หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เวียงร้อยดาว

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 15 มกราคม 2557 16:31 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6
       เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6 (ต่อ)
       
       น่านฟ้าเปิดเพลงเอลวิสจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงดังกระหึ่ม กระโดดโลดเต้นบนเตียงร้องตะโกนแข่งกับแผ่นเสียงอย่างระบายอารมณ์ ช้อยต้องเอามืออุดหูเพราะเสียงเพลงดังมาก
       
       “คุณหญิงคะ เบาๆหน่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณชายจะเอ็ดเอา”
       น่านฟ้าไม่สนใจ เธอยังคงเต้นแร้งเต้นกาอยู่บนเตียง
       สิบทิศเดินเข้าห้องน่านฟ้าแล้วเดินไปปิดเครื่องเล่นแผ่นเสียง น่านฟ้าค้อนควับ
       “ยิ่งนับวันยิ่งหัวแข็ง ชักจะเอาใหญ่แล้วนะเรา” สิบทิศว่า
       “พี่ชายนั่นแหละ เผด็จการใหญ่แล้ว ไม่เคยฟังหญิงบ้างเลย คอยแต่จะขัดใจหญิงอยู่เรื่อย หญิงไม่อยากจะยุ่งกับพี่ชายแล้ว”
       “ดี ! พี่จะได้ให้ท่านยายส่งคนมารับหญิงไปอยู่ที่กรุงเทพไวๆ”
       “หญิงไม่ไปซะอย่าง พี่ชายจะทำอะไรหญิงได้”
       “ทำได้หรือไม่ได้ ก็คอยดูแล้วกัน”
       สิบทิศพูดจบก็เดินออกจากห้องไป
       “หญิงจะฟ้องท่านป้า ว่าพี่ชายกลั่นแกล้ง รังแกหญิง” น่านฟ้าบอก
       “ขิงก็รา ข่าก็แรง พอกันทั้งพี่ทั้งน้อง”
       ช้อยได้แต่ส่ายหน้า อ่อนอกอ่อนใจ
       
       สามสะใภ้นั่งเล่นไพ่นกกระจอกกันอยู่
       สร้อยฟ้าเอ่ยขึ้น “น้องไม่เข้าใจเลยจริงๆ มีคนตายตั้งสองศพในบดินทร์ธร แต่ทำไมคุณพี่ถึงยังใจเย็นอยู่ได้ ไม่รู้ใครจะชะตาขาด เป็นเหยื่อรายต่อไป”
       “ผีนังเวียงแก้ว มันต้องหลุดออกมาจากผ้ายันต์ผืนนั้นแล้วแน่ๆ ถึงได้ตามล่าคิดบัญชีไอ้หม่อง กับไอ้ดำ เราจะทำยังไงดีล่ะคะ” จงจิตกังวล
       “อาจจะเป็นแค่อุบัติเหตุก็ได้ อย่าตีโพยตีพายไปหน่อยเลย” เต็มเดือนว่า
       “แล้วรอยกากบาทปริศนาที่หน้าผากคนตายพวกนั้นล่ะ มันเหมือนถูกเอาปูนหมายหัวเอาไว้ชัดๆ ถ้าไม่ใช่มันแล้วจะเป็นใคร”
       “อยากรู้กันนัก พวกเธอก็ไปดูที่เวียงร้อยดาวสิ แล้วมาบอกฉันด้วย”
       “ไม่ยุติธรรม ! ทำไมคุณพี่ไม่ไปที่นั่นกับพวกเราด้วย”
       “ฉันเป็นสะใภ้ใหญ่ของบดินทร์ธร มีสิทธิ์ที่จะสั่งใครในบ้านหลังนี้ให้ทำอะไรก็ได้” เต็มเดือนบอก
       “แต่เรื่องนี้ เราสามคนสมรู้ร่วมคิดกันแต่ต้น ก็ต้องรับผิดชอบร่วมกันสิ จะเอาตัวรอดคนเดียวอย่างนี้ได้ยังไง”
       “ก็ได้ ! ฉันไปเวียงร้อยดาวกับพวกเธอ ถ้า...”
       “ถ้าอะไร ?”
       “ถ้าพวกเธอคนใดคนหนึ่งชนะฉันเกมนี้ได้”
       “ทำไมเราต้องยอมรับในเงื่อนไขของคุณพี่ด้วย”
       “เพราะเธอสองคนไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะมาต่อรองกับฉัน”
       เต็มเดือนหงายไพ่ในมือเป็นไพ่ “เฉ่า” คือไพ่เรียงลำดับ 4-5-6 จงจิตคว่ำไพ่ในมือหัวเสียที่แพ้เต็มเดือนก่อนจะหันไปมองสร้อยฟ้า สร้อยฟ้าค่อยๆหงายไพ่ในมืออกมา เป็นไพ่ “ผ่อง” คือมีไพ่ตองเหมือนกัน 3 ใบ เต็มเดือนถึงกับหน้าถอดสีเพราะไม่คิดว่าจะแพ้สร้อยฟ้า
       “เห็นทีคุณพี่คงต้องไปกับพวกน้องแล้วล่ะค่ะ” สร้อยฟ้าบอก
       สร้อยฟ้ายิ้มเย้ยเต็มเดือนอย่างผู้ชนะ
       
       เต็มเดือนก้าวเท้าลงเรือเป็นคนแรก ตามด้วยจงจิต และสร้อยฟ้าที่ยังกล้าๆกลัวๆ
       “ไปได้ !”
       ชิดค่อยๆวาดเรือออกจากฝั่งเพื่อมุ่งหน้าสู่เวียงร้อยดาวที่ตั้งอยู่ในดงไม้กลางบึงบัว
       ขณะที่เรือพายผ่านดอกบัวสีแดง เต็มเดือนก็เหงื่อแตกแล้วกลั้นใจจับกาบเรือแน่นเพราะเธอเห็นภาพหลอนเป็นศพของเวียงแก้วที่ถูกหีบถ่วงอยู่ใต้ผิวน้ำกำลังหายใจหอบถี่ๆ
       จงจิตหวาดระแวง เหลียวซ้าย แลขวาตลอดเวลาเพราะกลัวผีเวียงแก้วจะโผล่มาจากน้ำ สร้อยฟ้าขบริมฝีปากแน่นก่อนจะจ้องไปยังเวียงร้อยดาวที่อยู่เบื้องหน้าทำให้หัวเรือเสยเข้ากับตลิ่ง สร้อยฟ้าหันไปพยักเพยิดกับเต็มเดือนให้ลงไปได้แล้ว สามสะใภ้ลงจากเรือมองไปยังเวียงร้อยดาวที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ทันใดนั้นอีกาก็บินพึ่บพั่บ
       
       ประตูเวียงร้อยดาวเปิดแง้มออกโซ่กองอยู่ที่พื้น ทั้งสามมองแล้วจ้องหน้ากันเลิ่กลั่ก
       “มีคนเข้าไปข้างใน” เต็มเดือนบอก
       “มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่จะกล้าเข้าไปยุ่มย่ามในนั้น”
       “ที่นี่ถูกปิดตายมาตั้ง 25 ปี บางทีกุญแจนี่มันอาจจะเก่าจนสนิมเขรอะแล้วก็ได้”
       แม่กุญแจมีร่องรอยถูกหินทุบจนพัง เต็มเดือนหยิบขึ้นมาพิจารณา
       “กุญแจนี่ไม่ได้พังเองแน่ๆ”
       เต็มเดือนพูดจบก็ผลักประตูเข้าไปภายในอย่างร้อนรน
       
       สะใภ้ทั้งสามย่างเท้าก้าวเข้ามาในเวียงร้อยดาว ฝูงค้างคาวก็บินฮือเฉียดหัวไป
       สร้อยฟ้าด่าไล่หลัง “ตกใจหมด ค้างคาวเปรต”
       หนูขี้เรื้อนวิ่งตัดหน้าจงจิตไปในระยะประชิด
       จงจิตร้องลั่น “กรี๊ดด !!”
       สร้อยฟ้ากระทืบหนูตัวนั้นไส้ทะลักคาอุ้งเท้าอย่างไม่กลัวเกรง
       “ถ้าผีอีเวียงแก้วมันออกมาเมื่อไหร่ น้องจะกระทืบมันให้แหลกลาญเหมือนไอ้หนูเวรตัวนี้แหละ” สร้อยฟ้าว่า
       จงจิตมองหน้าสร้อยฟ้าอย่างไม่รู้ว่าจะกลัวคนหรือผีมากกว่ากัน สร้อยฟ้าแสยะยิ้มแล้วเดินตามเต็มเดือนไป
       “รอด้วยสิ !!” จงจิตว่า
       
       สร้อยฟ้ากับจงจิตรีบวิ่งตามไป

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6
       เต็มเดือนหยุดเดินแล้วแหงนมองขึ้นไปบนขื่อที่เวียงแก้วผูกคอตาย
        
       สร้อยฟ้ากับจงจิตแหงนมองเช่นเดียวกันพอเห็นก็แทบไม่เชื่อสายตาที่เห็นผ้ายันต์ยังคงแปะอยู่เหนือเส้นเชือกที่ผูกคอตายตำแหน่งเดิม อย่างไม่มีผิดเพี้ยน
       “ผ้ายันต์ยังอยู่ ?”
       “ผีนังเวียงแก้ว ก็ยังถูกสะกดอยู่ในนี้น่ะสิ ค่อยโล่งอกไปที” จงจิตบอก
       “แล้วที่พวกเราเห็นกันล่ะ อุปาทานหมู่กันหรือไง” สร้อยฟ้าว่า
       เต็มเดือนจ้องมองผ้ายันต์ด้วยความแปลกใจ
       
       เต็มเดือนสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในผ้ายันต์ เธอเห็นลายอักขระซึ่งเป็นคนละอย่างกับผ้ายันต์ในตอนแรกนั่นคือตัวยันต์ถูกเขียนกลับหัว
       “เดี๋ยวก่อน ! นี่มันไม่ใช่ผ้ายันต์ของพ่อปู่นี่ !”
       สิ้นคำพูดของเต็มเดือน ผ้ายันต์ก็ละลายหายวับไปพร้อมกับเสียงหัวเราะลั่นของเวียงแก้ว พายุพัดหมุนติ้วรุนแรงจนฝุ่นฟุ้งตลบ
       “ฮ่าๆ คุณเต็มเดือนยังเหนือชั้นไม่เคยเปลี่ยน”
       เมฆดำทะมึนเคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็วคล้ายฝนจะตกหนัก ประตูเวียงร้อยดาวปิดปังขังทั้งสามคนเอาไว้
       “อีผีบ้า แน่จริงมึงออกมาเผชิญหน้ากับกูสิ มัวหดหัวอยู่นั่น” สร้อยฟ้าท้าทาย
       เสียงเวียงแก้วดังขึ้น “หากเป็นความประสงค์ของคุณสร้อยฟ้า ข้าเจ้าก็ไม่กล้าขัด”
       เวียงแก้วปรากฏตัวขึ้นเป็นสิบร่าง ยืนล้อมรอบสามสะใภ้ที่ยืนหันหลังชนกันแล้วหัวเราะลั่นพร้อมกัน
       “ข้าเจ้ายินดีจ้าดนัก ที่ให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนถึงเวียงร้อยดาว ข้าเจ้าจักต้อนรับพวกคุณๆให้ประทับใจถึงขนาด”
       “แก... แกจะทำอะไรพวกฉัน นังเวียงแก้ว” จงจิตว่า
       “ข้าเจ้ายังไม่ทำอะไรพวกคุณหรอกเจ้า รอให้รอยมลทินของข้าเจ้าจะได้รับการลบล้างไถ่ถอนเมื่อไร ค่อยชำระแค้นกับพวกคุณทั้งสามก็ยังไม่สาย” เวียงแก้วบอก
       “แกจะทำอะไรพวกฉัน อีผีบ้า !” สร้อยฟ้าด่า
       “ใจเย็นๆ อดทนรออีกนิดเถอะนะเจ้า การอยู่รอความตายด้วยความหวาดกลัวนี่แหละ ทุกข์ทรมานซะยิ่งกว่าเสี้ยววินาทีที่ถูกฆ่าเสียอีก”
       “คนอย่างฉันไม่เคยกลัวความตาย ต่อให้รู้ว่าต้องตายก็ไม่เคยร้องขอชีวิต ถ้าคิดว่าผีอย่างเธอแน่กว่าฉันก็เข้ามา อย่ามัวพล่ามให้เสียเวลาอยู่เลย” เต็มเดือนบอก
       เวียงแก้วหัวเราะ “คุณเต็มเดือนช่างใจเด็ดสมกับเป็นสะใภ้ใหญ่ของบดินทร์ธรจริงๆ ดีล่ะ... ถ้าเช่นนั้นข้าเจ้าก็จะทำให้คุณเต็มเดือนได้รับรู้รสชาติของความกลัวตายว่าเป็นเช่นไร”
       ผีเวียงแก้วย่างสามขุมเข้ามาจากทุกทิศทุกทางอย่างช้าๆ สามสะใภ้ถอยหลังกรูดจนตัวติดกัน และไม่รู้จะหนีไปทางไหน เต็มเดือนล้วงตะกรุดที่แขวนคออยู่ในเสื้อออกมาชูใส่เวียงแก้ว ประกายแสงจากตะกรุดเจิดจ้าแผดเผาร่างของเวียงแก้ว
       เวียงแก้วร้องลั่น “กรี๊ดด!!”
       ร่างของเวียงแก้วหายวับไปพร้อมกับลมพายุที่ซาลงจนสงบ เต็มเดือนยกตะกรุดขึ้นจบอาราธนา ก่อนคล้องที่คอไว้ดังเดิม สร้อยฟ้ากับจงจิตเหงื่อแตกแล้วจ้องตะกรุดที่คอเต็มเดือนตาเป็นมันเพราะอยากได้
       
       ชิดพายเรือกลับมาส่งสามสะใภ้ที่ฝั่ง
       “เรื่องวันนี้ ปิดปากให้สนิท อย่าให้ใครรู้ โดยเฉพาะคนของคุณพ่อ”
       “ขอรับ คุณเต็มเดือน”
       เต็มเดือนโยนถุงเงินให้ชิดก่อนเดินไปพร้อมกับสร้อยฟ้าและจงจิต ร้อยดาวที่แอบอยู่หลังต้นไม้ เห็นว่าสะใภ้ทั้งสามไปเวียงร้อยดาวมา
       เต็มเดือนจะเดินเข้าห้อง ร้อยดาวมาขวางที่หน้าประตู
       “วันนี้คุณไปเวียงร้อยดาวมาหรือคะ” ร้อยดาวถาม
       เต็มเดือนชะงักนิดหนึ่ง “ใช่จ้ะ ทำไมหรือจ๊ะ”
       “พวกคุณไปทำอะไรที่นั่น”
       “มีเรื่องบางอย่างที่ฉันต้องจัดการให้สิ้นซาก”
       “จัดการ ? จัดการอะไรหรือคะ ?”
       เต็มเดือนอารมณ์ขึ้นจนกลายเป็นคนละคน
       “เธอไม่มีสิทธิ์จะมาคาดคั้น ซักไซ้เหมือนฉันเป็นนักโทษแบบนี้”
       ร้อยดาวตกใจ เต็มเดือนรู้สึกตัวจึงกลับมายิ้มให้เป็นปกติ
       “ก็แค่มดปลวก ที่น่ารำคาญน่ะจ้ะ ต้องหาทางกำจัดให้สิ้นซาก ไม่มีอะไรหรอก ลืมมันไปซะ”
       เต็มเดือนลูบหัวร้อยดาวเบาๆ ก่อนเดินเข้าห้อง ร้อยดาวยังคงสงสัยว่าเต็มเดือนกับสร้อยฟ้าและจงจิตไปทำอะไรที่เวียงร้อยดาว
       
       ปั้นหน้าตื่นเมื่อจงจิตเล่าเรื่องให้ฟัง
       “อะไรนะ ! คุณไปที่เวียงร้อยดาวนั่นมาเหรอ”
       “ใช่ ! ถึงได้เห็นกับตาว่าผ้ายันต์ของพ่อปู่หายไปไหนไม่รู้” จงจิตบอก “มิน่าล่ะ ผีนังเวียงแก้วมันถึงได้ออกมาอาละวาด”
       “แต่บุกไปถึงที่นั่น มันอันตรายเกินไป รู้ไหม ว่าผมเป็นห่วงคุณมากแค่ไหน อย่างน้อย ก็น่าจะให้ผมไปด้วย มีอะไรผมจะได้ปกป้องคุณ”
       ปั้นเอื้อมไปจับแขนจงจิตด้วยความเป็นห่วง จงจิตขยับหนีด้วยความรังเกียจ
       “ปกป้องเหรอ ? ลำพังตัวแกเองยังแทบเอาตัวไม่รอด แล้วจะปกป้องอะไรฉันได้ ฉันไม่มีวันฝากชีวิตฉันไว้กับแกหรอก”
       “ถึงยังไงคุณก็เป็นเมียผม !”
       “หุบปากเดี๋ยวนี้นะ จะพูดจะจาอะไร ระวังปากเสียบ้าง”
       “หมู่นี้ผมเห็นลูก... เอ่อ... คุณหนูดารกา ดูเศร้าๆไป”
       “จะเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เพราะหลงลูกชายทนายทวีปหัวปักหัวปำตราบใดที่นังร้อยดาวยังลอยหน้าอยู่ที่บดินทร์ธร ไม่มีวันที่นายปรมัตถ์จะเห็นยัยดาอยู่ในสายตา”
       “ทำไมคุณถึงไม่ช่วยลูก ?” ปั้นถาม
       “ช่วยเหรอ ? แกจะให้ฉันช่วยอะไร ทุกวันนี้แค่เรื่องรับมือกับผีนังเวียงแก้ว ฉันก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว ไม่มีเวลามานั่งคิดเรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้ง ถ้าแกอยากจะช่วยยัยดานัก ก็ช่วยเองสิ อย่ามายุ่งกับฉัน”
       จงจิตพูดจบก็เดินขึ้นตึกไปอย่างอารมณ์เสีย รถของปรมัตถ์เคลื่อนเข้ามาจอดที่หน้าตึกพอดี ปั้น เห็นทวีปกับปรมัตถ์ที่มีท่าทางรีบร้อนเดินขึ้นตึกไป
        
       ปั้นครุ่นคิดเพื่อหาทางช่วยเหลือดารกาให้สมหวังกับปรมัตถ์

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6
       กระถินบีบนวดให้วีระวิทย์อย่างยั่วยวน
        
       วีระวิทย์มองรูปร่างกระถินแล้วยิ้มกริ่มก่อนจะเอื้อมมือไปลูบไล้ที่แขนกระถินแล้วไล่ลงมาเรื่อยๆ สร้อยฟ้าเข้าห้องมาเห็นก็ไม่พอใจจนตาลุกที่กระถินให้ท่าลูกชายของเธอ
       สร้อยฟ้าสั่ง “ออกไป !”
       กระถินอิดออด “แต่ว่า...”
       “แกจะออกไปดีๆ หรือต้องรอให้เจ็บตัวก่อน ถึงจะออกไปได้”
       “โธ่...แม่ นังกระถินมันนวดกำลังได้ที่ แม่ก็จะไล่มันไปซะแล้ว”
       “จ้องลูกฉันตาเป็นมัน นึกว่าฉันรู้ไม่ทันเหรอว่าแกคอยให้ท่าตาวิทย์” สร้อยฟ้าเอานิ้วชี้ที่หัวกระถิน “คนอย่างแก ชาตินี้มันก็เป็นได้แค่ขี้ข้า อย่าเผยอให้มันมากนัก แล้วจะหาว่าฉันไม่เตือน ไสหัวไปได้แล้ว”
       กระถินมองสร้อยฟ้าอย่างไม่สบอารมณ์ เธอพยายามข่มใจก่อนออกจากห้องไป ดาราเรศเดินสวนกับกระถินเข้ามา
       “อารมณ์ไม่ดีอย่างนี้ แสดงว่าเสียไพ่ป้าเต็มเดือนอีกแล้วล่ะสิใช่ไหมคะ คุณแม่ ?”
       “ไม่ใช่เรื่องของเด็ก ! จะไปไหนก็ไป อย่ามายั่วโมโห”
       “ว๊า... ว่าจะเข้ามาส่งข่าวสักหน่อย ถ้าแม่ไม่อยากรู้ เรศไปก็ได้”
       “เดี๋ยว ! มีอะไรก็ว่ามา ?”
       “เมื่อกี้ เรศเห็นทนายทวีปกับนายปรมัตถ์เข้าไปคุยในห้องคุณปู่ท่าทางรีบร้อน เหมือนจะมีธุระสำคัญ”
       “หรือว่า คุณปู่จะเขียนพินัยกรรมยกสมบัติให้เรา แม่”
       “จริงสิ ! ช่วงนี้คุณปู่ยิ่งป่วยออดๆแอดๆอยู่ด้วย ลูกแม่จะได้เป็นเจ้าของบดินทร์ธรอย่างเป็นทางการเสียที”
       นมแสงเดินเข้ามา
       “คุณท่านให้คุณวีระวิทย์ กับคุณสร้อยฟ้าไปพบที่โถงกลางค่ะ”
       สร้อยฟ้ากับวีระวิทย์หันไปยิ้มให้กันจนดาราเรศอดหมั่นไส้พี่ชายไม่ได้
       
       วีระวิทย์ค่อยๆเอารูปถ่ายที่อยู่ในซองสีน้ำตาลออกมา เขาถึงกับหน้าถอดสีที่เห็นรูปตัวเองในบ่อนเสี่ยไฮ้ รูปตัวเองกำลังเล่นไพ่ รูปตัวเองมั่วผู้หญิง
       “หลักฐานมัดตัวแน่นขนาดนี้ แกมีอะไรจะแก้ตัวอีกไหม ?” ดำรงว่า
       สร้อยฟ้าฉวยรูปไปดูแล้วจ้องวีระวิทย์ตาเขียว เธอตกใจที่ลูกชายทำตัวเหลวไหล
       “ก็แค่งานปาร์ตี้เล็กๆหลังสอบเสร็จ คุณปู่จ้องจับผิดอะไรนักหนา”
       ดาราเรศพูดเบาๆกับวีระวิทย์ “ปาร์ตี้มั่วผู้หญิง กินเหล้า เข้าบ่อนน่ะเหรอ”
       วีระวิทย์ถลึงตาใส่ดาราเรศ ดาราเรศยิ้มเยาะ
       “อย่านึกว่าฉันไม่รู้ แกขาดเรียนจนหมดสิทธิ์สอบไปตั้งนานแล้ว ยังจะกล้าโกหกอีกเหรอ” ดำรงว่า
       วีระวิทย์หน้าซีด เขาเห็นท่าจวนตัวก็หันไปส่งสายตาขอร้องให้แม่ช่วยพูด
       สร้อยฟ้าถาม “จริงหรือเปล่า ตาวิทย์ ?”
       วีระวิทย์หลบสายตาสร้อยฟ้าเพราะไม่กล้าตอบ
       “เรื่องของตาวิทย์ ขนาดดิฉันเป็นแม่แท้ๆยังไม่รู้เรื่อง คุณพ่อวันๆอยู่แต่ในห้องกลับทราบไปหมดเสียทุกเรื่องได้อย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะอ้ายพวกปากไวแถวนี้มันคาบข่าวมาบอก”
       สร้อยฟ้าปรายตาคมกริบไปทางทวีปที่นั่งก้มหน้านิ่ง
       “แกใช่มั้ย ไอ้แก่ !!! ปากมากนักนะมึง ! แก่ไม่อยู่ส่วนแก่ อยากตายนักใช่มั้ย ห๊า” วีระวิทย์โกรธ
       “อย่าคะ ! คุณวีระวิทย์”
       วีระวิทย์ปราดเข้าไปจะบีบคอทวีป ปรมัตถ์รีบล็อคตัววีระวิทย์เอาไว้ จนเกิดเสียงเอะอะดังลั่น เต็มเดือน จงจิต ดารกา ร้อยดาว กระถิน ได้ยินเสียงเอะอะก็เข้ามาดูเหตุการณ์ที่มุมต่างๆ ดำรงกระแทกไม้เท้าดังลั่นทั้งบดินทร์ธร
       “หยุดเดี๋ยวนี้นะ ! ไอ้วีระวิทย์ ! ฉันเป็นคนสั่งให้ทวีปคอยสืบเรื่องของแกเอง” ดำรงพูดกับสร้อยฟ้า “ถ้าหล่อนยังนับถือว่าฉันเป็นพ่อผัว ช่วยลากลูกตัวออกไปสงบสติอารมณ์ซะ อย่าให้อาละวาดเป็นหมาบ้าแบบนี้”
       สร้อยฟ้าสั่ง “ตาวิทย์ นั่งลง !!”
       วีระวิทย์สะบัดแขนออกจากปรมัตถ์แล้วกระแทกตัวบนเก้าอี้อย่างหัวเสีย
       ดำรงพูดต่อ “นี่ถ้าเจ้าปกรณ์พ่อแกไม่หายหัวไปตายที่ไหนก็ไม่รู้ มันคงปลื้มใจน่าดูที่เห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนยืนด่าคนเก่าคนแก่ประจำตระกูลที่มันเคยยกมือไหว้เช้าไหว้เย็นเหยงๆ” ดำรงพูดกับสร้อยฟ้า “หัดสั่งสอนลูกชายหล่อนมั่งนะ แม่สร้อยฟ้า อย่าให้แสดงกิริยาอย่างพวกกุ๊ยชั้นต่ำข้างถนน”
       จงจิตที่ยืนยิ้มชอบใจอยู่มุมหนึ่ง
       “ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ”
       เต็มเดือนเข้ามาแตะแขนดำรงเบาๆ
       “ใจเย็นๆก่อนค่ะคุณพ่อ สุขภาพของคุณพ่อช่วงนี้ยิ่งไม่ค่อยจะดีอยู่ เต็มเกรงว่า...”
       ดำรงยกมือห้ามเต็มเดือนก่อนชี้หน้าวีระวิทย์แล้วประกาศก้องให้ทุกคนได้ยินพร้อมๆกัน
       “ฟังให้ดีนะ ! ถ้าแกยังขืนทำตัวอันธพาลอย่างนี้ อย่าหวังเลยว่าฉันจะยกมรดกให้แกสักชิ้น ถ้าเลือดเจ้าปกรณ์มันหาดีไม่ได้ ฉันจะให้ทวีปร่างพินัยกรรมยกสมบัติพัสถาน รวมทั้งบ้านบดินทร์ธรหลังนี้ให้ลูกนอกไส้อย่างแม่ดาหลาเสียให้รู้แล้วรู้รอด”
       ดาหลาที่นั่งอยู่ใกล้ถึงกับสะดุ้งเพราะไม่อยากจะเชื่อหูเช่นเดียวกับสามสะใภ้
       “คุณพ่อจะทำอย่างนั้นไม่ได้นะคะ นังดาหลามันเป็นแค่เด็กเก็บมาเลี้ยง มีสิทธิ์อะไร”
       “ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ สมบัติของฉัน ถ้าฉันจะยกให้ซะอย่าง ใครก็ขวางฉันไม่ได้”
       
       สามสะใภ้ต่างจ้องดาหลาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ

เวียงร้อยดาว ตอนที่ 6
       ดาหลาประคองดำรงนั่งลงที่เก้าอี้
       
       “ดิฉันไม่อาจรับความเมตตาของคุณท่านไว้ได้ค่ะ”
       “เดี๋ยวนี้หล่อนปีกกล้าขาแข็ง กล้าขัดคำสั่งฉันแล้วรึ แม่ดาหลาตลอดเวลายี่สิบปีมานี่ เธอก็ดูแลคนแก่ไร้ค่าอย่างฉันไม่ต่างจากลูกหลานแท้ๆ ถ้าไม่ยกบ้านหลังนี้ให้หล่อน ฉันตายไปสักคน เขาเฉดหัวไล่ขึ้นมา แล้วหล่อนจะไปอยู่ที่ไหน”
       ดาหลานั่งก้มหน้า น้ำตาไหล ก่อนจะกราบเท้าดำรงตัวสั่น เธอตื้นตันจนพูดอะไรไม่ออก เต็มเดือนเข้าห้องดำรงมา
       เต็มเดือนพูดกับดาหลา “ออกไปก่อน ฉันมีธุระสำคัญจะคุยกับคุณพ่อ”
       ดาหลารับคำแล้วเดินออกจากห้องดำรงไป เต็มเดือนรินชาดอกยี่โถจากในกาลงในถ้วย
       “ดื่มชาอุ่นๆก่อนนะคะ คุณพ่อ”
       เต็มเดือนยื่นถ้วยชาส่งให้พร้อมรอยยิ้ม ดำรงมองอย่างไม่วางใจก่อนตัดสินใจรับขึ้นมาทำทีจิบ เต็มเดือนวางใจแล้วหันไปปัดที่หลับที่นอนแสร้งเอาใจดำรง
       “คุณพ่อตัดสินใจดีแล้วหรือคะ เรื่องที่จะยกบ้านบดินทร์ธรนี้ให้แม่ดาหลา”
       “ไม่ใช่แค่บดินทร์ธร แต่หมายถึงทรัพย์สินที่เป็นของฉันทั้งหมด”
       “ถึงแม้ว่าแม่ดาหลาจะดูแลคุณพ่อเป็นอย่างดีในฐานะพยาบาลส่วนตัว แต่ก็เป็นเพียงเด็กที่เก็บมาเลี้ยง ไม่ได้เกี่ยวดองกับคุณพี่ปกรณ์แม้แต่น้อย เต็มเกรงว่าทำอย่างนี้จะเป็นที่ครหาเอาได้”
       “คิดว่ามีใครบ้างล่ะ ที่ทำตัวให้ฉันเห็นว่าเหมาะสมคู่ควรกับการเป็นเจ้าของบดินทร์ธรหลังนี้ หล่อนงั้นสิ แม่เต็มเดือน”
       เต็มเดือนชะงักที่ถูกถามแทงใจดำ
       “เรื่องนี้เต็มคงไม่กล้าออกความเห็นหรอกค่ะ สุดแท้แต่คุณพ่อเห็นสมควรจะดีกว่า”
       เต็มเดือนกำผ้าปูที่นอนแน่น
       
       สร้อยฟ้าดึงหูวีระวิทย์เข้ามาในห้อง วีระวิทย์ร้องลั่น
       “โอ๊ย... แม่ เบาๆสิครับ ผมเจ็บ”
       “สมบัติของคุณปู่อยู่ในกำมือเราแท้ๆ ! อุตส่าห์เป็นหลานชายคนเดียวที่จะสืบสกุลบดินทร์ธร แทนที่จะทำตัวดีๆ คุณปู่จะได้รัก ยกมรดกให้ ดันทำตัวเหลวแหลก ปล่อยให้คางคกขึ้นวออย่างนังดาหลาชุบมือเปิบเสียได้”
       “จะไปยากอะไรล่ะคะ คุณแม่ ถ้าคุณปู่ยกสมบัติรวมทั้งบ้านบดินทร์ธรหลังนี้ให้นังดาหลาจริง ก็ให้พี่วีระวิทย์รวบหัวรวบหาง จับมันทำเมียซะก็สิ้นเรื่อง”
       วีระวิทย์ ตาเป็นประกาย “ความคิดแกเข้าท่าดีนี่ ได้ทั้งเมีย ได้ทั้งสมบัติ”
       “ถูกของยัยเรศ...เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหนเสีย”
       สร้อยฟ้าคิดแผนการในใจที่จะให้วีระวิทย์จับดาหลา
       
       จงจิตตบโต๊ะปังอย่างไม่พอใจ
       “คุณพ่อนะคุณพ่อ แทนที่จะยกสมบัติให้หลานตัวเอง กลับยกให้ลูกบุญธรรมอย่างนังดาหลา ทำอย่างนี้มันเห็นขี้ดีกว่าไส้ชัดๆ” จงจิตว่า
       “คุณท่านอาจจะโกรธคุณวีระวิทย์ จนพลั้งปากออกมาก็ได้” ปั้นบอก
       “นังดาหลามันคอยเลียแข้งเลียขาคุณพ่ออย่างกับอะไรดี มีหรือคุณพ่อจะไม่ใจอ่อน บอกให้ยัยดารู้จักประจบประแจงเสียบ้าง คุณปู่จะได้เมตตา แต่ก็ทำหูทวนลม เคยฟังเสียที่ไหน”
       “อย่าบังคับลูกให้มันมากนัก หัดทำตัวเป็นแม่ที่ดีเสียบ้าง คุณหนูเห็นจะได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง”
       “อีลูกคนนี้ สอนยังไงก็ไม่ขึ้นหรอก เลือด “พ่อ” มันแรงซะขนาดนั้น”
       จงจิตพูดจบก็เข้าห้องปิดประตูใส่หน้าปั้นปังใหญ่
       
       ร้อยดาวนั่งเล่นคุยกับปรมัตถ์
       “คุณหนูไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรือครับ ที่คุณปู่ของคุณหนูจะยกมรดกของท่านให้คนอื่น” ปรมัตถ์ถาม
       “ดาหลาเป็นคนอื่นคนไกลที่ไหนกัน ฉันกลับดีใจเสียอีก ที่คุณท่านไม่ทอดทิ้งดาหลา”
       “ใครๆก็อยากได้ใคร่มีด้วยกันทั้งนั้น จะมีสักกี่คนบนโลกนี้ที่คิดอย่างคุณหนู”
       “อะไรที่ไม่ใช่ของของเรา มันก็ไม่ใช่ของของเราวันยันค่ำ จะไปดิ้นรนกระเสือกกระสนทำไมให้เหนื่อยเปล่าๆ... โลกเราก็เหมือนสะพาน เราแค่เดินผ่าน แล้วก็จากไป ยึดถือสิ่งใดเราก็ทุกข์กับสิ่งนั้น จริงมั้ย”
       ร้อยดาวหันไปยิ้มกับปรมัตถ์ ปรมัตถ์ยิ้มตอบเพราะชื่นชมในแนวคิดของร้อยดาว ดารกาเดินมา เห็นร้อยดาวยิ้มให้ปรมัตถ์ก็หน้าบึ้ง
       “พี่ปรมัตถ์คะ ดามีธุระสำคัญ จะคุยด้วย “สองต่อสอง” เท่านั้น”
       ร้อยดาวรู้ตัวก่อนจะลุกออกไป
       “คุณหนูมีธุระอะไรกับผมหรือครับ ?”
       “ดามีเรื่องจะสารภาพกับพี่ปรมัตถ์”
       ปรมัตถ์ตั้งใจฟัง เมื่อเห็นท่าทีที่จริงจังของดารกา
       “ดารักพี่ปรมัตถ์ค่ะ รักมากด้วย ชีวิตดาขาดพี่ปรมัตถ์ไม่ได้ดาไม่รู้จะต้องทำยังไงให้พี่ปรมัตถ์รู้ว่าดารักพี่มากแค่ไหน พี่เปรียบเสมือนลมหายใจของดานะคะ” ดารกาบอก
       ปรมัตถ์อึ้งเมื่อดารกาเผยความในใจจนหมดเปลือก
       “แล้วพี่ปรมัตถ์ล่ะคะ คิดยังไงกับดา รักดาบ้างไหมคะ ?”
       “เอ่อ..ผม... รักคุณหนู.... เหมือนน้องสาวเท่านั้นจริงๆครับผมไม่ได้คิดเกินเลยกับคุณหนูเลยแม้แต่น้อย คุณหนูได้โปรดตัดใจจากผมเถอะครับ ยังมีผู้ชายดีๆอีกตั้งมากมายที่คู่ควรกับคุณหนู”
       
       ดารกาฟังแล้วก็น้ำตาคลอเบาจนอยากจะร้องไห้ แต่ก็ร้องไม่ออก ปั้นซึ่งแอบดูอยู่ได้ยินลูกสาวบอกรักผู้ชายก่อนก็ไม่ค่อยพอใจ
        
       อ่านต่อหน้า 3
        

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 14 จบบริบูรณ์
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 13
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 12
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 11
เวียงร้อยดาว ตอนที่ 10
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 17 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 15 คน
89 %
ไม่เห็นด้วย 2 คน
11 %
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใช่ค่ะ อัพทุกวันหรือวันเว้นวันยังไงคะ บางทีเห็นอัพทีละสองหน้า ล่าสุดดันอัพทีละหน้า อัพบ่อยๆเยอะๆหน่อยนะคะ รออ่านเรื่องนี้อยู่ กำลังลุ้นสนุกๆ แป๊บๆจบละ
ร้อยเดือน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คุณคนอัพ ค่ะ อยาเรุว่า อัพทุกวัน หรือวันเว้นวัน หรือยังไงค่ะ รอนานมากอ้ะค่ะ แร้วก็ไม่บอก ด้วยว่าอัพอีกทีเมิ่อไหร่ บอกทีเถอะค่ะ สนุกชอบเรื่องนี้ อ่านมาหลายเรื่องก็ เห็นอัพทุกวัน รอยุค่ะ
giftcnp@gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
โฮกกกกก มาร์ค แจ็คหล่อมากกกก น่านฟ้าก็น่ารักกกก
น่ารักกก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพหลายๆหน้าหน่อยได้มั๊ยค๊าาา คนอ่านรอๆๆๆ
cororo7837@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สร้อยฟ้าแก่สุดรุยยย
เอิ่ม
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014