หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 มกราคม 2557 07:16 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
        พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2 (ต่อ)
       
       จำเนียรนอนหงุดหงิดอยู่โดยมีท่วมทุ่งอยู่ข้างๆ
       
       “ท่วมทุ่ง ขอมือหน่อย” จำเนียรจับมือหมา “ลูกต้องอยู่เป็นกำลังใจให้แม่นะ อย่าทิ้งแม่ไปไหนนะ หมอ หมอมาแล้วใช่ไหม แล้วทำไมยังไม่รีบพาเข้ามาอีก ชั้นปวดจะตายอยู่แล้ว ฮือๆ”
       หาญรีบเดินนำเข้ามา อย่างเอาใจ
       “มาแล้วจ้ะๆ”
       “คุณหาญ ชั้นขอกำชับไว้เลยนะ ว่าคุณต้องทำดีกับคุณหมอ อย่าไปทำอะไรให้คุณหมอขัดใจ ไม่ยอมรักษาขึ้นมา แล้วชั้นต้องไปหาหมอที่โรงพยาบาล แล้วต้องผ่าต่งผ่าตัดขึ้นมา มันจะเป็นเรื่องใหญ่ เสียงเงินเป็นหมื่นๆ แสนๆ เข้าใจไหม”
       “เข้าใจจ้ะๆ”
       
       เหน่ง โหน่ง พาอาทิตย์เข้ามา อาทิตย์ไหว้หาญ ไหว้จำเนียร
       “คุณหมออาทิตย์ ดีใจจริง ที่คุณหมออุตส่าห์มา ช่วยอิฉันด้วยค่า”
       “ยินดีครับ”
       อาทิตย์ขยับจะนั่งลง หาญรีบขวาง เข้าไปกระแอมๆ กระซิบเบาๆ
       “ไหนล่ะ ยานะ ยา”
       “ยา ยาอะไรคะ” จำเนียรถามอย่างแปลกใจ
       “อ๋อ” อาทิตย์สบตาหาญ ส่งสัญญาณขยิบๆ “ยาสำหรับรักษาคุณนาย ไม่มีหรอกครับ แต่อยากจะเรียนว่า คุณผู้ชายควรจะไปไหว้ศาลพระภูมิเสียหน่อย”
       “ศาลพระภูมิ แปลว่าอะไรคะ นี่คุณหมอใช้วิธีไสยศาสตร์ด้วยเหรอคะ หรือว่าเพราะอิฉันทำอะไรไม่ดีกะเจ้าที่เจ้าทางเข้า ท่านเลยลงโทษ”
       “อ๋อ ไม่ใช่หรอกครับ แต่มันเป็นเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ ของผมเอง ไปสิครับ”
       หาญเข้าใจแล้ว
       “อ้อๆ งั้น ชั้นรีบไปไหว้พระภูมิก่อนล่ะ” หาญรีบดี๊ด๊าออกไป
       “คุณหมอจะรับน้ำอะไรคะ”
       “น้ำเปล่าก็ได้ครับ”
       “แกไปจัดการเรื่องน้ำดื่มกะของว่างปะ ชั้นจะต้องเฝ้าสังเกตการณ์การรักษาของคุณหมออย่างไม่คลาดสายตา คุณมัทสั่งไว้” โหน่งบอกเหน่ง เหน่งค้อนก่อนจะออกไป อาทิตย์นึกได้ มองหามัทนี
       “อ้าว คุณมัทนี ไม่อยู่หรือครับ”
       “อยู่ค่ะ แต่มีงานด่วนต้องทำ” เหน่งบอก อาทิตย์อึ้งไป รู้สึกผิดหวังนิดๆ
       
       ขณะนั้นมัทนีเดินหงุดหงิดไปมาอยู่ในห้อง
       “บ้าจัง นี่ ทำไมเราต้องเป็นฝ่ายหนีหน้าเค้านะ เค้าเป็นคนไม่ดี เค้าต้องหลบเราสิ นี่อะไร เราต้องวิ่งหนีจู๊ดขึ้นมาซ่อนเนี่ย บ้าไปแล้ว”
       มัทนีเดินไปมา แล้วมาหยุดที่หน้าต่าง มองออกไป แล้วชะงักเมื่อเห็นหาญเดินมามองรอบๆ ศาลพระภูมิแล้วยืนไหว้ พนมมือ
       “คุณพ่อทำอะไรแปลกๆ จัง อยู่ๆ มายืนไหว้ศาลพระภูมิเวลานี้” มัทนีขยับไปใกล้หน้าต่าง เขม้นมองอย่างสนใจ
       หาญไหว้พระภูมิพอเป็นพิธี แล้วมองรอบๆ ว่ามีใครดูตัวเองอยู่ไหม เมื่อไม่เห็นใคร หาญเดินไปมองหารอบๆ แล้วดีใจ เพราะด้านหนึ่งที่โคนเสาศาลพระภูมิ มีถุงผ้าใส่ขวดยา ม้วนๆ วางอยู่ หาญรีบหยิบมาอย่างดี๊ด๊าดีใจ มัทนีมองงงๆ
       “อะไรนั่นน่ะ คุณพ่อทำอะไร” หาญได้ของ เอาซุกใต้เสื้อ รีบวิ่งเข้าบ้านไป “คุณพ่อซ่อนอะไร”
       
       หาญย่องเข้ามาในห้องพระ เอาขวดยาออกจากถุง แล้วเอาแว่นสายตาใส่ ส่องอ่าน
       “โอ้ นี่รูปคุณนายลิ้นจี่หรือนี่ สวยดีเหมือนกันเนอะ...ยาว่านโด่ไม่รู้ล้มสูตรล่าสุด กลิ่นหอม รสหวาน รับประทานง่าย รับประทานก่อนนอนทุกวัน วันละ 3 ช้อนโต๊ะ”
       หาญเปิดฝาขวด แล้วยกมาดม
       “อือ หอมจริงๆ กลิ่นดีๆ น่าชิมนะเนี่ย”
       หาญยกขึ้นมากรอกปากเพื่อจะจิบชิม พอดีมัทนีเดินมา
       “คุณพ่อคะ คุณพ่ออยู่ในห้องพระหรือเปล่าคะ”
       หาญสะดุ้ง ตกใจ กระเดือกยาเข้าไปทีเดียวเกือบครึ่งขวด แล้วตกใจ กุมคอ
       “เอื๊อก เขาให้กินวันละสามช้อน นี่เรากระดกไปตั้ง ครึ่งขวด”
       “คุณพ่อคะ”
       “ยัยมัทนี่ ยุ่งจริงวุ้ย” หาญรีบมองหาที่ซ่อน แล้วเอาซ่อนใต้โต๊ะพระ รีบเปิดประตูออกไป “ยัยมัท อะไร ตามหาพ่อทำไม”
       “คุณพ่อ ทำอะไรคะ”
       “อ๋อ ไม่มีอะไร พ่อแค่เสกน้ำมนตร์ ว่าจะเอาไปให้แม่เขาดื่มซะหน่อย”
       “น้ำมนตร์ ไหนคะ ที่เอามาจากตรงศาลพระภูมิหรือเปล่า”
       หาญสะดุ้ง
       “ลูกเห็น”
       “ค่ะ ไหนคะน้ำมนตร์”
       “ก็” หาญหันไป แล้วก็หยิบขวดน้ำขวดหนึ่งที่วางอยู่ตรงนั้นขึ้นมาส่งให้ “นี่ไง ลูกจะทำไม พ่อต้องสวดคาถาอีกสักพักนะ”
       “อ้อ ค่ะๆ พ่อ ขอโทษ ที่รบกวน” มัทนีรีบออกไป
       “นิสัยขี้สงสัยเหมือนกันไม่มีผิด แม่ลูก” หาญถอนใจ แล้วลูบคอ ลูบท้องต่อ “ชักร้อนๆ ท้องแล้ววุ้ย ถ้ากินเกินขนาด มันจะเวิร์คกว่าปกติรึเปล่าหว่า”
        
       หน้าตาหาญดูมีความหวัง

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
        ที่ชั้นล่าง อาทิตย์จับๆ ไปมาตรงจุดที่เบี้ยวเคล็ดของจำเนียร โดยมีท่วมทุ่งนั่งดูอยู่ใกล้ๆ
       
       “ใช่เลยๆ คุณหมอคะ ตรงที่มือคุณหมอจับนั่นแหละ คือจุดที่อิฉันเจ็บจริงๆ”
       “คุณจำเนียรไปทำท่ายากอะไรมาหรือครับ”
       “ก็ไม่ใช่ท่ายากนะคะ เป็นท่าเบสิคๆ นี่แหละค่ะ”
       “อืม ท่าเบสิค ทำไมถึงเส้นบิดเป็นเกลียวขนาดนี้”
       “ก็มันเป็นช่วงหมุนตัวสามรอบนี่คะ”
       “หา บิดตัวสามรอบเนี่ยนะครับ เบสิค โอว แล้วทำกับท่านหาญเนี่ยนะครับ”
       “เปล่าค่ะ ทำคนเดียว เดี่ยวๆ”
       “ฮ้า อะไร ยังไงนะครับ แร้งจริงอะไรจริงเลยนะครับ”
       “ไม่เห็นอะไรแรงตรงไหนเลยค่ะ ก็ไปเต้นโชว์ออกทีวี มันเป็นท่าชะชะช่าเบสิคจริงๆ นะคะ เต้นไปข้างหน้า ไปข้างหลัง ไปข้างๆ แล้วก็หมุนๆ แค่นั้นเอง ก็ไม่ใช่ท่าโลดโผนพิสดารอะไรนี่คะ”
       “โล่งอกไปที”
       “ทำไมคะ ทีแรก คุณหมอนึกว่าอะไรเหรอคะ”
       “แหม คุณหมอนะคุณหมอ เห็นหน้าตาหล่อๆ ในสมองนี่ คิดอะไรไม่เลยนะคะ” เหน่องบอก เหน่งโหน่งคิกคักกัน จำเนียรกระแอม สองคนรีบเงียบ
       
       มัทนีนั่งลงที่โต๊ะทำงานในห้องนอน ซึ่งก็มีคอมโน้ตบุ๊ควางอยู่ มัทนีกดเปิด
       “เราบอกว่าจะขึ้นมาทำงาน เราก็ต้องทำงานจริงๆ เราจะไม่ขอรับรู้ว่านายอาทิตย์ หัวหน้าแก๊งพวกผู้ชายมารสังคม มาที่บ้านเรา มาเป็นเจ้าบุญนายคุณของพ่อแม่เรา” มัทนีถอนใจ แล้วกดเช็กเมล์ “ก่อนอื่น ก็เช็กอีเมล์เล่นแก้กลุ้มดีกว่า” มัทนีเห็นไฟล์คลิปที่ส่งเข้ามา “เอ๊ะ มีคลิปวิดีโออะไร ใครส่งมาเนี่ย”
       มัทนีกดอ่านชื่อไฟล์
       “หล่อเลือกได้ ไฟล์อะไร ชื่อหล่อเลือกได้กันเนี่ย”
       มัทนีกดเปิดคลิป ภาพที่เปิดขึ้นมาเป็นคลิปตอนที่นักข่าวเพื่อนเอกชเยศร์ ถ่ายเหตุการณ์ที่ร้านอาหารญี่ปุ่น ในโรงแรมของปะการัง ตอนที่แพรวากับอายูมิ ยื้อแย่งตัวของอาทิตย์ไปมา ทะเลาะกัน แล้วอาทิตย์โอ๋คนนั้นที ประจบคนนี้ที
       ภาพจบลงภายในเวลาไม่ถึงนาที มัทนีหน้าซีด นั่งตะลึง แล้วกดรีเพลย์อีกที ภาพเดิมปรากฏซ้ำเริ่มใหม่ มัทนีโมโห โกรธจี๊ด ปรี๊ดของขึ้น
       “อีตาอาทิตย์ทุเรศ คนเลว ผู้ชายบ้า”
       
       อาทิตย์จับเส้นจำเนียร คลึงๆ แล้วกดบิด กดบิด กดบิด พวกเหน่ง โหน่ง ท่วมทุ่งมองทึ่ง ตาโต
       “อ๊ากๆ โอยๆ”
       มัทนีวิ่งลงมาจากชั้นบน
       “หยุดๆ หยุดเดี๋ยวนี้ นายอาทิตย์” ทุกคนชะงัก หันไป “พอกันที กับการเล่นกล ทำตลกบ้าบอหลอกคุณพ่อคุณแม่ชั้นให้หลงเชื่อนาย”
       “อะไรนะ”
       จำเนียรยังร้องอยู่
       “โอยๆ ทำไมพูดกะหมออย่างนั้นล่ะ ยัยมัท โอย โอย”
       “แม่คะ เค้าทำแม่เจ็บมากใช่ไหมคะ คราวที่แล้วที่แม่หาย มันคงเป็นความฟลุ๊ค หรือความบังเอิญมากกว่า แต่แม่ก็ศรัทธาในตัวเค้า ทำให้เค้าได้โอกาสที่จะเข้ามาแก้แค้นมัท โดยการใช้แม่เป็นเครื่องมือ”
       หาญเดินหน้าเอ๋อเข้ามา
       “อะไรกันลูก ทำไมพูดจาน่ากลัวอย่างนั้นล่ะ แก้ค้งแก้แค้นอะไร พูดเป็นหนังจีนกำลังภายในไปได้”
       “นั่นน่ะสิครับ” อาทิตย์หัวเราะ “ลูกสาวของท่านคนนี้ ท่าทางคงจะเป็นพวกช่างฝันเพ้อเจ้อไม่ใช่น้อย ท่าจะอ่านการ์ตูนเยอะไปหน่อย”
       “คุณอาทิตย์ คุณแน่จริง ก็บอกคุณพ่อคุณแม่ชั้นไปสิ ว่าความจริงคุณเป็นใครกันแน่”
       “อร๊ายย หรือว่าคุณอาทิตย์เป็น เป็น ท่านชายอะไรซักอย่าง ปลอมตัวมาแสวงหารักแท้” โหน่งบอก
       “หรือไม่ ก็เป็นร้อยตำรวจโทซักคน จากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ที่เป็นสายลับ มาสืบจับเหล่าร้ายแถวๆ นี้คะ” เหน่งบอก
       “เค้าเป็นพวกมารสังคม เป็นแก๊งทำลายผู้หญิง” มัทนีบอก
       “ไร้สาระ คุณมัทนี ผมก็เป็นตัวผมนี่แหละ แล้วผมก็นวดเป็นจริงๆ ที่บ้านผม ทำกิจการเกี่ยวกับสิ่งนี้”
       “ที่แท้ บ้านเค้าก็ทำอาบอบนวด” โหน่งบอก
       “อ๊าย เจ้าพ่ออ่างทองคำ เหน่งกลัวค่ะ”
       “ช่างจินตนาการกันทั้งบ้าน คุณจำเนียรครับ ไหนคุณลองลุกดูสิครับ อาการตัวบิดของคุณหายรึยัง”
       จำเนียรขยับๆ แล้วลุก
       “หายแล้ว หายแล้วจริงๆ นะลูก หมออาทิตย์เค้าทำได้จริงๆ” จำเนียรบอกอย่างดีใจ
       
       ท่วมทุ่งดีใจ กระดิกหาง แล้วเข้าไปประจบเลียอาทิตย์ต่างๆ นาๆ อาทิตย์ลูบหัวท่วมทุ่ง
       “ทีหลัง ก่อนที่คุณจำเนียรจะเต้นรำ หรือทำการเล่นท่ายากอะไรก็ตาม ไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆ ก็ลุกขึ้นมาทำ ควรจะมีการอบอุ่นร่างกาย ขยับแข้งขาไปมา ให้ร่างกายมันได้เตรียมตัวเสียก่อน แล้วคุณจะไม่เป็นแบบนี้อีก เอาล่ะ ผมก็ได้ทำสิ่งที่ผมต้องทำเสร็จหมดแล้ว ผมก็คงจะไม่เป็นที่ต้องการของใครอีก หึๆ ตลกดี เวลาขอความช่วยเหลือก็ออดอ้อน ง้องอนสารพัด แต่พอสำเร็จเสร็จกิจสมใจแล้ว ก็ใส่ร้ายป้ายสีด่าทอกันซะงั้น ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ งั้นผมลาล่ะครับ” อาทิตย์ยกมือไหว้กราด ก่อนจะเดินออกไป
       “เดี๋ยว” อาทิตย์หยุด “คุณจะคิดค่ารักษา เท่าไหร่ค่ะ” จำเนียรถาม
       “ไม่หรอกครับ ผมรักษาฟรี อะไรๆ ก็ฟรีทั้งนั้น” อาทิตย์หันไป ทำหน้ามีเลศนัยใส่หาญ “เพราะสิ่งที่ผมต้องการคือบุญคุณ คุณมัทนี คุณเป็นหนี้บุญคุณผม ถ้าไม่ใช้ในชาตินี้ ก็ต้องไปใช้ในชาติหน้า ว่ะฮ่ะๆ” อาทิตย์ทำท่าผู้ร้ายกวนๆ หันจะออกไป
       “คุณอาทิตย์ ไม่ต้องมาเล่นมุกนี้กะชั้น ชั้นไม่สะทกสะท้านอะไรเลยซักนิด คุณพ่อคุณแม่คะ หนูจะบอกให้ ว่าเค้าเป็นใคร นายอาทิตย์คือทนาย หรือนายหน้าของพวกขบวนการผู้ชายเลวๆ ทั้งหมด ทั้งพวกชอบพรากผู้เยาว์ พวกชอบลวนลามพนักงานในออฟฟิศ พวกเจ้าชู้ หลอกผู้หญิง ไม่เลือกลูกเค้าเมียใคร เค้าทำทุกอย่าง ที่ขัดขวางการทำงานของมูลนิธิของมัท และการพยายามดูแลสถาบันครอบครัวเป็นสุขของแม่ แล้วที่เค้าเข้ามาในบ้านนี้ก็เป็นแผน ที่จะเข้ามาก่อกวนทำลายการทำงานของเรา”
       หาญอึ้ง
       “จริงหรือคุณอาทิตย์” จำเนียรถาม
       
       อาทิตย์งง มองหน้ามัทนีแบบไม่เข้าใจ มัทนีมองตอบ ท้าทาย

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
        อาทิตย์เดินเชิดๆ อารมณ์น้อยใจที่ทำคุณบูชาโทษ หนีออกมานอกบ้านมัทนี
        
       มัทนีกับจำเนียรและท่วมทุ่งตามออกมา
       “คุณอาทิตย์ คุณคงจะสะใจมากเลยใช่มั้ยที่บุกมาเหยียบจมูกถึงบ้านชั้นได้ แต่อย่าคิดนะว่าชั้นจะเกรงกลัวคุณไม่เลย ชั้นและมูลนิธิจะตามราวีรื้อถอนวัชพืชของสังคมอย่างคุณและพวกให้ถึงที่สุด คอยดู” มัทนีบอก
       “เดี๋ยวๆ คุณหมออาทิตย์ ถ้าคุณไม่แก้ตัว ไม่เถียง ชั้นจะถือว่าคุณเป็นอย่างที่ยัยมัทพูดจริงๆ นะ” จำเนียรบอก
       “ก็ในเมื่อลูกสาวคุณนายพิพากษาผมว่าเป็นคนเลวแล้ว ผมพูดไปใครจะเชื่อผมล่ะครับ”
       “ไม่ต้องพูด เงียบไปเลย เพราะชั้นมีคลิปวีดีโอยืนยันความชั่วของนายอยู่แล้ว ถ้าแม่อยากดู เดี๋ยวมัทจะเอาให้ดู”
       “โอ้ว นี่ คุณแอบมีคลิปส่วนตั๊วส่วนตัวของผมด้วยเหรอ เป็นไงบ้างครับ เด็ดไหมหล่ะ”
       “นี่ แม่เห็นนิสัยนายคนนี้หรือยัง เหน่ง โหน่ง ท่วมทุ่งไล่นายคนนี้ออกไป”
       “เชิญค่ะ” เหน่งบอก
       “เดี๋ยวเปิดประตูให้นะคะ” โหน่งบอก มัทนีนึกฉุนที่สาวใช้พูดดีกับอาทิตย์
       “ชั้นบอกให้ไล่ ไล่เค้าไป”
       เหน่งถลกแขนเสื้อ ขับไล่ทันที
       “ไป๊ ออกไปจากบ้านนี้ อย่าให้ต้องใช้กำลัง ไป๊”
       “จะออกไปดีๆ หรือจะออกไปทั้งน้ำตา ห๊า”
       
       ขณะที่เห่งกับโหน่งออกปากไล่อาทิตย์ ท่วมทุ่งกับเข้ามาตะกายอาทิตย์ กระดิกหางและเลียอาทิตย์อย่างรักกันๆ
       “อะไรกันเนี่ย ท่วมทุ่ง แกมันทรยศเจ้านายหรือเนี่ย” มัทนีบอกอย่างหงุดหงิด
       หาญออกมามองๆ คิดหนัก ว่าจะทำอย่างไรดี อาทิตย์กอดท่วมทุ่ง เกาหัว เกาไหล่ให้
       “แม้แต่หมา ยังรู้ว่าใครเป็นคนดี แต่คนด้วยกันนี่สิ นี่ คุณมัทนี โลกนี้ไม่ได้มีแค่สีขาวกับดำนะครับ ยังมีสีเทาสีสันอื่นๆ อีกเพียบเลย ฟันธงได้เลยว่าคุณยังหาแฟนไม่ได้ ใช่มั้ย หึหึ ผู้หญิงแบบนี้ ใครจะเอา ดูก็รู้ ว่ามีปมด้อยเรื่องผู้ชายอย่างรุนแรง”
       “คุณ คุณ กล้าดียังไง”
       หาญโมโห แทนลูก
       “เฮ้ย ได้ไง” หาญแถออกหน้า “เฮ้ย นาย ไอ้อาทิตย์ แกกล้าพูดจาลบหลู่ลูกสาวชั้นเหรอ แก แก แกไม่รู้หรือว่าชั้นบูชาลูกสาวเหนืออื่นใด แกตายแน่”
       “คุณหาญ ตกลงเค้าเป็นใคร ใช่เพื่อนคุณ หรือไม่ใช่” จำเนียรขัด
       “เพื่อน อ้อ ผมไม่นับมันเป็นเพื่อนแล้ว ผมตาสว่างแล้วว่ามันเป็นสิบแปดมงกุฏ เป็นปีศาจคาบคัมภีร์ มาตี้ซี้ผมเพราะจะมากอบโกยผลประโยชน์จากผม คนชั่วๆ พรรค์นี้ ผมไม่คบ”
       “อะไรนะ”
       “ออกไปจากบ้านชั้นเดี๋ยวนี้ นับหนึ่ง สอง สาม หน็อย แกตายแน่”
       หาญจะชกอาทิตย์ อาทิตย์จึงตะโกนใส่หน้า
       “ผับเพลย์เกิร์ล”
       
       หาญได้ยินชื่อผับถึงกับสะดุ้ง หมัดหดทันทีทันที
       “อะเจ้ยย”
       “คุณจำเนียรคุ้นๆ ชื่อผับนั้นมั้ยครับ จำได้มั้ยครับว่า...” อาทิตย์หันไปถามจำเนียร
       “แหม อาทิตย์เพื่อนรัก” หาญแปรท่าหมัด เป็นลูบๆ แขนอาทิตย์ แล้วกลายเป็นกอดคอแบบเพื่อนกันทันที “หยอกล้อเล่นนิดๆ หน่อยๆ ตกใจล่ะสิ ฮะๆ คุณจำเนียร มัทนี ไม่ต้องแปลกใจ เราอำกันเล่นๆ หนุกๆ เนอะๆ”
       ท่วมทุ่งมองหาญงงๆ แล้วเห่า
       “ท่วมทุ่ง แม้แต่แกยังงง ใช่ไหม” จำเนียรหันไปถามท่วมทุ่ง
       “คุณพ่อ เป็นอะไรคะ” มัทนีถามอย่างแปลกใจ
       “อาการแบบนี้ หรือว่า คุณ ทำของใส่คุณผู้ชาย” โหน่งบอก
       “ของเขิงอะไร หยุดพูดจาว่าร้ายคุณอาทิตย์ได้แล้ว คุณจำเนียร ยัยมัท คุณอาทิตย์เค้าเป็นคนดี อยู่ในศีลในธรรมมากๆ การกล่าวหาว่าร้ายคนดีมีศีล พระท่านว่าเป็นบาปหนักมหันต์” หาญบอก
       “ผมเป็นคนไม่ดีหรอกครับ ผมชอบแอบหนีไปเที่ยวผับโคโยตี้” อาทิตย์บอก
       “ฮะๆ ประชดกันซะแรงเชียว ข๊ำขำ แหม๊ คุณอาทิตย์ ถ้าคนดีๆ อย่างคุณเที่ยวผับโคโยตี้ ผมก็เป็นโจรปล้นฆ่าข่มขืนแล้วล่ะ ฮ่าๆ อย่าถ่อมตัวไปเลย นะ สงสารผมเถอะ อ้อ แต่ทั้งหมดนี้ เราพูดเล่นทั้งนั้นนะคุณจำเนียร มันเป็นมุขเสียดสีสังคม ตามประสาคนฝักใฝ่ธรรมะน่ะ กัมมุนาวัตตะตี โลโก กุ๊กๆ ปลงซะเถอะนะแม่จำเนียร ฮ่าๆ ไปๆ คุณอาทิตย์ ผมไปส่ง”
       หาญรีบกอดคอลากอาทิตย์ออกไป จำเนียรมองตาม มัทนีขัดใจ ท่วมทุ่งเอียงคอมองงงๆ
       
       หาญกอดคอลากอาทิตย์ออกมานอกรั้วบ้าน ทีแรกก็ยิ้มแย้มรักใคร่ พอพ้นประตูรั้วบ้านออกมาก็ผลักไสทันที
       “แกคิดจะแบล็กเมล์ชั้นเหรอวะไอ้อาทิตย์ หน็อย แกมันเลวเหมือนที่ยัยมัทว่าไว้จริงๆ”
       “ว่าผมเลวอีกแล้วเหรอครับ คุณหาญคนดีจิตใจธรรมะ”
       “แก แก ก็ด๊ายย แกเคยช่วยชั้น วันนี้ชั้นก็ช่วยแก เราเจ๊ากันแล้ว ไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว เพราะฉะนั้นในฐานะลูกผู้ชายเหมือนกัน และเป็นคนดีเหมือนกัน แกต้องสาบานว่าจะไม่พูดเรื่องของชั้นอีก”
       “ได้ครับผมสัญญา”
       “ดีมาก”
       “แต่ ผมไม่รักษาสัจจะ”
       “อ้าว”
       “จะมาเอาจริงเอาจังอะไรกับคำพูดจากปากคนอย่างผมครับ ถ้ามีใครหรืออะไรมากวนอารมณ์ ยั่วยวนให้ผมเผลอไผลหลุดปากก็ช่วยไม่ได้นะครับ ผมค่อนข้างจะปากพล่อยด้วย อาจจะหลุดปากแฉหมดทุกอย่าง หมดเปลือก ทั้งเรื่องโคโยตี้ และเรื่อง” อาทิตย์เหลือบตามองต่ำ “ปัญหาส่วนตัวของท่านนะครับ หึหึ”
       อาทิตย์ขี่รถมอเตอร์ไซค์ออกไป
       “ไอ้เลว ไอ้...” หาญบอกอย่างโมโห
       
       วันต่อมา อาทิตย์ขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดที่โรงงาน แล้วเดินเข้าไปด้านในโรงงาน ยิ้มแย้มทักทายพวกพนักงานที่เดินสวนไปมาอย่างเป็นมิตร แต่พวกพนักงานหญิงท่าทางเกรงๆ เดินหลบเลี่ยงไป ถอยหนี ไม่ก็เปลี่ยนทิศทางการเดินหมด อาทิตย์รู้สึกแปลกๆ
       “ป้าแวว เดี๋ยวครับ เดี๋ยวๆ เอ่อ เห็นคุณแม่มั้ยครับ”
       ป้าแววก้าวถอยออกห่าง
       “เอ่อ คือ อยู่ข้างในมั้งคะ” ป้าแววบอกแล้วจะเดินหนี
       “เดี๋ยวครับป้า มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมป้าดูแปลกๆ คนอื่นก็ด้วย ถ้ามีเรื่องอะไรบอกผมได้นะครับ” อาทิตย์จะจับแขน ป้าแววถอยห่าง
       “อย่าค่ะ ป้ามีสามีแล้วนะคะ”
       “หือ มันเรื่องอะไร ยังไง ผมไม่เข้าใจ” อาทิตย์ทำหน้างง เจ๊ภาเข้ามา ยื่นหนังสือพิมพ์ให้
       “อ่านสิคะ”
       อาทิตย์แปลกใจ รับมาอ่านข่าวพาดหัว
       “เจ้านายลวนลามลูกน้องคือชอบธรรม คำสารภาพของนายอาทิตย์ ลูกหลานไฮโซ” มีรูปอาทิตย์กำลังปกป้องโมกข์อยู่ “เฮ้ย มีรูปผมด้วย”
       “ถึงป้าจะจนแต่ป้าก็มีศักดิ์ศรีนะคะ” ป้าแววบอก
       “ป้าครับ ผมไม่ใช่คนอย่างนั้น แล้วอีกอย่าง ผมไม่ทำอะไรป้าแน่ๆ ครับ”
       ป้าแววเดินหนี อาทิตย์งง หันไปมองเจ๊ภา เจ๊ภาก้าวถอย
       “คุณอาทิตย์คะ คุณนายลิ้นจี่ให้มาตามไปที่ห้องประชุมด่วนค่ะ” เจ๊ภาหลบหน้า “อย่ามองอิฉันทั่วร่าง ด้วยสายตาแบบนั้นสิคะ”
       
       เจ๊ภาก็กลัวอาทิตย์เช่นกัน อาทิตย์หงุดหงิด

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
        ภายในห้องรับรองแขกของโรงงาน อาทิตย์แปลกใจกับสิ่งที่ลูกค้าบอก
       
       “ขอยกเลิกสินค้าทั้งหมด”
       “คือ ห้างของเรามีคอนเซ็ปต์หลักในการสร้าง ก็เพื่อให้เป็นพื้นที่สีขาว สะอาด บริสุทธิ์ เป็นพื้นที่ที่ครอบครัวจะพากันมาใช้เวลาอยู่ด้วยกันได้ อย่างอบอุ่น มีความสุข เพราะห้างเรา ทุกสาขา เราชูนโยบายส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีในครอบครัวเป็นจุดแข็งมาตลอด”
       “คุณจะบอกว่า คุณเชื่อข่าวที่นักข่าวคนนี้นั่งเทียนเขียนขึ้นมาน่ะเหรอครับ มันไม่แฟร์กับผมเลยนะครับ”
       “เค้าไม่ได้นั่งเทียนเขียนนะครับ คุณไปยืนอยู่ข้างเพื่อนนายแบบคนนั้น แล้วก็แก้ตัวแทนเค้าจริงๆ ผมต้องขอ
       อภัย แต่ภาพลักษณ์ของห้างต้องมาก่อน หวังว่าคุณนายลิ้นจี่ และคุณอาทิตย์จะเข้าใจนะครับ ในฐานะที่เราทำธุรกิจเหมือนกัน ผมขอตัวนะครับ” ลูกค้าบอกแล้วออกไป
       “อาทิตย์ อธิบายมาสิ ว่านี่มันอะไร ทำไมอยู่ๆก็มีข่าวถึงลูกแบบนั้น”
       ลิ้นจี่มองหน้าลูกชาย
       
       อีกด้านหนึ่งที่ออฟฟิศข่าวของเอกชเยศร์ เอกชเยศร์กำลังคุยโทรศัพท์ หัวเราะร่วน
       “ฮ่าๆ มัทไม่ต้องห่วงนะ เอกจะตามติดพฤติกรรมพวกลูกไฮโซแก๊งนี้แบบไม่ให้ตกกระแสง่ายๆ แน่ มัทรออ่านสกู๊ปต่อไปที่จะตีพิมพ์พรุ่งนี้แล้วกัน รับรองว่ามันจะต้องทำให้นายอาทิตย์ดิ้นพล่านยิ่งกว่าหมาเจอน้ำร้อนลวกแน่”
       มัทนีอยู่ที่มูลนิธิ กำลังรวบรวมเอกสารต่างๆ
       “ดีค่ะเอก พวกลูกไฮโซที่ดีๆ เราก็ต้องชื่นชม ส่วนพวกที่แย่ๆ เราก็ต้องทำให้สำนึก แล้วมัทจะขอเอาสกู๊ปแล้วก็คลิปที่เอกมีทั้งหมด ไปเป็นเอกสารประกอบคดีด้วย เค้าเคยประนีประนอมจนผู้เสียหายยอมความไปทีนึงแล้ว คราวนี้มัทไม่ยอมให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยแน่”
       “มัทจะเอาคลิปไปใช้เหรอ มันเป็นลิขสิทธิ์ของรุ่นน้องเอกอ่ะ แต่เดี๋ยวเอกจะคุยให้นะ ว่าต้องมีค่าใช้จ่ายอะไรหรือเปล่าได้ๆ ไม่ต้องห่วง ถ้ามันจะขอค่าใช้จ่ายอะไร เดี๋ยวเอกออกให้ก่อนแล้วค่อยไปเก็บกับมัทก็ได้ สบายๆ จ้ะๆ บาย”
       เอกชเยศร์วางสาย รุ่นน้องถือต้นฉบับบทความเข้ามาให้
       “เฮียเอก บทความชิ้นใหม่เสร็จแล้วครับ ผมเขียนตามที่เฮียบรี๊ฟมาเลยครับ ลูกไฮโซมักง่าย ไม่มีจิตสำนึก และดูถูกคนจน รับรองความมันส์ครับ”
       เอกชเยศร์ชอบใจ
       มัทนีวางสาย หน้าตาสาแก่ใจ สักพักโทรศัพท์ดังอีก จำเนียรพูดสายอยู่ที่บ้าน แต่งตัวเตรียมจะออกไปข้างนอก กำลังเดินออกจากบ้าน
       “ยัยมัท แม่กำลังจะออกไปให้สัมภาษณ์รายการวิทยุ เราจะเสร็จงานกี่โมง แวะมารับแม่ไปสปาหน่อยสิ ได้มั้ย”
       “ค่ะ ได้ค่ะ สักห้าโมงมัทไปรับนะคะ”
       
       อีกมุมหนึ่งที่บ้านมัทนี หาญเดินกระวนกระวายพูดโทรศัพท์
       “นกจ๋า นก วันนี้นกว่างมั้ยจ้ะ ออกมาเจอกันหน่อยได้มั้ย”
       ขณะนั้นน้องนกเดินเลือกซื้อของอยู่ที่ตลาดนัด
       “หานนี้มีธุระอะไรกับนกหร๋อ”
       “พี่หานนี้คิดถึ๊งคิดถึง อยากเจอนกใจจะขาด ถ้าวันนี้ไม่ได้เจอนก หานนี้ต้องคลุ้มคลั่งตายแน่ๆ มาเจอกันหน่อยนะ”
       “แล้วเรื่องไปสมุยอ่ะ ว่าไงคะ หานนี้จะให้นกรอไปถึงเมื่อไหร่”
       “นี่ไงจ๊ะๆ เรามาคุยกันเรื่องไปสมุย ถ้าคุยกันแล้วเวิร์ค สุขสม ทุกอย่างแฮปปี้เอนดิ้ง หานนี้รับรองว่าจะตีตั๋วพานกไปตะลุยสมุยให้ทั่วทุกหาดเลยจ้ะ นะ นะ ถ้าไม่มาเจอ หานนี้จะครางไม่หยุดนะ หงิง หงิง”
       “อ้ะ ก็ได้ จะให้ไปเจอที่ไหนล่ะ”
       “ไชโยๆ”
       หาญร้องอย่างดีใจ จำเนียรอุ้มท่วมทุ่งผ่านมาเห็นพอดี
       “ดีใจอะไรนักหนาคุณหาญ” หาญผงะ ชะงัก
       “หือ”
       “เป็นอะไร ท่าทางลุกลี้ลุกลน ดูมีความสุข แปลกๆ คุยกับใครอยู่”
       “ปล๊าว ก็แค่ เพิ่งสนทนาธรรมกับหลวงพ่อเสร็จ ท่านให้คำสอนมาว่า อย่ามีชีวิตกับความโศกเศร้า ได้ลาภ เสื่อมลาภ ได้ยศ เสื่อมยศ นินทา สรรเสริญ สุข ทุกข์ สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาในหมู่มนุษย์ ไม่มีความเที่ยงแท้แน่นอน แล้วเราจะโศกเศร้าไปทำไม มันใช่เลยคุณ ผมเห็นสัจธรรมมากๆ ร่าเริงเข้าไว้ ไชโย ไชโย”
       “ค่ะๆ ไชโยๆ เดี๋ยวชั้นจะออกไปข้างนอกนะคะ ฝากดูแลลูกท่วมทุ่งด้วย” จำเนียรส่งหมาให้
       “จ้ะ ไปไหนก็รีบไป เอ๊ย หมายถึง รีบไปทำงานเถอะจ้ะภรรเมียสุดที่รัก สามีจะดูแลสัตว์สี่เท้าตัวนี้ให้เอง ตั้งใจทำงานนะครับ ไปๆ”
       หาญพูดจาหวานดีด้วยแปลกๆ จำเนียรงงๆ ออกไป พอลับหลังจำเนียร หาญโยนท่วมทุ่งทิ้ง ท่วมทุ่งเห่า หาญทำหน้าล่อหลอก แลบลิ้นปลิ้นตาใส่หมา
       
       เวลาผ่านไป ที่ห้องส่งรายการวิทยุ ไฟออนแอร์แดงขึ้น ดีเจวัยรุ่นกำลังสัมภาษณ์จำเนียรอยู่
       “เอาล่ะฮะ ช่วงใหม่สดๆ ซิงๆ ที่ทุกคนเรียกร้อง เมื่อรักมีปัญหา รักไม่ได้ดั่งใจ รักใครจะเป็นอย่างไร กูรูความรักมีคำตอบ กับเจ้าของสโลแกนที่ว่า รวมกันเราอยู่ ทิ้งกู มึงตาย คุณจำเนียร สวัสดีครับ”
       “สวัสดีค่ะ”
       “ตัวจริงยังสาวยังสวยกว่าในทีวีเยอะเลยนะครับ”
       “ปากแบบนี้ คงจะทำผู้หญิงเสียใจไว้เยอะล่ะสิ ใช่มั้ยพ่อดีเจ”
       “มาถึงผมก็โดนแล้วครับ”
       ที่ห้องโถงของสถานี แฟนคลับจำเนียร นั่งฟังรายการอย่างชื่มชม คุณนายลิ้นจี่เดินออกมาจากห้องประชุมของออฟฟิศ
       “ยังไงก็ฝากให้ดีเจช่วยพูดเชียร์ยาแผนโบราณของคุณนายลิ้นจี่เยอะๆ ด้วยนะคะ” ลิ้นจี่พูดกับพนักงาน
       “แหม สปอนเซอร์หลักขนาดนี้ เราจัดเต็มให้เสมอค่ะ”
       “ชู่ว์ นั่น คุณจำเนียรจัดรายการอยู่นี่ วันนี้ต้องมีอะไรเด็ดๆ แน่ ขอฟังหน่อยนะ” ลิ้นจี่ฟังเสียงจัดรายการ เสียงดี
       เจดังเข้ามา
       “เข้าเรื่องดีกว่า ไหนๆ วันแรก ก็ขอเริ่มด้วยประเด็นฮอตฮิตดีกว่า เจ้านายชอบลวนลามลูกน้องผู้หญิง คุณจำเนียรคิดเห็นยังไงบ้างครับ”
       “เพศชายพวกนั้น เราอย่าไปเรียกว่าเป็นคนเลย เพราะพวกมันไม่รู้จักการแยกแยะถูกผิด ไม่รู้จำคำว่าผิดชอบชั่วดี และไม่มีความยับยั้งชั่งใจ ซึ่งเป็นคุณสมบัติพื้นฐานที่คนทุกคนควรมี สุนัขยังมีการเรียนรู้ ยังสอนให้ขับถ่ายเป็นที่เป็นทางได้ แต่เพศชายพวกนี้ ทำตามใจไม่เลือกที่..คิดเอาเองแล้วกันว่าควรจะเรียกว่าอะไร”
       พวกแฟนคลับสะใจ ถูกใจมาก
       “แร๊งได้อีกนะเนี่ย ชอบๆ เอาแรงกว่านี้อีก”
       ลิ้นจี่บอกอย่างชอบใจ พวกแฟนคลับตบมือเชียร์ตาม
       
       “ได้ฟังแค่นี้ ก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ แล้วครับ แล้วคุณจำเนียร มีคำแนะนำยังไง กับลูกน้องสาวๆ บ้างครับ”
       ดีเจถามต่อ
       “สู้ค่ะ ผู้หญิงเราต้องสู้ พวกเราไม่ใช่ดาวพระศุกร์นะที่ต้องยอมทุกอย่าง ไม่ต้องกลัวตกงาน อิชั้นขอแนะนำ ใครลวนลามเราให้ใช้หัวเข่าค่ะ ขอโทษนะคะคุณน้อง ไม่ใช่ให้ใช้หัวเข่าเป็นที่เช็ดน้ำตานะคะ แต่หัวเข่าคืออาวุธค่ะ เคยดูมวยไทยไหมคะ ท่านี้เลยค่ะ โน้มคอ ตีไข่ เอ๊ย ไม่ใช่ โน้มคอ ตีเข่า เอาเข่าของเรากระแทกศูนย์กลางของพวกมันเลย เอาแรงๆ เน้นๆ ให้มันแพร่พันธุ์ไม่ได้อีก เชื่ออิชั้น ถ้าผู้หญิงอย่างเราฮึดสู้ ผู้ชายก็ต้องสยบ”
       “มันไม่โหดไปหน่อย”
       “หรือคุณน้องอยากจะลอง”
       ดีเจซับเหงื่อ
       “เรามารับสายคุณผู้ฟังดีกว่า”
       
       ลิ้นจี่ปลื้มมาก เผลอลุกยืนปรบมือ พวกแฟนคลับปรบตาม
        
       อ่านต่อตอนที่ 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 12
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 11
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 1 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 1 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014