หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ พ่อไก่แจ้

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 3 กุมภาพันธ์ 2557 17:42 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4 (ต่อ)
       
       เวลาผ่านไป นรีร้องไห้อยู่ที่บ้านมัทนี
       
       “คุณลุง คุณป้า ยัยมัท นรีจะเลิกกับอเนกค่ะ”
       จำเนียรกับมัทนีตกใจ
       “คิดดีแล้วเหรอนรี ใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกันก่อนดีมั้ย” จำเนียรปลอบ
       “ไม่มีประโยชน์แล้ว ไม่เลิกวันนี้ สักวันอเนกก็เลิกกับนรีอยู่ดี”
       “แล้ว พี่นรี ทำใจได้เหรอ”
       นรีร้องไห้อีก ทำใจไม่ได้ หาญเดินออกมา ท่าทางเลื่อนลอย เครียด หัวใจสลาย
       “คุณหาญ คุณช่วยพูดกับยัยนรีที”
       “นรี กัมมุนา วัตตะตี โลโก สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมนะหลาน” หาญเข้าไปมานั่งด้วย ตบบ่าปลอบๆ แล้วตัวเองก็น้ำตาไหล “ฮือๆ ลุงรู้ ลุงเข้าใจ เค้าไม่รักเราแล้ว มันเจ็บปวด”
       “คุณพ่อ”
       “อะไรของเค้าเนี่ย”
       จำเนียรกับมัทนีงง
       
       เอกชเยศร์กำลังเข็นรถเข็นซื้อของอยู่ในห้าง กำลังเลือกซื้อพวกเครื่องครัวใหม่อยู่ มีเตาไมโครเวฟ เครื่องปั่น กระทะไฟฟ้า มัทนีวิ่งกระหืดกระหอบมา
       “เอก มาแล้วๆ”
       “มัทมาสายมากเลยนะ ไม่รู้ล่ะ เอกต้องปรับ เย็นนี้มัทเลี้ยงข้าวด้วยแหละ”
       “ได้ๆ ขอโทษทีนะเอก พอดีว่าเกิดเรื่องวุ่นๆ ที่บ้าน”
       “หยุด ไม่ต้องเล่า แค่นี้เอกก็เครียดมากพอแล้ว มัทห้ามทำหน้าเครียด ต้องยิ้มแย้ม ทำให้เอกร่าเริง เข้าใจมั้ย”
       “รู้”
       “ยิ้มสิ”
       มัทนียิ้ม เอกชเยศร์เข็นรถเข็นไปที่ช่องจ่ายเงิน
       “เอกจะแต่งห้องครัวใหม่เหรอ”
       “ใช่ เอกจะทำบ้านใหม่ทั้งหมด เริ่มจากห้องครัวก่อนจะไม่ให้น้อยหน้าไอ้พวกคนรวยๆ ที่มันคิดแกล้งเราหรอก มัทจะได้รู้ว่า ถึงเอกจะไม่ได้รวยมากมาย แต่เอกก็มีครบ”
       “บัตรเครดิตหรือเงินสดคะ” พนักงานถาม
       “เงินสด ผมไม่ชอบใช้บัตรเครดิต ไม่ใช่ไม่มีแต่ไม่ชอบเอาเงินอนาคตมาใช้ มันจะทำให้เรามีชีวิตที่ไม่หลุดพ้นทางการเงิน เท่าไหร่?” เอกชเยศร์ควักเงินแบงก์พันออกมา แต่หันไปเห็นป้ายโปรโมชั่น “ใช้บัตร ลดสิบเปอร์เซ็นต์เหรอ”
       “แต่ต้องจ่ายด้วยบัตรเครดิตนี้เท่านั้นค่ะ”
       “มัท มัทมีบัตรนี้ไม่ใช่เหรอ แหม เงียบเลย รูดให้หน่อยสิ จะได้ลด”
       “อ๋อ ค่ะๆ”
       มัทนีส่งบัตรเครดิตให้พนักงาน
       “โห ได้ลดตั้งหลายร้อยแน่ะ คุ้มๆ” แล้วเอกชเยศร์ก็เก็บแบงก์พันใส่กระเป๋าซะงั้น มัทนีมอง อึ้งๆ พนักงานเคาน์เตอร์ก็มองอึ้งๆ “เอ้อ ไหนๆ ก็ได้ลดแล้ว เอกมีของที่อยากได้อีก เดี๋ยวมานะ”
       เอกชเยศร์วิ่งไป มัทนียิ้มๆ ให้พนักงานเคาน์เตอร์
       
       เอกชเยศร์เดินมาที่แผนกขายสุขภัณฑ์ กำลังเลือกดูฝาชักโครก คู่รักชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้ามา ฝ่ายหญิงอี๋อ๋อติดฝ่ายชายมาก
       “ตัวเอง สัญญาได้มั้ยว่า จะไม่ทิ้งเค้า”
       “ตัวเองเป็นอะไรอ่ะวันนี้”
       “แหม ก็ เมื่อคืนอ่ะสนุกมาก ตัวเองเก่ง น่ารักด้วย แหม พูดแล้วก็กลับบ้านกันเถอะ เค้าอยากให้รางวัลตัวเองอีกแล้ว งั่ม”
       “งั่มๆ ไปสิ”
       เอกชเยศร์มองคู่รัก เคลิ้ม เผลอคิดไปบ้าง ภาพความคิดเอกชเยศร์เด้งขึ้นมาเป็นจุดไข่ปลาแบบในการ์ตูน เป็นภาพมัทนีกอดซบแขนเอกชเยศร์คลอเคลีย อี๋อ๋อ แบบเดียวกับคู่รักคู่นั้น
       “ตัวเอง เก่งมาก น่ารักมาก เค้าอยากให้รางวัลตัวเองแล้วอ่ะ งั่ม”
       “งั่มๆ”
       เอกชเยศร์ยืนถือฝาชักโครก หน้าตาเยิ้มฉ่ำ
       “ถ้าเรารวบหัวรวบหางมัทนีซะ มัทนีก็ต้องติดเราหนึบ เหมือนคู่นั้น หึๆ หุๆ”
       
       คืนนั้นมัทนีขับรถ เอกชเยศร์ที่นั่งข้างๆ ตาเยิ้มๆ เคลิ้มๆ ยิ้มหุๆ คนเดียว
       “เอก ทำไมอยู่ๆ ก็รีบจะกลับบ้าน” มัทนีถามอย่างแปลกใจ
       “เอกแค่อยากใช้เวลาอยู่กับมัทสองต่อสอง”
       อยู่ๆ ฝนตกลงมา
       “เอ้า ตกหนักอย่างนี้ ซอยบ้านเอกจะน้ำท่วมอีกมั้ยเนี่ย”
       เอกชเยศร์กำลังเคลิ้ม
       “แบบนี้ใช่มั้ย ที่เค้าเรียกว่า บรรยากาศเป็นใจ หึๆ” หันมากุมมือมัทนี “มัทไม่ต้องกลัวนะ เอกจะอยู่ข้างๆ มัทเสมอ”
       “หือ”
       เอกชเยศร์ยิ้มมีเลศนัย มัทนีงงๆ
       
       ฝนยังตกอยู่เมื่อมัทนีขับรถมาจอดที่หน้าบ้านเอกชเยศร์ เอกชเยศร์รีบโดดลงจากรถ
       “มัท ของทั้งหมด เอาไปไว้ในครัวนะ เอกขอเวลาสิบนาที มีเซอร์ไพร้ส์”
       “เดี๋ยวเอก”
       “อย่าเพิ่งถามๆ ไปยกของๆ”
       เอกชเยศร์รีบวิ่งเข้าบ้านไป มัทนีได้แต่เซ็ง เดินไปเปิดท้ายรถ มีกล่องของเต็มไปหมด
       
       “จะยกไงหมดเนี่ย เฮ้อ”

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       มัทนีอุ้มกล่องไมโครเวฟเข้ามาในครัวอย่างทุลักทุเล
        
       เธอยกไปวางตั้งไว้บนโต๊ะอาหารในครัว พลางปาดเหงื่อที่แตกพลั่ก ยืนพัก อยู่ๆ ไฟดับ
       “อ้าว” อยู่ๆ มีเพลงดังมา เป็นเพลง ณ บัดนาวของบี้ “เอก เอกใช่มั้ย” เอกชเยศร์เข้ามาโอบกอดมัทนีจากด้านหลัง “เอก เล่นอะไร ปล่อย”
       “อยู่เฉยๆ เถอะมัท”
       “ไม่เอา ไม่กอด มัทเพิ่งยกของเสร็จ สกปรก เหงื่อเต็มตัว”
       “เอกอาบน้ำแล้ว ยังไม่รังเกียจมัทเลย”
       “เอกไปอาบน้ำมาเหรอ ไหนบอกมีเซอร์ไพร้ส์”
       “นี่ไง เซอร์ไพร้ส์ มัท” แล้วเอกชเยศร์ก็ร้องเพลงออกมา “สวยเกินบรรยาย สวยเกินบรรยาย ละลาย จะซ้ายทีขวาที มุมเงยมุมช้อนมันวอนให้เผลอตัว จะเฉยอยู่ก็กลัว เดี๋ยวใครมาซิวไปซะ”
       เอกชเยศร์พยายามโอบ จะพาเต้นไปกับดนตรี
       
       “เอก ปล่อยมัทเถอะ” มัทนีบอกอย่างตกใจ
       “ชู่ว์” เอกชเยศร์ร้องต่อ ดึงมัทนีมากอด ใกล้ชิด “แจ่มจะแดมแจ่ม wow ณ บัด now นั้นโดนใจ เล่นสวยไม่ยอมฟังใคร มีปุ่มกดlike ไหมเธอ นี่ก็ดึกแล้วหนอ อยากขอเป็นเพื่อนไม่ว่ายังไงจะไม่ยอมลาเลือนให้กลับบ้านเป็นเพื่อน เอาไหม” แล้วเอกชเยศร์ก็ซุกหน้าที่ซอกคอมัทนี มัทนีตกใจ ผละออก
       “เอกจะทำอะไร”
       “เอกแค่จะโรแมนติกด้วย มัทเป็นอะไร เราก็คบกันมานานแล้ว เอกแค่กอดแค่ซบ ทำไมต้องเล่นตัวด้วย”
       “มันไม่ถูกต้อง เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน”
       “นี่ไง เอกกำลังจะทำให้เราเป็นอะไรกัน นะ เชื่อเถอะว่า มันจะทำให้เรารักกันยิ่งขึ้น แล้วเราสองคนจะมีความสุข”
       “ไม่นะเอก ถ้าเอกรักมัท เอกต้องรอได้”
       “รอก็ได้ ห้องน้ำอยู่นั่น”
       “หือ”
       “จะให้เอกรอมัทอาบน้ำก่อนไม่ใช่เหรอ ไปสิ”
       “มัทหมายถึง รอให้เราแต่งงานเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องก่อน”
       “เฮ้ย มัท นี่มันยุคไหนแล้ว”
       “เรื่องบางเรื่อง มัทก็ยอมเชย ยอมล้าหลัง ดีกว่าทันสมัยแล้วต้องมาเสียใจทีหลัง” มัทนีคว้ากระเป๋า จะกลับ “มัทจะกลับแล้ว”
       เอกชเยศร์ขวางหน้าไว้
       “เดี๋ยวสิมัท”
       “เอก มัทรู้สึกดีกับเอกมาตลอด อย่าให้เรื่องนี้ทำลายความรู้สึกดีๆ ที่มัทมีกับเอกเลย”
       “แต่ ขอจูบทีก็ได้” มัทนีผิดหวัง ผลักเอกชเยศร์เดินออกไปทันที “มัท”
       
       มัทนีวิ่งออกจากบ้านมา ตรงไปขึ้นรถทั้งที่ฝนยังตกอยู่ เอกชเยศร์วิ่งตามออกมา
       “มัท กลับมาก่อน มัท” มัทนีขับรถออกไปทันที “โธ่ ผู้หญิงอะไร ไม่โรแมนติกเลย เรื่องมากแบบนี้ ผู้ชายถึงหนีไปหาเกย์หมด” เอกชเยศร์บ่นอย่างไม่พอใจแล้วชะงัก “ไม่ๆ เราต้องไม่หนีไปหาเกย์ ไม่ๆ”
       
       รถของมัทนีแล่นฝ่าน้ำที่ท่วมขังซอย ฝนก็ยังตก มัทนีขับรถฝ่าฝนออกมา
       “เอกบ้า เอกทำไมเป็นคนอย่างนี้” มัทนีมองออกไป ถนนซอยมีน้ำเจิ่งนอง “ซอยนี้ก็ระบายน้ำได้แย่จริงๆ ฝนตกนิดตกหน่อย เป็นต้องท่วมตลอดๆ” อยู่ๆ รถมัทนีก็กระตุกๆ แล้วดับไป “ไม่ๆ อย่านะๆ” รถดับสนิท “โธ่ คนก็บ้า รถก็ห่วย เสียแล้วเสียอีกอยู่ได้ คอยดู พรุ่งนี้ชั้นจะขายแกทิ้ง” มัทนีพยายามสตาร์ท แต่ไม่ติด สิ้นหวัง มองฝนที่ตกหนัก “ โหย ฝนก็ตกหนัก ซอยก็เปลี่ยวขนาดนี้ แล้วจะทำไงเนี่ย” มัทนีกลุ้มใจ คิดหาทางแก้ปัญหา แล้วก็หยิบมือถือขึ้นมา กดโทรออก “ฮัลโหล เอก”
       เอกชเยศร์รับสาย พูดสายไป แกะกล่องพวกเครื่องใช้ไฟฟ้าไป
       “มัท เปลี่ยนใจจะกลับมาหาเอกใช่มั้ย”
       มัทนีถึงกับเซ็ง
       “มัทรถเสีย อยู่กลางซอยบ้านเอก สงสัยน้ำมันจะเข้าไปในเครื่อง”
       “แล้วมัทโทรหาเอกทำไม เอกไม่มีความรู้เรื่องรถเลย จะช่วยอะไรได้..ทำไมมัทไม่โทรไปแจ้งจส.ร้อยล่ะ”
       “ก็ มัทเห็นว่าเอกอยู่ใกล้”
       “มัทจะให้เอกเดินฝ่าฝนออกไปหาเหรอ เอกไปไม่ได้หรอก เอกไม่ว่าง ต้องมานั่งแกะกล่องไมโครเวฟอยู่ ยกของมาให้ แทนที่จะแกะให้ด้วย ไม่มีน้ำใจเลย” มัทนีอึ้ง เซ็ง กดวางสายเลย “มัท”
       
       มัทนีเซ็ง เอนหลังพิงเบาะ เครียดๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       อีกด้านหนึ่งหาญนั่งอยู่ในรถ ที่จอดรอใครบางคนอยู่ริมถนนใต้เสาไฟที่สาดแสงเหลืองๆ ฝนตกรอบข้าง
        
       แล้วใครคนหนึ่งเปิดประตูด้านข้าง ก้าวมานั่งเคียง
       “เอาของมาแล้วใช่มั้ย” มือคนนั้นส่งถุงใส่ของยื่นให้ หาญรับมาตรวจดู “ดี เยี่ยมมาก” หาญหยิบขวดน้ำยาว่านโด่ฯขึ้นมา “ของจริง ของแท้ ต้องคุณนายลิ้นจี่ คอยดู ชั้นจะกินข้าวมื้อละเจ็ดจานให้ดู หึๆ”
       หาญตบบ่าขอบใจ จึงเห็นว่าเป็นอาทิตย์ที่นั่งอยู่ที่นั่งข้างๆ
       “จะบำรุงตัวเอง ไปใช้กับใครครับ”
       “ไม่ต้องยุ่ง”
       “โทรหาผมกลางดึก ให้ฝ่าฝนเอาของมาให้กะทันหันด่วนจี๋แบบนี้ มันต้องเรื่องสำคัญมากแน่ น้องพริตตี้ หรือโคโยตี้ที่ไหนเหรอครับ”
       “เรื่องของชั้น แกอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครก็พอ”
       “ไม่บอกแน่ครับ แต่คุณพ่อติดหนี้บุญคุณผมครั้งนึงนะครับ”
       “ผมไม่ใช่พ่อคุณ ให้คุณคิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน ได้ไหม”
       “ได้ครับ”
       “แต๊งกิ้ว มายเฟรนด์”
       “ยูอาร์เวลคั่ม”
       อาทิตย์จะลงรถ ทันใดมือถือหาญดัง หาญดูเบอร์ เห็นเป็นมัทนี รีบรับ
       “ชู่ว์” หาญโบกมือไล่อาทิตย์ พลางกดรับสาย “ว่ายังไงยัยมัท”
       อาทิตย์ชะงัก จับที่เปิดประตู แต่ยังไม่เปิด
       
       มัทนีนั่งในรถที่ดับสนิท มองไปรอบๆ ฝนยังตกจั้กๆๆ
       “มัทรถเสียอยู่ในซอยบ้านเอก ฝนก็ตก น้ำก็ท่วม พ่ออย่าบอกให้แม่รู้นะ คือรถเป็นอะไรก็ไม่รู้ มัทดูไม่เป็น พ่อว่างมั้ย มาช่วยมัทได้มั้ยคะ”
       “สงสัยน้ำเข้าจานจ่ายแน่ๆ เลยลูก ได้ๆ พ่อจะไปเดี๋ยวนี้”
       หาญวางสาย
       “คุณมัทนีรถเสียเหรอครับ”
       
       มัทนีนั่งอยู่ในรถ ซึมเซ็ง ไม่รู้จะทำยังไงดี อยู่ๆ ฟ้าผ่า เปรี้ยง!
       “ว้าย”
       มีแสงไฟสว่างโร่รถโฟร์วีลยกสูงสาดเข้ามาที่หน้า มัทนีมองออกไป เห็นแต่แสงไฟดวงโตๆ แล้วรถสูงใหญ่คันนั้นก็จอด มีร่างชายคนหนึ่งโดดลงจากรถ เป็นภาพย้อนแสงสวยๆ จนกระทั่งชายคนนั้น ในชุดกันฝนดำทะมึน แถมใส่บูทยางสูง ในมือถือกล่องเครื่องมือช่าง เดินมาข้างรถ เคาะกระจกเรียก ซึ่งก็คืออาทิตย์นั่นเอง
       “มีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ”
       มัทนีอึ้งๆ อึกอักๆ
       
       อาทิตย์กำลังพยายามจั๊มพ์แบตเตอร์รี่ให้ มัทนีนั่งประจำพวงมาลัย ชะโงก ลุ้นๆ
       “สตาร์ทเครื่องสิ” มัทนีสตาร์ทรถ แต่ไม่ติด อาทิตย์วางมือจากการซ่อมรถ เดินมาหา “ผมว่า เครื่องยนต์รถคุณมีปัญหาแล้วล่ะ”
       “ซ่อมไม่เป็นแล้วมาโทษรถชั้นอีก”
       “คุณมาดูนี่ ข้างใต้ฝากระโปรงรถฝุ่นหนาเตอะขนาดนี้ ตั้งแต่ออกรถมา เคยเปิดดูบ้างหรือเปล่า เคยเข้าอู่เช็คระยะบ้างมั้ย”
       “ก็มันไม่เคยมีปัญหาอะไร จะเปิดดูหรือเอาเข้าอู่ทำไม”
       “ผู้หญิงก็เงี้ย”
       “ผู้หญิงเป็นไง”
       “ไม่สนใจเรื่องที่ควรสนใจ ชอบไปสนเรื่องไร้สาระ ผมจนปัญญา ซ่อมไม่ได้แล้วล่ะ ต้องเรียกรถลากสถานเดียว”
       “ไม่ได้เรื่อง” อาทิตย์เดินเปิดประตูรถมัทนี เข้ามานั่งข้างๆ ยื่นมือมา “จะทำอะไร จะทำอะไร”
       “เอามือถือมา”
       “เอ้า” มัทนีส่งมือถือให้ “ออกไปโทรไกลๆ สิ”
       “จะให้ออกไปตากฝนโทรหรือไง” อาทิตย์กดมือถือโทรหาช่าง “โหลๆ ช่างหนิดเหรอ ช่างครับ รถเพื่อนผมเสีย ตอนนี้รถจอดอยู่ที่ซอย...เข้ามาประมาณ 300 เมตร แล้วเลี้ยวซ้ายแรก แล้วมาอีก 500 เมตร แล้วเลี้ยวขวา ครับๆ ใช่ครับ” มัทนีมองอาทิตย์ที่ดูอบอุ่น พึ่งพาได้ แบบไม่น่าเชื่อ “มองไร” อาทิตย์ถามเมื่อหันมาเห็น มัทนีสติคืนมา “เดี๋ยวช่างประจำผมมา ไม่เกินครึ่งชั่วโมง แล้วเค้าจะลากรถคุณไปซ่อมที่อู่ให้ ไป” อาทิตย์คว้ามือมัทนี
       “ไปไหน” มัทนีถามอย่างแปลกใจ
       “บ้านไง”
       มัทนีมอง สายตาตัดสินใจ
       
       มัทนีนั่งรถมากับอาทิตย์
       “แน่ใจนะว่าเค้าจะลากรถชั้นไปซ่อม ไม่ใช่เอาไปชำแหละขาย ถ้าเป็นงั้น นายต้องรับผิดชอบ”
       “มองโลกในแง่ร้ายตลอด”
       “ก็”
       “ก็อะไร ผมพูดผิดตรงไหน แทนที่จะขอบคุณผมสักคำที่มาช่วย ไม่มี”
       “แล้ว นายรู้ได้ไงว่าชั้นอยู่นี่”
       “ผม บังเอิญผ่านมา”
       “ไม่ได้สะกดรอยตามหาเรื่องชั้นนะ”
       “แล้วคุณ มาทำอะไรแถวนั้น ดึกๆ ดื่นๆ”
       “ชั้นมาบ้านแฟนชั้น แปลกตรงไหน”
       “มาบ้านแฟน กลางดึก ตอนฝนตก โอ้วว ไม่อยากจะคิดต่อเลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง แรงจนรถเสียเลย ฮ่าๆ”
       “อย่ามาทะลึ่ง ใครจะสกปรกเหมือนนาย”
       “ผมสกปรกยังไง”
       “วันๆ ในสมองคิดแต่เรื่องลามก จีบคนนั้นคนนี้มั่วไปหมด นายมันขาดผู้หญิงไม่ได้ บ้ากาม”
       “ผมเนี่ยนะบ้ากาม”
       “ใช่” อยู่ๆ อาทิตย์ก็หักรถเลี้ยวเข้าไปที่บ้านหลังหนึ่งแล้วจอดรถ “นี่ นี่นายพาชั้นมาบ้านใครเนี่ย”
       อาทิตย์ไม่ตอบทำท่าลูบหนวด ลูบคาง
       “หุๆ”
       
       อาทิตย์ยิ้มกรุ่มกริ่ม มัทนีอึ้ง ระแวงๆ

พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 4
       คืนเดียวกันนั้นที่บ้านอเนก อเนกกำลังเมาได้ที่ร่ายยาว ชี้หน้าเพื่อนไปทีละคน
       
       “พวกผู้หญิงทุกคน น่าเบื่อ น่ารำคาญ น่าเกลียด น่าชัง น่าเซ็งเปรตเป็นที่สุด ใครจะไปแคร์พวกผู้หญิงวะ แกแคร์ไหม ไอ้โมกข์ ไอ้แท่น แคร์ป่าววะ ไอ้โทนี่ แกก็ไม่แคร์ชิมิ แล้วไอ้อาทิตย์” อเนกชะงัก มองรอบๆ “อาทิตย์หายไปไหนวะ”
       “อาทิตย์มันไม่ได้มา” แท่นบอก
       “ทำไมมันไม่มา ชั้นโทรชวนมันกะมือ มันก็รับปากว่าจะมา แล้วทำไมมันไม่มา”
       “ไม่รู้เว้ย” โทนี่บอก
       “ไอ้เพื่อนทรยศ เพื่อนไม่รักชั้นๆ”
       “เอ๊า เมาแล้ว ไอ้อาจารย์ใหญ่ อะไรวะ แค่ทะเลาะกะแฟนแค่นี้ ทำเมา อ่อนนี่หว่า” โมกข์บอก
       “ใครว่าชั้นเมาเพราะทะเลาะกะยัยนรี เชอะ! ยัยป้าพูดไม่รู้เรื่อง ชอบแจ๋นกับเรื่องของชาวบ้าน เชิญเลย อยากไปไหนก็ไป ชั้นไม่สน แต่ที่มันเสียใจ เสียใจอย่างนี้ก็เพราะเพื่อนตังหาก ไอ้อาทิตย์มันเบี้ยวช้าน ช้านเสียใจ น้อยใจ เจ็บปวดใจ อาทิตย์ อาทิตย์ไปอยู่กะนังชะนีที่ไหน อเนกไม่ย้อมมม”
       อเนกแหกปาก เพื่อนๆ ส่ายหัว
       
       บ้านที่อาทิตย์พามัทนีมาเป็นบ้านกึ่งร้านอาหาร อาทิตย์ยืนอยู่ข้างรถ มือดึงประตูรถข้างมัทนีเปิดอ้าอยู่
       ไม่ให้มัทนีดึงกลับได้
       “เชิญครับผม เชิญลงมาก่อนสักครู่ คงจะไม่ทำให้คุณกลับบ้านดึกจนเกินงามหรอก”
       มัทนีมองอย่างระแวง
       “ที่นี่ที่ไหน”
       อาทิตย์ผายมือกวาดไปรอบๆ
       “ร้านอาหารร้านนึง”
       “ร้านอาหารอะไรกัน ทำไมมันเงียบๆ เหมือนบ้านคน บ้านใคร”
       “ก็มันเป็นร้านอาหารที่เป็นบ้าน ดึกป่านนี้แล้ว มันก็เงียบแล้ว เพราะเค้าปิดรับคนทั่วไปแล้ว แต่เปิดเสมอสำหรับเรา”
       มัทนีล้วงกระเป๋า หยิบโทรศัพท์ออกมา มือมัทนีกด 19 ยังไม่ทันจะกด1 อีกตัว มืออาทิตย์มาแย่งดึงไป
       “อ๊าย เอาคืนมานะ”
       อาทิตย์เอาโทรศัพท์มาดู
       “หนึ่ง เก้า โห นี่คิดจะโทรเรียกตำรวจ191เลยเหรอ คุณมัทนี คุณจะตอบแทนน้ำใจคนที่ทำดีกับคุณแบบนี้เหรอ ได้ มา ลงมาเลย” อาทิตย์ดึงแขนมัทนีลงมา มัทนีปลิวตามมือมา
       “ไม่นะ อย่านะ บ้า คุณจะทำอะไร”
       “จะทำอะไร” อาทิตย์โยนโทรศัพท์กลับเข้าไปในเบาะรถ แล้วผลักประตูรถปิด “เดี๋ยวก็รู้ มา ตามมาซะดีๆ ผมไม่ไหวแล้วนะ ไม่ไหวแล้ว”
       “อ๊าย ปล่อยชั้นนะ ปล่อย ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่คุณคิดนะ ปล่อย ชั้นสู้คนนะ สู้แค่ตายเลยด้วย ช่วยดั้ว...”
       เสียงใสหวานดังมาขัด
       “อาทิตย์ อะไรกันจ๊ะน่ะ”
       
       ทั้งสองชะงัก หันไป เห็นพลอยซึ่งเป็นหญิงสาวสวยมาก แต่งตัวลำลอง แต่ดูมีสไตล์ สง่า เซ็กซี่ ยืนมองยิ้มๆ ขำๆ อาทิตย์ปล่อยมัทนี มัทนีมองพลอยตะลึง อึ้ง งง
       “หิวข้าวมาอีกล่ะสิ ชอบกินอาหารผิดเวลาเสมอนะเรา มา เข้ามาจ้ะ” พลอยหันมายิ้มกับมัทนีอย่างเป็นมิตร “สวัสดีค่ะ เชิญค่ะ อาหารพร้อมแล้ว” พลอยยิ้ม ก่อนหันกลับ เดินสวยๆ นำเข้าบ้านไป มัทนีหันมามองหน้าอาทิตย์งงๆ
       “อาหารพร้อมแล้ว เหรอ” มัทนีกระซิบถาม
       “ก็ใช้สิ นึกว่าจะพามาปล้ำรึไง” อาทิตย์กระซิบตอบ ยิ้มขำ แล้วคว้าข้อมือมัทนี “มา ก็หิวเหมือนกันไม่ใช่เหรอ”
       มัทนีดึงมือออกจากมืออาทิตย์ แต่ก็ตามเข้าไปบ้านไปแบบอยากรู้อยากเห็น
       
       ในครัว พลอยกำลังใช้ที่จับพาสต้า คีบด้วย 2 มือ มาใส่ในจานก้นลึกที่อาทิตย์ถือรอ 2 จาน มัทนีมองรอบตัว ดูครัวแบบโปร ขนาดกลาง สะอาด หรู อย่างร้านอาหารชั้นดี แล้วพอมองไปที่จานที่อาทิตย์ถือรอหน้าเตาก็อดตาโต อ้าปากค้าง ไม่ได้
       พลอยใช้ส้อมจัดวางกุ้งแม่น้ำไซส์ใหญ่ ผ่าโชว์ความอวบและมันกุ้ง วางแต่งมาบนพาสต้าดำในจานทั้ง 2 นั้น จานละตัว พลอยหันมายิ้มให้มัทนี
       “คุณน้องไม่แพ้กุ้งใช่ไหมคะ รับประทานได้นะคะ”
       “เอ้อ ค่ะ คือไม่แพ้ค่ะ”
       อาทิตย์เดินถือจานทั้งสองนั้นนำออกไป พลางหันมาคุยกับพลอย
       “คุณน้องเค้าชื่อมัทนีครับ พี่พลอย”
       พลอยหันไปหยิบชามแก้วใส่สลัดชามใหญ่ เห็นผักหลากสีสวยน่ากินขึ้นมา ส่งให้มัทนี
       “น้องมัทนี ช่วยยกหน่อยค่ะ พี่ชื่อพลอยนะคะ”
       อาทิตย์หันมาแซว
       “พลอย...เชอรีล”
       “ใช่ พลอย เชอรีล” พลอยหัวเราะ “อาทิตย์บ้า! อาทิตย์ พาน้องมัทนีไปที่โต๊ะเลย เดี๋ยวพี่หาเครื่องดื่มตามไป”
       “ได้เลยจ้า คนสวย” อาทิตย์หันมาพยักหน้าเรียกมัทนี “ตามมาครับ”
       อาทิตย์เดินออกประตูครัวอีกด้าน นำไปอย่างคล่องสถานที่ มัทนีมองชามสลัดในมือ หันไปเห็นพลอยไปง่วนตรงตู้เย็นขนาดใหญ่ มองไปอีกทาง อาทิตย์นำไปไกลแล้ว มัทนีรีบตามไป
       
       อีกด้านหนึ่งที่คอนโดนรี นรีนอนพลิกกระสับกระส่ายไปมา แล้วในที่สุดก็ลุกขึ้นมา หยิบโทรศัพท์มากด โทรศัพท์ของมัทนีซึ่งถูกทิ้งไง้ในรถอาทิตย์มีแสงและดังๆ นรีรอๆ แต่ไม่มีคนรับ นรีไม่สบายใจ
       สักพักโทรศัพท์บ้านมัทนีดัง จำเนียรเดินมารับ
       “ฮัลโหล บ้านคุณนายจำเนียรค่ะ จะพูดกับใครคะ ดึกป่านนี้”
       “คุณป้า นรีเองนะคะ”
       “แม่นรี จะโทรมาคร่ำครวญเรื่องผู้ชายอีกเหรอ”
       “เปล่าค่ะ แต่อยากรู้ว่ายัยมัทนีอยู่บ้านหรือเปล่าคะ”
       “อ๋อ ยังไม่กลับล่ะสิ ไปกะนายเอกชเยศร์ ทำไมเหรอ”
       “อ่า เปล่าๆ ค่ะ ดีแล้วล่ะค่ะ คุณป้า”
       “ดียังไงยะ แม่คุณ”
       “เพราะเอกชเยศร์เป็นคนดี ไว้ใจได้ และให้เกียรติผู้หญิงเสมอ ไม่เหมือนกับพวก...ช่างเถอะค่ะ แค่นี้นะคะ” นรีน้ำตาไหล ค่อยๆ วางโทรศัพท์ลง
        
       จำเนียรส่ายหัว ระอาใจ ทำหน้าไม่เห็นด้วย
        
       อ่านต่อตอนที่ 5

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 12
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 11
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 10
พ่อไก่แจ้ ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014