หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คุ้มนางครวญ

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 25 มกราคม 2557 08:55 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 7
        คุ้มนางครวญ ตอนที่ 7 (ต่อ)
       
       ที่ศาลากลางสวน ซึ่งเป็นศาลาทรงสี่เหลี่ยมขนาดกว้างใหญ่ หลังคาเป็นชั้นซ้อนกันหลายชั้น มีการจุดคบไฟและผางประทีปรายรอบ บนศาลามีการจัดเลี้ยงขันโตกต้อนรับทีมงาน เห็นขันโตกหลายวงตั้งอยู่ ทุกคนนั่งประจำที่แล้ว
       
       ที่วงประธาน มีแก้ว ตรีภพ ฐาปกรณ์ บีบี มาลาริน และพิมพ์ดาว อีกวงมีลูกกบ ดูแลดาราอาวุโสทั้ง 5-6 คนอยู่ อีกวงก็คือกลุ่มเก้ง รัก มีมี่ มูมู่ อีกวงเป็นกลุ่มอาจารย์ที่มาให้คำปรึกษากับคณะละคร 4 คนกับแพท ทุกคนแต่งกายตัวชุดพื้นเมืองทางเหนือหรูหรา บ้างเอามาเอง บางคนแก้วจัดให้ มีการกินอาหารเหนือล้วนๆ
       ตรงหน้ามีวงสะล้อซอซึงกำลังบรรเลงเพลง ให้คณะช่างฟ้อนนางรำที่อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้นศิลปวัฒนธรรมทางเหนือพามาร่วมงาน กำลังฟ้อนอยู่ 5 นาง ตัวนำนั้นสวยสะพรั่ง เป็นนักศึกษาปี 1
       ตรงวงประธาน ตรีภพแต่งตัวเป็นเจ้าเหนือ พิมพ์ดาวห่มสไบเป็นเจ้านาง มีบีบีคนเดียวที่เป็นชุดเหนือสไตล์นาการ่า ตรีภพเอียงหน้ามาคุยกับแก้ว
       “นี่ต้องจัดเต็มขนาดนี้ด้วยหรือ”
       “ถ้าไม่ใช่เพราะแก ก็คงไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก”
       แก้วพูดคล้ายพูดเล่น ตรีภพหัวเราะ พูดตอกกลับ
       “ขอบใจ เอ๊ย ขอบพระคุณที่เจ้ากรุณา”
       “ใช่ นี่คือความกรุณาของเจ้า.. เจ้าของคุ้มเวียงแก้วนี้”
       แก้วเมินหน้าไป ตรีภพมองดูพิมพ์ดาว พิมพ์ดาวมองดูภาพตรงหน้า
       ภาพงานเลี้ยงในอดีตผุดขึ้นมาแว้บๆ เป็นตอนที่หลวงเทพภักดีกับดาราราย นั่งเคียงกันดูการละเล่นตรงหน้า พิมพ์ดาวกระพริบตา ตรีภพมองอยู่เอียงมาถาม
       “คุณ! เป็นอะไร”
       “เปล่านี่”
       “คุณแต่งตัวแบบนี้ดูแปลกตาจัง”
       “ไม่ต้องมาชมฉัน”
       “ใครบอกว่าชม ผมบอกว่าแปลก”
       พิมพ์ดาวค้อนขวับ แล้วเชิดใส่
       
       มาลารินดูอยู่ เห็น 2 คนคุยกันกระหนุงกระหนิง ก็ขุ่นใจนิดๆ แล้วยิ้มตาแป๋วเอียงตัวมาคุยกับแก้วที่นั่งติดกัน
       “เจ้าขา”
       แก้วถ่อมตัวตามเคย “ผมมันแค่เจ้าปลายแถว อย่าเรียกอย่างนั้นเลยครับ”
       บีบีพยักพเยิดพอใจลูกสาว มาลารินชี้อาหาร
       “ลินซี่ตื่นตาตื่นใจมากค่ะ นี่คืออะไรคะ”
       “ของกินพื้นเมืองน่ะครับ นี่คือน้ำพริกหนุ่ม”
       “แล้วนี่ละคะ”
       “ไส้อั่วครับ”
       จังหวะนี้ฐาปกรณ์เอามือถือมาดู
       บีบีมองอยู่ “มาดามจะมาเมื่อไหร่คะเนี่ย คุณฐา”
       “มะรืนนี้ครับ”
       “แล้วพรุ่งนี้มีคิวทำอะไรอีกคะ”
       “ผมจะออกไปดูโลเกชั่นเพิ่ม แล้วก็ติดต่อ ประสานงานอีกนิดหน่อย พวกคุณก็พักผ่อนตามสบาย
       “อู๊ย ดีค่ะ”
       พิมพ์ดาวกินอาหาร ที่คอเสื้อเห็นเขี้ยวเสือไฟห้อยคอ ตรีภพเหลือบมอง
       
       ภาพเหตุการณ์งานเลี้ยงขันโตก ปรากฏในขันสาคร ยอดหล้านั่งเอนตัวมอง นางผัน นางเผื่อน คุกเข่ายืดตัวสุดชะเง้อดู
       ภาพในขันน้ำเป็นตรีภพ ซึ่งแท้จริงพิมพ์ดาวอยู่ใกล้ๆ แต่มีน้ำกระเพื่อมบัง ยอดหล้าดวงตาฉ่ำด้วยความรัก
       “ดูพี่เทพของข้าซี...ช่างเหมือนวันวานหวนคืนมาอีกครั้ง”
       “ดูนังแพศยานั่นซีเจ้า” นางผันหงุดหงิดท่าทีมาลาริน
       ยอดหล้าขมวดคิ้ว
       ภาพในขัน เป็นภาพมาลารินก้มตัว นมเกือบหลุดออกมา แล้วเอาอาหารป้อนแก้ว
       “นังนางเอก!”
       “แต่ดูเหมือนนังตอแหลนะเจ้า” นางเผื่อนสอพลอ
       “ใช่เจ้า ดูตอแหล ตอแหลเหมือนอีเผื่อนเจ้า”
       นางผัน นางเผื่อน ค้อนควัก หยิกตีกันตามประสาผีขี้เม้าท์
       “มันต้องมาเล่นละครเป็นข้า น่าชังนัก”
       “ดูซี มันเล่นหูเล่นตากับเจ้าแก้วเจ้า”
       “ช่างปะไร...อย่ามาเข้าใกล้พี่เทพของข้าก็แล้วกัน”
       ยอดหล้าโบกมือ เพ่งพิศดูแต่ภาพตรีภพ
       
       เพลงจบลง บรรดาช่างฟ้อนนางรำเข้ามาจัดคอมโพสต์ยืนนิ่ง ชาวคณะในวงขันโตกปรบมือให้เกรียวกราว นางรำไหว้แล้วทยอยกรายตัวลงจากยกพื้น วงสะล้อซอซึงยังบรรเลงหล่อเลี้ยงบรรยากาศงานเลี้ยงขันโตกต่อไป
       ที่วงประธาน มาลารินยังคงสงสัยไม่เลิก เอียงคอ ถามแก้ว
       “ทำไมเขาเรียก สะล้อ ซอ ซึง ละคะ”
       “สะล้อคือเครื่องสีแบบซอนั่นแหละครับ แล้วที่จริงก็คือคำเดียวกัน”
       “โอ ไอซีค่ะ”
       ตรีภพกับพิมพ์ดาวมองพฤติกรรม มาลารินอยู่ ทั้งขบขันและยกย่อง แล้วหันมาคุยกัน
       “เพลงพื้นเมืองทางเหนือนี่ ฟังแล้วเย็นๆ ช้าๆ นะคุณ”
       “ไม่ทราบค่ะ ไม่ใช่คนแถวนี้”
       ตรีภพเซ็ง
       เพลงจบลง คณะขันโตกปรบมือให้ สักครู่เห็นนางรำตัวนำถือซึงเดินมานั่งหน้าวง พวกในวงกำลังจะขึ้นเพลงใหม่ เลิกลักไถ่ถามกัน นางรำตัวนำเงยหน้าขึ้น เยื้อนยิ้มมองตรงมาด้านล่าง
       แก้วกำลังให้ข้อมูลมาลาริน
       “แล้วซึงละคะ
       “เป็นเครื่องดีด อย่างที่น้องนั่นกำลังจะเล่นน่ะครับ”
       นางรำพลันดีดบรรเลงเพลงซึง เสียงซึงนั้นฟังไพเราะเพราะพริ้งกังานไปทั่ว
       คณะวงขันโตกชะงัก เพราะลีลาการเล่นนั้นเหนือกว่าวงด้านหลังมาก ทุกคนมองดูฉงนฉงาย
       แก้วมองขึ้นไปแล้วใจหายวับ ไม่รู้ว่าเจ้านางยอดหล้าจะทำอะไร กลุ่มวงสะล้อก็ซุบซิบกันงงๆ
       ตรีภพกับพิมพ์ดาวมอง แล้วต่างจำเพลงได้
       “นี่มัน...” ตรีภพคุ้นมากๆ
       พิมพ์ดาวบอก “เพลงดวงดาว”
       นางรำพลันร้องคลอ
       “เจ็บช้ำนักเก็บรักไว้ในอก ใจเจ้าเอยเพ้อพกช่างเหน็บหนาว”
       ตรีภพสะอึก อึ้ง นิ่งงัน พิมพ์ดาวคล้ายอัดอั้นขึ้นมา
       ฐาปกรณ์ตะลึงฟัง อ้าปากหวอ บีบียักไหล่ มาลารินเอียงคอตาแป๋ว แก้วนั่งขรึม บรรดาคนอื่นก็ฟังอย่างตั้งใจ
       “รอเวลาเมื่อไรหนาเจ้าดวงดาว จะหวนคืนส่องสกาว ณ กลางใจ”
       ตรีภพเอื้อนกลอนคำร้องออกมา พร้อมการร้องของนางรำ
       เสียงซึงแว่วหวานประสานเสียงร้องเศร้าสร้อย ใกล้จบลง ตรีภพรำพึง
       
       “ผมเป็นคนแต่งเพลงนี้ ให้เจ้ายอดหล้า”

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 7
        ภาพตรีภพรำพึงปรากฏเป็นภาพในขันน้ำ ยอดหล้าปรีดิ์เปรมดวงตาวาววาม
       
       “พี่เทพ ข้ารู้ว่าท่านต้องจำเพลงของเราได้”
       
       ตรีภพอยู่ในภวังค์ พิมพ์ดาวขมวดคิ้ว
       ตรีภพรู้สึกตัวหันมาบอกหล่อน “ผมเป็นคนแต่งเพลงนี้”
       “คุณหมายถึงหลวงเทพใช่ไหม”
       “ฮะ หลวงเทพเป็นคนแต่งเพลงนี้”
       เพลงจบลง นางรำก้มหน้าลง
       ฐาปกรณ์ดี๊ด๊าชอบใจปรบมือนำ แทบจะวี้ดวี้ว กระทืบเท้าด้วย คนอื่นปรบมือตาม ยกเว้นแก้วที่ครุ่นคิด ฐาปกรณ์หันมาทางแก้ว
       “ไอ้แก้ว เอ๊ย คุณแก้ว นี่เตรียมเพลงนี้ไว้เซอร์ไพรส์ใช่ไหมนี่”
       “ผมเองก็เซอร์ไพรส์เหมือนกัน”
       “นี่ผมกำลังให้ครูเพลงแต่งทำนองเพลงนี้อยู่ นี่ต้องไปแคนเซิลแล้ว เอาเพลงนี้แหละ ซื้อ ซื้อ” ฐาปกรณ์เริงร่า
       ทุกคนมองดูท่าทีลิงโลดของผู้กำกับติสท์แตก ทันใดก็มีเสียงดังเปรื่องปร่าง ซึงในมือเด็กสาวนางรำ หล่นคว่ำลงกับพื้น พร้อมๆ กับร่างนางรำเอนพับไปคล้ายสิ้นสติ
       มาลารินกรี๊ด “ว้าย”
       บีบีตกใจ “ว้าย ลูกขา เป็นอะไรไปแล้วคะ ลูกขา”
       
       วงสะล้อบรรเลงเพลงต่อไป แขกส่วนใหญ่ยังรับประทานอาหารต่อ ส่วนที่นอกศาลาห่างออกมา ฐาปกรณ์ มีมี่ มูมู่ ตรีภพ พิมพ์ดาว แก้ว มาดูนางช่างฟ้อนนางรำที่เป็นลม สักครู่หนึ่งเด็กสาวเบือนหน้าหนีแอมโมเนีย ลืมตาขึ้น บรรดาเพื่อนนางรำดูอยู่วงนอก วิพากษ์กันแซด
       “เป็นไงบ้างคะ หนูขา” มีมี่ถาม
       เด็กสาวงงงวย “หนูเป็นอะไรไปคะ”
       “ว้าย หนูเป็นลมไปน่ะซีคะ” มูมู่บอก
       มีมี่อธิบาย “หนูเอาซึงขึ้นไปเล่นเพลงไทยเหนือ เพร้าะ เพราะ”
       เด็กสาวเบิกตากว้าง
       มูมู่เสริม “พอฟินนาเล่ หนูก็สปีสซั่ม เป็นลมสว่านล้มไป”
       เด็กสาวตะลึง “อะไรนะคะ ไม่จริงค่ะ”
       ฐาปกรณ์งงใหญ่ “อ้าว ไอ้แก้ว เอ๊ย คุณแก้ว นี่ไม่ได้ซ้อมกันมาหรอกหรือ”
       แก้วไม่ตอบ
       ตรีภพฉงน “มันยังไงกันแน่ครับ”
       พิมพ์ดาวแปลกใจมาก “หนูลองเล่าซีคะว่าเกิดอะไรขึ้น”
       เด็กสาวผวา ยิ่งออกอาการกลัว ลนลาน ทำท่าจะร้องไห้
       “พอหนูฟ้อนเสร็จลงมาก็มีเงาพุ่งเข้ามาหาหนู แล้วหนูก็ไม่รู้ตัวอีกเลย จนเดี๋ยวนี้นะค่ะ” นางรำว่า
       ตรีภพ พิมพ์ดาว อึ้ง มีมี่ มูมู่ ตาเหลือก
       “เงาดำ” มีมี่ปากดี
       มูมู่ตาม “ว้าย ผี”
       ฐาปกรณ์ตวาด “เฮ้ย หุบปากนะ อีกสองตัว ผีเผออะไรที่ไหน อย่าเที่ยวพูดเพ้อไปนะมึง”
       “แต่หนูเล่นซึงก็ไม่เป็น ร้องเพลงก็ได้เอฟมาแล้วนะคะ” นางรำย้ำ
       ฐาปกรณ์ถอนใจ มีมี่ มูมู่ มองซ้ายขวาเลิกลัก
       แก้วตัดบท “เรากลับขึ้นไปเถอะครับ”
       บรรดาเพื่อนนางรำเข้ามารับช่วงดูแล แก้วเดินนำไป ตรีภพกับพิมพ์ดาวมองหน้ากัน
       
       เวลานี้ไฟประดับที่ศาลากลางสวน ต้นไม้ ทางเดินดับลง เหลือเพียงตัวคุ้มที่ยังสว่างไสว
       ระเบียงซึ่งเชื่อมตัวเรือนและหอต่างๆ เข้าด้วยกัน ประดับด้วยไม้แกะสลักปิดทองเก่าแก่ มีกระถางสังคโลกปลูกต้นไม้ประดับเป็นระยะ พิมพ์ดาวกับตรีภพเดินมาด้วยกันตามระเบียงนี้ สองคนถกกันเรื่องประหลาดที่เจอ
       ตรีภพเอ่ยขึ้น “เรื่องเพลงดวงดาว มันยังไงกันแน่”
       “โน คอมเมนท์ค่ะ”
       “ตอนที่เรารีดทรูกัน ผมจำบทกลอนนี้ได้ขึ้นใจ เหมือนผมเป็นคนแต่งเอง ไม่ใช่พี่แก้วเป็นคนแต่ง”
       พิมพ์ดาวมองดูตรีภพ
       “แต่ตอนที่เราอ่าน เราไม่รู้ว่าทำนองเพลงเป็นยังไงนะคะ”
       “แต่พอผมมาได้ยินน้องนั่นร้องเมื่อกี้นี้.. ผมก็แน่ใจว่าผมเคยได้ยินเพลงนี้มาก่อนแน่ๆ”
       “อาจเป็นทำนองเพลงเก่าโบราณ ที่ใส่บทกลอนลงไปก็เป็นเพลงใหม่ขึ้นมาได้มั้งคะ”
       พิมพ์ดาวพูดไปอย่างนั้น
       “ครับ ก็เป็นไปได้ อ้อ ถึงห้องผมแล้ว”
       ตรีภพหยุดยืน พิมพ์ดาวหยุดตามด้วย
       “เอ นี่ผมควรจะต้องเดินไปส่งคุณที่ห้องตามมารยาทหรือเปล่า”
       “ไม่ควร”
       ตรีภพพยักหน้า “เออใช่ เพราะเราก็คุ้นเคยกันขนาดนี้ อีกอย่างนี่ผมก็ง่วงจะตายอยู่แล้ว”
       พิมพ์ดาวย้อนเจ็บ “ใครไปคุ้นเคยกับคุณ”
       ตรีภพอ้าปากหาวยาวเหยียด เปิดประตูห้อง โบกมือลา แล้วผลุบหายไป พิมพ์ดาวค้อนประตู
       “อีตาบ้า”
       มีเสียงดังมาจากข้างหลัง “แน่ะ งอนกันอีกแล้ว”
       พิมพ์ดาวหันมา เห็นแพทเดินตามมาทำหน้ายั่วล้อ พิมพ์ดาวไม่ปฏิเสธ
       “เห็นคุยกันจุ๋งๆจิ๋งๆ แพทก็เลยไม่อยากมาขัดคอ”
       “ค่ะ กำลังจีบกันอย่างเอาเป็นเอาตายเลยค่ะ”
       แพทขำ หัวเราะคิกคัก “ว้าย ฮิ ฮิ ฮิ”
       
       ทันใดนั้นไฟก็ตกหรี่แสงวูบ แพทร้องอุทาน ขยับเข้าจับมือพิมพ์ดาว
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 22 จบบริบูรณ์
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 21 (จบตอน)
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 20 **แก้ไข
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 19**แก้ไข
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 18
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 7 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 7 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014