หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 กุมภาพันธ์ 2557 17:42 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       
       มัทนีเงื้อหมัดรอ
       
       “นี่ นังหนู เป็นผู้หญิงอย่างอนมาก ผู้ชายสมัยนี้หายากนะ อยากขึ้นคานแบบป้าเหรอ”
       “ใช่ค่ะพี่ แฟนพี่ออกจะหล่อ”
       มัทนีลุกยืนบ้าง
       “ทุกคนคะ ตานี่ไม่ได้เป็นอะไรกับชั้น เค้าหลอกทุกคนว่าชั้นเป็นเมีย จะได้ไม่มีใครกล้ามายุ่ง แต่จริงๆ แล้ว เค้าเป็นโรคจิต ที่คอยตามรังควานชั้น ทำตัวหื่นกามใส่ชั้น ทุกคนดูสิคะ คนเลวๆ พรรค์นี้ ต้องสั่งสอน”
       “อ้าว นี่เป็นโรคจิตเหรอ” ผู้โดยสารหญิงฮึมฮัมพึมพำกัน ตำหนิๆ อาทิตย์
       “คิดว่าผัวอยากทำแบบนี้เหรอ ก็ผัวทนไม่ได้ที่เมียจ๋าแอบมากินอาหารทะเลกับกิ๊ก แล้วเมียจ๋ายังหาว่าผัวโรคจิตอีกเหรอ”
       “อ้าว นี่มีกิ๊กเหรอ โหวว” คราวนี้ผู้โดยสารชายฮึมฮัมพึมพำกัน ตำหนิๆ มัทนี
       “กิ๊กอะไร๊ ชั้นมากับแฟนชั้น นายนั่นแหละคนอื่น แล้วก็หยุดเรียกชั้นว่าเมียสักที”
       “เมียจ๋า พูดแบบนี้ คิดถึงหัวอกผัวมั่งมั้ยเมียจ๋า”
       “โว้ย ชั้นไม่นั่งกับนายแล้ว หลบไป”
       มัทนีจะลุก ย้ายที่นั่ง อาทิตย์พยายามรั้งไว้
       “จะไปไหนล่ะ นั่งก่อนสิ นั่งๆ”
       อยู่ๆ รถเบรกกะทันหัน มัทนีเสียหลัก ล้มนั่งลงมาบนตักอาทิตย์ ใกล้ชิดกัน มัทนีจะลุก แต่อาทิตย์กอดมัทนีเอาไว้ ไม่ให้ไป ทุกคนในรถโห่เชียร์ จูบเลยๆ
       “สักทีม๊ะ” อาทิตย์แกล้งถาม
       “ออกไป๊”
       มัทนีผลักหน้าอาทิตย์จนหน้าหงายไป แล้วกลับไปนั่งตำแหน่งเดิม อาทิตย์นั่งปิดทางออกมิดชิด มัทนีกอดอกนั่งชิดกระจก อารมณ์เสีย
       
       ส่วนที่บ้านอเนก รถอเนกแล่นมาจอดที่หน้าบ้าน นรีเดินออกมาจากในบ้าน ยืนรอ พวกอเนกทยอยลงจากรถ กำลังหัวเราะกันอย่างเฮฮา
       “ฮ่าๆๆ วันนี้ชั้นนอนหลับฝันดีแล้ว ได้แก้แค้นยัยมัทนี ขนาดยังไม่รู้ผล ชั้นก็มั่นใจว่า ยัยมัทนีต้องสาหัสสากรรจ์แน่ๆ” โทนี่บอกอย่างชอบใจ
       “ไม่เคยมีหญิงคนไหนที่อยู่ใกล้ไอ้อาทิตย์เกินชั่วโมงแล้วจะไม่หลงรัก แต่นี่ยัยมัทอยู่ทั้งคืน อะไรจะเกิด ไม่อยากเดา ฮ่าๆ” โมกข์หัวเราะอย่างชอบใจ
       “งานนี้เรียกได้ว่า ตกนรกยังทรมานน้อยกว่า ฮ่าๆ” อเนกบอก
       “แผนนี้เป็นการยิงครั้งเดียวได้นกหลายตัว ได้เล่นยัยมัทนี ได้แก้แค้นไอ้นักข่าวแล้วยังได้ช่วยไอ้โมกข์” แท่นบอก โมกข์ชะงัก
       “ช่วยชั้น”
       “คือ มันหมายถึง ช่วยล้างแค้นที่ยัยมัทนีทำกับแกกับไอ้โทนี่ด้วยไง ใช่มั้ย” อเนกรีบแก้สถานการณ์หันมาถามทุกคน
       “ใช่ๆ” เพื่อนๆ ชอบพร้อมกัน
       “อเนกคะ”
       
       อเนกเพิ่งหันมาเห็นว่านรียืนอยู่
       “อ้าว นรี เอ้า ไปๆๆ แยกย้ายกันกลับบ้านได้แล้ว พรุ่งนี้ค่อยมาฟังผลงานไอ้อาทิตย์ ไปๆๆ” ทุกคนแยกย้ายกันกลับ “ทำไมยังไม่นอนอีกจ๊ะ”
       “ยัยมัทอยู่กับนายอาทิตย์เหรอ ไปอยู่ด้วยกันได้ยังไง คุณรู้มั้ยว่าเมื่อสักพัก คุณป้าจำเนียรโทรมา แกห่วงยัยมัทมาก พวกคุณทำอะไรกับยัยมัทคะ”
       “ใจเย็นๆ ก่อนนะ มันไม่มีอะไรร้ายแรงหรอก”
       “ไม่ร้ายยังไง นายอาทิตย์เพื่อนคุณคบใครแต่ละคน ไม่เคยจริงจัง แค่คบสนุกเพลินๆ แก้เหงาไปวันๆ แล้วยัยมัทเป็นญาตินรีนะคะ พวกเพื่อนๆ คุณจะสนุกสนานกับใคร นรีไม่เคยยุ่งแต่ขอญาตินรีไว้สักคนได้มั้ยคะ”
       “นรีจ๋า อย่ามองว่าเพื่อนผมร้ายกาจฝ่ายเดียวสิจ๊ะ ใครจะไปรู้ คนร้ายกาจอย่างนายนรีอาทิตย์ อาจจะเจอญาติคุณที่ร้ายกว่า กำราบจนอยู่หมัดก็ได้ ญาติคุณธรรมดาที่ไหน”
       “มันก็ใช่ แต่”
       “เพื่อนผมตัวพ่อ ญาติคุณตัวแม่ ออกจะสูสีกัน ไม่มีอะไรต้องห่วงหรอกเข้าบ้านเถอะ”
       
       บนรถทัวร์ มัทนีรังเกียจนั่งชิดกระจก ออกห่างอาทิตย์ให้มากที่สุด อาทิตย์แอบมองมัทนี แล้วขำๆ เลยคิดแกล้ง ทำเป็นนอนหลับ อ้าปากค้าง กรน
       “คร่อก ฟรี้”
       อาทิตย์แกล้งไถลหัว ไปซบบ่ามัทนี
       “นี่”
       มัทนีผลักหัวอาทิตย์ออก แต่อาทิตย์ก็หลับ เอาหัวมาซบอีก มัทนีผลักหัวอาทิตย์ออกไปอีก อาทิตย์แอบมอง ยิ้มๆ คิดจะแกล้งอีก ไถลหัวไปแต่คราวนี้กลับไม่เจอบ่ามัทนี ไถลเลยไปจนหัวกระแทกกับกระจกรถ...ปั๊ก เพราะมัทนีลุกยืนอยู่
       “โอ๊ย นี่ แกล้งผมเหรอ แสบนักนะ”
       
       “คิดว่าแน่คนเดียวหรือไง ฮ่าๆ สมน้ำหน้า”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       มือถืออาทิตย์ดังขึ้น
        
       อาทิตย์หยิบมาดูเบอร์โทรเห็นว่าเป็นเบอร์หาญ เลยกดตัดสาย ไม่รับ แล้วเก็บมือถือตามเดิม แต่แล้วมือถือก็ดังอีก อาทิตย์กดตัดสายอีก
       “ทำไมไม่รับสายล่ะพ่อหนุ่ม” ป้าที่นั่งข้างๆ ถาม
       “จะอะไรคะป้า ที่ไม่รับก็เพราะกิ๊กโทรมาไงคะ คนๆ นี้เป็นแฟนใครไม่ได้ เพราะเค้าเห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ไม่รู้จักพอ แล้วก็บ้ากาม” มัทนีต่อว่าเป็นชุด
       “เมียจ๋า ที่ผัวทำเพราะผัวไม่อยากให้เมียจ๋าคิดมาก ผัวรักเมียจ๋าคนเดียว บ้าเมียจ๋าคนเดียว ไม่อย่างนั้นผัวจะอยากมีลูกกับเมียจ๋าเหรอ”
       “หา” มัทนีตกใจ
       “คือ ผมอยากมีลูกครับ แต่เมียจ๋าไม่อยากมี เพราะกลัวมีแล้วหุ่นจะไม่เช้งอย่างเก่า พอผมตื๊อมากๆ เมียจ๋าก็งอน พอไม่ตื๊อก็หาว่าไม่รัก พอผมคุยกับเพื่อนผู้หญิงก็หาว่าผมจะมีกิ๊ก แต่ผัวก็ไม่เคยเลิกรักเมียจ๋าเลย”
       “โหย หนู มีผัวประเสริฐขนาดนี้ จะเล่นตัวอะไรอีก”
       “รีบๆ มีลูกเถอะ”
       “เห็นมั้ยว่าใครๆ ก็เชียร์เรา” อาทิตย์โอบมัทนีทันที “กลับไปวันนี้เลยดีมั้ยเมียจ๋า”
       “เฮ้ย ปล่อยชั้นนะ”
       “เขิน ไม่ต้องเขินหรอก เรารักกัน ทุกคนจะได้รู้ไง”
       “อี๋ ออกไป” มัทนีผลักอาทิตย์ออก “บ้า บ้ากันทุกคนเลย ชั้นไม่ใช่เมียนาย เลิกเรียกชั้นว่าเมียได้แล้ว ขับรถเร็วๆ หน่อยได้มั้ย ชั้นไม่ไหวแล้ว”
       มัทนีอารมณ์เสียมากๆ อาทิตย์ขำๆ ยิ้มๆ
       “คู่ที่ทะเลาะๆ กันอย่างนี้ มีลูกเป็นฝูงทั้งนั้น อิอิ” ป้าบอกพร้อมกับหัวเราะชอบใจ
       
       รถทัวร์แล่นเข้ามาจอดที่ขนส่ง พอประตูเปิดปุ๊บ มัทนีก็รีบแทรกตัวผ่านประตูออกมาเป็นคนแรก แล้วก็รีบเดินเหมือนเดินหนี ให้ไกลห่างจากอาทิตย์ที่สุด จ้ำๆ อาทิตย์รีบลงรถตามมา
       “เมียจ๋า รอผัวด้วย” อาทิตย์หันไปลาคนอื่นๆ ที่ลงรถมา “บ๊ายบายนะครับทุกคน แล้วเจอกันใหม่นะครับ อ้าว เมียจ๋า เมียจ๋า รอผัวจ๋าก่อนสิจ๊ะเมียจ๋า”
       “บ้าๆ คนโรคจิต ประสาท” มัทนีเดินบ่นอย่างหงุดหงิด
       “เมียจ๋า”
       “ถ้านายเรียกชั้นว่าเมียอีกคำ ชั้น” มัทนีคว้าไม้ที่หล่นแถวนั้น “ชั้นตีนายปากแตกแน่”
       “เมียจ๋าเล่นเดินหนีไม่รอเลย ผัวจ๋าก็ต้องเรียกสิ”
       “นาย” อาทิตย์โดดหนี มัทนีจะตีแต่สะดุดเสียเอง เสียหลัก หลุดโก๊ะ อาทิตย์หัวเราะๆ มัทนีแค้น ทิ้งไม้ หงุดหงิด โบกมือเรียกแท็กซี่ “แท็กซี่”
       มัทนีขึ้นแท็กซี่ รถออกไป อาทิตย์ยืนมอง ขำๆ ยิ้มๆ มีความสุข
       
       กลางดึกคืนนั้นที่บ้านอาทิตย์ ลิ้นจี่กำลังเอนหลังเอกเขนกอยู่ที่ชานบ้าน สักพักอาทิตย์เดินเข้าบ้านมาแต่ไกล อมยิ้ม ขำๆ คนเดียว ลิ้นจี่มองอาทิตย์จนอาทิตย์จะเดินผ่านไป
       “อะแฮ่มๆ” อาทิตย์ชะงัก
       “อ้าว คุณแม่ ยังไม่นอนเหรอครับ”
       “นี่ถ้าไม่เรียกไว้ คงจะมองไม่เห็นหัวแม่เลยใช่มั้ย”
       “แหม ลูกเหรอจะมองไม่เห็นหัวแม่ พอดีผมกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่น่ะครับ เลยไม่ทันสังเกต”
       “ไปไหนมา”
       “ไป เจอเพื่อนๆ มาครับ”
       “แปลว่าไปทำตัวกะล่อนเสเพลมาอีกแล้วใช่มั้ย ไปกับสาวที่ไหนมาล่ะ ถึงได้กลับบ้าน หน้ายิ้มไม่หุบแบบนี้”
       “แม่ก็พูดเว่อร์ไป ผมแค่ตลกผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้ฟอร์มเยอะเหลือเกิน จะว่าเก่งก็เก่ง ฉลาดก็ใช่ แต่แบบนี้แหละ แหย่สนุกมากกก เวลาเธอโวยวายๆ ทำหน้าทำตาแบบอวดดี ตลกสุดๆ หึๆ”
       “เออ แกนี่ก็แปลก ชอบแกล้งผู้หญิง”
       “แหม ผมแกล้งเฉพาะคนน่าแกล้งนะครับ แบบคนนี้ไง” อาทิตย์จั๊กจี๋เอวแม่ “ฮะๆๆ”
       “ว้ายๆ หยุดๆ”
       “ผมไปนอนก่อนนะคร้าบบบ” อาทิตย์จะเดินไป ลิ้นจี่รีบเรียกไว้
       “เดี๋ยวสิๆ ผู้หญิงคนนั้นใคร? แม่รู้จักหรือเปล่า?”
       อาทิตย์อมยิ้มๆ ไม่ตอบ เดินแยกไป ลิ้นจี่มองตาม อมยิ้ม แล้วคิกคักๆ
       
       แท็กซี่แล่นมาจอดบ้านมัทนี จำเนียรเดินออกมามองที่ชานบ้าน มีท่วมทุ่งมาด้วย ส่วนหาญวิ่งออกมา พอเห็นว่าเป็นมัทนีก็รีบปรี่วิ่งไปหา
       “ยัยมัท”
       มัทนีลงจากแท็กซี่ หาญวิ่งมาถึงตัวมัทนีก่อนใครเพื่อน
       “ยัยมัท” หาญมองสำรวจร่างกายลูกสาว “เป็นอะไรหรือเปล่า บาดเจ็บตรงไหน บอกพ่อมา มันทำอะไรลูกหรือเปล่า ทำใช่มั้ย”
       “เดี๋ยวค่ะๆ อะไรคะพ่อ”
       “ไม่ต้องอาย พ่อรู้แล้วว่าลูกไปกับไอ้อาทิตย์ มันทำอะไรลูก”
       “พ่อรู้”
       จำเนียรเดินเข้ามา
       “พ่อเอกโทรมาบอกแน่ะ พ่ออาทิตย์ดูแลลูกดีใช่มั้ย”
       “มันข่มเหงลูกหรือเปล่า แล้วใช่มั้ย บอกพ่อมา หรือว่ามันย่ำยีลูก ให้เจ็บช้ำ จนพูดไม่ออกเลย หน็อย ไอ้อาทิตย์มันเลวมาก พ่อจะไปจัดการมันให้เอง”
       “พ่อคะ มัทไม่เป็นอะไร”
       “ไม่จริง พ่อรู้คนอย่างไอ้อาทิตย์ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ใช่มั้ย มา พ่อจะพาลูกไปตรวจดีเอ็นเอ”
       “อย่าเว่อร์ได้มั้ยคุณหาญ ลูกบอกไม่ได้เป็นอะไรก็เชื่อลูกสิ” จำเนียรขัด ท่วมทุ่งเห่าหาญ “ดูสิ หมามันยังรู้เลย ว่าคุณน่ะ ไร้สาระ”
       “เอาเป็นว่า มัทปลอดภัยดี ไม่มีอะไรสึกหรอค่ะ อย่าเพิ่งถามมากกว่านี้นะคะ มัทเหนื่อยมาก มีอะไร ค่อยว่ากันพรุ่งนี้นะคะ” มัทนีจะดินไป
       “คุณมัทนีขา คุณเอกชเยศร์สั่งไว้ให้คุณมัทโทรหาด้วยค่ะ” เหน่งรีบบอก
       “คุณเอก แกตามหาคุณมัทอยู่ แกเป็นห่วงคุณมัทมากเลยนะคะ” โหน่งบอก
       “ฝากโทรไปบอกให้ทีแล้วกัน”
       
       มัทนีเดินเข้าห้องไป เหน่ง โหน่งงงๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       ขณะนั้นเอกเยศร์นั่งอยู่ในสถานีตำรวจที่ชะอำ พยายามแจ้งความ
       
       “ขืนรอให้ครบยี่สิบสี่ชั่วโมง มัทนีก็หมดสภาพพอดี สั่งคนตามหาเดี๋ยวนี้เถอะคุณตำรวจ ผมบอกแล้วไงว่าพวกนายอาทิตย์มันฉุดมัทนีไป มันล่อลวงมัทนีไปทำมิดีมิร้าย”
       “แฟนคุณไม่ใช่เด็กๆ แล้ว คุณแน่ใจได้ไงว่าเค้าไม่ได้ไปด้วยความสมัครใจ”
       “อ้าว นี่หาว่าแฟนผมใจง่ายเหรอ แฟนผมกำลังอยู่ในอันตราย ผมมาแจ้งความ คุณมีหน้าที่ช่วยเหลือผมก็ช่วยไปตามหาสิครับ คุณรู้มั้ยว่าผมทำอาชีพอะไร ผมเป็นนักข่าว ผมมีสื่ออยู่ในมือนะคุณ ผมเขียวข่าวโจมตีคุณได้นะ” สักพักตำรวจอีกนายก็เข้ามาล็อกตัวเอกชเยศร์ “คุณตำรวจ จะทำอะไรผม”
       “คุณเข้าไปสงบสติอารมณ์ก่อนดีกว่า แล้วถ้าจะให้ดี ช่วยหุบปากด้วย เพราะถ้าผมอารมณ์ไม่ดีบ้าง คุณจะถูกฟ้องข้อหาข่มขู่เจ้าพนักงาน และยังหมิ่นเกียรติเจ้าหน้าที่อีกด้วย”
       ตำรวจกลับไปทำงานต่อ เอกชเยศร์โวยวาย
       “ชั้นเป็นสื่อนะ ทำยังงี้กับชั้นได้ยังไง” มือถือเอกชเยศร์ดัง เขารับสาย “ฮัลโหล ยัยเหน่งเหรอ โทรมาทำไม ชั้นบอกแล้วไงว่าเจอมัทนีแล้วค่อยโทรมา ไม่งั้นก็ไม่ต้องโทร เข้าใจมั้ย”
       เอกชเยศร์กดตัดสายทันที แล้วโวยวายกับตำรวจให้ปล่อยๆ เหน่ง โหน่งยืนงง
       “อ้าว วางไปแระ ไม่ให้เวลาเหน่งพูดมั่งเลย”
       
       เช้าวันใหม่ที่บ้านอเนก อาทิตย์รับกระเป๋าเงินคืนจากอเนก
       “จำเอาไว้เลยนะพวกแก เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง กว่าชั้นจะหาทางกลับมาได้ เหนื่อยนะโว้ย อย่าเล่นอะไรยังงี้อีก”
       “อะไรๆ พวกชั้นอุตส่าห์เปิดทางให้แกได้อยู่กับสาวสวยสองต่อสอง ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก แกได้โชว์แมนเอาใจสาว ไม่ชอบเหรอวะ”
       “สถานการณ์แบบนั้น ถ้าในละครเรียกว่าสถานการณ์เสียสาวนะเว้ย”
       “เสียอารมณ์น่ะสิ อยู่กับยัยมัทนี ใครจะคิดอะไรได้ พวกแกไม่รู้หรอกว่าตัวจริงๆ ของยัยมัทนี เพี้ยนแค่ไหน” อาทิตย์พูดไปยิ้มไป “ขี้งอน ขี้เหวี่ยง ทิฐิ ฟอร์มจัด ทำอวดเก่งยังกับเด็กๆ เมื่อคืนชั้นเลยแกล้งไปซะหลายดอก หึๆ”
       
       เพื่อนๆ เห็นอาการอาทิตย์ หันมาพยักเพยิดแบบรู้กัน อาทิตย์จึงเปลี่ยนเรื่อง
       “ไอ้โมกข์อยู่ไหน”
       “อยู่ข้างบน เฟซไทม์คุยกับน้องเชอร์รี่อยู่” อเนกบอกแล้ววกกลับเรื่องเดิม “แล้วสรุปว่าเมื่อวาน แกกับยัยมัทนี มีการเฮโร้เรกี๊ปๆ ป่าววะ”
       “ไม่มี บอกแล้วไงว่ายัยนั่นเพี้ยน ใครจะไปมีอารมณ์ คิดอะไรพรรค์นั้นได้วะ”
       “หึๆ ปากบอกไม่มีอะไร แต่อาการแกมันฟ้องว่ะ”
       “อาการอะไร”
       “ท่าทางไอ้อาทิตย์จะตกหลุมรักยัยมัทนีแล้วว่ะ”
       “เฮๆ” โทนี่กับแท่นร้องออกมาพร้อมกัน
       “เฮ้ย ตกหลุมรัก ชั้นเนี่ยนะ ไม่มีทาง”
       “แกไม่รู้ตัวเหรอว่าแกเป็นยังไง ตอนที่พูดถึงยัยมัทนี”
       “เป็นยังไง”
       “เรื่องอะไรต้องบอก เฮๆ”
       พวกเพื่อนๆ เฮแซว อาทิตย์เสียอารมณ์
       “ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับยัยมัทนีเว้ย ก็แค่สะใจที่ได้แกล้ง โอ๊ย พอๆ ช่วงนี้ชั้นหมกมุ่นกับการจัดการยัยคนนี้ มากเกินไปแล้ว พอๆ เลิกคิด เลิกพูดถึง เรามาพูดเรื่องของไอ้โมกข์กับเมียมันดีกว่า” มือถืออาทิตย์ดัง อาทิตย์ดูเบอร์เห็นเป็นแพรวาโทรเข้ามา “แพรวา เดี๋ยวชั้นมา เลิกเฮฮาเรื่องชั้นได้แล้ว คิดว่าจะจัดการเรื่องไอ้โมกข์ยังไง เข้าใจมั้ย” เพื่อนๆ ยังเฮฮาไม่หยุด “หน็อย”
       อาทิตย์จะไล่เตะ เพื่อนๆ โดดหลบกัน อาทิตย์ชี้หน้าก่อนจะเดินออกไปรับสาย
       
       อาทิตย์เดินแยกออกมารับสายแพรวา
       “สวัสดีครับแพรวาคนสวย”
       แพรวากำลังพูดสายอยู่ที่ร้านอาหารในห้าง
       “อาทิตย์ เกิดอะไรขึ้น อาทิตย์เป็นอะไรหรือเปล่า โทรไปก็ไม่รับ ติดต่อไม่ได้ จะโทรกลับก็ไม่เคย เล่นหายไปเลยอาทิตย์ไม่คิดถึงแพรวาแล้วเหรอ”
       นรีเดินผ่านมา เห็นอาทิตย์คุยโทรอยู่จึงหยุดฟัง
       “คิดสิครับ แต่ที่ผมเงียบไปเพราะ เพราะผมกำลังทดสอบตัวเองอยู่”
       “ทดสอบอะไร”
       “ก็ทดสอบว่า ผมจะทนมีชีวิตอยู่โดยไม่มีแพรวาได้นานแค่ไหน แล้วผมก็พบคำตอบว่า แค่นาทีเดียว ผมก็จะขาดใจตายแล้ว”
       “อาทิตย์อ้ะ บ้าๆ งั้นวันนี้แพรวาไปหานะคะ จะได้ไม่ขาดใจตายเสียก่อน”
       “วันนี้ เอ่อ ไม่ค่อยสะดวกจ้ะ ธุระเยอะมากเลย เอิ่ม พรุ่งนี้ดีกว่านะ พรุ่งนี้ผมต้องไปตรวจงานที่ร้านคุณนายลิ้นจี่อยู่แล้ว”
       “ก็ได้ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้เที่ยงนะคะ อย่าขาดใจตายไปก่อนล่ะ บ๊ายบาย จุ๊ฟๆ”
       “โอ๊ะๆ ใจจะขาดๆ ผมจะอดทน รอวันพรุ่งนี้นะครับ โอ๊ะๆ”
       
       อาทิตย์พูดไปแอคติ้งไปจนวางสาย แล้วก็เลิกแอคติ้ง ถอนใจโล่งอก กำลังจะเดินกลับเข้าไป แต่แล้วมือถือดังอีก อาทิตย์ดูเบอร์
       “อายูมิ แหม โทรมาได้จังหวะจริ๊งจริง” อาทิตย์รับสาย “ฮัลโหล อายูมิคนสวย”
       อายูมิอยู่ที่ร้านทำผมแนวญี่ปุ่นๆ
       “ไฮ้ อาทิตย์ซัง ลืมอายูมิจังแล้วหรือก๊ะ”
       “ไม่ได้ลืม ไม่เคยลืมเลยครับ ผมแค่กำลังทดสอบตัวเองอยู่”
       “ทดสอบ อาทิตย์ยังเรียนไม่จบอีกเหรอก๊ะ”
       “ไม่ใช่ๆ ทดสอบ ไม่ใช่สอบ ผมทดสอบตัวเองดูว่าจะทนคิดถึงอายูมิได้นานแค่ไหน แล้วผมก็พบว่า ไม่ได้สักนาทีเดียว ใจจะขาดแล้ว”
       “อาทิตย์ซัง ปากหวานทุกทีเลยก๊ะ งั้นอายูมิไปหาได้มั้ยก๊ะ เดี๋ยวนี้เลย ไม่ได้เหรอก๊ะ”
       “พรุ่งนี้ เอ่อ ไม่ได้ๆ ต้องนัดเป็นวันถัดไปเลย เอิ่ม วันพุธนี้แล้วกัน ตกลงมั้ย”
       “ตกลงก๊ะ”
       “งั้นผมต้องวางสายก่อนนะครับ แล้วเจอกัน โอ๊ะๆ คิดถึงจนใจจะขาดรอนๆ”
       นรีแอบมองอยู่ ไม่ชอบใจนัก อึดอัดที่มัทนีต้องคบคนแบบนี้
       อาทิตย์วางสาย ส่ายหัว แล้วเดินกลับเข้าไป ทันใดมีเสียงดังวุ่นวายมาเป็นเสียงพวกเพื่อนๆ พยายามห้ามโมกข์ไม่ให้ออกจากบ้าน
        
       อาทิตย์ตกใจ รีบไป

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       โมกข์กำลังรีบร้อนจะออกไปข้างนอก พวกเพื่อนๆ รีบตามขวางเอาไว้
       
       “เดี๋ยวๆ ไอ้โมกข์ แกอย่าเพิ่งไป เดี๋ยวก่อน”
       “พวกแกจะมาขวางทำไมวะ ตอนนี้น้องเชอร์รี่กำลังลำบาก ตกงาน ไม่สบาย ไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าบ้าน ชั้นต้องรับผิดชอบ”
       “ชั้นว่าแกอย่าเสียเวลากับน้องเชอร์รี่เลย เด็กคนนี้ไม่จริงใจกับแกหรอก”
       “แกไม่รู้อะไรอย่าพูดดีกว่าไอ้แท่น”
       “ชั้นทำงานกับเด็กๆ นะเว้ย ชั้นเห็นมาหมดแล้วว่าเด็กผู้หญิงสมัยนี้ทำอะไรได้บ้างเพื่อความสำเร็จ”
       “งั้นแกคงไม่รู้ว่า ชั้นทำอะไรได้บ้างเพื่อจะไปหาน้องเชอร์รี่ หลบ”
       อาทิตย์เข้ามาขวาง
       “ไอ้โมกข์ แกไปตอนนี้ไม่ได้ พวกชั้นมีคนๆ นึงอยากเจอแกมาก ชั้นนัดเค้าไว้ให้แล้ว”
       “ใคร? นัดอะไร”
       “เอ่อ คือคุณปะการัง”
       “ห๊า”
       
       “แกฟังก่อนนะเว้ย ชั้นได้คุยกับคุณปะการังแล้ว คุณปะการังเองก็เสียใจที่เรื่องมันเป็นแบบนี้” อาทิตย์บอก
       “ไม่ ชั้นไม่ฟัง พวกแก...”
       โทนี่เข้ามาปิดปากโมกข์ไว้ ไม่ให้พูด
       “อย่าเพิ่งพูดได้มั้ย ฟังให้จบก่อนสิวะ”
       “ไอ้โมกข์ คุณปะการังเค้ายังรักแก เค้าไม่อยากเลิกกับแก แต่ทั้งหมดมันเป็นเพราะ ยัยมัทนีกับมูลนิธิเข้ามายุ่ง ปั่นจนเป็นเรื่อง”
       “ตอนนี้ยัยมัทนีคิดว่าแกป่วยใกล้ตาย คงจะไม่มายุ่งอะไรอีก แกกลับไปคุยกับเมียแกเถอะนะไอ้โมกข์”
       “มีใครจะพูดอะไรอีกมั้ย ไม่มีนะ” โทนี่ปล่อยโมกข์ “เอ้า ตาแก”
       “ที่พวกแกให้ชั้นแกล้งป่วย เพราะเรื่องนี้ ใช่มั้ย นี่ พวกแกแอบติดต่อยัยแม่มด รวมหัวกันหลอกชั้น ไอ้เพื่อนเลว เพื่อนทรยศ ชั้นกับปะการังจบแล้ว ชั้นไม่มีวันกลับไปตกนรกอีก ชั้นจะไปหาน้องเชอร์รี่ พวกแกไม่ต้องมายุ่ง คนหลอกลวง เสียแรงที่รัก เสียแรงที่ไว้ใจ ชั้นเจ็บปวดมาก”
       โมกข์วิ่งออกไป เพื่อนๆ จะตามแต่อาทิตย์ห้ามไว้
       “ช่างมัน เรื่องแบบนี้ เราก็ทำได้แค่นี้แหละวะ นอกนั้นก็ขึ้นอยู่ที่ตัวมันเองแล้ว”
       นรีเดินเข้ามาหาอเนก
       “อเนกคะ ขอคุยด้วยหน่อย”
       
       นรีแยกมาคุยกับอเนกตามลำพัง
       “อย่าหาว่าชั้นคิดมากเลยนะคะ แต่คุณช่วยไปพูดกับอาทิตย์ให้เลิกยุ่งกับยัยมัทได้มั้ยคะ”
       “ทำไม”
       “เพื่อนคุณ นิสัยเป็นยังไง คุณก็น่าจะรู้ดี คนแบบนี้ ใครคบด้วย มีแต่ช้ำใจ ชั้นไม่อยากให้ญาติชั้นต้องมาเจอคนแบบนี้ ยัยมัทควรจะได้เจอผู้ชายดีๆ กว่านี้”
       “นรี เรื่องมันยังไม่เกิดเลย คุณจะคิดมากไปทำไม”
       “คิดเอาไว้ ก่อนที่มันจะเกิดไงคะ เพราะถ้ามีอะไรเกิดขึ้น คนเสียหายก็คือยัยมัท ไม่ใช่เพื่อนคุณ”
       “แล้วคุณจะให้ผมไปพูดยังไง ถ้าคนไม่คิดอะไร แล้วผมไปพูด ผมก็เป็นสุนัขสิ แล้วอีกอย่าง มันก็ไม่ใช่เรื่องของเรา สองคนนั้นโตๆ กันแล้ว ถ้าเพื่อนผมชอบ แล้วญาติคุณก็ชอบตอบ มันก็เรื่องของเค้าสองคน เราไม่เกี่ยว”
       “คุณจะหาว่าชั้นจุ้น”
       “ไม่ใช่”
       “สรุปว่าคุณจะไม่ช่วยพูดให้ใช่มั้ยคะ”
       “คุณไม่เข้าใจอ่ะ”
       นรีไม่พอใจ อดกลั้นอารมณ์ไว้ เดินหนีไปเลย อเนกเซ็ง
       
       โมกข์เดินเข้ามาในห้างที่เป็นจุดนัดเจกับเชอรี่
       “น้องเชอร์รี่อยู่ไหน นัดไว้ตรงนี้ หรือว่าจะไปแล้ว ไม่รอเราแล้ว โธ่ แค่มาสาย สิบกว่านาทีเองนะ” โมกข์มองหา กำลังจะกดโทรศัพท์ตาม แต่แล้วก็ชะงักเมื่อเห็นเชอร์รี่เดินออกมาจากร้านเสื้อผ้าหรูๆ “น้องเชอร์รี่ๆ”
       “พี่โมกข์ ไม่คิดว่าพี่จะมา”
       “โถๆ เชอร์รี่ดูซูบไปนะ ไม่ค่อยได้กินอะไรเหรอ แล้วซื้ออะไร โอ้ว ซื้อเสื้อร้านนี้เหรอ”
       “เอ่อ ไม่ได้ซื้อค่ะ เชอร์รี่เอาชุดเก่ามาขาย แต่เค้าไม่รับซื้อ ไหนล่ะคะเงินที่จะให้เชอร์รี่”
       “อ้ะๆ” โมกข์หยิบเงินออกมา “พี่โมกข์เอามาให้สองหมื่นห้าก่อนนะ”
       เชอร์รี่รับเงินมาเก็บทันที
       “ไหนบอกจะเอามาให้ห้าหมื่นไง พี่โมกข์แบบนี้ทุกที พอแล้วพี่ไม่ต้องมาให้เจอเชอร์รี่อีกแล้ว เชอร์รี่เบื่อ คนดีแต่ปาก ทำไม่ได้จริงสักอย่าง ตั้งแต่นี้ไป เราเลิกคบกัน”
       “เฮ้ย! เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ สิจ๊ะ เรื่องแค่นี้ ถึงกับบอกเลิกเลยเหรอ เราไปหาที่สบายๆ คุยกันก่อนเถอะนะ” โมกข์ตามง้อ
       “ไม่คุยแล้ว หลบไป”
       
       โมกข์พยายามตื๊อๆ รั้งๆ เชอร์รี่จะไปให้ได้ อยู่ๆ มีชายหนุ่มเข้ามากระชากโมกข์ออก
       “เฮ้ย ไอ้น้อง มายุ่งอะไรด้วย คนรักกันเค้าจะคุยกัน” โมกข์บอก
       “ใครรักพี่ไม่ทราบ” เชอรี่ถามพร้อมกับซบชายหนุ่ม “พี่ป๋อ ตาเนี่ย เจ้านายเก่ามาตื๊อเชอร์รี่อยู่ได้ แต่เชอร์รี่ไม่เคยนอกใจพี่เลยนะ” โมกข์อึ้ง
       “เชอร์รี่ ทำไม อย่าบอกนะว่าเชอร์รี่มี แฟนอยู่แล้ว”
       “ผัว ชั้นเป็นผัว จะทำไม”
       “นี่ เชอร์รี่มีแฟนแล้ว แล้วมาหลอกพี่ทำไม”
       “โอ๊ย หลอกเหลิกอะไร ถ้าพี่ไม่หื่นจะเกิดอะไรขึ้นมั้ย เห็นเป็นถึงสามีเจ้าของบริษัทก็นึกว่าจะมีอำนาจ ช่วยเลื่อนตำแหน่ง หรือขึ้นเงินเดือนให้ได้ ที่ไหนได้กระจอกง่อกง่อยสุดๆ ไม่มีพาวเวอร์อะไรเลย เสียเวลาจริงๆ”
       “เชอร์รี่ทำยังงี้กับพี่ไม่ได้ พี่ลาออกจากบริษัท เลิกกับเมีย เพราะพี่รักเชอร์รี่ พี่อยากจะเริ่มต้นใหม่กับเชอร์รี่”
       “เพ้อเจ้อว่ะพี่โมกข์ ผู้ชายโง่ๆ อย่างพี่ ถ้าไม่มีเงินใครจะเอา คุณปะการังคิดไงเอาพี่มาแต่งงานด้วยเนี่ย ไม่หน้ามืดมาก ก็ต้องประเสริฐมากเลยนะเนี่ย ไป แล้วก็ไม่ต้องติดต่อมาอีก”
       “ไม่จริง เชอร์รี่อย่าทิ้งพี่”
       
       โมกข์จะตาม แต่ถูกชายหนุ่มผลักออก แล้วชกพลั่ก โมกข์หน้าหงายคว่ำไปกองกับพื้น
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 5 (ต่อ)
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 3
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 2
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 1
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014