หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
15 มกราคม 2557 09:53 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19
        คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19 (ต่อ)
       ในห้องเปียโน ศีล พราวพิลาส ตกใจเมื่อได้ยินเสียงพริ้มเพราตะโกนเรียกเมขลา
       “เมขลา”
       ศีลเริ่มไม่สบายใจ
       “ไปดูเมขลากันนะคะ”
       ศีลพยักหน้ารับพากันออกไป
       
       ศีลอุ้มเมขลามาวางบนโซฟายาวในห้องนั่งเล่นมีพราวพิลาส และพริ้มเพราตามมาดูด้วยความเป็นห่วง เมขลาแอบยิ้มน้อยๆ พราวพิลาสหันมาเห็นแว่บหนึ่ง พึมพำ
       “เอ๊ะ”
       “อะไรหรือคะคุณพราว” พริ้มเพราหันมาถาม
       “เออ...พราวตาฝาดน่ะค่ะ คิดไปเองว่าเมขลารู้ตัวสึกแล้ว”
       “เมขลาครับ เมขลา” ศีลพยายามเรียก
       เมขลาทำปรือ แล้วมองมาที่พริ้มเพราเพียงคนเดียว เมขลาครางเบาๆ
       “พริ้มเพรา”
       “เมขลารู้ตัวแล้วจริงๆด้วย ฉันตกใจหมดเลย”
       “พราวโทรตามคุณหมอให้นะคะ”
       “ไม่ต้องหรอก หมออุดรอยู่ที่นี่แล้ว” พริ้มเพราบอก
       “ผมจะไปเรียนคุณหมอให้มาดูอาการของเมขลา”
       ศีลขยับตัว เมขลารีบห้าม
       “ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณมากค่ะคุณศีล พราวพิลาสด้วย เมขลาขออยู่ตามลำพังกับพริ้มเพราสักครู่”
       พราวพิลาสกับศีลมองหน้ากัน ศีลแอบโล่งอกที่เมขลาไม่ยื้อ เมขลาลอบมองทั้งคู่อย่างไม่พอใจ
       
       อุดรรับกระเป๋าของพริ้มเพราที่เมี้ยนส่งให้
       "คุณพริ้มเธอจัดแต่เสื้อผ้าออกสีขาวกับสีนวลทั้งนั้นเลยค่ะ แม้แต่ชุดนอน”
       เมี้ยนหันมาบอกคุณหญิงศรี ที่ยืนอยู่กับคุณหญิงสะบันงา
       “ใช่สิ...คนเขาจะไปแสวงบุญตัดกิเลส ใครเขาจะใส่ชุดสีแดงแรงอร่ามไป”
       “ฝากคุณพริ้มด้วยนะคะหมอ เผื่อจะเจ็บไข้ได้ป่วย” คุณหญิงสะบันงาหันไปบอกอุดร
       “ขอรับ กระผมจะดูแลเธออย่างดีที่สุดของรับ” อุดรรับคำอย่างนอบน้อม
       “คุณพริ้มยังไม่ลงมาอีกหรือเมี้ยน”
       คุณหญิงศรีหันไปมองด้านใน เมี้ยนทำหน้าอึกอักยิ้มเย้ยๆ พลางกระซิบ
       “ตัวก่อกวนมาตามคุณศีลน่ะสิคะ ตอนนี้คุณพริ้มรับหน้าอยู่ค่ะ”
       คุณหญิงศรีส่ายหน้าพึมพำอย่างไม่สบายใจ
       
       “พวกนางมารผุดมาเกิดอีกคนแล้วหรือนี่”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19
        ในห้องนั่งเล่น...เมขลาทำท่าระโหยโรยแรง
       “ขอโทษด้วยที่มารบกวนทำให้เธอตกใจ”
       “ไม่เป็นไรหรอกเมขลา เธอจะไม่ให้หมออุดรมาตรวจจริงๆหรือ” พริ้มถามอย่างกังวล
       เมขลาส่ายหน้า
       “ฉัน...เออ...ฉันแค่...มันน่าเกลียดที่จะพูดนะ...”
       “พูดมาเถิด เราเป็นเพื่อนสนิทกันนะ”
       “เมื่อคืนฉันกับคุณศีลเราดื่มกันจนเมามากมาย”
       “อ้อ...”
       “แล้ว...แล้วฉันก็จำได้คลับคล้ายคลับคลา แต่ไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์หรอกนะว่าเขา...เออ...ลวนลามฉัน...”
       “ตายจริง โธ่เมขลา” พริ้มเพราตกใจ
       “บอกแล้วอย่างไรว่าไม่มั่นใจ แต่มันเลือนรางมาก เขาเออ...กอดฉัน จูบฉันที่ปาก แล้ว...เออ...ขอ...ขอ...เออ...ขอนอนกับฉัน...”
       “ตายจริง”
       “แต่ฉันจำได้ว่าตบหน้าเขาไป จำได้แค่นั้นเอง ฉันจะทำอย่างไรดีพริ้มเพรา”
       “เธอกับเขาชอบพอกันตามที่เธอบอกฉันไม่ใช่หรือ คุยกับเขาเถิดนะ”
       “ขอบใจที่แนะนำฉันจะทำตามที่เธอบอก เธอมีธุระใช่ไหมไม่ต้องห่วงฉัน ขอเพียงเธอพาฉันไปส่งให้คุณศีล แล้วบอกเขาให้พาฉันไป จากนั้นฉันจะจัดการเอง”
       “ได้สิ”
       เมขลารีบลุกแอบยิ้มยินดีที่ล่อหลอกพริ้มเพราสำเร็จ
       “มีเพียงเธอเท่านั้นที่คอยปกป้องฉันมาตั้งแต่เด็กๆ ชีวิตนี้ถ้าไม่มีเพื่อน เช่นเธอชีวิตฉันคงแย่มาก”
       พริ้มเพราประคองเมขลาให้ลุก
       
       ศีลเริ่มอึดอัดเพราะเห็นเมขลามาที่บ้านเจ้าคุณ พราวพิลาสไม่ได้คิดอะไรแค่เห็นเพื่อนพี่สาวมาเท่านั้นเองกำลังสบายใจเพราะได้เปิดใจกับศีล
       “ผมยังมีเรื่องราวจะพูดคุยกับคุณพราวอีกมากมาย”
       “มาหาพราว มาฟังพราวร้องเพลงเล่นเปียโน แล้วมาคุยกันอีกนะคะ”
       “ครับ ขอบคุณมากครับ ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะเชื้อเชิญคุณพราวพูดตอนนี้ได้ไหมครับ”
       “เชิญค่ะ”
       พริ้มเพราจูงเมขลาออกมาพอดี เมขลากระซิบ
       “คุณศีลกับน้องสาวเธอ เขา...”
       “เขาไม่มีอะไรกัน และถ้าเขาลวนลามเธอแล้ว เขาก็ควรรับผิดชอบเธอ”
       “ขอบใจมาก”
       “คุณศีลคะ” พริ้มเพราเรียกเครียดๆ
       ศีลอึ้งนิ่งไป กับน้ำเสียงที่ฟังออกจะดุๆ
       “ครับคุณพริ้ม”
       
       “พริ้มอยากขอความช่วยเหลือคุณศีล พาเมขลากลับไปส่งที่พักด้วยค่ะ”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19
        ศีลนิ่งจ๋อยสนิท เมขลาแสร้งตีหน้าเศร้า
       “ความจริงไม่ต้องก็ได้ เมขลาไม่อยากรบกวนค่ะ”
       “ไปเถิดค่ะคุณศีลไปส่งเมขลานะคะ ดูเหมือนว่าเมขลากับคุณศีลมีเรื่องราวที่จะต้องคุยกันนะคะ”
       ศีลแปลกใจ
       “เอ่อ...ครับ”
       เมขลาแอบยิ้ม พึมพำ
       “โง่ทั้งตระกูล”
       “เชิญครับ” ศีลอึดอัดแต่ก็ทำตัวสุภาพบุรุษ
       เมขลาปรายตามองพริ้มเพราแบบเศร้าๆ พริ้มเพราพะยักหน้าให้บีบมือเพื่อน กระซิบ
       “ทำตามที่แนะนำเถิดนะ”
       ศีลจำใจพาเมขลาออกไปจากที่นั่น
       “เมขลาเป็นอะไรคะคุณพริ้ม ดูหน้าหมองๆ”
       “เขาช็อคค่ะ”
       “ช็อค”
       “ได้คุยกับคุณศีลแล้วเขาคงสบายใจขึ้นน่ะค่ะ”
       “จริงสิคะ ใครๆที่มีความทุกข์ได้คุยกับคุณศีลแล้วมักสบายใจขึ้นทั้งนั้นค่ะ”
       พริ้มเพราพยักหน้า
       “พราวเองก็สบายใจมากค่ะ หลังจากได้คุยกับคุณศีลแล้ว”
       พริ้มเพราไม่รู้ว่าคุยเรื่องอะไร แต่ไม่ได้ถามอะไรอีก
       
       คุณหญิงสะบันงาโอบกอด ขณะที่พริ้มเพรากราบที่อก
       “เดินทางปลอดภัยนะลูก”
       “ค่ะนายแม่”
       พริ้มเพราหันไปกราบที่อกคุณหญิงศรีที่กอดเธอไว้
       “เอาบุญมาเผื่อแผ่คนที่นี่ด้วยนะยัยพริ้ม”
       “ค่ะ”
       “ผมกราบลาท่านทั้งสองขอรับ ผมจะดูแลคุณพริ้มให้ดีที่สุดขอรับ”
       อุดรกราบลา พริ้มเพราลุก เมี้ยนถือกระเป๋าตามหลังสองคนไป คุณหญิงศรีหันมามองคุณหญิงสะบันงา
       “พริ้มเพราคนนี้ คุณหญิงสะบันงาหมดห่วงไปได้แล้ว ยังเหลืออีกสองก็ต้องประคับประคองกันต่อไปให้ถึงฝั่ง”
       คุณหญิงสะบันงาขัดขึ้น
       “สามสิคะ ตาพจน์อีกคน ได้ยินว่าจัดข้าวของกันไปร้องไห้กันไปทั้งแม่ทั้งลูก ทั้งป้า”
       คุณหญิงศรีส่ายหน้า
       “ส่งไปหาความเจริญแท้ๆ ทำราวกับว่าจะส่งไปโรงฆ่าสัตว์”
       “ว่าจะแวะไปปลอบใจสักหน่อยค่ะ”
       
       คุณหญิงศรียิ้มขำๆ คุณหญิงสะบันงาขำตามไปด้วย

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 19
        พจน์นั่งมองกระเป๋าที่จัดไว้แล้วถอนใจ เพราะรู้สึกหวาดกลัวเมืองนอก และการจากทุกคนที่นี่
       “อังกฤษเป็นอย่างไรกันหนอ ฝรั่งใจดีเหมือนคุณป๋าทุกคนไหมหนอเฮ้อ...ไม่อยากจากทุกคนที่นี่ไปเลย”
       ประตูห้องถูกเปิดออกโดยแรงจนพจน์ตกใจหันไปมอง แพรวพรรณรายเข้ามา มองมาสายตาเอาเรื่องพอๆกับท่าทาง
       “เฮ้อ...ถอนอกถอนใจจะได้ไปเมืองฝรั่งอังกฤษข้ามหน้าข้ามตาข้ามหัวหู พวกฉันกันหน้าตาเฉย สมใจแกมากละสิ”
       “เออ...คุณแพรวเข้าใจผิดครับ” พจน์บอกอย่างเกรงใจ
       “เชอะ...เข้าใจผิดที่ไหนกัน แกคงดีใจสินะที่เป็นแค่ลูกเมียบ่าวแล้วได้ ก้าวข้ามขั้นมากลายเป็นลูกคุณหญิงสะบันงามีแต่คนนับหน้าถือตา แกคงลืมกำพืดเก่าหมดแล้วสินะ ว่าแม่แกมาจากบ่าว”
       “คุณแพรวมาพาลผมทำไมครับ”
       “เอ๊ะ...ไอ้พจน์ แกกล่าวหาว่าฉันพาล กล่าวหาว่าฉันอิจฉาแกหรือ”
       “มิได้ครับ คุณแพรวพูดเอาเองแท้ๆ ผมน่ะไม่บังอาจหรอกครับ”
       “อย่ามาแก้ตัว”
       แพรวพรรณรายเดินมาที่กระเป๋าพจน์เตะกระเป๋า
       “คุณแพรว”
       แพรวพรรณรายเตะซ้ำอีก
       
       คุณหญิงสะบันงาเดินยิ้มมารำพึงเอ็นดูพจน์
       “ตาพจน์เอ๊ยทำกลัวไปได้”
       แต่ต้องหุบยิ้มเพราะได้ยินเสียงแพรวพรรณรายกับพจน์
       “คุณแพรวเตะกระเป๋าผมซ้ำอีกทำไมครับ”
       “จะเตะเสียอย่างแกกล้าหือหรือ นี่ๆ”
       คุณหญิงสะบันงาโกรธมาก
       “คุณแพรวทำน่าเกลียดเกินไปเสียแล้ว”
       
        คุณหญิงสะบันงาหยุดฟังต่อหน้าห้อง
       
       

       จบตอนที่ 19
        
       อ่านต่อตอนที่ 20 เวลา 17.00น.
       
       


หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 26
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 25
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 24
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 4 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 4 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015