หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พรมแดนหัวใจ

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
18 มกราคม 2557 09:28 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15
        พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15 (ต่อ)
       
       เช้าแล้ว จีรณะเปลือยท่อนบนนอนหลับอยู่ในห้องที่คุ้มอมรา แล้วสักพักเขาก็สะดุ้งตื่น หันมองข้างๆ ตัว พบว่าโสภิตไม่อยู่แล้ว เขาหยิบนาฬิกามาดู มันบอกเวลาเจ็ดโมงเช้า
       
       จีรณะลุกแล้วเหลือบเห็นโทรศัพท์มือถือวางอยู่ เขานึกเอะใจ คว้ามากดดู ปรากฎว่า รูปสัญญากับคุณวุฒิ ถูกลบไปแล้ว จีรณะรีบไปดูซองเอกสารข้อมูลสัญญา ซึ่งก็หายไปด้วย เขาโมโหมาก
       จีรณะคว้าเสื้อมาใส่แล้วเดินออกมานอกห้อง เจอบ็อบบี้ที่ยิ้มทักทาย
       “กู้ด มอนิ่งครับ บ็อบบี้กำลังจะมาปลุกครูจีไปจ๊อกกิ้งกัน”
       “น้าภิตตื่นหรือยังครับ”
       บ็อบบี้ยังไม่ทันตอบ พิมพรเข้ามาใส่ชุดเตรียมออกไปวิ่ง
       “ยัยภิตออกไปตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ...” จีรณะเครียดไปถนัดตา “มีธุระสำคัญอะไรรึเปล่าคะ ตื่นขึ้นมาก็ถามหาเลย”
       จีรณะตอบเนือยๆ “ก็นิดหน่อยน่ะครับ”
       “งั้นรอค่ำๆ ก็เจอกันแล้วค่ะ ตอนนี้ไปจ๊อกกิ้งดีกว่า อากาศกำลังดี”
       จีรณะเซ็งลอบถอนใจ
       
       โสภิตเข้ามาในห้องยศทำงานยศ รีบล็อคประตู เอาเอกสารที่เอามาจากห้องจีรณะออกจากกระเป๋า
       และเช็คดูภาพจากมือถือเป็นภาพสัญญากับคุณวุฒิที่ส่งมาจากมือถือจีรณะ นึกถึงเหตุการณ์เมื่อตอนเช้ามืดวันนี้
       
       โดยในตอนนั้นจีรณะนอดหลับสนิทกอดโสภิตอยู่ และโสภิตมองหน้าเขาเอามือลูบแก้มอย่างรักใคร่ แล้วค่อยๆ เอามือจีรณะออก
       จีรณะขยับตัวโสภิตเอาหมอนข้างให้กอดแทนตัว แล้วมาหยิบมือถือจีรณะ กดหาภาพคลิปนายสัญญา แล้วกดส่งไปที่มือถือตัวเอง ก่อนจะลบภาพที่อยู่ในมือถือจีรณะทิ้งไป
       ต่อมาโสภิตหยิบซองเอกสารข้อมูลสัญญา มองจีรณะที่หลับสนิท ก่อนจะออกไปอย่างเงียบเชียบ
       โสภิตครุ่นคิดอยู่อีกครู่หนึ่ง จึงเก็บหลักฐานเข้ากระเป๋าเหมือนเดิม ก่อนมาเปิดเอกสารแฟ้มอื่นๆ ดู หาหลักฐาน นึกไปเรื่องที่ทะเลาะกับยศ
       
       เหตุการณ์ตอนนั้นโสภิตเปิดดูสมุดเสนอเซ็น แล้วไปเปิดอีกแฟ้มมาเทียบ เอาเอกสารมาเทียบกันชัด พินิจพิเคราะห์พลางคิ้วขมวด
       ยศเปิดประตูห้องเข้ามาหน้าตาตื่นตกใจ “มาทำอะไรห้องพี่”
       โสภิตเสียงเข้มยิ้มดุ “เช็คสั่งจ่ายคุณนิตยาหลายล้านบาท เป็นค่าอะไรคะพี่ยศ”
       “อย่ามายุ่ง พี่จัดการเอง ทีหลังไม่ต้องมาห้องพี่ด้วย”
       ยศเดินหนีจะออกจากห้อง โสภิตเดินตาม
       
       โสภิตครุ่นคิดตริตรอง แล้วนึกถึงนิตยาขึ้นมา

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15
        ส่วนทางฝ่ายนิตยานั่งดูเงินเป็นปึกที่เบิกมา หยิบปึกหนึ่งมาคลี่เล่นอย่างไร้อารมณ์ แล้วตัดสินใจยัดใส่กระเป๋าถือ ก่อนจะไปลากกระเป๋าเดินทางออกมา
       
       ภายในห้องโถงจวนผู้ว่า บรรยากาศอึมครึมสุดๆ ผู้ว่านิยมหน้าตาเครียดจัด คุณนายนลินีกดโทรศัพท์วุ่น
       “ตายศปิดโทรศัพท์ค่ะ”
       “ยังไงก็ต้องตามตัวมาให้ได้ ผมต้องการรู้ว่าใครปลอมลายเซ็นผม”
       คุณนายท้วง “คุณเซ็นเองแล้วลืมรึเปล่า”
       ผู้ว่าด่า “ผมไม่ได้สมองเสื่อมขนาดจำไม่ได้ว่าเซ็นจดหมายอะไรไปบ้าง อย่าว่าแต่เซ็น ผมยังไม่เคยเห็นจดหมายบ้าๆนี่เลยด้วยซ้ำ”
       “แล้วมันเป็นจดหมายอะไรละคะ”
       นิตยาเดินลากกระเป๋ามาได้ยินชะงักกึก
       “เป็นใบผ่านทางขนส่งสินค้า ลำพังข้อหาปลอมลายเซ็นก็หนักแล้ว แต่ถ้าสินค้าพวกนี้เป็นไม้เถื่อน หรือสินค้าผิดกฎหมายละก็ลูกเขยคุณติดคุกหัวโตแน่”
       นิตยาหน้าซีด ถดตัวถอยมาถูกกระเป๋าเกิดเสียงดัง ผู้ว่าหันมาเห็นเข้า
       “ยัยนิต...รู้มั้ยว่านายยศอยู่ที่ไหน พ่อมีธุระสำคัญ”
       นิตยาข่มความกลัว “เอ่อ...นิตไม่รู้หรอกค่ะ”
       “แล้วแกจะไปไหนนั่นน่ะ” นลินีเห็นลูกลากกระเป๋าเดินทาง
       “นิตจะไปเที่ยวพักผ่อนเมืองนอกซักพักค่ะ มันเบื่อๆ”
       “เดี๋ยวๆ แกจะไปกับใคร ทำไมชั้นไม่เห็นรู้เรื่อง”
       “นิตไปคนเดียวค่ะ แค่ฮ่องกง สิงคโปร์ สบายใจแล้วนิตจะกลับไม่ต้องห่วงนะคะ”
       ขณะนิตยาจะไป มนัสเดินเข้ามานิตยาชะงัก “พี่มนัส”
       มนัสไหว้ นลินีด่า “แกมาทำไมอีก ทำไมแกหน้าด้านหน้าทนอย่างงี้ห๊ะ”
       “ผมนัดมนัสมาเอง” ผู้ว่ายื่นจดหมาย “ชั้นอยากถามว่า เคยเห็นจดหมายพวกนี้ผ่านตาบ้างมั้ย วันนี้อักษรเลขคนใหม่เอามาให้ชั้นดู”
       มนัสดู แล้วมองนิตยา “ผมเอาสำเนามาฝากคุณนิตให้ส่งท่านพิจารณาแล้วนี่ครับ”
       นิตยาอึ้ง ผู้ว่าถาม “จริงเหรอยัยนิต”
       นิตยาล่อกแล่กส่อพิรุธเต็มๆ “ยัยนิตพ่อถาม ได้ยินมั้ย”
       นิตยาปล่อยโฮ “นิตไม่รู้ ฮือๆ นิตไม่รู้อะไรทั้งนั้น”
       ผู้ว่านิยมสงสัยสุดๆ “ยัยนิต อย่าบอกนะว่า เป็นฝีมือลูก”
       นิตยายิ่งร้องไห้ใหญ่เลย
       
       ผู้ว่ารู้ว่าเป็นฝีมือลูกสาวก็โกรธจัด ฉุดนิตยาออกมาหน้าจวนจะพาไปโรงพักด้วยตัวเอง นลีนีกับมนัสตาม คุณนายพยายามขวาง
       “คุณพ่อ นิตไม่อยากติดคุก คุณแม่ช่วยนิตด้วย”
       “คุณพี่ คุณพี่จะเอายัยนิตส่งตำรวจไม่ได้นะคะ”
       “ถอยไป”
       “ไม่ ยัยนิตก็บอกแล้วว่าไม่รู้ว่ามันเป็นจดหมายอะไร...ใจคอคุณพี่จะให้ลูกติดคุกเหรอคะ”
       ผู้ว่าเถรตรงบอก “ยิ่งเป็นลูก ผมยิ่งปล่อยไม่ได้ บอกให้ถอย”
       มนัสทักท้วง “ท่านครับ ผมว่าเรื่องนี้เป็นการทำผิดกันเป็นขบวนการ เราน่าจะปรึกษากันก่อนที่จะแจ้งความ ไม่อย่างงั้น คนผิดคนอื่นๆจะลอยนวลนะครับ”
       ผู้ว่าชะงัก โสภิตขับรถเข้ามาจอดหน้าจวน ลงจากรถ เห็นทุกคนอยู่ข้างหน้า ก็แปลกใจ
       โสภิตไหว้ “มีเรื่องอะไรรึเปล่าคะ”
       ผู้ว่านิยมบอก “มีซิ เธอมาได้จังหวะมากเลย”
       
       หมู่ทองได้รับแจ้งจากชาวบ้าน กำลังเดินเข้ามาที่รถยนต์คันซึ่งเปิดแอร์แต่ปิดกระจกหมด รถจอดอยู่ที่ริมถนน
       “ไหน คันนี้เหรอ”
       ชาวบ้าน 1 บอก “แม่น เรียกเท่าไหร่ก็บ่ตื่น ตายหรือเปล่าก็บ่ฮู้”
       หมู่ทองไปส่องดูที่กระจกก็ต้องตกใจ “เฮ้ย ลูกแม่เลี้ยงนี่หว่า”
       หมู่ทองตบกระจกเรียก “คุณๆ คุณยศ”
       ยศหลับคร่อกฟี้ ไม่รู้เรื่อง
       
       ฟากจิตรากับเกียรติก้องมาเชิญพวกหนานเทือง และชาวบ้านไปงานแต่ง
       “จิตเชิญทุกคนเลยนะคะ เป็นงานเล็กๆจัดที่บ้าน จิตเชิญแต่คนกันเองทั้งนั้น”
       หนานเทืองยิ้มชื่นใจ “ต้องไปอยู่แล้ว หนูจิตแต่งงานทั้งที”
       บัวหอมเสริม “นั่นน่ะซิ คนดีแต่งงานกับคนดี เป็นสิริมงคลขนาด”
       สายพิณเย้า “แล้วกะจะมีละอ่อนซักกี่คนล่ะ ผู้กอง”
       เกียรติก้องเขิน “แล้วแต่จิตครับ”
       บัวหอมเย้า “แล้วแต่หนูจิตได้จะใด มันต้องแล้วแต่ผู้กองว่าจะมีความสามารถหรือเปล่า”
       ทั้งหมดฮากันครืน เกียรติก้องเขินอยู่นั่น
       “จิต เดี๋ยวพี่ไปสั่งดอกไม้ถวายพระก่อนนะ จิตรอที่นี่แหละ”
       ผู้กองเดินไปแล้ว สายพิณขำใหญ่
       “ผู้กองเปิ้นขี้อายน่าเอ็นดูเนอะ แบบนี้ต้องอยู่ในโอวาทแน่ๆ”
       บัวหอมนึกถึงผัวดาบแล้วฉุน “ผู้ชาย ตอนยังไม่แต่งก็เป็นจะอี้แหละ พอแต่งแล้ว กลายเป็นคนละคน ดูอย่างไอ้ม้วนซิ หนูจิตต้องกำหราบไว้ให้อยู่หมัดนะ”
       
       จิตรายิ้มรับเจื่อนๆ

พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15
        หมู่ทองเดินเหนื่อยหอบเข้ามาสมทบหมู่มวลพอดี
       
       “โอเลี้ยงเย็นเจี๊ยบแก้วนึง น้าบัวหอม อ้าว สวัสดีครับ คุณจิต”
       หนานเทืองแปลกใจ “ไหนว่าไม่ต้องโบกรถที่สี่แยกแล้วไง ทำไมสภาพมันเยินขนาดนี้”
       หมู่ทองบ่น “ก็ไอ้คุณยศลูกชายแม่เลี้ยงน่ะซิ มันเมานอนหลับในรถ ไม่ดับเครื่อง กว่าจะงัดรถเข้าไปได้ ปลุกมันยังไม่ตื่นเลย”
       จิตรานิ่งฟัง ไม่กล้าถาม สายพิณถามแทน “อ้าว แล้วทำจะใด”
       “ก็ต้องแบกออกมา เช็ดหน้าเช็ดตา แต่พอจะเอาไปส่งที่จวนผู้ว่าก็ไม่ยอมไป กลิ่นละมุดงี้หึ่ง”
       จิตราอดไม่ได้ “แล้วเค้าไปไหนคะ”
       “ก็ไม่รู้ครับ นั่งซักพักก็ขับรถไป”
       สายพิณตั้งข้อสังเกต “หรือว่าเปิ้นเสียใจที่เมียมีชู้”
       “เฮาว่า งานนี้หญิงก็ร้ายชายก็เลว เหมาะกันแล้วละ เนาะหนูจิตเนาะ” บัวหอมพยักพเยิดกับจิตรา
       “จิตว่าไปดูพี่ก้องดีกว่า ไปก่อนนะคะ”
       จิตราเดินออกไป
       
       จิตราเดินเลี่ยงออกมาอีกมุมครุ่นคิด ด้วยความเป็นห่วงหล่อนตัดสินใจกดไล่หาเบอร์ยศ ลังเลว่าจะกดดีมั้ย แต่พอจะกด เกียรติก้องก็เข้ามา
       “จิต” จิตราสะดุ้ง “ทำไมมายืนอยู่นี่ล่ะ”
       “จิตจะออกมาหาพี่ก้องน่ะค่ะ สั่งดอกไม้แล้วเหรอคะ”
       “จ้ะ กลับกันเลยมั้ย”
       “ค่ะ”
       จิตรารีบเก็บโทรศัพท์ เดินออกไปกับเกียรติก้อง
       
       ผู้ว่าพาโสภิตเข้ามาในห้องทำงาน พร้อมมนัส และนิตยา
       โสภิตบอกผู้ว่าทันที “ที่ภิตมาที่นี่ก็เพื่อจะมาคุยกับคุณนิตเรื่องเดียวกันนี่แหละค่ะ”
       “นี่หนูรู้เห็นกับนายยศด้วยเหรอ”
       โสภิตหยิบซองเอกสารให้ผู้ว่า ผู้ว่ารีบเปิดดู ฟังโสภิตอธิบาย
       “แม่เลี้ยง พี่ยศ ดิฉัน คุณนิตยา ไม่ได้รู้เห็นเป็นใจกับการขนไม้เถื่อน ไม่ว่าจะขั้นตอนซื้อหรือขาย พวกเราถูกคุณพงษ์หลอกลวง หลอกใช้ให้ทำความผิดทั้งหมดค่ะ”
       นิตยาเข่าอ่อน “ไม้เถื่อน”
       “ค่ะ บริษัทรับสร้างบ้านน็อคดาวน์แค่ธุรกิจบังหน้าเท่านั้น”
       ผู้ว่าดูเอกสารไปมาหน้าเคร่งเครียด “หลักฐานใช้ได้ แต่มันยังไม่พอกับจะเอาผิดตัวการได้ คดีนี้มันต้องรวบให้ได้คาหนังคาเขา เล่นกับคนชั่วที่มีทั้งอำนาจ มีทั้งเงิน ต้องให้มันจำนนจนดิ้นไม่หลุด พูดไม่ออก”
       “ภิตจัดการเองค่ะ เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของครอบครัว อย่าลืมสิคะ ท่านกับคนของคุ้มอมรา เราเกี่ยวดองเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่” โสภิตพูดด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยว จริงจัง
       นิตยารู้สึกแย่ อยากแก้ตัว “นิตพอจะช่วยอะไรได้บ้างมั้ยคะ”
       ผู้ว่าห้ามทั้งลูกและโสภิต “อย่าเลย มันอันตรายเกินไปสำหรับผู้หญิง”
       “แต่ถ้าเราอยากได้หลักฐาน ก็ต้องเสี่ยงนะคะ ภิตจะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ”
       
       โสภิตมีสายตากล้าแกร่งขณะมองสบตาทุกคน
        
       
       
       อ่านต่อตอนที่ 16

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 18 จบบริบูรณ์
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 17
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 16
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 15
พรมแดนหัวใจ ตอนที่ 14
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 24 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 24 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015