หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 มกราคม 2557 07:16 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
       พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
       
       ช่วงเวลาเดียวกันนั้น หมอนวดตัวจริงกดกริ่งอยู่หน้าบ้านหาญ
       
       ส่วนที่ระเบียงหลังบ้าน อาทิตย์กดตรงกระเบนเหน็บจำเนียร พอดีมีเสียงกริ่งดังมาแว่วๆ
       “อืม โอวว เยสส” จำเนียรหันมา “ใครมาอีกล่ะนั่น”
       “เสียงกริ่งดังมาแว่วๆ”
       “แกไปดูซิ โหน่ง” เหน่งบอก
       “แกแหละไป ยัยเหน่ง” โหน่งบอก
       “แกไปซิ ท่วมทุ่ง” เหน่งหันไปบอกเจ้าหมาท่วมทุ่ง
       “เหน่ง” จำเนียรทำเสียงเข้ม เสียงกดกริ่งดังเร่ง
       “ค่า คุณผู้หญิง” เหน่งลุกไปอย่างไม่เต็มใจ
       
       หาญรีบวิ่งออกมาหน้าบ้านอย่างเร็ว เจอกันพอดีกับเหน่งที่หน้าบ้าน
       “เย้ย แกจะไปไหน”
       “มีคนมา”
       “อ๋อๆ แขกของชั้นเอง แกไม่ต้องสนใจ”
       “อ้าว ก็หนูต้องเป็นคนเปิดประตูนะคะ”
       หาญยังไม่ทันพูดอะไร เหน่งวิ่งไปเปิดประตูอย่างเร็ว เหน่งทำงานงงๆ เมื่อเห็นหน้าหมอนวด
       “นี่ เพื่อนของคุณผู้ชาย หรือคะ ทำไมถึง...”
       “ใช่ ทำไม มีอะไร ว่าไง คุณอาทิตย์” หาญเห็นหน้าหมอนวดถึงกับสะดุ้ง ถอย “เอ๊ะ”
       หมอนวดยกมือไหว้
       “ผมมาพบคุณนายจำเนียรครับ”
       “คุณคือ”
       “ผม หมอทองมี หมอนวดแผนโบราณไงครับ”
       “หา อะไรกัน ก็หมอมาแล้ว กำลังนวดคุณผู้หญิงอยู่แล้วนี่นา” เหน่งบอก
       “ฮ้า เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ผมนี่แหละหมอ นี่ไงครับ บัตรประจำตัวของผม”
       “ไหน ดูซิ” หาญหยิบมาดู แล้วเงยมา กลืนน้ำลายเอื๊อก “จริงด้วย แล้วถ้าคนนี้เป็นหมอ แล้ว คนนั้น”
       “คนนั้นก็หมอนะคะ เก่งด้วย นวดเก่งมากๆ ยังกะหมอเทวดาแน่ะค่ะ จับไปตรงไหน คุณผู้หญิงหายปวดทันทีหนุ่มก็หนุ่ม หล่อก็หล่อ รูปร่างหน้าตาไฮโซ้ ไฮโซ”
       หาญตาเหลือก เข้าใจทันที
       “หา อะไรนะ อ๊าก เข้าใจแล้ว วายวอดๆ แน่ๆ”
       
       ขณะนั้นมัทนีเดินลงมาจากชั้นบน ถือหลอดครีมยาทา หน้าตาร่าเริง เดินมายังระเบียงหลังบ้าน แล้วเธอก็เห็น ด้านหลังของอาทิตย์ กำลังก้มนวดจำเนียรที่นอนคว่ำ ใช้ส้นมือกดแรงๆ ที่กระเบนเหน็บ มีโหน่งและท่วมทุ่งดูอย่างสนใจ
       “จุ๊ๆ แบบนี้แหละ คุณหมอ ที่เค้าเรียกว่าโดน”
       “คุณหมอคะ ใช้ครีมคลายกล้ามเนื้อนี่นวดไปด้วย จะดีไหมคะ”
       มัทนีบอก อาทิตย์ได้ยินเสียง ชะงัก แล้วหันมา พอดีมัทนีนั่งคุกเข่าลงมาข้างๆ เพราะจะได้ไม่เป็นการยืนค้ำศีรษะคนอื่น ยื่นครีมมาให้
       “นี่ค่ะ คุณหมอ”
       ทั้งสองหันมา ป๊ะกันเต็มๆ อาทิตย์ผงะ มัทนีตาเบิกกว้าง
       “นาย”
       “คุณ”
       จำเนียรหันมา
       “นี่ คุณ มาที่นี่ได้ยังไง นี่มันอะไรกันเนี่ย”
       “แล้ว คุณ มาทำอะไรที่นี่”
       “ที่นี่มันบ้านชั้น คุณนั่นแหละ มาทำไม คิดจะทำอะไรกันแน่”
       “อ้าว” จำเนียรลุกนั่ง หันมา “รู้จักกันแล้วหรือ โอ้โห แสดงว่าคุณหมอคงเก่งมาก โด่งดังมาก จนถึงขนาดลูกยังรู้จักเลยเหรอ มัทนี”
       “อ๋อ ใช่ค่ะ หนูรู้จักแต่ไม่ได้รู้จักในฐานะหมอนวด”
       “อ้าว เหรอ ว่าแล้วเชียว ท่าทางหมอดูดีมีชาติตระกูลกว่าที่จะเป็นหมอนวดบ้านๆ หรือว่าหมอ ทำงานอื่นที่...”
       จังหวะนั้นหาญโผล่มาพอดี
       
       หาญรีบส่งเสียงดังลั่นมาแต่ไกล
       “คุณหมอครับ คุณหมออาทิตย์ โอ้ว ผมไม่ยักทราบว่าเป็นคุณหมอที่จะมาช่วยรักษาภรรยาที่แสนดีของผม”
       หาญพยายามหลิ่วตา ส่งสัญญาณ อาทิตย์อ้าปากค้าง
       “คุณ หาญ นี่”
       “แม่จำเนียร ลูกมัทนี รู้จักคุณหมออาทิตย์รึยัง คุณหมอกับพ่อชอบพอกันมาก เราพบกันที่ ที่ เอ้อ เอ้อ”
       “ที่ไหนคะ”
       “ที่โรงพยาบาล” อาทิตย์บอก
       “ที่วัด” หาญบอกพร้อมกับอาทิตย์ จำเนียรถึงกับงง
       “ที่ไหนนะคะ”
       “ที่วัด” อาทิตย์บอก
       “ที่โรงพยาบาล” หาญบอกพร้อมกับอาทิตย์
       “ตกลง ที่วัดหรือโรงพยาบาล” มัทนีถามอย่างงๆ
       “ทั้ง 2 แห่งนั่นแหละ ทั้งที่วัด และโรงพยาบาลเลย” หาญบอก
       “ตาย ต๊าย ตาย หมายความว่าคุณหมอ นอกจากเป็นหมอแล้วยังเป็นคนธรรมะธรรมโม ชอบไปไหว้พระไหว้เจ้าเหมือนกันหรือคะ แล้วลูกมัทล่ะจ๊ะ รู้จักกับคุณหมอที่ไหน”
       “ที่สถานีตำรวจค่ะ” มัทนีบอกหน้าเหี้ยม
       “หา คุณหมอไปทำอะไรที่สถานีตำรวจ” จำเนียรถามอย่างตกใจ
       “ผมไปช่วยผู้ต้องหา”
       “ใช่แล้วๆ คุณหมออาทิตย์เป็นคนดีมาก ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก เอ้อ แม่จำเนียรนวดเสร็จแล้วใช่ไหม ดีๆ ชั้นก็ปวดสะบักเหลือเกิน สงสัยว่าจะนั่งสมาธิผิดท่า มาๆ คุณหมอ มานวดให้ผมหน่อย ไปๆ”
       “ไม่ได้ค่ะ ท่วมทุ่งรอต่อคิวอยู่”
       “โถ ผมปวดจะตายอยู่แล้ว โอยๆ ขอฉันลัดคิวเถอะนะพ่อท่วมทุ่งสุดประเสริฐ” หาญคว้ามืออาทิตย์จะลากไป
       “ไม่ต้องไปไหนหรอกค่ะคุณหาญ นอนนวดตรงนี้ต่อจากอิฉันเลยสิคะ นวดเลยค่ะ นวดเลยๆ หมออาทิตย์นี่หมอเทวดาจริงๆ มือแกยังกะมีเวทมนตร์ จับที่เจ็บตรงไหน จับหาย จับหาย”
       “โอ๊ย ไม่เป็นไรๆ เราไปนวดกันที่ห้องพระดีกว่า จะได้ขอพลังบวกจากในห้องพระมาประจุในการบำบัดรักษาได้ด้วย ไปๆ คุณหมอ เอ้า ไหนของคุณหมอล่ะ กระเป๋านี่ใช่ไหม ไปๆ ผมช่วยถือเอง” หาญรีบลากอาทิตย์ไป จำเนียรมองตามทึ่งๆ
       “ต๊าย ไม่น่าเชื่อ แปลกจังโลกกลมจริงๆ เลยนะลูกมัท”
       
       มัทนีมองตามอย่างสงสัย

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
       หาญลากอาทิตย์ขึ้นมาในห้องพระบนบ้าน
       
       “นี่คุณอาทิตย์ คุณจะบ้าไปแล้วเหรอ มันเรื่องอะไร คุณถึงรับสมอ้างไปนวดแม่จำเนียรแบบนั้นล่ะ”
       “อ้าว แล้วท่านจะให้ผมบอกความจริงเหรอครับ ว่าผมเป็นใคร มาทำไม”
       “เปล่าๆ ก็ดีแล้ว ที่คุณทำเนียนๆไป แล้วไหนล่ะของ” อาทิตย์เปิดประเป๋า ส่งถุงให้ “ฮ่าๆ ดีมาก ม้วนมาซะเล็กเลย นี่ของคุณ” หาญเดินไปหลังโต๊ะพระ หยิบถุงเสื้อผ้าอาทิตย์มาให้ พออาทิตย์ยื่นมือจะรับ หาญชะงัก “เอ๊ะ เดี๋ยว”
       “อะไรครับ”
       “คุณไปรู้จักยัยมัทที่โรงพักไหนอะไร ยังไง” หาญมองอาทิตย์อย่างระแวงๆ
       “ก็ไม่มีอะไร เค้าเป็นฝ่ายเจ้าทุกข์ ผมเป็นฝ่ายผู้ต้องหา เราอยู่คนละข้างกัน”
       “อ้อๆ แล้วไป”
       “ผมไปได้แล้ว ใช่ไหมครับ”
       “ได้ๆ ขอบใจๆ จริง”
       อาทิตย์ไหว้ลาหาญ แล้วรีบออกมา หาญเปิดดูเสื้อ พอใจ แล้วเหมือนคิดอะไรได้ รีบตามอาทิตย์ออกมา
       
       อาทิตย์เดินลงบันไดมา หาญวิ่งตามมาดึงแขน
       “เดี๋ยวๆ คุณอาทิตย์ ตะกี๊แม่จำเนียรพูดเหมือนว่าคุณนวดบำบัดรักษาอาการได้จริงๆ”
       “ครับ ที่บ้านผมทำอาชีพเกี่ยวกับเรื่องนี้ คุณตาผมเป็นหมอแผนโบราณ พวกศาสตร์การแพทย์แผนไทยทั้งหลาย แล้วแม่ผมก็ขายยาดังๆ ตั้งหลายอย่าง”
       “ยา” หาญตาลุก “ผมเคยได้ยินมาว่า มียาไทยเด็ดๆ หลายอย่าง ที่ช่วยเรื่อง...” หาญยักคิ้ว
       “เรื่อง อะไรครับ”
       “ก็ เอ้อ อ้า ก็ เรื่องบางเรื่อง ที่เราไม่อยากพูดมันออกมา”
       “กลาก เกลื้อน เรื้อนกวาง”
       “ไม่ช่าย”
       “อ๋อ รู้แล้ว”
       “นั่นแหละ”
       “ริดสีดวงทวาร”
       “ไม่ใช่ นี่โง่หรือแกล้งโง่ คือผมก็อายุไม่น้อยแล้ว ชิมิ แบบว่ามันเป็นปัญหาของวัย”
       อาทิตย์คิดๆ นิดนึง
       “อ๋อ รู้แล้ว โอเค เดี๋ยวผมจะส่งยามาให้”
       “รู้จริงปะ”
       “ยาไม่รู้ล้มของแม่ลิ้นจี่ เคยได้ยินไหมครับ”
       หาญตาลุกวาว
       
       อาทิตย์เดินมาที่รถมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่หน้าบ้านหาญ เอาหมวกกันน็อกมาใส่ หยิบถุงมือมาใส่ เตรียมออกรถ
       มัทนีเดินออกมา มองอาทิตย์หัวจรดเท้า อาทิตย์หันมา แล้วยิ้มเจตนาจะยั่ว
       “จะเอาค่านวดมาจ่ายหรือครับ ผมไม่คิดหรอก ถือว่าคนกันเอง พ่อแม่คุณก็เหมือนพ่อแม่ผม”
       “คุณกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงมาหาชั้นถึงบ้าน”
       “ฮ้า ผมเนี่ยนะมาหาคุณ นี่ คุณมัทนี ผมลืมคุณไปตั้งแต่เราแยกกันแล้ว แล้วผมก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณเป็นลูกสาวพี่หาญ”
       “นี่ อย่ามาลามปามคุณพ่อชั้นนะ”
       “ลามอะไร ท่านชอบออกจะแย่ ที่ผมเรียกว่าพี่”
       “นี่ ชั้นไม่อ้อมค้อมล่ะ คุณต้องการจะล้มคดีใช่ไหม คิดจะใช้คุณพ่อมาช่วยกล่อมชั้นใช่ไหม”
       “อะไรนะ นี่! คุณ คนอย่างผม ไม่เคยเล่นเกมแบบล้วงลูก นอกกติกา ซับซ้อนซ่อนเงื่อนเหมือนคุณหรอก”
       “ถ้าคุณมายุ่งกะคุณพ่อคุณแม่ชั้นอีก ชั้นจะแจ้งความ”
       “คุณนี่มัน บ้าไปแล้ว”
       “ใครกันแน่ที่บ้า คุณมันนักสะกดรอย คุณสืบเรื่องส่วนตัวชั้น บังอาจมารังควานข่มขู่ชั้นถึงในบ้าน ชั้นทำงานเพื่อผู้หญิงมานานแล้ว ชั้นไม่กลัวคนอย่างคุณหรอก พวกผู้ชายบ้าตัณหา ลามก”
       “ผู้ชายบ้าตัณหา ลามกเหรอ ก๊าก ฮ่าๆ” อาทิตย์หัวเราะออกมาแบบสุดเสียงใส่หน้า แล้วขึ้นรถ สตาร์ทขับออกไป มัทนีแค้น กระทืบเท้า
       
       ช่วงเย็นที่ล็อบบี้โรงแรมหรูของปะการังเมียของโมกข์ อาทิตย์ อายูมิ โมกข์ โทนี่ แท่น อเนกนั่งดื่มกินชา กาแฟ ของว่างหัวเราะงอหายกับเรื่องเล่าของอาทิตย์
       “ก๊าก ผู้ชายบ้าตัณหา ลามกตัวพ่อตัวจริงก็คือพ่อของเจ้าหล่อนตะหากล่ะเนอะ” แท่นบอก
       “ว่ะฮ่ะๆ” อาทิตย์หัวเราะแบบผู้ร้าย “ยัยมัทนีหารู้ไม่ ว่าชั้นนี่แหละ คือคนที่เก็บความลับสุดยอดของบิดาคุณเธอ”
       “ที่จริง ครอบครัวนี้เค้าเป็นญาติของนรีเองแหละ อีกหน่อยถ้าชั้นแต่งงานกะนรี คุณลุงลามกตัวพ่อคนนี้ต้องมาขอเข้าแก๊งค์พวกเราแน่ๆ” อเนกบอก อายุมิชะงัก
       “เดี๋ยวก่อนๆ นาก๊ะ ทุกๆ คน ผู้หญิงที่ชื่อมัทนีคนนี้ สวยไหมก๊ะ” อายุมิถาม อาทิตย์ โทนี่ อเนก มองหน้ากัน เงียบ โมกข์ชักอยากรู้
       “เออ นั่นดิ ว่าไง ชีสวยมั้ย แต่อีตาหาญผู้พ่อน่ะ หน้าตาเป็นอดีตพระเอกหนังไทยได้เลยนะเว้ย”
       “ถ้าอย่างนั้น ชีก็ต้องสวยสิ ใช่ไหมก๊ะ”
       “ไม่สวยๆ หรอก” อาทิตย์ โทนี่ อเนกตอบพร้อมกัน
       “ยังงั้นๆ แหละ” โทนี่บอกต่อ
       “ใช่ๆ หน้าแก่ๆ อ้วนดำ ใส่แว่น” อเนกช่วยพูด
       “ใช่ๆ เป็นพวกหัวรุนแรง หน้าตาก็รุนแรงด้วย” อาทิตย์บอก ทุกคนพร้อมใจกันหัวเราะฮา
       “จริงๆ เหรอก๊ะ” อายูมิถามย้ำ
       “โอ๊ย จริงสิ อายูมิ ถ้า 3 คนนี่พูดพร้อมกันว่าไม่สวยก็แปลว่า ต้องดูไม่ได้เอาจริงๆ”
       “ก๊าก เชื่อๆ ว่ะ ว่าชีต้องไม่สวยแน่ๆ” โมกข์บอก พวกหนุ่มๆ ฮากันอีก
       “ใครไม่สวยคะ”
       เสียงปะการังดังขึ้น ทุกคนเบรกกึก เงียบ หุบปากแทบไม่ทัน
       
       ปะการังเดินเข้ามา พวกบริกรโรงแรมที่อยู่บริเวณนั้นพากันไหว้ โค้ง เมื่อปะการังเดินผ่าน กลุ่มอาทิตย์รีบลุกยืนต้อนรับปะการังเช่นสุภาพบุรุษยืนรับสุภาพสตรี ปะการังเข้ามาเกี่ยวแขนโมกข์
       “แหมโมกข์ กลุ่มเพื่อนเลิฟของคุณนี่ ไม่เคยมีสาระอะไรคุยกันเลยนะคะ นอกจากเรื่องผู้หญิง” ปะการังยิ้มให้ทุกคนแบบเริ่ดๆ “ดิฉันไม่เห็นเคยได้ยินพวกคุณคุยเรื่องการเมือง เศรษฐกิจ สังคมอะไรกันเลย แปลกดีนะคะ ที่คนเรา ในหัวสมองจะมีแต่เรื่องพรรค์อย่างว่า”
       อายูมิควงแขนอาทิตย์บ้าง หัวเราะคิกคัก
       “นั่นสิก๊ะ คุณปะการัง จริงด้วยก๊ะ”
       ปะการังยิ้มพอใจ กวาดตามองทุกคนแล้วจบลงด้วยการจ้องหน้าโมกข์ โมกข์ยิ้มให้แบบเจื่อนๆ ประจบๆ
        
       พวกอาทิตย์สบตากัน งานกร่อย

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
       โมกข์ลากอาทิตย์มามุมนึงตรงทางเดินหน้าห้องน้ำของโรงแรม
       
       “เซ็งจริงๆ ว่ะ มีเมียผิด คิดจนเมียตาย” โมกข์บ่น
       “ไอ้บ้า คุณปะการังแกก็ดีออก เราว่านายแต่งงานแล้วดูนายมีความสุขมากกว่าแต่ก่อนตั้งเยอะ”
       “ใครบอกแกล่ะ น่าเบื่อจะตาย มีเมียรวยเมียแก่ เมียเป็นเจ้านายทุกอย่าง ปะการังทำตัวเหมือนแม่มากกว่าเมีย นายก็เห็น แล้วไหนจะพวกพ่อตา แม่ยาย สังคญาติเธอที่มองเรายังกะเป็นแมงดามาเกาะ เราทำงานหนักนะเว้ย ตั้งแต่เข้ามาทำงานโรงแรมนี้ เราไม่เคยงอมืองอเท้า”
       อีกด้านนึง เชอร์รี่ พีอาร์สาวสวยเดินมา พอเห็นโมกข์ อาทิตย์ ก็ยิ้มให้และไหว้ก่อนจะเดินไป โมกข์หันไปเห็น มองจนเหลียวหลัง
       “น่ารักอ่า”
       “พนักงานๆ ท่องไว้ๆ สมภารต้องไม่กินไก่วัด” อาทิตย์เตือน
       “น้องเชอรี่ เป็นพีอาร์มาใหม่ แหล่มมาก..น่ากินมากก” โมกข์พูดเหมือนเพ้อ
       “ไอ้เลว จะกินก็หากินไกลๆ ถิ่นหน่อย ไอ้บ้า เดี๋ยวก็ซวยหรอก”
       อายูมิรีบตามมา
       “แอบมาซุบซิบอะไรกันก๊ะ อาทิตย์ โม้ก”
       “โมข์ครับ โมกข์”
       “โมกกก” อายูมิพยายามพูด “อาทิตย์ อายูมิหิวแล้ว เราจะดินเนอร์อะไรกันดีก๊ะ” อายูมิเข้ามาควงแขน โมกข์แอบเหลียวหลัง มองหาเชอรี่
       เชอรี่กำลังคุยกะพนักงานอื่นอยู่อีกด้านไกลๆ แต่แอบหันมาสบตากับโมกข์เช่นกัน
       
       วันต่อมาที่โรงแรมของปะการัง โมกข์นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ กำลังเล่นเกมอย่างมันเมา มีเสียงเคาะดังขึ้น โมกข์รีบกดเปลี่ยนหน้าจอ หน้าจอกลายเป็นเอกสารงานของโรงแรมฟึ๊บ โมกข์ทำท่าเครียด ทำงานทำการ ปะการังเข้ามา พอเห็นโมกข์ทำงานก็เดินเข้ามา จูบแก้มทีหนึ่ง โมกข์เอียงหน้าให้จูบแล้วจูบตอบ ปะการังดูในจอคอมพ์
       “ว้าว โมกข์ นี่คุณกำลังเตรียมการประชุม เรื่องแผนจัดงานเทศกาลอาหารหน้าร้อนหรือคะ”
       “ก็ใช่นะสิครับ ต้องประชุมพรุ่งนี้บ่าย นี่ผมยังทำไม่เสร็จเลย คิดไม่ค่อยออก”
       “โถๆ ที่รัก ไม่ต้องรีบนะคะ ไม่ต้องกดดัน เดี๋ยวพรุ่งนี้ช่วยๆ กันคิดในที่ประชุมก็ได้”
       “ไม่ได้หรอก ผมต้องมีข้อมูลไปเสนอ จะรอฟังของพวกลูกน้องอย่างเดียวมันไม่ดี นี่ผมเข้าเน็ต หาเรฟเฟอเร้นซ์อยู่”
       “เยี่ยมค่ะที่รัก งั้นเค้าไปก่อนนะ ต้องไปกินข้าวกะลูกค้าแป๊บ แล้วเจอกันที่บ้านค่ะ”
       ปะการังเข้ามาจูบอีกที แล้วรีบไป โมกข์จูบแก้มตอบ แล้วรอจนประตูปิด ก่อนจะกดกลับมาเล่นเกมต่อ สักพักมีเสียงเคาะอีก โมกข์กดเปลี่ยนหน้าจออีก คนเข้ามากลายเป็นเชอรี่ โมกข์ตะลึง แล้วลุกขึ้น
       “เชอรี่ มีอะไรหรือครับ”
       เชอรี่ยิ้ม ทำหน้าแบ๊วเอียงอาย
       “เชอรี่อยากจะมาถามข้อมูลงานเทศกาลอาหารหน้าร้อนจากคุณโมกข์ก่อนอ่ะค่ะ ว่าคุณโมกข์อยากให้เราเน้นเรื่องอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ”
       เชอรี่ตาหวานสุดๆ โมกข์ใจละลาย
       “โอ้ว น้องเชอรี่ งั้นมานั่งนี่เลยจ้ะ มาดูในคอมพ์ผมเลย นี่ๆ ผมจะโชว์ให้ดู”
       โมกข์ดึงมือเชอรี่มานั่งโต๊ะที่ตน แล้วคร่อมตัวลงไป กดคลิกๆ ต่างๆให้ดู เชอรี่ทำแอ๊บแบ๊ว ไม่หลบเลี่ยง แต่ดูสู้มือ
       
       อีกด้านหนึ่งที่ทำงานมัทนี เอกชเยศร์มายืนค้ำหลัง ดูข้อมูลในคอมพิวเตอร์ของมัทนี
       “การลวนลามลูกน้องในที่ทำงาน กำลังเป็นปัญหาใหญ่ที่เราต้องปลุกจิตสำนึก ให้ผู้หญิงทุกคนลุกขึ้นมาสู้”
       “ใช่ นี่รายล่าสุดที่แจ้งมาเนี่ย เป็นข้าราชการหญิง โดนผู้บังคับบัญชาบังคับให้อยู่ทำงานล่วงเวลาตอนเย็นๆ แล้วก็จะขอไปส่งบ้านตลอดๆ”
       “เลวจริงๆ ผมล่ะเกลียดที่สุด ผู้ชายที่ชอบเอางานมาอ้าง แล้วฉวยโอกาสนู่นนี่นั่น ไหน ขอดูหน่อย เดี๋ยวเอกจะเชิญมาสัมภาษณ์ลงหนังสือท่าจะดี”
       เอกชเยศร์ยื่นแขนมา จัดการคลิกนั่นคลิกนี่ที่คอมพิวเตอร์ของมัทนี ทำให้ท่าของทั้งสองเหมือนมัทนีอยู่ในอ้อมกอดเอกชเยศร์โดยปริยาย มัทนีแอบอึดอัด แล้วพลิกตัว ลุกออกมาจากโต๊ะแบบเนียนๆ
       “ลองอ่านดูตามสบายนะคะเอกชเยศร์ เค้าเขียนมาปรึกษายาวมากเลย แต่อย่าเพิ่งทำอะไรกระโตกกระตาก เกิดผู้บังคับบัญชารู้ เค้าอาจทำอะไรที่ให้ผลร้ายกับผู้หญิงคนนี้ได้”
       เอกชเยศร์เซ็ง แต่ก็ต้องยิ้มกลบเกลื่อน ชะฎาวางโทรศัพท์ลงแล้วเดินหน้าเครียดมาหามัทนี
       “น้องมัท คดีน้องกระต่ายมันพลิกซะแล้วล่ะค่ะ”
       “พลิกยังไงคะ ก็กำลังจะฟ้องศาลแล้วนี่นา”
       “ตำรวจบอกว่าผู้ต้องหากับคนชื่ออาทิตย์ พาน้องกระต่ายกับแม่มาเคลียร์ที่โรงพักตะกี๊ ตกลงจ่ายค่าเสียหายตามที่แม่น้องกระต่ายต้องการ แล้วคุณตำรวจเห็นว่ามันจะเป็นคดีที่รกศาลเปล่าๆ เรื่องนี้ ถึงที่สุดแล้วก็ประนีประนอมยอมความกันได้อยู่ดี ก็เลย...”
       “คนชื่ออาทิตย์หรือคะ” มัทนีตาลุก แค้น “เมื่อกี๊นี้เองเลยเหรอคะ”
       
       หาญอยู่ที่บ้านกำลังคุยโทรศัพท์กับมัทนี
       “อาทิตย์ ลูกต้องการเบอร์โทรศัพท์นายอาทิตย์เหรอ”
       มัทนีอยู่ที่ทำงานหน้าเครียด
       “มัทไม่ได้อยากได้เบอร์เค้า แต่มัทอยากรู้ว่าเค้าเป็นใคร คุณพ่อรู้จักเขาไม่ใช่หรือคะ เขาทำงานอะไร ที่ไหน ยังไง เค้าไม่ใช่หมอใช่ไหมคะ”
       “มัทสนใจเค้าเหรอ ไม่ได้นะลูก”
       “ทำไมคะ เพราะเค้าเป็นคนไม่ดี ใช่ไหมคะ”
       “ก็ ไม่เชิง” หาญอึกอัก
       “พ่อคะ พ่อไม่ต้องห่วงเลยค่ะว่ามัทจะไปเสวนาอะไรกับเค้า แต่มัทจำเป็นที่จะต้องรู้วิธีติดต่อเค้าด่วน เพราะมันเกี่ยวกับงานของมัท เค้าอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับมัท เค้าเป็นศัตรู เป็นคู่กรณี พ่อเข้าใจไหมคะ”
       
       หาญอึ้ง

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
       รถโทนี่แล่นอยู่บนถนนโดยมีโทนี่เป็นคนขับ และอาทิตย์นั่งข้างๆ
       
       “อาทิตย์แกนี่มันยอดคนจริงๆ ไปลงสาลิกาลิ้นทองมาจากอาจารย์ไหนวะ ทำไมพูดอะไรทุกคนเชื่อหมด ไม่ว่าตำรวจหรือยัยแม่น้องกระต่าย พ่อเพื่อนแท้ เพื่อนแก้ว ฉันเกิดมามีบุญจริงๆ ที่ได้คบแก”
       “พอๆ โทนี่ ไม่ต้องมาสรรเสริญ ชั้นขอแค่ให้แกกลับตัวกลับใจ เลิกจีบใครที่แกไม่เห็นหน้า ฉันก็พอใจแล้ว”
       ทันใดเสียงโทรศัพท์อาทิตย์ดัง อาทิตย์เอาโทรศัพท์มาดูงงๆ แล้วกดรับสาย
       “อาทิตย์พูดครับ”
       มัทนีมีหน้าตาสะใจ ชิงชัง
       “คุณมันขี้ขลาด”
       อาทิตย์งงๆ ดูเบอร์ที่หน้าจอโทรศัพท์อีกที
       “โทษที นี่ใครพูดอ่ะครับ”
       “คุณน่าจะรู้ดีนะว่าใคร คุณอาทิตย์ คุณเก่งจริงนะ ทำได้ทั้งทางตรง ทางอ้อม ต่อหน้า และลับหลัง ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็เอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนตร์ ก็เอาด้วยคาถา”
       “ขอโทษ นี่มันแก๊งมิจฉาชีพที่ไหนโทรมาไม่ทราบ ถ้าไม่บอกว่าคุณเป็นใคร ผมวางล่ะ”
       “ชั้น มัทนี วันนี้คุณชนะชั้นคุณอาทิตย์ กฎหมายอาจจะทำอะไรพวกคุณไม่ได้ เพราะอำนาจเงิน แต่สักวัน เวรกรรม จะต้องตามทันคุณ”
       “มัทนี โอ้ นี่คุณถึงขั้นต้องไปหาเบอร์มาโทรด่าผมด้วยตัวเองเลยเหรอ ถามหน่อย ผมไปทำอะไรให้คุณ ในเมื่อตัวเจ้าทุกข์เองเค้ายังไม่โกรธ แล้วที่สำคัญนะ ผมก็ไม่ใช่ตัวการ ไม่ใช่ตัวผู้ต้องหาของคดีนี้ด้วยซ้ำ แล้วคุณก็ไม่ใช่คนโดน คุณไม่ใช่น้องกระต่าย ถ้าวันไหนผมไปจีบคุณแล้วถ้าผมลวนลามคุณ คุณค่อยเดือดร้อน จะดีไหม แต่ผมว่ามันก็คงไม่มีวันนั้นหรอก หรือถึงมี ผมก็ไม่ผิด เพราะคุณคงจะอายุเกินความเป็นผู้เยาว์มานานมากแล้ว”
       “คุณมันเลว”
       มัทนีวางสายทันทีหลังจากพูดจบ
       
       มัทนีโกรธควันแทบออกหู อาทิตย์มองโทรศัพท์ มึนๆ ส่ายหัว ทันใดโทรศัพท์ดังขึ้นมาอีก อาทิตย์มองเบอร์ แล้วเกาหัวก่อนจะกดรับ
       “คุณอาทิตย์ ผมหาญนะ”
       อาทิตย์ถอนใจแอบๆ
       “สวัสดีครับ คุณหาญ”
       “ยัยมัทนี ลูกสาวผมโทรหาคุณรึยัง ยังใช่ไหม เดี๋ยวเค้าจะโทรมา ไม่ว่าเค้าจะพูดอะไร ผมขอนะ ขอความกรุณาคุณอย่าเล่าถึงเรื่องของเรา อย่าบอกความลับของผม อย่าให้มัทนีรู้ว่าผมกะคุณรู้จักกันยังไง แล้วผมขอความช่วยเหลืออะไรคุณอีก เมื่อวานนี้”
       “ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับท่าน”
       “สัญญานะ”
       “ครับ สัญญา”
       “ขอบคุณมาก ผมเชื่อในความเป็นสุภาพบุรุษและผมหวังว่าสัญญาของเราจะเป็นสัญญาลูกผู้ชาย แล้วที่สำคัญคุณต้องช่วยผมต่อไปนะ เพราะคุณเป็นคนดี แค่นี้นะครับ” หาญพูดจบก็วางหูไป อาทิตย์มึนกว่าเดิม ถอนใจยาว
       “อะไร” โทนี่ถาม
       “ไม่มีอะไร มึน”
       ทันใดโทรศัพท์อาทิตย์ดังขึ้นอีก
       “โห เรตติ้งดีว่ะ” โทนี่แซว
       อาทิตย์มองโทรศัพท์ คราวนี้ยิ้มออก
       “คราวนี้เพื่อนเราเอง ค่อยยังชั่วหน่อย” อาทิตย์กดรับ “ไง นายโมกข์”
       โมกข์หน้าซีด ร้อนรน
       “อาทิตย์ ชั้นแย่แล้ว ชั้นซวยอย่างที่นายเตือนจริงๆ ด้วย นายต้องช่วยชั้น อาทิตย์นายต้องมาช่วยเพื่อนเดี๋ยวนี้ด่วน ด่วนที่สุดนะเพื่อน มีแต่นายเท่านั้นที่จะช่วยเพื่อนได้”
       ปะการังเดินเข้ามาหน้าตาถมึงทึง โมกข์รีบวาง หน้าตากลัวมาก
       อาทิตย์วางหู มึนที่สุด แล้วมองหน้ากับโทนี่ซึ่งทำหน้าเป็นเครื่องหมายคำถามว่ามีอะไร เกิดอะไรขึ้น
       
       ปะการังลากโมกข์เข้ามาในห้องแผนกรักษาความปลอดภัยของโรงแรม
       “โมกข์ คุณมาดูด้วยตาของคุณเองดีกว่า เลิกปฏิเสธ งอแง แก้ตัวหน้าด้านๆ ซะที”
       โมกข์ชะงัก เมื่อเห็นประธานสหภาพ
       “คุณเพทาย คุณ”
       “คุณโมกข์ ผมอุตส่าห์ดีใจว่าคุณเป็นหนึ่งในผู้บริหารที่พูดกับประธานสหภาพแรงงานของโรงแรมเราอย่างผมถูกคอกันดีทุกอย่าง แต่ผมไม่คิดเลยว่าผมจะต้องมาเผชิญหน้ากับคุณในคดีนี้”
       “นี่ มันถึงกับต้องเป็นคดีเลยเหรอ”
       “ใช่สิ เพราะสิ่งที่คุณทำมันเรียกว่า การลวนลามลูกน้องในสำนักงาน”
       “ปะการัง คุณ คุณหึงหวงผมจนไร้เหตุผล แล้วก็เลยจินตนาการเรื่องราวขึ้นเองเพราะความหวาดระแวง”
       “โมกข์คะ พฤติกรรมสมภารกินไก่วัดของคุณ ชั้นระแคะระคายมาตลอด ดังนั้นชั้นจึงขอให้คุณนิมิตไปติดตั้งกล้องซีซีทีวีในห้องทำงานของคุณ”
       “อะไรนะ นี่คุณ พวกคุณ” โมกข์ชี้ทุกคน “กำลังละลาบละล้วงชีวิตส่วนตัวของผมนะ ผมจะเอาเรื่อง”
       “แต่ก่อนที่คุณจะเอาเรื่องเรา เราจะเอาเรื่องคุณก่อน คุณดูเองก็แล้วกัน โมกข์สุดที่รักของเมีย”
       
       ปะการังหันไปพยักหน้าให้สัญญาณ หัวหน้ารปภ.เปิดเทป ทุกคนหันไปดู โมกข์หน้าซีด
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 3 (ต่อ)
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014