หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ เจ้าสาวสลาตัน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 31 มกราคม 2557 09:15 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11 (ต่อ)
       
       ปรียานั่งซึมที่โต๊ะเครื่องแป้ง ยังเสียใจเรื่องโยธิน เขมิกาหอบผ้าห่มเข้ามา
       
       “ฉันเอาผ้าห่มมาให้ฮะ ผืนนี้หนาหน่อย เพราะที่นี่ตอนดึกๆ มันจะเย็นกว่าในกรุงเทพฯ”
       ปรียาเดินมารับ
       “ขอบคุณค่ะ”
       ปรียาวางผ้าห่มบนเตียง
       “ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องทุกข์ใจเรื่องคุณนนท์ แผนทั้งหมดเป็นความคิดของฉันคนเดียว รวมทั้งเรื่องที่เฮียโยหลอกคุณด้วย คุณโกรธฉันด่าฉันได้เลย แต่กรุณายกโทษให้เฮียด้วยเถอะ”
       ปรียาหันมา
       “ถามจริงๆ เถอะค่ะ คุณเข็มรักพี่นนท์หรือเปล่าคะ”
       เขมิกาปากแข็ง
       “รักเขาเนี่ยนะ นี่ฉันเล่นละครได้เก่งขนาดคุณเชื่อเลยหรือที่คุณเห็นฉันจี๋จ๋ากับเขา ฉันแกล้งทำทั้งนั้น ตามบทๆ”
       ปรียาไม่เชื่อ ตั้งใจพูดกันเขมิกาแบบนิ่มๆ
       “นั่นสินะ พี่สาวคุณยังไม่ตาย ถ้าคุณเกิดไปรักพี่เขยตัวเองก็เท่ากับว่าคุณแย่งสามีพี่สาว คุณคงไม่ทำแบบนั้นแน่ใช่มั้ยคะ”
       เขมิกาอึ้ง ฝืนยิ้ม
       “มันแน่อยู่แล้ว”
       
       วันต่อมามณฑามาหาประชาเพื่อถามข่าวชานนท์
       “ลูกน้องคุณตามหาคุณผู้ชายเจอหรือยัง”
       ประชามีสีหน้าหนักใจ
       “ไม่เจอมันทั้งคู่”
       “ทางคุณหนูก็ไม่ได้รับการติดต่อจากคุณผู้ชายเหมือนกัน” อึ่งใส่เสื้อคอกว้างเซ็กซี่ เลิกใส่ชุดพนักงาน ถือกาแฟเดินเชิดๆ เข้ามา มณฑามองแบบดูถูก “ฉันกลับล่ะค่ะ เรื่องที่ฉันอยากรู้ช่วยส่งข่าวด้วยแล้วกัน”
       มณฑาเดินไป อึ่งยกกาแฟให้ประชาตั้งใจก้มให้ประชาเห็นเนินอก อึ่งกระซิบแบบรู้กัน
       “วันนี้คุณผู้ชายไม่เมื่อยตัวหรือคะ ฉันจะได้นวดให้อีก”
       ประชายิ้มๆ
       “ก็ดี ไปล็อกประตูให้ก่อนสิ”
       อึ่งกระดี๊กระด๊า รีบไปที่ประตู
       
       แววนิลมาที่ห้องปรียาเพราะคิดถึงเพื่อน และนึกถึงวันที่ปรียาจะไปตามชานนท์
       ปรียาเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเป้ แววนิลยืนมองมีไม้เท้าพยุงตัว
       “เธอจะไปไหน”
       “เราไม่เชื่อว่าพี่นนท์ตาย เราจะไปตามหาพี่นนท์”
       “ฉันไปด้วย”
       มณฑาเดินเข้ามา
       “ไปไม่ได้ค่ะ” มณฑามองปรียา “บ้านนี้ไม่ใช่โรงแรมที่คุณจะเข้าออกยังไงก็ได้ หรือคิดอยากจะกลับเข้ามาอยู่อีกก็ได้นะคะ”
       “นม”
       “เราไม่เหมือนก่อนแล้วนะคะคุณหนู ลำพังเลี้ยงคนในบ้านยังต้องระมัดระวังการใช้เงินมากขึ้น ภาระบางอย่าง” มณฑาเหลือบมองปรียา “ตัดไปบ้างก็ควรตัดค่ะ”
       ปรียารู้ตัวว่าโดนไล่
       “เราไปนะนิล แล้วจะกลับมาขนของที่เหลือทีหลัง”
       ปรียาเดินออกไป แววนิลไม่พอใจมณฑา
       “นมพูดเกินไป ปรียาคือเพื่อนรักของนิลนะ เรื่องไรไปไล่เขาคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้านนี้หรือยังไง”
       “เรามีแต่ค่าใช้จ่าย รายได้จากสปาก็ถูกทอนลงไปเพราะเหลือหุ้นอยู่แค่ไม่กี่เปอร์เซ็น นมต้องห่วงคุณหนูก่อนคนอื่นค่ะ คุณหนูจะด่านม โกรธนม นมก็ต้องยอม”
       แววนิลโมโหจนร้องไห้ออกมา
       “ถ้าพี่นนท์ยังอยู่ก็คงไม่เป็นอย่างนี้หรอก”
       มณฑากอดแววนิล โกหก
       “นมจ้างคนไปตามหาคุณผู้ชายอยู่ แต่ถ้าเราหาไม่พบจริงๆ คุณหนูก็ต้องยอมรับความจริงนะคะ เราจะได้จัดงานศพเพื่อให้คุณผู้ชายไปสู่สุคติ”
       ปัจจุบัน มือถือแววนิลดัง ปรียาโทรมา แววนิลดีใจรีบรับสายตัดพ้อ
       “ปรียา ทำไมเงียบหายไปเลย เจอพี่ชายฉันมั้ย”
       ปรียามองหน้าชานนท์ที่ยืนฟังอยู่ ชานนท์พยักหน้าให้ปรียาพูดโกหก
       “พี่นนท์อาจตายไปแล้วนิล เราหายังไงก็หาไม่เจอ แม้แต่ศพ”
       แววนิลเสียใจทรุดนั่งที่เตียงของปรียา มือยังถือโทรศัพท์อยู่
       
       “เมื่อไหร่เธอจะกลับมา ฉันเหลือเธอคนเดียวแล้วนะปรียา ฉันคิดถึงเธอ คิดถึงพี่นนท์” แววนิลสะอึกสะอื้น “เธอรู้มั้ยที่นี่เกิดอะไรขึ้น ไอ้ประชามันยึดจวงจันทร์สปาไปแล้ว”

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       ชานนท์รีบเร่งเก็บเสื้อผ้า2-3ตัวใส่กระเป๋า รูดซิป ปรียาวิ่งเข้ามา
       “พี่นนท์รอปรียาก่อนได้มั้ยคะ ปรียาขอกลับไปหานิลด้วย”
       “ประชากำลังตามล่าตัวพี่ พี่ไม่อยากให้เธอไปเสี่ยงด้วย รอพี่อยู่ที่นี่ แล้วพี่จะติดต่อกลับมา”
       ชานนท์รีบผลุนผลันออกไป ปรียาร้องเรียก
       “พี่นนท์”
       
       ชานนท์ตรงดิ่งมาที่รถกระบะ ลองเปิดประตู ประตูไม่ได้ล็อค ชานนท์กำลังจะเข้านั่งในรถ ปิ้งวิ่งมาชี้หน้า
       “เฮ้ยๆ ไอ้นนท์ ขโมยรถเถ้าแก่หรือ ลงมา”
       “ฉันกำลังรีบ ไม่มีเวลาขอยืมเถ้าแก่ ฝากบอกเถ้าแก่ด้วยว่าเสร็จธุระแล้ว ฉันจะขับมาคืนด้วยตัวเอง”
       ชานนท์จะเข้ารถ โดนปิ้งคว้าคอเสื้อไว้
       “เอาไปไม่ได้นะโว้ย รถคันนี้ฉันใช้งานอยู่”
       ชานนท์ลืมตัวผลักอกปิ้ง เซไป แล้วรีบปิดประตูขับรถออกไปอย่างเร็ว ปรียาวิ่งมาร้องเรียก
       “พี่นนท์ๆ”
       เขมิกาขี่มอเตอร์ไซด์วิ่งมาจอดข้างปิ้งกับปรียา
       “เกิดอะไรขึ้น นั่นเขาจะไปไหน”
       ปรียาห่วงชานนท์
       “คุณประชายึดสปาของพี่นนท์ไปแล้วค่ะ พอพี่นนท์รู้ก็จะกลับกรุงเทพฯไปแก้แค้น”
       เขมิกาตกใจเป็นห่วงชานนท์ ซิ่งมอเตอร์ไซด์ตาม
       
       เขมิกาซิ่งรถตามชานนท์ บีบแตรให้ชานนท์จอดรถ ชานนท์มองกระจกหลังรู้ว่าเขมิกาตามมาจึงเร่งเครื่องหนี เขมิกาพยายามซิ่งให้ทันรถชานนท์ รถมอเตอร์ไซด์เทียบขึ้นมาด้านข้าง เขมิกาตะโกน
       “จอดรถลงมาคุยกันก่อน”
       ชานนท์ตะโกนกลับ
       “เธอกลับไปซะ ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้สิ่งที่ยายของฉัน พ่อของฉันสร้างมาด้วยความยากลำบากตกไปอยู่ในมือคนชั่วเด็ดขาด”
       เขมิกาคิดๆ เจ้าเล่ห์ แกล้งส่ายแฮนด์ไปมา
       “เฮ้ยๆ แฮนด์เป็นอะไร ทำไมบังคับไม่ได้” เขมิกาแกล้งเบี่ยงมอเตอร์ไซด์ไปริมทาง ชานนท์มองตกใจ เขมิกาแกล้งทำเป็นมอเตอร์ไซด์ล้มข้างทาง “โอ๊ย”
       ชานนท์ห่วงเขมิกา รีบชะลอความเร็วเข้าจอดข้างทางอีกฟาก
       
       เขมิกาแกล้งนั่งเจ็บ
       “โอ๊ย! ขาหักหรือเปล่าก็ไม่รู้”
       ชานนท์วิ่งเข้ามาประคองเขมิกา ชานนท์โมโหดุใส่
       “ทำไมชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านนัก เห็นมั้ยเจ็บตัวจนได้”
       เขมิกายิ้มยียวน
       “แล้วที่วิ่งหน้าตั้งมาดูคนขี่มอไซด์ล้ม ไม่เรียกว่าชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านหรือไงฮะ”
       “เพราะฉันเป็นคนมีมนุษยธรรม”
       “ฉันก็มีเหมือนกัน ถึงได้พยายามห้ามไม่ให้คุณไปตาย”
       ชานนท์จะอุ้มเขมิกา
       “ฉันจะพาเธอไปหาหมอ”
       เขมิกาดันชานนท์ออก แล้วลุกยืน
       “ไม่ต้องฉันหายแล้ว”
       ชานนท์มองงง ไม่พอใจ
       “นี่เธอยังไม่เลิกนิสัยชอบหลอกคนอีกหรือ ฉันไม่น่าหลงกลเธอเลย”
       ชานนท์จะไป เขมิกาวิ่งไปขวางหน้า
       “คุณสะกดคำว่าใจเย็นไม่เป็นหรือไง รอให้มันตายใจว่าคุณตายจริง แล้วค่อยกลับไปค้นหาหลักฐานเล่นงานมันตอนที่มันไม่ทันระวังตัว ไม่เวิร์คกว่าหรือ”
       “ถ้ากิจการแพปลาของปู่เธอโดนนักเลงมันยึดไป เธอจะใจเย็นอยู่ได้หรือเปล่า”
       “ฉันก็จะยิงมันให้กระจุย ตาต่อตาฟันต่อฟัน เพราะฉันถูกเลี้ยงมาอย่างนักเลง ฉันก็คิดของฉันได้แค่นี้ แต่คุณมันไม่เหมือนกัน คุณเป็นนักเรียนนอก เป็นนักธุรกิจ เป็นนักบริหาร คุณต้องคิดแก้ปัญหาได้เก่งกว่าฉันสิ หรือว่าคุณอยากใช้กำลังมากกว่าใช้สมอง ก็ไปเลย ฉันจะไม่ห้าม” เขมิกาดึงปืนออกมาจากเอว วางบนมือชานนท์ “ตอนนี้ฉันต้องพกมันไว้เพื่อป้องกันตัวจากไอ้พวกเสี่ยเม้งฉันให้คุณยืม”
       เขมิกาเดินไปยกรถขึ้น ชานนท์มองปืนคิดตามแล้วเดินไปหาเขมิกาส่งปืนคืน เขมิกามองหน้าชานนท์
       “เธอพูดถูก ฉันไม่ใช่นักเลง ปืนนี่คงไม่เหมาะกับฉัน”
       
       เขมิการับคืนไป ยิ้มพอใจที่ชานนท์คิดได้
       

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       ชานนท์ขับรถกลับเข้าแพปลา เขมิกาขี่มอเตอร์ไซด์ตามหลัง ปรียายืนรออยู่ ร้องดีใจ
       
       “พี่นนท์กลับมาแล้ว” ปรียาวิ่งไปหา ชานนท์ลงจากรถ ปรียากอดชานนท์ “พี่นนท์อย่ากลับไปเลยนะคะ ปรียากลัวพี่นนท์โดนคนเลวมันทำร้ายเอา”
       เขมิกายังนั่งบนรถมอเตอร์ไซด์ มองอย่างหึงๆ
       “นี่มันกี่โมงแล้วเนี่ย เข้างานสายระวังเพื่อนคนงานจะเหม็นขี้หน้าเอา คิดว่าคุณมีอภิสิทธิ์”
       ชานนท์ดันปรียาออก
       “พี่ไปทำงานนะ ปรียากลับบ้านไปก่อนนะจ๊ะ”
       ชานนท์เดินไปที่เรือประมง มือถือเขมิกาดัง เขมิการับสาย
       “ว่าไงเฮีย” เขมิกาฟังแล้วมองปรียา “คุณปรียานะหรือ”
       ปรียาเดาได้ทันที
       “อย่าบอกนะคะว่าฉันอยู่นี่”
       ปรียารีบเดินไปทางเรือประมง
       “คุณปรียาไม่ให้เข็มบอกเฮียว่าอยู่ที่นี่  สงสัยยังเหม็นขี้หน้าเฮียอยู่”
       เขมิกามองไปทางปรียา
        
       ปิ้งกำลังยืนคุมคนงานคัดปลาที่กองอยู่บนพื้นเรือใส่ตะกร้าพลาสติก ชานนท์เดินขึ้นเรือมา ปิ้งไม่พอใจพูดลอยๆ
       “นึกว่าไปแล้วจะไปลับ ที่แท้ก็ไปไหนไม่รอด”
       ชานนท์เดินมาหาปิ้ง
       “วันนี้งานของฉันมีอะไรบ้าง”
       ปิ้งคิดแกล้งชานนท์ สั่งพวกคนงาน
       “พวกแกหยุดมือก่อน ไอ้คุณนนท์ใจดี อาสาทำงานแทนพวกแกทุกคน ใครอยากไปไหนก็ไปเลย”
       พวกคนงานชอบใจ รีบวางงาน พากันเดินออกจากเรือ ชานนท์มองกองปลากองใหญ่
       “ฉันต้องทำทั้งหมดนี้หรือ”
       ปิ้งยิ้มกวนประสาท
       “เกรงใจ ก็เลยจัดให้แค่เล็กน้อย แต่ถ้าไม่พอ พี่ช่วยเติมให้อีก” ปิ้งยกตะกร้าที่คัดปลาใส่ไว้แล้ว เทรวมกอง
       “เครปะ”
                   ปิ้งเดินกวนๆ ไปทางท้ายเรือ ชานนท์นั่งยองจะหยิบปลาใส่ตะกร้าแต่มีมือผู้หญิงยื่นมาหยิบไปก่อน
       “ปรียาช่วยเองค่ะ”
       “พี่บอกให้กลับบ้านไป ทำไมไม่กลับ”
       “กลับไปก็ไม่รู้จะทำอะไรนี่คะ แต่อยู่นี่ยังช่วยพี่นนท์ทำงานได้”
       ชานนท์ดึงปลาจากมือปรียา
       “พี่ไม่ได้ต้องการคนช่วย เธอกลับไปเถอะ” ชานนท์ก้มหน้าก้มตาคัดปลา ปรียายังดื้อลุกยืน เดินไปลากตะกร้าเปล่ามาไว้ข้างตัวแล้วนั่งลงยองๆ  “ปรียา ไม่ได้ยินที่พี่บอกหรือ”
       “ได้ยินค่ะ แต่อยากช่วย” ปรียาดื้อจับปลาตัวที่ยังไม่ตาย ปลาดิ้นดีดตัวลอยข้ามหัวปรียาตกลงพื้นใกล้กับถังน้ำมันเครื่อง ชานนท์ถอนใจจะลุกไปเก็บปลา “พี่นนท์ไม่ต้อง ปรียาทำเองค่ะ”
       ปรียารีบวิ่งไปที่ปลา ปลานอนนิ่ง ปรียาจับขึ้นมาได้  แต่ปลาดีดตัวใส่หน้าปรียา  ปรียาตกใจร้องกรี๊ดหงายหลังลื่นล้มไปชนถังน้ำมันเครื่อง ถังน้ำมันเครื่องล้ม น้ำมันสีดำจำนวนมากไหลไปทางกองปลา ชานนท์ลุกยืน ตกใจ เขมิกา โยธินเข้ามาที่เรือพอดี  เขมิกาตกใจ  น้ำมันเครื่องไหลมาถึงกองปลาแล้ว ปิ้งวิ่งมาจากหัวเรือเห็นน้ำมันก็ตกใจ          
       “มาช่วยกันก่อน เร็วเข้าเอาปลาที่เหลือใส่ตะกร้าให้ทัน”
       เขมิกาบอกแล้วรีบเข้าไปช่วยชานนท์ ปิ้งตะโกนเรียกคนงาน
       “ไอ้สิง ไอ้เผือก ไอ้เภา มาช่วยทางนี้หน่อยโว้ย”
       พวกคนงานอีก 3 คนรีบวิ่งมา
       “ปิ้ง! หากระสอบมากั้นๆ ไว้ อย่าให้ไหลลงมาอีก”
       ปิ้งรีบวิ่งไปหากระสอบ โยธินเห็นปรียานั่งเจ็บข้อศอกเลือดซึม โยธินรีบเข้าไปประคองปรียา 
       “ผมจะพาไปทำแผล”
       
       ปรียารู้สึกตกใจมาก มองหน้าโยธิน

เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 11
       เขมิกา ชานนท์ ปิ้ง  คนงาน ช่วยกันเก็บปลาใส่ตะกร้าอย่างเร่งรีบ
       
       “เร่งมืออีก เร่งมืออีก”
       ชานนท์โกยปลาด้านบนอย่างเร็วโดยไม่กลัวโดนบาดมือ ปิ้งมองปลาในมือเปื้อนเป็นสีดำ
       “ไม่ทันแล้วลูกพี่ ปลานอนหมดแล้ว คงได้ปลาเป็นแค่นี้แหละอวนนี้ขาดทุนป่นปี้” ปิ้งมองชานนท์ “ปลามีสารพิษใครจะรับซื้อ”
       ชานนท์หน้าสลด
       “ฉันไม่ดีเอง อยากให้รับผิดชอบยังไงก็ได้ทั้งนั้น”
       “จ่ายไหวหรือ ปลาทั้งหมดราคาตั้งเท่าไหร่ ไปให้เถ้าแก่เป็นคนลงโทษดีกว่ามั้ง”
       “ปู่ไม่อยู่ไปประมูลงานที่โคราชหลายวัน ฉันตัดสินเอง” เขมิกาพูดกับชานนท์ “นายต้องขนปลาไปทิ้งคนเดียว แล้วกลับมาล้างเรือให้สะอาด  คนอื่นห้ามช่วย”
       ปิ้งไม่พอใจ
       “ไรกันลูกพี่ ลงโทษแค่เนี่ย หน่อมแน้มจุงเบย”
       “ทำสัญญาว่าฉันเป็นหนี้เถ้าแก่ แล้วหักเงินเดือนฉันทุกสิ้นเดือนจนกว่าจะหมดหนี้”
       ชานนท์สั่งเขมิกา เขมิกาแกล้งโมโหทำเป็นขึงขังต่อหน้าคนงาน
       “นายเป็นหัวหน้าฉันหรือ ถึงจะมาสั่งฉันให้ทำนั่นทำนี่ฉันว่ายังไงก็ตามนั้น อย่ามากวนอารมณ์ให้ขุ่นแต่เช้าเดี๋ยวเจ็บ”
       เขมิกาเดินไป ปิ้งมองชานนท์แบบขัดใจ
        
       ปิ้ง คนงาน ช่วยกันยกตะกร้าปลาที่ไม่โดนน้ำมันขึ้นท้ายรถกระบะ ชานนท์แบกตะกร้าปลาที่โดนน้ำมันไปทิ้ง  เดินผ่านกลุ่มปิ้ง ปิ้งมองหมั่นไส้  พูดกัดเสียงดัง
       “มาละโว้ยเด็กเส้น ทำผิดก็แค่โดนเล่นนิดๆ หน่อยพอเป็นน้ำจิ้ม ลองถ้าเป็นฉันหรือพวกแก คงโดนเถ้าแก่จับมัดตากแดดเป็นปลาหมึกแดดเดียวไปแล้ว” 
       ชานนท์รู้สึกไม่ค่อยดีวางตะกร้า เดินอาดๆ ไปหาปิ้ง คนงานคนอื่นไม่อยากมีเรื่องด้วยพากันถอยไปห่างๆ ชานนท์พูดตรงๆ กับปิ้ง
       “ฉันไม่ใช่เด็กเส้น แต่ต้องการมาทำงานเป็นคนงานเหมือนทุกคน ถ้านายไม่พอใจอะไรฉัน ก็พูดมาซึ่งๆ หน้าได้เลย”
       “โหย นักเลงซะด้วย ผมไม่กล้าหือกับท่านหรอกครับ ท่านนักธุรกิจหญ่ายยย” ปิ้งลากเสียง เขมิกาเดินเข้ามาได้ยินรีบห้ามปิ้งพูด
       “ไอ้ปิ้งหยุดพล่ามเรื่องไร้สาระได้แล้ว ตามฉันมานี่”
       เขมิกาดึงคอเสื้อปิ้งให้เดินตามไป   ปิ้งโวยวาย
       “โอ๊ยๆๆ ลูกพี่ เบาๆๆ เจ็บ”
        
       เขมิกาพาปิ้งมาด่าที่ชายหาด
       “จำที่ปู่สั่งไม่ได้หรือ ว่าอย่าปากสว่างให้คนรู้ประวัติของนายชาเย็น”
       ปิ้งยิ่งหมั่นไส้ชานนท์
       “ฉันไม่เข้าใจ มันสำคัญอะไรนักหนา ทำไมลูกพี่ต้องคอยให้ท้ายมัน ถ้าเป็นฉันสร้างปัญหาแบบวันนี้คงโดนจัดเต็ม”
       “จะเอามาเปรียบเทียบกันได้ยังไง นายชาเย็นเขาไม่เคยลุยงานหนักๆ อย่างเรา เราต้องสอนเขา ให้เวลาเขาปรับตัวบ้าง”
       “พูดไปพูดมาลูกพี่ก็เข้าข้างมันอยู่ดี  ทำอย่างกับมันเป็นแฟน”
        เขมิกาโมโห เบิ๊ดกะโหลกปิ้ง
       “ไอ้ปิ้ง แกเอาอวัยวะส่วนไหนคิดฮึ สมองหรือตาตุ่ม” 
       ปิ้งโมโหน้อยใจ
       “ลูกพี่เปลี่ยนไป ลูกพี่ต้องเข้าข้างฉันถึงจะถูก ไม่ใช่เข้าข้างไอ้หน้าหยิ่งนั่นแล้วมาด่าฉันอย่างนี้” 
       ปิ้งเดินฮึดฮัดไป เขมิกางงปิ้งมาก
        
       โยธินเทน้ำยาล้างแผลใส่สำลี หันไปหาปรียา ปรียานั่งซึม
       “ยื่นแขนมาสิครับ ผมจะล้างแผลให้”
       ปรียายังเคืองอยู่เรื่องที่โยธินหลอกเป็นกะเทย
       “คุณกลับไปเถอะค่ะ ฉันทำเองได้”
       “ผมต้องแน่ใจก่อนว่าคุณจะไม่ย้อนกลับไปที่แพปลาอีก ที่นั่นไม่ใช่ที่ๆ ผู้หญิงควรไป”
       ปรียาน้อยเนื้อต่ำใจลุกยืน
       “ไม่ใช่เพราะฉันเป็นผู้หญิงหรอก คุณจะบอกว่าเพราะฉันไม่เอาไหน สู้ผู้หญิงอย่างคุณเข็มไม่ได้  เขาเก่ง เขาลุย
       ไม่เหมือนฉันดีแต่ก่อเรื่องจนวุ่นวายไปหมด”
       ปรียาอัดอั้นร้องไห้ออกมา โยธินตกใจ
       “ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น แล้วก็อย่าไปเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น คุณเป็นกุลสตรีที่นุ่มนวลอ่อนโยน เป็นสิ่งที่ผู้หญิงห้าวอย่างเข็มก็ทำตามไม่ได้เหมือนกัน”
       ปรียารู้สึกดีขึ้น
       “คุณพูดถูก ทำไมคำพูดคุณทำให้ฉันรู้สึกสบายใจได้ทุกที”
       “งั้นก็ยอมให้ผมทำแผลได้แล้วใช่มั้ยครับ”
       ปรียายอมยื่นแขนให้โยธินทำแผล โยธินยิ้มล้างแผลที่ข้อศอกให้
       “ฉันทำให้พี่นนท์เดือดร้อน ไม่รู้ว่าพี่นนท์จะโดนอะไรบ้าง”
       โยธินชะงักที่ปรียาเอาแต่ห่วงชานนท์
       “เข็มอยู่ทั้งคนไม่ต้องห่วงหรอกครับ”
       
       ปรียายังกังวลใจ

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 20 จบบริบูรณ์
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 19
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 18
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 17
เจ้าสาวสลาตัน ตอนที่ 16
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 37 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 37 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นไปได้มั๊ยคะ ถ้าจะลงให้ยาวๆๆๆๆ

เข้าใจค่ะ
แค่อยากบอกเท่านั้น
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก
Rungtawan_30@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สรุปขวัญตาตายรึยังคะ? (อาจจะพลาดอ่านบางตอน)
ขอโทษนะคะถ้ารบกวน
เข็มหมุด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เป็นไปได้มั๊ยคะ ถ้าจะลงให้ยาวๆๆๆๆ

เข้าใจค่ะ
แค่อยากบอกเท่านั้น
รอ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชานนท์-เขมิกา น่ารักอ่ะ >///<
pimchanok-96@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ปู่หวงเข็มขนาดนั้น นี้ถ้ารู้ว่าเข็มเคยนอนเตียงเดียวกับนายชานนท์มาแล้ว มีหวังบ้านแตกแน่ๆ
omega555 (omega555 สมาชิก)
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014