หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คือหัตถาครองพิภพ

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์
2 กุมภาพันธ์ 2557 09:22 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
        คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 อวสาน
       
       พจน์กำลังจะเดินขึ้นอำเภอเจอเพื่อนเก่า ชื่อกมลมากับน้องสาวชื่อกินรี พจน์เห็นรีบเดินลงมาหาก่อน พจน์ชะงักมองจนกินรีรู้สึกตัว เมินหน้าไปทางอื่น
       
       “พจน์” กมลเรียก
       พจน์หันไปตามเสียง
       “กมล”
       “กลับมาจากเมืองนอกแล้วยินดีด้วยกับนายนะ”
       “ขอบใจ”
       พจน์มองกินรีที่เดินมาหายืนข้างกมล
       “น้องกินรีไง จำไม่ได้หรือ สมัยก่อนถักหางเปียยาวเฟื้อยสองข้าง” กมลแนะนำ
       “แต่กินรีจำพี่พจน์ได้ค่ะ” กินรียกมือไหว้
       “ขอโทษด้วยครับ คือน้องกินรีโตขึ้นมากจนพี่จำไม่ได้”
       “จนน้องเขาเป็นครูไปแล้ว เขาสอนวิชาภาษาไทย”
       “กมลเราจะแวะไปหานายที่บ้านนะ บ้านเดิมหรือเปล่า”
       “บ้านเดิมนั่นแหละ หลังเล็กๆสี่คนพ่อแม่ลูกแต่มีความสุขนะ”
       พจน์ยิ้มมองกินรีแบบพึงพอใจมาก
       
       จิรศักดิ์ทำตัวเนียนมาก ไม่ออกปากขอพบพราวพิลาส ขณะที่คุยกับคุณหญิงศรี และคุณหญิงสะบันงา
       “กระผมกราบขอบพระคุณที่กรุณาให้พบมากราบเคารพ กระผมเรียนขออนุญาตมาอีกนะครับ”
       “เชิญค่ะ” คุณหญิงสะบันงาพูดเรียบๆ
       คุณหญิงศรีมองจิรศักดิ์
       “เชิญเสมอสำหรับผู้ที่ไม่คิดร้ายกับพวกเรา”
       จิรศักดิ์ไหว้สองคนแล้วถอยกลับออกไป สองคนมองหน้ากันอีกรอบ คุณหญิงศรีคิดๆ
       “ไอ้หมอนี่มันมาแปลก ไอ้เราก็นึกว่ามันจะบอกว่าขอพบยัยพราว แต่มันเปล่าแฮะ หรือมันคิดจะเข้าทางผู้ใหญ่”
       “น่าจะขึ้นอยู่กับคุณพราวด้วยค่ะ ว่ายินดีพบเขาไหม”
       พราวพิลาสเดินออกมาหาสองคน มานั่งใกล้ๆทั้งสองคน
       “พราวเฉยๆค่ะ นายแม่ คุณป้า”
       คุณหญิงศรีส่ายหน้า
       “ไฮ้...เฉยๆแล้วยอมให้เขามาส่งบ้านตอนดึกทำไม”
       “ก็พราวให้นายบุญขับรถตามกันมานี่คะ แค่พราวอยากเปลี่ยนรถคันอื่นนั่งกลับบ้านเท่านั้นเองค่ะ”
       พราวพิลาสเดินออกไปสองคนมองหน้ากัน คุณหญิงศรีถอนใจ
       “ก็คนมันโดนกระทำมามากนี่นา ตาธรรม์เอย ศีลเอย ศีลนี่ร้ายมากทำร้ายจิตใจแกถึงสองครั้งสองครา”
       คุณหญิงสะบันงาน้ำตาเอ่อท้น คุณหญิงศรีเข้ามาโอบกอดคุณหญิงสะบันงาไว้
       
       พจน์เดินกับลงจากอำเภอ พบศีลกับเมขลาเดินมาคนละฟากหน้าตาสองคนเคร่งเครียดมาก
       “คุณศีล” พจน์เอ่ยทัก
       ศีลเห็นพจน์ดีใจแต่ไม่เต็มที่ เพราะเครียดๆ
       “คุณพจน์ กลับมาแล้วหรือนี่ ผมยินดีด้วยนะครับ”
       พจน์ปรายตาไปมองทางเมขลาที่ดูแย่พอกัน
       “ผมไปแจ้งเรื่องขอละเว้นการเกณฑ์ทหาร เพราะไปนอกน่ะครับ คุณศีลมาทำอะไรหรือครับ”
       “เอ้อ...” ศีลอึกอัก
       เมขลาแทรกขึ้น
       “ก็บอกเขาไปสิว่าเรามาหย่ากัน เพื่อที่ฉันจะได้ยกคุณให้กับพี่สาวของเขา ฝากไปบอกด้วยว่าฉันยกให้แล้ว อยากจะขอบใจฉันแทนพี่สาวแกไหมล่ะไอ้ลูกเมียบ่าว ที่พี่สาวแกไม่ต้องเป็นชู้กับผัวคนอื่นอีกต่อไป”
       พจน์ตกใจศีลปราดไปหาเมขลา ตวาดลั่น
       “หยุดนะ”
       พจน์ส่ายหน้าดินหนีลงบันไดมาโดยเร็ว เสียงเมขลาหัวเราะเย้ยหยันดังตามมา
       
       เมี้ยนนอนซมเพราะป่วยนิ่ง คุณหญิงศรีมาลูบหัว
       “ฉันสั่งให้เดือนตามคุณหลวงหมออดุลย์มาดูเมี้ยนแล้วนะ”
       “เมี้ยนไม่เป็นอะไรมากมายขนาดต้องถึงหมอหรอกค่ะ เมี้ยนกินยาหม้อ เดี๋ยวก็หายค่ะ”
       “อย่ารู้ดีว่าฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าตายก่อนฉันแล้วนี่จะไม่ยอมรักษาตัว สัญญาสิว่าจะไม่ตายก่อนฉัน”
       “ค่ะ เมี้ยนสัญญา”
       “ฉันเห็นแก่ตัวมากใช่ไหมเมี้ยน”
       “มิได้ค่ะ คุณหญิงไม่เคยเห็นแก่ตัวคุณหญิงเห็นคนอื่นก่อนเสมอมาค่ะ”
       เมี้ยนน้ำตาร่วงพรูรู้ตัวว่าเป็นมาก คุณหญิงศรีก้มลงไปโอบกอด เมี้ยนเผยอตัวมากอดคุณหญิงศรี น้ำตาไหลพร่างพรู
       
       คุณหญิงสะบันงาฟังพจน์เล่าจบถอนใจเฮือก
       “ตายจริง”
       “เมขลาช่างน่ากลัวมากเหลือเกิน ผมไม่เคยคิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนหยาบคายได้เท่าดอกเตอร์เมขลาคนนี้ ความรู้ไม่ได้ช่วยขัดเกลาเธอได้แม้แต่น้อย เท่าที่ผมฟังจากแม่เดือน คนที่น่าสงสารมากก็คือคุณศีล”
       เดือนหนักใจ
       “คุณพราวก็ไม่ยิ่งหย่อนหรอกค่ะ เธอคงคิดว่าคุณศีลจงใจหลอกลวงเธอ ผู้หญิงคนนั้นใจร้ายเหลือเกิน”
       คุณหญิงสะบันงาหน้าเครียดกังวล
       
       “แล้วต่อไปนี้จะเกิดอะไรขึ้นกับคุณพราวหนอ”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
        ในสวนบ้านเจ้าคุณ...พราวพิลาสยิ้มให้ธรรม์อย่างแจ่มใส
       “เราเป็นพี่น้องที่กันต่อไปเช่นเดิมได้ใช่ไหมคะพี่ธรรม์”
       “ครับพี่ยินดีทำตามทุกอย่างที่คุณพราวต้องการ”
       “ขอบคุณมากค่ะ คืนนี้พราวอยากเล่นเปียโนแล้วให้พี่ธรรม์สีไวโอลินให้พราวจะได้ไหมคะ”
       ธรรม์ยิ้มยินดียิ่งนัก
       
       ในห้องอาหาร...จิรศักดิ์นั่งรอให้พราวพิลาสเข้ามา ตั้งใจว่าคืนนี้จะขอไปส่งพราวอีก แต่แล้วจิรศักดิ์ต้องชะงักงันเมื่อมองเห็นภาพที่ประตูห้องอาหาร พราวพิลาสเดินคู่มากับธรรม์
       “บ้าเอ๊ย ไอ้หมอนี่อีกแล้ว คุณพราวจะเอาอย่างไรกันแน่ หรือว่าชอบยั่วให้ผู้ชายหลงรักหัวปักหัวปำแล้วขำเล่น”
       พราวพิลาสยิ้มทักทายจิรศักดิ์
       “สวัสดีค่ะ คุณจิรศักดิ์”
       “ครับ สวัสดีครับ”
       จิรศักดิ์ปรายตามองธรรม์ไม่พอใจ แต่ทำสงบนิ่ง ยังไม่รู้ว่าศีลไปหย่ากับเมขลาแล้ว
       
       ศีลกับเมขลากำลังยื้อแย่งลูกหนูกันลูกหนูร้องไห้จ้า พี่เลี้ยงยืนมองส่ายหน้าหนักใจ
       “คุณพ่อ หนูจะหาคุณพ่อ”
       “ไม่ได้ หนูต้องหาแม่เท่านั้น”
       “อย่าบังคับจิตใจลูกอย่าเอะอะโวยวายให้ลูกตกใจ”
       “ฉันไม่ต้องการให้ลูกฉันไปอยู่กับนังผู้ดีนั่น”
       “มาตกลงกันดีๆ เรามาแบ่งกันดูแลลูกกันเถิด ยุติธรรมดี ได้โปรดอย่าทำให้ลูกตกใจมากไปกว่านี้”
       เมขลานิ่งไป เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ศีลเดินไปรับโทร พี่เลี้ยงรับลูกหนูไป
       “ฮัลโหล”
       สีหน้าศีลเปี่ยมไปด้วยความยินดี
       
       พราวพิลาสยิ้มแย้มร้องเพลงดีดเปียโน มีธรรม์สีไวโอลินหน้าตาเบิกบานพอกัน จิรศักดิ์มองแล้วไม่พอใจอิจฉาธรรม์มากๆ ประตูห้องอาหาร ศีลเดินแกมวิ่งเข้ามาไม่สนใจสิ่งใดรอบข้าง ทุกคนมองแปลกใจว่าศีลทำอะไร
       “บ้าอีกรอบแล้วอย่างไร ไอ้นายศีลมันจะทำอะไรของมัน” จิรศักดิ์หงุดหงิด
       ศีลพรวดไปที่บนเวทีท่ามกลางความตกใจของทุกคน ศีลไปฉวยมือของพราวพิลาสจนพราวพิลาสตกใจหยุดร้องเพลง ธรรม์ก็หยุดไวโอลินไปด้วย
       “จะทำอะไรไม่ทราบ ปล่อยมือฉัน”
       “ไม่มีวันปล่อยอีกแล้วครับ ไม่มีวัน ไปกับผม เราต้องคุยกัน”
       “ฉันกำลังทำงาน”
       “แต่นี่คือข่าวดีที่สุดของเรานะครับ ได้โปรด”
       ศีลทำท่าจะคุกเขา พราวพิลาสหันไปมองหน้าธรรม์
       “พี่ธรรม์คะ ไปกับพราวนะคะ”
       พราวพิลาสยอมให้ศีลจูงมือออกไปที่ม่านน้ำตกเดิม มีธรรม์ตามไปด้วย จิรศักดิ์มองตาม ทุกคนมองตามแปลกใจ
       "นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน” จิรศักดิ์ไม่พอใจมาก
       
       ศีลเปลี่ยนจากจูงมือมาเป็นโอบพราวพิลาส
       “ผมกับเมขลาหย่ากันแล้ว”
       พราวพิลาสฟังนิ่ง ไม่มีปฏิกิริยา
       “เมขลาโกหกผมว่าท้อง เขาไม่ได้ท้อง”
       พราวพิลาสฟังเงียบต่อไป
       “ผมกับเขาจะแบ่งกันเลี้ยงลูกหนู”
       พราวพิลาสยังคงสงบนิ่ง ส่วนธรรม์ใจแป้วลงไปกอง พราวพิลาสพูดขึ้น
       “เสียใจด้วยนะคะกับความแตกแยกร้าวฉานของครอบครัวคุณ”
       พราวพิลาสเบี่ยง ตัวออกจากการโอบกอดของศีลช้าๆ ศีลพยายามอธิบาย
       “คุณพราวฟังนะครับ ผมไม่เคยโกหกคุณพราว ผมโดนเมขลาหลอกท้องครั้งแรกน่ะจริง แต่ครั้งนี้เขาทำไปเพราะต้องการกลั่นแกล้งเราสองคน”
       “แต่เรื่องของเรามันคืออดีต มันจบไปแล้วนะคะ”
       “มันเพิ่งเริ่มต้นต่างหาก”
       “มันสายไปแล้วค่ะ พราวก็แค่นางผู้หญิงใจง่ายที่เป็นชู้ ที่แย่งสามีคนอื่น มันสายเกินไปแล้วค่ะ สำหรับการเริ่มต้น”
       ธรรม์ฟังแล้วตะลึงคิดแค่ว่าสองคนชอบกัน แต่ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้
       “คุณพราว” ธรรม์อุทานออกมา
       “สายเกินไปแล้ว หมายความว่า...” ศีลมองมาที่ธรรม์ “คุณพราวมีคนอื่น ผมไม่เชื่อหรอก คุณพราวรักผมเสมอ เช่นเดียวกับที่ผมรักคุณพราวเสมอ ความรักที่แท้จริงไม่อาจทำใจให้เลิกรักได้ ความรักของเราที่มีต่อกันมันไม่มีวันหมดสิ้น”
       “พอทีคะ พราวต้องการจบ”
       “ปากคุณพราวบอกต้องการจบ แต่ใจคุณพราวเจ็บ ได้โปรดให้โอกาสผมให้โอกาสตัวเอง ยกเว้นเสียแต่ว่าคุณพราวเลิกรักผมได้ผมยินดีหลีกทางให้ครับ”
       ศีลไหล่ห่อคอตกจะเดินจากไป ธรรม์พูดขึ้น
       “เดี๋ยวครับคุณศีล เราสองคนหัวอกเดียวกัน ผมรักคุณพราวไม่น้อยไปกว่าที่คุณรักเธอแน่นอน ผมเคยทำผิดพลาดกับคุณพราวมาก่อน คุณ และผมก็รู้ตัวดีว่าคุณพราวไม่รักผมเช่นเดียวกับที่รักคุณ ผมเป็นได้เพียงพี่ชายของเธอเท่านั้น”
       ศีลชะงัก พราวพิลาสอึ้ง
       “ฟังพี่นะครับคุณพราว อย่าเพิ่งด่วนตัดรอนคุณศีล คุณพราวกลับไปคิดดูเถิดครับว่า คุณพราวอยากอยู่หรือไม่อยากอยู่กับศีลกันแน่ครับ หรือว่าอยากอยู่กับพี่ ทั้งที่หัวใจไม่มีวันยกให้พี่”
       พราวพิลาสหันมามองธรรม์น้ำตาคลอ
       “รู้ทั้งรู้ว่าพราวเป็นนางแพศยาแย่งผัวเขา ยังจะอยากให้พราวอยู่ด้วยจริงหรือคะ”
       
       “นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ สำคัญที่ใจของคุณพราวต้องการใครกันแน่”

คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
        ศีลมองหน้าพราวพิลาส
       “หยุดหลอกตัวเองเถิดครับคุณพราว ว่าคุณพราวไม่ได้ต้องการผม”
       “พราวต้องการกลับไปร้องเพลงต่อให้จบค่ะ”
       พราวพิลาสหันกลับทิ้งศีลกับธรรม์ยืนเผชิญหน้ากันเศร้าสร้อย
       “คุณพราวเธอรักคุณศีลไม่ใช่ผม คุณต้องต่อสู้เพื่อให้ได้เธอกลับคืนมานะครับ ผมยินดีช่วยเหลือเพื่อให้คนที่ผมรักสุดหัวใจได้พบกับความสุขสมหวัง คุณพราวต้องการคุณ”
       “คุณพราวไม่ให้อภัยผม”
       “เธอไม่เคยโกรธคุณจนไม่อภัยให้ แต่เธอเจ็บปวดจนเข็ดขยาด เธอกลัวเจ็บซ้ำอีก พิสูจน์สิครับ พยายามสิครับ”
       ธรรม์ยื่นมือให้ศีลจับ ศีลยื่นมาจับ
       “ขอบคุณมากครับ”
       
       พราวพิลาสเดินกลับมาที่ห้องอาหารเช่นเดิมมานั่งที่เปียโน ดีดและร้องเพลงเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง จิรศักดิ์มองแล้วไม่เข้าใจ
       “เกิดอะไรขึ้น”
       ศีลกับธรรม์เดินกลับมาเช่นกัน ธรรม์เดินกลับไปสีไวโอลินต่อ ศีลเดินกลับไปนั่งกับสุกิจ พราวพิลาสกับธรรม์เล่นเพลงจบ เสียงปรบมือดังเช่นเคย ธรรม์มองพราวพิลาสว่าจะบอกให้ใครไปส่งบ้านจะไปบอกศีลหรือบอกธรรม์ ศีลหวังว่าพราวพิลาสอาจจะยอมคืนดี เดินมาหาให้พากลับบ้าน พราวพิลาสเดินลงมาจากเวที ตรงไปหาจิรศักดิ์ก้มลงไปกระซิบ
       “ไปส่งพราวกลับบ้านนะคะ”
       จิรศักดิ์แทบกระโดดโลดเต้น ดีใจมาก
       “ยินดีและดีใจที่สุดครับ”
       จิรศักดิ์ลุกหันไปก้มหัวให้ธรรม์และศีล
       “ขอตัวก่อนครับ”
       จิรศักดิ์เดินเคียงคู่ออกไปกับพราวพิลาส ด้วยหัวใจพองคับอก ธรรม์กับศีลได้แต่นั่งเงียบ ผิดหวัง
       
       เดือนรอพราวพิลาสเช่นเดิมมีพจน์มารอด้วยเพื่อที่จะบอกเรื่องศีล
       “น่าสงสารทั้งคุณศีลและคุณธรรม์ ต่างก็รักคุณพราวด้วยกันทั้งสิ้น” เดือนเปรย
       “แต่พจน์มีความเห็นว่าคุณพราวเหมาะกับคุณศีล เขาจะปกป้องคุ้มครอง คุณพราวได้แน่นอนตลอดไปครับ แม่เดือน”
       “แต่เวลานี้เกิดมีคนใหม่มาแทรกกลางเสียแล้วน่ะสิลูกพจน์”
       “ใครครับแม่เดือน”
       เสียงรถแล่นมาในบ้านแล้วเงียบเสียง เสียงเปิดปิดประตูรถ
       “มาแล้ว”
       พจน์มองไปเห็นพราวพิลาสเดินคู่มากับจิรศักดิ์หน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ จิรศักดิ์รีบยกมือไหว้เดือนทันที
       “สวัสดีครับ คุณแม่เดือน”
       “ค่ะ สวัสดี” เดือนรับไหว้
       จิรศักดิ์มองพจน์ พราวพิลาสแนะนำ
       “คุณพจน์ น้องชายพราวเองค่ะ เพิ่งกลับมาจากอังกฤษค่ะ”
       “สวัสดีครับ” พจน์ยิ้มแย้มทักทาย
       จิรศักดิ์ยิ้มตอบ
       “สวัสดีครับยินดีที่ได้พบครับ คุณพราวครับ ขอบคุณมากที่ให้ผมมาส่ง ราตรีสวัสดิ์ครับ”
       “เช่นกันค่ะ”
       จิรศักดิ์ไหว้เดือนก้มหัวให้พจน์แล้วกลับออกไป ใจอิ่มเอมกะว่าเอาอยู่แล้ว พราวพิลาสหันกลับจะเข้าบ้าน เดือนสะกิดพจน์
       “คุณพราวครับ” พจน์เรียกไว้
       “ว่าอย่างไรหรือคุณพจน์ ขอโทษด้วยที่ตั้งแต่คุณพจน์กลับมา เราแทบไม่มีโอกาสพูดคุยกัน แต่พี่ก็ดีใจนะที่น้องกลับมาดูแลพวกเรา”
       พราวพิลาสเดินต่อ พจน์เรียกอีก
       “คุณพราวครับ วันนี้ผมไปแจ้งเรื่องผ่อนผันการเกณฑ์ทหารตอนไปนอกที่อำเภอมา”
       “อ้อ แล้วอย่างไรล่ะ” พราวพิลาสแปลกใจว่ามาบอกทำไม
       “ผมพบคุณศีลไปหย่ากับภรรยาที่นั่น”
       “ช่างเขาเถิด ไม่เกี่ยวข้องกับเรา”
       พราวพิลาสเดินต่อไป พจน์มองหน้าเดือนเซ็งไปเลย
       
       วันรุ่งขึ้น...เมขลามาหาจิรศักดิ์ถึงห้าง
       “การคบหาของผมกับคุณพราวพิลาสไปได้สวยมากทีเดียว”
       “แปลว่าคุณจิรศักดิ์ก็เป็นอีกคนที่หลงรักมัน”
       “ใช่ครับ ไม่ดีใจหรือครับที่ถ้าผมพรากเธอไปจากคุณศีลได้ คุณศีลก็ไม่ได้คุณพราว แม้จะหย่ากับคุณแล้ว”
       “ดีใจค่ะ แต่ฉันไม่ได้หมายความว่ามันจะได้รับการเชิดชูเป็นคุณผู้หญิงของคุณ ก็แค่ได้มันแล้วเขี่ยทิ้งเหมือนเศษอาหารสิคะ”
       “เสียใจด้วยและขอโทษ เพราะผมหวังสูงกว่านั้น ผมอยากมีภรรยาเป็นดอกฟ้าครับ ผมต้องการแสดงให้เห็นว่าจีนไทยในประเทศนี้ใช่อื่นไกลเรารักกันเสมอ”
       “ฟังฉันนะคะ นังนั่นมันรักคุณศีลมันไม่มีวันรักคุณหรอก คุณไม่มีวันเอาชนะคุณศีลได้แน่ มันทำดีกับคุณประชดคุณศีล”
       “ผมไม่สนใจ ผมจะอดใจรอให้ถึงวันนั้นก่อน เอาให้แน่ว่าผมไม่ได้ คุณศีลก็ต้องไม่ได้เช่นกัน”
       “วันนั้นคงมาถึงในไม่ช้านี้แน่ๆค่ะ ฉันจะช่วยทำให้คุณได้มัน และนั่นคือความทุกข์ทรมานของมันและคุณศีล”
       “ขอบคุณมากครับ นี่คือผลประโยชน์ร่วมกันของเราสองคน”
       จิรศักดิ์พยักหน้า เมขลาขุ่นเคืองยิ่งนัก เธอรำพึงในใจ
       
       “คนพวกนี้มันบ้า ทั้งที่รู้ว่านังพราวพิลาศมีตำหนิมันยังไม่รังเกียจแถมชื่นชม”

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 27 จบบริบูรณ์
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 26
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 25
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 24
คือหัตถาครองพิภพ ตอนที่ 23
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 33 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 33 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นผ่านบัญชีของเฟซบุกได้แล้ววันนี้ กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2015