หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 31 มกราคม 2557 09:15 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       
       ศพบอมนอนบนเปลมีลูกน้องจุมพลหามไปที่เรือ แบงก์ประคองบิ๊กเดินไปกับเปลหาม ถัดไปเป็นพวกบาดเจ็บเดินเรียงแถวไปที่เรือ ลูกน้องจุมพลเดินคุม จุมพลยืนสั่งที่ชายหาด
       
       “จับพวกมันขึ้นเรือไปให้หมด แกไปส่งข่าวถึงตำรวจให้มารอรับตัวโจรสลัดที่ท่าเรือด้วย”
       เขมิกาวิ่งมาหาจุมพล
       “ปู่ ฟังเข็มอธิบายก่อนแล้วค่อยด่านะ”
       จุมพลหน้านิ่ง โกรธมาก
       “ขึ้นไปรอบนเรือก่อนเดี๋ยวเราต้องมีเรื่องสะสางกัน” จุมพลเห็นชานนท์เดินมา “เชิญคุณด้วย”
       จุมพลเดินนำไปทางเรือ ชานนท์เดินตาม เขมิกากลัวๆ ไม่ค่อยอยากไป ปิ้งวิ่งมาหาเขมิกา เบะปากร้องไห้กอดเขมิกาเหมือนเด็กๆ
       “ลูกพี่ ฮือๆ นึกว่าจะไม่ได้เจอลูกพี่อีกแล้ว โชคดีนะที่เราเห็นธงขอความช่วยเหลือ ก็เลยรู้ว่ามีคนอยู่บนเกาะ ลูกพี่เข็มฉลาดเป็นกลดไม่เสียแรงที่ฉันสอนไว้ดี”
       เขมิกาศอกใส่ปิ้ง ปิ้งร้องเจ็บ
       “ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคนโน้นที่ทำสัญญาณขอความช่วยเหลือ”
       ปิ้งมองหลังชานนท์
       “อ๋อ คุณโยเล่าให้เถ้าแก่ฟังหมดแล้ว คุณชานนท์สามีของพี่สาวฝาแฝดของลูกพี่”
       “หา ปู่รู้หมดทุกอย่างเลยหรือ”
       
       บนเรือลำใหญ่ จุมพลรับไม้เรียวจากปิ้ง ปิ้งหวาดเสียวแทน
       “เบามือหน่อยนะครับเถ้าแก่”
       จุมพลมองไปทางเขมิกาที่โดนจับผูกกับเสาอยู่
       “ยอมรับมั้ยว่าตัวเองทำผิด”
       เขมิกาสำนึกผิด
       “ยอมรับฮะ”
       “ผิดยังไง”
       อีกมุมชานนท์เดินมาหยุดฟัง
       “โกหกปู่ โกหกทุกคน เห็นแก่ตัว อยากได้สิ่งที่ตัวเองต้องการโดยไม่นึกถึงใจคนอื่นว่าเขาจะเสียใจ ที่แย่ที่สุดคือ ทำให้คนดีๆ เกือบตาย” เขมิการ้องไห้ “เข็มเสียใจจริงๆ ปู่ เข็มขอโทษ”
       “ดี ปู่จะตีเอ็งวันนี้เพื่อให้เอ็งจำ ต่อไปจะทำอะไรจะได้คิดก่อนทำ”
       เขมิกาหลับตาปี๋ จุมพลเงื้อไม้จะฟาด ชานนท์รีบเข้ามาจับไม้ไว้จุมพลหันมอง
       “ผมขอเถอะครับ เขาสำนึกผิดแล้ว”
       “ไม่ได้ หลานผมทำให้คุณเดือดร้อนวุ่นวายไปหมด มันต้องรับผิดชอบ”
       “แต่เขาเป็นภรรยาผม ผมคงปล่อยให้คุณปู่ตีภรรยาผมเหมือนเป็นเด็กๆ ไม่ได้”
       จุมพลตกใจ มองเขมิกา เขมิกากลัวปู่รีบอธิบาย
       “ไม่ใช่นะ นายชาเย็น เอ๊ย คุณชานนท์เขามีแฟนแล้ว ชื่อปรียา เฮียโยก็รู้จัก ไม่เชื่อถามเฮียโยได้”
       ชานนท์รีบเถียงเหมือนกลัวจุมพลเข้าใจผิด
       “ปรียาเป็นแค่น้องสาวครับ”
       “คุณก็รู้แล้วนี่ว่าฉันไม่ใช่ขวัญตา เพราะฉะนั้นคนที่คุณรักคือพี่ขวัญไม่ใช่ฉัน อีกอย่างพี่ขวัญก็ยังไม่ตายด้วย”
       ชานนท์แกล้งเมาเรือ จะอ้วกรีบปิดปาก เซไปเกาะขอบเรือ เขมิกาห่วงชานนท์ออกนอกหน้า “ไอ้ปิ้งแกะเชือกให้ที เร็วๆ คุณชานนท์เขาเมาเรือ” ปิ้งรีบแกะเชือก เขมิกาวิ่งไปประคองชานนท์ “ไปนั่งที่กลางเรือดีกว่า อย่าก้มมองคลื่นนะ มองไปไกลๆ”
       ปิ้งมองเหวอรีบกระซิบจุมพล
       “ดูจะห่วงกันออกนอกหน้าเกินไปหน่อยมั้ยเถ้าแก่”
       จุมพลมองรู้ได้ทันทีว่าสองคนต้องชอบกัน
       
       จุมพลยืนครุ่นคิดนึกถึงตอนที่ชานนท์เอาตัวบังเขมิกา ภาพตอนบอมจะยิงเขมิกา ชานนท์รีบเอาตัวบังยอมรับกระสุนแทน จุมพลยิ่งมั่นใจว่าชานนท์ชอบเขมิกา
       อีกมุมของเรือเขมิกากับชานนท์ยืนเกาะขอบเรือมองไปไกลๆ ชานนท์ไม่มีอาการเมาเรือแล้ว
       “คุณกินยาแก้เมาไปแล้ว ทำไมยังเมาได้อีก”
       “ฉันคงติดนิสัยชอบหลอกคนเหมือนเธอมั้ง แถมทำได้เนียนซะด้วย ทำให้เธอรอดจากไม้เรียวมาได้”
       เขมิกาจ๋อยๆ
       “ไม่ต้องพูดประชดก็ได้ ด่ามาตรงๆ เลยฉันไม่มีคำแก้ตัวอยู่แล้ว”
       ชานนท์เมินไปทางอื่นเพราะยังทำใจไม่ได้ที่เข็มไม่ใช่ขวัญตา เขมิกาคิดว่าชานนท์ยังโกรธอยู่
       “ฉันรู้ว่าถึงขอโทษไป คุณก็คงไม่ให้อภัย แต่ฉันก็ต้องพูดเพราะฉันไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงให้คุณเห็นว่าฉันรู้สึกผิดจริงๆ” เขมิกานิ่งไปนิดหนึ่ง พนมมือ “ฉันขอโทษกับทุกๆ อย่าง”
       เขมิกาก้มหัวไหว้ชานนท์ ชานนท์หันมาตกใจที่เขมิกายกมือไหว้ ชานนท์ไม่ได้โกรธเขมิกาแต่เจ็บปวดที่รักเขมิกาไปแล้ว ไม่รู้จะทำยังไง เขมิกามองหน้าชานนท์
       “คุณคงยังไม่เชื่อฉัน”
       ชานนท์หน้าบึ้งตึง
       “ฉันไม่รับคำขอโทษ” เขมิกาเศร้าคิดว่าชานนท์ไม่ให้อภัย “เธอเอาชีวิตตัวเองเข้าแลก เพื่อช่วยให้ฉันหนีรอด แค่นี้ก็พิสูจน์ความจริงใจของเธอได้แล้ว ไม่ต้องมาขอโทษกันอีก” เขมิกายิ้มดีใจ
       “หมายความว่าคุณเลิกโกรธฉันแล้ว”
       “ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง มันเร็วเกินไปจนฉันตั้งตัวไม่ติด ฉันรักเธอเพราะเธอคือขวัญตา แต่ตอนนี้เธอ
       เป็นคนอื่นไปแล้ว”
       เขมิกาใจหาย แต่รีบพูดเพราะมีฟอร์ม
       “ไม่เห็นต้องคิดอะไรเลย ก็คิดว่าฉันเป็นน้องสาวพี่ขวัญก็เหมือนเป็นน้องคุณหรือคนรู้จักทั่วไปก็จบ”
       ชานนท์คิดว่าเขมิกาไม่ได้รักเขาจึงรู้สึกผิดหวัง
       “กับฉัน เธอก็คิดอย่างนี้จริงๆ หรือ”
       เขมิกาต้องสร้างกำแพงเพราะกลัวตัวเองหน้าแตก
       “ไม่ต้องห่วงว่าฉันจะหลงรักคุณหรอกน่า บอกตรงๆ นะสเปกฉันสูง แบบคุณน่ะคุณสมบัติยังไม่ถึง”
       ชานนท์กลัวหน้าแตกเหมือนกันจึงฝืนยิ้ม
       “ได้ยินอย่างนี้ฉันก็สบายใจ เราจะได้จากกันด้วยดี”
       
       เขมิกาฝืนยิ้ม ต่างคนต่างรีบเบือนไปทางอื่นทำเป็นสนใจวิวทิวทัศน์ สีหน้าชานนท์รู้สึกหดหู่ใจเหมือนคนกำลังอกหัก สีหน้าเขมิกาเศร้าสร้อย อยากร้องไห้

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       ที่สะพานท่าเรือ ตำรวจพาตัวโจรสลัดที่บาดเจ็บเดินไป มีแบงก์ประคองบิ๊กโดนคุมตัวรั้งท้าย เขมิกาใส่หมวกบังหน้าไว้วิ่งไปหาแบงก์
       “แบงก์ เดี๋ยวก่อน”
       แบงก์กับบิ๊กหันมา เขมิกาวิ่งมาถึงตัวยื่นมือให้แบงก์จับแบบเพื่อน แบงก์ยิ้มแล้วจับมือเขมิกา เขมิกาพูดเบาๆ
       “ฉันจะเป็นพยานให้เอง ว่าคุณสองคนคิดมอบตัวไม่ได้ทำร้ายอะไรฉัน”
       แบงก์ตบหลังมือเขมิกา
       “ผมยินดีที่ได้รู้จักคุณ คุณเข็ม”
       บิ๊กก็ยิ้มให้เขมิกา แบงก์กับบิ๊กเดินไปกับตำรวจ เสียงโยธินดังขึ้น
       “เขมิกา” เขมิกาหันไปเจอโยธินวิ่งมาสวมกอด ยกเขมิกาตัวลอย “เฮียดีใจที่สุดเลย ไอ้เข็มของเฮีย”
       “เบาๆ เฮีย ปู่ไม่อยากให้ตำรวจกับพวกนักข่าวเห็นเข็ม กลัวรู้ไปถึงไอ้ประชา”
       โยธินรีบปล่อยเขมิกา ห่างออกไปชานนท์ก็ใส่หมวกบังหน้าเหมือนกัน ยืนอยู่กับจุมพลและปิ้ง ชานนท์ช็อกกับภาพที่โยธินกอดเขมิกา ปรียาเดินมาอีกมุม
       “พี่นนท์” ชานนท์หันไป ปรียาร้องไห้วิ่งเข้ามากอด ชานนท์กอดตอบเพราะรู้ว่าปรียาห่วง “ปรียานึกว่าจะไม่ได้เจอพี่นนท์อีกแล้ว”
       เขมิกาได้ยินเสียงปรียาเรียกชานนท์เลยหันมามอง เห็นปรียากอดกับชานนท์ เขมิกาเหี่ยว จุมพลมองปรียา จำได้ว่าเป็นคนที่เขมิกาพูดถึงว่าเป็นแฟนชานนท์
       “รีบไปกันดีกว่า ก่อนนักข่าวจะมาวุ่นวายกับเรา”
       จุมพลกับปิ้งเดินนำไปก่อน เขมิกาเดินตามจุมพลไป ปรียาเห็นชานนท์มองเขมิกาจึงรีบถามชานนท์
       “พี่นนท์รู้เรื่องทั้งหมดแล้วใช่มั้ยคะ ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คุณขวัญ แต่เป็นน้องสาวฝาแฝด”
       ชานนท์รู้สึกเศร้าขึ้นมาทันที
       
       ประชานั่งหน้าคอมฯ ดูราคาทอง อีกมือถือโทรศัพท์พูดไปด้วย
       “คุณทิพย์ ราคาทองตกลงมาเรื่อยๆ แล้ว ถ้าถึงหมื่นแปดเมื่อไหร่ติดต่อโบรกเกอร์ให้จัดการซื้อได้เลย”
       ประชายิ้มพอใจ คลิกเว็บข่าวออนไลน์ดูเห็นภาพข่าวโจรสลัดโดดเด่นสะดุดตา ประชาอ่านเนื้อข่าวใต้ภาพ
       “โจรสลัดสามพี่น้อง ที่ทางการหมายหัวตามล่ามานานหลายปีได้ติดต่อขอมอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้วเมื่อวานนี้”
       ประชามองภาพเป็นภาพมุมกว้างพวกโจรสลัดโดนใส่กุญแจมือเดินเรียงแถวลงจากเรือ ประชาเพ่งมองแบ็กกราวด์เห็นผู้หญิงแต่งตัวคล้ายเขมิกาใส่หมวกแก๊ป ประชาเห็นหน้าด้านข้างรู้สึกว่าเหมือนขวัญตา ประชารีบซูมภาพขยายตัวผู้หญิงให้ใหญ่ขึ้น เห็นภาพเบลอๆ เหมือนเขมิกา ประชาตะลึงที่เขมิกายังไม่ตาย ชานนท์ก็อาจไม่ตายด้วย
       
       มณฑารีบร้อนออกจากหน้าตึก เดินมาหาประชา ประชาที่ยืนรออยู่หันมา
       “เราจะทำยังไงดี ไหนคุณบอกว่าเห็นขวัญตาจมน้ำไปกับตา”
       “ขวัญตาจะอยู่หรือตาย มันก็ไม่มีความหมายเท่ากับชานนท์รอดตายด้วยหรือเปล่า ถ้าเขากลับมาได้ เรายุ่งแน่”
       “งั้นก็รีบคืนสปามาให้คุณหนู ความผิดคุณจะได้น้อยลง”
       “ชานนท์กลับมาคุณนมก็เข้าคุกเหมือนกัน ทางที่ดีคอยจับตาดูแววนิลไว้ ถ้ามันรอดตายต้องโทรติดต่อน้องสาวแน่”
       ประชาเดินผ่านมณฑาไป มณฑามองอย่างแค้นใจ
       
       วันต่อมาที่โรงพยาบาล เขมิกายืนข้างเตียงจับมือบัณฑิต บัณฑิตยังนอนนิ่งเป็นเจ้าชายนิทรา จุมพลยืนข้างเตียงอีกฝั่ง
       “เจ้าเข็มมันเกือบตายก็เพราะเอ็ง บังอรกับขวัญตาเป็นคนอื่นไปแล้วทำไมยังอยากไปพัวพันกับเขาอีก” จุมพลมองมาทางเขมิกา “เอ็งห้ามไปตามหาขวัญตาอีก ให้มันจบลงเพียงเท่านี้”
       “เท่าที่เข็มตามสืบอยู่ พี่ขวัญยังไม่ตายนะปู่ แต่หนีหายไปไหนก็ไม่รู้ ถ้าปู่ช่วยหา...”
       จุมพลตวาดสวนทันที
       “เอ็งนี่มันดื้อเหมือนพ่อ ถ้าไม่เชื่อฟังข้า ก็ไม่ต้องมาเป็นปู่เป็นหลานกัน อยากไปหาพี่สาวนักก็ไปเลย”
       “รู้แล้วไม่ต้องตะโกนก็ได้ เดี๋ยวพ่อก็ตกใจตื่นกันพอดี”
       จุมพลไม่ขำด้วย
       “ปู่จะไปรอข้างนอก”
       จุมพลออกไป เขมิกากอดพ่อ หอมพ่อ
       
       “พ่อ เข็มกลับมาแล้วนะ จะไม่ไปไหนอีกแล้ว”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       ชานนท์นั่งรอจุมพลอยู่ที่บ้าน โยธินเดินเข้ามา ชานนท์จำโยธินได้ ลุกยืน
       “สวัสดีครับ ปู่จุมพลกับขวัญ ไม่ใช่ซิครับ ผมหมายถึงคุณเข็มไปโรงพยาบาลยังไม่กลับมาครับ”
       “ผมทราบแล้วครับ จริงสิ ผมยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการเลย ผมชื่อโยธิน” โยธินยื่นมือให้ชานนท์จับ ชานนท์จับมือโยธิน “ผมเป็นแฟนกับเข็ม ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายคงจะคุยกันเรื่องงานแต่งของเราเร็วๆ นี้ ยังไงก็ขอเชิญด้วยนะครับ”
       ชานนท์ใจหายปล่อยมือจากโยธิน
       “ยินดีด้วยครับ”
       ปรียาเดินเข้ามาจากด้านใน พอเห็นโยธิน ปรียาบึ้งตึงใส่เพราะรู้แล้วว่าโยธินโกหกเรื่องเป็นกะเทยเพื่อช่วยเขมิกา โยธินจะอ้าปากทัก แต่ปรียารีบหันไปคุยกับชานนท์
       “พี่นนท์จะบอกนิลเมื่อไหร่คะว่าพี่นนท์ยังไม่ตาย”
       “ขอให้พี่ได้ร่ำลาคุณจุมพลก่อน เราจะกลับกรุงเทพฯ ทันที”
       ปรียาพยักหน้า
       “ยังกลับไม่ได้นะฮะ” เสียงเขมิกาดังขึ้น เขมิกากับจุมพลเดินเข้ามาจากด้านนอก “ปู่ฉันอุตส่าห์ช่วยปิดข่าวที่คุณรอดตายกลับมา ไม่ให้รู้ไปถึงหูประชา แต่คุณจะวิ่งไปชนตอเสียเอง”
       ชานนท์หยิ่งไม่อยากรับความช่วยเหลือ พูดกับจุมพล
       “ขอบคุณครับที่ช่วยเป็นธุระให้ผม แต่ผมไม่กล้ารบกวนมากไปกว่านี้ ปัญหาระหว่างผมกับประชา ผมอยากขอ
       แก้เอง ไม่อยากให้คนอื่นมาเดือดร้อนด้วย ปรียาไปเก็บเสื้อผ้าเถอะ”
       ปรียาเดินไป จุมพลหมั่นไส้ที่ชานนท์หยิ่ง
       “ในเมื่อเขาอยากไป ก็ตามใจเขาเถอะ ถือว่าเราได้แสดงน้ำใจไปแล้ว ทำเท่าที่ทำได้ก็พอ”
       จุมพลเดินเข้าบ้าน เขมิกาหนักใจเพราะห่วงชานนท์จะอ้าปากพูดอีกแต่โยธินจับมือเขมิกาไว้ ตั้งใจทำให้ชานนท์เห็น
       “ผมกับเข็มขออวยพรให้คุณโชคดีนะครับ”
       ชานนท์มองมือโยธินที่กุมมือเขมิกา
       “ขอบคุณครับ”
       เขมิกาอึดอัดที่โยธินทำแบบนี้ แต่ทำอะไรไม่ได้
       
       ปิ้งจอดรถที่ปั้มน้ำมันแล้วบอกชานนท์เสียงแข็งๆ
       “ขอเติมน้ำมันก่อนนะคุณ” ปิ้งเปิดกระจกบอกเด็กปั้ม “เต็มถังน้อง”
       มีรถกระบะอีกคันมาจอดต่อจากรถปิ้ง คือฉลามมือปืนของประชา ในรถปรียารู้สึกคอแห้ง
       “ปรียาจะไปซื้อน้ำ พี่นนท์อยากได้อะไรมั้ยคะ”
       “พี่ไปซื้อให้เองจ๊ะ”
       ชานนท์เปิดประตูลงไป ฉลามยืนหันหลังให้กำลังถามเด็กปั้มที่เติมน้ำมันให้รถชานนท์อยู่ ฉลามให้เด็กปั้มดูรูปชานนท์
       “เคยเห็นคนในรูปนี้มั้ยน้อง”
       เด็กปั้มหยิบรูปมาดู ชานนท์ได้ยินที่ฉลามพูดกับเด็กปั้มเลยมองรูปแบบไม่ตั้งใจ ชานนท์เห็นรูปตัวเองจึงมองที่เอวด้านข้างฉลามมีปืนเหน็บอยู่ ชานนท์รีบก้มหน้าไม่ให้เด็กปั้มเห็นหน้าแล้วเปิดประตูกลับเข้ารถอย่างเร็ว ฉลามเดินมาหยุดยืนตรงประตูด้านชานนท์พอดี ชานนท์รีบบอกปิ้ง
       “ขับออกไปเร็วๆ นายปิ้ง”
       ปิ้งหันมาด้านหลัง
       “ไม่ต้องรีบก็ได้ครับ รถทัวร์ที่จะเข้ากรุงเทพฯ ยังไม่ออกหรอก เวลามีเหลือเฟือ”
       ชานนท์เบี่ยงตัวหลบเต็มที่
       “ไม่ใช่อย่างนั้น แต่มีคนตามตัวฉันอยู่ มันอยู่ข้างรถเรานี่”
       ปิ้งมองนอกรถเห็นฉลามยืนแกะหมากฝรั่งใส่ปากอยู่
       “หน้าตาไม่ใช่คนดีแน่ แบบนี้ต้องรีบสวมบทเสือเผ่นแล้วพี่น้อง” เด็กปั้มมาเก็บเงิน ปิ้งรีบยื่นเงินให้อย่างรีบร้อน “เอาไปเลยๆ ไม่ต้องทอนน้อง”
       ปิ้งรีบติดเครื่องขับออกไปอย่างไว ฉลามเดินกลับไปที่รถตัวเอง
       
       จุมพลเดินตรวจงานอยู่ในโกดังเก็บอาหารทะเล คนงานกำลังนำของทะเลแช่แข็ง เขมิกากับปิ้งวิ่งเข้ามา
       “ปู่” จุมพลหันไปมอง “มีมือปืนมาตามหาคุณชานนท์ สงสัยจะเป็นไอ้ประชาส่งมา ปู่ต้องช่วยเขานะ”
       “เห็นหยิ่งนักไม่อยากรับความช่วยเหลือไม่ใช่หรือ ก็ให้เขาไปแจ้งความสิ ลูกพี่ไม่เห็นต้องไปตื่นเต้นด้วยเลย” ปิ้งบอก
       “คิดหรือว่าจะเอาผิดประชาได้ง่ายๆ หลักฐานอะไรก็ไม่มี เข็มทำให้เขาเดือดร้อน เข็มต้องรับผิดชอบ ให้เขาอยู่ที่บ้านกับเราเถอะนะปู่”
       “ไม่ได้ มันเป็นผู้ชายจะมาอยู่ร่วมบ้านกับเอ็งได้ยังไง”
       
       จุมพลยืนตรงหน้าพวกคนงาน ปิ้งยืนข้างๆ
       “ข้าจะแนะนำคนงานคนใหม่ให้รู้จัก” ชานนท์แต่งตัวแบบคนงานในแพปลา “มันชื่อไอ้นนท์ เป็นญาติห่างๆ ของข้าที่เพิ่งมาจากทางเหนือ มันจะมาฝึกงานชั่วคราว ข้าอนุญาตให้ใช้งานมันได้ทุกอย่าง ไม่ต้องเกรงใจข้า”
       จุมพลพูดจบเดินขึ้นเรือไป ปิ้งมองชานนท์แบบไม่ค่อยชอบขี้หน้าชานนท์เท่าไหร่ ได้ทีแกล้งชานนท์ชี้ไปที่ลังปลา
       “งั้นก็เอางานเบาะๆ ก่อนแล้วกันนะไอ้นนท์ โน่นไปแบกลังปลาขึ้นรถกระบะ ส่วนพวกแก ไปทำงานกันต่อ ให้เร็วๆ”
       
       ทั้งหมดแยกย้าย ชานนท์มองไปที่ลังปลา

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       ชานนท์พยายามยกลังปลาแต่ยกไม่ขึ้น ปิ้งเดินกวนๆ เข้ามาดู
       “อะไรกัน ของเบาๆ ยกไม่ขึ้น แบบนี้เขาเรียกว่าเลี้ยงเสียข้าวสุก” เขมิกาดันหัวปิ้ง ปิ้งตกใจหันไปโวยวาย “เฮ้ย ใครกล้าเล่นหัวพี่วะ เดี๋ยวปัด”
       ปิ้งง้างหมัด เขมิกาชี้หน้าตัวเอง
       “พี่เองน้อง”
       ปิ้งหดมือกลับทันที
       “ถ้าเป็นลูกพี่เข็ม จะลูบหัว เกาคอยังไงก็ได้จ้า”
       เขิกามดึงปิ้งออกห่างๆ ชานนท์ ซุบซิบกับปิ้ง
       “แกใช้นายชาเย็นทำแบบนี้ได้ยังไง เขาเป็นลูกเศรษฐี เป็นคุณหนูไฮโซ แบกหามของหนักอย่างนี้ พอดีหลังเดี้ยง”
       ปิ้งซุบซิบกับเขมิกา
       “ลูกพี่ก็ไปถามเถ้าแก่เองสิ เถ้าแก่เป็นคนสั่ง”
       ชานนท์ยกลังปลาเดินเข้ามา
       “ไม่ต้องถามหรอก งานแค่นี้ฉันทำได้”
       ปิ้งกับเขมิกาตกใจรีบผละออกห่างกัน เขมิกาเห็นชานนท์ยกลังปลาท่าทางหนักมาก เขมิกาผลักปิ้งไปทางชานนท์
       “ไอ้ปิ้งยืนเฉยทำไมไปช่วยคุณ เออ นายนนท์หน่อยสิ”
       “ถ้าเธออยากช่วยฉัน อยู่เฉยๆ ดีกว่า”
       ชานนท์ยกลังปลาไป ปิ้งยิ่งหมั่นไส้
       “รัยวะ ไอ้พวกมีเงินมันเป็นแบบนี้เหมือนกันหมดหรือไงเนี่ย ลูกพี่ไม่ต้องไปห่วงมันเลยนะ ไม่ต้องไปคอยง้อมันด้วย”
       “ไม่เคยง้อโว้ย”
       เขมิกามองชานนท์แบบห่วงๆ
       
       ชานนท์ออกแรงฮึดยกลังปลาขึ้นท้ายกระบะ แต่ยกไม่ขึ้นต้องวางลง เขมิกายืนแอบมองอยู่ ชานนท์ยกอีกที คราวนี้ยกขึ้นแต่หมิ่นเหม่ ลังปลาหล่นลงมา ปลากับน้ำแข็งกระจายเกลื่อน ชานนท์รีบเก็บปลา เขมิกาทนไม่ไหววิ่งออกไปช่วยเก็บปลา ชานนท์เห็นเขมิการู้สึกอายจึงปัดมือเขมิกาออก
       “บอกให้อยู่เฉยๆ ไง”
       “ทำไมคุณต้องทำแบบนี้ ตอนอยู่บนเรือคุณก็ดูไม่โกรธฉันแล้วนี่ เราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้ด้วยซ้ำไป”
       “ฉันเป็นคนงานของเถ้าแก่ ช่วยเรียกฉันว่านนท์เฉยๆ ไม่ต้องเรียกว่าคุณ ปฏิบัติตัวต่อฉันเหมือนคนงานคนอื่นๆ”
       “แต่ฉัน”
       “เธออยากให้คนงานที่นี่รู้หรือไงว่าฉันเป็นเศรษฐีตกอับ ต้องมาแบกลังปลาทำงานแลกข้าวแลกน้ำ ชีวิตจนตรอก ไปไหนไม่รอด กลัวฉันอับอายไม่พอหรือไง”
       “ฉันไม่ได้คิดจะทำให้คนดูถูกคุณ เออ ดูถูกนายนะ ฉันไม่ทันได้คิด”
       ชานนท์นิ่งไม่พูดอีก ก้มหน้าก้มตาเก็บปลาใส่ลังน้ำแข็ง เขมิกาลุกยืน รู้สึกเห็นใจชานนท์มาก
       
       จุมพลนั่งตรวจบัญชี เขมิกาเดินอาดๆ หน้าบูดบึ้งเข้ามา
       “ปู่ ทำไมปู่ต้องให้เขาไปเป็นคนงานด้วย งานเราก็มีตั้งหลายหน้าที่ ทำบัญชี ตรวจสินค้า ทำการตลาด”
       จุมพลทุบโต๊ะผาง เขมิกาสะดุ้ง ถอยห่างโต๊ะกลัวโดนเล่น
       “แล้วเอ็งมายุ่งอะไรด้วย”
       “ก็เข็ม” เขมิกานึกไม่ออกว่าทำไมต้องยุ่ง “เออ นั่นสิ ก็ๆ เข็มทำไม่ดีกับเขาไว้เยอะ ก็ไม่อยากเห็นเขาลำบาก”
       “คุณชานนท์เป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง มีคนรู้จักจำหน้าได้เยอะแยะ ให้ไปทำงานที่แพปลาน่ะดีแล้ว จะได้ไม่เป็นที่สงสัย”
       “แต่เขาไม่เคยทำ”
       “ถ้าอยากให้ปู่ช่วย ก็ต้องทำตามวิธีของปู่ ถ้าเขาทำไม่ได้ก็กลับกรุงเทพฯไป”
       เขมิกาจ๋อย
       
       ปรียานั่งเล่นที่โต๊ะสนามในสวนหน้าบ้านจุมพล โยธินมาหาเขมิกาเห็นปรียานั่งอยู่เลยเดินเข้าไปหา ปรียาเห็นโยธินเดินมา จึงรีบลุกหนี โยธินรีบวิ่งไปดักหน้าไว้
       “ผมเพิ่งรู้จากเข็มว่าคุณไม่ได้กลับกรุงเทพฯแล้ว”
       “ค่ะ”
       ปรียาจะเดินต่อ โยธินดักหน้าไว้อีก
       “ไม่ให้โอกาสผมได้ขอโทษบ้างเลยหรือครับ”
       “คุณอธิบายกับคุณปู่แล้วนี่คะว่าแกล้งทำเป็นกะเทยเพราะต้องการช่วยคุณเข็ม ฉันก็เข้าใจแล้วค่ะ”
       “แต่คุณยังโกรธผม ตั้งแต่วันที่ผมสารภาพความผิดกับปู่ คุณไม่พูดกับผมอีกเลย” ปรียาจะเดินหนี โยธินดึงแขนไว้ “เราเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วหรือ”
       “เป็นได้ค่ะ แต่คงไม่เหมือนเดิม”
       
       ปรียาเดินหนีเข้าบ้าน เขมิกายืนมองอยู่ที่ระเบียง

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 15 (ต่อ)
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 14
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 13
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 12
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 36 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 36 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นไปได้มั๊ยคะ ถ้าจะลงให้ยาวๆๆๆๆ

เข้าใจค่ะ
แค่อยากบอกเท่านั้น
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก
Rungtawan_30@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปขวัญตาตายรึยังคะ? (อาจจะพลาดอ่านบางตอน)
ขอโทษนะคะถ้ารบกวน
เข็มหมุด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นไปได้มั๊ยคะ ถ้าจะลงให้ยาวๆๆๆๆ

เข้าใจค่ะ
แค่อยากบอกเท่านั้น
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชานนท์-เขมิกา น่ารักอ่ะ >///<
pimchanok-96@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปู่หวงเข็มขนาดนั้น นี้ถ้ารู้ว่าเข็มเคยนอนเตียงเดียวกับนายชานนท์มาแล้ว มีหวังบ้านแตกแน่ๆ
omega555 (omega555 สมาชิก)
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014