หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ อีสา รวีช่วงโชติ

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 18

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
29 มกราคม 2557 04:32 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 18
        อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 18 (ต่อ)
       
       สาบอกกับเซกิ ขณะมาทำงานในเช้าวันใหม่ เซกิไม่พอใจมาก ตบโต๊ะปัง
       
       “ผมให้คุณไปเลิกกับเขา อุษาซัง คุณต้องไปเลิกกับเขา”
       “คุณวิทย์ดีกับฉันมากเขารักฉันมาก ฉันทำร้ายเขาไม่ได้หรอกค่ะ”
       “แล้วผมล่ะ”
       สาอึกอัก พูดไม่เต็มปาก “เรา...เราคงต้องเลิกคบกัน”
       “ถ้าเราเลิกคบกัน คุณก็ทำงานที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้วคุณจะไปทำอะไร”
       สาชะงัก เซกิพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพปกติแต่ความหมายข่มขวัญ
       “สามีของคุณเลี้ยงคุณไม่ได้ ให้ความสุขกับคุณก็ไม่ได้...คุณจะทิ้งผมกลับไปหาเขา อย่างนั้นหรือ อุษาซัง”
       สาอึ้งไม่มีคำตอบ
       เซกิเดินมาเอามือจับไหล่ ดึงขึ้นมากอด สาโอนอ่อนโดยดี เซกิยิ้มอย่างผู้ชนะ
       
       ที่แผงก๋วยเตี๋ยวเล็กๆ สภาพเน่าๆ ในตลาดสดของย่านชุมชนคนยากจน บุญยงสวมเสื้อยืดคอกลมเก่าๆ กำลังลวกก๋วยเตี๋ยว มีลูกค้านั่งอยู่สองคนบุญยงตัวคนเดียว เดินเสิร์ฟก๋วยเตี๋ยวไปด้วย คุยไปด้วยวุ่นวายพอสมควร
       “ทำใจเถอะวะ วิทย์ ถ้ามันยังรบกันอยู่อย่างนี้ ใครจะจ้างเราไปสีไวโอลิน”
       มีลูกค้าเด็กๆ วิ่งเข้ามาอีกสองคน คนหนึ่งสั่งก๋วยเตี๋ยว
       “ลุงครับ ก๋วยเตี๋ยวเด็ก 2 ชาม”
       บุญยงบ่นเบาๆ “เรียกลุง ชะ ได้ๆ รอเดี๋ยว”
       บุญยงหันไปทำก๋วยเตี๋ยววิทย์ช่วย ตามคุยไปด้วย
       “แปลว่าพี่จะทิ้งอาชีพนักดนตรีแล้วหรือครับ”
       “อั๊วไม่มีทางเลือกนี่หว่า ปากเดียวท้องเดียวยังพอว่า แต่นี่อั๊วมีแม่ต้องเลี้ยง อั๊วจะนั่งกินอุดมคติเหมือนลื้อไม่ได้”
       “ผมก็ไม่ได้กินอุดมคติหรอกครับ พี่ แต่ผมทำอะไรไม่เป็นจริงๆ นอกจากเล่นดนตรี”
       “ลูกเศรษฐีตกยากมันลำบากจริงเว้ย สู้เกิดมาจนเลยไม่ได้” ลูกค้าสองคนแรกลุก บุญยงพุ่งไปเก็บเงิน “ทั้งหมดสามบาทคร้าบ ขอบคุณคร้าบ วันหน้าเชิญใหม่” บุญนำร้องดังๆ เรียกลูกค้า “เชื่อผู้นำ ชาติพ้นภ้ย กินก๋วยเตี๋ยวไทยสร้างชาติคร้าบ เชิญคร้าบ”
       ลูกค้าใหม่เดินเข้ามาอีก วิทย์มองดูบุญยงที่ทำงานอย่างวุ่นวาย แล้วใคร่ครวญครุ่น
       
       เวลาเดียวกันหม่อมพริ้มกำลังเรียงกล้วยตากสีสวยใส่โหลแก้วใบย่อมๆ มีหลายใบเรียงรายอยู่ตรงหน้า คุยกับคุณพริ้งพี่สาวที่เวลานี้สูงวัยขึ้น ถามต้องใส่แว่นด้วย
       ถัดไปเห็นพุด หวน ช่วยกันยกกระจาดตากกล้วยตากเข้ามา จวนช่วยหม่อมพริ้มเก็บกล้วยตากใส่โถอยู่อีกด้าน ทั้งหมดคุยกันไปด้วย
       “เมื่อก่อนเขาสอนว่าให้กินข้าว จะไม่เป็นตานขโมย สมัยนี้พิลึกนะคะหม่อม สอนให้คนกินก๋วยเตี๋ยว” จวนว่า
       หม่อมพริ้มพูดขำๆ “ท่านผู้นำท่านว่าก๋วยเตี๋ยวใช้ผลผลิตจากชาวสวน ถ้าเราซื้อของมาทำก๋วยเตี๋ยวกิน จะช่วยให้ชาวสวนมีรายได้ เศรษฐกิจไทยจะดี”
       “มันก็ดีอยู่หรอกค่ะหม่อม แต่มันไม่อยู่ท้องเหมือนข้าว...ชามละบาทแป๊บเดี๋ยวก็หิวอีกแล้ว ขืนกินบ่อยๆ เศรษฐกิจอีจวนนี่แหละจะแย่” จวนท้วง
       “ข้าวของก็แพง ของกินของใช้ขัดสนไปหมดทุกอย่าง ต่อไปจะลำบากกว่านี้หรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ หม่อม” หวนถามขึ้น
       “ยากลำบากก็จะไปกลัวอะไร นังหวนขอแค่ไม่งอมืองอเท้า” หม่อมหันมาทางพี่สาว “อิฉันให้บ่าวช่วยกันปลูกผักปลูกผลไม้เอาไว้กินเอง เหลือกินก็ตากแห้ง แช่อิ่มเก็บเอาไว้บ้าง เอาไปขายบ้าง”
       คุณพริ้งมองขำๆ “เออ ดูทีรึ กลายเป็นแม่ค้าไปเสียแล้วน้องสาวฉัน”
       หม่อมพริ้มเยื้อนยิ้ม “อิฉันได้กำไรเดือนละหลายบาทอยู่นะคะ คุณพี่ อย่าดูถูกไป”
       “ความจริงแม่พริ้มก็ยังมีเงินอยู่อีกก้อนไม่ใช่หรือ ที่เสด็จพระองค์หญิงทรงประทานให้เธอ พี่จำได้ว่าก็มากโขอยู่”
       “เงินก้อนนั้น เสด็จป้าประทานเป็นทุนการศึกษาของชายรวีค่ะ อิฉันตั้งใจเอาไว้ว่า จะเก็บไว้ส่งเสียให้ชายรวี ให้เรียนสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้ จะลำบากยากเย็นยังไง อิฉันจะไม่ขอแตะต้องแม้แต่สตางค์แดงเดียว”
       คุณพริ้งเหลือบตามองซ้ายมองขวาว่ามีแต่คนสนิท จึงเปรยขึ้นมาเบาๆ
       “ท่านชายตัดสินพระทัยถูกต้องแล้ว ที่ให้เธอเป็นแม่ชายรวี ก็ถือว่าเป็นบุญของเด็ก...หาไม่ ชายรวีคงเอาดีไม่ได้ คงต้องเหลวไหลตามอีสาไปเป็นแน่”
       
       สีหน้าหม่อมพริ้มมีแววชิงชังฉายโชนในดวงตา เมื่อนึกถึงอีสา

อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 18
        เย็นแล้วเซกิกับสาเดินควงกันมาที่รถ ที่จอมจอดรออยู่
       
       “ไปไหนครับ นายห้าง”
       “ไปหาอะไรกินก่อน แล้วค่อยไปสโมสร” เซกิหันมาทางสาถามเอาใจ “วันนี้คุณอยากกินอาหารจีนหรืออาหารฝรั่ง”
       สาไม่ตอบ เซกิเห็นสาทำหน้าเจื่อนๆ เลยหันมองไป เห็นวิทย์ยืนอยู่
       “คุณอุษา” วิทย์ทัก
       “คุณนี่เอง”
       “ผมเพิ่งเสร็จธุระพอดี เลยแวะมารับ “ภรรยาของผม” กลับบ้าน”
       วิทย์พูดนิ่มๆ กับเซกิ สาอึ้ง เดาใจวิทย์ไม่ออกว่าจะมาไม้ไหน เซกิยิ้มมองวิทย์อย่างรู้ทัน
       
       สาเดินนำวิทย์มาตามถนน สาท่าทางฮึดฮัด ไม่พอใจ
       “ไหนคุณวิทย์ว่าเชื่อใจฉัน แล้วนี่มันหมายความว่ายังไง”
       “ผมเชื่อใจคุณอุษา แต่ผมไม่เชื่อใจนายเซกิ”
       สาหันขวับมามองหน้า ตาเขียว วิทย์อธิบาย
       “ผมไม่ชอบที่เขาไปรับไปส่งคุณทุกวัน”
       สาเสียงขุ่น “แล้วยังไงคะ คุณวิทย์เลยจะมารับมาส่งฉันแทนหรือยังไง คุณไม่มีงานมีการทำหรือคะ”
       วิทย์อึ้ง หน้าชา
       ทันใดนั้น รถหรูของเซกิขับมาจอดเทียบริมฟุตบาท เซกิหมุนกระจกลงมา
       “อุษาซัง ผมลืมบอกไป คืนพรุ่งนี้คุณต้องไปงานเลี้ยงกับผม”
       วิทย์ถามออกไป “จำเป็นต้องไปด้วยหรือครับ”
       “มันเป็นงานเลี้ยงของลูกค้า “ภรรยาของคุณ” เป็น ลูกจ้างของผม”
       วิทย์อึ้งไป
       “อ้อ งานคงเลิกดึก แต่คุณไม่ต้องห่วง ผมจะไปส่งคุณอุษาเอง ไปได้ จอม”
       เซกิยิ้มนิดๆ อย่างผู้ชนะ แล้วรถก็เลื่อนออกไป วิทย์มองตาม ไม่พอใจ
       “ไม่ไปไม่ได้หรือครับ คุณอุษา”
       “ถ้าฉันไม่ไป แล้วโดนไล่ออกจากงาน คุณวิทย์จะมีปัญญาหาเลี้ยงฉันไหมล่ะคะ”
       วิทย์อึ้ง สาเดินฉับๆ ไปเรียกสามล้อ วิทย์เดินตามไปขึ้นรถอย่างเศร้าๆ รู้ว่าเขากำลังเป็นรองเซกิ
       
       วิภายืนอยู่หน้าบ้าน เห็นวิทย์เดินคอตกตามหลังสา ที่เดินหน้าบึ้งตึงกลับบ้านมา วิภาแกล้งหันไปพูดกับสมรเสียงดัง
       “เฮ้อ น้องชายฉัน คิดว่าเมียเป็นหงส์ ถึงได้หลงด้วยลายย้อม...”
       สากับวิทย์ชะงัก สามองหน้าวิภากับสมร กัดฟันกรอด วิภาลอยหน้าลอยตาด่าต่อ
       “ที่ไหนได้ สมรเอ๊ยพอลับตา มันก็แอบลงไปคลุกขี้โคลน”
       สมรเสริม “อุ๊ย อีแบบนี้มันไม่ใช่หงส์หรอกค่ะ คุณขามันคงจะเป็นห่า.....น”
       สาทนไม่ไหว จะเข้ามามีเรื่อง วิทย์คว้ามือไว้
       “คุณอุษา อย่า”
       สาสะบัดหลุด โถมเข้าจิกตบสมร สมรสู้ไม่ได้ สายันสมรพุ่งไปใส่วิภาเต็มแรง ทั้งนายและบ่าวล้มลงไปกองกับพื้นด้วยกันร้องโอดโอย
       สมรร้อง “ว้าย”
       วิภาคำราม “นังอุษา แก...แกไปเลยนะ ไสหัวออกไปจากบ้านฉัน”
       วิทย์ตกใจ “คุณพี่”
       “มันนอกใจเธอ แถมยังกำเริบเสิบสานกับพี่ แล้วจะเลี้ยงมันไว้ทำไม”
       “ใครเลี้ยงใครกันแน่” วิทย์สะอึก “หลายเดือนมานี่ ข้าวที่กินของที่ใช้ก็เงินฉันทั้งนั้น”
       วิภาโกรธจัด “หนอย บังอาจ”
       วิทย์จับมือไว้ขอร้อง “คุณอุษา ค่อยพูดค่อยจากันเถอะครับ”
       “ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันก็เบื่อที่นี่เต็มทีแล้ว ไม่ต้องมาไล่พรุ่งนี้ฉันจะไปหาที่อยู่ใหม่”
       สาสะบัดมือ เดินหนีไป วิทย์มองตามด้วยความเสียใจ
       “คุณอุษา”
       “อย่าไปง้อมันนะ วิทย์”
       วิทย์ไม่สนใจ เดินตามสาไป วิภาขัดใจ
       
       วิภาเดินกระฟัดกระเฟียดเข้ามาในบ้าน สมรตามสอพลอ
       “ดูสิคะ คุณขา มันกำเริบเสิบสานขนาดไหน”
       “ฉันเห็นแล้ว”
       “คุณหนูก็นิ่งดูดาย ปล่อยให้เมียมารังแกคนในบ้าน”
       
       “วิทย์หลงมันจนตาบอดเขางอกบนหัวแล้วยังไม่รู้สึก”
       “เชอะ แล้วทำเป็นอวดเก่ง จะไปอยู่ที่อื่น น้ำหน้าอย่างนั้นจะมีปัญญาไปไหน”
       “คนเรา อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ ทำเป็นคับอกคับใจอยู่บ้านผัวไม่ได้ คงอยากจะไปอยู่กับชู้ใจจะขาดแล้วน่ะซี”
       สมรยกมือทาบอก ตกใจ
       
       รุ่งเช้าสาแต่งตัวอยู่หน้ากระจก ชุดสวย เตรียมไปงานคืนนี้ วิทย์ใส่เชิ้ตแขนยาวเรียบร้อยเดินเข้ามาในห้อง เสื้อผ้าวิทย์ดูซอมซ่อ เป็นเสื้อผ้าชุดเดิมๆ ต่างจากสาที่ใส่ชุดใหม่ๆ ไม่ซ้ำ สวยหรูขึ้นทุกวัน
       “วันนี้ผมจะออกไปหาดูบ้านเช่า”
       สาหันมามองแล้วอดสงสารไม่ได้ พูดเสียงอ่อนลง
       “ฉันทำให้คุณลำบากหรือเปล่าคะ”
       “ไม่เป็นไร” วิทย์นั่งลงใส่ถุงเท้า “มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว”
       “แต่คุณไม่มีงานนี่คะ คุณจะไปเอาเงินที่ไหน”
       วิทย์ยิ้มอีก “ผมจะไปทำงาน ผมจะหาเลี้ยงคุณให้ได้ คุณจะได้ไม่ต้องไปทำงานกับนายเซกิ”
       วิทย์พูดพลาง ใส่ถุงเท้าอีกข้าง ปรากฏว่าถุงเท้าขาด นิ้วโป้งของวิทย์ทะลุออกมาชัดเจน
       “อ้าว”
       สาหันไปดู เห็นสภาพถุงเท้า สลดใจ “ถุงเท้าขาดนี่คะ”
       วิทย์เงยหน้าขึ้นมายิ้มๆ ไม่ทุกข์ร้อน
       “ไม่เป็นไรหรอกครับ ตอนทำงานผมคงไม่ต้องถอดรองเท้า”
       วิทย์ยิ้มๆ แล้วลุกเดินไปคว้าหมวกเก่าๆ กับไวโอลินคู่ใจ สามอง ทั้งสงสารและสมเพชแล้วเพิ่งนึกขึ้นได้
       “คุณวิทย์คะ คุณไปทำงานที่ไหน...”
       
       วิทย์ไม่ตอบ เดินออกไปพร้อมไวโอลิน สามองตาม ทั้งสงสารและรู้สึกผิด
       
       อ่านต่อหน้า 4

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 37 จบบริบูรณ์
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 36
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 35
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 34
อีสา รวีช่วงโชติ ตอนที่ 33
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 5 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 5 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015