หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 มกราคม 2557 09:34 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
       พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
       
       เช้านี้ บรรยากาศรอบบริเวณของบึงตะโก้ สนามกีฬาเอ็กซ์ตรีมทางน้ำยอดนิยมแลดูคึกคัก มีบรรดานักนิยมความท้าทาย ชาย หญิง รวมกลุ่มกันอยู่ตามมุมต่างๆ สักครู่ รถยนต์โฟร์วีลของ อเนก เจ้าของธุรกิจกระเป๋าแบรนด์เนมชื่อดัง แล่นมาจอดนิ่งตรงลานจอดหนุ่มไฮโซก้าวลงมา ก่อนจะมีสาวสวยเซ็กซี่สามคนลงตามมา อเนกหันไปเตรียมอุปกรณ์เวคบอร์ด
       
       เสียงของ อาทิตย์ บวรกิจบรรหาร หนุ่มรูปหล่อขั้นเทพ ทายาทคนเดียวของ คุณนายลิ้นจี่ เศรษฐินีแม่หม้ายชื่อดัง ดังก้องขึ้น บรรยายสรรพคุณก๊วนเพื่อนเพลย์บอยของเขาแต่ละคน
       “ท่านผู้ชมครับ ก่อนอื่น ผมขอแนะนำให้รู้จักกับพี่ใหญ่ของพวกเรา นายอเนก เลิศรุจิทรัพย์ ไฮโซเถ้าแก่โรงงานกระเป๋าเมดอินไทยแลนด์ยี่ห้อนึงที่ขายดี และเป็นที่นิยมสุดๆ เขาผู้นี้ มีฉายาว่าอาจารย์ใหญ่ แต่โทษทีนะครับ เขาไม่ใช่อาจารย์สอนวิชาอะไรจริงๆ หรอก แต่เขาชอบสั่งสอนอบรมเพื่อนๆ เรื่องการสับหลีกสาวๆ ไม่ให้รถไฟชนกัน เรื่องกะล่อน แหล แถเอาตัวรอดล่ะก็ อาจารย์ใหญ่ของเราไม่มีใครเกิน”
       อเนกเริ่มเล่นเวคบอร์ด โดยเลือกยากต่างๆ มาโชว์ ทว่าอเนกเล่นแล้วตกน้ำ พลาดซะงั้น
       ครู่ต่อมาอเนกเดินมาดเท่ๆ ทักทายหนุ่มๆ สาวๆ ที่ท่าน้ำ กินเครื่องดื่มบำรุงกำลังหันไปเจอสาว สาวสามคนนั้นมาโบกมือให้ อเนกและสาวร่วมเฟรม อเนกรีบเก๊กท่า ยิ้มหล่อ แล้วในที่สุดอเนกเงยมามองกล้อง หัวเราะ เขิน แล้วชี้มาที่กล้องแล้วชี้ไล่ให้ไปถ่ายคนอื่น
       จังหวะนี้รถยนต์หรูแพงโครต รุ่นท็อปฮิตที่ระดับผู้บริหารใช้ แล่นเข้ามาจอด คนที่ก้าวลงมา คือ แท่น ชายหนุ่มที่แต่งตัวสไตล์นักดนตรีร็อค แต่ดูหรู เขากุลีกุจอวิ่งไปเปิดประตูข้างคนขับ มีสาวแต่งตัวแนวเกิร์ลแก๊งสไตล์เกาหลี กางเกงสั้นจู๊ดจู๋ สวมรองเท้าบูทประดับขนเฟอร์ปุกปุย ก้าวลงมา
       “โอ้...ส่วนพ่อสุดหล่อสไตล์ป๊อบคนนี้ เขาชื่อนายแท่น กับ นักร้องน้องรัก ที่เขากำลังปลุกปั้นอยู่ แท่นเป็นโปรดิวเซอร์เพลงของค่ายใหญ่ ที่มีชื่อเสียงว่าทำเพลงป๊อปเพลงดังได้เพราะถูกใจวัยรุ่นคนหนึ่งในประเทศ แท่นมีฉายาว่า ป๋าล่าฝัน เพราะเขาจะฝันเฟื่องทุกครั้ง เวลาที่มีศิลปินสาวคนใหม่มาให้ดูแล แล้วสุดท้าย เขาก็พอใจเพียงแค่ได้ฝัน เท่านั้นเอง”
       สิ้นเสียงอาทิตย์ที่แนะนำจบลงไม่นาน แท่นก็เริ่มเล่นเวคบอร์ด ลีลาไม่ใช่ย่อย สาวที่มาด้วยส่งกำลังใจเชียร์ แท่นโชว์ฟอร์ม ตีลังกา
       แท่นเดินไปมาโชว์หุ่นบนบก เอาผ้าเช็ดผมที่ยาวสลวย เดินมารับเครื่องดื่มชูกำลัง จากสาวที่มาด้วย มีการหยอกเย้า จับหัวจับหูสาวเจ้าอย่างสนิทสนม
       รถสปอร์ตราคาแพงของ โมกข์ อดีตนายแบบรูปหล่อแล่นเข้ามา มีสาวหุ่นดีสุดๆ สูงยาวมาดนางแบบ นั่งเคียงข้าง โมกข์แต่งชุดเล่นบอร์ดที่ดูสปอร์ตปนฮิปฮอป กำลังสะบัดเสื้อชูชีพ แล้วลงมือสวมใส่ ดูหล่อ เท่ หุ่นดีสุดๆ
       โมกข์หยอกล้อพาสาวสวยคนนั้นขี่หลัง วิ่งไปตามริมน้ำ แล้วจับสาวโยนน้ำ
       เสียงอาทิตย์ บรรยายสรรพคุณก๊วนเพื่อนดังขึ้นอีก
       “ส่วนพ่อรูปหล่อ หุ่นเท่ไม่เบาคนนี้ คือโมกข์ครับ ท่านผู้ชม ในก๊วนของผมนี่ เรื่องความหล่อ คงๆ ไม่มีใครเกินพ่อคนนี้อีกแล้ว นายโมกข์เป็นนายแบบอาชีพครับ และคงเพราะเค้าหล่อกว่าเพื่อนๆ นี่แหละ โมกข์ก็เลยด่วนตัดช่องน้อยแต่พอตัว แต่งงานไปก่อนหน้าใคร กระซิบครับกระซิบ โมกข์มีเมียแก่แต่รวยมว้ากกก แต่เสียใจนะครับ การแต่งงาน ไม่ได้หยุดพฤติกรรมของมันเลย ใช่ครับ แม่สาวสูงยาวเข่าดีคนนั้น หาใช่ภรรยาตามกฎหมายของมันไม่”
       โมกข์เล่นเวคบอร์ด อย่างคล่องแคล่ว ขนมาดเท่มาโชว์ สาวคนที่มาด้วยกรี๊ดกร๊าด กระโดดเหยงๆ ตบมือออกนอกหน้า
       ระหว่างนี้มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์แนวสปอร์ต แล่นลิ่วเข้ามา มีชายในชุดเซฟห่อหุ้มมิดชิดแบบมืออาชีพ ทุกอย่างบนตัวดูออกว่าแพงจัด ชายคนนั้นสวมกันน็อกราคาแพง มีกระเป๋าขนาดกลาง ด้านหลัง ใส่อุปกรณ์
       ชายนั้นจอดรถ แล้วถอดหมวกกันน็อก ปรากฏว่าคือ อาทิตย์ นั่นเอง อาทิตย์ยิ้มกว้าง ชู 2 นิ้วให้ทุกคน แล้วรีบหันไปปลดกระเป๋าจากรถ รีบเดินไป
       “ส่วนนี่ ตัวผมเองครับ อาทิตย์ บวรกิจบรรหาร ผมเป็นนักธุรกิจ ทายาทบริษัทเก่าแก่ ที่มีสินค้าบางอย่าง ที่โด่งดังขายดิบขายดี แต่ผมขอไม่บอกตอนนี้นะครับ ว่ามันคืออะไร”
       อาทิตย์เปิดฉากเล่นเวคบอร์ด ด้วยท่าโลดโผน ปราดเปรียว หนักไปทางหวาดเสียว ไม่แพ้ใคร
       “เรื่องความหล่อ ผมไม่ขอคุยดีกว่า ดูกันเอาเองละกันนะครับ เรื่องนิสัย ผมเป็นคนสงบเสงี่ยมเรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ ส่วนเรื่องเสน่ห์...”
       อาทิตย์โดดขึ้นมาบนฝั่ง แล้วทันใดนั้นเขาก็ยิ้มกว้างออกมา
       เมื่อเห็น อายูมิ สาวสวยหมวยเอ็กซ์ ใส่กางเกงขาสั้นแค่คืบ สวมเสื้อกล้าม ผมซอยสั้นทรงเก๋มีสไตล์ ยืนยิ้มโพสรออยู่พลางถอดแว่นดำออก ทำตาหวานให้ อาทิตย์ตรงเข้าไปหา อ้าแขนออกจะกอด แล้วพอมองเลยไป กลับต้องชะงักเมื่อเห็นแพรวาเดินสอดส่ายสายตามองหาเข้ามาอีกด้าน
       อาทิตย์หดอ้อมแขนทันที ทำเนียนเป็นบิดตัว กุมท้องไปมา แล้วถอยเอาๆ จนอายูมิงงๆ
       “อาทิตย์เป็นอารัยก๊ะ”
       “อายูมิ ผม ผม ต้องไปเข้าห้องน้ำด่วน แต่ผมไม่มีกระดาษทิชชู่ อายูมิไปหามาให้ผมด้วยนะ”
       “ที่ไหนล่ะก๊ะ”
       “ที่...ที่...ที่เคาน์เตอร์” อาทิตย์ชี้ไปทางขวา “ไปบอกพี่ที่เคาน์เตอร์ ผมไม่ไหวแร้วว โอ๊ยย”
       อาทิตย์รีบวิ่งไปทางห้องน้ำทางซ้าย อายูมิงงๆ แล้วรีบไปทางขวา พอดีแพรวาเดินมาถึง มองหาไปมา อเนกเดินเลี้ยวมาจากอีกทาง เจอแพรวา สะดุ้งโหยง แล้วรีบยิ้ม
       “อะจ๊าก คุณแพรวา วันนี้คุณบินไม่ใช่หรือครับ”
       แพรวายกมือไหว้อเนก
       “คุณอเนก ค่ะ ตามตารางสเก๊ทด้วลปกติ แพรต้องบินไปอิตาลีค่ะ แต่พอดีมีรุ่นพี่มาขอแลกไฟลท์ แพรก็เลยให้ เอ...เมื่อกี๊แพรเห็นอาทิตย์เดินๆ อยู่แถวนี้แว่บๆ หายไปไหนแล้ว”
       “ไอ้อาทิตย์เหรอครับ มันจะหายไปไหน มันก็...มัน...มัน...เอ้อ” อายูมิวิ่งถือม้วนทิชชู่เดินกลับมา อเนกหันไปเห็นอายูมิ สะดุ้งแรงกว่าเดิม “แว้ก...” แล้วทำท่าสะอึก กุมคอ “ผม ผม อึ้กๆ”
       “คุณอเนกเป็นอะไรไปคะ”
       แพรวาหันหลังให้อายูมิ ต่างไม่เห็นกัน
       “ผม ผมรู้สึกขาดเกลือแร่และวิตามัน น้ำตาลในเลือดก็ต่ำ คุณแพรว่าช่วยผมด้วย ผมควรจะดื่มอะไรซักอย่างใช่ไหมครับ เราควรไปที่ร้านอาหาร อั้กๆ”
       แพรวารีบประคองพาไป
       “หายใจลึกๆ ค่ะ น้ำผลไม้ช่วยได้ค่ะ ใจเย็นๆ นะคะ คุณอเนก มันเป็นผลมาจากการเสียเหงื่อมากเกินไปน่ะค่ะ”
       
       อเนกแอบหันไปเหล่ เห็นอายูมิถือทิชชู่ตรงดิ่งไปทางห้องน้ำ ไม่เห็นตนกับแพรวา อเนกโล่งอก

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
       ในเวลาเดียวกัน ที่ห้องประชุมสัมมนาขนาดเล็กแห่งหนึ่ง จำเนียรกำลังเล็คเช่อร์ปลุกระดม เห็นป้ายสัมมนาบนฉากหน้าห้องติดเด่นหราว่า ” เพศแม่ นั้นยิ่งใหญ่ ใช่เหยื่อกาม”
       
       นรีช่วยแจกเอกสาร มัทนียืนฟังที่หลังห้อง หน้าตาปลื้มจัด
       “ผู้ชายที่คบผู้หญิงทีละหลายๆ คนเอาไว้เผื่อเลือก เห็นผู้หญิงเป็นผักปลา เห็นผู้หญิง เป็นของเล่น เป็นตุ๊กตา วันนี้อยากเล่นตัวผมทอง พรุ่งนี้อยากเปลี่ยนไปเล่นตัวผมดำ แล้วพอเบื่อ ก็ทอดทิ้ง ผู้ชายพวกนั้นมันสมควรโดนตัดหัวเสียบประจาน เพราะมันทำผิดกฎ เอาล่ะ ทุกคน คงจำกฎของพวกเราได้ใช่ไหม”
       “จำได้ค่ะ”
       “ดีมาก กฎของเราข้อแรก ก็คือ...”
       ทุกคนชูมือที่กำแน่น บอกพร้อมกัน
       “ห้ามทิ้ง”
       “ข้อที่สองก็คือ”
       “ห้ามทิ้ง”
       “ยันข้อ 9 ก็ยัง...”
       “ห้ามทิ้ง”
       มัทนีปลื้มมาก นรีเดินเข้ามาล้อๆ
       “คุณแม่ใครน้อ เก่งจัง”
       “คุณแม่ช้านๆ”
       สองสาวหัวเราะกัน เอกชเยศเดินถ่ายรูปให้มุมนั้นมุมนี้ แต่เน้นเดินวนเวียนมาถ่ายแต่รูปมัทนี
       
       อาทิตย์ที่ใส่ชุดพร้อมขี่มอเตอร์ไซค์ เดินนำอายูมิมาที่รถอย่างรีบเร่ง อายูมิกระเป๋าสะพายใบใหญ่ มือนึงถือหมวกกันน็อกของผู้หญิง อันกะทัดรัดมาด้วย
       “อาทิตย์จะรีบพาอายูมิไปไหน เราไม่ปาร์ตี้กะเพื่อนๆ เหรอก๊ะ ไหนเรานัดกันว่า อาทิตย์กับเพื่อนๆ จะมีปาร์ตี้ปิ้งกุ้งกันไม่ใช่หรอ”
       “ทีแรกอาทิตย์ก็วางแผนว่าจะทำอย่างนั้นล่ะจ้ะ แต่พอดีมันเกิดอุบัติเหตุบางอย่าง”
       “อุบัติเหตุอารัยก๊ะ”
       “อุบัติเหตุรถไฟชนกัน เอ๊ย ไม่ช่ายย อุบัติเหตุที่พออาทิตย์เห็นหน้าอายูมิ อาทิตย์ก็เกิดไม่อยากจะปาร์ตี้กะใครทั้งนั้น อาทิตย์ต้องการเพียงเรามีเรา เราไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันสองคน ไม่ต้องมีคนอื่นมากวนใจให้รำคาญ โอเค?”
       “โอเคสิคะ สุโก้ยยย”
       อาทิตย์ใส่ถุงมือ หมวกกันน็อก แล้วหันมาพูดกับกล้อง ยักไหล่เซ็งๆ
       “เรื่องเสน่ห์ ผมต้องขอบอกว่า ผมเปล่านะ พวกเธอมาเอง ผมเปล่าชวนนะ พวกเธอมาเอง แต่จะให้ผมทำยังไงล่ะครับ ผมไม่อยากทำร้ายใคร ผมไม่ต้องการรับรู้ว่าสาวๆ สวยๆ คนไหนต้องขมขื่นผิดหวังเพราะผมเด็ดขาด”
       อาทิตย์ขึ้นคร่อมรถ อายูมิซ้อนท้าย อาทิตย์ขับมอเตอร์ไซค์ออกไป
       
       ขณะนั้นแพรวาอยู่ที่โต๊ะอาหารที่บึงกับเพื่อนๆ ของอาทิตย์
       “มาสิคะ อาทิตย์มาที่นี่ ตะกี๊ตอนจอดรถ แพรยังเห็นรถมอเตอร์ไซค์ของอาทิตย์เลย”
       แพรวายืนยันกับเพื่อนๆ อาทิตย์
       “ไม่มี้ ไม่ใช่ รถคนอื่นที่ดูเหมือนๆ กันมั้งคะ น้องแพรวา” อเนกบอก
       “พี่อเนกคะ รถรุ่นของอาทิตย์ มันมีหลายคันนักในเมืองไทยหรือคะ แพรไม่ได้ตาฝาดนะคะ แล้วแพรก็เห็นอาทิตย์เดินไปเดินมาอยู่แป๊บๆ แต่ตอนนี้ไม่รู้หายไปไหน อะไรกันคะ ทำไมพี่อเนกบอกว่าอาทิตย์ไม่มา พวกพี่ๆ ไม่เจอกันหรอกเหรอคะ”
       อเนกหันไปขยิบตาให้เพื่อนๆ ที่รุมฟังกัน ซีดๆ พิรุธๆ
       “ไม่เจอ ไม่มีใครเจอไอ้อาทิตย์เลย ใช่ไหม พวกเราๆ”
       “นั่นสิครับ วันนี้อาทิตย์มันติดงาน” โมกข์บอก
       “เออ จริงๆๆ พวกเรามากันแค่ 3 คนนี่เอง วันนี้ยังไม่เห็นอาทิตย์เลยเนอะๆๆ” แท่นบอก
       “อะไรกันคะ ก็พี่อาทิตย์ ตะกี๊..” เพื่อนสาวของแท่นบอก แท่นแอบจิกก้นสาว
       “ทำไมคะ ตะกี๊ อาทิตย์อะไร”
       “ตะกี๊ พี่อาทิตย์ พี่อาทิตย์” เพื่อนสาวของแท่นแถไปจนได้ “โทรศัพท์มาค่ะ โทรมาบอกพี่แท่นนี่คะ ว่า ว่า...”
       “ว่าประชุมไม่เสร็จ คุณแม่ของมันกำลังจะออกโปรดักตัวใหม่ อาทิตย์ต้องดูแลเรื่องการตลาด ใช่ไหมวะ”
       แพรวาทำหน้าข้องใจ
       
       “โกหก” จำเนียรบอกกลางห้องประชุม คนฟังตาโต “โกหก เมื่อคนเราผิดศีลเพียง 1 ข้อ มันจะชักพาให้ผิดจนครบ 5 ข้อ เรียกว่า ผิดทั้งแพคเกจเลย ทุกคนจำไว้ ดิฉันจะยกตัวอย่างให้ฟัง เมื่อมีการนอกใจกันเกิดขึ้น มันก็คือการผิดศีลข้อ3 คือกาเมสุมิจฉา การประพฤติผิดในกาม และการนอกใจ มันก็จะทำให้ทุกคนมีความทุกข์ ผู้ชายก็ทุกข์ ผู้หญิงคนแรกก็ทุกข์ ผู้หญิงที่มาแย่งของเค้า ก็ทุกข์ ทุกข์ไปหมด แล้วก็ทำร้ายกัน ทำร้ายไปทำร้ายมา ก็อาจมีการฆ่ากันได้ หรือไม่ ไม่ฆ่าทางกาย ก็ฆ่าทางใจ ฆ่าให้ตายทั้งเป็น นี่ก็คือการเบียดเบียนชีวิตกัน ปาณาติปาตาเวระมณี มันคือการผิดศีลข้อ...”
       “หนึ่งค่ะ”
       “ใช่แล้ว จากนั้นก็ต้องมีการพูดปด โกหก ไปก็บอกว่าไม่ไป ทำก็บอกว่าไม่ทำมันก็คือ การโกหก อย่างที่บอกไปแต่แรก นั่นคือการมุสา คือการผิดศีลข้อ...”
       “ข้อ 4”
       “เก่งมากค่ะ น้องๆ หลานๆ ทุกคน แล้วร้อยทั้งร้อย เวลาผู้ชายมันไประเริงกับกิ๊ก มันมักจะมีการกิน และดื่มและการดื่มอะไรล่ะ มันจะทำให้เรามัวเมา และเมามันยิ่งขึ้นไปอีก ก็ต้องเป็นเครื่องดองของเมา จริงไหม ซึ่งก็คือการผิดศีลข้อสุราเมระยะ นั่นคือศีลข้อ...”
       “ข้อ 5”
       
       ลานจอดรถของบึงตะโก้ มีแต่รถคนอื่น ไร้รถของอาทิตย์ ทุกคนสบตากัน แอบถอนใจโล่งอก แพรวามองรอบตัว
       “ไม่มีรถมอเตอร์ไซค์ ของอาทิตย์”
       “ก็ไม่มีน่ะสิ สงสัยแพรวาหลอนแล้วล่ะ บินมากเกินไป ทำให้สมองสร้างจินตนาการไปเองหรือเปล่า”
       “เหรอคะ แพร แพรป่วยถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ แย่ล่ะ”
       “อือ อาชีพแอร์โฮสเตสนี่ อันตรายเนอะ”
       
       แพรวาทำหน้างงๆ เอาโทรศัพท์มากดๆ แล้วรอฟัง

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
       ขณะนั้นอาทิตย์และอายูมิอยู่ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวชานเมือง ทั้งสองชนแก้วไอติมแนวสมูตี้โยเกิร์ตที่มีผลไม้แต่งหน้าสวยๆ กัน โทรศัพท์อาทิตย์สั่นไม่หยุด
       
       “ทำไมอาทิตย์ไม่รับโทรศัพท์ล่ะคะ”
       “อ๋อ โทรศัพท์จากแม่ โทรมาเรื่องธุรกิจ อาทิตย์บอกแม่แล้วว่าเรื่องงาน ห้ามโทรมาวันหยุด แม่ก็ไม่ฟังเพราะฉะนั้น อาทิตย์ก็เลยไม่รับ”
       “แล้วแม่ไม่ว่าเหรอคะ”
       “อายูมิไม่ต้องสนใจหรอกจ้ะ อายูมิชอบไอศกรีมที่อาทิตย์สั่งให้ไหมเอ่ย”
       “อาทิตย์น่ารักจังเลย ทำไมอาทิตย์จำได้ ว่าอายูมิชอบกินมะม่วงและสตรอเบอรี่”
       “อาทิตย์ก็จำทุกอย่าง ที่เกี่ยวกับอายูมิได้หมดล่ะจ้ะ”
       “อาทิตย์รักอายูมิ ไหมก๊ะ”
       “แล้วอายูมิล่ะก๊ะ”
       “อายูมิก็รักอาทิตย์สิก๊ะ”
       “อาทิตย์ก็เหมือนกันก๊ะ อาทิตย์ก็รักอาทิตย์”
       ทั้งสองหัวเราะกันคิกคักๆ ทันใดโทรศัพท์ของอาทิตย์สั่นๆ อีก อาทิตย์เอามาดูแล้วทำหน้างงๆ
       “เอ๊ะ”
       “ใครโทรมาคะ” อายุมิถามอย่างระแวง
       “โทนี่” อาทิตย์รีบกดรับ “ว่าไงเพื่อน อะไรนะ” อาทิตย์ผงะ ตกใจ หน้าซีด “อะไร โทนี่ แกอยู่ที่ไหนนะ พูดใหม่ซิ โรงพักเหรอ ตำรวจจับ อะไรนะ พรากผู้เยาว์ หา!”
       
       ที่ห้องประชุม นรีมอบของที่ระลึกให้จำเนียร
       “ทางสมาคมของเรา ต้องขอขอบพระคุณคุณป้าจำเนียร หักฤทธิ์ศึกสงบ ในนามของชมรมครอบครัวอบอุ่น และน้องมัทนี หักฤทธิ์ศึกสงบ ในนามของมูลนิธิหญิงเพื่อหญิง ที่กรุณามาให้ทัศนะ มุมมอง และความรู้กับเด็กๆ น้องๆ นักเรียน และนักศึกษาหญิงทุกคน ซึ่งเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ และสนุกสนานมากค่า”
       เอกชเยศถ่ายรูป ทุกคนในห้องนั้นตบมือกราว
       “มัทจ๋า มัทกับคุณแม่ถ่ายคู่กันหน่อยครับ” เอกชเยศบอก จำเนียรกอดลูก ทำท่าสวยสุดๆ “แม่ลูกคู่นี้ทั้งสวยและเก่ง เป็นผู้หญิงที่งามอย่างมีคุณค่า และมีจิตสาธารณะเพื่อสังคม อย่างน่าชื่นชมที่สุดเลยครับ”
       “พ่อเอกต้องเอาลงข่าวสังคมหน้าสีเลยนะจ๊ะ วันนี้ชุดป้าสีสวยด้วย”
       “ลงภาพใหญ่ หน้ากลางคู่ สองหน้าเลยครับ ผมเขียนเป็นบทความใหญ่เลยล่ะครับ”
       ทันใด เจ้าหน้าที่มูลนิธิเข้ามา มองๆ ที่มัทนี ท่าทางร้อนรน มัทนีหันไปเห็นรีบขอตัวจากทุกคนไปหา
       “มีอะไรคะ คุณชะฎา” มัทนีกระซิบกันเจ้าหน้าที่
       “เกิดกรณีพรากผู้เยาว์อีกแล้วค่ะ คราวนี้ผู้ต้องหาเป็นพวกไฮโซเพลย์บอย ท่าทางหัวหมอด้วย มันจะเอาเงินฟาดหัวเด็ก”
       มัทนีเครียดทันที
       “จริงเหรอ เลวมาก เกลียดนัก ไอ้พวกนี้ อยู่โรงพักไหน มัทจะไปเดี๋ยวนี้ บอกมา”
       เอกชเยศและจำเนียรมองมาอย่างสนใจ
       
       ที่โรงพัก โทนี่กำลังนั่งเศร้าคอตก ตำรวจพิมพ์ข้อหาง่วน
       “ผมโดนหลอกๆ ท่านสารวัตรเชื่อผมบ้างสิครับ”
       “คุณเนี่ยนะ โดนหลอก น้องเค้าต่างหากที่โดนจิ้งจอกออนไลน์ล่อลวงให้น้องออกมาหา เพื่อทำลาย”
       “คนอย่างผมเนี่ยนะ ต้องหลอกใครมาทำลาย”
       โทนี่เดินว้าวุ่นไปมา แล้วในที่สุดก็นั่งลง คอตก กุมขมับ
       “และสมาชิกคนสุดท้ายในแก๊งค์ของเราที่ท่านผู้ชมจะได้รู้จักก็คือนายโทนี่คนนี้นี่เอง โทนี่เป็นวิศวกรโรงงานประกอบรถยนต์ยี่ห้อเกาหลียี่ห้อนึง เขามีความสุขสนุกสนานคึกคะนองกับโลกไซเบอร์ ชุมชนออนไลน์ของเขามากมาย สาวๆ ของเค้าล้วนมีที่มาจากการรู้จักกันในเน็ต ความสนุก จึงนำมาซึ่งทุกข์ถนัดแบบนี้ไงครับ”
       อาทิตย์เดินหนีบหมวกกันน็อกเดินขึ้นโรงพักมา โทนี่เห็น ดีใจ รีบโดดมาหา
       “อาทิตย์ ช่วยเพื่อนด้วย เพื่อนโดนหลอก”
       “แกโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไม่ใช่เหรอ แกแหละ ไปหลอกเด็ก ไอ้บ้า รู้จักกลัวบาปกลัวกรรมบ้างนะเว้ย”
       “ชั้นตังหาก ที่ถูกเด็กหลอก เด็กบอกชั้นว่าอายุ 23 ชั้นดูรูปโปรไฟล์ในวอลเฟซบุ้ค ชั้นก็เชื่ออ่ะดิ”
       “แล้วจริงๆ เค้าอายุเท่าไหร่”
       แม่ของผู้เสียหายเดินจูงมือลูกสาวที่สวยอวบอึ๋มขาวเด้ง สูงยาวเข่าดี เดินออกมาจากห้องด้านใน พลางคุยกับเจ้าหน้าที่มูลนิธิหญิง
       “น้องต่ายเพิ่งอายุ16 คุณคิดดูสิคะ อายุ16 ยังเป็นเด็กอยู่แท้ๆ แต่ไอ้มารสังคมมันก็หลอกน้องต่ายได้ลงคอ”
       “แบบนี้เราต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุดค่ะ เราต้องประจานมัน ให้ทางสังคมรับรู้ จะได้เป็นเยี่ยงอย่างของสังคมต่อไป”
       อาทิตย์มอง ตาแทบถลน
       “ไอ้โทนี่ นั่นเหรอ อายุ16”
       “ก็ใช่อะดิ”
       อาทิตย์ถอนใจ เข้าไปตบหลังไหล่โทนี่ กระซิบ
       “อืม เราเห็นใจเพื่อนจริงๆ ว่ะ”
       
       อาทิตย์มองน้องกระต่ายเต็มๆ ตาแล้วกลืนน้ำลายฝืดๆ แม่เด็กมองมาที่อาทิตย์อย่างสงสัยว่าเป็นใคร อาทิตย์รีบยัดหมวกกันน็อกให้โทนี่ถือ แล้วผละจากเพื่อน รีบเดินเข้าไป ไหว้แม่เด็กอย่างอ่อนน้อม
       “สวัสดีครับ คุณพี่ครับ” แม่เด็กชะงัก รับไหว้งงๆ อาทิตย์ทำหน้าหล่อ ยิ้มอ้อน โปรยเสน่ห์สุดๆ “คือ ผมชื่ออาทิตย์ครับ อาทิตย์ บวรกิจบรรหาร นี่ครับ นามบัตรผม คุณพี่ติดต่อผมได้ตลอดเวลา”
       แม่เด็กมองหน้าอาทิตย์ มองหน้าโทนี่ แล้วมองดูนามบัตร เอาแว่นขึ้นมาใส่อ่าน
       “คุณเป็น กรรมการผู้จัดการ บริษัทคุณนายลิ้นจี่ จำกัด”
       “ครับผม คุณนายลิ้นจี่คือคุณแม่ของผมเองครับ และผมเป็นผู้ปกครองของไอ้บ้ากามคนนั้นครับคุณพี่ คือคุณพี่ครับ เจ้าโทนี่ เพื่อนผมที่มันไปรับลูกสาวคุณพี่ น้องคนนี้ออกมาเที่ยว เพราะมันนึกว่าน้องเค้าอายุ 23 ครับ”
       “23 อะไร ลูกชั้นอายุ16 ไม่เชื่อดูบัตรประชาชนสิ นี่ๆๆ”
       “ก็ชั้นซื่ออ่ะ น้องเค้าบอกว่าเค้า 23 ชั้นก็เชื่ออ่ะ” โทนี่บอก
       “น้องต่ายไปบอกมันเหรอ ว่าน้องต่าย 23” แม่หันไปถามลูกสาว
       “เอ้อ อ้า ต่ายหมายถึง วัดรอบเอวอ่ะค่ะ แล้วพี่เค้าดันพูดไม่รู้เรื่องเอง”
       “อ้อ ครับ น้องต่าย พี่เข้าใจครับ” อาทิตย์หันมาหาแม่ “คืองี้นะครับ คุณพี่ โทนี่เพื่อนผม มันเป็นคนที่เรียกได้ว่าเกือบจะปัญญาอ่อนนิดๆ ครับ หรือจะเรียกว่า โง่มากๆ ก็ว่าได้ เพราะมันแยกแยะไม่ออกจริงๆ ว่าผู้หญิงคนไหน อายุขนาดไหนกันแน่ ไหน โทนี่แกลองบอกซิ ว่าคุณพี่ท่านนี้ อายุประมาณเท่าไหร่”
       
       อาทิตย์แอบขยิบตาให้โทนี่

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
       โทนี่มองแม่เด็กไปมาๆ ขึ้นๆ ลงๆ สบตาอาทิตย์ แล้วตัดสินใจ
       
       “28 ต้อง 28 แน่ๆ”
       “บ้า ชั้น ชั้นอายุตั้ง 38 แล้วนะคะ”
       แม่เด็กค้อนๆ สะบัดสะบิ้ง อาทิตย์ทำสัญญาณว่าดีมาก เอาอีกๆ โทนี่รับมุกทันที
       “อะไรกัน 38 ผมไม่เชื่อ เป็นไปไม่ได้ ทีแรก ที่บอกว่าคุณป้า เอ๊ย คุณพี่เป็นแม่ของน้องต่าย ผมยังไม่อยากจะเชื่อ นึกว่าเป็นพี่สาวกับน้องสาวเสียอีก”
       “อย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะครับ พี่สาว คือเอาเป็นว่าเราอย่ามาถือโทษโกรธเคืองกันเลยนะครับ ที่จริงสองคนนี้ก็ผิดด้วยกันทั้งคู่ น้องต่ายก็ไปบอกพี่เค้าว่าอายุ 23 ไอ้พี่โทนี่นี่ก็โง่ ดูไม่ออกว่าน้องเค้ายังเป็นผู้เยาว์ แล้วเรื่องร้ายแรงอะไรก็ยังไม่ทันจะเกิดขึ้น เรามาประนีประนอมยอมความกัน ก่อนที่ท่านสารวัตรแกจะพิมพ์ไอ้เอกสารอะไรนี่เสร็จจะดีไหมครับ คุณพี่กะน้องต่ายจะเรียกค่าเสียหาย ค่าทำขวัญอะไรยังไง ทางผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่างเลยครับ”
       สองแม่ลูกมองหน้ากันไปมา บรรยากาศเปลี่ยนไป
       “ไม่ได้นะคะ คุณแม่ ไหนคุณแม่ว่า จะทำเรื่องนี้ให้เป็นอุทาหรณ์ของสังคมไงคะ”
       เจ้าหน้าที่มูลนิธิรีบบอก ขณะนั้นมัทนีกับชะฎาเดินขึ้นมาพอดี
       “เอ่อ คุณพี่ครับ” อาทิตย์พูดกับแม่เด็กต่อ “เราคือคู่กรณีกันนะครับ เราควรคุยกันเองสองฝ่าย ไม่ควรมีบุคคลที่3 ซึ่งไม่เกี่ยว” อาทิตย์หันไปเหล่เจ้าหน้าที่มูลนิธิ “มาคอยยุแยงตะแคงรั่ว จริงไหมครับ คุณตำรวจ ว่ายังไงครับพี่ พี่อยากจะได้ค่าทำขวัญน้องกระต่ายซักเท่าไหร่ดีครับ”
       มัทนีสังเกตการณ์สักพัก เดินเข้ามา
       “อะไรกันคะ พี่เอ๋” มัทนีถามเจ้าหน้าที่มูลนิธิ “พวกผู้ชายโรคจิตชอบเสพเด็กๆ คิดจะเอาเงินฟาดหัวเหยื่ออีกแล้วหรือคะ ไม่ได้นะคะ เราอย่ายอม” อาทิตย์หันมามองมัทนี แล้วอึ้ง มัทนีมองตอบ ท้าทาย “ไหนคะ น้องกระต่ายที่น่าสงสารคนนั้น เดี๋ยวมัทจะคุ้มครองแกเองค่ะ”
       “นี่ค่ะ น้องกระต่าย วัย 16 เท่านั้นเอง น่าสงสารมากค่ะ”
       มัทนีมองน้องกระต่ายที่อึ๋มกว่าตนมากมาย แล้วยิ้มอย่างเมตตา มัทนีโอบน้องกระต่าย
       “น้องกระต่าย ไม่ต้องไปกลัวใครนะคะ เราต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุด คนเลวมันต้องรับกรรมค่ะ”
       มัทนีจ้องหน้าอาทิตย์ เหมือนอาทิตย์คือตัวการ อาทิตย์มองตอบ ประเมินๆ
       
       ตำรวจเปิดประตูห้องๆ หนึ่ง เดินนำเข้ามา
       “ผมว่า ถ้าพวกคุณตกลงกันได้ก็จะดีนะ จะได้ไม่มีคดีรกโรงพัก รกศาล”
       อาทิตย์ตามเข้ามา แล้วหันไปโค้ง ผายมือให้อย่างประชดๆ
       “เชิญ” มัทนีก้าวเข้ามา เริดๆ เชิดๆ มองอาทิตย์ด้วยหางตา “ผมเป็นเพื่อนของโทนี่ เพื่อนสนิทด้วย แล้วคุณล่ะ เป็นอะไรกับน้องกระต่าย มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเค้า ถึงต้องมาเจ้ากี้เจ้าการกับเรื่องนี้นัก”
       “ชั้นมาจากมูลนิธิหญิงเพื่อหญิง”
       “โอ๊ ว้าว ยินดีที่ได้รู้จัก ผมไม่เคยเห็น n.g.o.ที่รูปร่างหน้าตา แบบนี้มาก่อน”
       “คุณมองผู้หญิงแค่รูปร่างหน้าตาภายนอกเท่านี้เหรอ”
       “ก็คุณจะให้โอกาสผมได้มองเห็นภายใน ไหมล่ะครับ”
       “คุณ”
       “อะไร คุณคิดไปถึงไหนแล้ว ผมหมายถึงสมอง หรือจิตใจ อะไรแบบนั้นตะหาก”
       “ไม่ต้องมาพยายามกวนโทสะเลย รับทราบเอาไว้ด้วย ว่าที่ฉันมาเป็นธุระให้น้องเค้าเนี่ย ไม่จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์ส่วนตัวอะไรกันเลย ชั้นทำเพื่อศักดิ์ศรีของผู้หญิง เพราะผู้หญิงทุกคนในโลกคือพี่น้องกัน”
       “ดี งั้นก็รู้ไว้ซะ ว่างานนี้ คนที่เป็นเหยื่อคือเพื่อนผม มันโดนน้องสาวร่วมโลกของคุณหลอก”
       “พูดออกมาได้ ผู้ชายตัวโตๆ เสือสิงห์กระทิงแร่ดเขี้ยวลากดินอย่างพวกคุณเนี่ยนะ ถูกเด็กอายุ 16 หลอก”
       “ก็หลอกว่าเธอไม่ได้อายุ 16 ไงล่ะ หลอกว่าบรรลุนิติภาวะไปนานแล้ว”
       “เด็กจะไปหลอกแบบนั้นทำไม”
       “เธออาจจะอยากฟันเพื่อนผม”
       “บ้า”
       “ไม่งั้น มันก็อาจจะเป็นแผนลวงให้เพื่อนผมมาถูกตำรวจจับ เพื่อที่จะได้กรรโชกเอาเงินไงล่ะ คุณทำงานมากี่ปีแล้ว รู้ใช่ไหม ว่าคนดีๆ อย่างเพื่อนผมเนี่ย ไม่มีใครหรอกที่อยากจะมีประวัติว่าเคยต้องคดีอาญา ถ้ามีปัญญาจ่ายเพื่อไม่ให้มีการแจ้งความได้ เขาก็ยินดีจะจ่าย”
       “อะไรกัน พวกคุณทำกับเด็ก แล้วมาหาว่าเด็กเป็น 18 มงกุฎงั้นเหรอ เลวที่สุด คุณกำลังจะบอกว่าเพื่อนคุณซื่อใสบริสุทธิ์เป็นหนูน้อยหมวกแดง แล้วน้องกระต่ายคือหมาป่า ล่าพวกคุณ”
       “แล้วคุณคิดว่าไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในโลกเหรอ”
       “น้องเค้าอาจจะหลอกจริง เพราะเค้ายังเป็นเด็ก ยังรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ยังคิดเรื่องผิดชอบชั่วดีไม่ได้ เพราะอาจจะอยากเที่ยว อยากสนุก อยากลอง แต่พวกคุณทำไมถึงเชื่อง่ายนัก พวกคุณโตแล้ว เป็นผู้ใหญ่แล้ว ก็น่าจะรู้สิ ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ ไม่ใช่ทำหลับหูหลับตาเอาเปรียบเด็ก แล้วอ้างว่าดูไม่ออก เพราะตัวเองได้ประโยชน์”
       “เพื่อนผมดูไม่ออกจริงๆ”
       “กล้าพูดนะ”
       “แล้วคุณดูออกเหรอ ฮะ ผมถามจริงๆ คุณดูออกเหรอ ว่าน้องกระต่ายอายุ16”
       “ดูออกสิ มองตาก็รู้แล้ว ตาน้องเค้าซื่อใสไร้เดียงสาออกขนาดนั้น”
       “โหย ขี้โม้จัง พูดก็พูดเหอะ น้องเค้าโต!” อาทิตย์มองเน้นๆ “กว่าคุณอีก บอกว่าคุณอายุ 16 ยังจะสมเหตุสมผลกว่า”
       มัทนีโกรธตัวสั่น
       “คุณ คุณมัน ดีแล้ว ชั้นจะให้น้องเค้าเอาเรื่องจนถึงที่สุด จะสู้จนถึงศาลเลย ไอ้พวกผู้ชายบ้า”
       
       ตำรวจกุมหัว มึนตึ๊บ
       
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 6 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
84 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
16 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Public Law | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014