หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ คุ้มนางครวญ

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 11

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 5 กุมภาพันธ์ 2557 17:11 น.
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 11
       คุ้มนางครวญ ตอนที่ 11
       
       ตกตอนกลางคืน แก้วซึ่งใบหน้าดูเคร่งเครียดหนัก เดินเข้ามาบริเวณเติ๋นเรือนร้าง ทุกอย่างดูรกเรื้อ แก้วชูตะเกียงแบตเตอรี่ขึ้น
       
       “เจ้านาง เจ้านางครับ”
       ทุกอย่างยังคงเงียบสงบ แก้วหันรีหันขวาง
       “เจ้านาง!”
       เกิดจุดแสงสว่างสีทองแล้วแผ่ออกมาคลุมทับความรกเรื้อ เผยให้เห็นยอดหล้าถือซึงนั่งอยู่บนตั่ง นางผัน นางเผื่อน อยู่ที่พื้น
       “เจ้ามีอะไรอีก”
       “เจ้านาง มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเจ้านางต้องทำร้ายนายตรีกับคุณลินซี่ถึงขนาดนั้น”
       “ข้าไม่ได้ทำอะไรพี่เทพ นอกจากทำให้ลืมเลือนคืนที่ผ่านมา”
       “แล้วคุณลินซี่ล่ะ เธอเหมือนเป็นบ้าไปแล้ว”
       “นั่นถือว่าข้าปราณีแล้ว ที่จริงมันควรต้องตาย”
       นางผัน นางเผื่อน สอดขึ้น
       “นังแพศยานั่นเข้าหาหลวงเทพซ้ำแล้วซ้ำอีกเจ้า”
       “เมื่อคืนมันถึงกับตามหลวงเทพมาถึงที่นี่เจ้า”
       แก้วหน้าบึ้งใส่นางผัน นางเผื่อน แล้วก็ถอนใจ
       “เจ้านาง แค่สะกดให้คุณลินซี่ลืมก็ได้นี่ครับ”
       “ให้มันหวาดกลัวเหมือนคนบ้าเช่นนั้นแหละสาสมแล้ว”
       “แต่ถ้าคุณลินซี่ยังป่วยอยู่ ละครถ่ายทำต่อไม่ได้...พวกกองละครอาจจะต้องกลับกรุงเทพฯไปนะครับ”
       ยอดหล้ามองแก้วอย่างรู้ทันว่าเขาขู่อยู่ในที
       “เจ้ากำลังจะขู่ข้าว่า ถ้าพวกละครต้องกลับไป ข้าจะไม่ได้เจอพี่เทพอีกอย่างนั้นหรือ”
       แก้วอึ้ง ยอดหล้าลุกขึ้น ก้าวมาใกล้แก้ว พูดอย่างหมั่นไส้
       “พวกมันกลับไปก็ยิ่งดี ข้ารกหูรกตาเต็มทีแล้ว”
       “แต่นายตรี...”
       “ถ้าข้าอยากให้พี่เทพอยู่ที่นี่ เจ้าคิดว่าพี่เทพจะไปไหนได้หรือ”
       ยอดหล้ากลับไปที่ตั่ง มองแก้ว
       “อย่ากล้าดีมาปั่นหัว บงการข้าอีก”
       ยอดหล้านั่งลง นางผัน นางเผื่อนมองแก้วแล้วพากันคิกคัก
       “เจ้านางปรีชาสามารถขนาดนี้ ใครจะมาบงการเจ้านางได้”
       “เจ้าไม่ต้องมาประชดประชันข้า...ตอนนี้ ข้ามีงานให้เจ้าทำ”
       
       ที่หน้าเรือนมหาจรวย รถจากคุ้มเวียงแก้วแล่นมาจอด คนงานชายชื่อศักดิ์ เป็นคนขับลงมาพร้อมตาทอง
       “นี่หรือตา เรือนมหาจรวย”
       “เออ”
       ตาทองเดินนำเข้าไป ศักดิ์ยังคงมองดูรอบๆ
       
       เรือนมหาจรวยโล่งกว่าเคย เพราะข้าวของแตกหักเสียหายไปเมื่อสองคืนก่อน โต๊ะหมู่บูชาถูกจัดใหม่ รูปภาพแขวนผนังหายไป หีบไม้ลงอาคมยังวางอยู่ที่เดิม
       มหาจรวยเอาน้ำมาให้ตาทองและศักดิ์ ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะกินข้าวเล็กๆทรงกลม แล้วนั่งลงตรงข้าม
       “ไม่ได้ผลเลยหรือ”
       “ครับ ท่านมหา ทั้งด้ายอาคม ทั้งน้ำมนต์ ไม่ได้ผลทั้งนั้น ตอนนี้คุณนางเอกยังอาการหนักอยู่”
       “เจ้านางมีพลังแรงกล้ามาก”
       ศักดิ์กระซิบถาม “ใครหรือตา”
       “เอ็งอยู่เฉยๆ น่ะ”
       มหาจรวยมองดูศักดิ์แวบหนึ่ง ศักดิ์ยิ้มเรี่ยราด มหาจรวยมองอย่างปราณี
       “ไอ้ศักดิ์ครับ หูตาผมมันเต็มที มันก็เลยอาสาขับรถให้”
       “ดีจริง เป็นห่วงพ่ออุ๊ยพ่อเฒ่า”
       ศักดิ์ยิ้มเขินๆ
       “นี่คุณแก้วท่าจะหมดหนทาง ให้ผมมารับท่านมหาไปดูนางเอกที่โรงพยาบาลหน่อย” ตาทองบอก
       “อย่างงั้นหรือ”
       “ท่านมหาว่างหรือเปล่าครับ”
       มหาจรวยนิ่งนิดหนึ่งแล้วพยักหน้า ศักดิ์มองดูกล่องไม้ลงอาคมนิ่ง
       
       ที่โรงพยาบาลเอกชนตอนกลางวัน มาลารินยังคงถูกมัดมือมัดเท้าตรึงกับเตียงคนไข้ ตรีภพ แก้ว พิมพ์ดาว บีบี ราเชนทร์ ตาทอง ยืนดูอยู่ทางหนึ่ง มหาจรวยก้าวมาทางปลายเท้า มองดูมาลารินอย่างปราณี
       มาลารินมองมหาจรวยแล้วผงะ กรีดร้อง พร้อมกับดิ้นรน สุดแรงเกิดตัวแอ่นขึ้นจากเตียง
       “โธ่เอ๊ย” ตรีภพสงสาร
       บีบีตกใจระคนสงสาร “ว้าย ลูกแม่ ลูกขา”
       ราเชนทร์ตะลึง “มายก็อด ยังกะเอ็กซอซิสท์”
       พิมพ์ดาวเม้มปาก เอามือจับสร้อยเขี้ยวเสือไฟแน่น แก้วขยับถอย เลี่ยงออกจากห้องไป
       
       คนงานทั้ง 2 คนของคุ้มเวียงแก้ว หนึ่งคือศักดิ์และอีกคนชื่อธัน ทั้งคู่นั่งรีๆ รอๆ ท่าทางกระสับกระส่ายอยู่ พอแก้วเดินมา 2 คนงานลุกขึ้น แก้วพยักหน้าให้
       
       ประตูเรือนมหาจรวยลั่นกุญแจดอกเล็กๆ ไว้อันเดียว เหมือนไม่กลัวขโมยขโจร 2 คนงานซึ่งแก้วให้มาขโมยกล่องอาคม อยู่หน้าประตูนั้น ศักดิ์มีพวงกุญแจพวงใหญ่ กำลังลองไขไปเรื่อยๆ
       “ออกแล้วว่ะ” ศักดิ์บอก
       
       แม่กุญแจหลุดออก 2 คนงานมองหน้ากัน มีอาการมือสมัครเล่น แล้วเปิดประตูเข้าไป

คุ้มนางครวญ ตอนที่ 11
       บนเรือนมหาจรวยปิดหน้าต่างหมดทุกบาน แต่ก็ไม่มืดนัก บนชั้นมีแสงส่องมาจับที่กล่องอาคม 2 คนงานเข้าไปมองดู
       ธันมองไปยังกล่องแล้วถาม “นี่น่ะหรือวะ”
       “ที่คุณแก้วบอกมาน่าจะใช่ว่ะ” ศักดิ์
       ธันคว้ากล่องขึ้น ศักดิ์เอากระเป๋าใหญ่มาเปิดกางออก ทันใดมีเสียงเด็กหัวเราะคิกคักประสานกัน
       “ฮิ ฮิ ฮิ ฮิ”
       2 คนงานหน้าซีดเผือด มองหน้ากันแล้วมองรอบตัวลอกแลก
       “เสียงเด็ก”
       “ผีเด็ก”
       ฉับพลับทันใดมีร่างจางๆ ของเด็กหัวจุก 2 คน นั่งอยู่บนชั้นที่เคยวางกล่อง
       “ลักเขาขโมยเขา...” กุมารรักว่า
       กุมารยมบอกต่อ “ระวังตกนรกน้า”
       2 คนงานล้มหงายก้นกระแทกพื้นเรือน
       “ผี!”
       “ไปโว้ย”
       ธันคว้ากล่อง ศักดิ์คว้ากระเป๋าวิ่งแน่บออกจากเรือน กุมารมองหน้ากันแล้วเลือนหาย ที่ประตูเรือนพลันปิดงับเข้ามาเอง กุญแจคล้องกดล็อคฉับด้วยมือที่มองไม่เห็น
       
       แก้วถือกล่องอาคมเดินมาอย่างภูมิใจ ยอดหล้าอยู่บนตั่งมองมาอย่างเฉยชา นางผัน นางเผื่อนมีอาการกลัว แต่เปลี่ยนเป็นแปลกใจ
       “เจ้านาง” แก้วร้องเรียก
       ยอดหล้ามอง เกิดพลังประหลาดดูดดึงกล่องนั้นจากมือแก้ว ลอยไปหยุดนิ่งกลางอากาศต่อหน้ายอดหล้า
       “หีบอันนี้ใช่ไหมครับ เจ้านาง”
       “เจ้าว่าอย่างไร ผัน เผื่อน”
       นางผัน นางเผื่อน เกาหัวแกรก
       “หีบนี้มีแต่ลวดลาย”
       “แต่ไม่มีอาคมอันใดเลยเจ้า”
       ยอดหล้าตวัดสายตา กล่องพลันลอยหวือไปกระแทกเสากลางเรือนดังสนั่น และแตกแยกออก มีหินขนาดย่อมๆ กลิ้งมาทับเท้าแก้ว
       ยอดหล้าแค่นยิ้มอย่างเจ็บใจ แก้วหยิบหินขึ้นมางงๆ
       “ทำไมหรือครับ”
       “เจ้าหมอผีนั่น ชั่วร้ายมากเล่ห์เพทุบายเหมือนปู่ทวดมัน”
       “แปลว่า...”
       “หีบนี้ไม่ใช่หีบอาคมอันจริง”
       แก้วเม้มปากผิดหวัง
       “มันทำเช่นนี้เพื่อเยาะเย้ยข้า แต่มันกลับยิ่งทำให้ข้ามั่นใจว่าในหีบนั้นต้องมีของสำคัญยิ่ง”
       ยอดหล้าดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า แข็งกร้าว
       
       ฟากมหาจรวยหยิบกล่องอาคมใบจริงขึ้นมาจากช่องลับที่พื้นเติ๋น อันเป็นยกพื้น มีเสียงดังวู่หวิวมา
       “พ่อจ๋า จะยังไงดี จะทำยังไงดี” เป็นเสียงประสานของกุมารทองรักยม
       มหาจรวยหนักอก ทอดถอนใจ ร่างรักยมปรากฏขึ้นจางๆ
       “เอาไว้แบบนี้คงไม่ปลอดภัยแน่”
       
       ตรงทางเดินในโรงพยาบาลเวิ้งว้างว่างเปล่า พิมพ์ดาวเดินมาด้วยกันกับแพท
       “คุณลินซี่ไม่ดีขึ้นเลยหรือคะ”
       “ไม่ใช่แค่ไม่ดีขึ้น อาการยังหนักขึ้นกว่าเดิมด้วย”
       “เมื่อวานมีหมอผีมาดูไม่ใช่หรือคะ”
       “ไม่ใช่หมอผีหรอกจ้ะ มหาจรวยที่ไปที่คุ้มเมื่อวันนั้นไง”
       “แล้วคุณมหาช่วยอะไรไม่ได้เลยหรือคะ”
       “แกก็มาทำพิธี แต่ไม่เห็นพูดอะไรเลย”
       “ถ้าคุณลินซี่เป็นอะไรไป ละครไม่พังหรือคะนี่”
       พิมพ์ดาวถอนใจ
       
       ส่วนที่ศาลาน้ำอันรกร้าง มีเสียงซึงดังแว่วหวานขึ้นมาอย่างแผ่วเบา แล้วค่อยๆ ชัดขึ้นเป็นเพลงดวงดาว คล้ายมีลมพัดมา ศาลานั้นเรืองรองมลังเมลืองกลายเป็นเหมือนในอดีตเมื่อ 200 ปีก่อน แต่งดงามกว่า ลมพัดม่านบางปลิว ดอกไม้เครื่องแขวนส่งกลิ่นรำเพย
       ยอดหล้านั่งอยู่บนตั่ง บนตักมีซึง นิ้วดีดซึงอย่างคล่องแคล่ว นางผัน นางเผื่อน ร้อยดอกไม้หอมอยู่แทบเท้า ยอดหล้ายิ้มพราย ดวงตาเปี่ยมรัก
       เวลานั้นตรีภพนอนหลับอยู่บนเตียง ประตูระเบียงเปิดออก ลมพัดกรูเกรียว พาเสียงซึงดังมา ตรีภพลืมตาลุกขึ้นจากเตียง มายืนกลางห้อง ดวงตาเลื่อนลอย
       
       กลางดึก มาลารินนอนหลับอยู่ในห้องคนไข้ มือเท้าถูกมัด มีท่ออาหาร สายน้ำเกลือระโยงรยางค์
       มาลารินหน้าซีดเป็นกระดาษ ดวงตาเป็นวงคล้ำ ปากแตกระแหง
       พิมพ์ดาวก้าวไปที่ปลายเตียง มองดูอย่างเวทนา
       มาลารินผวาตื่น แล้วร้องวี้ด ดิ้นรนไปมา “กลัวแล้ว กลัวแล้ว”
       พิมพ์ดาวมีอาการคล้ายตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว
       
       ฝ่ายยอดหล้าบรรเลงเพลงซึง เสียงซึงดังถี่ ฟังดูเหมือนดาวระยิบระยับส่องแสงหลอกล้อ
       ตรีภพเดินมาในสวน ดวงตาเลื่อนลอยจ้องไปเบื้องหน้า
       ส่วนพิมพ์ดาวยกสองมือจับสร้อยเขี้ยวเสือไฟ นึกถึงคำที่แม่พูดกำชับ
       “ยังไงก็ หนูอย่าให้เขี้ยวเสือไฟห่างตัวนะลูก”
       พิมพ์ดาวลังเลนิดหนึ่ง มาลารินตาเหลือกลานดิ้นรน
       พิมพ์ดาวตัดสินใจถอดสร้อยออก คล้องคอให้มาลารินหมับ มาลารินร้องวี้ดสุดเสียง
       
       ที่ศาลาท่าน้ำในคุ้มร้าง จู่ๆ สายซึงขาดสะบั้น ยอดหล้าผงะเงยหน้าขึ้นเห็นบางอย่างในนิมิต นางผัน นางเผื่อนตกใจ
       
       เป็นภาพพิมพ์ดาวที่มองดูอาการมาลารินที่สงบลงในห้องคนไข้ ยอดหล้าเบิกตากว้างมองภาพนั้นเขม็ง เห็นพิมพ์ดาวพอใจ ยิ้มกับตัวเอง ใบหน้าทรงผมกลายเป็นดารารายเมื่อครั้งอดีต
       ยอดหล้าลุกพรวดขึ้น ดวงตาวาวโรจน์คั่งแค้น ซึงกระเด็นไป
       “นังน้องทรยศ เจ้าอยู่ที่นี่มาตลอดอย่างนั้นหรือ”
       ยอดหล้ากาง 2 แขนร้องกรี๊ดเสียงดังโหยหวน
       ภาพศาลางดงามมลังเมลืองหายไปเป็นศาลาเก่าแก่ทรุดโทรมรกร้าง ยอดหล้า นางผัน นางเผื่อน ดูน่าสะพรึงกลัว
       
       ยอดหล้าจ้องภาพดารารายที่ปรากฏตรงหน้า ขณะที่พิมพ์ดาวตระหนักชัด รับรู้ว่าเรื่องร้ายกำลังมาเยือนเรือนชีวิต!
        
       อ่านต่อหน้า 2

1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 11 (ต่อ)
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 10
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 9
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 8
คุ้มนางครวญ ตอนที่ 7
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 9 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 9 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 1 +4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
รอตอน12 อยู่นะคะ
^^
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014