEVE YOU.”
       จิตรายิ้มกับจีรณะ บ็อบบี้ยอมให้บุรุษพยาบาลครอบอ๊อกซิเจนโดยดี
       
       แม่เลี้ยงอมรา พิมพร โสภิต มาถึงหน้าห้องเจอจ๋า แม่เลี้ยงถามเสียงดัง
       “ไหน บ็อบบี้หลานชั้นอยู่ในห้องนั่นใช่มั้ย”
       “เดี๋ยวค่ะ ยังเข้าไปไม่ได้นะคะ ระหว่างรอคุณไปติดต่อห้องพิเศษเอาไว้ดีมั้ยคะ เสร็จแล้วจะได้ย้ายเข้าไปเลย” จ๋าหาทางออกให้จีรณะ
       “ค่ะ พิมกับแม่นั่งรอก่อน เดี๋ยวภิตจัดการให้”
       โสภิตเดินไปทางทางล็อบบี้ แม่เลี้ยงคาใจ “แล้วตกลง ใครที่พาบ็อบบี้มาส่งโรงพยาบาล”
       จ๋าอึกอัก
       บ็อบบี้ถูกบุรุษพยาบาล เข็นเตียงออกมามีอ๊อกซิเจนครอบ จีรณะออกมาด้วย จับมือกันแน่น จิตราตามมา
       “คุณจี” / “ไอ้จี”
       พิมพรกับแม่เลี้ยงตะลึงมองจีรณะ พิมพร ทั้งตกใจ ดีใจ ระคนแปลกใจ แม่เลี้ยงแหวใส่ “แก แกกล้ามาก ไอ้จี ไปจับตัวหลานชั้นถึงในบ้าน คราวนี้ถ้าชั้นปล่อยให้แกรอด อย่าเรียกชั้นว่าแม่เลี้ยงอมรา”
       “พี่จีเป็นคนพาบ็อบบี้มาส่งโรงพยาบาลต่างหากค่ะ” จิตราบอกฉุนๆ
       แม่เลี้ยงไม่เชื่อ “อมพระมาพูดชั้นก็ไม่เชื่อ ปล่อยหลานชั้น”
       แม่เลี้ยงเข้าไปกระชากมือจีรณะออก แต่บ็อบบี้จับแน่น ดึงฝาครอบออก แล้วลุกขึ้นกอดจีรณะแน่น
       “ครูจีไม่ได้จับบ็อบบี้ บ็อบบี้ขอให้ครูจีพาไปหาพ่อเอง”
       “บ็อบบี้ อย่าโกหก” พิมพรโมโห
       บ็อบบี้เหนื่อย พูดเสียงขาดหายเป็นห้วงๆ “บ็อบบี้ไม่ได้โกหก...มามี้...ไม่ยอมให้แด๊ดดี้มาหาบ็อบบี้...บ็อบบี้ก็ต้องให้ครูจีพาไปหาแด๊ดดี้เอง”
       “ไอ้จีมันเป็นผู้ร้าย มันหลอกบ็อบบี้รู้มั้ย ปล่อย บอกให้ปล่อย”
       บ็อบบี้กอดแน่นไม่ยอมปล่อย จิตราชักโมโห พูดแรงๆ ไม่ไว้หน้า “พอเถอะค่ะ นี่มันไม่ใช่เวลาจะมาทะเลาะกันนะคะ เราต้องรักษาบ็อบบี้ก่อน”
       “ถ้าอยากจะจับผมเข้าคุก ก็ไปตามตำรวจมาได้เลย ผมไม่หนี...จิต ไป” จีรณะบอกจริงจัง
       “ดิฉันต้องพาบ็อบบี้ไปตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ขอโทษนะคะ”
       จิตราพยักหน้าให้บุรุษพยาบาลเข็นเตียงบ็อบบี้ไป จีรณะยังจับมือบ็อบบี้ไม่ปล่อย พิมพรวิ่งตามรถไป
       แม่เลี้ยงโกรธจนตัวสั่น คำรามเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน
       
       “ไอ้จี แกท้าทายชั้น ได้”
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 14 แก้ไข (จบตอน)
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 13
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 12
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 20 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 20 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Upload ep14 please Ka,thank u na Ka
Mocasreypich@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ช่วยอัพหน้า 4 นะค่ะ สักนิดเดียวก็ยังดีนะพี่ ถึงจะช้าเราก็รอได้
ppppor2010@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Thank u na Ka
Mocasreypich@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
web master อับหน่อยครับผม ขอบคุณครับผม
กำลังสนุกเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่ะน่ะ มาจบแค่หน้าสาม กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็ม หน้าสี่ต้องรออีกกี่มื้อหนอออออคนอัพจ๋าาาาา
กำลังฟิน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปแล้วจบแค่ตรงนี้ ไม่มีต่อแล้วใช่ป่ะ
รอจนข้ามวันข้ามคืนมาสองวันละ ยังไม่เห็นหน้า 2โผล่มาแม้แต่อักษรเดียว
รอจนเซ็ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ไหนอ่ะ หน้า2
hkboy28@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอนานมากเลยในความรู้สึก
นพ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมตอนต่อไปอัพช้าจังเลยอ่ะ
mei_2657@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014